Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

Τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα στήν Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Νικολάου στή Σιάτιστα ἐψάλη ὁ ἑσπερινός τῆς Ἀγάπης, πού ὀνομάζεται καί δεύτερη Ἀνάσταση.

Μετά τήν χαρμόσυνη κρούση τῶν κωδώνων διαβάστηκε ἡ ἀκολουθία τῆς Θ΄ ὥρας τοῦ Πάσχα καί στή συνέχεια ἐψάλη πανηγυρικά ὁ ἑσπερινός τῆς Ἀγάπης. Μετά τήν εἴσοδο τοῦ Ἁγίου Εὐαγγελίου καί τό μέγα προκείμενο, «Τίς Θεός μέγας ὡς ὁ Θεός ἡμῶν…», διαβάστηκε τό Εὐαγγέλιο τοῦ ἑσπερινοῦ τοῦ Πάσχα «Οὔσης ὀψίας…» στό ἀρχαῖο κείμενο ἀπό τόν πρωτοπρεσβύτερο π. Νέστορα καί στήν ὁμηρική διάλεκτο, μελοποιημένο σὲ ἡρωϊκὸ ἑξάμετρο, ποίημα τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, «Ὄφρα κε νωιτέροισιν ἐν οὔασι πάγχυ βάλωμεν, Θέσφατον, ἱμερόεσσαν, ἁγνήν, Εὐάγγελον ὄππα, Μειλίξωμεν  Ἄνακτα Θεόν, μέγαν, οὐρανίωνα. Ἰθυγενεῖς· Σοφίη. Εὐαγγελίοιο κλύωμεν…» ἀπό τόν πρωτοπρεσβύτερο π. Βασίλειο.

Μέ τήν ψαλμωδία τῶν ἀποστίχων τοῦ Ἑσπερινοῦ, «Πάσχα ἱερόν ἡμῖν σήμερον ἀναδέδεικται…» ἐξῆλθαν οἱ Ἱερεῖς ἀπό τόν Ναό μαζί μέ τους ἱεροψάλτες καί τόν νεωκόρο, καί ἔκαναν μικρή περιφορά τῆς εἰκόνας καί τοῦ λαβάρου τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ στόν περίβολο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ.

Οἱ καμπάνες χτυποῦσαν χαρμόσυνα καί ἡ συγκίνηση κάποιων περαστικῶν ἦταν φανερή στά πρόσωπά τους.

Ἄς εὐχηθοῦμε, νά μήν ἐπαναληφθεῖ ξανά αὐτή ἡ θλιβερή κατάσταση, νά μήν παρευρίσκονται καί συμπροσεύχονται οἱ πιστοί στήν κάθε Ἐνορία κατ’ αὐτή τήν Μεγάλη καί Ἁγία Ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.  

«Τῇ Ἁγίᾳ καὶ Mεγάλῃ Κυριακῇ τοῦ Πάσχα,

αὐτὴν τὴν ζωηφόρον Ἀνάστασιν ἑορτάζομεν

τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ».

Με πανηγυρική μεγαλοπρέπεια, αλλά απουσιάζοντος του πληρώματος των πιστών της Ενορίας, εορτάστηκε η Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Σιάτιστας. Με την  έναρξη της ακολουθίας της Αναστάσιμης Πανυχίδος, εψάλη ο κανών του όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου, «Κύματι θαλάσσης». 

Στη συνέχεια ο πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Βασιλείου ομίλησε σχετικά για την Ανάσταση του Κυρίου Ιησού Χριστού, επισημαίνοντας ότι εκείνοι οι οποίοι δεν έχουν την διάθεση να πιστέψουν στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, όποια απόδειξη και να τους δοθεί, δεν θα πιστέψουν. Μεταξύ των άλλων είπε και τα εξής: 

«…Ἄς θυμηθοῦμε γιά λίγο τά γεγονότα. Ὁ Χριστός εἶναι σταυρωμένος. Ἀβάσταχτος ὁ πόνος. Τόν κοροϊδεύουν. Τόν εἰρωνεύονται, ὁμιλοῦν ὑποκριτικά, δείχνουν τήν ἀσπλαχνία τους. «Ἄλλους ἔσωσε, ἑαυτόν οὐ δύναται σῶσαι. Εἰ βασιλεύς Ἰσραήλ ἐστί, καταβάτω νῦν ἀπό τοῦ σταυροῦ καί πιστεύσομεν ἐπ’ αὐτῶ.» (Ματθ. ΚΖ΄ 40-44) 

 Τί ζητοῦν; Νά δοῦν καί νά πιστέψουν. Μήπως εἶναι ὑπερβολική ἀπαίτησή τους; Τήν δεχόμαστε. Δυστυχῶς, ὅμως, δέν τή δέχονται αὐτοί οἱ ἴδιοι πού τήν ζητοῦν. Αὐτό εἶναι τό τρομερό γιά τίς ψυχές, πού τυφλώνονται ἀπ’ τόν φανατισμό καί τήν προκατάληψη.

 Ζητοῦν ἀπόδειξη. Καί ἔχουν ἕνα πλῆθος ἀπό ἀποδείξεις. Εἶναι ὅλα τά συνταρακτικά γεγονότα. Τό σκοτάδι ἀπό τίς 12 τό μεσημέρι ὡς τίς 3 τό ἀπόγευμα, ὁ φοβερός σεισμός, τό σχίσιμο τοῦ ὑφάσματος τοῦ καταπετάσματος στό Ναό τοῦ Σολομῶντος, ἡ ἀνάσταση πολλῶν ἁγίων νεκρῶν, ὁ ἑκατόνταρχος μετά ἀπό ὅλα αὐτά ὁμολόγησε καί εἶπε: «Ἀληθῶς Θεοῦ υἱός ἦν οὗτος». (Ματθ. ΚΖ΄ 51-54)

Καί μονάχα αὐτά; Οἱ ἴδιοι οἱ φύλακες τήν Τρίτη ἡμέρα, μετά τήν φρικτή Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, μέ θαυμασμό καί ἔκπληξη πηγαίνουν καί τούς λένε γιά τό θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως. (Ματθ. ΚΗ΄ 11) Τί ἄλλο ἤθελαν;

Καί αὐτοί; Αὐτοί, πού ζητοῦσαν θαῦμα γιά νά δοῦν καί νά πιστέψουν, τί κάνουν τώρα; Συγκεντρώνονται, συνεδριάζουν, κουβεντιάζουν ἀνήσυχοι, καιί ἀποφασίζουν. Δίνουν χρήματα ἀρκετά στούς στρατιώτες πού φύλαγαν τό σῶμα τοῦ νεκροῦ Ἰησοῦ, καί τούς προστάζουν νά ποῦν ὅτι οἱ μαθητές του ἦλθαν τή νύχτα καί τόν ἔκλεψαν, ὅταν ἐμεῖς κοιμόμασταν. (Ματθ. ΚΗ΄ 12-15)

 Τόσο φοβερός εἶναι ὁ φανατισμός τους καί ἡ ψυχική τους τύφλωση. Ἔρχονται, δηλαδή, οἱ δικοί τους ἄνθρωποι, οἱ φύλακες στρατιῶτες, πού αὐτοί εἶχαν βάλει καί τούς ἀναφέρουν ὅσα συνέβησαν, σχετιά μέ τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Κι ἐκεῖνοι ἀντί νά συγκινηθοῦν, ἀντί νά ἐρευνήσουν καί νά πιστέψουν, ὅπως τό ζήτησαν, τί σοφίζονται; Ἐπιστρατεύουν τή δωροδοκία καί τό ψέμα, ἀλλά ταυτόχρονα καί τήν ἀνοησία καί τόν παραλογισμό. Ἀφοῦ κοιμόνταν οἱ στρατιῶτες, τί εἶδαν; Ὅποιος κοιμᾶται δέ βλέπει, ὀνειρεύεται. Αὐτοί πού ἔλεγαν κατέβα ἀπό τό σταυρό γιά νά δοῦμε καί νά πιστέψουμε, τώρα βλέπουν καί δέ θέλουν νά πιστέψουν.

 Δέν θέλουν νά δοῦν οὔτε ἀπό περιέργεια. Ἐκ τῶν προτέρων ἤδη ἔχουν ἀπορρίψει τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Δέν θέλουν νά ἀναστηθεῖ ὁ Ἰησοῦς. Δέν τούς συμφέρει. Τρομάζουν μέ τήν ἰδέα αὐτή. Ἐπειδή ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ δίνει μία ὑπερφυσική – πνευματική προέκταση τῆς ζωῆς. Προεκτείνει τήν πρόσκαιρη ζωή στήν αἰωνιότητα καί στή δικαιοσύνη, περνώντας ἀπό τήν πόρτα τῆς Κρίσεως, ἀπό τό ἀδέκαστο Δικαστήριο.

 Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ἀγαπητοί μου χριστιανοί, ἔχει τίς συνέπειες καί γιά τούς τότε τυφλούς Γραμματεῖς καί Φαρισαίους, ἀλλά καί γιά ὅλους μας. Ποιές εἶναι;

Ἀφοῦ ὁ Χριστός ἀναστήθηκε, θά ἀναστηθοῦμε κι ἐμεῖς.

Ὄχι μόνο αὐτό, ἀλλά θά ἀναστηθοῦμε γιά νά κριθοῦμε.

Θά κριθοῦμε δίκαια, γιά νά ἀποδοθοῦν ἀμοιβές καί τιμωρίες

Καί αὐτός εἶναι ὁ κύριος λόγος, γιά τόν ὁποῖο οἱ ἄνθρωποι δέν θέλουν νά πιστεύσουν. Φοβοῦνται, δέν θέλουν τήν Κρίση καί τή Δικαιοσύνη, ἐπειδή ἡ ζωή τους εἶναι ζωή ἀδικίας καί παρανομίας, ἁμαρτίας καί ἀποστασίας ἀπό τόν ἀληθινό Θεό. Καί ἀντί νά μετανοήσουν καί νά χαροῦν τή χαρά τῆς Ἀναστάσεως, ζοῦν νεκροί μέσα στό ψέμα, τήν ἀνοησία καί παραλογισμό.

Ἀλλά, ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, μήν ἀκοῦτε τά ψέματα καί τίς φλύαρες ἀνοησίες. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι γεγονός. Γεγονός ἀποδεδειγμένο μέ πολλές ἀποδείξεις.

Ἄς ἀλλάξουμε ζωή καί ἄς διώξουμε τήν ἄγνοια καί τήν προκατάληψη, καί τότε θά ζήσουμε τή Χαρά τῆς Ἀναστάσεως!

Χριστός Ἀνέστη!    

Αμέσως μετά οι Ιερείς έψαλλαν το «Δεῦτε λάβετε φῶς ἐκ τοῦ ἀνεσπέρου φωτός…» και πήραν το φως οι παρόντες ιεροψάλτες και ο νεωκόρος. Οι ενορίτες ήταν στα μπαλκόνια των σπιτιών τους, είχαν βγάλει τα ραδιόφωνα, ακόμη και ηχητικά συστήματα στη διαπασών, και άκουγαν την ακολουθία. Άναψαν τις λαμπάδες τους από το φως του καντηλιού τους και έψαλλαν από εκεί όλο μαζί με τους Ιερείς και τους ιεροψάλτες τον χαρμόσυνο παιάνα της Αναστάσεως του Χριστού! «Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτω θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος».     

Το θέαμα και ακρόαμα σε ολόκληρη την Ενορία ήταν φανταστικό και καταπληκτικό. Ολόκληρη η Ενορία συμμετείχε, ήταν φωταγωγημένη και έψαλλαν όλοι μαζί, ενώνοντας τις πονεμένες προσευχές τους και στέλνοντάς τες προς τον Άγιο Τριαδικό Θεό. 

Στη συνέχεια ο π. Βασίλειος και ο π. Νέστορας μαζί με την Εκκλησιαστική Επιτροπή έδωσαν τιμητικά το Λάβαρο της Αναστάσεως στον κ. Μάρκο Γκιάτα, ο οποίος έχασε τον αδελφό του και τη μητέρα του προσφάτως, όπως ισχυρίζονται, από τον ιό του κορωνοϊού, και έμεινε μόνος. Προσφέρθηκε το λάβαρο και σε όλους εκείνους που έχουν προσβληθεί από τον ιό και αναρρώνουν, και τους ευχήθηκαν γρήγορη ανάρρωση και διά βίου υγεία.

Μετά διαβάστηκε εντός του Ναού το ιερό ευαγγέλιο της Αναστάσεως του Χριστού, το Β΄ εωθινό, και εψάλη πανηγυρικά και με στεντόρεια φωνή το «Χριστός Ἀνέστη». Ακολούθησε ο όρθρος της Αναστάσεως και η πανηγυρική και λαμπρή πρώτη Θεία Λειτουργία του Πάσχα. Κοινώνησαν δύο πιστοί των αχράντων μυστηρίων, βροντοφώναξαν το «Χριστός ανέστη» και μετά το τέλος της Πανηγυρικής Αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας οι Ιερείς της Ενορίας μοίρασαν ως ευλογία μαζί με το αντίδωρο και από ένα κόκκινο αυγό.

