Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας | …περιήγηση & δρώμενα… | Σελίδα 121

Εορτή του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ. Πανηγυρίζει η Ενορία του Αγίου Νικολάου.

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2016 από Ενορία

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Ένα κάθε μήνα Ιανουαρίου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2016 από Ενορία

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ

Ἰανουάριος 2017

Ἕνα κάθε μήνα.

Ἀγαπητοί μου ἐνορίτες,

Σέ λίγες μέρες τελειώνει μία ἐκκλησιαστική περίοδος, ἡ ὁποία ἀρχίζει μέ τήν Κυριακή πρό τῶν Χριστουγένων καί τελειώνει μέ τήν Κυριακή μετά τά Φῶτα. Θά μπορούσαμε νά φαντασθοῦμε ὅτι σέ ὅλες αὐτές τίς ἡμέρες εἶναι συμπυκνωμένη μία μεγάλη χρονική περίοδος τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας, ἡ ὁποία ξεκινᾶ πολλά χρόνια πρίν τήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ καί τελειώνει λίγο μετά τήν Βάπτισή του.

Οἱ ἄνθρωποι, πρίν τόν ἐρχομό τοῦ Χριστοῦ, ὄντας μέσα στήν ἄγνοια τῆς ἀλήθειας, στά ποικίλα βάσανα, στά ἀδιέξοδα καί τήν ἀπελπισία, τό μόνο πού περίμεναν ἦταν νά παρουσιασθεῖ κάποιος μεσσίας, κάποιος πού θά τούς λύτρωνε ἀπό αὐτή τήν ἀπάνθρωπη καί ὀδυνηρή κατάσταση.

Οἱ ἄνθρωποι, μετά τήν βάπτιση τοῦ Χριστοῦ, ὅσοι τόν γνώρισαν, χάρηκαν χαρά μεγάλη καί τόν ἀκολουθοῦσαν ὅπου ἐκεῖνος πήγαινε. Γνώρισαν τόν ἀληθινό Θεό, τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό, τόν δημιουργό τους, καί ἀφέθηκαν Σ’ αὐτόν. Βρῆκαν τόν δρόμο τοῦ «καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ», μετανόησαν, βρῆκαν τήν ἔνθεη μακαριότητα, ἄφησαν τό σκότος καί τήν ἄγνοια, καί ἔγιναν ἅγιοι.

Τό καταπληκτικό καί ὄντως ἔξω καί πέρα ἀπό κάθε λογική προσδοκία, εἶναι ὅτι ἐνῶ οἱ ἄνθρωποι ἦσαν ἐχθροί τοῦ Θεοῦ καί δέν τόν ἀγαποῦσαν, Ἐκεῖνος οὐδέποτε ἔγινε ἐχθρός τους καί δέν ἔπαυσε νά τούς ἀγαπᾶ. Καί ἄφησε τόν οὐρανό, ὁ Θεός Λόγος, καί ἦρθε νά κατοικήσει σέ μία πόλη τῆς Γαλιλαίας! Τήν Καπερναούμ! Θά ἔλεγε κάποιος, τί εὐλογία σ’ αὐτή τήν πόλη! Τό λέει καί ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ὅτι ἡ Καπερναούμ «ὑψώθηκε μέχρι τόν οὐρανό», ἔγινε θρόνος τοῦ Θεοῦ. (Ματθ. ΙΑ΄ 23) Ἀλλά ὁ Χριστός οὔτε δικό του σπίτι εἶχε, οὔτε στό ἴδιο σπίτι ἔμενε, ἐπειδή περιόδευε ὅλη τήν Ἰουδαία καί τήν Γαλιλαία. (Ματθ. Η΄ 20) Καί ἔλεγε: «Αἱ ἀλώπεκες φωλεούς ἔχουσιν, ὁ δέ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τήν κεφαλήν κλίνη». Ὄχι ἐπειδή δέν μποροῦσε νά ἔχει σπίτι, ἀλλά ἤθελε νά δείξει ὅτι, κάπου ἀλλοῦ ἤθελε νά κατοικεῖ. Ὄχι μεταφορικά, ἀλλά ὀντολογικά.

Μέσα στήν Ἁγία Γραφή, εἶναι διάχυτη αὐτή ἡ ἐπιθυμία τοῦ Χριστοῦ ἀλλά καί τοῦ Θεοῦ Πατρός ἀλλά καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νά κατοικήσουν στόν καθένα ἄνθρωπο. Στήν ψυχή του, στήν καρδιά του, στό σῶμα του, στό εἶναι του, σ’ ὁλόκληρο τόν ἄνθρωπο.

Σημειώνει ὁ Ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν, Παῦλος: «Ἐνισχυθεῖτε μέ δύναμη διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στόν ἐσωτερικό σας ἄνθρωπο, νά κατοικήσει ὁ Χριστός διά τῆς πίστεως στίς καρδιές σας, νά εἶσθε ριζωμένοι καί θεμελιωμένοι στήν ἀγάπη… γιά νά γνωρίσετε τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ξεπερνᾶ τή γνώση, γιά νά καταστῆτε πλήρεις, μέ ὅλη τήν πληρότητα τοῦ Θεοῦ, ὥστε διά τῆς πίστεως καί ἔχοντας ἀγάπη, νά μπορεῖτε νά προσελκύσετε τόν Χριστό, νά ἔρθει νά κατοικήσει μέσα σας». Τονίζει καί κάτι ἄλλο ὁ Ἀπόστολος ὅτι, εἴμαστε «ναός Θεοῦ ζῶντος» καί ἀλλοῦ «ναός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» (Β΄ Κορ. ΣΤ΄ 16) καί (Α΄ Κορ. Στ΄ 19). Ἀλλά καί ὁ ἴδιος ὁ Χριστός εἶπε ὅτι, «Ἐάν τίς ἀγαπᾶ με, τόν λόγον μου τηρήσει, καί ὁ Πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτόν, καί πρός αὐτόν ἐλευσόμεθα καί μονήν ἐν αὐτῶ ποιήσομεν». (Ἰω. ΙΔ΄ 23)

Ὁ πιό τέλειος τρόπος, ἀγαπητοί μου, πού ἔρχεται καί κατοικεῖ μέσα μας ὁ Χριστός, εἶναι ἡ Θεία Κοινωνία. Τό ὁμολόγησε ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς Χριστός: «ὁ τρώγων μου τή σάρκα καί πίνων μου τό αἷμα, ἐν ἐμοί μένει, καγώ ἐν αὐτῶ». (Ἰω. Στ΄ 56)

Ἡ ἐπιθυμία τοῦ Χριστοῦ νά κατοικήσει μέσα μας εἶναι παμμέγιστη. Ἐκμηδένισε τήν ἀπόσταση οὐρανοῦ καί γῆς καί ἔγινε ἄνθρωπος. Ἀνέβηκε μέχρι τό Σταυρό. Μετέρχεται τά πάντα γιά νά μᾶς σώσει. Μία ὡραία εἰκόνα στό βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως εἶναι καί ἡ ἑξῆς, ὅπου διακρίνεται ἡ ἀγάπη καί ἡ ἐπιθυμία τοῦ Χριστοῦ νά εἰσέλθει στόν ἄνθρωπο, ἡ εὐγένειά Του, ἡ διάκρισή Του, ὁ σεβασμός στήν ἐλευθερία μας. «Ἰδού ἕστηκα ἐπί τήν θύραν καί κρούω. Ἐάν τίς ἀκούσει τῆς φωνῆς μου καί ἀνοίξη τήν θύραν, εἰσελεύσομαι πρός αὐτόν καί δειπνήσω μετ’ αὐτοῦ καί αὐτός μετ’ ἐμοῦ». (Ἀποκ. Γ΄ 30)

Ὁ Χριστός μπορεῖ νά περιμένει ἔξω ἀπό τήν πόρτα τῆς ψυχῆς μας μέχρι καί μία ὁλόκληρη ζωή. Ἐμεῖς, σ’ ὅλη μας τή ζωή, μπορεῖ νά ἀσχολούμαστε μέ ἀλλότρια πράγματα, μηδαμινά, ἄχρηστα, ζημιογόνα, ὅμως, ὁ Χριστός μᾶς περιμένει πότε θά τοῦ ἀνοίξουμε τήν θύρα.

Οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, βλέπουν τόν Ἰησοῦ Χριστό, ὡς τόν μανικό – τρελό ἐραστή τοῦ ἀνθρώπου. Θέλει νά ’ρθει νά κατοικήσει μέσα μας. Ἐμεῖς, τοῦ ἀνοίγουμε τήν καρδιά μας; Ἐμεῖς, τόν βάζουμε στή ζωή μας;

Πολλοί ἅγιοι, μᾶλλον ὅλοι οἱ ἅγιοι, εἶπαν αὐτόν τόν καταπληκτικό λόγο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: «Χριστῷ συνεσταύρωμαι. Ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζεῖ δέ ἐν ἐμοί Χριστός» (Γαλ. Β΄ 20). Εἶμαι σταυρωμένος, ἔχω πεθάνει μαζί μέ τόν Χριστό. Δέν ζῶ πλέον ἐγώ, ἀλλά μέσα μου ζεῖ ὁ Χριστός! Φοβερός, ὑψηλός λόγος!

Εἶπα προηγουμένως ὅτι, ὁ Χριστός μπορεῖ νά περιμένει μία ὁλόκληρη ζωή ἔξω ἀπό τήν πόρτα τῆς ψυχῆς μας. Ἄν ὅμως τοῦ κλείνουμε συνεχῶς καί πεισματικά τήν πόρτα τῆς ψυχῆς μας, δέν ἐπιμένει νά εἰσέλθει. Σέβεται τήν ἐπιλογή μας, καί διακριτικά φεύγει.

Ἄν τόν διώξουμε, δέν ἀντιδρᾶ, ἀλλά μέ πολλή λύπη φεύγει.

Ἄν τόν περιφρονήσουμε ὑπεροπτικά, ταπεινά κάποια στιγμή φεύγει.

Σέβεται, θά μπορούσαμε νά ποῦμε, τίς ἐλεύθερες ἐπιλογές μας.

Ἀλλοίμονο ὅμως! Νά μήν ἔρθει αὐτή ἡ φοβερή στιγμή, πού νά φύγει τελείως ἀπ’ τή ζωή μας, ὁ Χριστός. Εἶναι φοβερή αὐτή ἡ ἐγκατάλειψη!

Ἐδῶ, θά ἤθελα νά θυμηθοῦμε ἕνα λόγο, πού εἶπε ὁ Ἰησοῦς Χριστός, πηγαίνοντας πρός τά Ἱεροσόλυμα, λίγο πρίν ἀπό τό σταυρικό πάθος Του: «Ἱερουσαλήμ, Ἱερουσαλήμ, πού σκοτώνεις τούς προφῆτες καί λιθοβολεῖς τούς ἀπεσταλμένους σέ σένα. Πόσες φορές θέλησα νά μαζέψω τά παιδιά σου, σάν τήν κλῶσσα… κι ὅμως δέν θελήσατε! Νά, τώρα, «ἰδού, ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος». (Λουκ. ΙΓ΄ 35)

Καί ἔφυγε ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ. Καί καταστράφηκε ἡ Ἱερουσαλήμ. Τό ξέρουμε, ἡ φύση – ἡ ὕλη ἀπεχθάνεται τό κενό. Πόσο μᾶλλον τό πνεῦμα – ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου. Δέν εἶναι δυνατόν νά παραμείνει κενή. Καί ὅταν φεύγει ὁ Θεός, γίνεται κατάληψη ἀπό τό Σατανᾶ. Ὁ ἄνθρωπος, ὁ πλασμένος κατ΄ εἰκόνα Θεοῦ, πλασμένος γιά οἶκος Θεοῦ, γίνεται «Κατοικητήριο δαιμονίων». (Ἀποκ. ΙΗ΄ 2)

Τί τρομερή κατάπτωση! Τί κατάντημα! Εἴθε νά μή νοιώσουμε αὐτή τήν φωνή τοῦ Θεοῦ. «Ἰδού, ἀφίεται ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος».

Φοβᾶμαι νά τό πῶ. Δέν θά ἤθελα ποτέ νά ζῶ σέ μία τέτοια ἐποχή. Ἐποχή ἀποστασίας ἀπό τόν Θεό. Δυστυχῶς, τόν Θεό τόν ἔχουμε βγάλει ἀπό τή ζωή μας. Ζοῦμε ἐρήμην του Θεοῦ. Δέν τόν ὑπολογίζουμε τόν Θεό! Καί ὁ Θεός μᾶς ἄφησε στίς δυνάμεις μας, στήν ἐξυπνάδα μας, στίς ἐπιστῆμες μας. Εἶναι σάν νά μᾶς λέει: «Ἐφ’ ὅσον θέλετε νά ζῆτε χωρίς ἐμένα, ἐφ’ ὅσον μπορεῖτε μόνοι σας, φεύγω. Δέν ἀνακατεύομαι στή ζωή σας. Ἰδού, τό σπίτι σας ἀφήνεται ἔρημο!»

Ἔχουμε ἀρκετό καιρό, ἀγαπητοί μου, πού ζοῦμε μία ἀποστασία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπ’ τό Θεό. Ζοῦμε, ἐπίσης, καί τά ἀποτελέσματα αὐτῆς τῆς ἀποστασίας. Τά ἐπακόλουθα αὐτῆς τῆς ὑπηρηφάνειας, τῆς αὐθάδειας, τῆς ὕβρεως. Αὐτή ἡ ποικιλόμορφη κρίση, πού πλήττει τήν Ἑλλάδα καί τόν Δυτικό κόσμο, εἶναι τό φυσικό ἐπακόλουθο τῆς ἀρνήσεώς μας νά δεχθοῦμε τόν Θεό στή ζωή μας. Πουλήσαμε τόν ἑαυτό μας στό διάβολο! Ἐπανερχόμαστε σέ μία ζωή εἰδωλολατρίας! Οἱ πρόγονοί μας ἄφησαν τούς ψεύτικους θεούς, ὅταν γνώρισαν τόν Ἕνα ἀληθινό Θεό! Ἐμεῖς, μετά ἀπό 20 αἰῶνες ἐμφανοῦς παρουσίας τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, γινόμαστε πνευματικοί γενίτσαροι, ἀρνούμενοι τόν Θεό καί ἐπιθυμοῦντες νά ἐξαφανίσουμε τό Ὄνομά Του.

