Ἕνα κάθε μήνα Ἀπριλίου 2018

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ 

                                                                                                                 Ἀπρίλιος  2018

να κάθε μήνα

       Ἀγαπητοί μου Ἐνορίτες.

     Ἡ πίστη μας στόν ησο Χριστό εναι μία πίστη – μπιστοσύνη σέ πραγματικά γεγονότα, πού ἀφοροῦν στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Σωτήρα μας, τά ὁποῖα προφητεύθηκαν πρό χιλιάδων χρόνων. Εἶναι, ἐπίσης, πίστη καί σέ γεγονότα, πού προφητεύθηκαν καί πρόκειται νά συμβον. Εἶναι, λοιπόν, μία πίστη πού στηρίζεται σέ προφητεες καί στήν κπλήρωσή τους.

    Οἱ προφητεῖες, περί τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί περί τῆς Ἐκκλησίας, ὅλες ἐκπληρώθηκαν κατά γράμμα, μέχρι τελευταίας κεραίας. Ἀπομένει μία ἀκόμη προφητεία νά ἐκπληρωθεῖ, ἡ ὁποία ἀναφέρεται στήν δεύτερη παρουσία τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καί στήν παγκόσμια κρίση ἀπό Αὐτόν.

     Μία χαρακτηριστική φράση τῶν προφητῶν, τήν ὁποία χρησιμοποιοῦν ὅταν ἀναφέρονται στά γεγονότα τῆς πρώτης ἐμφανίσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ στήν Ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας, εἶναι ἡ ἑξῆς: «ν τας σχάταις μέραις…». Ὁ ἀπόστολος Πέτρος, κατά τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, στήν ὁμιλία του πρός τά πλήθη, λέγει τά ἑξῆς: «Τοτο στί τό ερημένον διά το προφήτου ωήλ. Καί σται ν τας σχάταις μέραις, λέγει Θεός, κχεῶ πό το πνεύματός μου πί πᾶσαν σάρκα καί προφητεύσουσιν ο υἱοί μν… καί δώσω τέρατα ν οραν νω καί σημεα πί τς γῆς κάτω, αμα καί πρ καί τμίδα καπνο. λιος μεταστραφήσεται ες σκότος καί σελήνη ες αμα, πρίν λθεν τήν μέραν Κυρίου τήν μεγάλην καί πιφαν. Καί σται πς ς ν πικαλέσηται τό νομα Κυρίου σωθήσεται». (Πράξ. Β΄ 16-21)

    Τίς ἡμέρες τῆς ἐπιγείου ζωῆς τοῦ Μεσσία Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ἰωήλ τίς ὀνομάζει σχατες μέρες τς στορίας τς νθρωπότητας. Ὅτι δηλαδή ἡ ἀνθρωπότητα, ἐκεῖνο τόν καιρό, θά εἰσέλθει στήν τελευταία περίοδο τῆς ζωῆς της. Ἡ ἀνθρωπότητα μέχρι τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ Λόγου βρισκόταν στήν ἀναμονή τοῦ Μεσσία, τοῦ Σωτήρα της. Ἐφόσον ἦλθε ὁ Μεσσίας, ἐπιτεύχθηκε ὁ σκοπός τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ σύμπαντος κόσμου. Ὡς ἐκείνη τή στιγμή φαινόταν ὅτι τά πάντα ἦταν ἀποτυχημένα, ἕνεκα τῆς ἁμαρτίας, ἕνεκα τῆς πτώσεως τῶν Πρωτοπλάστων.

    Μέ τήν λευση το Σωτήρα ησο Χριστο, μέ τόν Σταυρό, τήν Ταφή καί τήν νάστασή του, νικήθηκε μαρτία, καταργήθηκε διάβολος καί καταπατήθηκε θάνατος.

   Μέ τήν Ἀνάστασή Του ὁ Χριστός πορεύεται ὡς νικητής καί μαζί του ἀκολουθεῖ «χλος πολύς, ν ριθμσαι ατόν οδείς δύνατο, κ παντός θνους καί φυλν καί λαν καί γλωσσν» (Ἀποκ. Ζ΄ 9), δηλαδή τό ἄπειρο πλῆθος τῶν πιστῶν, πού θά εἰσέλθουν μαζί Του ἀναστημένοι, στήν Αἰώνια Βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

    Τό γεγονός αὐτό, ἡ εἴσοδος τῶν σεσωσμένων στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, θά συμβεῖ ἀμέσως μετά τήν παγκόσμια κρίση ὑπό τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ καιρός, πρίν ἀπό τήν δευτέρα παρουσία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐδῶ στή γῆ, πρίν τό τέλος τῆς ἱστορίας τοῦ σύμπαντος, ὀνομάζεται ἀπό τήν Ἁγία Γραφή «σχατα».

   Τά «σχατα» αὐτά προφητεύονται ἀπό πολλούς προφῆτες κατά τήν Παλαιά Διαθήκη, ἀπό τόν ἴδιο τόν Ἰησοῦ Χριστό καί ἀπό τούς ἀποστόλους του. Ἰδιαίτερα ἀσχολεῖται ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης στό βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως, τό ὁποῖο εἶναι ἐξόχως προφητικό. Ἐκεῖ μέσα, καί γενικῶς σ΄ ὁλόκληρη τήν Ἁγία Γραφή, προλέγονται ἐναργέστατα πάμπολλα σημάδια αὐτῶν τν σχάτων ἡμερῶν, πρό τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

    κάθε πιστός Χριστιανός φείλει νά γνωρίζει καί νά μελετ, καί τά πρτα καί τά δεύτερασχατα, γιά νά αξάνει τήν πίστη του στόν Σωτήρα – Μεσσία ησο Χριστό καί στόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό.

   Ὅμως μετά ἀπό τήν γνώση καί τή μελέτη αὐτῶν τῶν ἐσχάτων, θά πρέπει νά νδιαφέρεται καί νά μεριμνᾶ, πολύ περισσότερο, γιά τά δικά του σχατα. Τά πρῶτα ἔσχατα εἶναι προφητευμένα μέ πολλά σημεῖα, τό ἴδιο καί τά δεύτερα. Τοῦ καθενός, ὅμως, τά ἔσχατα εἶναι τελείως ἄγνωστα, χωρίς καμμία φανερή ἔνδειξη.

     Μπορεῖ νά φύγουμε ἀπ΄ αὐτή τή ζωή σέ ὁποιαδήποτε στιγμή τοῦ χρόνου. Ἀπό τή στιγμή τῆς συλλήψεώς μας στή μήτρα τῆς μητέρας μας, μέχρι καί τήν πιό ἀπομακρυσμένη στιγμή τῶν βαθειῶν γηρατειῶν. Καί μέ τόν πιό ξαφνικό καί ἀπρόσμενο τρόπο.

     Γιατί, ραγε, τά σχατα τά δικά μας νά εναι τόσο γνωστα; Εἶναι πολλοί οἱ λόγοι, τούς ὁποίους μόνο ὁ Θεός γνωρίζει. Θά μπορούσαμε, ὅμως νά δοῦμε κάποιους.

    Ἄν γνωρίζαμε τά ἔσχατά μας, θά μᾶς ἔπιανε μεγάλος φόβος, ἕνας πανικός, μία κατάθλιψη, θά διαλυόμασταν ψυχοσωματικά. Θά σταματούσαμε κάθε δραστηριότητά μας, πολύ πιό πρίν ἀπό τό τέλος μας. Ὅλα στή ζωή μας θά ἔπαιρναν ἕνα θλιμμένο καί μελαγχολικό χρῶμα. Ταυτόχρονα, θά αὐξάνονταν τά πάθη μας σέ ὑπερβολικό βαθμό, πλανώμενοι ἀπό τόν ἐχθρό διάβολο, μέ σκοπό νά ἀπολαύσουμε κάθε ἡδονή καί εὐχαρίστηση, ἐπειδή ὁ χρόνος τῆς ζωῆς μας, κάθε στιγμή θά μειωνόταν, καί ἐμεῖς θά θέλαμε νά τά «προλάβουμε» ὅλα.

      κυριότερος λόγος, πού εναι γνωστο τό τέλος μας, εναι τι γάπη το Θεο νδιαφέρεται γιά τήν αώνια σωτηρία μας. γνοια το τέλους μας, μς νεργοποιεῖ, στε νά εμαστε καθημερινά, κάθε στιγμή τς ζως μας σέ τοιμότητα.

      Ἡ πνευματική ἐγρήγορση, θά μέ βοηθήσει νά εἶμαι περισσότερο προσεκτικός ὥστε νά ἀποφεύγω τίς ἁμαρτίες, τά λάθη καί τίς πλάνες. Θά μέ βοηθήσει νά ἐκμεταλλεύομαι σωστά τήν κάθε στιγμή τῆς ζωῆς μου. Νά γνωρίζω περισσότερο τόν Ἰησοῦ Χριστό, νά τόν ἀγαπῶ καί νά τηρῶ τό θέλημά του. Νά βρίσκομαι σέ διαρκή μετάνοια γιά τά λάθη μου.

     Ἀγαπητοί μου, ζοῦμε ἀνάμεσα στά δύο ἔσχατα τῆς ἱστορίας τῆς ἀνθρωπότητας. Τῆς πρώτης παρουσίας τοῦ Χριστοῦ καί τῆς δεύτερης. Ἡ πρώτη Του ἔλευση ἦταν γιά νά μᾶς ἀποκαλυφθεῖ καί νά μᾶς προσφέρει τήν σωτηρία. Ἡ δεύτερη θά εἶναι γιά νά κρίνει κατά πόσο ἐγκολπωθήκαμε τήν σωτηρία μας. Ἡ φιλόστοργη μητέρα μας, ἡ Ἐκκλησία, πάντοτε εὔχεται, «Χριστιανά τά τέλη τῆς ζωῆς ἡμῶν…». Εἶναι ἡ πιό φιλάνθρωπη ὑπενθύμηση.

     Ἀγαπητοί μου, στή ζωή μας νά μή φανοῦμε ἀδιάφοροι καί ράθυμοι καί ἀνόητοι, ὡς πρός τήν σωτηρία πού μᾶς πρόσφερε ὁ φιλάνθρωπος Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός. Αὐτή θά εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀποτυχία τῆς ζωῆς μας!

       Εὔχομαι, στά ἔσχατά μας νά συναντηθοῦμε μέ τόν Ἀγαπημένο μας Ἰησοῦ Χριστό.

Μέ κάθε εὐχή καί εὐλογία

γιά ἐν Χριστῷ ἔσχατα

ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Posted in Επικαιρότητα

Την εικόνα της Παναγίας Ι. Μ. Μικροκάστρου υποδέχεται η ενορία του Αγίου Δημητρίου Σιάτιστας.

ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ

Εικόνα | Posted on by

Πάσχα στην ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.

«Τη Aγία καὶ Mεγάλη Κυριακὴ τοῦ Πάσχα,

αὐτὴν τὴν ζωηφόρον Ἀνάστασιν ἑορτάζομεν

τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ».

Με πανηγυρική μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε η Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Σιάτιστας. Προ της ενάρξεως της ακολουθίας της Αναστάσιμης Πανυχίδος, πραγματοποιήθηκε η Επίσημος Υποδοχή του Αγίου Φωτός στο προαύλιο του Ιερού Ναού, το οποίο μετέφεραν οι κ. Δημήτριος Δημητριάδης και κ. Χρήστος Καρανάσιος. 

Αφού εψάλη ο κανόνας «Κύματι θαλάσσης» στη συνέχεια διαβάστηκε από τον πρωτοπρεσβύτερο π. Βασίλειο Βασιλείου η εμπνευσμένη Εγκύκλιος του Πάσχα, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ.κ Παύλου.

Πλήθος πιστών κάθε ηλικίας, μικροί και μεγάλοι, προσήλθαν για να παρακολουθήσουν την ακολουθία της Αναστάσεως και με τις λαμπάδες στα χέρια να λάβουν από τις λαμπάδες των Ιερέων μας, το αναστάσιμο ανέσπερο Φως, το οποίο πηγάζει εκ του Ζωοδόχου Παναγίου Τάφου του Κυρίου μας, στα Ιεροσόλυμα. Στη συνέχεια ο π. Βασίλειος και ο π. Νέστορας μαζί με την Εκκλησιαστική Επιτροπή έδωσαν τιμητικά το Λάβαρο της Αναστάσεως στον κ. Παναγιώτη Αθ. Γράβα πρώην εκκλησιαστικό επίτροπο, από το 1967 μέχρι και σήμερα. Αυτά τα 51 χρόνια, η προσφορά του είναι ανιδιοτελής, υποδειγματική και αξιέπαινη.

Όπως κάθε χρόνο, η ανάγνωση του Ιερού Ευαγγελίου της Αναστάσεως και η χαρμόσυνη υμνωδία του «Χριστός ανέστη εκ νεκρών» έλαβαν χώρα στον στολισμένο προαύλιο χώρο του Ναού.

Πλήθος πιστών εισήλθαν στον Ιερό Ναό και παρέμειναν μέχρι το τέλος της θείας Λειτουργίας, έψαλλαν, κοινώνησαν των αχράντων μυστηρίων, βροντοφώναξαν το «Χριστός ανέστη» και μετά το τέλος Πανηγυρικής Αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας οι Ιερείς της Ενορίας μοίρασαν ως ευλογία στον κόσμο μαζί με το αντίδερο και από ένα κόκκινο αυγό.

 

Posted in Επικαιρότητα

Μεγάλη Εβδομάδα στην ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας (Β΄)

Μεγάλη Παρασκευή:

Μεγάλη Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018, ημέρα πένθους για ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο, καθώς η ανθρώπινη φύση του Χριστού πεθαίνει.

Ο Δημιουργός του κόσμου, ως άνθρωπος, κρεμασμένος πάνω στον Σταυρό, περιμένει να εκπληρωθεί και η πιο μικρή προφητεία, που έχει ειπωθεί, εκατοντάδες και χιλιάδες χρόνια πριν .

Οι Μεγάλες Ώρες, που ψάλλονται στις εκκλησιές το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής, μέσα από τροπάρια, ψαλμούς, Αποστολικά και Ευαγγελικά αναγνώσματα, μας παρουσιάζουν όλα τα ιστορικά γεγονότα.

Αυτή τη μέρα, της κορύφωσης του Θείου Δράματος, την τιμάμε με νηστεία απόλυτη, με αργία, με προσκύνηση των επιταφίων, με πένθιμες καμπάνες.

Το βράδυ της ίδιας μέρας, κατά την διάρκεια της ιερής ακολουθίας, ψάλλονται σε τρεις στάσεις τα εγκώμια στον νεκρό Ιησού Χριστό. Είναι μικρά τροπάρια πολλών άγνωστων ποιητών, τα οποία είναι κατανυκτικά και ιδιαίτερα αγαπητά στους πιστούς.

Η περιφορά του Επιταφίου, με το αχνό φώς των λαμπάδων, τις υμνωδίες προς τον ταφέντα Σωτήρα και την συνάντηση των δύο επιταφίων της πόλης μας στον χώρο του  Δημαρχείου, τελειώνει με την επάνοδο του Επιταφίου στην Εκκλησία. Εκεί διαβάζεται η προφητεία του προφήτου Ιεζεκιήλ, όπου αναφέρει το όραμα εκείνο με τα ξηρά οστά όλου του Ισραήλ, που έλαβαν σάρκα και νεύρα και ζωή. Ένα όραμα – θαύμα, προτύπωση της αναστάσεως όλων των νεκρών, την οποία θα επιτελέσει ο Χριστός κατά την μεγάλη Ημέρα της δευτέρας παρουσίας του στη γη.

Μέγα Σάββατο πρωΐ :

«Ανάστα ο Θεός, κρίνων την γην…»

Με την δέουσα λαμπρότητα τελέσθηκε το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, 7 Απριλίου 2018, η Ακολουθία του Εσπερινού και η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, όντας ο επιτάφιος επί της Αγίας Τραπέζης, σύμφωνα με το εκκλησιαστικό τυπικό, από τους Ιερείς της ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα. Μέσα σε κλίμα θρησκευτικού ενθουσιασμού, εψάλη το «Ανάστα ο Θεός κρίνων την γην, ότι Συ κατακληρονομήσεις εν πάσι τοις έθνεσι». Ο στίχος αυτός αναφέρεται στο γεγονός της καταβάσεως του Ιησού Χριστού στον Άδη, όπου πήγε και ελευθέρωσε τις ψυχές των δικαίων της Παλαιάς Διαθήκης από την καταδυναστεία και το κράτος του θανάτου και του διαβόλου.

Οι Ιερείς του Ναού διασκόρπισαν κλάδους βαΐων και φύλλα δάφνης σε ολόκληρο το Ναό, ως σύμβολα της νίκης του Αναστάντος Ιησού Χριστού, οι καμπάνες του Ιερού Ναού ηχούσαν χαρμόσυνα και πανηγυρικά, σημαίνοντας το μήνυμα της Πρώτης Αναστάσεως, ενώ μικροί και μεγάλοι χτυπούσαν τα στασίδια, κάνοντας θόρυβο και κινούσαν κυκλικά τους πολυελαίους.

Posted in Επικαιρότητα

Μεγάλη Εβδομάδα στην ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας (Α΄)

Κυριακή Βαΐων εσπέρας:

 Η Μεγάλη Εβδομάδα αρχίζει από την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ, που τελείται η Ακολουθία του Νυμφίου και είναι αφιερωμένη στα Άγια Πάθη του Ιησού Χριστού. Έτσι, σε ιδιαίτερο κλίμα κατάνυξης τελέσθηκε την 1η Απριλίου 2018 η ακολουθία του όρθρου της Μεγάλης Δευτέρας από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ.κ Παύλο, τους Ιερείς της ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα και τον Διάκονο Δημήτριο.

Όταν οι Ιεροψάλτες έψαλλαν «Ιδού ο Νυμφίος…», ο Σεβασμιώτατος με ευλάβεια μετέφερε λιτανευτικά την Εικόνα του «Νυμφίου» Χριστού και την απέθεσε στο προευτρεπισμένο προσκυνητάρι. Οι πιστοί που συμμετείχαν, είχαν την ευλογημένη ευκαιρία να βιώσουν, υπό το ιλαρό φως των καντηλιών, το κάλεσμα του αιωνίου «Νυμφίου» της ψυχής και να προσευχηθούν. Τελειώνοντας ο Σεβασμιώτατος ομίλησε σχετικά και είπε:

«Των παθών του Κυρίου τα απαρχάς, η παρούσα ημέρα λαμπροφορεί». Μπήκαμε, αγαπητοί αδελφοί, στον βηματισμό της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος. Απόψε, Κυριακή των Βαΐων εσπέρας, ψάλλουμε τον Όρθρο της Αγίας και Μεγάλης Δευτέρας, και η Εκκλησία μας θέλοντας να μας δώσει την δυνατότητα να απολαύσουμε αυτές της υπέροχες ακολουθίες, κάνει μια παραχώρηση. Μεταθέτει τον όρθρο από αύριο το πρωί, απόψε το βράδυ, για να έχουμε την δυνατότητα να ακούσουμε και να ζήσουμε όλα όσα η αγάπη του Θεού έχει να προσφέρει σε μάς. Αυτό που παρατηρούμε στο ξεκίνημα είναι ότι, πλέον ο Χριστός βιάζεται. Ήδη μπήκε στα Ιεροσόλυμα σήμερα το πρωί. Μπήκε με δόξες και τιμές, με τον κόσμο να ψάλλει ωσαννά, αλλά εκείνος να φαίνεται ξένος σ΄ αυτό τον ξέφρενο πανηγυρισμό του κόσμου. Ήδη εκείνος ξέρει. Ξέρει ότι η θεραπεία του ανθρώπου δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά παρά με το πάθος ενός Θεού. Έτσι, λοιπόν, η μέρα η σημερινή αρχίζει, σαν φώτα που φωτίζουν και σώζουν, να μας παρουσιάζει τα πάθη του Χριστού. Να τον βλέπουμε να βιάζεται «του παθείν αγαθότητι».

Αιτία είναι η αγάπη του για τον άνθρωπο. Αυτή η παραφορά ερωτικής αγαθότητος, που κάνει τον Θεό να βγαίνει έξω από τον εαυτό του, να γίνεται αυτό που δεν ήταν, δηλαδή άνθρωπος. Και να βλέπει αυτόν τον Θεό και άνθρωπο, να βαδίζει προς την εκούσια θυσία, για να μας αποδείξει μια μεγάλη αλήθεια, που την ξεχνάμε στην ζωή μας. Δεν υπάρχει αγάπη χωρίς θυσία. Όποιος αγαπά θυσιάζεται, και αυτή είναι η ανικανότητα τον ανθρώπων της εποχής μας, που είναι αδύνατοι να αγαπήσουν και ανίκανοι, γιατί είναι ανίκανοι να θυσιάσουν και να θυσιαστούν για το παραμικρό. Ο Χριστός, όμως, μας αγαπά αληθινά, και γι’ αυτό δεν θυσιάζει κάτι δικό του αλλά τον ίδιο τον εαυτό του.

Στο επόμενο τροπάριο θα ακούσουμε να λέει: «τα πάντα προσίεται», όλα τα κάνει, όλα τα πλησιάζει με ένα στόχο μοναδικό, για να σώσει τον άνθρωπο.

Ποιος είναι αυτός, όμως, ο Θεός που κινείται; Δεν είναι ένας Θεός φοβερός, που μας απειλεί, είναι ένας πατέρας που μας αγαπάει: «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται». Έτσι έρχεται να μπει στην ζωή μας, ως νυμφίος, ως εραστής της ανθρώπινης ψυχής και αυτό μας αποκαλύπτει η Εκκλησία. Αυτό είναι το πρόσωπο του αληθινού Θεού.

«Τον Νυμφώνα σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμιμένον…». Αυτή είναι η σχέση που ο Θεός θέλει ανάμεσα στον Θεό και στον άνθρωπο. Μια σχέση αγαπητική, μια σχέση θυσιαστική. Ο Θεός θυσιάζεται για τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος, για να καταλάβει τον Θεό, για να ζήσει την παρουσία του Θεού, πρέπει και αυτός κάτι να θυσιάσει από τον εαυτό του. Όταν ο άνθρωπος πλησιάζει τον Θεό αλλά χωρίς να θέλει να νηστέψει, χωρίς να θέλει να ταπεινωθεί, χωρίς να θέλει να εγκρατευθεί, χωρίς να θέλει να τηρήσει το θέλημα του Θεού στη ζωή του, τότε εκείνος είναι, που δεν μπορεί να πλησιάσει και να γνωρίσει τον Θεό. Έτσι, λοιπόν, ο αληθινός Θεός είναι ο Νυμφίος και ο εραστής των ανθρωπίνων ψυχών μας, ο οποίος έρχεται όχι σαν μια ακαθόριστη υπέρτατη δύναμη. Ο Ιησούς Χριστός έχει ταυτότητα, δεν είναι κάτι άγνωστο, δεν είναι κάτι ακατάληπτο. Είναι ο Υιός και Λόγος του Θεού, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, που για μας τους ανθρώπους και για την δική μας σωτηρία, με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και δια της Υπεραγίας Θεοτόκου περνάει στη δική μας τη ζωή».

 

Μεγάλη Τετάρτη:

Με ευλάβεια τελέστηκε σήμερα Μεγάλη Τετάρτη, 4 Απριλίου 2018, το απόγευμα, το ιερό μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας. Το Μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου τέλεσαν οι Ιερείς π. Βασίλειος και π. Νέστορας με την παρουσία πολλού πλήθους πιστών. Μετά το πέρας του Μυστηρίου, οι Ιερείς έχρισαν τους πιστούς με το άγιον  Έλαιο. Ακολούθως, ο εψάλη ο όρθρος της Μεγάλης Πέμπτης που περιέχει τα γεγονότα του νιπτήρος, του Μυστικού Δείπνου, της Αρχιερατικής προσευχής και της προδοσίας του Ιούδα.

 

Μεγάλη Πέμπτη:

Μεγάλη Πέμπτη, η θλιβερότερη ημέρα στην ιστορία της ανθρωπότητος, καθώς ο υπερόπτης άνθρωπος, κατά την τελευταία μέρα της ζωής του Θεανθρώπου, δείχνει όλη την κακία του. Τα τροπάρια της ημέρας περιγράφουν με τραγικότατο τρόπο τους εμπαιγμούς, τα χτυπήματα, τις ύβρεις, τους χλευασμούς και τέλος τη σταύρωσή Του.

Στην Ενορία του Αγίου Νικολάου τα δώδεκα Ευαγγέλια διάβασαν οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας. Τα τροπάρια και όλη την ακολουθία έψαλλαν οι Ιεροψάλτες του Ναού Κωνσταντίνος Χαλαμούτης και Δημήτριος Γράβας, βοηθούμενοι από άλλους μαθητευόμενους ψάλτες.

Αυτή την πένθιμη μέρα πλαισιώνουν όμορφες συνήθειες – έθιμα: Το κόκκινο πανί στα παράθυρα των σπιτιών μας, τα κόκκινα αυγά, τα μοσχομύριστα τσουρέκια, η προσέλευσή μας στην Εκκλησία, για να προλάβουμε τη Σταύρωση που βγαίνει, τα εγκώμια που ψάλλουν γυναίκες μπροστά στον Εσταυρωμένο, τα πένθιμα τραγούδια και ποιήματα της ημέρας, και το αποκορύφωμα, το ξενύχτι στον αγαπημένο Εσταυρωμένο καθώς και ο στολισμός του Επιταφίου στις μικρές ώρες.

Posted in Επικαιρότητα

Χριστός Ανέστη!

(πατήστε στην εικόνα)Easter 2.png

(πατήστε στην εικόνα)

Posted in Επικαιρότητα | Tagged

Εγκύκλιος επί τω Αγίω Πάσχα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλου.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ - Αντίγραφο

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ

ΠΑΣΧΑ 2018

Ἐγκύκλιος ἐπί τῷ Ἁγίῳ Πάσχᾳ

Πρός

τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν εὐσεβῆ Λαό

τῆς εὐλογημένης Μητροπόλεώς μας

Πατέρες καί ἀδελφοί μου,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

       Διά τοῦ Σταυροῦ ἦλθε ἡ χαρά τῆς Ἀναστάσεως σέ ὅλο τόν κόσμο. Ἀπόψε τά πάντα πλημμυρίζουν ἀπό φῶς, ὁ οὐρανός, ἡ γῆ καί τά καταχθόνια. Ἀπόψε θανάτου ἑορτάζουμε τήν νέκρωση, τοῦ Ἅδη τήν καθαίρεση, ἀπόψε ἔχουμε τό ξεκίνημα μιᾶς νέας ζωῆς.

        Οἱ ἄνθρωποι κατεδίκασαν τό Θεό σέ θάνατο. Τώρα ὁ Θεός μέ τήν Ἀνάσταση Του καταδικάζει τόν ἄνθρωπο νά εἶναι ἀθάνατος. Διά τά ραπίσματα πού Τοῦ προσφέραμε μᾶς ἀνταποδίδει τούς ἐναγκαλισμούς, διά τίς ὕβρεις τήν εὐλογία, διά τόν θάνατο τήν ἀθανασία. Ποτέ οἱ ἄνθρωποι δέν ἔδειξαν τόσο μῖσος ἀπέναντι στό Θεό, ὅσο ὅταν Τόν σταύρωσαν, καί ποτέ ὁ Θεός δέν ἔδειξε τόσο μεγάλη ἀγάπη γιά τόν ἄνθρωπο, ὅσο ὅταν ἀναστήθηκε. Οἱ ἄνθρωποι ἤθελαν νά καταστήσουν τό Θεό θνητό, ἀλλά ὁ Θεός μέ τήν Ἀνάστασή Του κατέστησε τούς ἀνθρώπους ἀθάνατους. Ἀνέστη ὁ σταυρωθείς Θεός καί συνέτριψε τόν θάνατο. Θάνατος δέν ὑπάρχει πλέον ἀλλά ζωή καί περίσσευμα ζωῆς. Ἡ Ἐκκλησία, τό Σῶμα τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ εἶναι πλέον ἡ χώρα τῶν ζώντων στήν ὁποία ὁ θάνατος οὐκέτι κυριεύει. Γι’ αὐτό στήν Ἐκκλησία πάντα γιορτάζουμε, καί αὐτό πού διαρκῶς γιορτάζουμε εἶναι ἡ νίκη τοῦ ἀνθρώπου ἀπέναντι στό θάνατο. Γι’ αὐτό τίς γιορτές τῆς Παναγίας καί τῶν Ἁγίων τίς γιορτάζουμε τήν ἡμέρα τοῦ θανάτου τους, γιατί αὐτή τήν ἡμέρα ἐπατήθη – νικήθηκε ὁ θάνατός τους.

        Μέχρι τήν Ἀνάσταση τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, ὁ θάνατος ἦταν ἡ δεύτερη φύση τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ ἄνθρωπος εἶχε συνηθίσει τόν θάνατο, σά νά ἦταν κάτι φυσικό. Μέχρι τήν Ἀνάσταση τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ ὁ ἄνθρωπος ζοῦσε γιά νά πεθάνει, ἀγωνιζόταν γιά νά πεθάνει, ἔχυνε ἱδρῶτα καί κάποτε ἔφτυνε αἷμα, μόνο καί μόνο γιά νά πεθάνει. Ἡ κάθε μέρα πού περνοῦσε ἦταν ἕνα ἀκόμη βῆμα πρός τό τέλος. Τό ποτάμι τοῦ χρόνου του κυλοῦσε πρός τόν θάνατο. Ὁ μόνος ἀληθινός χῶρος τοῦ ἀνθρώπου ἦταν ὁ τάφος του.

        Ὁ Χριστός μέ τήν Ἀνάστασή Του ἄλλαξε τά πάντα. Ἡ ἀθανασία ἔγινε τώρα ἡ δεύτερα φύση τοῦ ἀνθρώπου καί ἀφύσικος πλέον ἔγινε ὁ θάνατος. Τό ποτάμι τοῦ χρόνου δέν ὁδηγεῖ πλέον στό θάνατο, ἀλλά στήν βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὅπου τῶν ἑορταζόντων εἶναι ἀσταμάτητο τό πανυγήρι καί μέ λόγια ἀνθρώπινα δέν μπορεῖ νά περιγραφεῖ ἡ χαρά ὅσων ἀντικρύζουν τήν ἀνέκφραστη ὀμορφιά τοῦ Προσώπου τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Ἡ ἔξοδος τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν σκηνή αὐτοῦ τοῦ κόσμου, γίνεται εἴσοδος στή δόξα καί στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ὁ τάφος γίνεται τό ἐργαστήρι, πού τό θνητό ντύνεται ἀθανασία καί τό φθαρτό ἀφθαρσία, γίνεται ζωοδόχος τάφος.

        Μέσα ἀπό τήν ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος ἔγινε θνητός καί φθαρτός, καί μέ τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ γίνεται ἀθάνατος καί αἰώνιος. Σέ αὐτό ἀκριβῶς τό σημεῖο εὑρίσκεται ἡ δύναμη καί τό κράτος καί ἡ παντοδυναμία τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Ἡ Ἀνάσταση εἶναι τό μεγαλύτερο θαῦμα. Ἀπό αὐτήν πηγάζουν ὅλα τά ὑπόλοιπα θαύματα. Ἀπό Αὐτήν πηγάζει ἡ πίστη καί ἡ ἀγάπη καί ἡ ἐλπίδα καί ἡ προσευχή καί ἡ θεοσέβεια καί τό νόημα τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου. Ἐάν εἴμεθα καί ἐάν γινόμεθα χριστιανοί εἶναι γιατί ὁ Χριστός ἐνίκησε τόν θάνατο. Αὐτό εἶναι ἐκεῖνο τό ὁποῖο καμμία ἄλλη θρησκεία δέν ἔχει. Αὐτό εἶναι ἐκεῖνο τό ὁποῖο ἀνυψώνει τόν Χριστό πάνω ἀπό ὅλους τούς ἀνθρώπους καί τούς θεούς. Αὐτό εἶναι ἐκεῖνο τό ὁποῖο κατά τρόπο μοναδικό καί ἀναμφισβήτητο ἀποδεικνύει ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ὁ μόνος ἀληθινός Θεός καί Κύριος σέ ὅλους τούς ὁρατούς καί τούς ἀόρατους κόσμους.

        Ὅλη ἡ ἱστορία τῆς Ἐκλησίας εἶναι ἡ ἱστορία ἑνός μοναδικοῦ θαύματος, τοῦ θαύματος τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, τό ὁποῖο συνεχίζεται καί βιώνεται διαρκῶς στίς καρδιές ὅλων τῶν χριστιανῶν ἀπό ἡμέρα σέ ἡμέρα, ἀπό ἔτος σέ ἔτος, ἀπό αἰῶνα σέ αἰῶνα, μέχρι τήν Δευτέρα τοῦ Κυρίου παρουσία.

        Σέ ἐποχή πού ἄνθρωποι περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη φορά εἶναι μπερδεμένοι, σέ μιά ἐποχή πού οἱ ἄνθρωποι εἶναι ταραγμένοι καί ἀνήσυχοι, σέ μιά ἐποχή πού ὁ ἄνθρωπος διαρκῶς εὐτελίζεται καί ταπεινώνεται ἡ Ἐκκλησία ζεῖ καί πάλι τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ζεῖ τή χαρά τῆς Ἀνάστασης πού εἶναι ἡ μοναδική ἀναίρεση τοῦ θανάτου, ἡ μοναδική καταξίωση τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ γίνεται ἡ πηγή μιᾶς ἀνεξάντλητης δύναμης, πού μᾶς κρατᾶ ὄρθιους καί δυνατούς, πέρα ἀπό κάθε δυσκολία, πέρα ἀπό κάθε ἐμπόδιο, πέρα ἀπό κάθε κρίση. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ  γεμίζει φῶς καί νόημα τήν πορεία τοῦ ἀνθρώπου, καί θά καλεῖ μέ τό στόμα τοῦ ὑμνωδοῦ αὐτόν τόν εὐτελισμένο ἄνθρωπο μέ τήν πρόσκληση: «Δεῦτε λάβετε φῶς, ἐκ τοῦ ἀνεσπέρου Φωτός καί δοξάσατε Χριστόν τόν Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν.

Εὐχέτης πάντων πρός τόν Ἀναστάντα Χριστό

ὁ Ἐπίσκοπός Σας

ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ1

Posted in Επικαιρότητα