Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

Τῷ Ἁγίῳ καί Μεγάλῳ Σαββάτῳ τήν θεόσωμον ταφήν καί τήν εἰς ἅδου κάθοδον τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐορτάζομεν, δι’ ὧν τῆς φθορᾶς τό ἡμέτερον γένος ἀνακληθέν, πρός αἰωνίαν ζωήν μεταβέβηκε.

Μέσα σε κλίμα θρησκευτικής κατάνυξης και με την πρέπουσα εκκλησιαστική τάξη, τελέσθηκε το εσπέρας της Μεγάλης Παρασκευής η Ακολουθία του Επιταφίου στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, ο οποίος ήταν κατάμεστος από πιστούς, που ήρθαν να προσκυνήσουν τον Επιτάφιο, να ακούσουν την ακολουθία του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου και να ψάλλουν μαζί με την χορωδία της Ενορίας, τα Εγκώμια.

Μετά την Ακολουθία πραγματοποιήθηκε στους δρόμους της ενορίας, η περιφορά του Επιταφίου, με την χορωδία να ψάλλει τα εγκώμια σε όλη τη διαδρομή.

Στην πλατεία του Δημαρχείου έγινε η συνάντηση των δύο επιταφίων, των ενοριών Αγίου Δημητρίου και Αγίου Νικολάου, όπου μίλησε επίκαιρα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος. Έπειτα ανεχώρησαν οι πιστοί με τους επιταφίους τους, ενώ στη συνοδεία προς τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου ακολούθησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. κ. Παύλος και η μπάντα του Δήμου που απέδιδε πένθιμα εμβατηρία.

Φθάνοντας στον Ιερό Ναό, η κεντρική πόρτα του Ναού ήταν κλεισμένη. Ακολούθησε στιχομυθία μεταξύ του Επισκόπου (έξω απ’ το Ναό) και κάποιου άλλου (μέσα στο Ναό), λέγοντας τα του ψαλμού του Δαβίδ:

-«Άρατε πύλας οι άρχοντες υμών και επάρθητε πύλαι αιώνιοι και εισελεύσεται ο Βασιλεύς της δόξης!»

-«Και τίς εστίν ούτος ο βασιλεύς της δόξης;»

-«Κύριος των δυνάμεων, Κύριος κραταιός και δυνατός, ούτος εστίν ο Βασιλεύς της δόξης!».

Μετά την είσοδο του επιταφίου και του λαού στον Ιερό Ναό, ο Επίσκοπος με τους Ιερείς εναπέθεσε το τίμιο Σώμα του Χριστού επί της Αγίας Τραπέζης (η Αγία Τράπεζα συμβολίζει τον τάφο του Χριστού).

Στο τέλος της ακολουθίας οι Ιερείς του Ναού π. Βασίλειος και π. Νέστορας μοίρασαν τα λουλούδια του επιταφίου στους πιστούς, για ευλογία.

« Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου σε νεκρόν, ὁ Ἀριμαθαῖος καθεῖλε, τήν τῶν ἁπάντων ζωήν, σμύρνῃ καί σινδόνι σε Χριστέ, ἐκήδευσε^. καί τῷ πόθω ἠπείγετο, καρδίᾳ καί χείλει, σῶμα τό ἀκήρατον, σοῦ περιπτύξασθαι^, ὅμως συστελλόμενος φόβω, χαίρων ἀνεβόα σοί^. Δόξα, τῇ συγκαταβάσει σου, φιλάνθρωπε».

Μέσα σε κατανυκτική ατμόσφαιρα και κλίμα ιεροπρέπειας, τελέστηκε το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής η Ακολουθία της Αποκαθήλωσης στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.

Μετά την ακολουθία των Ωρών, τελέστηκε ο Εσπερινός της Μεγάλης Παρασκευή στον οποίο έλαβε χώρα η τελετή της Αποκαθήλωσης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού από το Σταυρό.

Την ακολουθία τέλεσαν οι Ιερείς του Ναού π. Βασίλειος και π. Νέστορας.

«Τῇ Ἁγίᾳ καί Μεγάλῃ Παρασκευῇ τά ἅγια καί σωτήρια καί φρικτά Πάθη τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπιτελοῦμεν^. τούς ἐμπτυσμούς, τά  ‘ραπίσματα, τά κολαφίσματα, τάς ὕβρεις, τούς γέλωτας, τήν πορφυρᾶν χλαίναν, τόν κάλαμον, τόν σπόγγον, τό ὄξος, τούς ἥλους, τήν λόγχην καί πρό πάντων τόν σταυρόν καί τόν θάνατον, ἅ δι’ ἡμᾶς ἑκών κατεδέξατο^. ἔτι δέ καί τήν τοῦ εὐγνώμονος λῃστοῦ, τοῦ συσταυρωθέντος αὐτῶ, σωτήριον ἐν τῷ σταυρῷ ὁμολογίαν».

Με ιεροπρέπεια και σε κλίμα μυσταγωγικής κατάνυξης πραγματοποιήθηκε την Μεγάλη Πέμπτη, η ακολουθία των Αγίων Παθών (Ακολουθία του Όρθρου της Μεγάλης Παρασκευής) στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.

Την Ακολουθία τέλεσαν οι Ιερείς του Ναού π. Βασίλειος και π. Νέστορας.

Μετά την ανλαγνωση του πέμπτου Ευαγγελίου, ο π. Βασίλειος έβγαλε τον εσταυρωμένο από το Άγιο Βήμα, τον περιέφερε εντός του Ναού και τον απέθεσε προ της Ωραίας πύλης, για προσκύνηση.
Πλήθος κόσμου παρακολούθησε τη συγκινητική Ακολουθία των Αχράντων Παθών και προσκύνησε τον Σταυρό του Χριστού μας.

Μετά την ακολουθία με τα 12 Ευαγγέλια, τα κορίτσια, οι κοπέλες και οι γυναίκες της Ενορίας στόλισαν το κουβούκλιο του επιταφίου, ενώ άλλες έψαλλαν διαφόρους ύμνους στο νεκρό Χριστό.

«Τῇ Ἁγία καὶ Mεγάλη Πέμπτη, οἱ τὰ πάντα καλῶς διαταξάμενοι θεῖοι Πατέρες, ἀλληλοδιαδόχως ἔκ τε τῶν θείων Ἀποστόλων, καὶ τῶν ἱερῶν Εὐαγγελίων, παραδεδώκασιν ἡμῖν τέσσαρά τινα ἑορτάζειν^. τὸν ἱερὸν Νιπτῆρα, τὸν Μυστικὸν Δεῖπνον (δηλαδὴ τὴν παράδοσιν τῶν καθ’ ἡμᾶς φρικτῶν Μυστηρίων), τὴν ὑπερφυᾶ Προσευχήν, καὶ τὴν Προδοσίαν αὐτήν».

Με ευλάβεια και κατάνυξη τελέστηκε σήμερα Μεγάλη Τετάρτη, το απόγευμα, το ιερό μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας. Το Μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου τέλεσαν οι Ιερείς του Ναού π. Βασίλειος και π. Νέστορας με την παρουσία πλήθους πιστών. Με το πέρας του Μυστηρίου, οι Ιερείς έχρισαν τους πιστούς με το άγιον  Έλαιο.

Στη συνέχεια οι Ιερείς τέλεσαν την ακολουθία του Μυστικού Δείπνου, η οποία είναι ο όρθρος της Μεγάλης Πέμπτης.

«Τῇ ἁγίᾳ καί μεγάλῃ Τετάρτῃ τῆς ἀλειψάσης τόν Κύριον μύρῳ πόρνης γυναικός μνείαν ποιεῖσθαι οἱ θειότατοι πατέρες ἐθέσπισαν, ὅτι πρό τοῦ σωτηρίου πάθους μικρόν τοῦτο γέγονεν».

Σε κλίμα κατάνυξης και περισυλλογής τελέστηκε η Ακολουθία του Νυμφίου τη Μεγάλη Τρίτη, το βράδυ, στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος χοροστάτησε στην ακολουθία, η οποία τελέστηκε στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου, παρουσία πλήθους πιστών.

Ο Σεβασμιώτατος κ. κ. Παύλος, μίλησε στους πιστούς, παίρνοντας ως αφορμή το τροπάριο της Κασσιανής μοναχής και μεταξύ άλλων ανέφερε τα εξής:

«…Η Αγία Κασσιανή επειδή ζούσε το θείο έρωτα, -έτσι ζούσε τη σχέση της με το Χριστό,- μπορούσε να καταλάβει δύο πράγματα. Πόσο χαμηλά μπορεί να ρίξει τον άνθρωπο η επιθυμία ενός αληθινού έρωτα, όταν όμως στραπατσαριστεί, αλλά και πόσο μπορεί να τον οδηγήσει στη σωτηρία και στη καθαρότητα, όταν ο έρωτας στραφεί στον πραγματικό του στόχο, στον έρωτα του Θεού, για να μπορεί κανείς δια του Θεού, να ερωτευτεί και να αγαπάει σωστά τους ανθρώπους, και να μην πέφτει στις παγίδες, που είναι τόσο καλοστημένες σήμερα, και προσπαθούν να μας πείσουν, ότι η αμαρτία είναι ο φυσικός τρόπος ζωής, και όχι η αρετή και η μετάνοια.

Προχωράμε, είπε, στην Μεγάλη Εβδομάδα, που δεν είναι μεγάλη γιατί οι ώρες είναι περισσότερες και μεγαλύτερες, ούτε οι μέρες, αλλά είναι μεγάλα τα γεγονότα.

Αλήθεια πόσα από αυτά καταλαβαίνουμε. Πόσα από αυτά περνάνε μέσα μας και μας οδηγούν στη μετάνοια;

Κάθε χρόνο η Μεγάλη Εβδομάδα είναι κρίση για τον καθένα μας. Όσα χρόνια είμαστε, τόσες μεγάλες Εβδομάδες έχουν περάσει από πάνω μας. Μας έχουν αγγίξει; Μας έχουν αλλάξει; Μας έχουν προβληματίσει; Μας έχουν κάνει να δούμε μήπως αυτά που θεωρούμε αυτονόητα δεν είναι; Μήπως αυτά που νομίζουμε σωστά είναι λάθος; Γιατί τη Μεγάλη Εβδομάδα έχουμε ανατροπές. Απίστευτες ανατροπές. Έρχεται ο ίδιος ο Χριστός και μας λέει: «οι τελώνες και οι πόρνες θα φθάσουν πριν από όλους σας στη Βασιλεία του Θεού». Όχι για την αμαρτία τους, αλλά για την μετάνοιά τους. Κι εμείς που λέμε εγώ δεν είμαι τελώνης, εγώ δεν είμαι πόρνη, μπορεί να βρεθούμε πίσω από αυτούς, γιατί μπορεί η ψυχή μας να μην έχει αισθανθεί την πραγματικότητα του Θείου προσώπου και να μην έχει αλλάξει.

Το δηλώνει αυτό η κατάσταση που βρισκόμαστε. Η ακαταστασία της ζωής μας, η ακαταστασία στα σπίτια μας, η ακαταστασία στις κοινωνίες μας και ούτω καθ’ εξής. Γι’ αυτό, λοιπόν, το είπα και το εννοώ και γι αυτό το επαναλαμβάνω. Χωρίς αληθινή μετάνοια δεν υπάρχει σωτηρία για μας. Υπάρχουν λαοί που μεσουράνησαν και μετά χάθηκαν. Γιατί χάθηκαν; Για τις αμαρτίες τους.

Χωρίς, λοιπόν, τη δική μας μετάνοια, και εμάς η μετάνοια είναι χειρότερη από την πορνεία, γιατί η αμαρτία μας είναι η αλαζονεία, που σημαίνει πορνεία με το διάβολο. Αυτό σημαίνει αλαζονεία και γι αυτό ακριβώς μένουμε αμετανόητοι και γινόμαστε χειρότεροι και χάνουμε την ευλογία του Θεού.

Να παρακαλέσουμε, λοιπόν, αυτήν την αμαρτωλή γυναίκα, που σήμερα είναι στη Βασιλεία του Θεού και την Αγία Κασσιανή, που μας χάρισε αυτό το τροπάριο και ακόμα αυτή την ευλογημένη μέρα, που καθώς μας βάζει μπροστά μας δύο πρόσωπα, το ένα προς μίμηση και το άλλο προς αποφυγή, να μη μπερδέψουμε και μιμηθούμε τον Ιούδα αντί για την πόρνη και χάσουμε τη Βασιλεία του Θεού».

Σε κλίμα κατάνυξης τελέστηκε την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ, η Ακολουθία του Νυμφίου στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.

Την ακολουθία τέλεσαν οι Ιερείς του Ναού π. Βασίλειος και π. Νέστορας.

«Τῇ ἁγίᾳ καί μεγάλῃ Δευτέρᾳ μνείαν ποιούμεθα τοῦ μακαρίου Ἰωσήφ τοῦ παγκάλου καί τῆς ὑπό τοῦ Κυρίου καταραθείσης καί ξηρανθείσης συκῆς».

Η μνήμη της θριαμβευτικής εισόδου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα γιορτάστηκε πανηγυρικά στην Ενορία του Αγίου Νικολάου στη Σιάτιστα, την Κυριακή 24 Απριλίου 2016.

Την παραμονή των Βαΐων, στο τέλος του πανηγυρικού εσπερινού οι Ιερείς ήλθαν στο χώρο που ήταν τα Βάϊα και διάβασαν την ευχή για να τα ευλογήσουν.

Την Κυριακάτικη πανηγυρική Θεία Λειτουργία των Βαΐων, τέλεσαν οι πρωτοπρεσβύτεροι της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας.

Ο π. Βασίλειος στο κήρυγμά του, παίρνοντας αφορμή από το αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας, ανέλυσε τη φράση «ο Κύριος εγγύς».

«Ο Κύριος εγγύς», είπε, αποτελεί το κλειδί της πνευματικής ζωής και επειδή χάσαμε το κλειδί αυτό, δεν μπορούμε να αποκτήσουμε τον θησαυρό. Σήμερα είμαστε τοποθετημένοι σε μια κατάσταση μ’ ένα αίσθημα, ότι «ο Κύριος μακράν», και τοπικά και χρονικά.

Πολλοί χριστιανοί δεν πιστεύουν ότι ο Χριστός θα ξανάρθει. Ζουν ένα μισό χριστιανισμό. Δέχονται αρχή, όχι τέλος. Δέχονται το ξεκίνημα αλλά όχι την ολοκλήρωση του σκοπού του. Η ολοκλήρωση είναι να ξανάρθει, να κρίνει, να δικαιώσει τους ευσεβείς και να καταδικάσει τους ασεβείς και το κακό.

Στην πρώτη Εκκλησία ήταν πολύ έντονο το αίσθημα «ο Κύριος εγγύς», Σιγά – σιγά όμως φεύγει αυτό το αίσθημα, ξεθυμαίνει, με αποτέλεσμα σήμερα να έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας, και να μη γνωρίζουμε αν θα ξανάρθει. Ή αν ξαναρθεί, αυτό θα γίνει όχι τώρα, γρήγορα, αλλά μακριά. Και μοιάζουμε μ’ εκείνον τον δούλο της παραβολής, που είπε: «Χρονίζει ο Κύριός μου ελθείν». (Ματθ. ΚΔ΄ 48). Και τι έκανε ο δούλος εκείνος; Άρχισε να γλεντά και να πίνει με τους μπεκρήδες και να χτυπά τους δούλους, αυτούς δηλαδή που ήταν κάτω από την εξουσία του.

Αυτό αναφέρεται σ’ όλους μας, και τους κληρικούς και τους λαϊκούς, που λέμε, δεν βαριέσαι, δεν θα έρθει ο Χριστός. Ή αν έρθει, θα αργήσει, «χρονίζει», και τότε αρχίζουμε να ζούμε ζωή κοσμική, με εκμετάλλευση, με αδικία, με πλουτισμό, με απολαύσεις, χωρίς κανένα ηθικό φραγμό.

«Χρονίζει ο Κύριος»! Αλλά τι λέει στη συνέχεια ο Χριστός; «Ήξει ο Κύριος του δούλου εκείνου εν ημέρα η ου προσδοκά και εν ώρα η ου γινώσκει». Δηλαδή θα έρθει σε άγνωστη ώρα ο Κύριος σ’ εκείνον το δούλο που δεν περιμένει.

Συνεπώς, ποιο είναι το κλειδί της πνευματικής ζωής; «Ο Κύριος εγγύς». Ο Κύριος είναι κοντά. «Ο Κύριος έρχεται» ήταν το σύνθημα της αρχαίας, της πρωτοχριστιανικής Εκκλησίας. (Εβρ. Ι΄ 37) «Έτι γαρ μικρόν όσον όσον, ο ερχόμενος ήξει και ου χρονιεί»

Όταν κρατάμε, λοιπόν, το κλειδί «ο Κύριος εγγύς», κερδίζουμε την επιείκεια, την χαρά, την αμεριμνησία και την ειρήνη του Θεού, που είναι καρποί αυτού του κλειδιού.

Τελειώνοντας ανέφερε, ότι πρέπει να αλλάξουμε τη στάση μας απέναντι στο Θεό. Να αναθεωρήσουμε πολλές θέσεις μας και να πούμε, να διερωτηθούμε: Είμαι Χριστιανός; Δεν είναι δεδομένο ότι είμαι χριστιανός. Ούτε επειδή βαπτίστηκα είναι δεδομένο. Είναι ζητούμενο. Είμαι χριστιανός; Πώς χτίζω αυτή τη χριστιανική μου ιδιότητα; Και πώς συμπεριφέρομαι μέσα στην κοινωνία; 

Στο τέλος του βιβλίου της Αποκαλύψεως, στο 22 Κεφάλαιο και στον στίχο 10, λέγει ο άγγελος στον Ιωάννη: «Μη σφραγίσεις τους λόγους της προφητείας του βιβλίου τούτου. Ο Καιρός γαρ εγγύς εστίν», και αυτό, για να κατανοούν οι πιστοί τους λόγους της προφητείας και να αναπτύσσουν αυτό το πνευματικό αίσθημα της χρονικής και τοπικής εγγύτητας του Κυρίου Ιησού Χριστού. Ο Χριστός είναι ο πανταχού παρών Θεός, όχι γενικά και αόριστα, αλλά συγκεκριμένα. Είναι μπροστά μου και με βλέπει. Και όταν τηρώ το θέλημά του και όταν αμαρτάνω. Η κάθε πράξη μου για το Θεό, είναι αυτόφωρο. Ο Χριστός είναι εγγύς και χρονικά. Η κάθε στιγμή του χρόνου, μπορεί να γίνει στιγμή ορατής συναντήσεως με τον Ιησού Χριστό. Δεν είναι μακράν χρονικά.

Και τελειώνοντας ο π. Βασίλειος είπε ότι, αν κάποτε καταλαβαίναμε ότι ο καιρός είναι εγγύς και ο Χριστός είναι εγγύς, τότε αληθινά θα άλλαζε ολότελα η ζωή μας…»

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιατίστης κ. Παύλος, που έφθασε στο Ναό μετά τη Θεία Λειτουργία, οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και ο π. Νέστορας και ο διάκονος Προκόπιος μαζί με όλο το εκκλησίασμα, συνόδευσαν την Αγία Εικόνα της Παναγίας Ελεούσας από τον Ιερό Ναό μέχρι την είσοδο της πόλης. Καθ’ όλη τη διαδρομή, οι ιεροψάλτες έψαλλαν τον Παρακλητικό κανόνα στην Υπεραγία Θεοτόκο. Στην είσοδο της πόλης ο επίσκοπος διάβασε το Ευαγγέλιο, έγινε δέηση και στο τέλος έψαλλαν το απολυτίκιο της κοιμήσεως της Θεοτόκου. Μετά  ανεχώρησαν πολλοί πιστοί για το μοναστήρι, κρατώντας στα χέρια την εικόνα της Παναγίας, την οποία συνόδευσε και ο Ιερέας π. Νέστορας.

Η αδελφότητα της Ιεράς Μονής, υποδέχθηκε την Αγία Εικόνα στην είσοδο του Μοναστηριού, ψάλλοντας το απολυτίκιό της. Όταν μπήκαν στο Ναό έψαλλαν την παράκληση και ανεχώρησαν.

Η Αγία εικόνα της Παναγίας Ελεούσας έμεινε στην Ενορία του Αγίου Νικολάου 34 ημέρες και την υποδέχθηκαν οι χριστιανοί στα σπίτια τους με ευλάβεια και χαρά, για την ευλογία που φέρνει.

Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό.

Mε μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε και φέτος η Εορταστική Εκδήλωση εν όψει των Αγίων εορτών της Μεγάλης Εβδομάδος, το Σάββατο του Λαζάρου 23 Απριλίου 2016, την οποία διοργανώνει η Ιερά Μητρόπολις Σισανίου και Σιατίστης, με σκοπό, όπως ανέφερε ο Σεβασμιώτατος, να την σπουδάσουμε περισσότερο, να την κατανοήσουμε βαθύτερα και να ωφεληθούμε από όλα τα γεγονότα που διαδραματίζονται αυτή τη Μεγάλη Εβδομάδα, και που είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι είναι γεγονότα της προσωπικής μας ζωής και ιστορίας.

Η Εκδήλωση, την οποία προλόγισε, ο Αρχιμανδρίτης π. Τιμόθεος Αθανασιάδης Αρχιερατικός Επίτροπος Τσοτυλίου της Ιεράς Μητροπόλεως, έγινε στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Σιάτιστας. Οι παριστάμενοι παρακολούθησαν τη Βυζαντινή χορωδία της Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης, υπό τη διεύθυνση του Πρωτοψάλτου κ. Θωμά Θεοδωρόπουλου, να ψάλλει επίκαιρους Εκκλησιαστικούς Ύμνους από την εξαιρετική υμνολογία και ποίηση της Μεγάλης Εβδομάδος, μέσα από μια υμνολογική διαδρομή.

Κύριος ομιλητής της Εκδήλωσης ήταν ο Πανοσιολογιώτατος Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων Αρχιμανδρίτης Νικόδημος Ευσταθίου, ο οποίος, με την διακρίνουσα αυτόν γλυκύτητα και χάρη, πραγματεύθηκε με υπέροχα θεολογικά νοήματα επίκαιρη ομιλία με θέμα: «Η λατρεία της βίας». Ο π. Νικόδημος μεταξύ άλλων είπε: «…Είναι γεγονός ότι η βία αυτή καθ’ εαυτή, ιδιαίτερα ως ανθρώπινη ενέργεια και πράξη, είναι ως έννοια και λέξη φορτισμένη αρνητικά και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό ώστε αβίαστα να απορρίπτει κανείς κάθε μορφή και ποιότητα βίας…

Ακόμα και ο χριστιανός άνθρωπος, στις πιο πολλές περιπτώσεις, φαίνεται να προτιμά να παρακάμπτει τα περάσματα της βίας, που όμως είναι εξαιρετικά αναγκαία για τη σωτηρία του, λ.χ. η μετάνοια, η νηστεία, η ταπείνωση και πολλά άλλα περάσματα βίας τον προκαλούν να αναζητήσει πειστικά επιχειρήματα, δηλαδή δικαιολογίες, για την παράκαμψη αυτών των περασμάτων…

Είμαστε ευσυνείδητοι και ενσυνείδητοι χριστιανοί αλλά δεν τολμούμε να αρπάξουμε την σκυτάλη της βίας και να γίνουμε εκούσιοι και αυτοθέλητοι βιαστές της Βασιλείας του Θεού, επιλέγοντας ως πρωταρχικό και βασικό μας υπαρξιακό προσανατολισμό την στενήν και τεθλιμένην οδόν την απάγουσαν εις την ζωήν. Όμως εκείνο που δεν το κάνουμε εμείς οικειοθελώς και με την θέλησή μας το κάνει ο Θεός για λογαριασμό μας. Ο Θεός εισάγει αυτεπαγγέλτως τους χριστιανούς που θέλουν να σωθούν, αλλά δεν βιάζουν μόνοι τους τον εαυτό τους σε καταστάσεις αναγκασμού, πιέσεως ψυχικής και βίας, βασάνων και ποικίλων θλίψεων και πόνων και δοκιμασιών…

Έτσι, λοιπόν, μπορούμε να μιλάμε για την εκούσια βία και για την ακούσια βία ή για τον εκούσιο βιαστή της Βασιλείας του Θεού και για τον ακούσιο, πλην όμως, αγωνιστή στα μέτρα της νομιζόμενης αδυναμίας του της Βασιλείας του Θεού.

Εκούσιος, λοιπόν, ή ακούσιος βιαστής της Βασιλείας του Θεού; Πρόκειται για μια επιλογή μπροστά στην οποία βρίσκεται ο κάθε χριστιανός άνθρωπος, που θέλει να σωθεί είτε το θέλει είτε όχι…»

Ο π. Νικόδημος, όπως τόνισε και ο Σεβασμιώτατος, τιμά την Εκκλησία μας ως κληρικός με ποιότητα, με αληθινά εκκλησιαστικό φρόνημα, με λόγο βαθύτατα θεολογικό, που ανατέμνει τα πράγματα και δεν τα συγκαλύπτει, με λόγο που τελικά είναι ευεργετικός.

Την Εκδήλωση έκλεισε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος, ο οποίος ευχαρίστησε τον άγιο Πρωτοσύγκελλο π. Νικόδημο, πρώτον για το ότι ήρθε από την Χαλκίδα και δεύτερον για τα όσα ευλογημένα μας είπε. Στη συνέχεια ανέφερε ότι, «…Πολλές φορές προβληματίζομαι, γιατί είναι πάρα πολύ εύκολο όλοι μας να συνηθίσουμε αυτό που είμαστε, να συνηθίσουμε αυτό που κάνουμε, να πούμε ότι είμαστε εντάξει, ότι κάνουμε το καθήκον μας. Αλλά αυτόν το αγώνα τον εσωτερικό, που ουσιαστικά αφορά αυτή τη βία, γιατί ο αγώνας έχει βία μέσα του, έχει άσκηση, αλλά ευλογημένη άσκηση, ευλογημένη βία, βία που σώζει, όχι βία που καταστρέφει. Αυτή την πανούργα βία του διαβόλου, την απάτη, όπως ανέλυσε τόσο ωραία ο π. Νικόδημος, την υφιστάμεθα με τη δική μας συγκατάθεση πάρα πολλές φορές, καθώς αυτή τη βία την ασκεί με όμορφο τρόπο, παρουσιάζοντάς μας τον καρπό που φαίνεται ωραίος στη όψη και γλυκύς στη γεύση, αλλά δε μας κάνει λόγο καθόλου για τα αποτελέσματα, αν είναι ζωηφόρα ή θανατηφόρα.

Η κοινωνία που ζούμε, είπε, και ο κόσμος που ζούμε μας απαντάει σε όλα αυτά. Ζούμε σε ένα πολιτισμό που χρεοκόπησε. Ζούμε σε μια κοινωνία που έγινε ακοινώνητη. Ζούμε σ’ ένα κόσμο που θριαμβεύει ο εγωισμός, δηλαδή η απομόνωση και η αποξένωση. Εμείς οι μεγάλοι ετοιμάζουμε ένα κόσμο που θα είναι η κόλαση των παιδιών μας, αλλά προχωρούμε ακάθεκτοι για λίγες στιγμές καλοπέρασης, για λίγες στιγμές ηδονής, για λίγες στιγμές απόλαυσης, χωρίς να σκεφτόμαστε τα θανατηφόρα αποτελέσματα ενός τρόπου και μιας στάσης ζωής, που πραγματικά ήδη το ξέρουμε από την κοινωνία που φτιάξαμε, απ’ τον κόσμο που ζούμε, απ’ το ότι ο καθένας μας έγινε η απειλή και η κόλαση του άλλου, ακόμα και μέσα στο ίδιο μας το σπίτι».

Ο Σεβασμιώτατος κλείνοντας ευχαρίστησε τον χοράρχη κ. Θωμά Θεοδωρόπουλο και τα λοιπά μέλη της Χορωδίας, τα οποία έψαλλαν όμορφα και κατανυκτικά, τους Ιερείς και το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Αγίου Δημητρίου, για την φιλοξενία της Εκδήλωσης και φυσικά όλους τους προσελθόντες χριστιανούς, προς τους οποίους ευχήθηκε να εορτάσουν την Μεγάλη Εβδομάδα όσο μπορούν πιο ουσιαστικά, πιο εκκλησιαστικά, πιο πνευματικά, προσπαθώντας να μιμηθούν τα πρότυπα της μετανοίας και να γνωρίσουν αυτόν που έρχεται όχι ως φοβερός και τιμωρός Θεός αλλά ως ο Νυμφίος της ψυχής μας, ο οποίος έρχεται με αγάπη και έρωτα για μας.

Η εκδήλωση μεταδόθηκε σε απευθείας σύνδεση από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς μας Μητροπόλεως στους 103 MΗz FM.

Σε μία σεμνή εκδήλωση, το βράδυ της Πέμπτης 21 Απριλίου 2016, παρουσιάστηκε επίσημα στην πόλη της Σιάτιστας το βιβλίο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλου, με τίτλο: «Προβλήματα Αγωγής».

Πρόκειται, ουσιαστικά για την έντυπη έκδοση 10 απομαγνητοφωνημένων ραδιοφωνικών εκπομπών του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλου. Εκδόθηκε στο Μεσολόγγι από το Βιβλιοπωλείο της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας «Φάρος Ορθοδοξίας».

Την εκδήλωση συντόνισε η Διευθύντρια του Μουσικού Σχολείου Σιάτιστας Δρ. Μαρία Ντούρου.

Η εκδήλωση έλαβε χώρα στο καλαίσθητο, σύγχρονο Πολιτιστικό Κέντρο Σιάτιστας «Βουδούρειο», με την παρουσία του Μητροπολίτου, Ιερέων, εκπροσώπων του Δήμου Βοΐου και πολυπληθούς ακροατηρίου, το οποίο κατέκλυσε την μεγάλη θεατρική αίθουσα του Πολιτιστικού.

Το βιβλίο, αλλά και την προσωπικότητα του Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης, περιέγραψε με γλαφυρόρτητα ο φιλόλογος και θεολόγος κ. Γεώργιος Φίλιος.

Στην ομιλία του ο καθηγητής κ. Φίλιος  επεσήμανε μερικές από τις σπουδαίες αναφορές που κάνει ο Σεβασμιώτατος, ως βαθύς γνώστης των προβλημάτων του γάμου, της οικογένειας, της αγωγής των παιδιών.

Η παρούσα έκδοση όπως ανέφερε, περιλαμβάνει μια σειρά ηθικοκοινωνικών ραδιοφωνικών εκπομπών τις οποίες ως κείμενα θα τις χαρακτήριζα ανεπιφύλακτα δοκίμια.

Τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται ο Ιεράρχης – συγγραφεύς, αναφέρονται στο γάμο και την οικογένεια και με την κρίση που την μαστίζει σήμερα, με τα οποία έχει ασχοληθεί ενδελεχώς, γι αυτό και τα αναπτύσσει εμπεριστατωμένα.

Ο συγγραφέας, είπε, έχοντας υπόψη τη σοβαρότητα του θέματος διαπραγματεύεται με αίσθημα ευθύνης τα προβλήματα, επιθυμώντας να δώσει μια πραγματική βοήθεια και συμπαράσταση στους συζύγους, που επιθυμούν να διατηρήσουν το συζυγικό δεσμό της οικογένειας, το βασικό αυτό κύτταρο της οικογένειας, το μέγα τούτο Μυστήριο κατά τον Απόστολο Παύλο.

Επίσης, για το θέμα της αγωγής των παιδιών, από την οικογένεια και το Σχολείο, που και αυτό σήμερα διέρχεται κρίση, ο συγγραφέας προσπαθεί να ρίξει το φως της Ορθόδοξης  Εκκλησιαστικής μαρτυρίας. Έτσι η θεώρηση των προβλημάτων τόσο της οικογένειας, όσο και της αγωγής των παιδιών, γίνεται επί τη βάσει της ουσίας της Ορθόδοξης ζωής και σκέψης. Ιδιαίτερα, τόνισε, πρέπει να υπογραμιστεί η ζώσα χριστοκεντρικότητα και εκκλησιαστικότητα του στοχασμού του.

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του ο κ. καθηγητής, ευχήθηκε στο Σεβασμιώτατο ο Θεός να του χαρίζει έτη πολλά, μεστά προσφοράς και καρποφορίας, υγεία και δύναμη επ’ αγαθώ του ποιμνίου του, της μητρός μας Εκκλησίας.

Για το βιβλίο ευχήθηκε αυτό που γράφει στο τέλος του προλόγου του ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. κ. Κοσμάς, «να ωφελήσει πολλούς γονείς, εκπαιδευτικούς και διακονούντας την νεότητα. Να προσφέρει δίδαγμα της κατά Χριστόν αγωγής, για να χειραγωγηθούν αλάθητα, δημιουργικά και σωτήρια τα παιδιά μας, οι νέοι και οι νέες».

Στη συνέχεια ο λόγος δόθηκε στο Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη ο οποίος τόνισε ότι «τόσο το βιβλίο αυτό, όσο και άλλες περίπου 150 ομιλίες για το συγκεκριμένο θέμα, έχουν μέσα τους τρία στοιχεία: την αγάπη, την αγωνία και την εμπειρία.

Την αγάπη για τον άνθρωπο, για την οικογένεια και το παιδί. Μια αγάπη που γεννήθηκε μαζί με πόνο, όταν στα πάνω από σαράντα χρόνια της διακονίας μου, ήρθα σε επαφή μ’ αυτούς του χώρους..

Το δεύτερο είναι η αγωνία. Η αγωνία για τα παιδιά. Τα παιδιά αυτά, που πραγματικά τα αγάπησα, που τολμώ να πω ότι τα γνώρισα πάρα πολύ καλά. Τα παιδιά αυτά που με ρωτούσαν, πού βρίσκεται την υπομονή να μιλάτε με τον καθένα μας; Αυτό το ερώτημα πιο πολύ με τάραζε, γιατί μου έδινε να καταλάβω, ότι αυτά τα παιδιά δεν έχουν να μιλήσουν με κανέναν ούτε στο σπίτι τους το ίδιο και έβρισκαν την ευκαιρία να μιλήσουν μαζί μου. Και είχαν όλα τους προβλήματα σοβαρά. Και η αγωνία για το δικό τους το μέλλον, αλλά και η αγωνία για τα πιο μεγαλύτερα νέα παιδιά, που το βλέπω ακόμα και σήμερα, πάρα πολλά παντρεύονται και πριν χρονίσει ο γάμος τους έχουνε χωρίσει, και αν μάλιστα έχει έλθει εν τω μεταξύ και κάποιο παιδί, τότε πραγματικά υποφέρεις βλέποντας και διερωτώμενος γιατί; Αν δεν είμαστε ικανοί να δώσουμε χαρά ο ένας στον άλλον εμείς, που επιλέξαμε ο ένας τον άλλον, τότε τι έχει συμβεί; Έχει συμβεί αυτό που ακούσαμε. Ο εγωισμός μας λειτουργεί δολοφονικά και σκοτώνει πρώτα ψυχές και μετά μπορεί να σκοτώσει ακόμα και σώματα.

Και η εμπειρία.  Όλα αυτά δεν προέρχονται από το διάβασμα κάποιων βιβλίων, αλλά από την εμπειρία μιας ζωής μέσα σε ποικίλες ευθύνες, του Ιερέα, του πνευματικού, του κατηχητή, του καθηγητή και πάρα πολλές άλλες ευκαιρίες από προσκλήσεις παιδιών στα Σχολεία».

Τελειώνοντας ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε την Ιερά Μητρόπολη Μεσολογγίου, η οποία ανέλαβε ένα κοπιώδες έργο που το έκανε με προσοχή και επιμέλεια.

Αυτό που προσωπικά κάνω, ανέφερε ο Σεβασμιώτατος, το κάνω διακονώντας το θέλημα του Θεού. Δεν πιστεύω ότι κάνω τίποτα σπουδαίο και γι αυτό δεν αποφάσισα ποτέ να γράψω κάτι και να το εκδώσω, γιατί θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό ένα βιβλίο. Εδώ το έκριναν άλλοι και το εξέδωσαν άλλοι και τους ευχαριστώ.

Καταλήγοντας ευχαρίστησε το Μουσικό Σχολείο το οποίο είναι ένας παράγων πολιτισμού για την πόλη μας, που είχε αυτήν την πρωτοβουλία της παρουσίασης του βιβλίου και συνεχάρη και την διευθύντρια την κ. Ντούρου αλλά και όλους τους εκλεκτούς καθηγητές του Σχολείου οι οποίοι αγαπούν αυτό που κάνουν και αυτό είναι το πιο σημαντικό απ’ όλα και έχουμε τους καρπούς αυτής της προσπάθειας, που είναι οι μαθητές και οι μαθήτριές μας.

Τέλος καλωσόρισε και ευχαρίστησε τους αδελφούς, που ήρθαν από το Ηράκλειο της Κρήτης για να βρεθούνε μαζί μας και να χαρούμε μαζί εδώ στο κατώφλι της Μεγάλης Εβδομάδος αυτό που μας έχουν ετοιμάσει.

Ιδιαίτερα εντυπωσίασε το κοινό η απόδοση των τραγουδιών από την Παραδοσιακή Χορωδία και Ορχήστρα του Μουσικού Σχολείου Σιάτιστας υπό την Διεύθυνση του καθηγητού Ιερέως Δημητρίου Παπαδάκη σε συνεργασία με το μουσικό σύνολο «Ενωδία» από το Ηράκλειο της Κρήτης.