Αὐτό πού πετυχαίνουμε εἶναι, νά ἐπιστρέφουμε στόν τρόπο ζωῆς τόν πρίν ἀπό τήν Κυριακή πρό τῶν Χριστουγέννων! Τόν εἰδωλολατρικό!

Ὑπάρχουν, ὅμως, κι ἐκεῖνοι πού θέλουν νά ζήσουν τή ζωή, τήν μετά τήν Κυριακή τῶν Φώτων.

Εἶναι ἐκεῖνοι, πού ἔχουν προσφέρει τήν καρδιά τους, νά γίνει θρόνος τοῦ Ἁγίου Θεοῦ.

Εἶναι ἐκεῖνοι, πού ἀρνοῦνται νά δεχθοῦν τό σκοτάδι καί τό ψεῦδος, τήν ἀπελπισία καί τή ματαιότητα.

Εἶναι ἐκεῖνοι, πού ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός εἶναι ἀπό τώρα καί γιά πάντα ὁ ἐπίσημος ἔνοικός τους!

Στό βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως, μετά τήν τελική, ὁλοκληρωτική νίκη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπί τοῦ διαβόλου καί τῶν συνεργατῶν του, σημειώνει πανηγυρικά ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὁ θεολόγος: «καί σκηνώσει μετ’ αὐτῶν, καί αὐτοί λαοί αὐτοῦ ἔσονται, καί αὐτός Θεός ἔσται μετ’ αὐτῶν. Καί ἐξαλείψει ὁ Θεός πᾶν δάκρυον ἀπό τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καί ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι, οὔτε πένθος, οὔτε κραυγή, οὔτε πόνος οὐκ ἔσται ἔτι». (Ἀποκ. ΚΑ΄ 3-4)

Αὐτή εἶναι ἡ ζωή μετά τήν Κυριακή τῶν Φώτων. Μετά τήν γνωριμία μέ τόν Ἰησοῦ Χριστό. Ζωή, συντροφιά μέ τόν Θεό. Ζωή, ἀναστάσιμη. Ζωή, μέσα στήν ἀληθινή χαρά!

Ἔχουμε ζήσει λίγες ἤ πολλές Κυριακές μετά τά Φῶτα. Ἄς ψάξουμε τόν ἑαυτό μας κι ἄς διερωτηθοῦμε, ζοῦμε τή ζωή μετά τήν Κυριακή τῶν Φώτων; Μήπως ζοῦμε ἀκόμη τή ζωή πρίν τήν Κυριακή πρό τῶν Χριστουγέννων;

Μέ εὐχές καί εὐλογίες

γιά ζωή μετά τήν Κυριακή τῶν Φώτων

ὁ πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2017

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Ένα Κάθε Μήνα | Ετικετοποιημένο Ένα Κάθε Μήνα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Εγκύκλιος επί τω Νέω Έτι 2017 του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2016 από Ενορία

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ

Ἀρ. Πρωτ. 482

Ἐν Σιατίστῃ τῇ 28ῃ Δεκεμβρίου 2016

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙ ΤΩ ΝΕΩ ΕΤΕΙ

Πρός

τόν Ἱερό Κλῆρο καί εὐσεβῆ Λαό

τῆς Μητροπόλεως μας

Ἀγαπητοί Ἀδελφοί

Μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ ἕνας καινούριος χρόνος ξεκίνησε καί πάλι. Ἕνας φαινομενικά καινούριος χρόνος μέσα στήν ἀέναη ροή τοῦ χρόνου. Ἕνας νέος ἐνιαυτός τῆς χρηστότητος τοῦ Κυρίου. Δηλαδή μιά ἀκόμη χρονική περίοδος τήν ὁποία ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ χαρίζει σέ ὅλους μας.

Μέσα στή ροή τοῦ χρόνου κάποια στιγμή μπήκαμε καί ἐμεῖς μέ τήν γέννησή μας καί κάποια στιγμή ἐνῶ ὁ χρόνος θά κυλᾶ θά βγοῦμε ἀπό τόν χρόνο μέ τό θάνατό μας. Αὐτό σημαίνει ὅτι οὔτε ὁ χρόνος μᾶς ἀνήκει. Περαστικοί ἐπισκέπτες εἴμαστε μέσα στόν χρόνο καί μέσα στόν χῶρο τοῦ παρόντος κόσμου. Κάποτε καί ὁ χῶρος καί ὁ χρόνος θά τελειώσουν.

Ποιό ὅμως εἶναι τό νόημα τοῦ χρόνου. Γιατί ἐρχόμαστε καί ποῦ πηγαίνουμε; Εἶναι ἐρωτήματα πού αἰώνια ἀπασχολοῦν τόν ἄνθρωπο. Ἄν ἤλθαμε γιά νά φύγουμε καί μάλιστα κάποια στιγμή πού δέν ξέρουμε, τότε γιατί ἤλθαμε; Ποιό τελικά εἶναι τό νόημα τῆς ζωῆς μας;

Σέ αὐτά τά ἐρωτήματα ἡ Ἐκκλησία μᾶς ἀπαντᾶ μέ λόγο καθαρό. Κατ’ ἀρχήν τό γεγονός ὅτι ὁ ἄχρονος μπῆκε στόν χρόνο τό δικό μας δείχνει ὅτι ὁ χρόνος ἀπέκτησε ἀξία καί νόημα. Τό γεγονός ὅτι ὁ Χριστός κατέβηκε στόν θάνατό μας φανερώνει ποιό εἶναι αὐτό τό νόημα. Ἀνθρώπινα γνωρίζουμε ὅτι ὑπάρχει μιά ἀρχή, ἡ γέννησή μας, καί ἕνα τέλος ὁ θάνατός μας.

Αὐτός ὅμως πού μπῆκε στό χρόνο μας, ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός μπῆκε πρῶτον γιά νά ἀλλάξει τή ροή τοῦ χρόνου καί νά τόν ὁδηγήσει ἀπό τό θάνατο στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καί δεύτερον νά ὁδηγήσει τόν ἄνθρωπο στήν κοινωνία μέ τόν Τριαδικό Θεό, στήν Βασιλεία Του.

Τό νόημα τοῦ χρόνου εἶναι νά τόν μετατρέψουμε σέ καιρό σωτηρίας. Σωτήρας μοναδικός ὁ Χριστός καί σωτηρία δική μας εἶναι ἡ ἕνωσή μας μαζί Του. Στόχος μας δηλαδή εἶναι μέσα στό χρόνο πού ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ προσφέρει στόν καθένα μας νά γνωρίσουμε τόν Χριστό καί νά ἑνωθοῦμε μαζί Του. Τότε ὁ ἄνθρωπος δέν πεθαίνει, ἀλλά μεταβαίνει ἀπό τόν θάνατο στή ζωή.

Ὁ τρόπος τῆς Ζωῆς μέσα στόν χρόνο εἶναι νά ζοῦμε μέ ἀγάπη. Ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη καί ὁ ἄνθρωπος, ὁ κατ’ εἰκόνα Θεοῦ δημιουργημένος καλεῖται νά εἶναι ἀγάπη. Ἀγάπη σημαίνει ζωή, σημαίνει φανέρωση τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ μέσα στόν κόσμο. Ὁ ἄνθρωπος πού δέν ἀγαπᾶ εἶναι ἕνας ἀποτυχημένος ἄνθρωπος.

Ὁ χρόνος ἐπίσης εἶναι ἕνα ἀγωνιστικό στάδιο. Στό χρόνο πού ζεῖς θά παλέψεις ὄχι γιά νά ἐπιβιώσεις, ἀλλά νά θεωθεῖς. Θά παλέψεις μέ τά πάθη σου, μέ τόν ἐγωϊσμό σου προκειμένου νά γίνεις ὡραῖος ἄνθρωπος. Προκειμένου νά φθάσεις ἀπό τό κατ’ εἰκόνα στό καθ’ ὁμοίωσιν.

Ὅλα αὐτά μᾶς τά διδάσκει μέ τήν παρουσία του στήν ἀρχή τῆς κάθε νέας χρονιᾶς ὁ Μεγάλος Ἱεράρχης τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ ὁ Ἅγιος Βασίλειος. Ὁ Ἅγιος Βασίλειος, ἄνθρωπος μέ ἱκανότητες, μέ γνώση καί σοφία μεγάλη, πού εἶχε σπουδάσει ἕξι ἐπιστῆμες καί τήν κάθε μιά τήν γνώριζε καλλίτερα ἀπό αὐτούς πού εἶχαν σπουδάσει μόνο τή μία, διερωτήθηκε καί αὐτός γιά τό νόημα τοῦ χρόνου καί τῆς ζωῆς καί κατενόησε ὅτι ἄν ὁ θάνατος εἶναι τό τέλος τῆς ζωῆς καί ὁ ἀφανισμός τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης τότε ἡ ζωή δέν ἔχει νόημα. Ἡ εἴσοδος τοῦ Θεοῦ μέσα στό χρόνο τοῦ ἀνθρώπου τόν συγκλονίζει. Κατανοεῖ ὅτι αὐτή ἡ εἴσοδος τοῦ Χριστοῦ μέσα στόν χρόνο καταξιώνει καί νοηματίζει καί τή δική του ζωή. Ἑνώνεται μέ τόν Χριστό μέ τό Ἅγιο Βάπτισμα, γίνεται λειτουργός τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ μέσα στήν Ἐκκλησία Του καί χρησιμοποιεῖ ὅλα τά χαρίσματα πού τοῦ ἔδωσε ὁ Θεός καί ὅλες τίς γνώσεις καί τίς ἱκανότητές του γιά νά κάνει ἀποτελεσματική τήν ἀγάπη του πρός τόν Χριστό καί τούς ἀδελφούς του. Ἡ Βασιλειάδα, ἡ πόλη τῆς ἀγάπης, καλύπτει ὅλες τίς ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων. Τόν πόνο, τήν φτώχεια, τά γηρατειά, τήν ἀρρώστια, τήν φιλοξενία μέ πρῶτο ὑπηρέτη τῶν ἀναγκεμένων ἀνθρώπων τόν Ἅγιο Βασίλειο, ὁ ὁποῖος περιποιεῖται προσωπικά τούς λεπρούς καί στό τέλος ἀσπάζεται τίς πληγές τους. Ὁ Ἅγιος Βασίλειος τῆς Ἐκκλησίας δέν ἔχει καμμία σχέση μέ τόν στρουμπουλό Ἅγιο-Βασίλη τῆς καταναλωτικῆς ἀγορᾶς. Ὑπῆρξε ἀσκητικότατος, καθαρώτατος, ταπεινός καί τήν ἴδια στιγμή διδάσκαλος Οἰκουμενικός τῆς Ἐκκλησίας καί εἶναι σημαντικό, πρέπει τά παιδιά μας νά μάθουν ποιός εἶναι ὁ πραγματικός Ἅγιος Βασίλειος καί νά γίνει πηγή ἔμπνευσής τους. Ἕνας ἐξαιρετικά μορφωμένος ἄνθρωπος πού χρησιμοποιεῖ τή γνώση γιά νά κάνει τό καλό. Ἕνας μεγάλος Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας καί τήν ἴδια στιγμή ταπεινός διάκονος τῶν ἀνθρώπων.

Ἄν σκεφθοῦμε καλά θά διαπιστώσουμε ὅτι ὁ χρόνος εἶναι ζευγμένος μέ τόν θάνατο. Κάθε νέος χρόνος φέρνει πιό κοντά μας ἕνα τέλος. Αὐτό δέν μποροῦμε νά τό ἀλλάξουμε. Αὐτό πού μποροῦμε νά κάνουμε εἶναι νά γεμίσουμε τό χρόνο τῆς ζωῆς μας μέ ἀγάπη γιά νά κάνουμε τό τέλος μιά νέα ἀρχή. Βασική προϋπόθεση στό χρόνο τῆς ζωῆς μας εἶναι νά βάλλουμε τόν Χριστό καί τότε θά ἀρχίσουμε νά περπατᾶμε στό δρόμο τῆς Βασιλείας Του καί νά χαιρόμαστε μαζί μέ τόν Ἅγιο Βασίλειο καί ὅλους τούς Ἁγίους μας.

Εὐχόμενος ἐν ἀγάπῃ πρός πάντας

διά τήν ἀνατολήν τοῦ νέου ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητος τοῦ Κυρίου

Ὁ Ἐπίσκοπός Σας

ὁ Σισανίου καί Σιατίστης Παῦλος

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙ ΤΩ ΝΕΩ ΕΤΕΙ-2017

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Ετικετοποιημένο Εγκύκλιοι κυρού Παύλου | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Μέγας Εσπερινός και κοπή Βασιλόπιττας την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς στην Ενορία του Αγίου Νικολάου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2016 από Ενορία

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Εγκύκλιος επί τη εορτή των Χριστουγέννων του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης Παύλου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2016 από Ενορία

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2016

Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ

Παντί τῷ πληρώματι

τῆς κατά Σισάνιον καί Σιάτισταν Ἐκκλησίας

Ἀδελφοί προσφιλέστατοι καί παιδιά μου ἀγαπημένα

Χριστός γεννᾶται, δοξάσατε!

Αὐτό τό μήνυμα καί αὐτή τήν πρόσκληση ἀπευθύνει σέ μᾶς ἡ Ἐκκλησία μας μέ τό στόμα τοῦ ἱεροῦ ὑμνωδοῦ, αὐτή τή μεγάλη ἡμέρα καί τή μεγάλη ἑορτή τῶν Χριστουγέννων.

Καί πρῶτα τό μήνυμα: Χριστός γεννᾶται

Ποιός ὅμως εἶναι ὁ Χριστός πού γεννᾶται;

Εἶναι ὁ Θεός, ὁ Μονογενής Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ πού γιά μᾶς τούς ἀνθρώπους καί γιά τή δική μας τή σωτηρία γίνεται ἄνθρωπος.

Εἶναι Ἐκεῖνος πού εἶπε καί δημιουργήθηκαν τά πάντα, Αὐτός πού διέταξε καί κτίσθηκαν.

Αὐτός εἰς τό Ὄνομα τοῦ ὁποίου στερεώθηκαν οἱ οὐρανοί καί θεμελιώθηκε ἡ γῆ.

Εἶναι Αὐτός τοῦ ὁποίου οἱ οὐρανοί ἀκατάπαυστα διηγοῦνται τήν δόξαν καί τά ἔργα τῶν χειρῶν Του ἀναγγέλλει τό στερέωμα.

Αὐτός λοιπόν τώρα ὁ ὑψηλός Θεός φανερώνεται στή γῆ ταπεινός ἄνθρωπος, προκειμένου νά ἀνεβάσει καί πάλι στό ὕψος τῆς θεότητος τόν πεπτωκότα ἄνθρωπο. Στό γεμᾶτο ἀπορία ἐρώτημα τοῦ ἱεροῦ ὑμνωδοῦ: «ὁ ἀχώρητος παντί πῶς ἐχωρήθη ἐν γαστρί; ὁ ἐν κόλποις τοῦ Πατρός, πῶς ἐν ἀγκάλαις τῆς μητρός», ἡ ἀπάντηση εἶναι: «πάντως ὡς οἶδεν, ὡς ἠθέλησε καί ὡς ηὐδόκησεν». Ὁ Θεός λυγίζει τούς οὐρανούς καί κατεβαίνει στή γῆ καί αὐτή ἡ κίνηση εἶναι ἔργο τῆς Σοφίας Του καί τῆς θελήσεως Του, καί τῆς ἀγάπης Του.

Μέ τή σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ στά ἄχραντα σπλάχνα τῆς Παναγίας ἡ γεμάτη φθορά καί θάνατο ἀνθρώπινη φύση θά μπολιαστεῖ μέ τό θεϊκό μπόλι. Ἔτσι ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἀργότερα θά σημαίνει ὅτι τό μπόλι ἔπιασε, ἡ ζωή νίκησε τό θάνατο, ὁ ἄνθρωπος ἔγινε θείας φύσεως κοινωνός.

Ὁ ἄγγελος εὐαγγελίζεται στόν κόσμο χαρά μεγάλη καί ἡ μεγάλη χαρά εἶναι ὅτι «ἐτέχθη ἡμῖν σήμερον Σωτήρ», ὅτι γεννήθηκε γιά μᾶς σήμερα Σωτήρας.

Ὁ Χριστός εἶναι Σωτήρας ὄχι μέ κάτι πού κάνει, ἀλλά μέ αὐτό πού εἶναι. Τέλειος Θεός καί τέλειος Ἄνθρωπος. Μέ μία λέξη Θεάνθρωπος καί τήν ἴδια στιγμή ἀρχηγός καί γενάρχης μιᾶς νέας ἀνθρωπότητος, τῆς Ἐκκλησίας. Στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ἑνώθηκε τό κτιστό μέ τό ἄκτιστο, ἡ δική μας θνητότητα μέ τήν αἰώνια ζωή τοῦ Χριστοῦ καί νικήθηκε ὁ δικός μας θάνατος.

Τά Χριστούγεννα, λοιπόν, εἶναι ἡ μεγάλη μας γιορτή, ἡ μεγάλη μας χαρά. Τώρα μέ τό μυστήριο τοῦ Βαπτίσματός μας μπολιαζόμαστε καί ἐμεῖς μέ τή σειρά μας στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, κοινωνοῦμε μέ τή δική Του ζωή καί γινόμαστε καί ἐμεῖς κατά χάριν θεάνθρωποι.

Αὐτό, λοιπόν, εἶναι τό μεγάλο μήνυμα, αὐτό εἶναι τό μεγάλο τῆς εὐσεβείας Μυστήριον ὅτι «ὁ Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί».

Καί μετά τό μήνυμα ἡ πρόσκληση: Δοξάσατε!

Χριστός γεννᾶται, δοξάσατε!

Ἡ πρόσκληση νά δοξάσουμε καί νά δοξάζουμε τό Θεό γιά τήν ἀγάπη Του, πού Τόν ὁδήγησε στήν κένωσή Του, στήν Ἐνανθρώπησή Του, στή δική μας Σωτηρία. Ἐκεῖνος ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά γίνουμε ἐμεῖς Θεοί. Δέ στέκεται μακρυά μας, μᾶς θέλει κοινωνούς τῆς δικῆς Του ζωῆς καί τῆς δικῆς Του δόξας. Ἡ ζωή μας ὁλόκληρη θά πρέπει νά εἶναι μιά διαρκής εὐχαριστία, μιά διαρκής δοξολογία, νά δοξάζουμε τό Θεό «ἐν τῷ σώματι ἡμῶν καί ἐν τῷ πνεύματι ἡμῶν» ἡ ζωή μας ὁλόκληρη θά πρέπει νά εἶναι μιά διαρκής παραμονή στήν Ἐκκλησία, μιά διαρκής τήρηση τοῦ θελήματος ὥστε ὅλοι «ἐν ἑνί στόματι καί μιᾶ καρδία νά δοξάζουμε τό πάντιμον καί μεγαλοπρεπές ὄνομά Του».

Ἑορτάζουμε ἐφέτος τά Χριστούγεννα σέ δύσκολες ἡμέρες πού καθημερινά γίνονται δυσκολότερες καί ἀπειλοῦν καί αὐτήν τήν ἐπιβίωση τοῦ ἀνθρώπου.

Ἑορτάζουμε τήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ σέ μιά ἐποχή πού κάποιοι ἀπειλοῦν νά ἀφανίσουν τό Πρόσωπό Του ἀπό τῆς Γῆς.

Ἑορτάζουμε τήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, τοῦ μόνου πού εἶναι ἡ εἰρήνη ἡμῶν, σἐ μιά ἐποχή πού οἱ πόλεμοι καί ἡ ἀνθρώπινη κακία ἔχουν γεμίσει τόν κόσμο μέ πόνο, μέ δυστυχία, μέ προσφυγιά πού δείχνουν ξεκάθαρα ὅτι χωρίς Θεό, ἤ μέ τή λατρεία ψεύτικων θεῶν ὁ ἄνθρωπος γίνεται δαιμονικός.

Μέσα σέ ἕνα τέτοιο κόσμο ὁ Θεός γιά μιά ἀκόμη φορά ἐπισκέπτεται τή γῆ μας.

Εὔχομαι σέ ὅλους σας, προσφιλέστατοι ἀδελφοί μου, καί παιδιά μου ἀγαπημένα, αὐτή τήν ἡμέρα πού τά σύμπαντα χαρᾶς πληροῦνται γιατί Χριστός ἐτέχθη ἐκ τῆς Παρθένου, ἡ χαρά τῶν Χριστουγέννων νά εἶναι διαρκής μέσα στήν ζωή σας καί νά ἀποτελεῖ πηγή ἐμπνεύσεως, δυνάμεως καί παρηγορίας.

Ἐν ἀγάπη πολλῇ

εὐχέτης πάντων ἐνώπιον τῆς Ἁγίας Φάτνης

Ὁ Ἐπίσκοπός σας

ὁ Σισανίου καί Σιατίστης Παῦλος

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Ετικετοποιημένο Εγκύκλιοι κυρού Παύλου | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Η Ενορία του Αγίου Νικολάου τίμησε πανηγυρικά την εορτή του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου.

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2016 από Ενορία

Στις 27 Δεκεμβρίου η Ορθόδοξη Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου. Στην Ενορία του Αγίου Νικολάου η μνήμη του εορτάστηκε πανηγυρικά στον Ιερό Ναό των Ταξιαρχών στην πόλη της Σιάτιστας. Την Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2016 το πρωί τελέστηκε ο όρθρος και στη συνέχεια η πανηγυρική Θεία Λειτουργία από τον εφημέριο της Ενορίας π. Βασίλειο. Πριν την απόλυση ο π. Βασίλειος ευλόγησε τους άρτους, τον οίνον και το έλαιον, τους οποίους έφτιασε και προσέφερε κάποια ενορίτισσα, που ευλαβείται τον Άγιο Στέφανο. Και φέτος πολλοί ήταν οι πιστοί που προσήλθαν για να ζητήσουν τις πρεσβείες και την βοήθεια του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου.

Ο Άγιος Στέφανος ήταν ένας από τους πιο διακεκριμένους μεταξύ των επτά διακόνων, που εξέλεξαν οι πρώτοι χριστιανοί για να επιστατούν στις κοινές τράπεζες των αδελφών, ώστε να μη γίνονται αδικίες, προσωποληψίες και λάθη τους οποίους χειροτόνησαν οι Άγιοι Απόστολοι.

Αν και κουραστική η ευθύνη του επιστάτη για τόσους αδερφούς, παρ’ όλα αυτά ο Στέφανος έβρισκε καιρό και δύναμη για να κηρύττει το Ευαγγέλιο του Χριστού. Και όπως αναφέρει η Αγία Γραφή: «Στέφανος πλήρης πίστεως και δυνάμεως εποίει τέρατα και σημεία μεγάλα εν τω λαώ». Δηλαδή ο Στέφανος, που ήταν γεμάτος πίστη και χάρισμα ευγλωττίας δυνατό, έκανε μεταξύ του λαού μεγάλα θαύματα, που προκαλούσαν κατάπληξη και αποδείκνυαν την αλήθεια του χριστιανικού κηρύγματος.

Ο Στέφανος είχε αφιερώσει τη ζωή του στο κήρυγμα του ευαγγελικού λόγου και στη φιλανθρωπική δράση. Για την προσφορά και τις αρετές του τιμήθηκε με το χάρισμα της θαυματουργίας. Με το χάρισμα αυτό θεράπευε ασθενείς και αποδείκνυε την θεότητα του Ιησού Χριστού.

Με τη βαθιά θεολογική του κατάρτιση ανέτρεπε εύκολα τις κακοδοξίες των Ιουδαίων για τη ζωή και το έργο του Χριστού, προκαλώντας την οργή και το φθόνο τους. Οι Ιουδαίοι, όμως, καθώς ήταν προκατειλημμένοι, εξαπέλυσαν συκοφάντες ανάμεσα στο λαό, που διέδιδαν ότι άκουσαν τον Στέφανο να βλασφημεί το Μωϋσή και το Θεό.

Με αφορμή, λοιπόν, αυτές τις συκοφαντίες, που οι ίδιοι είχαν ενσπείρει, άρπαξαν με μίσος το Στέφανο και τον οδήγησαν μπροστά στο Συνέδριο, τάχα για να απολογηθεί.

Η απολογία του Στεφάνου υπήρξε πρότυπο τόλμης και θάρρους. Χωρίς να φοβηθεί καθόλου, εξαπέλυσε λόγια – κεραυνούς εναντίον των Ιουδαίων. Και από υπόδικος, ορθώθηκε θυελλώδης ελεγκτής και κατήγορός τους. Τότε ακράτητοι οι Ιουδαίοι από το μίσος, τον έσυραν έξω από την πόλη, όπου τον θανάτωσαν με λιθοβολισμό.

Εκεί φάνηκε και η μεγάλη συγχωρητικότητα του Στεφάνου προς τους εχθρούς του, με τη φράση του, «Κύριε, μη στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην». Δηλαδή, Κύριε μη λογαριάσεις σ’ αυτούς την αμαρτία αυτή.

Με τη διδασκαλία του στον λαό, την απολογία του στο Συνέδριο, τον λιθοβολισμό και τον θάνατό του, ο Αρχιδιάκονος Στέφανος αναδείχθηκε ο πρώτος μάρτυρας του Κυρίου Ιησού Χριστού, γι’ αυτό και ονομάζεται Πρωτομάρτυρας.

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Η Δεσποτική Εορτή των Χριστουγέννων στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2016 από Ενορία

Μέσα σε κατανυκτική ατμόσφαιρα και με κάθε εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια και ιεροπρέπεια, γιορτάσθηκε στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας η κατά σάρκα Γέννηση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, η «Μητρόπολις πασών των εορτών», όπως την κατονομάζει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσορρήμονας,.

Το απόγευμα της παραμονής της εορτής, στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός των Χριστουγέννων, από τους Ιερείς του Ναού π. Νέστορα και π. Βασίλειο.

Το πρωί της κυριωνύμου ημέρας της Μεγάλης Δεσποτικής Εορτής, οι καμπάνες του Ναού ήχησαν στις 5 το πρωί και πολλοί πιστοί προσήλθαν με ευλάβεια, για να εορτάσουν την Γέννηση του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης ο Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος, χοροστάτησε του Όρθρου και προεξήρχε της Πανηγυρικής Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας των Χριστουγέννων. Στη Θεία Λειτουργία συμμετείχαν ο πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος και ο Διάκονος Προκόπιος.

Κατά την διάρκεια του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, προσήλθε πλήθος πιστών, οι οποίοι με υποδειγματική τάξη και ευλάβεια συμμετείχαν στα τελούμενα, κοινωνώντας, στο τέλος, των Αχράντων Μυστηρίων.

Στην σύντομη προσλαλιά του, προ της απολύσεως της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος, μεταξύ άλλων ανέφερε και τα παρακάτω:

«…Οι άνθρωποι, πολλές φορές, έχουμε αρκετή πεποίθηση στον εαυτό μας, αρκετό εγωισμό, πράγματα τα οποία όμως όταν κλονιζόμαστε για λίγο, νοιώθουμε να φεύγουν κάτω από τα πόδια μας, και τότε ψάχνουμε για την ελπίδα. Και η ελπίδα δεν είναι άλλη, παρά η αγάπη του Θεού, που έκανε το μεγάλο θαύμα.

«Θεός το τεχθέν και η Μήτηρ Παρθένος», ακούσαμε σήμερα στο Συναξάρι, και το ερώτημα είναι αν υπάρχει κάποιο γεγονός ποιο μεγάλο απ’ αυτό; Ο Θεός μπαίνει στον κόσμο το δικό μας, έρχεται να γίνει ένας από μας, για να γίνουμε εμείς ό, τι είναι εκείνος. Επειδή γι’ αυτό μας έπλασε από την αρχή, να ζούμε μαζί Του στον Παράδεισο. Να είμαστε θεοί εν μέσω θεών.

Εμείς ζητήσαμε μία δόξα, αλλά μεγαλύτερη απ’ την δόξα του Θεού, και τελικά χάσαμε κάθε δόξα και γίναμε άδοξοι και άμορφοι, και γι’ αυτό ταλαιπωρούμεθα και βασανιζόμαστε, χωρίς η ζωή μας να έχει νόημα. Και Εκείνος πάλι έρχεται, γιατί «ο Θεός είναι Αγάπη»…

Σε λίγες μέρες ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε ένα καινούργιο χρόνο. Μπορείτε να βάλετε τη λέξη σε πολλά εισαγωγικά. Να γιορτάσουμε ένα καινούργιο χρόνο. Τι να γιορτάσουμε; Το χρόνο που δεν τον ξέρουμε; Τα χρόνια που έχουμε δει πίσω μας, πόσο καινούργια ήτανε; Τι να γιορτάσουμε; Αυτό που ήδη βλέπουμε; Που έρχεται; Άρα λοιπόν δεν υπάρχει καινούργιος χρόνος. Ο χρόνος είναι παλιός. Κι ο χρόνος είναι καταστροφικός. Γιατί κάθε καινούργιος χρόνος είναι ένα βήμα προς το τέλος μου, το τέλος του καθενός σας. Αν κάποιος μας έλεγε ότι το 2017 ήρθε η ώρα να φύγουμε απ’ αυτή τη ζωή, θα προσπαθούσαμε να κάνουμε τα πάντα, για να τον διώξουμε αλλά και πάλι δεν θα μπορούσαμε. Ο χρόνος θα έρθει, και το τέλος μας θα έρθει τότε.

Όμως, ο χρόνος μπορεί να γίνει καινούργιος. Η μοναδική νέα αρχή στο χρόνο είναι τα Χριστούγεννα. Γιατί σήμερα στο χρόνο μας που κυλούσε προς τη φθορά, τον Άδη και το θάνατο, μπήκε ο Θεός και αντέστρεψε τη ροή του χρόνου, όπως όταν ο Ιησούς μπήκε στον Ιορδάνη ποταμό, αντεστράφη η ροή του Ιορδάνη. Ακριβώς, λοιπόν, όπως εάν στο χρόνο το δικό μας μπει ο Θεός. Ο Θεός μπήκε στο χρόνο μας αλλά μένει να μπει στον προσωπικό μας χρόνο.

Κάποια στιγμή γεννηθήκαμε και μπήκαμε στο χρόνο. Κάποια στιγμή θα φύγουμε απ’ το χρόνο, όταν θα εξέλθουμε απ’ το χρόνο. Αλλά είτε εντός του χρόνου, είτε εκτός του χρόνου, η μόνη πραγματικότητα είναι ο Θεός και η αγάπη του. Και να μην το ξεχάσετε αυτό, αυτή η αγάπη είναι ευλογία, είναι ζωή, είναι νόημα ζωής. Αλλά αυτή η αγάπη μπορεί να γίνει κατάρα, όταν εσύ στέκεσαι ανίκανος να την νοιώσεις. Τότε, όταν σε αγαπάνε οι άλλοι, δαιμονίζεσαι. Όταν οι άλλοι σου κάνουνε καλό, εσύ χτυπιέσαι. Κι αυτό τι δείχνει; τι σημαίνει; Ότι η συνάντησή μας με το Θεό αντί να είναι ο παράδεισός μας μπορεί να είναι η κόλασή μας.

Όμως, η αλήθεια είναι μία. Ο Θεός μπήκε στη ζωή μας. «Επεσκέψατο ημάς εξ ύψους ο Σωτήρ ημών» και μια καινούργια Ανατολή, που δεν δύει πλέον, πέρασε μέσα στη ζωή των ανθρώπων…

Αγαπητοί αδελφοί, όλες οι γιορτές της Εκκλησίας έχουνε κάτι το περίεργο. Εάν τις γνωρίσεις και τις ζήσεις σου αλλάζουνε τη ζωή, αλλιώς περνάνε από μπροστά σου και δεν τις καταλαβαίνεις…

Οι γιορτές είναι μία κρίση πάντοτε. Μου αποκαλύπτουν το νόημά τους. Γιατί όλα τα γεγονότα της ζωής του Χριστού είναι γεγονότα της προσωπικής μας ζωής και ιστορίας. Μας αφορούν άμεσα και προσωπικά. Απαντάνε σε ερωτήματά μας και θεραπεύουν πληγές μας. Εάν, λοιπόν, δεν τα πάρω για να με θεραπεύσουν, τότε δεν τα κατάλαβα και οι γιορτές πέρασαν άσκοπα. Και γι’ αυτό είναι παρατηρημένο ότι, μετά τις γιορτές, την πιο μεγάλη πελατεία, από πλευράς επαγγελματιών, την έχουν οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι.

Οι γιορτές έχουν ένα νόημα χαράς. Έρχονται, περνάνε, δεν χάρηκες τίποτα; Η κατάθλιψή σου αρχίζει να ανεβαίνει. Είναι επόμενο. Όταν ζεις σε ένα σκοτάδι και ποτέ δεν περιμένεις φως, κατάθλιψη θα πάθεις. Αλλά όταν το φως έρχεται και συ κλείνεις τα παραθύρια απ’ έξω, για να μη σε φτάσει, τότε πλέον είσαι υπεύθυνος γι’ αυτό…

Εύχομαι, η χαρά των Χριστουγέννων να είναι μόνιμα μέσα στις καρδιές όλων μικρών και μεγάλων, και η καρδιά του καθενός μας να είναι πραγματικά μια φάτνη, που ο Θεός θα δεχθεί να κατοικήσει μέσα μας.

**Εκείνος το θέλει. Μας είπε: «Ενοικήσω εν υμίν και εμπεριπατήσω και έσομαι υμών Θεός, και υμείς έσεσθέ μοι λαός», θα κατοικήσω μέσα σας, θα είμαι για σας Πατέρας σας αγαπημένος και θα είστε για μένα παιδιά μου αγαπημένα.**

Και ο Απόστολος Παύλος μας λέγει. «Δε βλέπετε τι θέλει ο Θεός από μας; Είναι δυνατόν να αρνηθούμε την αγάπη του Θεού;»

Ελάτε, λοιπόν, να αγωνιστούμε για να είναι η χαρά των Χριστουγέννων μόνιμη μέσα στις καρδιές μας, πέρα από κάθε δοκιμασία, πέρα από κάθε θλίψη. Γιατί η κρίση η πραγματική, δεν είναι η οικονομική, είναι οι άδειες καρδιές μας. Αυτή είναι η πραγματική κρίση.

Εύχομαι, λοιπόν, να είναι ευλογημένη η παρουσία του Χριστού μέσα στο σπίτι σας και μέσα στις καρδιές σας».

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα και ευχές στον Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλο από την Ενορία του Αγίου Νικολάου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2016 από Ενορία

Τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλο επισκέφθηκαν για ευχές, αργά το απόγευμα της παραμονής των Χριστουγέννων, οι Ιερείς της Ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, π. Βασίλειος Βασιλείου και π. Νέστορας Γκουρομίσιος, μαζί με τους Εκκλησιαστικούς Επιτρόπους, τις κατηχήτριες, τα μέλη της χορωδίας της Ενορίας και παιδιά των Κατηχητικών Σχολείων.

Ο ποιμενάρχης τους υποδέχθηκε στην είσοδο της Μητροπόλεως με αισθήματα χαράς. Όλοι μαζί μετέφεραν με τον δικό τους τρόπο το μεγάλο μήνυμα της Γεννήσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τραγούδησαν παραδοσιακά κάλαντα της Σιάτιστας, έψαλλαν βυζαντινούς ύμνους της εορτής των Χριστουγέννων και τη φήμη του Σεβασμιωτάτου.

Ο Σεβασμιώτατος, αφού δέχθηκε τις ευχές όλων, τους ευχαρίστησε και τους ευχήθηκε να βιώσουν το πραγματικό νόημα της μεγάλης εορτής της Γεννήσεως του Ιησού Χριστού, που είναι η μετάνοια, για να μπορέσει η κοινωνία και το έθνος να βελτιωθούν και να αποφευχθεί μια ενδεχόμενη καταστροφή.

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Τα παιδιά των κατηχητικών της Ενορίας του Αγίου Νικολάου γιόρτασαν τα Χριστούγεννα

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2016 από Ενορία

Με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλου, πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η χριστουγεννιάτικη γιορτή των κατηχητικών σχολείων της Ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, την Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2016 στο Ενοριακό Κέντρο του Ιερού Ναού.

Τα παιδιά του κατώτερου κατηχητικού Σχολείου (Δ’, Ε’, Στ’ Δημοτικού) παρουσίασαν χριστουγεννιάτικα ποιήματα, ύμνους, τραγούδια και κάλαντα, και τη Χριστουγεννιάτικη θεατρική παράσταση: «Το πιο πολύτιμο μαργαριτάρι».

Τα παιδιά με μοναδική απλότητα και αξιοσημείωτη πολλές φορές πνευματικότητα, απέδωσαν με τον καλύτερο τρόπο την θεατρική παράσταση και τα επίκαιρα ποιήματα καθώς και χριστουγεννιάτικους εκκλησιαστικούς ύμνους, υπενθυμίζοντας σε μικρούς και μεγάλους την άξια του μηνύματος των Χριστουγέννων, ώστε οι παρευρισκόμενοι να συγκινηθούν αρκετά και να τα χειροκροτήσουν παρατεταμένα.

Το θεατρικό σκηνοθέτησε η κατηχήτρια Περιστέρα Μάνιου, εκπαιδευτικός, και τα τραγούδια δίδαξαν ο Χρήστος Καρακουλάκης και η πρεσβυτέρα εκπαιδευτικός Σταυρούλα Βασιλείου.

Στη συνέχεια, η Περιστέρα Μάνιου ευχαρίστησε τα παιδιά που έδωσαν τον εαυτό τους για επιτύχει η γιορτή, ευχαρίστησε όλους εκείνους που συνεργάσθηκαν κατά τις προετοιμασίες, ευχαρίστησε τους Ιερείς της ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα και τον μουσικό κ. Παναγιώτη Αμεξίζογλου που συνόδευσε με την κιθάρα την χορωδία των παιδιών του κατηχητικού. Ευχαρίστησε και τους γονείς, που της εμπιστεύονται τα παιδιά τους, στον υπεύθυνο και ζωτικό τομέα της ορθοδόξου κατηχήσεως.

Την εκδήλωση έκλεισε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης ο Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος, ο οποίος ευχήθηκε, «… η ειρήνη του Θεού, που την εγκαινιάζει η είσοδος του Θεού στο χρόνο το δικό μας, να ειρηνεύσει τις καρδιές μας, να μας φωτίσει και να μας αξιώσει, η καρδιά μας να γίνει μια φάτνη, που θα ανακληθεί ο Χριστός». Ευχήθηκε ακόμα «… να γιορτάσουν όλοι αληθινά Χριστούγεννα και να καταλάβουμε τα Χριστούγεννα σαν γεγονός της δικής μας ζωής και ιστορίας».

Τέλος, συνεχάρη όλα τα παιδιά, τις κατηχήτριές τους, την Ενορία του Αγίου Νικολάου και ευχήθηκε λέγοντας «… να σας αξιώνει ο Θεός, να αποκτήσετε το αληθινό πνεύμα των Χριστουγέννων, που είναι η ταπείνωση και η αγάπη. Να είστε καλά, Χρόνια πολλά και Ευλογημένα…»

Η γιορτή έκλεισε με το κοντάκιο της εορτής των Χριστουγέννων, «Η Παρθένος σήμερον…» και ο Σεβασμιώτατος μοίρασε σε όλα τα παιδιά την εικόνα του Ιησού Χριστού.

Από την Ενορία προσφέρθηκαν σε όλους γλυκίσματα και σ’ όλα τα παιδιά των Κατηχητικών Σχολείων μοιράστηκαν από ένα χριστουγεννιάτικο αναμνηστικό, που ετοίμασαν οι κατηχήτριες.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ Η ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Μνημόσυνο του μακαριστού Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κυρού Αντωνίου και εκδήλωση τιμής για τα 53 χρόνια Ιερατικής Διακονίας του πρωτοπρεσβυτέρου Αλεξάνδρου Θεοδωροπούλου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2016 από Ενορία

Την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2016, τελέσθηκε στην πόλη της Σιάτιστας, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Δημητρίου αρχιερατική Θεία Λειτουργία και Ιερό Μνημόσυνο, για τον μακαριστό Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κυρό Αντώνιο Κόμπο, ο οποίος εκοιμήθη εν Κυρίω στις 17 Δεκεμβρίου 2005, καθώς και για όλους τους μακαριστούς Ιεράρχες της Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης. Τη Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος, ο οποίος κήρυξε και το θείο λόγο. Αμέσως μετά την Θεία Λειτουργία και το μνημόσυνο, στην αίθουσα «Αλεξάνδρα Παπαγεωργίου» πραγματοποιήθηκε εκδήλωση τιμής, για τα 53 χρόνια Ιερατικής Διακονίας του Πρωτοπρεσβυτέρου Αλέξανδρου Θεοδωροπούλου. Στην αρχή της εκδήλωσης παρουσιάστηκε βίντεο με τη ζωή και το έργο του πρωτοπρεσβυτέρου Αλεξάνδρου Θεοδωροπούλου. Στη συνέχεια η Βυζαντινή και Παραδοσιακή Χορωδία της Μητροπόλεως «Ο Όσιος Ναούμ», υπό τη Διεύθυνση του Θωμά Θεοδωροπούλου, έψαλε βυζαντινούς ύμνους. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος, τίμησε τον π. Αλέξανδρο με τον Σταυρό του Μεγαλομάρτυρος Αγίου Δημητρίου. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν Ιερείς της Μητροπόλεως και πλήθος πιστών.

Γ.Γ. siatista-info.blogspot.com

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός