Μία υπέροχη γιορτή λήξεως των κατηχητικών μαθημάτων (2018 – 2019) στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.

Σε ένα πανέμορφο και καταπράσινο χώρο, στο άλσος του εξωκκλησίου του Αγίου Χριστοφόρου, πραγματοποιήθηκε την 21η Ιουνίου 2019 η Γιορτή της Λήξεως των Κατηχητικών μαθημάτων της Ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, για την κατηχητική χρονιά 2018 – 2019. Κατά τη γιορτή ήταν παρών από την πρώτη στιγμή ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Αθανάσιος. Η εκδήλωση έγινε στο αμφιθέατρο που ευρίσκεται στον χώρο του άλσους, ανάμεσα στα δένδρα.

Την εκδήλωση παρακολούθησε πάρα πολύς κόσμος, γονείς των παιδιών, παιδιά και νέοι, ακόμη και ηλικιωμένοι, οι Ιερείς της ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας, και ο Ιερέας Προκόπιος.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Απέναντι από τις κερκίδες υπήρχε ένα ταμπλό με το σύνθημα της φετινής γιορτής Λήξεως, το οποίο ήταν: «Ἅγιοι γίνεσθε ὅτι ἐγώ Ἅγιος εἰμί». Το σύνθημα ήταν περικυκλωμένο από πολλούς αγίους και την Θεοτόκο, που στον χώρο μετά τη λέξη «ἐγώ», υπήρχε η μορφή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Παρουσιάστρια της όμορφης γιορτής, η οποία παρουσίαζε τις κατηχήτριες με τα παιδιά των κατηχητικών τμημάτων, ήταν η Άννα Λεζγίδη.

Η κατηχήτρια κ. Μαρία Τσακμάκη – Ώττα, με βοηθό την κ. Αγγελική Τσακμάκη, παρουσίασε τα θέματα και τις εργασίες, με τα οποία ασχολήθηκαν τα νήπια και τα παιδιά της Α΄ Δημοτικού, και τα παιδιά απήγγειλαν όμορφα ποιήματα.

Ακολούθησε το δεύτερο τμήμα, με τα παιδιά της Β΄ και της Γ΄ Δημοτικού, με κατηχήτρια την κα Μαλαματή Ζιώγου – Λογδανίδη, η οποία παρουσίασε μαζί με τα παιδιά τους νεοφανείς Αγίους της Εκκλησίας μας και μία μικρή παράσταση για το σπουδαίο πράγμα, που είναι η φιλία.

Στη συνέχεια, το τρίτο τμήμα του κατώτερου κατηχητικού της Ενορίας, που αποτελούνταν από παιδιά των τάξεων Δ΄, Ε΄ και ΣΤ΄ του Δημοτικού Σχολείου, με κατηχήτρια την κα Μαρία Καρανάσιου, παρουσίασε μορφές αγίων, διάφορα τροπάρια της Εκκλησίας και ένα παιχνίδι: «Το δωράκι πάει περίπατο».

Τη σκυτάλη πήρε το τμήμα των παιδιών του Μέσου Κατηχητικού Σχολείου με νέους του Γυμνασίου και με κατηχήτρια την κα Ευφημία Ώττα. Η κα Ευφημία, κάνοντας μία εισαγωγή, παρουσίασε στη συνέχεια μαζί με τα παιδιά τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκαν όλη τη χρονιά.

Οι μαθήτριες του Λυκείου, Δέσποινα Χατζή, Αθηνά Μαγιάγκα και Στυλιανή Καρανάσιου, έχοντας κατηχητή τον π. Βασίλειο Βασιλείου, αναφέρθηκαν σε όσα διδάχθηκαν και συζήτησαν καθ’ όλη την κατηχητική χρονιά, ευχαριστώντας στο τέλος τον κατηχητή τους.

Πλησιάζοντας προς το τέλος της γιορτής, η κα Κωνσταντίνα Πατρώνα – Λεζγίδη αναφέρθηκε στις εσπερινές ομιλίες, που γινόταν κάθε Κυριακή απόγευμα στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικόλαου από τον π. Βασίλειο Λ. Βασιλείου, ο οποίος ανέλυε το κατά Λουκάν ευαγγέλιο και απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που του υποβάλονταν.

Στο τέλος εμφανίσθηκε η χορωδία της Παραδοσιακής Μουσικής του Ιερού Ναού, η οποία από το 2011 συνοδεύει τις διάφορες εκδηλώσεις της Ενορίας με ποικίλα τραγούδια, έχοντας ως χοράρχη τον μουσικό κ. Παναγιώτη Αμεξίζογλου. Τα μέλη της χορωδίας τραγούδησαν στο πολυπληθές κοινό πέντε όμορφα τραγούδια και καταχειροκροτήθηκε.

Την όμορφη γιορτή λήξεως μαθημάτων έκλεισε ο Σεβασμιώτατος κ. κ. Αθανάσιος ο οποίος είπε τα εξής:

«Σεβαστοί πατέρες, πάτερ Βασίλειε, πάτερ Νέστωρ και πάτερ Προκόπιε, θα ήθελα να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τους πατέρες αυτού του Ναού, τους κατηχητές της ενορίας του Αγίου Νικολάου και όλους τους συντελεστές του κατηχητικού και ιεραποστολικού έργου της χρονιάς, που μόλις μας πέρασε, αλλά και της σημερινής πολύ όμορφης εκδήλωσης.

Πραγματικά, τα παιδιά μας αξίζουν το καλύτερο και είμαι πολύ χαρούμενος, που η φετινή χρονιά κύλησε με πολύ σημαντικά θέματα. Τον σκοπό της ζωής μας, που είναι η αγιότητα, δηλαδή η παρουσία του Θεού στην καρδιά μας, στην καθαρή από τα πάθη καρδιά μας και στον φωτισμό του νοός μας. Στην εκμετάλλευση του χρόνου, της πολύ μικρής αλλά όμορφης ζωής μας, και στην λύση και απάντηση των αποριών των εφήβων, καθώς και στον πνευματικό καταρτισμό των ενηλίκων. Πραγματικά το έργο των Ιερέων, του Επισκόπου και των Ιερέων είναι ο ευαγγελισμός του ανθρώπου, ο πνευματικός καταρτισμός, η μετάδοση του λόγου του Θεού, η μετάδοση του Φωτός, η μετάδοση των αληθειών της πίστεώς μας και η στήριξη όλων των ανθρώπων, ώστε όταν έρχονται οι δύσκολοι καιροί να μπορούν να στέκονται όρθιοι και να μην σβήσει το κερί της πίστεως από την καρδιά τους. Σας συγχαίρω μέσα από την καρδιά μου και εύχομαι όλα όσα μάθαμε την φετινή χρονιά να τα εφαρμόσουμε το καλοκαίρι, στο οποίο μπήκαμε. Να μην ξεχάσουμε όλα όσα μάθαμε στα Κατηχητικά μας Σχολεία, στις συνάξεις, στα φροντιστήρια, στις επιμορφώσεις και στις ομιλίες. Να τα εφαρμόζουμε στη ζωή μας, έχοντας την απόλυτη βεβαιότητα ότι, ο Θεός θα είναι μαζί μας κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μας. Καλό καλοκαίρι!»

Στη συνέχεια πήρε τον λόγο ο προϊστάμενος της Ενορίας, πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Βασιλείου, ο οποίος είπε τα εξής:

«Δεν θα ήθελα να πω τίποτα άλλο. Τα είπανε όλα οι κατηχητές, τα παιδιά και ο Σεβασμιώτατος.

Δόξα τω Θεώ, ήταν ακόμη μια χρονιά ευλογημένη από τον Θεό, διότι όταν ακούγεται ο Λόγος του Θεού είναι ευλογία μεγάλη και όταν ακούγεται ορθοδόξως ο Λόγος του Θεού είναι μια πάρα πολύ μεγάλη ευλογία. Διότι, όπως τα ’χουμε πει πάρα πολλές φορές, εκτός από τις άλλες θρησκείες, οι οποίες πολεμούν την αλήθεια και θέλουν να έρθουν να εισβάλλουν στην καρδιά μας και να μας αλλοτριώσουν, να μας βγάλουν τον Θεό από την ζωή, τον αληθινό Θεό, και να μας βάλουνε ό, τι ψεύτικο, έχουμε και όλες αυτές τις αιρέσεις, που είναι τα λάθη της πίστεως, από ανθρώπους υπερήφανους, όπως μας λένε οι πατέρες μας, οι οποίοι δεν θέλουν να ακολουθούν τον Λόγο του Θεού, όπως τον ερμηνεύουν οι Άγιοι Απόστολοι, οι Άγιοι πατέρες και οι Οικουμενικές Σύνοδοι. Όταν αυθαιρετούμε επάνω στον Λόγο του Θεού είναι το μεγαλύτερο λάθος, είναι αμαρτία, είναι ο εγωισμός μας και η υπερηφάνειά μας.

Γι’ αυτό, (το έχω πει πολλές φορές Σεβασμιώτατε) θέλω κάθε φορά, όσοι μας ακούν, να μας ελέγχουν και να μας κρίνουν, αλλά όχι με το δικό τους κριτήριο αλλά με το κριτήριο της Αγίας Γραφής και το κριτήριο των Αγίων Πατέρων των Οικουμενικών Συνόδων και των τοπικών Συνόδων της Εκκλησίας μας.

Τελειώνοντας, απλώς, θα ήθελα να πω ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ, πρώτα στον Άγιο Τριαδικό Θεό μας, μετά στον μακαριστό Επίσκοπό μας, τον κυρό Παύλο, ο οποίος μας έδωσε απλόχερα τόσες ευλογίες και μας έλεγε συνέχεια μιλήστε, μιλήστε, πείτε, βοηθήστε το λαό, ενημερώστε, ώστε να μαθαίνουν την πίστη, επειδή μόνο έχοντας την πίστη μπορούμε να ζούμε όπως πρέπει, όπως θέλει ο Θεός. Έτσι, για τον σκοπό που μας δημιούργησε ο Θεός. Το είπε νωρίτερα και μία μαθήτρια του Κατηχητικού Σχολείου ότι, ο Θεός είναι ο δημιουργός μας, δημιούργησε εμένα τον άνθρωπο, όλους τους ανθρώπους και ξέρει τι δημιούργησε. Οπότε, Αυτός είναι ο μόνος, ο οποίος μπορεί να μας πει, πως ακριβώς πρέπει να ζούμε.

Ευχαριστώ τους κατηχητές, τις κατηχήτριες, τον Παναγιώτη τον Αμεξίζογλου, για την εκμάθηση των τραγουδιών, που μας βοηθάει όλο τον χρόνο. Ευχαριστώ και την Τατιάνα Τζάλια, την Ευφημία Ώττα, τη Μαρία Καρανάσιου, τη Μαρία την Ώττα-Τσακμάκη, την Αγγελική Τσακμάκη, τη Μαλαματή Ζιώγου – Λογδανίδου και την Στέλλα την Καρανάσιου, που είναι στο Λύκειο, η οποία ήταν βοηθός στα παιδιά του Δημοτικού. Ένα ευχαριστώ και σε όλους αυτούς, οι οποίοι μας βοηθούν, και οικονομικά και ηθικά, αλλά και σε  όλους εσάς, τους γονείς, οι οποίοι εμπιστεύεστε τα παιδιά σας, όχι σ’ εμένα, όχι στους κατηχητές αλλά στην Εκκλησία, στον Ιησού Χριστό.

Κάθε φορά που έρχονται τα παιδιά σας στο σπίτι, μετά τα κατηχητικά μαθήματα, να τα ρωτάτε: τι ακούσατε; τι σας είπαν; Επειδή, μπορεί κι εμείς να ξεφύγουμε, να κάνουμε κάποιο λάθος. Και να ’ρθείτε να πείτε, αυτό πάτερ, δεν το γράφει το ευαγγέλιο, αυτό δεν το λένε οι πατέρες της Εκκλησίας μας, αυτό η Εκκλησία δεν το έχει στην ζωή της. Οπότε να γίνεσθε συνεχώς οι κριτές μας, οι σωστοί κριτές μας».

Στη συνέχεια, ο Σεβασμιώτατος βράβευσε τους τακτικούς μαθητές, δίνοντάς τους από ένα ωραίο βιβλίο, προσφορά της Ενορίας.

Η βραδιά έκλεισε με αναμνηστικές φωτογραφίες, χαμόγελα, γλύκισμα και ευχές.

Η γιορτή είχε επιτυχία και όλοι όσοι την παρακολούθησαν έφυγαν ενθουσιασμένοι.

Posted in Επικαιρότητα | Tagged

Η μεγάλη Δεσποτική εορτή της Πεντηκοστής στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.

Η μεγάλη Δεσποτική εορτή της Πεντηκοστής, ημέρα κατά την οποία η Αγία Εκκλησία μας εορτάζει και πανηγυρίζει λαμπρά την γενέθλια ημέρα της, τιμήθηκε με κάθε λαμπρότητα και εορτάσθηκε μεγαλοπρεπώς στην ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.

Την  παραμονή εψάλη ο μέγας πανηγυρικός εσπερινός και ανήμερα της εορτής εψάλη ο όρθρος και στη συνέχεια τελέσθηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία από τους Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα. Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας ο πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος ομίλησε και αναφέρθηκε στην ανανέωση της πληρότητας του εαυτού μας με το Άγιο Πνεύμα, την αύξηση στην πνευματική ζωή. Είπε: «Είναι μεγάλο το κέρδος να έχω το Άγιο Πνεύμα. Αν το έχω, έχω τα πάντα. Αν το στερηθώ, στερούμαι τα πάντα.» Και κατέληξε: «Αγαπητοί μου, η αλήθεια είναι μία, έχουμε ανάγκη από το Άγιο Πνεύμα. Το πώς θα μας δει ο κόσμος, αυτό να μη μας ενδιαφέρει. Εκείνο που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι να γεμίσουμε με το Άγιο Πνεύμα. Και αυτή τη στιγμή, ο κόσμος όλος έχει ανάγκη από το Πνεύμα του Θεού, που φέρνει την ειρήνη, την αγάπη, τη χαρά.

Και οι πιστοί όταν το κατανοήσουν, τότε δεν θα ζητούν τίποτ’ άλλο, παρά μαζί με τον ψαλμωδό θα λένε: «Κύριε, τό Πνεῦμα σου τό Ἅγιον μή ἀντανέλης ἀπ’ ἐμοῦ». Μη μου το αφαιρείς, Κύριε, το Πνεύμα σου. Αυτό είναι το Α και το Ω της μακαριότητάς μου».         

Στη συνέχεια τελέσθηκε η ακολουθία του Εσπερινού του Αγίου Πνεύματος, η επονομαζόμενη Εσπερινός της γονυκλισίας. Κατά τον εσπερινό αναγνώσθηκαν από τους Ιερείς οι προκαθορισμένες Ευχές της Γονυκλισίας.

Posted in Επικαιρότητα | Tagged

2.672 Ημέρες, 1.580 περιπτώσεις, 16.022 κιλά τρόφιμα!!!

ΦΙΛΟΠΤΩΧΟ 2019

Εικόνα | Posted on by | Tagged

Ψυχοσάββατο πριν την Πεντηκοστή στην Ενορία του Αγίου Νικολάου.

Κάθε Σάββατο η Εκκλησία μας το έχει αφιερωμένο στους κεκοιμημένους καθώς και σε κάθε Θεία Λειτουργία γίνεται μνημόνευση και των ζώντων και των κεκοιμημένων. Όμως η Αγία μας Εκκλησία μας, προσφέρει ακόμη μία ευκαιρία, για να θυμηθούμε και να τιμήσουμε τους νεκρούς μας.

Έτσι την Παρασκευή 14 Ιουνίου 2019 στον ιστορικό κοιμητηριακό Ιερό Ναό του Αγίου Νικάνορος Σιάτιστας τελέσθηκε ο εσπερινός και εψάλη ο κανών των μνημοσύνων. Μετά το πέρας, οι Ιερείς π. Βασίλειος και π. Νέστορας έψαλαν τρισάγιο, υπέρ αναπαύσεως όλων των κεκοιμημένων, λέγοντας σχετικά, «…Κύριε ἀνάπαυσον τάς ψυχάς τῶν κεκοιμημένων δούλων σου, πατέρων, προπατόρων, πάππων, προππάπων, γονέων, συζύγων, τέκνων, ἀδελφῶν καί συγγενῶν ἡμῶν, ἐν τόπῳ χλοερῷ, ἐν τόπῳ ἀναψύξεως, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καί στεναγμός… Ὅτι Σύ εἶ ἡ Ἀνάστασις, ἡ ζωή καί ἡ ἀνάπαυσις τῶν κεκοιμημένων δούλων σου…»

Το Ψυχοσάββατο το πρωί, 15 Ιουνίου 2019, εψάλη ο όρθρος και η Θεία Λειτουργία. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, οι Ιερείς της ενορίας τέλεσαν το μνημόσυνο, για όλους τους κεκοιμημένους της Ενορίας και όλους τους ορθοδόξους πιστούς, έξω από τον Ιερό Ναό, στον χώρο του ευπρεπισμένου κοιμητηρίου του Αγίου Νικάνορος, ανάμεσα στα μνήματα. Εξήλθαν οι Ιερείς από τον Ναό μαζί με όλο τον λαό, οι οποίοι περικύκλωσαν τα τραπέζια, στα οποία είχαν τοποθετηθεί ομορφοστολισμένα κόλλυβα με αναμμένες λαμπάδες, τα οποία μοίρασαν σε όλους τους παρευρισκομένους.

Η Εκκλησιαστική Επιτροπή ευχαριστεί όλους τους ενορίτες, που με πολλή προθυμία διατηρούν τους χώρους του κοιμητηρίου και των οστεοφυλακίων καθαρούς. Στο άνω οστεοφυλάκιο, με τα συρτάρια, από πολύ καιρό γίνεται αγιογράφηση. Όσοι από τους ενορίτες θέλουν να αφιερώσουν κάποια αγιογραφία, μπορούν να απευθύνονται στον προϊστάμενο Ιερέα της Ενορίας, τον π. Βασίλειο.

Οι χώροι όπου αναπαύονται οι προσφιλείς μας κεκοιμημένοι πρέπει να είναι καθαροί και προσεγμένοι. Είναι ο ελάχιστος σεβασμός και τιμή που μπορούμε να τους προσφέρουμε.

Μια ακόμη ευκαιρία μας προσφέρει η αγία μας Εκκλησία, να θυμηθούμε και να τιμήσουμε τους νεκρούς μας. Έτσι την Παρασκευή 14 Ιουνίου 2019 στο ιστορικό κοιμητηριακό Ιερό Ναό Αγίου Νικάνορος  Σιάτιστας τελέσθηκε ο εσπερινός και εψάλη ο κανών των μνημοσύνων «…Κύριε ἀνάπαυσον τάς ψυχάς τῶν κεκοιμημένων δούλων σου, πατέρων, προπατόρων, πάππων, προππάπων, γονέων, συζύγων, τέκνων, ἀδελφῶν καί συγγενῶν ἡμῶν, ἐν τόπῳ χλοερῷ, ἐν τόπῳ ἀναψύξεως, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καί στεναγμός…» από τους Ιερείς π. Βασίλειο και π. Νέστορα .

Το Ψυχοσάββατο το πρωί 15 Ιουνίου 2019 εψάλη ο όρθρος και η Θεία Λειτουργία. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργιάς οι Ιερείς της ενορίας τέλεσαν το μνημόσυνο για όλους τους κεκοιμημένους έξω από τον Ιερό Ναό, στο κοιμητήριο του Αγίου Νικάνορος, ανάμεσα στα μνήματα.

 

 

Posted in Επικαιρότητα | Tagged

Γιορτή Λήξεως τῶν μαθημάτων τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων τῆς Ἐνορίας.

ΓΙΟΡΤΗ ΛΗΞΕΩΣ 2018 -2019

Εικόνα | Posted on by | Tagged

Ἕνα κάθε μήνα Ιουνίου 2019

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ

                                                                                                          Ἰούνιος 2019

Ἕνα κάθε μήνα

Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, κατά τήν Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων, προβάλλει τό πορφυρένιο ροῦχο της, πού εἶναι ἡ μαρτυρική πίστη τῶν παιδιῶν της. Πραγματικά, τά παιδιά τοῦ Θεοῦ εἶναι οἱ ἅγιοι, καί αὐτοί ἀποτελοῦν τό λαό τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Θεός πάντοτε ἤθελε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νά εἶναι λαός του. Ἀλλά γιά νά πολιτογραφηθεῖ ὁ κάθε ἄνθρωπος ὡς πολίτης τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ χρειάζεται ἡ πίστη στόν ἀληθινό Θεό. Ἐπειδή, ὅμως, ὅλοι οἱ ἄνθρωποι δέν θά πίστευαν, ὅπως λέει καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, «οὐ πάντων ἡ πίστις» (Β΄ Θεσσ. Γ΄ 2) (δέν εἶναι γιά ὅλους ἡ πίστη), γι’ αὐτόν τόν λόγο, ὁ λαός τοῦ Θεοῦ εἶναι ἕνα μέρος ἀπό ὁλόκληρο τόν κόσμο, καί αὐτό τό μέρος εἶναι οἱ Ἅγιοι.

Ἅγιος σημαίνει, ὁ ξεχωρισμένος ἀπό τόν «κόσμο», (κόσμος, ὑπό ἠθική ἔννοια). Αὐτή εἶναι ἡ πρώτη ἔννοια τῆς λέξεως ἅγιος. Εἶναι μία ἔννοια, πού διαφεύγει ἀκόμη καί ἀπό πολλούς πιστούς. Εἶναι, ὅταν κάποιος ἀρχίζει νά ζεῖ τή ζωή τῆς ἁγιότητας ἀκριβῶς, στήν πρώτη της φάση, εἶναι αὐτό τό ξεχώρισμά του ἀπό τήν κοσμική νοοτροπία καί τόν κοσμικό τρόπο ζωῆς. Ὅταν ἀρχίζει νά μή ζεῖ ὅπως ζεῖ ὁ «κόσμος» ἀλλά νά ξεχωρίζει, νά ἀποκόπτεται ἀπό τόν «κόσμο». Οἱ ἄλλοι πιστοί, πού δέν ἔχουν ἐπίγνωση τοῦ τί εἶναι ἁγιότητα, τοῦ λένε ὅτι ἔγινε ἀπόκοσμος, ὅτι ξεκόπηκε ἀπ’ τή ζωή, ὅτι ξεκόπηκε ἀπ’ τήν κοινωνία τῶν ἀνθρώπων. Καί τό θεωροῦν αὐτό, ἀληθινή συμφορά. Τί ἔπαθε ὁ καημένος… Γιατί συμπεριφέρεται ἔτσι…

Ὑπάρχουν πολλοί χριστιανοί γονεῖς, οἱ ὁποῖοι τρέμουν καί φοβοῦνται, μήν τύχει καί τά παιδιά τους ἀρχίσουν νά ζοῦν πνευματική ζωή. Εἶναι καί ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι τό θεωροῦν πραγματική συμφορά, καί κλαῖνε καί ὀδύρονται, ἐπειδή τά παιδιά τους ἄρχισαν νά ζοῦν πνευματική ζωή καί ξεχωρίζουν ἀπ’ τήν ἀθλιότητα τοῦ κόσμου.

Κι ὅμως, ἀγαπητοί μου, ἡ πρώτη ἔννοια τῆς ἁγιότητας εἶναι: ξεχωρίζω, βάζω στήν ἄκρη κάτι πού θέλω νά τό ἔχω καθαρό, γιά μία εἰδική χρήση. Ὅπως, παραδείγματος χάριν, λέμε, τό Ἅγιο Ποτήριο,Ἁγία Τράπεζα. Δέν εἶναι γιά κοινή χρήση ἀλλά γιά ξεχωριστή, γιά τήν τέλεση τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ. Νά περιέχει μόνο τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὅταν τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία. Λέγεται, λοιπόν, ἅγιο, ὡς ξεχωρισμένο ἀπ’ τήν κοινή χρήση.

Οἱ ἅγιοι, λοιπόν, εἶναι οἱ ξεχωρισμένοι ἀπό τόν «κόσμο», αὐτοί πού θέλουν νά εἶναι μέ τόν Θεό. Καί αὐτό εἶναι βασικῆς σημασίας.

Ἡ δεύτερη ἔννοια τῆς λέξεως, ἅγιος, εἶναι ὁ ἐνάρετος, αὐτός πού τηρεῖ τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, αὐτός πού ζεῖ τήν ζωή τῆς ἀρετῆς. Αὐτός πού τηρεῖ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, πού τό ἔχει ἐνστερνισθεῖ καί τό βιώνει σέ κάθε στιγμή τῆς ζωῆς του. Δέν ἐκτελεῖ ἁπλῶς τό θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀλλά ἔχει ταυτισθεῖ μέ αὐτό, καί τό ἐκφράζει ἐλεύθερα καί ἀβίαστα, χωρίς κάποιον καταναγκασμό.

Ὥστε οἱ ἀφιερωμένοι στόν Θεό, οἱ ξεχωρισμένοι ἀπό τόν «κόσμο» καί τό φρόνημά του, καί οἱ ἐνάρετοι, ἀποτελοῦν τό λαό τοῦ Θεοῦ, τούς ἁγίους.

Πῶς θά διακρίνουμε ἕναν ἅγιο μέσα στήν κοινωνία; Ποιά εἶναι τά γνωρίσματά του; Τά κύρια γνωρίσματα τῶν ἁγίων εἶναι ἡ Πίστη καί ἡ Ἀγάπη. Εἶναι καί ἄλλα πολλά, ἀλλά ὅμως αὐτά καί τά δύο μαζί ἔχουν ἕνα σπουδαῖο χαρακτηριστικό: τήν σφραγίδα τοῦ μαρτυρίου! Ὅμως, πῶς ἐξηγεῖται αὐτό;

Ἐπειδή ὁ κόσμος δέν δέχεται τό Θεό, γι’ αὐτό, ἡ προβολή τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης τῶν ἁγίων, ἀποβαίνει σέ μαρτυρία καί μαρτύριο. Εἶναι ἀδύνατο ἅγιος νά μή δίνει τή μαρτυρία του στόν κόσμο, νά μήν εἶναι μάρτυρας. Καί φυσικά τό φάσμα τοῦ μαρτυρίου εἶναι εὐρύτατο. Ἀπό τό μαρτύριο τῆς συνειδήσεως μέχρι τό μαρτύριο τοῦ αἵματος. Μπορεῖ κάποιος νά μήν πεθάνει μαρτυρικά, νά μή χύσει τό αἷμα του, ἀλλά ὅμως νά ζεῖ ἕνα μαρτύριο μέσα του ὅτι, ὡς ξεχωρισμένος ἀπ’ τόν κόσμο, ὡς ἄνθρωπος πού τηρεῖ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί πού δείχνει τήν ἀγάπη του στό Χριστό, ὁ κόσμος γι’ αὐτό καί μόνο, στρέφεται ἐναντίον του, τόν περιθωριοποιεῖ. Γίνεται ἀντικείμενο συζητήσεων καί πειραγμάτων, εἰρωνείας καί κοροϊδίας καί ὑποτιμήσεως, ἀκόμη καί διωγμοῦ.

Εἶναι, ὅμως, καί μία ἄλλη πτυχή μαρτυρίου, ἡ ὁποία εἶναι εὐγενέστατη. Διερωτᾶται ὁ ἅγιος, γιατί ὁ κόσμος δέν εἶναι κοντά στό Χριστό; Γιατί ὁ ἀδερφός μου, τό παιδί μου, ἡ γυναίκα μου, ὁ ἄντρας μου δέν εἶναι κοντά στό Χριστό; Γιατί ὁ πατέρας μου, ἡ μάνα μου, οἱ φίλοι μου, οἱ συμμαθητές μου, οἱ συμπολίτες μου, ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, νά μήν εἶναι μαζί μέ τόν Χριστό; Αὐτή ἡ κατάσταση πού βιώνει ὁ ἅγιος εἶναι ἕνα φοβερό μαρτύριο! Ὁ ἅγιος πονάει, στενοχωρεῖται, θλίβεται, πού πολλοί συνάνθρωποί του ζοῦν ἀγνοώντας τόν Χριστό ἤ καί ἐναντιώνονται σ’ Αὐτόν. Ὁ κάθε πιστός, λοιπόν, πού καλλιεργεῖ τήν πίστη καί τήν ἀγάπη, ἐπισφραγίζεται ἀπ’ τό μαρτύριο.

Τί θά πεῖ, ὅμως, ὅτι ὁ ἅγιος ἔχει γνωρίσματα τήν Πίστη καί τήν Ἀγάπη; Ποιά πίστη καί ποιά ἀγάπη;

Ὁ ἅγιος, πρῶτον, ἀναγνωρίζει τόν Θεό, τόν Ἅγιο Τιαδικό Θεό, ὡς Κύριο, ὡς Δημιουργό, ὡς Προνοητή, ὡς Ἅγιο, ὡς Φιλάνθρωπο καί Δίκαιο. Καί, δεύτερον, Αὐτόν τόν Θεό, τόν ἀγαπᾶ πραγματικά μέ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς του.

Μέ αὐτήν τήν πίστη πετυχαίνουμε δύο θαυμαστές καταστάσεις. Ἡ μία εἶναι ἡ ἀπαλλαγή ἀπό τό κακό καί ἀπό τόν θάνατο, καί ἡ ἄλλη εἶναι ἡ ἀντιμετώπιση κάθε δυσκολίας πού ἔρχεται καί τοῦ θανάτου.

Λέγει ὁ μέγας Ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν Παῦλος στήν πρός Ἑβραίους ἐπιστολή του: οἱ ἅγιοι «ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπό ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροί ἐν πολέμω…», καί στή συνέχεια «(οἱ ἅγιοι) ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνω μαχαίρας ἀπέθανον». (Ἑβρ. 33-40) Ἄλλοι, δηλαδή, διά τῆς πίστεως σώθηκαν, γλύτωσαν θαυματουργικά, ἐνῶ ἄλλοι ἔπαθαν πολλά καί στό τέλος πέθαναν μαρτυρικά, πάλι διά τῆς πίστεως. Ἄλλους ὁ Θεός τούς σώζει ἐπεμβαίνοντας θαυματουργικά, ἐνῶ ἄλλους τούς δίνει θάρρος καί δύναμη καί ἀντοχή νά σηκώσουν τά βάσανα, νά ὑποφέρουν μαρτύρια καί νά μήν ὑπολογίζουν κἄν τόν θάνατο. Καί ὅλα αὐτά, διά τῆς πίστεως!

Καί τό σπουδαιότερο δέν εἶναι νά σωθῶ κατά ἕνα θαυμαστό τρόπο. Τό σπουδαιότερο εἶναι, νά ἔχω τή δύναμη νά ἀντιμετωπίζω τό κακό, τόν κίνδυνο, τόν διωγμό, καί νά πέσω στό πεδίο τοῦ μαρτυρίου καί τῆς ὁμολογίας. Αὐτό εἶναι τό μεγάλο κεφάλαιο, γιά τόν κάθε πιστό!

Εἴδαμε, ἀγαπητοί μου, μέσα σέ λίγες γραμμές καί πολύ ἀμυδρά, τί σημαίνει ἅγιος.

Ἅγιος σημαίνει ὁ ξεχωρισμένος ἀπό τό κακό.

Ἅγιος σημαίνει ὁ ἐνάρετος.

Εἴδαμε καί ποιά εἶναι τά γνωρίσματά του.

Εἶναι ἡ πίστη καί ἡ ἀγάπη.

Εἶναι ἡ μαρτυρία μέσα στόν κόσμο καί τό μαρτύριο.

Ἡ μνήμη Πάντων τῶν Ἁγίων εἶναι, γιά ὅλους ἐμᾶς τούς πιστούς, μία μεγάλη πρόκληση. Νά προχωρήσουμε, νά μιμηθοῦμε αὐτούς τούς ἁγίους. Νά εἶναι γιά μᾶς, τά πρότυπα τῆς ζωῆς μας.

Ἅγιοι ὑπῆρξαν σ’ ὅλες τίς ἐποχές καί σ’ ὅλα τά μήκη καί πλάτη τῆς γῆς, ἀπό τήν πρώτη Παρουσία τοῦ Χριστοῦ μέχρι καί σήμερα. Καί θά ὑπάρχουν πάντοτε, μέχρι καί τήν δευτέρα Παρουσία Του. Τά τελευταῖα χρόνια φανέρωσε ὁ Θεός πολλούς ἁγίους. Ἀνακηρύχθηκαν πολλοί σύγχρονοί μας, ἅγιοι, ὅπως, ὁ ἅγιος Γεώργιος ὁ Καρσλίδης, ὁ ἅγιος Σιλουανός ὁ ἀθωνίτης, ὁ ἅγιος Πορφύριος ὁ καυσοκαλυβίτης, ὁ ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Τσαλίκης, ὁ ἅγιος Ἀμφιλόχιος τῆς Πάτμου, ἡ ἁγία Σοφία τῆς Κλεισούρας, ὁ ἅγιος Ἄνθιμος τῆς Χίου, ὁ ἅγιος Λουκᾶς Συμφερουπόλεως, ὁ ἅγιος Νικηφόρος ὁ λεπρός, ὁ ἅγιος νεομάρτυς Ἰωάννης τῆς Σάντα Κρούζ καί ἄλλοι πολλοί.

Καί ἐμεῖς, ἄν τό θελήσουμε, μποροῦμε νά δώσουμε δείγματα πίστεως καί ὁμολογίας καί ἀγάπης. Ἡ ἐντολή τοῦ Θεοῦ ἀπευθύνεται σέ ὅλους μας: «ἅγιοι γίνεσθε ὅτι ἐγώ ἅγιος εἰμί» (Λευιτ. ΙΑ΄ 44 καί Α΄ Πέτρ. Α΄ 16).

«Τό νέφος τῶν μαρτύρων», ὅπως λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος εἶναι «περικείμενον», εἶναι τριγύρω μας, καί μᾶς προκαλεῖ καί μᾶς προσκαλεῖ.

Μέ κάθε εὐχή καί ἐπιθυμία να μιμηθοῦμε τούς ἁγίους τοῦ Θεοῦ.

Ὁ πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

 

Posted in Ένα Κάθε Μήνα | Tagged

Αναστάσιμη Ιερά Αγρυπνία στον Κοιμητηριακό Ιερό Ναό του Αγίου Νικάνορος, επί τη εορτή της Αποδόσεως του Πάσχα.

Με την πρέπουσα Αναστάσιμη λαμπρότητα και την αρμόζουσα εκκλησιαστική τάξη, τελέστηκε Ιερά Αγρυπνία στον Κοιμητηριακό Ιερό Ναό του Αγίου Νικάνορος, το βράδυ της 4ης Ιουνίου 2019, επί τη εορτή της Αποδόσεως του Πάσχα.

Στην Ιερά Αγρυπνία προέστησαν οι Ιερείς της Ενορίας, ο π. Βασίλειος και ο π. Νέστορας, με την συμμετοχή πιστών της ενορίας, οι οποίοι προσήλθαν για να βιώσουν για ακόμη μια φορά το μεγαλείο της λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Όλα εψάλησαν ακριβώς όπως το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, ψάλλοντας χαρμόσυνα τον αναστάσιμο κανόνα και τον νικητήριο παιάνα «Χριστός Ανέστη».  

Στο τέλος της ακολουθίας του όρθρου, ενώ ψαλλόταν τα τροπάρια των αναστασίμων αίνων, «Πάσχα ἱερόν…», έγινε η περιφορά ανάμεσα στα μνήματα των κεκοιμημένων της Ενορίας, καθώς και στα τρία οστεοφυλάκια του κοιμητηρίου του Αγίου Νικάνορος. Της λιτανείας προπορεύονταν οι Ιεροψάλτες, ακολουθούσε το λάβαρο της Αναστάσεως, οι Ιερείς, κρατώντας το Ιερό Ευαγγέλιο και την εικόνα της Αναστάσεως, και πλήθος πολύ από πιστούς.

Εντός του πιο παλαιού οστεοφυλακίου, όπου υπάρχουν οστά κεκοιμημένων από το 1700, εψάλη το δοξαστικό των αίνων, «Ἀναστάσεως ἡμέρα…», ενώ κατά τη διάρκεια της περιφοράς εψάλη από όλους τους πιστούς πολλές φορές το «Χριστός Ανέστη».

Μετά την περιφορά εισήλθαν όλοι στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικάνορος, όπου εψάλη πανηγυρικά η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία. Στο τέλος, μετά την αναστάσιμη απόλυση, αναφωνώντας όλοι οι πιστοί το «Χριστός Ανέστη», ο π. Βασίλειος μίλησε σχετικά για την Ανάσταση του Κυρίου Ιησού Χριστού και την δική μας, κατά την Β΄ παρουσία του Χριστού, στο τέλος της ιστορίας του κόσμου.

Posted in Επικαιρότητα | Tagged