Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

Αγιασμοί στα Σχολεία της Σιάτιστας με την έναρξη του νέου σχολικού έτους.

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2016 από Ενορία

Την Δευτέρα το πρωί, 12 Σεπτεμβρίου 2016, τελέστηκε ο καθιερωμένος αγιασμός, με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς στο 2^ο Δημοτικό Σχολείο, στο Μουσικό Γυμνάσιο και Λύκειο της Σιάτιστας και στο 2^ο Νηπιαγωγείο.

Στο 2^ο Δημοτικό Σχολείο και στο Μουσικό Σχολείο τον αγιασμό τέλεσε ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης Αρχιμανδρίτης π. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλος μαζί με τον προϊστάμενο της Ενορίας του Αγίου Νικολάου π. Βασίλειο Βασιλείου. Στο τέλος του αγιασμού ο π. Εφραίμ μίλησε εν ολίγοις στους μαθητές και μετέφερε και τις ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλου, ο οποίος τέλεσε αγιασμούς σε άλλα Σχολεία της Μητροπόλεως.

Στο 2^ο Νηπιαγωγείο τον αγιασμό τέλεσε ο π. Βασίλειος, ο οποίος πρόσφερε ένα ενδιαφέρον εικονογραφημένο βιβλίο για την Παναγία. Επίσης πρόσφερε και στο 2^ο Δημοτικό Σχολείο την Βίβλο εικονογραφημένη.

Παρόντες κατά την τελετή του αγιασμού του Μουσικού Σχολείου ήταν ο Δήμαρχος Βοΐου κ. Δημήτριος Λαμπρόπουλος και ο Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Σιάτιστας κ. Δίκος Στέργιος. Ο Δήμαρχος ευχήθηκε στους μαθητές καλή πρόοδο, στους γονείς δύναμη και κουράγιο, υγεία και ήθος στους καθηγητές και δασκάλους.

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Ένα κάθε μήνα Σεπτεμβρίου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2016 από Ενορία

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ

Σεπτέμβριος 2016

Ἕνα κάθε μήνα

Ὁ εὐλογημένος μήνας Αὔγουστος μέ τίς πολλές καί μεγάλες ἑορτές τῆς Πίστεώς μας ἔχει περάσει. Ἀπό τήν ἀρχή τοῦ μηνός ξεκίνησε ἡ εὐλογημένη νηστεία, ὡς προετοιμασία τῶν πιστῶν γιά τίς ἑορτές τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ καί τῆς Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.

Στήν ἐνορία μας πανηγυρίσαμε τήν ἑορτή τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, τήν ἑορτή τοῦ Ἁγίου Νικάνορος, τήν ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου καί τήν ἑορτή τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Στούς Ἱερούς Ναούς ψάλαμε τίς ὑπέροχες ἀκολουθίες. Σχεδόν ὅλοι οἱ πιστοί προσῆλθαν καί ἀσπάσθηκαν τίς ἅγιες εἰκόνες. Πάρα πολλοί κοινώνησαν τῶν ἀχράντων μυστηρίων. Ἀρκετοί προετοιμάσθηκαν μέ τό μυστήριο τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως. Πολλοί ἦταν κι’ ἐκεῖνοι πού νήστεψαν ὅσο μποροῦσαν.

Ὁλόκληρος ὁ Αὔγουστος μέ ὅλες αὐτές τίς ἐκκλησιαστικές συνάξεις, Ὄρθρους, Ἑσπερινούς, Παρακλήσεις, Θεῖες Λειτουργίες, Ἀρτοκλασίες, περιφορές εἰκόνων, πλημμύρισε τίς καρδιές τῶν πιστῶν μέ τή χάρη τῶν Ἁγίων καί τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἦταν πραγματικά μία ὑπέροχη πνευματική ἁγιαστική περίοδος, τήν ὁποία ὅσοι τήν ἐκμεταλλεύτηκαν, ἔλαβαν πολύ κέρδος πνευματικό, καί εἶμαι πολύ χαρούμενος.

Ὅμως, τή χαρά μου αὐτή, τήν ἐπισκιάζουν κάποια ἄλλα γεγονότα, κάποιες ἄλλες συμπεριφορές χριστιανῶν μας, οἱ ὁποῖοι, πιθανότατα, δέν ἀντιλήφθηκαν σχεδόν τίποτα ἀπό τήν ὅλη ἐκκλησιαστική πνευματική παρουσία στήν ἐνορία μας. Εἶναι ἄνθρωποι χριστιανοί, βαπτισμένοι στό ὄνομα τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ καί τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἶναι ἐνορίτες πού πρίν λίγο ἤ περισσότερο καιρό ἔζησαν κοντά στήν Ἐκκλησία. Ἐκκλησιάσθηκαν, κατηχήθηκαν, κοινώνησαν, ἁγιάσθηκαν μέ τόν ἁγιασμό καί τό Ἅγιο Εὐχέλαιο. Εἶναι ἄνθρωποι πού ζοῦν σ’ αὐτή τήν παραδοσιακή χριστιανική πόλη, μέ πολλούς παλαιούς ἱστορικούς Ναούς, μέ χριστιανική ὀρθόδοξη παράδοση, μέ ἤθη καί ἔθιμα καί τρόπο ζωῆς χριστιανικό. Εἶναι ἄνθρωποι πού ζοῦν ἀνάμεσα σέ ἀνθρώπους, πού προσπαθοῦν νά ζήσουν τή ζωή τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι γνωστοί μας, παιδιά μας, ἐγγόνια μας, φίλοι μας, πρόσωπα ἀγαπητά.