Να ευχηθούμε, ώστε να δείξουμε έμπρακτη μετάνοια, αλλαγή σκέψεως και τρόπου ζωής, για να μας λυπηθεί ο Κύριος και Θεός μας, και να μην συμβεί ξανά τέτοια λυπηρή περίοδος, φοβισμένου εγκλεισμού των ανθρώπων και κλείσιμο των Εκκλησιών. Ας πάρουμε θάρρος από τη μεγάλη νίκη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού επί του θανάτου και ας βιώνουμε τη ζωή μας σύμφωνα με το θέλημα του Αγίου Τριαδικού Θεού.

Αγαπητοί μου φίλοι, «Χριστός Ἀνέστη»!!!    

Το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής 17 Απριλίου 2020, κατά την διάρκεια της ιερής ακολουθίας, εψάλη ο όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου και στο τέλος του κανόνα ψάλθηκαν σε τρεις στάσεις τα εγκώμια στον νεκρό Ιησού Χριστό, από τους Ιερείς, π. Βασίλειο και π. Νέστορα και τους ιεροψάλτες κ. Κωνσταντίνο Χαλαμούτη και Νικόλαο Καρακουλάκη. Τα εγκώμια είναι μικρά όμορφα τροπάρια από πολλούς άγνωστους ποιητές, τα οποία είναι κατανυκτικά και ιδιαίτερα αγαπητά στους πιστούς χριστιανούς.

Η περιφορά του Επιταφίου έγινε εντός του Ιερού Ναού και για λίγο στο προαύλιο του Ναού, και αμέσως μετά στην είσοδο του Ναού, όπου διημείφθη ο διάλογος: Φωνάζει ο Ιερέας από έξω: «Ἄρατε πύλας οἱ ἄρχοντες ἡμῶν καί ἐπάρθητε πύλαι αἰώνιοι, καί εἰσελεύσεται ὁ Βασιλεύς τῆς δόξης». Και απαντά ο ιεροψάλτης από μέσα: «Καί τίς ἐστίν οὗτος ὁ Βασιλεύς τῆς δόξης;» Απαντά ο Ιερέας: «Κύριος κραταιός καί δυνατός, Κύριος τῶν δυνάμεων. Οὗτος ἐστίν ὁ Βασιλεύς τῆς δόξης.»

Εισελθόντος του Επιταφίου στο Ναό, διαβάστηκε η προφητεία του προφήτου Ιεζεκιήλ, όπου αναφέρεται το όραμα εκείνο με τα ξηρά οστά όλου του Ισραηλιτικού λαού, που έλαβαν σάρκα και νεύρα και ζωή. Ένα όραμα – θαύμα, προτύπωση της αναστάσεως όλων των νεκρών, την οποία θα επιτελέσει ο Χριστός κατά την μεγάλη Ημέρα της δευτέρας παρουσίας του στη γη. Στη συνέχεια διαβάσθηκαν το αποστολικό και το ευαγγελικό ανάγνωσμα, και στη συνέχεια η απόλυση του όρθρου από τον πρωτοπρεσβύτερο π. Βασίλειο.

Μεγάλη Παρασκευή, σήμερα 17 Απριλίου 2020, ημέρα πένθους σε ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο, για τις αμαρτίες μας, που σταύρωσαν τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, ο οποίος πέθανε για να φέρει την σωτηρία μας.

Ο Δημιουργός του κόσμου, ως άνθρωπος, καρφωμένος πάνω στον Σταυρό, από την κακία των ανθρώπων, περιμένει να εκπληρωθεί και η πιο παραμικρή προφητεία, που έχει ειπωθεί, εκατοντάδες και χιλιάδες χρόνια πριν.

Οι Μεγάλες Ώρες και ο Μέγας Εσπερινός, που ψάλλονται στις εκκλησιές, το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής, μέσα από τα τροπάρια, τους ψαλμούς, τα Αποστολικά και τα Ευαγγελικά αναγνώσματα, μάς παρουσιάζουν όλα τα ιστορικά γεγονότα των παθών του Χριστού. Από την σύλληψή του μέχρι και την θεόσωμη ταφή του.

Αυτήν την ημέρα, της κορύφωσης του Θείου Δράματος, την τιμάμε με απόλυτη νηστεία, με αργία, με προσκύνηση των επιταφίων και με την πένθιμη κρούση των καμπανών.

Η Εκκλησία μας ψάλλει αυτή την ημέρα:

«Συντρέχει λοιπόν, τὸ συνέδριον τῶν Ἰουδαίων, ἵνα τὸν Δημιουργόν, καὶ Κτίστην τῶν ἁπάντων, Πιλάτῳ παραδώσῃ, ὢ τῶν ἀνόμων! ὢ τῶν ἀπίστων! ὅτι τὸν ἐρχόμενον, κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, εἰς κρίσιν εὐτρεπίζουσι, τὸν ἰώμενον τὰ πάθη, πρὸς πάθος ἑτοιμάζουσι. Κύριε μακρόθυμε, μέγα σου τὸ ἔλεος, δόξα σοι.»

Δυστυχώς, στο Συνέδριο εκείνο ήταν ολόκληρη η ανθρωπότητα, και ο καθένας ξεχωριστά έριξε την καταδικαστική του ψήφο, για την καταδίκη του Ιησού Χριστού. Η κάθε αμαρτία μας, η κάθε παράβαση του θελήματος του Θεού, ο κάθε αντίθεος νόμος, που εμείς τα πράττουμε ή τα ανεχόμαστε, είναι η καταδικαστική ψήφος εναντίον του Ιησού Χριστού. Όλοι φταίγουμε, όλοι να μετανοήσουμε. Να μας λυπηθεί ο Θεός. Ήδη μας έχει συγχωρήσει, επάνω από τον Σταυρό: «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς, οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι». Ας εκμεταλλευθούμε αυτή τη φράση του εσταυρωμένου Ιησού Χριστού και ας προσέλθουμε με μετάνοια κοντά του.

Καλή μετάνοια.

Καλή Ανάσταση!

Με ευλάβεια τελέστηκε σήμερα Μεγάλη Τετάρτη, 15 Απριλίου 2020, το πρωί, το ιερό μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας. Το Μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου τέλεσαν οι Ιερείς π. Βασίλειος και π. Νέστορας με την παρουσία μόνο των Ιερέων, των ιεροψαλτών και του Νεωκόρου.

Μετά το πέρας του Μυστηρίου, οι Ιερείς τοποθέτησαν το ευλογημένο έλαιο εκτός του Ιερού Ναού, στο περιστύλιο, για να το παραλάβουν οι πιστοί για ευλογία και για την ίαση των αρρώστων τους.

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και χωρίς την συμμετοχή των πιστών, εορτάσθηκε η ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα, την Κυριακή 12 Απριλίου 2020 στον λαμπροστολισμένο με Βάϊα Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.

Την παραμονή της Κυριακής των Βαΐων προ της απολύσεως του εσπερινού, οι Ιερείς του Ιερού Ναού πρωτοπρεσβύτεροι π. Βασίλειος και π. Νέστωρ διάβασαν την ευχή για την ευλογία των βαΐων, επειδή οι πιστοί προσέρχονται από βαθειά χαράματα την Κυριακή το πρωί να πάρουν βάγια, για να τα πηγαίνουν στο κοιμητήριο και να τα αποθέτουν επάνω στους τάφους, στα κουτιά και τα συρτάρια των οστών των κεκοιμημένων.

Κατά τον όρθρο και την Θεία Λειτουργία ιερούργησαν οι πρωτοπρεσβύτεροι π. Βασίλειος Βασιλείου και π. Νέστωρ Γκουρομίσιος. Προ του κοινωνικού ο π. Βασίλειος διάβασε την Εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου, τον«Συνοδικό Παραμυθητικό Λόγο, για την Μεγάλη Εβδομάδα και το Άγιον Πάσχα».

Η Εικόνα της Παναγίας από το μοναστήρι του Μικροκάστρου θα συνεχίσει να παραμένει εντός του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου μέχρι και την Κυριακή του Θωμά. Από το πρωί η Εικόνα είχε εκτεθεί σε προσκύνηση εκτός του Ιερού Ναού και έτσι την προσκύνησαν όλοι όσοι ήρθαν να πάρουν βάγια.

Το απόγευμα της Κυριακής εψάλη ο όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας παρόντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ.κ. Αθανασίου, ο οποίος στο τέλος ομίλησε σχετικά με τα αναγνώσματα της ημέρας, για τον σώφρονα Ιωσήφ, το θαύμα της ξηρανθείσης συκής, την συνομιλία του Ιησού Χριστού με τους κακεντρεχείς Ιουδαίους, το θαύμα με τον άνθρωπο που είχε παράλυτο το χέρι, και κατέληξε με την μετάφραση του τροπαρίου «Δεῦτε οὖν καὶ ἡμεῖς, κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθῶμεν αὐτῷ, καὶ συσταυρωθῶμεν, καὶ νεκρωθῶμεν δι’ αὐτόν, ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς».