Ο Επίσκοπος Σαφίτα της Συρίας κ. κ. Δημήτριος λειτούργησε στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας

Την Κυριακή 22 Μαΐου 2016, ημέρα κατά την οποία η Αγία μας Εκκλησία, «μνείαν ποιεί της του Παραλύτου Θεραπείας», ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Σαφίτα της Συρίας κ. κ. Δημήτριος, ελληνομαθής ιεράρχης του Πατριαρχείου Αντιοχείας, χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας και του μνημοσύνου υπέρ αιωνίου αναπαύσεως της ψυχής της ενορίτισσας Ναούμας Μέμμου.

Προ της απολύσεως της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας, στην σύντομη προσλαλιά του, ο επίσκοπος κ. Δημήτριος ευχαρίστησε πρώτα απ’ όλα τον Άγιο Τριαδικό Θεό για την ευλογία του, που τέλεσε αυτήν την ευλογημένη Θεία Λειτουργία.

Κατόπιν ευχαρίστησε εκ βάθους καρδίας τον εκλεκτό και αγαπητό ποιμενάρχη μας, τον Σεβασμιώτατο κ. κ. Παύλο, για την ευλογία του να τελέσει αυτή την ημέρα, αυτή τη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου.

Τέλος ευχαρίστησε και τον π. Βασίλειο, προϊστάμενο του Ναού, για την αγάπη του.

Επαίνεσε και την κεκοιμημένη δούλη του Θεού Ναούμα την οποία γνώριζε προσωπικά.

Ο π. Βασίλειος ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Δημήτριο και ευχήθηκε να δώσει ο Θεός ειρήνη όχι μόνο στη Συρία αλλά και σ’ όλη την περιοχή πέριξ αυτής.

Posted in Επικαιρότητα

Εγκύκλιος «Περί Πολιτικού Γάμου» του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλου

ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ

 

Ἀριθμ. Πρωτ. 188                                               Σιάτιστα, 17η  Μαῒου 2016

Ἐγκύκλιος

Περί Πολιτικοῦ Γάμου

 

              Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Χριστός Ἀνέστη!

        Ὁ Χριστός σεβάστηκε τήν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου καί τότε πού τόν ἐδημιούργησε, ἀλλά καί τότε πού ἦλθε στή γῆ ὡς ἄνθρωπος γιά νά τόν σώσει. Ὁ σεβασμός τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου στήν ἀρχή τῆς δημιουργίας φαίνεται ἀπό τό ὅτι ὁ Θεός ἔπλασε τόν ἄνθρωπο τόσο ἐλεύθερο, ὥστε νά εἶναι ἱκανός νά πεῖ ΟΧΙ ἀκόμη καί στό Θεό. Καί ὅταν ὁ ἄνθρωπος εἶπε τό ΟΧΙ καί αὐτονομήθηκε ἀπό τόν Θεό, ὁ Θεός σεβάσθηκε τήν ἐλευθερία του καί τόν ἄφησε νά βιώσει τήν εὐθύνη της…  Γιατί δέν ὑπάρχει ποτέ ἐλευθερία χωρίς εὐθύνη. Ἔτσι ὁ ἄνθρωπος ἄρχισε νά ζεῖ τίς συνέπειες  τῆς ἐλευθερίας του, σημαντικώτερες ἀπό τίς ὁποῖες ἦταν ἡ εἰσβολή τοῦ θανάτου καί τοῦ πόνου στήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου. Δέν εἶναι ὁ Θεός πού δημιούργησε οὔτε τόν πόνο, οὔτε τόν θάνατο, ἀλλά ὁ ἄνθρωπος πού τά ἐπέλεξε.

        Ὅταν ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου, ὅταν δηλαδή ὁ ἄνθρωπος ζώντας τίς συνέπειες τῆς λαθεμένης ἐλευθερίας του κατάλαβε τήν ἀδυναμία του νά σωθεῖ μέ τίς δικές του δυνάμεις, τότε ὁ Θεός κινούμενος μέ τήν ἴδια ἀγάπη πού ἐδημιούργησε τόν ἄνθρωπο, ἔκλινε τούς οὐρανούς καί πέρασε στή γῆ μας καί ἔγινε ἄνθρωπος. Τό ἔπραξε καί πάλι μέ ἀπόλυτο σεβασμό στήν ἐλευθερία μας. Προσέλαβε τήν ἀνθρώπινη φύση μας καί τήν ἐθεράπευσε, ἀλλά ἄφησε τήν πρωτοβουλία στόν κάθε ἄνθρωπο ἐάν θέλει νά σωθεῖ. Γι’ αὐτό καί τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς τό Ἅγιο Πνεῦμα δέν ἔρχεται σάν μιά μαζική ἔκχυση φωτός, σάν ἕνας ἥλιος πού φωτίζει ἀναγκαστικά τά πάντα, ἀλλά σάν πύρινες γλῶσσες, πού ἡ κάθε μία κάθεται στόν κάθε συγκεκριμένο μαθητή. Αὐτό συνεχίζει νά συμβαίνει καί στόν κάθε ἄνθρωπο πού μέ τό μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος γίνεται χριστιανός. Αὐτό σημαίνει ὅτι δέν εἶναι κανείς ὑποχρεωμένος νά εἶναι χριστιανός, ἀλλά ὅποιος εἶναι, ἀποδέχεται τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ ὁλόκληρη καί τήν παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σέ ὅλα τά γεγονότα τῆς ζωῆς του.

        Ὁ Χριστός διεκήρυξε: «ὅποιος θέλει νά ἔλθει πίσω μου, νά εἶναι δικός μου, πρέπει νά ἀρνηθεῖ τό δικό του θέλημα καί νά μέ ἀκολουθήσει».   

         Ἀδελφοί μου,

      Τά γράφω ὅλα αὐτά, γιατί σήμερα πολλοί χριστιανοί μας εἶναι μπερδεμένοι καί ἀντί νά ἀκολουθοῦν ἐκεῖνοι τόν Χριστό, θέλουν ὁ Χριστός νά κάνει τό δικό τους θέλημα. Ἕνα τέτοιο παράδειγμα εἶναι ἕνα θέμα πού δημιουργεῖται ὅταν  ἄνθρωποι πού ὀνομάζονται χριστιανοί ἀρνοῦνται τήν παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σέ μιά καθοριστική στιγμή τῆς ζωῆς τους, στόν Γάμο τους. Ὑπάρχουν λοιπόν κάποιοι πού ἐπιλέγουν τήν τέλεση Πολιτικοῦ λεγομένου Γάμου ἤ συμφώνου συμβιώσεως. Αὐτό ἐπί τῆς οὐσίας σημαίνει ὅτι ἀρνοῦνται στήν πράξη τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Αὐτό ὅμως σημαίνει ὅτι ἐξέρχονται τῆς Ἐκκλησίας. Δέν θέλουν πλέον νά ἀκολουθήσουν τήν ζωή Της. Αὐτό εἶναι ἀπολύτως σεβαστό. Ἐάν ἡ Ἐκκλησία δέν ἐπισημοποιεῖ αὐτή τήν πράξη τους διαγράφοντας τους ἀπό μέλη τῆς Ἐκκλησίας, τό κάνει ἀπό ἀγάπη, περιμένοντας τήν μετάνοια καί τήν ἐπιστροφή τους καί εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἀρκετοί ἀνεγνώρισαν τήν πλάνη τους καί ἐπέστρεψαν στήν Ἐκκλησία.

        Ἡ ἐλευθερία ὅμως πηγαίνει πάντα μαζί μέ τήν εὐθύνη. Καί ὅταν ἔρχεται ἡ ὥρα τῆς εὐθύνης ἀρχίζουν νά δυσανασχετοῦν. Ἡ κατ’ ἐξοχήν ἔνδειξη ὅτι ἀνήκει κανείς στόν Χριστό καί στήν Ἐκκλησία του εἶναι ἡ συμμετοχή του στήν Θεία Κοινωνία. Αὐτός ὅμως πού τελεῖ Πολιτικό Γάμο, ἀποσχίζεται ἀπό τήν Ἐκκλησία καί ΔΕΝ μπορεῖ πλέον νά κοινωνεῖ. Αὐτό δέν εἶναι τιμωρία, ἀλλά φυσική συνέπεια. Ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι τροφή μόνο γιά τούς πιστούς.

      Μιά δεύτερη συνέπεια εἶναι ὅτι πλέον ὡς ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας δέν μποροῦν νά συμμετέχουν στήν ζωή Της καί στά μυστήρια Της. Σέ αὐτό στηρίζεται ἡ ἄρνηση τῆς Ἐκκλησίας νά συμμετέχουν στό μυστήριο τῆς Βάπτισης ὡς ἀνάδοχοι καί στό Μυστήριο τοῦ Γάμου ὡς παράνυμφοι. Αὐτά καί τά δύο εἶναι μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας καί ὅποιος ἀπεχώρησε ἀπό τήν Ἐκκλησία δέν μπορεῖ νά συμμετέχει. Εἶναι γνωστό ὅτι ὁ ἀνάδοχος καλεῖται νά πεῖ γιά λογαριασμό τοῦ Παιδιοῦ τό «Πιστεύω…». Πῶς λοιπόν θά πεῖ ἕνα «Πιστεύω…» πού δέν τό πιστεύει; Βασικά ἄρθρα τοῦ συμβόλου τῆς Πίστεως εἶναι τό «Πιστεύω… εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, τό Κύριον, τό ζωοποιόν…» καί τό «πιστεύω εἰς μίαν, Ἁγίαν, Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν». Ὅταν λοιπόν κάποιος ἀρνεῖται αὐτή τήν πίστη, πῶς ἔχει τήν ἀπαίτηση νά ἐγγυηθεῖ τήν πίστη ἑνός Παιδιοῦ ὡς ἀνάδοχος ἤ τήν συμμαρτυρία του σ’ ἕνα Γάμο; Σέ ὅλα τά Μυστήρια εἶναι τό Ἅγιο Πνεῦμα ὁ βασικός λειτουργός. Αὐτό συνάπτει στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ καί τό παιδάκι καί τό ζευγάρι.

        Εἶναι πολύ χαρακτηριστικά τά λόγια πού εἶχε πεῖ ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ὅταν καί στήν ἐποχή του εἶχε συζητηθεῖ ἡ καθιέρωση τοῦ Πολιτικοῦ Γάμου. Σέ ἕνα σημεῖο τῆς ὁμιλίας του εἶχε τονίσει: «ἀσφαλῶς κανένας δέν ὑποχρεώνεται νά εἶναι χριστιανός, ὅποιος ὅμως εἶναι χριστιανός, εἶναι ὑποχρεωμένος νά κάνει θρησκευτικό Γάμο». Αὐτό λέει ἡ κοινή λογική αὐτό ζητάει καί ἡ Ἐκκλησία. Νά εἴμαστε ὑπεύθυνοι τῆς ἐλευθερίας μας.

      Ἀπαιτώντας κάποιοι ἀπό τούς Ἱερεῖς ἤ ἀπό ἐμένα ὡς Ἐπίσκοπο νά δώσουμε μιά τέτοια ἄδεια, εἶναι σάν νά μᾶς ζητοῦν νά παραβιάσουμε τούς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας καί τήν συνείδησή μας. Ἐκεῖνοι ζητοῦν νά ἔχουν τήν ἐλευθερία τῆς ἀπιστίας τους καί ἀρνοῦνται σέ μᾶς νά ἔχουμε τήν ἐλευθερία τῆς Πίστεως μας; Ἐπειδή δέ σέ κάποια περίπτωση κάποιος δικηγόρος εἶπε σέ ἱερέα μας ὅτι αὐτό εἶναι παράνομο, πληροφορῶ καί ἐκεῖνον καί ὅλους ὅτι εἶναι ἀπολύτως νόμιμη ἡ ἄρνηση τῶν ποιμένων νά ἀποδεχθοῦν ὡς ἀναδόχους ἤ παρανύμφους τέτοια πρόσωπα καί μάλιστα ὑπάρχει καί δεδικασμένο.

        Εἰς τό σημεῖο αὐτό θά ἤθελα νά πῶ στούς γονεῖς ὅτι ἐκεῖνοι πρῶτοι δέν μποροῦν νά ἀποδέχονται γιά ἀναδόχους ἀνθρώπους πού ἀρνήθηκαν τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γιά τήν δική τους τήν ζωή, οὔτε γιά παρανύμφους στό Γάμο τους, διαφορετικά ἁμαρτάνουν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί τῶν παιδιῶν τους. Ὡς Ἐπίσκοπος Σᾶς παρακαλῶ καί ἀπαιτῶ, σεῖς πού θέλετε νά εἶσθε κοντά στήν Ἐκκλησία νά σέβεσθε τήν Πίστη σας καί ὡς Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ θέλω νά πῶ σέ ἐκείνους πού τήν ἀρνήθηκαν: «Ἐγώ σέβομαι τήν ἀπόφασή σας νά ζεῖτε μακριά ἀπό τήν Ἐκκλησία. Σᾶς παρακαλῶ λοιπόν νά σέβεσθε καί ἐσεῖς πρῶτα τήν δική σας ἀπόφαση καί στή συνέχεια τήν δική μας πίστη».

        Πρέπει ἐπίσης νά ἐξηγήσουμε ὅτι τά παιδιά πού γεννήθηκαν ἀπό πολιτικό Γάμο ἤ καί ἐκτός Γάμου ἡ Ἐκκλησία τά βαπτίζει, γιατί τά παιδιά δέν εὐθύνονται γιά τά λάθη τῶν γονέων τους, δέν εἶναι ὑπεύθυνα γιά τήν κατάστασή τους καί τά παιδιά προορίζονται καί αὐτά γιά νά σωθοῦν. Ὁ Χριστός ἐτόνισε ὅτι «ἐάν κάποιος δέν γεννηθεῖ ἐξ ὕδατος καί Πνεύματος, δέν θά εἰσέλθει είς τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ». Ἡ γέννηση ἐξ ὕδατος καί Πνεύματος εἶναι ἡ Βάπτιση ἀφοῦ στό Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος ἐπικαλούμεθα τό Ἅγιο Πνεῦμα διά νά ἁγιάσει τό νερό καί ὅποιος βαπτίζεται σέ αὐτό γίνεται μέτοχος τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ.

        Ἐπειδή ὅμως ὑπάρχουν καί κάποιοι ἀδελφοί πού ἴσως δέν κατάλαβαν τί ἔκαναν τελώντας Πολιτικό Γάμο ἤ Σύμφωνο Συμβίωσης καί θέλουν νά ἀναζητήσουν καί πάλι τή θέση τους ὡς χριστιανοί καί μέλη τῆς Ἐκκλησίας, τούς καλῶ νά προσέλθουν στήν Ἱερά Μητρόπολη νά συνεννοηθοῦμε, νά τελέσουμε ἁπλά τό Μυστήριο τοῦ Γάμου τους χωρίς περιττά πράγματα καί νά ἀποκτήσουν τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ στήν ζωή τους.

        Σᾶς παρακαλῶ καί Σᾶς προτρέπω μέ ἀγάπη καί εὐθύνη.

Ὁ Ἐπίσκοπός Σας

ὁ Σισανίου καί Σιατίστης Παῦλος

 

Posted in Επικαιρότητα | Tagged

Κοινωνικό Παντοπωλείο Ενορίας Αγίου Νικολάου Σιάτιστας 1.000 περιπτώσεις! 9.557 κιλά τρόφιμα!

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟΗ ευλογία του Αγίου Τριαδικού Θεού μας συνεχίζεται, ο προστάτης μας Άγιος Νικόλαος μαζί με όλους τους Αγίους της ενορίας μας συνεχώς πρεσβεύουν, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. κ. Παύλος εύχεται και όλοι οι ευαισθητοποιημένοι πιστοί της ενορίας μας εργάζονται στον χώρο της φιλανθρωπίας με φανερά πλέον τα αποτελέσματα.

Μετά από τέσσερα χρόνια και τέσσερες μήνες, από τον Ιανουάριο του 2012, ήδη έχουν βοηθηθεί μέχρι σήμερα 1.000 περιπτώσεις με 9.557 κιλά τροφίμων, τα οποία συγκεντρώνουμε στην ενορία μας και τα προσφέρουμε δωρεάν σε οικογένειες οι οποίες δυσκολεύονται αυτά τα τελευταία χρόνια.

Τα γράφουμε αυτά, για να χαρούμε όλοι, βλέποντας να ευοδώνεται μία συλλογική, φιλανθρωπική, ενοριακή προσπάθεια. Για να φανεί το ενδιαφέρον όλων μας προς τους δυσκολεμένους συνενορίτες μας. Για να πάρουν κουράγιο και θάρρος όλοι εκείνοι που σήμερα πιέζονται ποικιλοτρόπως. Για να γίνει γνωστό ότι δεν χάθηκε το φιλότιμο ούτε η έμπρακτη αγάπη προς τον πλησίον. Για να βρεθούν και άλλοι, περισσότεροι μιμητές στον χώρο της ευγενικής εν Χριστώ φιλανθρωπίας. Για να δοξάζεται ο Άγιος Τριαδικός Θεός!

Τα λίγα τρόφιμα, τα οποία προσφέρουμε στους δυσκολεμένους συμπολίτες μας, γι’ αυτούς είναι πολλά. Οι ευχαριστίες τους είναι πολύ περισσότερες, και οι προσευχές τους, γι’ αυτούς που τα προσφέρουν είναι αδιάλειπτες.

Η προσπάθεια ενισχύσεως των δυσκολεμένων συμπολιτών μας δεν θα σταματήσει μέχρις ότου ξεπερασθούν τα προβλήματα. Ο φιλότιμος αγώνας μας, για την αξιοπρεπή επιβίωση όλων των οικογενειών της ενορίας μας, δεν θα πρέπει να αφήσει κανέναν αδιάφορο.

Η ανεργία συνεχίζεται, η έλλειψη άλλων πόρων συνεχίζεται, οι ασθένειες και άλλα πολλά δυσκολεύουν υπερβολικά πολλούς συνανθρώπους μας. Η αγάπη, όμως, και η οργανωμένη φιλανθρωπία προς τον πλησίον μας, είναι ικανή να επουλώσει τις οποιεσδήποτε πληγές.

Επειδή αρκετοί από τους συμπολίτες μας, οι οποίοι δυσκολεύονται, διστάζουν να προσέλθουν για να βοηθηθούν, και επειδή τα μέλη των Επιτροπών δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουν όλες αυτές τις περιπτώσεις, όποιος γνωρίζει μία τέτοια οικογένεια, ας ενημερώσει τους Ιερείς της ενορίας μας ή τα μέλη των Επιτροπών, για να προβούν στις κατάλληλες ενέργειες.

Το σύνθημά μας είναι:

 

«Οι πολλοί μπορούν να βοηθήσουν τους λίγους».

 

Η Εκκλησιαστική Επιτροπή και η Επιτροπή του Φιλόπτωχου Ταμείου

της Ενορίας Αγίου Νικολάου Σιάτιστας

Posted in Επικαιρότητα

«Η Ανάσταση προσδιορίζει την ταυτότητα του Χριστού και του Ανθρώπου» Μητροπολίτου Σιατίστης ΠΑΥΛΟΥ

ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣἩ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τό θεμέλιο γεγονός τῆς ζωῆς μας καί τῆς ζωῆς τοῦ κόσμου, ἀφοῦ τήν ἡμέρα αὐτή συνετελέσθη τό πιό σημαντικό γεγονός στή ζωή μας. Αὐτό εἶναι ἡ νίκη μας ἀπέναντι στόν θάνατο. Ὁ θάνατος ἀφαιρεῖ κάθε νόημα καί κάθε προοπτική ἀπό τόν ἄνθρωπο καί τήν ζωή του. Ἡ Ἀνάσταση ἀποτελεῖ τό γεγονός ἐκεῖνο τό ὁποῖο κρίνει τήν ποιότητα τοῦ Προσώπου τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί τήν ποιότητα τοῦ κάθε ἀνθρώπου.

Ὁ Χριστός Ἀνέστη καί Ἀνέστη ἐπειδή προηγουμένως ἀπέθανε. Ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ ἀποδεικνύει μέ τόν πιό ἀληθινό τρόπο ὅτι ὁ Χριστός ἔγινε καί ἦταν ἀληθινά ἄνθρωπος. Ὁ θάνατος ἀνήκει στήν ἀνθρώπινη φύση. Ὁ θάνατος εἶναι ὁ καρπός τῆς αὐτονομίας τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν ζωή τοῦ Θεοῦ.  Ὁ Θεός εἶναι ἡ μόνη ζωή τοῦ κόσμου. Ὁ Θεός ΔΕΝ ὑπάρχει! Ὑπάρχω σημαίνει ἄρχω κάτω ἀπό κάποιον ἄλλον. Ὁ Θεός λοιπόν δέν ὑπ-άρχει. Στό ἐρώτημα τοῦ Μωϋσῆ «ποιό εἶναι τό ὄνομά Σου» ἡ ἀπάντηση τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπόλυτα σαφής καί ξεκάθαρη. «Ἐγώ εἰμί ὁ Ὤν». Ἐγώ εἶμαι αὐτός πού εἶναι. Αὐτή ἡ ἀπάντηση εἶναι ἡ μόνη πού μπορεῖ νά ἐξηγήσει τόν Θεό. Ἐπειδή ὁ Θεός εἶναι, γι’ αὐτό καί ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά ὑπάρχει. Ἐάν ὁ Θεός δέν εἶναι, τότε ὁ ἄνθρωπος γίνεται μή ὤν. Γι’ αὐτό ἡ αὐτονομία ἀπό τό Εἶναι, ἀπό τό ὄντως Ὄν, σημαίνει τήν εἰσβολή τοῦ θανάτου στήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου.

Τό ὅτι, λοιπόν, ὁ Χριστός ἀπέθανε σημαίνει ὅτι ἦταν πλήρης καί ἀληθής ἄνθρωπος. Γι’ αὐτό καί ἀπέθανε. Τό ὅτι ὅμως ἀνέστη σημαίνει ὅτι εἶναι ἀληθῶς ὁ Θεός. Τέλειος Θεός καί τήν ἴδια στιγμή τέλειος ἄνθρωπος. Αὐτή εἶναι ἡ ταυτότητα τοῦ Χριστοῦ. Μέ τήν Ἀνάστασή Του λοιπόν ἐπιβεβαιώνει ὅτι Εἶναι. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος κατανοώντας αὐτή τήν μοναδική ἀλήθεια θά τονίσει: «ἐάν ὁ Χριστός ΔΕΝ ἀναστήθηκε, εἶναι μάταια ἡ πίστη μας καί χωρίς περιεχόμενο τό κήρυγμά μας. Ἐλᾶτε νά φᾶμε καί νά πιοῦμε, γιατί αὕριο πεθαίνουμε». Ἄν δηλαδή ὁ Χριστός δέν ἀναστήθηκε εἴμαστε μή ὄντα τά ὁποῖα αὕριο θά ἐξαφανιστοῦν.

Ἴσως κάποιος νά ρωτήσει: Καί γιατί ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά εἶναι; Γιά τόν ἁπλό λόγο ὅτι τό τέλος του εἶναι ὁ θάνατος. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καί ἡ μετοχή τοῦ ἀνθρώπου σέ αὐτήν εἶναι ὁ μόνος τρόπος νά Εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Οἱ ἄνθρωποι πολλές φορές ἐνοχλοῦνται ἀπό τήν ἀλήθεια, γιατί τούς φαίνεται σκληρή. Ἀλλά ἡ ἀλήθεια δέν εἶναι οὔτε σκληρή οὔτε μαλακιά, εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ποιά λοιπόν εἶναι ἡ ἀλήθεια τοῦ ἀνθρώπου χωρίς τό Θεό; Ποιό εἶναι τό μέλλον του; Τό μέλλον τοῦ ἀνθρώπου χωρίς τό Θεό εἶναι ἡ σκουπιδοποίησή του. Αὐτό δέν λέγεται ὑβριστικά. Αὐτή εἶναι ἡ ὀντολογική ἀλήθεια τοῦ ἀνθρώπου. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος πεθαίνει γίνεται ἕνα ψόφιο κουφάρι πού θά τρέξουμε νά τόν θάψουμε γρήγορα γιατί θά μυρίζει ἀπαίσια. Ὁ ἄνθρωπος λοιπόν γίνεται ἕνα «σκουπίδι». Κάποιοι καλοπροαίρετοι ἄνθρωποι, γιά τούς κακοπροαίρετους δέν μέ ἐνδιαφέρει, θεώρησαν βαρειά αὐτή τήν λέξη, ἴσως καί ὑβριστική. Εἶναι ὅμως ἡ μόνη λέξη πού ἀποδίδει μέ τρόπο καίριο τήν ἀλήθεια γιά τόν ἄνθρωπο τόν αὐτονομημένο ἀπό τό Εἶναι τοῦ Θεοῦ. Ἀμφιβάλλει κανείς ὅτι χωρίς τό Εἶναι τοῦ Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος περιέρχεται στό τίποτα; Μά τό ὁμολογοῦν οἱ ἴδιοι. Ποιά ταυτότητα ἀποδίδουν στόν ἑαυτό τους ἐκεῖνοι πού ἀρνοῦνται τό Εἶναι τοῦ Θεοῦ; Παραδέχονται ὅτι περνοῦν στήν ἀνυπαρξία, στό μή ὄν, στήν σκουπιδοποίηση. Δέν ὑβρίζω λοιπόν τούς ἄθεους, περιγράφω τή δική τους ἀντίληψη γιά τόν ἑαυτό τους καί  ἐάν ἔχουν ἀντίρρηση ἄς ἔλθουν νά τό συζητήσουμε.

Γι’ αὐτό, λοιπόν, γιά τήν Ἐκκλησία, ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τό μοναδικό ἐκεῖνο γεγονός πού δίνει νόημα, ἀξία καί προοπτική στόν ἄνθρωπο. Οἱ ἅγιοι καί τά ἱερά τους λείψανα πού εὐωδιάζουν καί θαυματουργοῦν εἶναι ἡ φανέρωση τῆς προπτικῆς τοῦ ἀνθρώπου πού τό σῶμα του γίνεται ὄχι ἕνα ψόφιο κουφάρι, ἀλλά ἕνα ἱερό λείψανο, πού οἱ ἴδιοι δέν γίνονται μή ὄντα, οὔτε σκουπίδια, ἀλλά Θεοί ἐν μέσω Θεῶν. Ὁ ἄνθρωπος λοιπόν πού μπολιάζεται στό Σῶμα τοῦ ἀναστημένου Χριστοῦ, τήν Ἐκκλησία Του, μέ τό Ἅγιο Βάπτισμα καί παραμένει σέ Αὐτό καί τρέφεται μέ τή ζωή τοῦ Σώματος, τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ἔχει ζωή αἰώνια καί μέλλον αἰώνιο καί μεταβαίνει ἀπό τό θάνατο στή ζωή. Ὅλα αὐτά στήν Ἐκκλησία εἶναι ἐμπειρικά, δέν εἶναι ἰδεολογικά. Οἱ ἰδέες στό τέλος γίνονται ἀηδίες πού εἶναι ἀνίκανες νά χαρίσουν τήν ζωή. Στήν Ἐκκλησία ὁ ἄνθρωπος δέν τρέφεται μέ ἰδέες, ἀλλά μέ ἀληθινή τροφή. Ἡ δυνατότητα πού τοῦ χαρίσθηκε καί ἡ ἱκανότητά του νά μετέχει στό Εἶναι ἀποτελεῖ τό μοναδικό μέτρο τῆς ἀξίας τοῦ ἀνθρώπου καί τό μοναδικό νόημα, πού εἶναι νόημα ζωῆς.

Ο Σισανίου και Σιατίστης Παύλος

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (PDF)

Posted in Επικαιρότητα | Tagged

Εκδήλωση για τη γιορτή της Μητέρας

Την Κυριακή των Μυροφόρων, 15 Μαΐου 2016, η χορωδία Παραδοσιακής Μουσικής της Ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας έλαβε μέρος σε εκδήλωση της Ενορίας Κοιμήσεως Θεοτόκου Ροδίτη, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πνευματικού Κέντρου, για την εορτή της μητέρας.

Την εορτή άνοιξαν τα παιδιά του κατηχητικού της Ενορίας Κοιμήσεως Θεοτόκου Ροδίτη, που απήγγειλαν ποιήματα για τη μάνα και στη συνέχεια η χορωδία κυριών της Ενορίας, υπό τη διεύθυνση του Ιερέα του Ναού π. Ηλία, έψαλε επίκαιρους αναστάσιμους ύμνους.

Ακολούθησε η Παραδοσιακή χορωδία της Ενορίας του Αγίου Νικολάου, υπό τη διεύθυνση του μουσικού κ. Παναγιώτη Αμεξίζογλου, η οποία και τραγούδησε για τη μητέρα, και όχι μόνο, και πλαισίωσε με πολλά παραδοσιακά τραγούδια και πολύ ευχάριστα την όμορφη γιορτή για την μητέρα.

Η πρεσβυτέρα Σταυρούλα Βασιλείου, 30 χρόνια δασκάλα, σήμερα συνταξιούχος, πολύτεκνη μάνα και υπερπολύτεκνη γιαγιά, μίλησε με θέμα: «Η χριστιανή μάνα».

Στην ομιλία της η πρεσβυτέρα αναφέρθηκε στις βασικότερες προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί μια μάνα, για να ανταπεξέλθει σωστά στις υποχρεώσεις της, σύμφωνα με τις επιταγές της πίστης μας και στο χρέος που έχουν οι χριστιανές μητέρες απέναντι στα παιδιά τους, ιδιαίτερα στη σύγχρονη ζωή.

Αμέσως μετά προβλήθηκε  Power Point – Παρουσίαση για τη μάνα, που ετοίμασε η πρεσβυτέρα για την εορτή της μητέρας και ακόμη δύο μικρά βίντεο.

Η παρουσιάστρια Δήμητρα Λογδανίδου τελειώνοντας την παρουσίαση  ευχαρίστησε τον π. Ηλία με την πρεσβυτέρα του, αλλά και όλους τους Ενορίτες, για την πρόσκληση που μας έκαναν να γιορτάσουμε μαζί τους τη μεγάλη μορφή της Μητέρας, του πρώτου προσώπου που βλέπουμε, μόλις ανοίξουμε για πρώτη φορά τα μάτια μας στο πρωτοαντίκρυσμα της ζωής.

«Η Εκκλησία μας» είπε, «τιμά πάντοτε, κάθε μέρα, κάθε ώρα και κάθε στιγμή τη Μάνα!  Την τιμά στο πρόσωπο της Μεγάλης Μάνας, της Παναγιάς μας. Και την ημέρα της μεγάλης εορτής της Υπαπαντής, παρ’ ότι Δεσποτική Εορτή, τιμάται η Μητέρα του Δεσπότου Χριστού! Στο πρόσωπό Της γιορτάζει διαχρονικά η Μητέρα, εκείνη που στέκει δίπλα στο παιδί της, από τη στιγμή που θα το φέρει στον κόσμο».

«Ο μακαριστός επίσκοπος Φλωρίνης, Αυγουστίνος Καντιώτης, είχε πει: «Το γάλα που θηλάζει η μάνα το παιδί, για να το μεγαλώσει, είναι το αίμα της, που γίνεται ζωή, για την ζωή του παιδιού της».

Την τελετή έκλεισε με το λόγο του ο εφημέριος του Ναού π. Ηλίας Κοντός, ο οποίος αναφέρθηκε στο ρόλο των μητέρων στη ζωή του ανθρώπου και την κοινωνία γενικότερα. Στη συνέχεια ο π. Ηλίας κάλεσε τον π. Βασίλειο Βασιλείου, Ιερέα της ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, να πει δυο λόγια προς τους ενορίτες του. Ο π. Βασίλειος αναφέρθηκε στον σημαντικότατο ρόλο που παίζει η κάθε χριστιανή μάνα στην εν Χριστώ ανατροφή των παιδιών της. «Από τις πρώτες στιγμές της ζωής του κάθε παιδιού, η μάνα θα πρέπει να αναφέρεται και να προβάλλει τον Άγιο Τριαδικό Θεό, την Παναγία, τους Αγίους και την Εκκλησία, για να μπορέσει το νέο παιδί να γνωρίσει αληθινά μεγάλα και υψηλά πρότυπα, τα οποία θα τον οδηγήσουν με ασφάλεια μέσα στις δυσκολίες της ζωής. Αν αυτό δεν το κάνει η μάνα, το παιδί (όση μόρφωση και να  έχει) θα καταλήξει να γίνει ένας καταστροφέας του εαυτού του και της κοινωνίας. Και τέτοιοι υπάρχουν πάρα πολλοί σήμερα, οι οποίοι είναι φοβερά μορφωμένοι, όμως δεν γνωρίζουν τον Θεό και το θέλημά του».

Αμέσως μετά ο π. Ηλίας πρόσφερε στον π. Βασίλειο δύο μπουκάλια κρασί από το χωριό Ροδίτη και ένα αξιόλογο βιβλίο του Αιδεσ. Διονυσίου Τάτση με θέμα: «Ευωδία πνευματική». Επίσης τα παιδιά της ενορίας πρόσφεραν από ένα γαρύφαλλο στην κάθε μία χορωδό και στην πρεσβυτέρα μία υπέροχη ανθοδέσμη.

Ακολούθησε γεύμα με πλούσια και ποικίλα εδέσματα, στην αίθουσα του Πνευματικού κέντρου, τα οποία ετοίμασαν οι κυρίες της Ενορίας. Ήταν όλα πολύ νόστιμα και όλοι ευχαριστήθηκαν.

Ευχαριστούμε όλους εκείνους που συνετέλεσαν στην επιτυχή διεξαγωγή της όμορφης και ζεστής γιορτής για τη Μάνα και ιδιαίτερα τους ενορίτες που με την προσέλευσή τους την τίμησαν!

 

Posted in Επικαιρότητα

Πανήγυρις στο εξωκκλήσι του Αγίου Αχιλλείου στη Σιάτιστα.

Με εκκλησιαστική ευλάβεια, η πόλη της Σιάτιστας πανηγύρισε τον Άγιο Αχίλλειο, Αρχιεπίσκοπο Λαρίσης τον θαυματουργό, το Σάββατο 14 και την Κυριακή 15 Μαΐου 2016, στον ομώνυμο Ιερό Ναό του Αγίου Αχιλλείου στη περιοχή «Μπάρα».

Την παραμονή εψάλη ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός και αρτοκλασία, από τους Ιερείς της Ενορίας του Αγίου Νικολάου π. Βασίλειο και π. Νέστορα.

Αμέσως μετά τον Εσπερινό έγινε η Ιερά Λιτανεία της Εικόνος του Αγίου Αχιλλείου γύρω από τον Ιερό Ναό.

Ο Ναός του Αγίου Αχιλλείου, στον οποίο τελούνται οι διάφορες ακολουθίες, χτίστηκε με δαπάνες του συμπατριώτη μας Νικολάου Τύρνα. Θεμελιώθηκε το 1974 και εγκαινιάστηκε στις 15 Μαΐου 1986 από τον μακαριστό Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κυρό Αντώνιο.

Ο παλαιότερος Ιερός Ναός του Αγίου Αχιλλείου βρίσκεται λίγα μέτρα πιο κάτω από τον νέο Ναό και χτίστηκε το 1950 από τον συμπατριώτη μας Νικόλαο Θ. Δαρδάλη.

Posted in Επικαιρότητα

Πανήγυρις Ιερού Ναού Αγίου Αχιλλείου

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓΙΟΥ ΑΧΙΛΛΕΙΟΥ

Εικόνα | Posted on by