Η Ακολουθία του Ιερού Ευχελαίου στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας

Με ευλάβεια και κατάνυξη τελέσθηκε την Πέμπτη 2 Μαρτίου 2017, η Ακολουθία του Μυστηρίου του Αγίου Ευχελαίου στο Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας από του Ιερείς π. Βασίλειο και π. Νέστορα.

Στο τέλος της Ιεράς Ακολουθίας ο πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος μίλησε σχετικά με το Μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου.

Αναφέρθηκε στις προϋποθέσεις για θαυματουργική θεραπεία, τονίζοντας την ενδεδειγμένη πνευματική προετοιμασία αλλά και την αληθινή και δυνατή Πίστη, που πρέπει να έχει ο άνθρωπος, ώστε να έλθει η Χάρις του Θεού και να τον θεραπεύσει.

Μίλησε για τις σωματικές και τις ψυχικές ασθένειες και τη σχέση που έχουν με την πνευματική ζωή του ανθρώπου.

«…Στην ακολουθία του Αγίου Ευχελαίου, είπε, όλα τα αποστολικά και τα ευαγγελικά αναγνώσματα αναφέρονται στις διάφορες σωματικές και ψυχικές ασθένειες που έχουμε εμείς οι άνθρωποι. Δηλαδή βλέπουμε αυτή την φθορά του ανθρωπίνου γένους.

Και πώς θα απαλλαχτούμε απ’ αυτή τη φθορά; Αυτό το οποίο μας λέει ο Κύριος, είναι ότι η απαλλαγή μας θα έλθει μόνον όταν ενωθούμε με το Θεό. Και πώς θα ενωθούμε με το Θεό, όταν ο Θεός είναι Άγιος και καθαρός και άσπιλος και πανάχραντος και χωρίς κανένα σπίλο ή ρυτίδα; Πώς θα ενωθούμε εμείς οι οποίοι είμαστε βρώμικοι; Θα ενωθούμε μόνο όταν θα υπάρξει άφεση των αμαρτιών μας. Θα ενωθούμε μόνο με την μετάνοιά μας.

Δηλαδή, πριν από το μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου, θα πρέπει να προηγηθεί ένα άλλο μυστήριο, το μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως, που πρέπει με μετάνοια να πάμε εκεί μπροστά στον Ιερέα, στο πετραχήλι του, να τον παρακαλέσουμε να μας συγχωρήσει αυτές τις αμαρτίες, όσες βλέπουμε, όσες νοιώθουμε, όσες καταλαβαίνουμε, για να μπορέσουμε να γίνουμε όσο το δυνατόν καθαροί, δηλαδή ο Θεός να μας καθαρίσει, όχι ο ιερέας, για να μπορέσουμε να ενωθούμε με τον Θεό.

Μόνο όταν κάποιος ενωθεί με το Θεό, από εκεί και πέρα δεν έχει καμία ασθένεια, καμία αρρώστια, κανένα βάσανο, όπως αυτό φαίνεται μέσα πάλι στην Αγία Γραφή, η οποία λέγει ότι, όταν θα φθάσουμε στη Βασιλεία του Θεού, όταν θα είμαστε μέσα στη Βασιλεία του Θεού, δηλαδή, ενωμένοι με τον Θεό, τότε δεν υπάρχει ούτε πόνος ούτε θλίψη ούτε βάσανος, ούτε φωνή ούτε κραυγή, ούτε ασθένεια ούτε θάνατος δεν υπάρχει τίποτα. Αλλά όσο βρισκόμαστε εδώ στη γη, και όσο βρισκόμαστε μέσα στο χώρο της αμαρτίας, τότε έχουμε αυτά τα άσχημα αποτελέσματα.

Διαβάσαμε στην τελευταία ευχή: «…ου τίθημι εμήν χείρα αμαρτωλόν επί τας κεφαλάς των προσελθόντων σοι εν αμαρτίαις και αιτουμένων παρά σού δι ημών άφεσιν αμαρτιών· αλλά σην χείρα κραταιάν και δυνατήν, την εν τω αγίω Ευαγγελίω τούτω, ό οι συλλειτουργοί μου κατέχουσιν επί τας κεφαλάς των δούλων σου τούτων έκτεινον· και δέομαι συν αυτοίς και ικετεύω την συμπαθεστάτην και αμνησίκακόν σου φιλανθρωπίαν·  ο Θεός, ο Σωτήρ ημών, ο δια του προφήτου σου Νάθαν, μετανοήσαντι τω Δαυίδ επί τοις ιδίοις αυτού  αμαρτήμασιν άφεσιν δωρησάμενος, και του Μανασσή την επί μετανοία προσευχήν δεξάμενος, αυτός και τους δούλους σου τούτους μετανοούντας επί τοις ιδίοις αυτών πλημμελήμασι, πρόσδεξαι, τη συνήθει σου φιλανθρωπία, παρορών αυτών πάντα τα παραπτώματα…»

Απ’ ό, τι βλέπουμε, μόνον κατόπιν μετανοίας, κατόπιν συγχωρήσεως των αμαρτιών μπορούμε να προσέλθουμε να πάρουμε το Άγιο Έλαιο, να χρισθούμε και να βοηθηθούμε. Γι’ αυτό και βλέπουμε πάρα πολλές φορές, ερχόμαστε και ξαναερχόμαστε και πάλι ερχόμαστε, χρόνια ολόκληρα, συνεχίζουμε να έχουμε χρόνιες ασθένειες, οι οποίες δεν φεύγουν. Απ’ αυτό, δεν διερωτηθήκαμε ποτέ να πούμε, εφ’ όσον ο Θεός είναι δυνατός, εφ’ όσον δια του Αγίου ελαίου μάς δίνει την ίαση, εγώ γιατί δεν γιατρεύομαι; Ή, ο άνθρωπος, στου οποίου το σπίτι θα πάει ο Ιερέας, είναι άρρωστος, είναι κατάκοιτος, έχει οποιοδήποτε πρόβλημα, αυτός ο άνθρωπος γιατί δεν γιατρεύεται; Γιατί δεν διορθώνεται η κατάστασή του; Η οικογενειακή του, η κοινωνική του κατάσταση; Γιατί δεν αλλάζουν αυτά;

Αυτό γίνεται διότι ερχόμαστε εδώ στην Εκκλησία, στο Μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου, σχεδόν απροετοίμαστοι. Ποιος από μας εξομολογήθηκε χθες; Προχθές; πριν από λίγες μέρες; Ποιος εξομολογήθηκε μετανοιωμένος, για τις αμαρτίες που έχει κάνει; Δηλαδή να έχει πάρει την απόφαση να μην ξανακάνει τις ίδιες αμαρτίες. Ποιος το έκανε αυτό. Οπότε και αν χριστούμε, όσο λάδι κι αν βάλουμε επάνωμας, το αποτέλεσμα θα είναι να έχουμε πάρει μια μικρή ευλογία και τίποτε άλλο… Θεραπεία της αρρώστιας, απαλλαγή του ποικίλου βάρους, λύση του προβλήματος δεν παίρνουμε.

Σε οποιοδήποτε Αγιαστικό μυστήριο κι αν ερχόμαστε προετοιμασμένοι, αυτή τη στιγμή, την ίδια στιγμή θα γίνει το θαύμα. Μόλις θα χριστεί ο άνθρωπος, θα του λυθεί το πρόβλημα, γιατί ο Θεός είναι δυνατός, και μπορεί να το κάνει.

Οπότε, αφού ο Θεός δεν το κάνει, κάπου σκαλώνει η υπόθεση. Κάπου υπάρχει το πρόβλημα.

Ας το προσέξουμε πάρα πολύ αυτό, ούτως ώστε κάθε φορά που τελείται το Άγιο Ευχέλαιο, να μην ερχόμαστε χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία, να μην ερχόμαστε με αναίδεια ή και με πονηριά, να πάρουμε πλαγίως την ευλογία του Θεού, αλλά με ταπείνωση, με συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας, με μετάνοια και με συντριβή. Ο Θεός είναι μεγάλος, και δυνατός, και φιλάνθρωπος, και οικτίρμων. Και θέλει να μας βοηθήσει, και θα μας βοηθήσει.»    

Στο τέλος της ακολουθίας, και ενώ οι ιεροψάλτες διάβασαν το Μέγα Απόδειπνο, ο π. Βασίλειος, με πολύ υπομονή, έχρισε όλους τους πιστούς, που έσπευσαν να πάρουν την ευλογία του Αγίου Ευχελαίου.

Posted in Επικαιρότητα

Εγκύκλιος Κυριακής Ορθοδοξίας Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλου

ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ

 

Ἀρ. Πρωτ. 40

Ἐν Σιατίστῃ τῇ 1ῃ Μαρτίου 2017

Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ

 

Πρός

τό Εὐλογημένον Πλήρωμα

τῆς κατά Σισάνιον καί Σιάτισταν Ἐκκλησίας

Ἀγαπητοί μου  Ἀδελφοί,

Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας καί πάλι σήμερα καί ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει. Ἑορτάζει τήν νίκη τῆς ἀληθινῆς πίστεως ἀπέναντι στήν πλάνη καί στήν αἵρεση. Ἑορτάζει δηλαδή τή νίκη τῆς ζωῆς ἀπέναντι στόν θάνατο.

Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας καί μαζευτήκαμε στούς ναούς μας γιά νά ἀποδώσουμε στόν Τριαδικό Θεό μας τήν εὐχαριστία, ὅπως κάθε χρόνο τέτοια μέρα συνηθίζουμε, γιά νά γιορτάσουμε τή χαρά πού σάν σήμερα πρίν ἀπό χρόνια πολλά πήραμε σάν δῶρο μέσα στά χέρια μας, τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μέ ὅλη τήν ἀλήθειά Της.

Ἀκολουθώντας τά προφητικά λόγια, μέ ὑπακοή στίς παραινέσεις τῶν Ἀποστόλων, εὐθυγραμμιζόμενοι μέ τίς διηγήσεις τῶν Εὐαγγελίων, πανηγυρίζουμε καί σήμερα τήν ἀναστήλωση τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων διά τῶν ὁποίων ἐκφράζεται τό μέγα τῆς εὐσεβείας Μυστήριον, ὅτι δηλαδή ὁ Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί.

Λιτανεύοντες τήν Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ βεβαιωνόμαστε ὅτι ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος καί δι’ αὐτό μπορεῖ νά περιγραφεῖ καί νά εἰκονισθεῖ. Βεβαιωνόμαστε ὅτι στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ἑνώθηκε ἡ Θεία καί ἡ ἀνθρώπινη φύση, ὁ Θεός καί ὁ ἄνθρωπος. Βεβαιωνόμαστε ὅτι ὁ Θεός μπῆκε στόν κόσμο τόν δικό μας γιά νά μᾶς ἐλευθερώσει ἀπό τήν δουλεία τοῦ θανάτου. Ἡ Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, εἶναι εἰκόνα καί βεβαιότητα τῆς δικῆς μας ἀναστάσεως. Ἀφοῦ ὁ Θεός ἑνώθηκε μέ τόν ἄνθρωπο στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ὁ θάνατός μας νικήθηκε.

Λιτανεύοντες τήν Εἰκόνα τῆς Παναγίας καί τίς Εἰκόνες τῶν Ἁγίων βεβαιωνόμαστε ὅτι ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά θεωθεῖ, νά νικήσει δηλαδή τόν θάνατο καί νά γίνει κοινωνός θείας φύσεως. Ἡ Παναγία καί οἱ Ἅγιοι εἶναι οἱ θεωμένοι ἄνθρωποι, ἐκεῖνοι πού βεβαιώνουν καί πιστοποιοῦν ὅτι ὁ δρόμος γιά τήν νίκη ἀπέναντι στό θάνατο καί τήν θέωση εἶναι ἀνοικτός καί γιά μᾶς.

Λιτανεύοντες τίς Ἱερές Εἰκόνες θυμόμαστε ὅτι καί ἐμεῖς εἴμαστε πλασμένοι κατ’ εἰκόνα Θεοῦ καί στόχος μας εἶναι ἡ θέωσή μας. Βεβαιωνόμαστε ὅτι ἡ ζωή μας ἔχει νόημα τό ὁποῖο δέν ἐξαντλεῖται στά ὅρια αὐτοῦ τοῦ κόσμου.

Εἶναι ἐκπληκτικό ἀλλά ἀληθινό. Μιά εἰκόνα μέ τόν πιό ἁπλό, ἀλλά καί μέ τόν πιό πλήρη τρόπο φανερώνει τίς πιό μεγάλες ἀλήθειες γιά τόν Θεό, γιά τόν ἄνθρωπο καί γιά τόν κόσμο.

Μιά εἰκόνα, δέν εἶναι μιά φωτογραφία. Ἡ φωτογραφία ἀποτυπώνει μόνο τήν ἐξωτερική ἐμφάνιση καί σέ μιά μόνο χρονική στιγμή. Μιά εἰκόνα δέν σταματᾶ στήν ἐξωτερική ἐμφάνιση ἀποκαλύπτει τόν πλοῦτο καί τό κάλλος, καί τόν ἀγῶνα τοῦ εἰκονιζομένου. Μιά εἰκόνα φανερώνει ὁλόκληρη τήν ζωή τοῦ ἁγιασμένου ἀνθρώπου καί τήν εὐλογημένη τελείωσή του στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Μιά εἰκόνα εἶναι εἰκόνα τῆς Βασιλείας, φανέρωση ἑνός ἄλλου κόσμου.

          Βλέποντας κανείς μιά ὀρθόδοξη εἰκόνα, παρατηρεῖ τήν ἔλλειψη τρίτης διάστασης, τήν ἀπαλλαγή ἀπό τόν φόρτο περιγραφικῶν λεπτομερειῶν, πού ἀντιστοιχοῦν στά φθαρτά στοιχεῖα τοῦ ἐγκόσμιου κάλλους, τήν σχεδόν ἀποκλειστική χρησιμοποίηση τῆς κατά μέτωπο παρουσίασης τῶν ἁγίων μορφῶν. Ἔχει σαφῆ ἀντίληψη, ὅτι αὐτό πού βλέπει στήν εἰκόνα, ἔρχεται πολύ κοντά του καί παράλληλα τόν ἐξάγει ἀπό τόν κόσμο. Παρατηρεῖ ἀκόμη, μέ λίγη ἐμβάθυνση, ὅτι οἱ λεπτομέρειες στήν σύνθεση ἀνταποκρίνονται σέ ἱστορικά ἤ δογματικά δεδομένα τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Ὅπως ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι μιά κένωση τῆς Θεότητος  καί παράλληλα ἕνα ἀνέβασμα τοῦ ἀνθρώπου πρὀς τήν δόξα τῆς Θεότητος, ἔτσι ἀκριβῶς εἶναι ἡ εἰκόνα. Τήν νιώθεις πολύ κοντά σου, τήν προσκυνᾶς, τήν ἀσπάζεσαι καί παράλληλα σοῦ δείχνει ἕναν ἄλλο κόσμο. Ἕνα παράδειγμα: Ἡ ὀρθόδοξη εἰκόνα τῆς Ἀναστάσεως ποτέ δέν παρουσιάζει τόν Χριστό νά ἐξέρχεται ἀπό τό μνημεῖο, οὔτε τόν Ἄγγελο νά ἀποτραβᾶ τόν λίθο. Γιατί; Γιατί ἡ Γραφή ἀφήνει νά ἐννοηθεῖ ὅτι ὁ Χριστός βγῆκε ἀπό τόν τάφο ἐνῶ ὁ λίθος βρισκόταν στήν θέση του. «Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος ἡ ζωή ἐκ τάφου ἀνέτειλε» ψάλλει τό σχετικό τροπάριο. Οἱ ὀρθόδοξες παραστάσεις τῆς Ἀναστάσεως δείχνουν τόν Χριστό ἤδη ἀναστημένο, νά ἀπελευθερώνει τούς Προπάτορες καί ὅλο τό γένος τῶν ἀνθρώπων.

Τιμώντας, λοιπόν, τίς Ἅγιες Εἰκόνες τιμᾶμε τά πρόσωπα πού εἰκονίζουν. Αὐτή ἡ ἴδια ἡ τιμή εἶναι μιά σχἐση μέ τό εἰκονιζόμενο πρόσωπο.

Στήν Ἐκκλησία μας ζοῦμε μαζί μέ τούς Ἁγίους μας. Οἱ Ἱερές Εἰκόνες τους στολίζουν τά σπίτια μας. Τοποθετημένες στό προσκυνητάρι κάνουν τό σπίτι μας κατ’ οἶκον Ἐκκλησία. Μέ τό καντήλι πού ἀνάβουμε μπροστά στίς Ἅγιες Εἰκόνες, τό κερί πού ἀνάβουμε ἤ τό θυμίαμα μέ τό ὁποῖο τίς θυμιατίζουμε ἐκφράζουμε τή σχέση μας μαζί τους καί ζητᾶμε τήν εὐλογία τους.

Εὐλογημένα τά σπίτια ἐκεῖνα πού τό καντήλι ἀναμμένο μπροστά στίς Ἅγιες Εἰκόνες ἀποκαλύπτει σέ μικρούς καί μεγάλους τήν πραγματικότητα ἑνός ἄλλου κόσμου καί τήν ἀλήθεια ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν εἶναι πλασμένος γιά τήν φθορά καί τόν θάνατο.

Ζοῦμε σήμερα σέ μιά νέα ἐποχή εἰκονομαχίας. Σήμερα καταβάλλεται προσπάθεια νά εὐτελισθεῖ καί νά κατακρημνισθεῖ ἡ εἰκόνα τοῦ ζῶντος Θεοῦ, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἀπό τό εἰκονοστάσι τῆς ἀνθρώπινης καρδίας καί ὁ κατ’ εἰκόνα Θεοῦ δημιουργηθείς ἄνθρωπος. Σήμερα δέν θέλουμε τόν ἄνθρωπο εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἀλλά εἰκόνα τῶν δαιμονίων. Προσπαθοῦμε νά ἀποδομήσουμε τήν ἔμφυλη διαφορετικότητα τοῦ ἀνθρώπου, ἔργο τῆς σοφίας καί τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, προκειμένου ὁ ἄνθρωπος νά καταστεῖ συνδημιουργός τοῦ Θεοῦ καί ἐπιχειροῦμε νά κατασκευάσουμε ἕνα ἄνοστο, ἀπρόσωπο, χυδαῖο ἄνθρωπο. Ἄνθρωπο ἐνστικτώδη χωρίς προσωπικότητα, ἀνίκανο νά ἀγαπήσει. Γιατί ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος θά εἶναι εὐκολομεταχείριστος, γλοιώδης, ἀνελεύθερος, δουλικός.

Ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα, λιτανεύοντας τήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, λιτανεύει καί φανερώνει τόν ἀληθινό ἄνθρωπο, ἀναδεικνύει  τό μοναδικό μέτρο καί κριτήριο τῆς ἀξίας τοῦ ἀνθρώπινου προσώπου πού εἶναι ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ.

Αὐτόν τόν ἐνανθρωπήσαντα Θεόν, τόν Κύριο μας Ἰησοῦν Χριστόν καλούμεθα νά ἐμπιστευθοῦμε. Νά ἐμπιστευθοῦμε τό Πρόσωπό Του, νά ἐμπιστευθοῦμε τόν λόγο Του, νά ζήσουμε στήν Ἐκκλησία Του ἑνωμἐνοι μαζί Του, νά κοινωνοῦμε τό Σῶμα καί τό Αἷμα καί νά Τόν ἔχουμε κατοικοῦντα στήν καρδιά μας, νά τηροῦμε τίς ἐντολές καί τό θέλημα Του. Νά μήν προτιμήσουμε τίποτα παραπάνω ἀπό τόν Χριστό, νά Τόν ἀγαπήσουμε μέ ὅλη μας τήν καρδιά, ὅπως μᾶς συνιστοῦσε ὁ Ἅγιος Πορφύριος.

Κοιτᾶχτε, ἀδελφοί γύρω σας. Δέν ὑπάρχει τίποτα στό ὁποῖο μπορεῖτε νά ἐλπίσετε. Ὅλοι μᾶς γέλασαν φοβερά, μᾶς σπάσαν τῆς ψυχῆς τά φτερά, μᾶς ἄφησαν μισοπεθαμένους νά σερνόμαστε χωρίς ἀξιοπρέπεια μέσα στόν κόσμο. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ μόνος ἀληθινός Πατέρας, ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ μόνη ἀληθινή μάννα τοῦ λαοῦ μας. Γι’ αὐτό τήν πολεμοῦν, γιατί ἔχουν στόχο ἐσᾶς, τήν φτωχοποίησή σας, τόν ἐξανδραποδισμό σας, τήν παραχάραξη τῆς ὑπόστασής σας. Δέστε, τήν Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ μας, δέστε τίς εἰκόνες τῆς Παναγίας καί τῶν Ἁγίων μας, δέστε καί καταλάβετε ποιοί πραγματικά εἶστε, πόσο πολύ ἀξίζετε, κοιτᾶχτε τά παιδιά σας μέ τά μάτια τοῦ Χριστοῦ καί ἐγερθῆτε. Ζῆστε τήν Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας σάν ἐγερτήριο σάλπισμα. Ὁ Χριστός δέν μᾶς ἔδωσε πνεῦμα δειλίας, ἀλλά δυνάμεως καί ἀγάπης καί σωφρονισμοῦ. Τό νά ζεῖς στήν Ἐκκλησία, τό νά ζεῖς μέ τόν τρόπο Της εἶναι μιά ἀντίσταση στή φθορά καί στήν ἀπαξίωσή σου, εἶναι μιά διαμαρτυρία γιά τήν ὑποτίμηση σου.

Ἀδελφοί! Στῶμεν καλῶς!

Εὐχόμενος σταυροαναστάσιμη πορεία διατελῶ

Μετά πατρικῶν εὐχῶν

Ὁ Ἐπίσκοπός Σας

ὁ Σισανίου καί Σιατίστης Παῦλος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2017 (PDF)

Posted in Επικαιρότητα | Tagged

Ένα κάθε μήνα Μαρτίου

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ 

Μάρτιος 2017

Ἕνα κάθε μήνα

Ἀγαπητοί μου ἐνορίτες,

Τό μήνα Μάρτιο ἡ Ἐκκλησία μας ἔχει ὁρίσει νά ἑορτάζεται ἡ μεγάλη ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου. Εἶναι τό πρῶτο καί εἰσαγωγικό μυστήριο τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρωπίνου γένους. Εἶναι ἡ πρώτη δημιουργική πράξη τοῦ Θεοῦ μετά τήν «κατάπαυση ἀπό πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ ὧν ἐποίησεν».

Τό μυστήριο εἶναι ἕνα: Εἶναι ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός, ὁ ὁποῖος εἶναι Δημιουργός. Ἡ προβολή τῆς Ἀγάπης του καί τῆς Σοφίας του καί τῆς Παντοδυναμίας του καί ὅλων τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν του εἶναι ἡ δημιουργία τοῦ ἀχανοῦς σύμπαντος «ἐκ τοῦ μή ὄντος».  Ἡ δημιουργία τῆς ἐνέργειας καί τῆς ὕλης καί τοῦ χρόνου, πάντων τῶν ὁρατῶν καί τῶν ἀοράτων. Ἡ δημιουργία εἶναι τό πρῶτο καί περιεκτικό μυστήριο, τό ὁποῖο ἀναλυόμενο μᾶς προβάλλει ἕνα πλήθος μυστηρίων, τά ὁποῖα μελετώμενα μᾶς ἐκπλήσσουν καί μᾶς κάνουν νά ἀναχθοῦμε στόν Ἕνα καί Μέγιστο καί Πάνσοφο Δημιουργό, τόν Πανάγιο Τριαδικό Θεό!

Μυστήριο εἶναι ἡ δημιουργία τοῦ πνευματικοῦ κόσμου, ὅλων τῶν οὐρανίων πνευμάτων, Ἀγγέλων καί Ἀρχαγγέλων, Χερουβείμ καί Σεραφείμ, καί ὅλων τῶν ὑπολοίπων ἀΰλων ταγμάτων.

Μυστήριο μέγιστο εἶναι καί ὁ ἄνθρωπος, ὁ ἄνδρας καί ἡ γυναίκα, πού εἶναι «ἡ μίξη τῆς ὕλης καί τοῦ πνεύματος», ὅπως λέγει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι «σοφίας μείζονος γνώρισμα», καί κάτι ὡς σύνδεσμος «τῆς ὁρατῆς τε καί ἀοράτου φύσεως», κατά τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό.

Ὅμως, τί θά μπορούσαμε νά ποῦμε γιά τήν ἐνανθρώπιση τοῦ Θεοῦ Λόγου; Δηλαδή γιά τήν ὑποστατική ἕνωση τῶν δύο φύσεων, τῆς Θείας καί τῆς ἀνθρωπίνης στό πρόσωπο τοῦ Θεοῦ Λόγου; Τῆς ἄκτιστης καί τῆς κτιστῆς; Τῆς ἀόρατης καί τῆς ὁρατῆς; Θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι πρόκειται, γιά τό μυστήριο τῶν μυστηρίων.

Ἡ ἐνανθρώπιση τοῦ Θεοῦ Λόγου, κατά τόν ἀπόστολο Παῦλο εἶναι «τό σεσιγημένον μυστήριον χρόνοις αἰωνίοις», (Ρωμ. Ιστ΄ 25) γιά τό ὁποῖο ἔκπληκτος ἀναφωνεῖ: «ὁμολογουμένως μέγα ἐστί τό τῆς εὐσεβείας μυστήριον. Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί…». (Α΄ Τιμ. Γ΄ 16)        

Πραγματικά, «ἡ ἀσύγχυτη καί ἄτρεπτη καί ἀδιαίρετη καί ἀχώριστη» ἕνωση τῶν δύο φύσεων τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι ἕνα μυστήριο ἀκατανόητο, πού ὑπερβαίνει τήν δύναμη τοῦ μυαλοῦ τοῦ ἀνθρώπου καί τῶν ἀγγέλων. Εἶναι ἕνα γεγονός πού μόνο διά τῆς πίστεως μπορεῖς νά τό ψηλαφίσεις.

Πολύ ἀνάγλυφα παρουσιάζει ὁ ὑμνωδός Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός αὐτήν τήν ἀπορία καί ἔκπληξη τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ στό δοξαστικό τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, καί γράφει:

«Ἀπεστάλη ἐξ οὐρανοῦ Γαβριήλ ὁ Ἀρχάγγελος, εὐαγγελίσασθαι τῇ Παρθένῳ τήν σύλληψιν, καί ἐλθών εἰς Ναζαρέτ, ἐλογίζετο ἐν ἑαυτῶ, τό θαῦμα ἐκπληττόμενος…»  Ἐδῶ ἐννοεῖ τήν στιγμή τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου, τῆς συλλήψεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ στά σπλάχνα τῆς Θεοτόκου. Ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ στέλνεται ἀπό τόν Θεό, ἀπ’ τόν οὐρανό νά μεταφέρει τό χαρμόσυνο ἄγγελμα στήν Παρθένο Μαρία ὅτι θά συλλάβει καί θά γεννήσει τόν Μεσσία, τόν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ.  Καί ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ ἀπορεῖ καί ἐκπλήσσεται, τά ἔχει χαμένα. Ἔλεγε: «Πῶς ὁ ἐν ὑψίστοις, ἀκατάληπτος ὤν, ἐκ παρθένου τίκτεται!…» Πῶς αὐτός πού δέν μπορεῖ νά κατανοηθεῖ, τώρα θά γίνει ἄνθρωπος καί θά γεννηθεῖ ἀπό Παρθένο γυναίκα; Ὁ ἄϋλος πῶς θά ἀποκτήσει ὑλικό σῶμα; Πῶς, «ὁ ἔχων θρόνον οὐρανόν, καί ὑποπόδιον τήν γῆν, ἐν μήτρα χωρεῖται γυναικός;» Πῶς αὐτός πού ἔχει θρόνο του τόν οὐρανό καί πατάει τά πόδια του, σαν σέ σκαλοπάτι, στή γῆ; Πῶς ὁ ἄπειρος καί πανταχοῦ παρών Θεός χωράει μέσα στή μήτρα μιᾶς γυναίκας;;; Πῶς θά λάβει σάρκα;

Καί δέν ἦλθε ἕνα μέρος τῆς θεότητος, ἀλλά ἦταν ὁλόκληρος. Ἀκοῦμε στόν Ἀκάθιστο ὕμνο, «ὅλος ἦν ἐν τοῖς κάτω καί τῶν ἄνω οὐδόλως ἀπῆν ὁ ἀπερίγραπτος Λόγος». Ὁ Θεός Λόγος, πού δέν περιγράφεται, ἦταν ὁλόκληρος ἐδῶ κάτω στή γῆ καί δέν ἀπουσίαζε ἀπό τόν οὐρανό. Πῶς; Εἶναι ὁ πανταχοῦ παρών Θεός.

Πῶς, «ᾦ τά ἑξαπτέρυγα καί τά πολυόμματα ἀτενίσαι οὐ δύνανται, λόγῳ μόνῳ ἐκ ταύτης σαρκωθῆναι ηὐδόκησεν;» Πῶς, Αὐτός ὁ πάμφωτος Θεός, τόν ὁποῖο τά ἑξαπτέρυγα Σεραφείμ καί τά πολυόμματα Χερουβίμ δέν μποροῦν νά τόν κοιτάξουν, μέ μόνο ἕνα λόγο εὐδόκησε νά λάβει σάρκα ἀπό αὐτή τήν γυναίκα; Ὁ ἄϋλος, πῶς γίνεται ὑλικός; Ὁ ἀόρατος, πῶς γίνεται ὁρατός; Ἀπορεῖ καί ἐξίσταται ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ.

Καί συνεχίζει ὁ ὑμνωδός, βάζοντας στή σκέψη τοῦ Γαβριήλ τά λόγια αὐτά. «Θεοῦ ἐστι Λόγος ὁ παρών.» Μά τί σκέφτομαι; Ὁ Θεός Λόγος εἶναι αὐτός πού εἶναι ἐδῶ μπροστά μου! Αὐτός πού δημιούργησε τά πάντα μέ τό λόγο του. Εἶναι ὁ πάνσοφος καί παντοδύναμος Θεός Λόγος. Αὐτός μπορεῖ νά κάνει τά πάντα!

«Τί οὖν ἵσταμαι, καί οὐ λέγω τῇ Κόρῃ; Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετά Σοῦ. Χαῖρε ἁγνή Παρθένε. Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε. Χαῖρε Μήτηρ τῆς ζωῆς. Εὐλογημένος ὁ καρπός τῆς κοιλίας σου!» Γιατί, λοιπόν, στέκομαι καί δέν μιλάω στήν κόρη; Καί τῆς λέγει: Νά χαίρεσαι ἐσύ πού ἤδη εἶσαι χαριτωμένη, ὁ Κύριος, ὁ Θεός εἶναι μαζί σου. Νά χαίρεσαι ἐσύ πού εἶσαι Νύμφη χωρίς ὅμως νά ἔλθεις σέ γάμο. Νά χαίρεσαι ἐσύ πού εἶσαι μητέρα τῆς Ζωῆς! Τό ἔμβρυο πού ἔχεις στήν κοιλιά σου εἶναι ἤδη εὐγογημένο ἀπό τόν Ἅγιο Θεό!

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι, ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός δώρισε στήν ἁγνή κόρη τῆς Ναζαρέτ δῶρα πολλά καί μεγάλα. Χάριτες πολλές καί λαμπρές. Ἀλλά αὐτή δέν ἔμεινε ἀδρανής καί ἄπρακτη. Ἐργάστηκε πνευματικά καί τά πολλαπλασίασε κι ἔγινε πιό ἀγαπητή στό Θεό.

Ἄς δοῦμε, ὅμως, κάτι ἀπό τήν καταπληκτική καί γλαφυρή γραφίδα τοῦ Ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα: «Ἡ Παρθένος πραγματοποίησε ἡ ἴδια μέσα της, καί πρόσφερε στό Θεό ὅλα ἐκεῖνα πού προσείλκυσαν τόν τεχνίτη στή γῆ. Καί ποιά εἶναι αὐτά; Βίος πανάμωμος, ζωή πάναγνη, ἄρνηση κάθε κακίας, ἄσκηση ὅλων τῶν ἀρετῶν, ψυχή ἀπό τό φῶς καθαρώτερη, σῶμα ἐντελῶς πνευματικό, λαμπρότερο ἀπό τόν ἥλιο, ἀπό τούς χερουβικούς θρόνους ἱερώτερο… φτερούγισμα νοῦ… θεῖος ἔρως… κτῆμα Θεοῦ… Ἔτσι ἔχοντας στολίσει μέ τέτοιο κάλλος καί τό σῶμα καί τήν ψυχή της, κατορθώνει νά ἑλκύσει ἐπάνω της τό βλέμμα τοῦ Θεοῦ… καί κατέκτησε τόν ἀπαθή. Καί ἔγινε ἄνθρωπος ἐκεῖνος, ἐξ αἰτίας τῆς Θεοτόκου, πού ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας ἦταν μισητός στούς ἀνθρώπους».

Αὐτή εἶναι ἡ Θεοτόκος!

Ὁ πιό Ἅγιος ἄνθρωπος ὅλης τῆς ἀνθωπότητας, ὅλων τῶν αἰώνων.

Αὐτή ἐργάσθηκε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀδιάκοπα καί ἀνύστακτα, σέ τέλειο βαθμό.

Αὐτή πέτυχε τίς ἀρετές σέ ὕψιστο σημεῖο.

Ἔτσι ἑτοίμασε τόν ἑαυτό της γιά κατοικία τοῦ Θεοῦ!

Καί αὐτό εἶναι τό ἔργο της,

ἡ Ἐνανθρώπιση τοῦ Θεοῦ Λόγου,

ἡ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων καί τῶν ἀγγέλων καί ὅλης τῆς κτίσεως.

Τό ἄνοιγμα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ!

Ἄς μή μένουμε, ὅμως, μόνο στό νά τιμοῦμε καί νά δοξάζουμε καί νά εὐχαριστοῦμε τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἀλλά καί νά τήν ὑψώνουμε μπροστά στήν ἀποπροσανατολισμένη ἀνθρωπότητα ὡς τό μοναδικό πρότυπο μέ πραγματικό κάλλος καί τελειότητα.

Γιά νά μπορέσουμε νά δοῦμε ὅλοι τόν ἀληθινό σκοπό τῆς φύσεώς μας.

Αὐτή ἔγινε τό ἅγιο κατοικητήριο τοῦ παμβασιλέως Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ!

Νά γίνουμε κι ἐμεῖς οἰκητήρια δικά Του!

 Μέ τίς πρεσβεῖες τῆς Θεοτόκου

καί πολλές εὐχές καί εὐλογίες,

γιά νά χωρέσουμε μέσα μας τόν Θεό Λόγο!

Ὁ πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

ΕΝΑ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ ΜΑΡΤΙΟΣ 2017 (PDF)

 

Posted in Ένα Κάθε Μήνα

Aρχιερατική Θεία Λειτουργία Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Σιάτιστας

Το βράδυ της Τετάρτης της Α΄ Εβδομάδος των Νηστειών, 1 Μαρτίου 2017, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος τέλεσε την πρώτη Θεία Λειτουργία Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας με τους Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα, και τον Διάκονο Προκόπιο.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας των Προηγιασμένων Δώρων ο Σεβασμιώτατος ανάφερε στο κήρυγμά του ότι, «αυτό που μένει σε μας, είναι να καταλάβουμε ότι, το κέντρο της ζωής μας, η ζωή της ζωής μας, πρέπει να είναι η Θεία Λειτουργία και η Θεία Κοινωνία. Όσο αμαρτωλοί κι αν είμαστε, αρκεί να έχουμε μετάνοια, αρκεί να λέμε «ελέησόν με ο Θεός, ελέησόν με», αρκεί να φωνάζουμε στην ψυχή μας «ανάστα, τι καθεύδεις, το τέλος εγγίζει ανάνηψον, ξύπνα». Και τότε, το ξέρουμε από εκείνον τον ληστή, που πάνω στο Σταυρό είπε, «ο Θεός ιλάσθητί μοι», και ο Θεός του είπε από αυτή τη στιγμή είσαι μαζί μου στον Παράδεισο.

Πιο σοφός από μας ήταν ο ληστής. Εμείς δυσκολευόμαστε να ζητήσουμε το έλεος του Θεού και μερικές φορές, όταν παραβαίνουμε το θέλημά του μας, είναι ακόμα πιο δύσκολο, γιατί ο διάβολος μας βάζει την ντροπή και μας λέει: Καλά, εσύ προηγουμένως αμάρτησες και τώρα λες, «Κύριε ελέησον»; Τι μας λένε όμως οι Πατέρες της Εκκλησίας; Ακόμα και την ώρα που αμαρτάνεις, πες «Κύριε ελέησον». Αλλά, βλέπετε, ο διάβολος μας βάζει την ντροπή, «με τι μούτρα να πάω»; Αλλά αυτό δεν είναι του Θεού. Αυτό δεν είναι ταπείνωση. Αυτό είναι διαστροφή. Το λέμε, το είπε ο Δαβίδ πριν από μας, «σοι μόνω ήμαρτον και το πονηρόν ενώπιόν σου εποίησα..». Κι όμως, ο Δαβίδ παρά τη μεγάλη του αμαρτία, τη διπλή αμαρτία, είναι Άγιος και τιμάται ως Άγιος, και ο Θεός του έδωσε τη χάρη του, και έγινε ένας μεγάλος ποιητής και προφήτης, επειδή μετάνιωσε. Και ο Θεός δεν του αρνήθηκε, δεν του έκανε μούτρα ο Θεός, δεν του έθεσε προϋποθέσεις, επειδή ο Δαβίδ έκλαψε για την αμαρτία του, επειδή ζήτησε το έλεος του Θεού.

Γι αυτό, λοιπόν, αγαπητοί αδελφοί, εκμεταλλευτείτε αυτή τη Μεγάλη Σαρακοστή, για να σκεφτείτε, να προβληματιστείτε, να καταλάβετε, να ταπεινωθείτε, να εξομολογηθείτε, να κοινωνείτε όσο μπορείτε πιο τακτικά και να ζητάτε το έλεος του Θεού. Και μην σας περάσει ποτέ από το μυαλό, ότι είσαστε οι καλοί, επειδή κοινωνήσατε. Να χαίρεστε και να κλαίτε μαζί, που κοινωνάτε. Να χαίρεστε, γιατί ο Θεός σας δέχεται. Να χαίρεστε, γιατί πήρατε την τροφή και το όπλο, για να πολεμείστε το διάβολο, και να λυπάστε, γιατί ακόμα δεν αλλάξαμε ριζικά τη ζωή μας, παρά την τόση αγάπη και συγκατάβαση του Θεού…   

Γι αυτό, λοιπόν, αγαπητοί αδελφοί, το μήνυμα που μας δίνει η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία είναι το μήνυμα της διαρκούς Θείας Κοινωνίας, αλλιώς εμπαίζουμε το Θεό, που τελούμε τις Θείες Λειτουργίες, για την Παράδοση και την τάξη. Τέτοια Παράδοση ψεύτικη δεν την ξέρει η Εκκλησία. Είναι τότε που επικρατούν οι τύποι και χάνεται η ουσία…

Μακάρι, λοιπόν, να μας αξιώσει ο Θεός να καθαρισθεί ο νους μας, να φωτισθεί η καρδία μας, για να καταλάβουμε αυτά που τα βλέπουμε κάθε μέρα αλλά δεν τα καταλαβαίνουμε. Διότι «οι καθαροί τη καρδία τον Θεόν όψονται». Και η καρδία καθαίρεται με τον αγώνα το δικό μας, τον ασκητικό, τον καθημερινό, την εκκοπή του δικού μας θελήματος. Αυτή είναι όλη η ουσία του πνευματικού αγώνα, και να γίνεται το θέλημα του Θεού «εν πάσι», και τότε ανοίγονται τα μάτια μας και βλέπουμε.

Αυτό σας εύχομαι. Μ’ αυτόν τον τρόπο να διέλθουμε όλοι μας αυτή την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή».

 

Posted in Επικαιρότητα

Η Σιάτιστα θα υποδεχθεί την Ιερά Εικόνα της Παναγίας Ελεούσας

ΥΠΟΔΟΧΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΑΣ

Εικόνα | Posted on by

Ευχές για ευλογημένη Αγία Τεσσαρακοστή

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

Εικόνα | Posted on by

Το Ιερό Μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου στην Ενορία του Αγίου Νικολάου

ΙΕΡΟ ΕΥΧΕΛΑΙΟ

Εικόνα | Posted on by