Ὡς Ἱερέας καί πατέρας τῆς ἐνορίας τοῦ Ἁγίου Νικολάου, μέ πολλή ἀγάπη καί πολύ πόνο σημειώνω αὐτές τίς γραμμές. Ὄχι γιά νά ἐλέγξω οὔτε νά ἐπιτιμήσω οὔτε νά κατηγορήσω ἀλλά γιά νά ἐπισημάνω καί νά ὑποδείξω συμπεριφορές πού δέν ἁρμόζουν, ὄχι μόνο στήν ὀρθόδοξη πίστη μας, ἀλλά οὔτε στήν κοινωνική εὐπρέπεια, οὔτε ἀκόμη στήν ἀνθρώπινη προσωπικότητα.

Τό πρῶτο, πού θά ἤθελα νά ἐπισημάνω εἶναι ἡ ἀμέλεια καί ἡ ἀδιαφορία στή συμμετοχή στή θεία λατρεία καί στίς διάφορες ἀκολουθίες (Ὄρθρου, Ἑσπερινοῦ, Παρακλήσεων). Ἐλάχιστοι εἶναι αὐτοί πού παρακολουθοῦν μέ εὐλάβεια ὁλόκληρες τίς ἐκκλησιαστικές ἀκολουθίες. Ἡ πλειονότητα τῶν ἀνθώπων προσέρχεται μετά τό πέρας τῶν ἀκολουθιῶν, (ἑσπερινῶν) ἁπλῶς γιά νά προσκυνήσουν τήν εἰκόνα τοῦ ἑορτάζοντος ἁγίου. Δέν ἀκοῦν τίποτα, οὔτε ψαλμωδία οὔτε λόγο Θεοῦ. Δέν γνωρίζουν ὅσα ἀφοροῦν στό γεγονός τῆς ἑορτῆς ἤ στόν ἅγιο. Δέν ἐνδιαφέρονται γι’ αὐτά. Πῶς θά θαυμάσουν τό γεγονός ἤ τόν ἅγιο; Πῶς θά δοξολογήσουν τόν Θεό;

Μετά τήν προσκύνηση φεύγουν βιαστικά, γιά νά προλάβουν τό κοσμικό πανηγύρι. Ἐν μέσῳ περιόδου νηστείας νά φᾶνε τά ἀρτύσιμα, κρεατικά, γλυκά, νά πιοῦν οἰνοπνευματώδη ποτά, ν’ ἀκούσουν καί νά χορέψουν τραγούδια καί ρυθμούς, πού δέν ταιριάζουν μέ τό πνεῦμα τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιόδου, μέχρι ἀργά τίς πρωινές ὧρες. Ἀσφαλῶς, τό πρωί κανένας ἀπ’ ὅλους αὐτούς δέν εἶναι δυνατόν νά προσέλθει στήν πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Τό δεύτερο, πού θά ἤθελα νά ἐπισημάνω, καί τό ὁποῖο παρουσιάζεται πιό ἔντονο τά τελευταῖα χρόνια, εἶναι ὁ ξεδιάντροπος τρόπος ντυσίματος, κυρίως πολλῶν γυναικών, ἀπό τοῦ πιό μικροῦ κοριτσιοῦ μέχρι καί μεγάλης ἡλικίας. Ἡ γύμνωση τοῦ περισσοτέρου μέρους τοῦ σώματός τους δείχνει κατ’ ἀρχάς τήν ἀπουσία ὀρθοδόξου ἐκκλησιαστικῆς πνευματικότητας. Δείχνει ἀκόμη ἀδυναμία ἀντιστάσεως στό κοσμικό πνεῦμα τῆς μόδας καί τῆς παρέας. Δείχνει τήν ἀποδοχή τῆς ὑποβαθμίσεως τῆς προσωπικότητας τῆς γυναίκας, ἀπό ὕψιστη προσωπικότητα ὡς μητέρας, γιαγιᾶς, συζύγου, ἀδελφῆς, σέ ἀντικείμενο χρήσεως γιά ὅραση καί ἁφή καί ἡδονή. Ταυτόχρονα, μέ αὐτό τό ἄσεμνο ντύσιμο, οἱ γυναῖκες γίνονται φορεῖς σκανδάλων καί προκλήσεων καί διαπράξεως ἁμαρτιῶν καί κοινωνικῶν διαταραχῶν.

Οἱ χριστιανές γυναῖκες καί τά κορίτσια ἔχουν σπουδαῖα καί ὑψηλά πρότυπα: Εἶναι ὅλες οἱ ἅγιες γυναῖκες τῆς Ἐκκλησίας μας μέ πρωτοπόρο τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο.

Τό νά ντύνεται μία γυναίκα ἄλλες φορές σεμνά καί ἄλλες ἄσεμνα, αὐτό δείχνει, ἀκόμη, διαταραγμένη προσωπικότητα. Τό πρωί στήν Ἐκκλησία δείχνουν τό σεμνό πρόσωπο, φεύγοντας ἀπό τήν Ἐκκλησία δείχνουν ἄσεμνο πρόσωπο. Ὁ Θεός βρίσκεται μόνο μέσα στήν Ἐκκλησία; Στούς ἄλλους χώρους ἀπουσιάζει;

Τό ἄσεμνο ντύσιμο συνοδευόμενο μέ μεθύσια καί ξέφρενους ρυθμούς τραγουδιῶν καί χορῶν ὁδηγεῖ στή διάπραξη καί ἄλλων ἀνήθικων πράξεων. Καί ὅλα αὐτά, ἀπό χριστιανούς ἄνδρες καί γυναῖκες, μέσα σέ μία περίοδο νηστείας καί προσευχῶν καί πνευματικῶν ἀσκήσεων. Καί μάλιστα, περίοδο ἀφιερωμένη στήν πιό ἁγνή καί σεμνή καί ἁγία γυναίκα στήν παγκόσμια ἱστορία, τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο Μαρία, τήν Παναγία.

Ἕνα τρίτο, πού θά ἤθελα νά ἐπισημάνω, εἶναι, δυστυχῶς, ὅτι ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί ἔχουμε χάσει τό μέτρο καί τή σειρά καί τόν σεβασμό τῶν προγόνων μας, τῶν ὁποίων, ὅπως ὑποστηρίζουν κάποιοι, εἴμαστε συνεχιστές καί τηρητές τῶν ἐθίμων. Ἄν ἔβγαιναν ὅλοι αὐτοί ἀπό τά μνήματα καί ἔβλεπαν τή σημερινή κατάσταση, θά ντρέπονταν γιά τό κατάντημά μας, θά ἀγανακτοῦσαν καί θά ἐξοργίζονταν ἀπό τήν συμπεριφορά μας. Καλό εἶναι νά κρατοῦμε τήν παράδοση καί νά τηροῦμε τά ἔθιμα. Εἶναι καθῆκον μας. Εἶναι οἱ ρίζες μας. Ὅμως ὅλες αὐτές τίς ἡμέρες, ὅλα ὅσα συνέβησαν, δέν εἶχαν καμία σχέση μέ τίς παλαιότερες ἐποχές. Οἱ ἑορτές εἶναι χριστιανικές καί ἀναφέρονται σέ ἅγια πρόσωπα, στόν Χριστό, στήν Παναγία καί σέ Ἁγίους ἀνθρώπους. Τά γλέντια, τά φαγητά, τά τραγούδια, οἱ χοροί, τό ντύσιμο, ἡ ὅλη συμπεριφορά, θά ἔπρεπε νά ἔχουν σχέση μέ αὐτά. Νά εἶναι μετρημένα καί συνετά, μέ σεβασμό καί κοσμιότητα. Δυστυχῶς, ὅμως, ἡ συμπεριφορά μας ἦταν κοσμική, χωρίς ἴχνος πνευματικότητας, χωρίς ντροπή, χωρίς σεβασμό στόν Θεό καί στούς ἀνθρώπους. Ἡ πόλη μας, ὅλες αὐτές τίς ἡμέρες, ἔδειχνε πρόσωπο παγανιστικό καί ὄχι ἐκκλησιαστικό.

Ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλοῦσε σέ νηστεία καί οἱ χριστιανοί δέν σταμάτησαν τά κρεατικά, τήν πολυφαγία καί τήν πολυποσία.

Μᾶς καλοῦσε σέ προσευχή καί τά κοσμικά γλέντια ξεκινοῦσαν ἀπό τίς παραμονές τῶν ἑορτῶν καί μάλιστα πλησίον τῶν Ἱερῶν Ναῶν.

Μᾶς καλοῦσε σέ σεμνότητα καί ἁγνή συμπεριφορά καί πάρα πολλοί καί πολλές δέν γνώριζαν κἄν τήν ἔννοια τῆς λέξεως σεμνότητα.

Μᾶς καλοῦσε σέ οἰκονομία καί φιλανθρωπία, καί οἱ πάντες, ἐκτός ἐξαιρέσεων, σπαταλοῦσαν καί προκλητικά δέν σκέπτονταν τόν πλησίον ἄν εἶχε νά καλύψει τίς ἀνάγκες του, ἄν ὑπέφερε, ἄν πενθοῦσε.

Πέρασαν τόσοι ἐπισκέπτες ἀπό τήν πόλη μας. Δέν γνωρίζω ἄν τούς ὁδηγήσαμε νά ἐπισκεφθοῦν τούς ἱστορικούς Ἱερούς Ναούς. Νά προσκυνήσουν τίς ἅγιες εἰκόνες, νά μυρίσουν θυμίαμα, νά γευθοῦν ὀρθοδοξία. Πέρασαν, ἔμειναν, ἔφαγαν, ἤπιαν, ὅμως στόν τόπο μας δέν μοσχομύρισαν ἄρωμα ὀρθοδοξίας, εὐωδία πίστεως, παρουσία ἁγίων, χάδι τῆς Παναγιᾶς, γεύση τοῦ Δεκαπενταυγούστου.

Τά λόγια μου αὐτά, ἀγαπητοί μου, δέν θά ἤθελα νά θεωρηθοῦν ἕνα δριμύ κατηγορῶ ἀλλά μία ἔκφραση λύπης καί πόνου, ἕνας στεναγμός μέ πολλή θλίψη. Ὅλα ὅσα ἀνέφερα θά μποροῦσα νά τά ὀνομάσω «πόρισμα ἰατροῦ μετά τήν ἐξέταση τῆς ἀκτινογραφίας». Ὡς ἱερέας καί πατέρας τῆς ἐνορίας, βλέποντας τήν «πνευματική ἀκτινογραφία» τῆς ἐνορίας αὐτῆς, διέκρινα αὐτούς τούς κακοήθεις ὄγκους, οἱ ὁποῖοι ἄν δέν ἀφαιρεθοῦν, ὅλο τό σῶμα (ἡ ἐνορία) θά ἀσθενήσει σοβαρά. Ὅσο καί νά θέλουμε νά κρύψουμε αὐτή τή νοσηρή πνευματική κατάσταση, τά προβλήματα τῆς πνευματικῆς ἀσθένειας θά γίνονται ὅλο καί πιό φανερά. Ἄν συνεχίσουμε νά ἐθελοτυφλοῦμε μπροστά σ’ αὐτή τήν ἀποστασία ἀπ’ τόν Θεό καί τά ἐπερχόμενα πνευματικά, κοινωνικά καί φυσικά ἐπακόλουθα, θά ἔλθει ἡ στιγμή πού θά πονέσουμε πάρα πολύ.

Ἡ μητέρα μας Ἐκκλησία γνωρίζει τό εὐόλισθο τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως καί γι’ αὐτό προτάσσει τό μεγάλο μυστήριο τῆς μετανοίας, τῆς ἀλλαγῆς, τῆς διορθώσεως. Ἄς βοηθήσουμε ὁ ἕνας τόν ἄλλο, τόν διπλανό του, τόν φίλο του, ὥστε νά ἐπιστρέψουμε στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί στήν ὑπακοή καί στήν τήρηση τοῦ ἁγίου θελήματός Του, γιά νά ζήσουμε τό ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς μας πιό ἀνθρώπινα καί πιό κοινωνικά. Κυρίως, ὅμως, νά ἀξιωθοῦμε τῆς αἰώνιας μακαριότητας τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἄλλωστε, αὐτός εἶναι καί ὁ σκοπός τῆς ζωῆς μας!

Εὔχομαι, οἱ ἑορτές τῆς Ἐκκλησίας μας νά ἀποτελοῦν ἀφορμή γιά ἐπιπλέον ἁγιασμό μας.

Νά αὐξάνεται ἡ ἀγάπη μας γιά τόν Θεό καί τούς ἁγίους Του.

Νά ἀναδεικνύεται, νά ζωογονεῖται περισσότερο ἡ θεανθρώπινη κοινωνία μας.

Μέ πόνο πολύ γιά τήν παροῦσα κατάσταση

καί πολλή ἐλπίδα γιά τήν ἀνατροπή της

ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Βασιλείου

ΕΝΑ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ pdf

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Ένα Κάθε Μήνα | Ετικετοποιημένο Ένα Κάθε Μήνα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Πόγραμμα Θείων Λειτουργιών Σεπτεμβρίου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2016 από Ενορία

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλος εγκαινίασε τον Ιερό Ναό του Αγίου Ελευθερίου στη Σιάτιστα

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2016 από Ενορία

Με την καθιερωμένη εκκλησιαστική τάξη, την Τρίτη 30 και την Τετάρτη 31 Αυγούστου 2016, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος, τέλεσε τα Εγκαίνια στον περικαλλή νεόδμητο Ιερό Ναό του Αγίου Ελευθερίου στην Σιάτιστα, στην περιοχή Καστράκι.

Η διαδικασία της ιερής τελετής των εγκαινίων ξεκίνησε το απόγευμα της Τρίτης 30 Αυγούστου, καθώς ο Σεβασμιώτατος μετέφερε στον υπό εγκαινιασμό Ναό, επάνω στο Ιερό Δισκάριο, τμήματα Λείψανων τριών Αγίων Μαρτύρων, τα οποία τοποθέτησε επάνω στην Αγία Τράπεζα, όπως ορίζει η εκκλησιαστική τάξη των Εγκαινίων. Στη συνέχεια τελέσθηκε ο πανηγυρικός αρχιερατικός Εσπερινός της εορτής της κατάθεσης της Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι, όπως η Εκκλησία είναι θεμελιωμένη στο αίμα των Αγίων Μαρτύρων έτσι και κάθε εγκαινιασμένη Αγία Τράπεζα περιέχει λείψανα Αγίων Μαρτύρων.

Το πρωί της Τετάρτης 31 Αυγούστου 2016, στο τέλος του όρθρου, ο Σεβασμιώτατος κ. κ. Παύλος κρατώντας ψηλά το Ιερό Δισκάριο, με τα Άγια Λείψανα, προπορευμένου του Ιερού Ευαγγελίου, εξήλθε του Ιερού Ναού με όλους τους κληρικούς και λαϊκούς, και αφού έκλεισε η εξώθυρα άρχισε η λιτανεία γύρω από τον εγκαινιαζόμενο Ναό.

Όταν έφθασε πάλι μπροστά στην κύρια πύλη του Ναού, απ’ όπου και ξεκίνησε, τοποθέτησε τα Ιερά Λείψανα επάνω σε ένα ευπρεπισμένο βάθρο. Αμέσως μετά, αναγνώσθηκε το Αποστολικό Ανάγνωσμα και στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος ανέγνωσε το πρώτο Ευαγγέλιο των Εγκαινίων.

Στη συνέχεια, ο Σεβασμιώτατος σήκωσε και πάλι ψηλά τα Άγια Λείψανα και άρχισε τη λιτανεία πέριξ του Ιερού Ναού και όταν έφθασε μπροστά στην πύλη, τα τοποθέτησε πάλι πάνω στο βάθρο, και αμέσως μετά την ανάγνωση του Αποστολικού Αναγνώσματος ανέγνωσε το δεύτερο Ευαγγέλιο των Εγκαινίων.

Ο Σεβασμιώτατος σήκωσε και πάλι ψηλά τα Άγια λείψανα και άρχισε την τρίτη λιτανεία γύρω από το Ναό, και όταν έφθασε μπροστά στην πύλη τα τοποθέτησε και πάλι πάνω στο βάθρο.

Η πόρτα του Ναού εξακολουθούσε να είναι κλειστή και ο Σεβασμιώτατος μαζί με τους ψάλτες έψαλαν το «Άρατε πύλας οι άρχοντες υμών..» και ο ευρισκόμενος πίσω από την κλειστή πόρτα αντιφωνούσε «Τις εστίν ούτος ο Βασιλεύς της δόξης;»

Στην τρίτη απόκριση, ο Σεβασμιώτατος σήκωσε και πάλι ψηλά τα Άγια Λείψανα και αφού σφράγισε τρεις φορές σταυροειδώς την κλειστή πόρτα, την έσπρωξε και άνοιξε, και εισήλθε εντός του Ναού μαζί με τους Ιερείς και τους ψάλτες και τον λαό.

Η ακολουθία αυτή ολοκληρώθηκε με την είσοδο του αρχιερέα στον Ιερό Ναό και την απόθεση των Αγίων Λειψάνων σε ετοιμασμένη από πριν λειψανοθήκη, η οποία κατατέθηκε στο βάθος του κοιλώματος, που βρίσκεται στη μεσαία κολόνα κάτω από την Αγία Τράπεζα, το οποίο λέγεται «φυτόν».

Άμέσως μετά, γέμισε με κηρομαστίχη το κοίλωμα στην κολόνα κάτω από την πλάκα της Αγίας Τραπέζης, στην οποία είχαν προστεθεί αρωματικά υλικά (σμύρνα, αλόη, λιβάνι, ρετσίνι και άλλα), η οποία θερμαινόμενη διατηρούνταν σε υγρή μορφή. Στη συνέχεια, αφού τοποθέτησε μικρό τεμάχιο μαρμάρου και έκλεισε την οπή της μαρμάρινης πλάκας, ο Σεβασμιώτατος έχυσε και πάλι υγρό κηρομαστίχης έτσι ώστε το άνοιγμα να κλείσει τελείως και ο χώρος όπου είχαν κατατεθεί τα άγια Λείψανα να σφραγιστεί.

Αμέσως μετά, φόρεσαν στον αρχιερέα, πάνω από τα αρχιερατικά άμφια, λευκό χιτώνα, το σάβανον, γονάτισε μπροστά στην Αγία Τράπεζα του Ναού και διάβασε τη σχετική ευχή. Στη συνέχεια, ο Σεβασμιώτατος με τους Ιερείς έπλυναν την Αγία Τράπεζα (τη μαρμάρινη πλάκα επάνω στον κίονα που τη στηρίζει) με σαπούνι και νερό και την σκούπισαν με μεγάλη προσοχή με λευκές καθαρές πετσέτες.

Έπειτα, ενώ ο χορός των ιεροψαλτών έψαλλε τον πεντηκοστό ψαλμό, ο Σεβασμιώτατος έχυσε αρώματα επάνω στην Αγία Τράπεζα και τα άπλωσε με το χέρι του σε όλη την επιφάνειά της. Αφού τα αρώματα απλώθηκαν παντού, πήρε το δοχείο στο οποίο υπήρχε Άγιο Μύρο και έριξε τρεις φορές στην Αγία Τράπεζα, σχηματίζοντας με το χέρι του σταυρούς. Στη συνέχεια το άπλωσε σε όλη την επιφάνεια της Αγίας Τραπέζης και χάραξε σταυρούς με Άγιο Μύρο στον κίονα με το χέρι του. Κατόπιν σκούπισε την Αγία Τράπεζα με αντιμήνσια, τα οποία είχαν ετοιμαστεί καταλλήλως εκ των προτέρων.

Αφού ολοκληρώθηκε και αυτή η διαδικασία, ο αρχιερέας κόλλησε με κηρομαστίχη στις τέσσερεις γωνίες της Αγίας Τράπεζας τεμάχια υφάσματος, το καθένα από τα οποία είχε την εικόνα ενός από τους τέσσερεις Ευαγγελιστές.

Στη συνέχεια έγινε η ένδυση της Αγίας Τραπέζης. Το πρώτο ύφασμα που τοποθετήθηκε, επάνω από αυτά, είναι το κατασάρκιο, ένα λινό λευκό ύφασμα, το οποίο δεν αφαιρείται κατά την αλλαγή των υπολοίπων ενδυμάτων της Αγίας Τραπέζης, αλλά παραμένει στερεωμένο επάνω στο μάρμαρο με υφασμάτινα σχοινιά. Πρέπει να σημειώσουμε ότι, επάνω στο ύφασμα αυτό, κατά την εκκλησιαστική τάξη, υπέγραψε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος:

«Ενεκαινιάσθη ο Ναός ούτος προς τιμήν του Αγίου Ιερομάρτυρος Ελευθερίου και του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου την 31^η Αυγούστου 2016»

ο Σισανίου και Σιατίστης Παύλος

Ενώ οι ιεροψάλτες έψαλλαν, ο αρχιερέας άπλωσε τον επενδύτην, το κάλυμμα της Αγίας Τραπέζης, τακτοποιώντας επάνω σε αυτήν τα αντιμήνσια και το Ιερό Ευαγγέλιο.

Στη συνέχεια, αφού πήρε ένα καλάμι με προσαρμοσμένο ένα σφουγγάρι στη μία άκρη του, ένας Ιερέας έχυσε σε αυτό Άγιο Μύρο και με αυτό ο Σεβασμιώτατος σχημάτισε το μονόγραμμα του Χριστού (ΧΡ) στους τοίχους του Ναού ξεκινώντας από τον ανατολικό.

Μετά την ολοκλήρωση της χρίσεως του Ναού ο αρχιερέας εισήλθε και πάλι στο Άγιον Βήμα, όπου άναψε με τα ίδια του τα χέρια την καινούργια ακοίμητη κανδήλα και τα κεριά της Αγίας Τραπέζης, ψάλλοντας τρεις φορές το «Δόξα σοι τω δείξαντι το φως…» ενώ τις κανδήλες του τέμπλου άναψε η δωρήτρια του Ναού κ. Ναούμα Ταχμιντζή.

Κατόπιν έβγαλε το λευκό ύφασμα (το σάβανο), το οποίο είχε φορέσει επάνω από τα άμφιά του και ξεκίνησε την πρώτη Θεία Λειτουργία στον εγκαινιασμένο πλέον Ιερό Ναό.

Συλλειτουργοί του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλου ήταν ο Αρχιμανδρίτης π. Στέφανος Λαμπρόπουλος, προϊστάμενος του Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Δημητρίου, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Στέργιος Μπαχτσιαβάνος, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως και ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Κύρος Τσιώνης του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς. Στο τελετουργικό της ακολουθίας των Εγκαινίων βοήθησε ο Αρχιμανδρίτης π. Νικηφόρος Μητρούδης Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Αθανασίου Εράτυρας.

Στην ομιλία του ο Μητροπολίτης ανέφερε ότι «είναι πραγματικά μεγάλη ευλογία ότι σε ένα τέτοιο τόπο μαρτυρίου και θυσίας, που οι πρόγονοί μας θυσιάστηκαν, για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι εδώ, καταστέφεται ο τόπος αυτός με τον Ναό του Αγίου Ελευθερίου.»

Στη συνέχεια συνεχάρη και ευχαρίστησε την δωρήτρια κ. Ναούμα Ταχμιντζή, η οποία είχε την έμπνευση να στεφανώσει αυτόν τον τόπο του μαρτυρίου όχι μόνο με ανθρώπινα στεφάνια αλλά με αυτόν τον Ναό, όπου οι ψυχές των αδελφών μας θα αναπαύονται και θα ευφραίνονται, καθώς από σήμερα στον τόπο του μαρτυρίου τους ανεγέρθη Ναός, όπου θα τελείται η λατρεία του Θεού και θα μνημονεύεται ο κόπος και η θυσία τους.

Κατόπιν αναφέρθηκε στη τελετή των εγκαινίων λέγοντας ότι «τα εγκαίνια είναι παλαιό έθος και δεύτερον τα εγκαίνια πρέπει να επαναλαμβάνονται στον εαυτό μας πάντοτε. Να εγκαινιζόμεθα, είπε, να γινόμαστε καινούργιοι. Και αυτό το πραγματώνουμε στο θυσιαστήριο της καρδίας μας, όπου εκεί αφήνουμε πίσω μας όλα όσα μας προξενούν το θάνατο και τρέχουμε προς τα εμπρός σε όλα εκείνα τα οποία η ζωή του Θεού προσφέρεται, για να χαριτωθεί η δική μας η ζωή.

Δεν υπάρχει, είπε, μεγαλύτερη ευλογία στον κόσμο από τη Θεία Λειτουργία, και ότι αμαρτάνουμε, δηλ. αποτυγχάνουμε, όταν δεν εκκλησιαζόμαστε, και ιδιαίτερα την ημέρα της Κυριακής.

Η ημέρα της Κυριακής δεν είναι δική μας, είναι ημέρα του Κυρίου, το λέει η λέξη, και εμείς την κλέβουμε από το Θεό, εξ αιτίας του εγωισμού μας. Η Εκκλησία μας έχει καθορίσει, «ο χριστιανός ο οποίος επί τρεις συνεχόμενες Κυριακές δεν εκκλησιάζεται αφορίζεται». Τελείωσε η σχέση του με την Εκκλησία. Αυτό λένε οι κανόνες της Εκκλησίας. Γιατί το λένε; Γιατί, πρώτα – πρώτα το ότι δεν εκκλησιαζόμαστε, εκτός από την περίπτωση της ασθενείας, δείχνει εγωισμό. Δείχνει τι, δηλαδή. Ότι εγώ θα περάσω τη μέρα μου καλά και δεν χρειάζομαι κανένα Θεό. Αυτό σημαίνει, όταν χτυπάει η καμπάνα και εμείς κοιμόμαστε ή κάνουμε άλλα πράγματα.

Καμπάνα είναι η φωνή του αγγέλου που μας καλεί. Αν εμείς δεν την ακούμε ή την ακούμε και κάνουμε πως δεν την ακούμε, αυτό δείχνει ότι δεν μας ενδιαφέρει ο Θεός. Δεν μας ενδιαφέρει η χάρη του.

Ο Θεός δεν παρεξηγείται, εμείς όμως στερούμαστε της θείας χάριτος, τα κάνουμε μούσκεμα, και κοντεύει να μην υπάρχει ούτε ένα σπίτι, που να είναι σωστό και να είναι καλό. Υπάρχει γκρίνια, υπάρχει μιζέρια και το σημαντικότερο δεν υπάρχει χαρά. Την γκρίνια και την μιζέρια δεν τη δημιουργεί η οικονομική κρίση, γιατί η γκρίνια και η μιζέρια είναι η κρίση της ψυχής μας. Και η ψυχή μας δεν τρέφεται με τίποτα απ’ όσα θρέφουμε το σώμα μας.

Το δεύτερο που ακούσαμε είναι, ότι το σώμα μας είναι «ναός του Θεού» και ο Θεός μας προειδοποιεί, ότι «όποιος φθείρει το ναό του Θεού, θα τον φθείρει ο Θεός». Αυτό είναι συνέπεια, δεν είναι τιμωρία. Εφ’ όσον εσύ καταστρέφεις το ναό του Θεού, τελικά, τι ελπίζεις; Το σώμα μας είναι ζωντανός ναός. Όταν τον ζωντανό αυτόν ναό εμείς τον βεβηλώνουμε ποικιλοτρόπως, τότε πλέον ποια χάρη του Θεού θα κατοικήσει μέσα μας; Αφού τη διώχνουμε. Ο Θεός αναπαύτηκε στην Παναγία, γιατί «επέβλεψε επί την ταπείνωση» και την καθαρότητά της. Εμείς ούτε ταπείνωση διαθέτουμε ούτε καθαρότητα διαθέτουμε. Και μάλιστα το θεωρούμε και μόδα, και το θεωρούμε και μαγκιά, το να είμαστε βρόμικοι, το να μιλάμε βρόμικα, το να κάνουμε βρόμικα πράγματα και βρόμικες πράξεις.

Ακόμα και τα παιδάκια μας εμείς τα καταστρέψαμε. Ένα παιδάκι τι να ξέρει ποιο είναι το καλό και ποιο είναι το κακό. Όμως στην πραγματικότητα εμείς ξέρουμε και εμείς δεν τους διδάσκουμε, και όχι μόνο αυτό αλλά βγάλαμε και μια καινούργια θεωρία. Δεν υπάρχει καλό και κακό, όπως το βλέπει κανένας. Όχι παιδί μου, όπως το βλέπει ο Θεός. Και γι’ αυτό, υπάρχει και καλό και κακό. Και κάποια στιγμή θα το καταλάβεις αλλά θα είναι αργά.

Έτσι, λοιπόν, η Θεία Λειτουργία είναι η χάρη του Θεού, που έρχεται να σκηνώσει στην ψυχή μας. Εμείς την διώχνουμε και τότε η ψυχή μας παραμένει τόπος έρημος. Και σε ένα τόπο που δεν ποτίζεται, σε λίγο δε θα φυτρώνει τίποτα άλλο παρά μόνο αγκάθια… Όπως το χώμα χωρίς νερό βγάζει αγκάθια έτσι και η ψυχή, χωρίς τη χάρη του Θεού βγάζει αγκάθια, που αγκυλώνουν και εμάς πρώτα και όσους είναι γύρω μας στη συνέχεια».

Τελειώνοντας, ευχήθηκε «να έχουμε τη χάρη του Θεού, να εκκλησιαζόμαστε, να λειτουργούμεθα, να κοινωνούμε, για να έχει η ψυχή μας ανάπαυση, να έχει ευλογία, να έχει χάρη, να έχει δροσιά και να έχει η ζωή μας νόημα. Να μην τρέχουμε σαν την άδικη κατάρα, όπως λέμε πολλές φορές, να προλάβουμε, τι; Αυτό που θα έπρεπε να προλάβουμε είναι ο θάνατος, αυτός όμως μας προλαβαίνει και δεν τον προλαβαίνουμε και έτσι περάσαμε μια ζωή μέσα στην αποτυχία».

Στη συνέχεια ευχαρίστησε και συνεχάρη πάλι την κ. Ναούμα Ταχμιντζή και όλη της την οικογένεια, που ανήγειρε το εξωκκλήσι του Αγίου Ελευθερίου.

Ευχαρίστησε όλους όσοι έτρεξαν για να ετοιμαστεί η εορτή των εγκαινίων, τους Ιερείς του Ναού του Αγίου Δημητρίου, τον Αρχιμανδρίτη π. Νικηφόρο, ο οποίος είναι και ο υπεύθυνος της Μητροπόλεως επί των εγκαινίων, που με τόση τάξη και προσοχή τα ετοίμασε όλα, με κάθε λεπτομέρεια, ώστε σήμερα εμείς να χαιρόμαστε αυτόν τον εγκαινιασμό του Ναού του Θεού και να ευχόμαστε να γίνει αφορμή και για τον εγκαινιασμό και το δικό μας.

Στην τελετή των εγκαινίων έψαλλαν οι ψάλτες του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου, ενώ παρέστησαν ο Βουλευτής Κοζάνης κ. Γεώργιος Κασαπίδης, ο Δήμαρχος Βοΐου κ. Δημήτριος Λαμπρόπουλος και πλήθος πιστών.

Σύμφωνα με την τάξη της Εκκλησίας μας, στον εγκαινιασθέντα Ιερό Ναό του Αγίου Ελευθερίου θα τελείται καθημερινά η Θεία Ευχαριστία, επί επτά ημέρες. Τότε θα σηκωθούν και τα αντιμήνσια που είχαν απλωθεί επάνω στην Αγία Τράπεζα, το ένα επάνω στο άλλο. Στη συνέχεια θα υπογραφούν από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ. κ. Παύλο και θα διανεμηθούν στους Ιερούς Ναούς της Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης.