Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

Τον έφορο και προστάτη Άγιο Νικόλαο Αρχιεπίσκοπο Μύρων της Λυκίας τον θαυματουργό και μυροβλήτη πανηγύρισε η Σιάτιστα στον εορτάζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου.

Το απόγευμα της Δευτέρας 5 Δεκεμβρίου 2016, παραμονή της εορτής του Αγίου Νικολάου, τελέσθηκε Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ Αρτοκλασίας από τον πρωτοσύγκελλο Αρχιμανδρίτη π. Εφραίμ και με τη συμμετοχή των Ιερέων π. Στεργίου π. Βασιλείου π. Νέστορος, και π. Γρηγορίου της Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης. Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο πρωτοσύγκελλος Αρχιμανδρίτης π. Εφραίμ  αναφερόμενος στον βίο του τιμώμενου Αγίου παίρνοντας αφορμή από το απολυτίκιο της εορτής.

Μετά το πέρας του Εσπερινού υπό τους ήχους της φιλαρμονικής πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη Λιτανεία της εικόνος και του Ιερού Λειψάνου του Αγίου προς ευλογία της Ενορίας.

Η λιτανεία πέρασε από την πλατεία Γεράνειας, όπου εψάλη δέηση και κατέληξε στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου.

Μετά το πέρας της ακολουθίας όλοι οι πιστοί εισήλθαν στην αίθουσα του Ενοριακού Πνευματικού Κέντρου απ’ όπου πήραν ως ευλογία τον Άρτο της αρτοκλασίας και κεράστηκαν διάφορα νόστιμα γλυκά, που έφτιασαν και πρόσφεραν κυρίες που ευλαβούνται τον Άγιο Νικόλαο τον θαυματουργό τις οποίες ευχαριστεί πολύ η Εκκλησιαστική Επιτροπή.

Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής, Τρίτη 6 Δεκεμβρίου, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό τελέστηκε με λαμπρότητα και την παρουσία πλήθους πιστών, πανηγυρική Θεία Λειτουργία από τον πρωτοσύγκελλο Αρχιμανδρίτη π. Εφραίμ και τους Ιερείς π. Στέργιο, π. Βασιλείο, π. Νέστορα και του διακόνου Προκοπίου. Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο πρωτοσύγκελλος Αρχιμανδρίτης Εφραίμ αναφερόμενος στο μυστήριο της Θείας Λειτουργίας.

Στις Ακολουθίες παρέστησαν οι Αρχές του τόπου με επικεφαλής τον Δήμαρχο Βοΐου κ. Δημήτριο Λαμπρόπουλο, και πλήθος ευλαβών πιστών που προσήλθαν να ζητήσουν τις πρεσβείες του Αγίου.

Το απόγευμα της Κυριακής, μετά τον Εσπερινό τελέστηκε η Ακολουθία του Παρακλητικού κανόνος του Αγίου Νικολάου και κατόπιν οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας τέλεσαν μνημόσυνο, στο οποίο μνημονεύτηκαν τα ονόματα των κτιτόρων του Ιερού Ναού και όλων εκείνων που συνέδραμαν ποικιλοτρόπως, κλείνοντας έτσι οι λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν του εφόρου και προστάτου της ενορίας.

Κατά την διάρκεια όλων των Ιερών ακολουθιών τέθηκε σε προσκύνηση το χαριτόβρυτο Ιερό λείψανο του θεοφόρου πατρός Αγίου Νικολάου του θαυματουργού και μυροβλήτου, το οποίο είναι θησαυρισμένο στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μικροκάστρου.

Το διήμερο των εορταστικών εκδηλώσεων στο Ενοριακό κέντρο υπήρχε και Έκθεση Ορθόδοξου Χριστιανικού βιβλίου με στόχο την προβολή και διάδοση του ποιοτικού βιβλίου. Οι βιβλιόφιλοι επισκέπτες μπορούσαν να βρουν πολλούς τίτλους ορθόδοξης πνευματικότητας και επιλεγμένα παιδικά βιβλία.

Όλες οι Ιερές Ακολουθίες μετεδόθηκαν σε απευθείας σύνδεση από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης «Ορθοδοξία και Παράδοση» 103 Mhz στα FM, και από το διαδίκτυο στην τοποθεσία: siatistaagiosnikolaos.gr.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ 

                                                                                                                       Δεκέμβριος 2016

Ἕνα κάθε μήνα.

Ἀγαπητοί μου ἐνορίτες,

Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία κατά τό μήνα Δεκέμβριο γιορτάζει πανηγυρικά καί μέ περισσή χαρά τό μέγιστο τῶν μυστηρίων τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ. Τήν ἐν σαρκί φανέρωση στόν κόσμο τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τήν γέννηση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἐρχόμενος ὁ Ἰησοῦς Χριστός μέσα στά σκοτάδια τοῦ κόσμου, θέλει νά δώσει τή μαρτυρία περί τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, περί τοῦ ἀνθρώπου καί περί τῆς φύσεως. Ἐάν δέν ἐρχόταν, θά βασίλευε παντοῦ τό σκοτάδι τοῦ ψεύδους καί τῆς ἀμάθειας. Ὁ Ἰησοῦς ἔρχεται ὅπως ὁ ἥλιος, καί ἀποκαλύπτει ὅλα ἐκεῖνα, πού δέν μποροῦσαν οἱ ἄνθρωποι νά ἀνακαλύψουν. Οἱ ἄνθρωποι μέχρι ἐκεῖνα τά χρόνια ζοῦσαν τό λάθος, βίωναν τό ψεῦδος, πορεύονταν πρός τήν καταστροφή.

 Ὅταν, μετά ἀπό χρόνια, θά ρωτήσει ὁ Πιλάτος τόν Ἰησοῦ, «εἶσαι Βασιλιάς;» ὁ Ἰησοῦς θά ἀπαντήσει: «εἶμαι» καί «γι’ αὐτό γεννήθηκα καί ἦρθα στόν κόσμο, γιά νά δώσω τή μαρτυρία γιά τήν ἀλήθεια. Καί ὁ καθένας πού εἶναι ἀπό τήν ἀλήθεια, ἀποδέχεται τή διδασκαλία μου». Καί πραγματικά, ὅταν κηρύχτηκε ἡ διδασκαλία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ σ’ ὁλόκληρο τόν κόσμο, οἱ εὐγενικές καί εὐαίσθητες καί ἀνόθευτες ψυχές τόν ἀποδέχτηκαν καί τόν ἐγκολπώθηκαν. Καί γέμισαν χαρά καί ἀγαλλίαση καί μακαριότητα. Ἄφησαν ὅλα τά ψεύτικα, τά μηδαμινά καί τά πρόσκαιρα, καί ἀπέκτησαν ὅλα τά ἀληθινά, τά μέγιστα καί τά αἰώνια. Μπόρεσαν νά ἑνωθοῦν μέ τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Βροντοφωνάζει ὁ Ἰωάννης ὁ Εὐαγγελιστής: «Ὅσοι δέ ἔλαβον Αὐτόν, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι, τοῖς πιστεύουσιν εἰς τό ὄνομα Αὐτοῦ (Ἰησοῦ Χριστοῦ)». (Ἰωάν. Α΄ 12)

Ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ὁ μόνος ὁ ὁποῖος μπορεῖ νά δώσει τήν ἀληθινή μαρτυρία περί τοῦ Θεοῦ, καί ὁ μόνος πού μπορεῖ νά μᾶς φέρει στό Θεό. Εἶπε κάποτε στό Φαρισαῖο Νικόδημο: «Ἀμήν, Ἀμήν, λέγω σοί, ὅ οἴδαμεν λαλοῦμεν καί ὁ ἑωράκαμεν μαρτυροῦμεν, καί τήν μαρτυρίαν ἡμῶν οὐ λαμβάνετε». Καί δίνει αὐτή τή μαρτυρία ἐπειδή εἶναι «ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου, ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ ὤν ἐν τῷ οὐρανῶ». (Ἰω. Α΄ 11-13)

Σέ μία ἄλλη συζήτηση μέ τούς Ἰουδαίους λέγει: «Ἐγώ ἔχω μαρτυρία μεγαλύτερη ἀπό τόν Ἰωάννη… Τά ἔργα πού κάνω ἐγώ, αὐτά μαρτυροῦν ὅτι ὁ Πατέρας μέ ἔστειλε». Καί ἄλλη μία φορά τούς λέγει ὅτι «οἱ Ἅγιες Γραφές μαρτυροῦν γιά μένα ποιός εἶμαι»…

Ποιός εἶναι ὁ Ἰησοῦς; Εἶναι ἕνα ἐρώτημα πού ταλανίζει ὅλους τούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν τούς μάρτυρες καί τίς μαρτυρίες, πού μαρτυροῦν γιά τό ποιός εἶναι ὁ Ἰησοῦς. Καί ὁ μάρτυρας αὐτός εἶναι ὁλόκληρη ἡ Ἁγία Γραφή, ἡ ὁποία βρίθει ἀπό αὐτούς τούς μάρτυρες καί τίς μαρτυρίες τους.

Ὁ πρῶτος μάρτυρας εἶναι ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος στήν ἀρχή τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου δίνει τή μαρτυρία τοῦ Σωτῆρος τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, λέγοντας ὅτι «θά εἶναι ἀπόγονος ὄχι τοῦ Ἀδάμ ἀλλά τῆς Εὔας». (Γέν. Γ΄ 15)

Στή συνέχεια ὁ Θεός ἀποστέλλει πολλούς προφῆτες, πού ὁμιλοῦν γιά τόν ἐρχόμενο Σωτήρα τῶν ἀνθρώπων. Ὁ καθένας τους προβάλλει κάποια πτυχή τῆς προσωπικότητας καί τῆς ζωῆς καί τῶν ἔργων αὐτοῦ τοῦ Σωτήρα.

Ὁ Βαρούχ, στό 3ο κεφάλαιο τῆς προφητείας του, λέγει γιά τό Θεό ὅλα ὅσα ἔκανε ἀπό τήν ἀρχή τῆς δημιουργίας καί στή συνέχεια ὑπογραμμίζει: «Μετά δέ ταῦτα ἐπί γῆς ὤφθη καί τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη».

Ὁ προφήτης Μιχαίας προφητεύει ὅτι, «θά γεννηθεῖ ὁ Σωτήρας στήν πόλη Βηθλεέμ». (Ε΄ 2)

Ὁ προφήτης Ἠσαΐας σημειώνει ὅτι, «θά γεννηθεῖ ἀπό παρθένο κόρη». (Ζ΄ 14)

Ἄλλοι μίλησαν γιά τά θαύματά του, ἄλλοι γιά τό κήρυγμά του, ἄλλοι γιά τά πάθη του, ἄλλοι γιά τήν ἀνάστασή του καί τήν ἀνάληψη.

Ὁ προφήτης Δανιήλ μᾶς ἀναφέρει ἐπακριβῶς «τόν χρόνο τῆς ἐλεύσεώς του». (Θ΄ 24 – 25)

Ὅταν ἦλθε, ὅταν γεννήθηκε, ἕνας ἄγγελος Κυρίου μαρτυρεῖ τήν γέννησή του στούς βοσκούς, πού φύλαγαν βάρδιες τῆς νύχτας στά κοπάδια τους, καί τούς λέει: «Σήμερα, γεννήθηκε σέ σᾶς ὁ Σωτήρας σας, ἐδῶ στήν πόλη τοῦ Δαβίδ, στήν Βηθλεέμ. Πηγαίνετε νά τόν δεῖτε, εἶναι ἕνα βρέφος σπαργανωμένο μέσα σέ ἕνα παχνί». Καί ξαφνικά ἐμφανίσθηκαν ἕνα πλῆθος οὐράνιας στρατιᾶς ἀπό ἀγγέλους, οἱ ὁποῖοι μαρτυροῦσαν μέ τόν ὕμνο τους, τόν ἐρχομό τοῦ Σωτήρα τῶν πάντων, «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῶ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». (Λουκ. Β΄ 9-15) Στή συνέχεια οἱ ποιμένες μαρτυροῦν σέ ὅλους ὅσα εἶδαν καί ἄκουσαν.

Ὅταν ξεκινάει τό ἔργο του ὁ Ἰησοῦς, ἔρχεται στόν Ἰορδάνη ποταμό, γιά νά βαπτισθεῖ ἀπό τόν Ἰωάννη. Ἐκεῖ δίδει τή μαρτυρία του ὁ μέγιστος τῶν προφητῶν, ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος καί Βαπτιστής  τοῦ Κυρίου μας, λέγοντας τό κορυφαῖο: «ἴδε ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ, ὁ αἵρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου», «καγώ ἑώρακα καί μεμαρτύρηκα ὅτι οὗτος ἐστίν ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ» (Ἰωάνν. Α΄ 29, 34)

Ὁ ἴδιος ὁ Θεός Πατήρ, κατά τήν βάπτιση δίδει τήν δική του μαρτυρία, γιά τό ποιός εἶναι ὁ Ἰησοῦς. «Οὗτος ἐστίν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός ἐν ὧ ηὐδόκησα». (Ματθ. Γ΄ 17)

Στή συζήτηση μέ τήν Σαμαρείτιδα γυναίκα, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁμιλεῖ πολύ καθαρά γιά τόν ἑαυτό του, ποιός εἶναι. Ὅταν τοῦ λέει ἡ γυναίκα ὅτι, «ὅταν θά ’ρθεῖ ὁ Μεσσίας αὐτός θά μᾶς τά φανερώσει ὅλα», τότε τῆς ἀπαντᾶ ὁ Ἰησοῦς καί τῆς λέει ὅτι, «ἐγώ εἶμαι ὁ Μεσσίας, ἐγώ πού σοῦ ὁμιλῶ». (Ἰωάνν. Δ΄ 25-26)

Καί ὁ μαθητής τοῦ Ἰησοῦ, ὁ Πέτρος δίνει τήν μαρτυρία γιά τόν Ἰησοῦ, ὅπως τοῦ ἀποκαλύπτει ὁ Θεός Πατήρ καί λέει ὅτι: «σύ εἶ ὁ Χριστός, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος». (Ματθ. ΙΣΤ΄ 16)

Καί ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ στόν Εὐαγγελισμό τῆς Θεοτόκου καί ἡ Ἐλισάβετ κατά τήν συνάντηση μέ τήν Θεοτόκο καί ὁ Συμεών ὁ Θεοδόχος καί ἡ Ἄννα ἡ προφήτις καί ὁ ληστής ἐπάνω στό σταυρό καί ὁ Θωμᾶς κατά τήν ἐμφάνιση τοῦ Ἀναστημένου Ἰησοῦ καί ἄλλοι πολλοί καταθέτουν τήν μαρτυρία τους γιά τόν Ἰησοῦ ὅτι, αὐτός εἶναι ὁ Μεσσίας, ὁ Χριστός, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, πού ἔγινε ἄνθρωπος.

Ὅμως τήν πιό ζωντανή μαρτυρία γιά τόν Ἰησοῦ Χριστό τήν δίνει τό Ἅγιο Πνεῦμα, τό τρίτο πρόσωπο τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ. Λίγο πρίν σταυρωθεῖ καί ἀναστηθεῖ ὁ Ἰησοῦς ὁμιλεῖ μέ τούς μαθητές του καί τούς λέει: «Ὅταν θά ἔλθει ὁ Παράκλητος, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, τόν ὁποῖο ἐγώ θά στείλω καί ὁ ὁποῖος ἐκπορεύεται ἀπό τόν Πατέρα, ἐκεῖνος θά δώσει τήν μαρτυρία γιά μένα». (Ἰωάνν. ΙΕ΄ 26) Καί ποιά θά εἶναι ἡ μαρτυρία τοῦ Παρακλήτου, τοῦ Ἁγίου Πνεύματος; Ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Θεός Λόγος, ὁ ὁποῖος σαρκώθηκε, ἔγινε ἄνθρωπος – Θεάνθρωπος.

Ἄν ὁ Ἰησοῦς ἦταν ψεύτης καί σφετεριστής τῆς Θείας φύσεως, τότε τό Ἅγιο Πνεῦμα δέν θά ἐρχόταν οὔτε θά ἔδινε αὐτή τή μαρτυρία. Τό Ἅγιο Πνεῦμα ἦρθε τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, 50 ἡμέρες μετά τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, 10 ἡμέρες μετά τήν Ἀνάληψή του. Καί ὁμιλῶντας ὁ Ἀπόστολος Πέτρος στά συνηθροισμένα πλήθη τῶν ἁπανταχοῦ τῆς γῆς Ἰουδαίων λέγει: «Ἄς γνωρίζει, λοιπόν, μέ βεβαιότητα ὅλο τό γένος τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὅτι αὐτόν ἀκριβῶς τόν Ἰησοῦ, τόν ὁποῖο ἐσεῖς σταυρώσατε, ὁ Θεός τόν ἀνέδειξε Κύριο καί Χριστό (Θεάνθρωπο)». (Πράξ. Β΄ 36) καί γι’ αὐτό ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τονίζει ὅτι «οὐδείς δύναται εἰπεῖν Κύριον Ἰησοῦν, εἰ μή ἐν Πνεύματι Ἁγίω». (Α΄ Κορινθ. ΙΒ΄ 3) Κανένας δέν μπορεῖ νά πεῖ ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι Κύριος, δηλαδή, Θεός, παρά μόνο μέ τόν φωτισμό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Τό Ἅγιο Πνεῦμα, λοιπόν, δίνει τήν τελευταία καί ἀπόλυτη μαρτυρία τοῦ ποιός εἶναι ὁ Ἰησοῦς. Εἶναι ὁ Θεάνθρωπος, ὁ ὁποῖος μπορεῖ νά παρέξει τή σωτηρία στούς ἀνθρώπους, στούς ἀγγέλους, στή δημιουργία ὁλόκληρη.

Αὐτή τή μαρτυρία πρέπει νά τήν προσλάβουμε καί νά τήν οἰκειωθοῦμε καί νά τήν μεταδώσουμε. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ὁ σωτήρας μου καί ὁ σωτήρας σου καί ὁ σωτήρας τῶν πάντων. Καί αὐτή τή μαρτυρία μᾶς τήν ζητᾶ ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ὅταν λίγη ὥρα πρίν τήν ἀνάληψή του στούς οὐρανούς, ἀπευθύνεται στούς παρόντες ἐκεῖ καί τούς λέγει: «ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἔν τε Ἱερουσαλήμ καί ἐν πάση τῆ Ἰουδαία καί Σαμαρεία καί ἕως ἐσχάτων τῆς γῆς». (Πράξ. Α΄ 8)

Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τοῦτο τόν λόγο, τόν ἔκαναν πράξη. Καί γράφει ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης, στήν καθολική του ἐπιστολή, «ἡμεῖς τεθεάμεθα καί μαρτυροῦμεν ὅτι, ὁ Πατήρ ἀπέσταλκε τόν Υἱόν Σωτήρα τοῦ κόσμου». (Α΄ Ἰω. Δ΄ 14) Καί ξεχύθηκαν σ’ ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη, καί κήρυξαν πανταχοῦ τόν σωτήριο τοῦτο λόγο. Καί κοπίασαν, καί ταλαιπωρήθηκαν, καί ἔδωσαν, ἀκόμη, καί τήν ζωή τους. Ὅσοι τούς ἄκουσαν καί τούς πίστεψαν, μετέφεραν κι ἐκεῖνοι αὐτή τήν σώζουσα μαρτυρία.

Ὅλοι αὐτοί ἔδωσαν τή μαρτυρία τους γιά τόν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ.

Κι ἐμεῖς, ὁ καθένας στήν ἐποχή του καί στόν χῶρο του, ἔχουμε καθῆκον καί ὑποχρέωση, πού πηγάζει ἀπό τήν ἀγάπη στόν Χριστό καί στούς συνανθρώπους μας, νά ἀποκτήσουμε τό Ἅγιο Πνεῦμα καί νά εἴμαστε μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ, νά διακηρύττουμε τήν σωτηριώδη αὐτή μαρτυρία ὅτι, ὁ Ἰησοῦς εἶναι Θεός καί ἄνθρωπος, καί Σωτήρας πάντων.

Εὐχόμενος, μέ ὅλους πού ἔδωσαν τή μαρτυρία τους,

νά δίνουμε κι ἐμεῖς τή μαρτυρία γιά τόν γεννηθέντα Ἰησοῦ Χριστό.

Ὁ πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

ΕΝΑ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2016 pdf

Πανηγυρικά γιόρτασε τη μνήμη του νεοφανούς Οσίου Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου η Ενορία του Αγίου Νικολάου στη Σιάτιστα.

Ο εορτασμός έγινε στον Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου, όπου καθιερώθηκε κάθε χρόνο να τιμώνται οι νεοφανείς Όσιοι, Παΐσιος και Πορφύριος οι αγιορείτες.

Το απόγευμα της Πέμπτης τελέσθηκε ο Πανηγυρικός Εσπερινός με αρτοκλασία, από τους Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα. Στο τέλος της ακολουθίας οι πιστοί μαζί με τον ευλογημένο άρτο έλαβαν ως ευλογία και από μία εικόνα του Αγίου Πορφυρίου.

Το πρωί της Παρασκευής 2 Δεκεμβρίου 2016, τελέσθηκε η Θεία Λειτουργία από τους Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα.

Αρκετοί από τους ανθρώπους που ζουν στην Σιάτιστα γνώρισαν τον Άγιο Πορφύριο από τα διάφορα βιβλία τα οποία εκδόθηκαν κατά καιρούς και διδάχθηκαν από αυτόν και ωφελήθηκαν.

           «Ἀρχή ἄνδρα δείκνυσι», λέγει ἕνα ἀρχαῖο καί σοφότατο ρητό. Αὐτό σημαίνει: Δῶσε ἐξουσία σέ κάποιον γιά νά δεῖς ποιά εἶναι ἡ ποιότητά του. Πῶς ἀσκεῖ τήν ἐξουσία. Ἐάν τήν ἀσκεῖ δημοκρατικά ἤ ἀπολυταρχικά. Ὁ συνετός ἄρχων εἶναι αὐτός πού ἀσκεῖ τήν ἐξουσία ἐπί τῇ βάσει τῶν νόμων καί ὄχι κατά τό θέλημά του. Αὐτός πού σέβεται τούς νόμους καί δέν θεωρεῖ ὅτι νόμος εἶναι τό θέλημά του.

Αὐτό τό ρητό νομίζω ὅτι προσδιορίζει τόν τρόπο πού ἄσκησε τήν ἐξουσία ὡς ὑπουργός ὁ πρώην Ὑπουργός Παιδείας κ. Φίλης. Ἄσκησε τήν ἐξουσία κατά τό θέλημά του καί ὄχι ἐπί τῇ βάσει τῶν νόμων. Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα:

Ὁ κ. Φίλης πολλές φορές σχολιάζοντας τίς δικαιολογημένες ἀντιδράσεις τῆς Ἐκκλησίας στό θέμα τοῦ θρησκευτικοῦ μαθήματος τόνιζε ὅτι «τό κράτος νομοθετεῖ», θεωρώντας μᾶλλον ὅτι τό κράτος ἦταν ἐκεῖνος. Οὐδείς καί πολύ περισσότερο ἡ Ἐκκλησία ἀμφισβήτησε ποτέ τοῦτο. Τό ἐρώτημα εἶναι τό πῶς νομοθετεῖ. Νομοθετεῖ αὐθαιρέτως, κάνοντας κατάχρηση τῆς ἐξουσίας ἤ  νομοθετεῖ ἐπί τῇ βάσει τῶν νόμων;  Ἄς τό ἐρευνήσουμε.

Ὑπάρχει νόμος τοῦ Κράτους πού ἀναθέτει στήν Ἐκκλησία τήν ἐπιστασία ἐπί τοῦ δογματικοῦ περιεχομένου τῶν βιβλίων τοῦ θρησκευτικοῦ μαθήματος. Ἕνας ἀπόλυτα λογικός νόμος ὁ ὁποῖος ἰσχύει σέ πολλά κράτη. Στήν Ἐκκλησία κανείς δέν εἶναι ὑπεράνω τῆς Ἐκκλησίας ὑπεύθυνος γιά τό θέμα αὐτό. Οὔτε κανείς ἐπί μέρους Ἱεράρχης, οὔτε κανείς θεολόγος καθηγητής, οὔτε πολύ περισσότερο κανένας ἐπί μέρους πολίτης ἔστω κι ἐάν εἶναι Ὑπουργός. Τό Γερμανικό κράτος προκειμένου νά διορίσει ἕνα θεολόγο καθηγητή ὁποιουδήποτε δόγματος σέ ἕνα σχολεῖο τοῦ ζητᾶ τήν ἔγκριση τοῦ Ἀνωτάτου Θρησκευτικοῦ Λειτουργοῦ τοῦ δόγματός του, πού ἑδρεύει στήν Γερμανία. Ἕνας ὀρθόδοξος θεολόγος ἐπί παραδείγματι,  δέν ὑπάρχει περίπτωση νά διδάξει θρησκευτικά σέ σχολεῖο τῆς Γερμανίας ἄν δέν ἔχει τήν ἔγκριση τοῦ Μητροπολίτου Γερμανίας. Ἁπλά τό κράτος εἶναι σοβαρό καί δέν ἀναλαμβάνει εὐθύνες πού δέν ἔχει.

Ἡ Ἐκκλησία αὐτό ζήτησε καί ὁ Ὑπουργός τό ἀρνήθηκε. Ὁ νόμος ὅμως ὑποχρεώνει τήν ἐξουσία νά ζητήσει τήν γνωμάτευση τῆς Ἐκκλησίας καί δεσμεύει τήν ἐξουσία νά σεβαστεῖ αὐτήν τήν γνωμάτευση. Δέν μπορεῖ κανένα Κράτος, κανένας ὑπουργός, κανένας Πανεπιστημιακός νά ἀποφανθεῖ ἐπί τοῦ θέματος τούτου. Ἡ θέση τῆς Ἐκκλησίας γιά τό δογματικό περιεχόμενο εἶναι δεσμευτική γιά τήν ἐξουσία καί ὅταν ὁ Ὑπουργός τήν παρακάμπτει στηριζόμενος σέ δικούς του συμβούλους παρανομεῖ.

Ὁ Ὑπουργός μίλησε πολλές φορές γιά οὐδετερόθρησκο κράτος. Μᾶλλον μπέρδεψε τήν ἐπιθυμία του μέ τήν πραγματικότητα. Τό Σύνταγμα τῆς χώρας μας δέν μιλᾶ γιά οὐδετερόθρησκο κράτος, ἀλλά γιά ἀνεξίθρησκο. Ἀναγνωρίζει ὅτι ὑπάρχει ἐπικρατοῦσα Θρησκεία. Ἐπιτάσσει τήν καλλιέργεια τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως τῶν μαθητῶν. Ἑρμηνεύοντας τό Σύνταγμα τό Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας ἔχει μέ δύο ἀποφάσεις του ἐξηγήσει ὅτι αὐτή ἡ διαμόρφωση ἀναφέρεται στήν Ὀρθόδοξη πίστη. Τό ἴδιο ἀπεφάσισε πρόσφατα καί τό Ἐφετεῖο Χανίων. Τήν ἑρμηνεία τοῦ Συντάγματος δέν τήν κάνει αὐθαίρετα ὁ κάθε Ὑπουργός, ἀλλά ἡ Δικαιοσύνη τῆς ὁποίας οἱ ἀποφάσεις εἶναι δεσμευτικές γιά τόν Ὑπουργό. Τό εἴδαμε ἄλλωστε αὐτό πολύ πρόσφατα καί σέ ἄλλη περίπτωση. Ἡ Δικαιοσύνη εἶναι θεραπαινίδα τῶν νόμων καί ὄχι τῆς ἐξουσίας, διαφορετικά ἡ Ἐξουσία ρέπει πρός τήν ἀπολυταρχία. Καί σέ αὐτό λοιπόν τό σημεῖο ὁ κ. Ὑπουργός παρενόμησε καί ἐνήργησε αὐθαίρετα κατά τό δοκοῦν καί ὄχι κατά τό πρέπον.

Ὑπάρχει καί ἕνα ἀκόμη στοιχεῖο πολύ πρόσφατο καί αὐτό. Εἶναι ἡ συνάντηση τοῦ Μακαριωτάτου καί τῶν Ἀρχιερέων οἱ ὁποῖοι τόν συνόδευσαν, μέ τόν Πρωθυπουργό, παρισταμένου καί τοῦ κ. Φίλη. Οἱ δύο πλευρές συμφώνησαν νά ἀρχίσει διάλογος ἀπό μηδενική βάση. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος χαιρέτησε τήν ἀπόφαση τῆς Πολιτείας. Κατά τήν συνάντηση αὐτή ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ρώτησε τόν κ. Φίλη. «Ἐσεῖς συμφωνεῖτε κ. Ὑπουργέ;» καί ὁ Ὑπουργός ἀπάντησε: «Ἀφοῦ τό λέει ὁ Πρωθυπουργός ἀσφαλῶς συμφωνῶ». Τά μεσάνυκτα τῆς ἰδίας ἡμέρας ὁ κ. Ὑπουργός ἐκδίδει Δελτίο Τύπου μέ ἄλλο περιεχόμενο. Τό ἑπόμενο πρωῒ ἔκπληκτος ὁ Μακαριώτατος ἀπό τό δελτίο τύπου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐρωτᾶ τό Μέγαρο Μαξίμου: «Τί ἰσχύει τελικά, ἡ δέσμευση καί ἡ ἀπόφαση τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἤ αὐτά πού δηλώνει ὁ Ὑπουργός;» Τό Μέγαρο Μαξίμου μέ γραπτή του ἀπάντηση δηλώνει: «Αὐτό πού εἶπε ὁ Πρωθυπουργός, τά ὑπόλοιπα εἶναι προσωπικές ἀπόψεις», ἐννοεῖται τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ποιός λοιπόν παρενόμησε; Ποιός ἐπεχείρησε νά παίξει ἄσχημο παιχνίδι εἰς βάρος τῆς Ἐκκλησίας; Ποιός ἐξέθεσε τόν ἴδιο τόν Πρωθυπουργό; Ὁ κ. Φίλης ἐπεχείρησε νά παρουσιασθεῖ ὡς ἥρωας στό στενό κομματικό ἀκροατήριο. Ὅτι ἐξυφάνθη συνωμοσία ἐναντίον του, προκειμένου νά ἐπιτευχθεῖ ὁ πολιτικός του θάνατος. Ἐπί τῆς οὐσίας ἔπεσε ἐκεῖνος στό λάκκο πού ἄνοιξε γιά τήν Ἐκκλησία καί τόν λαό τοῦ Θεοῦ. Ὅμως τόν κ. Φίλη δέν τόν πολέμησε οὔτε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, οὔτε ὁ Πρωθυπουργός, οὔτε κανείς ἄλλος. Πολεμήθηκε ἀπό τόν ἴδιο τόν ἑαυτό του. Καί ἐκεῖνος δέν προσπάθησε νά πολεμήσει τούς Ἱεράρχες, ἀλλά τίς ἀθῶες ψυχές τῶν παιδιῶν.

Ὑπάρχει ἕνα ἀκόμη σημεῖο ἀποκαλυπτικό τοῦ τρόπου σκέψης καί τῶν μεθόδων τοῦ προσώπου αὐτοῦ. Ἀπό τήν μία πλευρά κατηγόρησε τήν Ἐκκλησία ὡς ὑπεύθυνη γιά τόν ἠθικό ἐκτραχηλισμό τῆς κοινωνίας, ἀλλά ἀπό τήν ἄλλη κατηγόρησε πάλι τήν Ἐκκλησία ὅτι ἐπιδιώκει τόν ἠθικό φρονηματισμό τῶν νέων. Τί λοιπόν ἀπό τά δύο συμβαίνει, γιατί καί τά δύο δέν μποροῦν νά συνυπάρχουν. Ἁπλούστατα ἀπεκάλυψε ποιός πραγματικά εἶναι ὑπεύθυνος γιά τό πρῶτο. Ἡ Ἐκκλησία θά ἀγωνίζεται πάντα γιά τόν φρονηματισμό ὅλων τῶν ἀνθρώπων καί αὐτό εἶναι καί τιμή καί καύχημά της. Στό σπίτι λοιπόν τοῦ κρεμασμένου δέν μιλᾶνε γιά σχοινί.

Ὑπάρχουν βέβαια καί ἄλλα σοβαρά θέματα πού ἀφοροῦν τήν Παιδεία τῶν παιδιῶν μας, τήν Παιδεία τῆς Πατρίδος, ὅπως ἡ ἄρνηση τῆς διδασκαλίας τῆς Ἱστορίας. Ἀκόμη καί αὐτή ἡ πονηρή ἀπόφαση πού μπορεῖ σήμερα νά φαίνεται ἀρεστή τόσο στά παιδιά ὅσο καί στούς γονεῖς τους πού τούς παρέχει τήν εὐκολία ὅσο χαμηλούς βαθμούς κι’ ἄν ἔχουν στά πρωτεύοντα μαθήματα ἄν μέ τά ὑπόλοιπα ἔχουν ἕνα μέσο ὅρο 13 νά περνοῦν στήν ἑπόμενη τάξη, ἐπί τῆς οὐσίας ὑπηρετεῖ τόν στόχο νά ἔχουμε ἕνα οὐσιαστικά ἀπαίδευτο λαό, γιά νά μήν ἔχει αὔριο ἀπαιτήσεις οἰκονομικῶν ἀπολαυῶν καί νά εἶναι εὔκολα χειραγωγήσιμος. Μιά Κυβέρνηση τῆς Ἀριστερᾶς διατάκτης τῆς Νέας Ἐποχῆς.

Ὁ κ. πρ. Ὑπουργός ἀγνόησε κάτι βασικό. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τοῦ Χριστοῦ. Ἐκεῖνος τήν στηρίζει, Ἐκεῖνος τήν προστατεύει, Ἐκεῖνος διασκεδάζει βουλάς καί ἐθνῶν καί ὑπουργῶν. Ἀγνόησε ὅτι πολλοί ἐπολέμησαν τήν Ἐκκλησία. Οἱ πολεμήσαντες ἀπώλοντο, Αὕτη δέ ὑπέρ τόν οὐρανόν ἀναβέβηκεν.

Ὁ Σισανίου καί Σιατίστης Παῦλος