Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

Με κατάνυξη τελέσθηκε την Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017 η Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, έμπροσθεν της Ιεράς θαυματουργού Εικόνος της Παναγίας Ελεούσας, της Ιεράς Μονής Μικροκάστρου, από τους Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα.

Πολλοί ήταν οι πιστοί που παρακολούθησαν την κατανυκτική ακολουθία, προσευχόμενοι στην Υπεραγία Θεοτόκο και ψάλλοντες το »Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια».

Προ του τέλους της Ακολουθίας του Ακαθίστου, ο π. Βασίλειος κήρυξε τον θείο λόγο, αναφερόμενος στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου.

«Η Θεοτόκος», είπε, «για τον υμνογράφο, είναι τα πάντα και προσφέρει τα πάντα. Και για την εποχή μας, τη βουτηγμένη μέσα στον πόνο και τη θλίψη, μέσα στη κατήφεια και την στενοχώρια, το άγχος και την αγωνία, η Θεοτόκος είναι αυτή που προσφέρει τη χαρά. Αυτό που λείπει από τον κόσμο. Ο μέγας Αρχάγγελος Γαβριήλ αναφωνούσε πανηγυρικά: «Να χαίρεσαι συ Θεοτόκε που δέχθηκες μέσα σου τη χαρά όλου του κόσμου, τον Ιησού Χριστό, και είσαι δοχείο της χαράς. Μέσω αυτής της χαράς θα καταργηθεί η κατάρα που πήρε η πρόγονός μας Εύα για την παρακοή της».

Ο χριστιανισμός είναι η αποκάλυψη της χαράς. Πριν ακόμη ο Αρχάγγελος Γαβριήλ πει το Ευαγγέλιο στη Θεοτόκο, της λέγει να χαίρεται. «Χαίρε Κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά Σού».

Ο κόσμος, ο προ Χριστού και ο έξω από το Χριστό, δεν έχει χαρά. Γι’ αυτό, το πρώτο που λέγει ο Αρχάγγελος είναι το «Χαίρε», δηλαδή να έχεις χαρά.

Και το μήνυμα ποιο είναι; Ο Θεός θα γίνει άνθρωπος, να σώσει τον άνθρωπο. Να τον λυτρώσει από τα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. Είναι το ευ – άγγελμα, το ευαγγέλιο, ο ευαγγελισμός.

Και γεννιέται, συλλαμβάνεται στη μήτρα, ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος είναι η χαρά του κόσμου, και δίνει τη χαρά στον κόσμο. Δίνει, όμως, τη δική του χαρά. Κατά τη διάρκεια του Μυστικού Δείπνου λέει στους μαθητές του: «Ταύτα λελάληκα υμίν, ίνα η χαρά η εμή εν υμίν μείνη και η χαρά υμών πληρωθή», «και την χαράν υμών ουδείς αίρει αφ’ υμών»

Ο άνθρωπος είναι πλασμένος για τη χαρά, γι’ αυτό και την αναζητά. Και μπορεί να την βρει. Τις πιο πολλές φορές, όμως, την αναζητά σε λανθασμένα μονοπάτια. Την αναζητά στη γνώση, στις ηδονές, στις απολαύσεις, στη διαστροφή, στον πλούτο, στη δόξα, στη φήμη, στην εξουσία. Στο καινούργιο ρούχο, αυτοκίνητο, σπίτι, στην επιτυχία. Και αντί της χαράς βρίσκει πολλές φορές τη θλίψη, τη στενοχώρια, την απογοήτευση. Βρίσκει τον Άδη, την κόλαση.

Ενώ αντιθέτως, ο άνθρωπος μπορεί να βρει τη χαρά ακόμη και μέσα στη θλίψη και στον πόνο, στην αρρώστια ή στη φτώχεια, στα προβλήματα, στον διωγμό, στη φυλακή, στα βασανιστήρια. Το βλέπουμε αυτό, διαβάζοντας τους βίους των αγίων μαρτύρων. Ο Απόστολος Παύλος μέσα από τη φυλακή της Ρώμης, ενώ είναι μελλοθάνατος, φωνάζει στους Φιλιππησίους: «Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε. Πάλιν ερώ, χαίρετε».

Ο άνθρωπος δεν βρίσκει τη χαρά μέσα στον κόσμο ούτε στη ζωή του, επειδή η χαρά δεν είναι κοσμικό πράγμα. Η χαρά είναι δώρο, είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος.

Δεν υπάρχει μέσα μας, ούτε ο κόσμος μπορεί να μας τη δώσει. Είναι άκτιστη ενέργεια του Θεού και αναπαύεται στους καθαρούς και ταπεινούς, όπως ήταν η Θεοτόκος, η οποία και έγινε «χαράς δοχείον» και προσφέρει και σ’ εμάς χαρά απ’ τη χαρά της.

Η χαρά δεν είναι ένα απλό συναίσθημα. Είναι ο Χριστός! Είναι πρόσωπο. Όπως και η αγάπη δεν είναι συναίσθημα αλλά πρόσωπο, ο Χριστός! Αυτός λείπει απ’ την ανθρωπότητα. Ο Χριστός λείπει, και γι’ αυτό δυστυχεί και καταντά κόλαση. Όταν ο Χριστός είναι παρών, το πρόσωπο της γης αλλάζει, οι κοινωνίες ευημερούν, τα πρόσωπα των ανθρώπων χαίρονται. Γίνονται τα πάντα Βασιλεία Θεού.

Η Θεοτόκος έλαβε τη χαρά, κατέχει τη χαρά και προσφέρει τη χαρά. Δεν είναι μακρυά μας. Μπορούμε να τη ζητήσουμε. Θα μας τη δώσει. Η χαρά είναι ο Χριστός!»

Με κατάνυξη και με την παρουσία πλήθους πιστών τελέσθηκε το απόγευμα της Κυριακής 26 Μαρτίου 2017, Δ΄ Νηστειών, ο Δ΄ Κατανυκτικός Εσπερινός της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Δημητρίου Σιάτιστας χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλου.

Πριν την έναρξη της Ακολουθίας, στην είσοδο του Ιερού Ναού, έγινε η υποδοχή της Τιμίας Κάρας του Οσίου Παύλου του Θηβαίου, από την Ιερά Μονή Παναγίας Μικροκάστρου της Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης.

Την Τιμία Κάρα μετέφερε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης ο Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος.

Ομιλητής ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. κ. Παύλος. Στην αρχή της ομιλίας του, ανέφερε ότι, «αποτελεί ιδιαίτερη ευλογία που έχουμε ανάμεσά μας την κάρα του Οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών Παύλου του Θηβαίου. Η Αγία κάρα ευωδιάζει με μια απλή, απέριττη, άρρητη, υπέροχη ευωδία, σημείο της χάριτος του Θεού, που έχει θησαυριστεί σ’ αυτά τα γυμνά οστά.»

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στον θαυμαστό βίο του Οσίου και ενημέρωσε τους πιστούς ότι, «από σήμερα και για κάθε χρόνο πλέον την ίδια μέρα θα καθιερωθεί η έλευση της τιμίας κάρας του Αγίου και κάθε χρόνο στις 15 Ιανουαρίου θα γιορτάζεται μαζί με τον Άγιο Ιωάννη τον Καλυβίτη με Ιερή Αγρυπνία.»

Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος μίλησε για την προσευχή.

Απάντησε στα ερωτήματα τι είναι η προσευχή, γιατί προσευχόμεθα και αναφέρθηκε στις προσευχές που έχει η Εκκλησία μας.

Απάντησε στο ερώτημα, γιατί προσεύχεται ο Χριστός, λέγοντας ότι «η προσευχή είναι κοινωνία ζωής και γι’ αυτό προσεύχεται ο Χριστός, για να φανερώσει την ενότητά του, παρ’ όλο που είναι άνθρωπος, με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα.»

Σε άλλο σημείο ο Μητροπολίτης ανέφερε ότι, «η ζωή της Εκκλησίας μας είναι ολόκληρη μία διαρκής προσευχή. Και η προσευχή είναι μία διαρκής έξοδος δική μας από την ανθρώπινη αυτάρκεια και τον εγωισμό μας. Είναι μια προσπάθεια κοινωνίας με τον όντως Όντα, δηλαδή με τον αληθινό Θεό. Είναι μία διαρκής παραμονή στο Θεό, ό, τι είναι η αναπνοή για το σώμα είναι η προσευχή για την ψυχή. Όταν ένας άνθρωπος δεν αναπνέει είναι νεκρός και ένας άνθρωπος που δεν προσεύχεται είναι νεκρός.  Και είναι νεκρά τα έργα του και βρωμάει η ζωή του, όπως βρωμάει το ψόφιο κουφάρι.»

Ο άνθρωπος που δεν προσεύχεται έχει εγωισμό. Θεωρεί ότι αυτός είναι το κέντρο του κόσμου και δεν έχει ανάγκη κανέναν γι’ αυτό δεν προσεύχεται. Ένας άνθρωπος όμως που προσεύχεται έχει μία αναφορά έξω από αυτόν. Είναι μία έξοδος από τον εγωισμό του κι αυτό είναι μια ελπίδα.

Η αυτάρκεια και ο εγωισμός μας δεν μάς αφήνουν να προσευχόμαστε. Το θεωρούμε περιττό…

Γιατί δεν πηγαίνω στην Εκκλησία; Γιατί πιστεύω ότι δεν έχω ανάγκη το Θεό. Μπορώ να περάσω την Κυριακή μου χωρίς το Θεό. Να, η αυτάρκεια και ο εγωισμός, και δεύτερον γιατί δεν έχω αγάπη, δεν θέλω να βρεθώ με τους άλλους αδελφούς.

Η πρώτη πράξη λατρείας μας όταν ερχόμαστε στην Εκκλησία δεν είναι ότι θα προσευχηθούμε, είναι ότι ανταποκρινόμαστε στην πρόσκληση του Πατέρα, για να είμαστε όλοι μαζί, γιατί είμαστε οικογένεια του Πατέρα. Μας καλεί και μαζευόμαστε όλα τα παιδιά, και μαζευόμαστε, γιατί αγαπιόμαστε μεταξύ μας, γιατί αγαπάμε τον Πατέρα μας. Όταν λέω δεν πάω, σημαίνει δεν έχω ανάγκη τον Θεό, δεν έχω ανάγκη τους αδελφούς μου.

Επειδή, όμως, ο Θεός είναι αγάπη, γι’ αυτό ταπεινώνει την αλαζονεία μας, όταν μάς επιτρέπει την ασθένεια, την αποτυχία, να φάμε τα μούτρα μας, για να βάλουμε μυαλό.

Η προσευχή είναι το θερμόμετρο, που θερμομετρεί το βαθμό της αγάπης μας. Όποιος αγαπά, γίνεται όλος προσευχή.

Η προσευχή δεν είναι μία επιπλέον πράξη. Δεν είναι ένα καρύκευμα που το βάζουμε στο φαγητό της ζωής μας, αλλά είναι η ουσία της ζωής μας και της πνευματικής μας ζωής. Όποιος δεν προσεύχεται, δεν υπάρχει. Προσπαθεί να είναι αλλά τον περιμένει ο θάνατος στη γωνία και τον σαρκάζει.»

Ο Σεβασμιώτατος τελείωσε προτρέποντας τους μεγάλους να μάθουν στα παιδιά να προσεύχονται. «Μην εγκαταλείπετε τα παιδιά. Βέβαια πρέπει να βλέπουν πρώτα εσάς να προσεύχεστε. Και να προσεύχεστε με σοβαρότητα, και μετά διδάξτε τους την προσευχή από την βρεφική ηλικία. Διδάξτε τους να κάνουν το σταυρό τους. Δεν μπορείτε να φανταστείτε, πόσο θα τα ωφελήσει και πόσο θα τα σώσετε σε κρίσιμες ώρες.

Και οι νεότεροι άνθρωποι, που μέσα στον εγωισμό της νεότητας, όλα εμείς τα καταφέρνουμε, μάθετε να ταπεινώνεστε και να προσεύχεστε για να έχετε αληθινή δύναμη, να ’χετε αληθινή φώτιση, να ξεφεύγετε απ’ τις τόσες παγίδες που υπάρχουν γύρω σας. Πολλές απ’ αυτές σφράγισαν τη ζωή χιλιάδων παιδιών…

Εάν ο άνθρωπος προσπαθεί να βρίσκεται ενώπιον του Θεού αληθινά με την προσευχή του, θα έχει πάντοτε φωτισμένο το νου του, θα διαπιστώνει τις παγίδες, θα στηρίζεται και θα προχωράει.

Να μάθουμε, λοιπόν, να παριστάμεθα ενώπιον του Θεού και να μη φοβόμαστε στη ζωή μας τίποτα, όπως δεν φοβήθηκαν οι πατέρες μας, που θυσιάστηκαν για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι.»

Το εορταστικό πρόγραμμα άρχισε με τον γενικό σημαιοστολισμό όλων των Δημοσίων, Δημοτικών, Ιδιωτικών καταστημάτων και οικιών από την παραμονή των εορταστικών εκδηλώσεων.

Την Παρασκευή 24 Μαρτίου οι μαθητές όλων των σχολείων της πόλης απέδωσαν τιμές στο Ηρώο των πεσόντων στην πλατεία Διοικητηρίου και κατέθεσαν στεφάνια για τη μνήμη των ηρώων.

Ανήμερα της εορτής Σάββατο 25 Μαρτίου 2017 το πρωί έγινε χαιρετισμός της ημέρας με χαρμόσυνες κωδωνοκρουσίες και τη μπάντα του Δήμου να παίζει εμβατήρια και ακολούθησε έπαρση της σημαίας από το Δήμο.

Στους δύο Ενοριακούς Ναούς της πόλης, στην Ενορία του Αγίου Νικολάου και στην Ενορία του Αγίου Δημητρίου τελέστηκε Θεία Λειτουργία.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος με τους ιερείς της πόλης, στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Δημητρίου τέλεσε την δοξολογία παρουσία των Δημοτικών, Πολιτικών, Δικαστικών και Αστυνομικών αρχών, των μαθητών και μαθητριών όλων των εκπαιδευτηρίων της πόλης και του λαού. Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε εκπαιδευτικός ο κ. Κοντσιόγλου Χριστόφορος.

Ακολούθησε η επιμνημόσυνη δέηση και η κατάθεση στεφάνων στον χώρο του Ηρώου, από τη Δήμαρχο Βοΐου κ. Δημήτριο Λαμπρόπουλο, τον κ. Στέλιο Δίκο Πρόεδρο του τοπικού Συμβουλίου Σιάτιστας, εκπρόσωπο του Αστυνομικού τμήματος Σιάτιστας και εκπρόσωπο της Εθνικής Αντίστασης.

Τηρήθηκε σιγή ενός λεπτού στη μνήμη των ενδόξων νεκρών μας και η φιλαρμονική του Δήμου παιάνισε τον Εθνικό ύμνο.

Μετά την δεξίωση στο Δημοτικό κατάστημα ακολούθησε η παρέλαση της μαθητιώσας νεολαίας.

Την παράσταση, έκλεψαν οι μικροί μαθητές των νηπιαγωγείων και των παιδικών σταθμών με τις παραδοσιακές στολές και την παρέλασή τους.

Με θρησκευτική ευλάβεια και με αισθήματα εθνικής υπερηφάνειας, τίμησε η Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας την διπλή εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και την Επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας της 25ης Μαρτίου, αποδίδοντας τη δέουσα τιμή στην Υπέρμαχο Στρατηγό του Έθνους μας και στους ηρωικούς Αγωνιστές του 1821.

Την Παρασκευή 24 Μαρτίου 2017 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος, με τη συμμετοχή των Ιερέων της Ενορίας του Αγίου Νικολάου π. Βασιλείου και π. Νέστορα και του Διακόνου Προκοπίου, χοροστάτησε στον Αρχιερατικό Εσπερινό της εορτής του Ευαγγελισμού και έψαλε τους οίκους της Δ΄ στάσεως των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο.

Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος τόνισε να δοξάζουμε την Παναγία μας γιατί με την υπακοή της μας ξαναχάρισε τη ζωή και να την ακολουθήσουμε. Να μάθουμε και εμείς να κάνουμε υπακοή στου Θεού το θέλημα αν θέλουμε να ξαναβρούμε και την οδό και την αλήθεια και την όντως ζωή.

Στη συνέχεια οι νέοι των κατηχητικών Σχολείων της Ενορίας, στην αίθουσα εκδηλώσεων του 2ου Δημοτικού Σχολείου Σιάτιστας, πραγματοποίησαν εορταστική εκδήλωση, για την εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου 1821.

Η γιορτή ήταν αφιερωμένη στις ηρωικές μορφές των γυναικών, που με τα κατορθώματά τους, με το αδάμαστο φρόνημά τους και την ατσάλινη θέλησή τους επί 400 χρόνια δουλείας κάτω από τον τουρκικό ζυγό, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο κοσμοϊστορικό μεγαλούργημα του 1821. Επίσης παρουσιάσθηκε το θεατρικό έργο: «Η Καρατάσαινα», με το οποίο τονίσθηκε η μεγάλη προσφορά των ηρωϊκών γυναικών από τη Νάουσα της Μακεδονίας.

Στην εορταστική εκδήλωση συμμετείχαν τα παιδιά του μέσου Κατηχητικού Σχολείου, η χορωδία Παραδοσιακών τραγουδιών της Ενορίας, αλλά και κατηχητές και συνταξιούχοι εκπαιδευτικοί.

Ήταν μια συλλογική προσπάθεια της Ενορίας, με σκοπό να ενεργοποιήσει τη μνήμη μας και να αποδώσουμε φόρο τιμής στους ήρωες προγόνους μας.

Στην οργάνωση και στην όλη επιτυχία της εορτής συνετέλεσαν πολλοί. Και πρώτα η κατηχήτρια των παιδιών και υπεύθυνη της όλης οργάνωσης κ. Ευφημία Ώττα μαζί με τη βοηθό στο κατηχητικό της έργο, κ. Τατιανή Τζάλια. Η κ. Ευφημία Ώττα ήταν ακόμη ο εμπνευστής και κατασκευαστής των σκηνικών της παράστασης.

Τη Χορωδία διηύθυνε ο μουσικός κ. Παναγιώτης Αμεξίζογλου, παίζοντας ταυτόχρονα και κιθάρα, βιολί έπαιξε η Ελένη Bασιλείου και τουμπερλέκι ο Νικόλαος Λεζγίδης.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης ο Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλος ευχήθηκε, «η Εθνική μας εορτή να είναι εορτή αφύπνισης, που θα μας κάνει να μη καθόμαστε στους καναπέδες μας ή στις καρέκλες μας και να χειροκροτούμε αλλά να δίνουμε την καθημερινή μας μάχη για την αξιοπρέπεια του καθενός από εμάς, του κάθε ανθρώπου, του κάθε Έλληνα και της κάθε Ελληνίδας, του κάθε παιδιού, που προσπαθούν από την μικρή ηλικία να το χαλάσουν και να το μπερδέψουν, μιλώντας για βιολογικό και για κοινωνικό φύλο, τα οποία έχουν στόχο το λαό μας και την ψυχή του λαού μας. Γιατί αυτά που είδατε και αυτά που ακούσατε, προϋποθέτουν λεβεντιά και δεν μπορεί να ’χει λεβεντιά αυτός που ψάχνεται αν είναι άνδρας ή αν είναι γυναίκα. Γι’ αυτό η πατρίδα μας δέχεται επίθεση όχι μόνον εκ των έξω αλλά και εκ των έσω. Μακάρι να σταθούμε με αξιοπρέπεια στο όνομά μας ως Έλληνες πολίτες αυτής της χώρας, της ευλογημένης αλλά και της δοκιμαζομένης.»

Τέλος αφού ευχαρίστησε όλους όσοι συνετέλεσαν στην παρουσίαση αυτής της εορτής, όσοι μας βοήθησαν να καταλάβουμε την πραγματική συμμετοχή του λαού, των γυναικών και των ανδρών, σ’ αυτό τον αγώνα για τη λευτεριά, ευχήθηκε να είμαστε πάντοτε άξιοι της Ελευθερίας μας. Και κατέληξε λέγοντας: «Χρόνια πολλά και Ευλογημένα.»

Ο Προϊστάμενος της Ενορίας του Αγίου Νικολάου π. Βασίλειος Βασιλείου κλείνοντας την εκδήλωση ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο, εξέφρασε τις πολλές ευχαριστίες προς τον διευθυντή του 2ου Δημοτικού Σχολείου κ. Μιλτιάδη Γκούβα, για την παραχώρηση της αίθουσας εκδηλώσεων του Σχολείου, ώστε να παρουσιαστεί αυτή η εκδήλωση, ευχαρίστησε τα παιδιά που παρουσίασαν πάρα πολύ όμορφα, με πολύ ενθουσιασμό ζώντας όλα αυτά τα γεγονότα, τα μέλη της χορωδίας και τους μουσικούς, τις εκφωνήτριες αλλά και όσους συνετέλεσαν στην οργάνωση αυτής της γιορτής. Τέτοιες εκδηλώσεις είπε, όπως αυτές είναι εθνικές τονωτικές ενέσεις. Να τη θυμόμαστε πάντα αυτή την εκδήλωση και να μας κρατάει σε μια εθνική εγρήγορση. Χρόνια Πολλά σε όλους.

 Ακολουθεί σύντομο φωτογραφικό υλικό από την εορταστική εκδήλωση.

Την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, 19 Μαρτίου 2017,  στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, τελέσθηκε ο Γ΄ Κατανυκτικός Εσπερινός,  χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλου και με την παρουσία των Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως και πλήθους κόσμου.

Ομιλητής ήταν ο ίδιος ο Σεβασμιώτατος και στην θεολογική και βαθυστόχαστη ομιλία του, επικεντρώθηκε στο θεσμό της Νηστείας. Όπως ανέφερε, «Τον θεσμό της Νηστείας τον έχουμε θεοπαράδοτο και στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη.

Δεν τον επινοήσαμε εμείς οι άνθρωποι αλλά ο Ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ο οποίος όχι απλώς τον θεσμοθέτησε αλλά ταυτόχρονα τον εφήρμοσε. Και έτσι η Εκκλησία στοιχούσα στο παράδειγμα του Χριστού, καλεί και μας τους πιστούς, στο διάστημα της ζωής μας, μέσα στην Εκκλησία, να ασκούμεθα με την άσκηση της Νηστείας. Μας έχει ορίσει την Τετάρτη και την Παρασκευή, όχι τυχαία, γιατί η Τετάρτη είναι η ημέρα που ο Κύριος προδόθηκε, είναι η προδοσία του Ιούδα, που μας θυμίζει την προδοσία του κάθε ανθρώπου, του καθενός από μας, και δεύτερον είναι η Παρασκευή, που είναι η μέρα της Σταυρικής του θυσίας.

Αυτά τα γεγονότα δεν μπορούμε να τα παραβλέπουμε, αν πραγματικά είμαστε πιστοί. Αν πραγματικά σχετιζόμαστε με τον Χριστό, δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους η ζωή του Χριστού. Αντίθετα, η ζωή του Χριστού υπομνηματίζει τη ζωή μας, μέχρις ότου η Ζωή του γίνει ζωή μας. Γιατί, αυτός είναι ο στόχος μας. Δεν είναι να μεγαλώσουμε και κάποια στιγμή να πεθάνουμε, αλλά να φτάσουμε «εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού». Γι’ αυτό αγωνίζεται και γι’ αυτό ζει ο πιστός άνθρωπος, για να φθάσει «εις μέτρον ηλικίας…» δηλ. τότε που η ζωή μου θα ’χει πληρωθεί από το Χριστό, από το θέλημά του, από την εμπιστοσύνη μου σ’ Εκείνον. Όταν η ζωή του έχει γίνει ζωή μου…»   

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του ο Σεβασμιώτατος, ευχήθηκε, «εμείς που τ’ ακούμε, να τα ζούμε και να πορευόμαστε. Και η χάρη του Θεού θα ευλογεί τη ζωή μας. Και η ευλογία του Θεού, έστω και σε λίγους ανθρώπους, είναι προφύλαξη. Και για τους πολλούς, που ζουν ανόητα, μέχρις ότου ξυπνήσουν και μετανοήσουν και βρουν το δρόμο τους.»

Στο τέλος του Εσπερινού, Κληρικοί και οι λαϊκοί έλαβαν την ευχή του Σεβασμιωτάτου, καθώς και από μία πλαστικοποιημένη εικονίτσα με τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό.

Με εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε την Κυριακή 19 Μαρτίου 2017 η Γ΄ Κυριακή των Νηστειών, της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.

Στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου και παρουσία πλήθους πιστών, ιερούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας ο Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λατρείας, τον Ποιμενάρχη μας  πλαισίωσαν συμπροσευχόμενοι, οι Ιερείς του Ναού π. Βασίλειος και π. Νέστορας και οι διάκονοι Προκόπιος και Δημήτριος.

Στην ακολουθία του όρθρου, μετά το ασματικόν «Άγιος ο Θεός…» της δοξολογίας, έγινε η περιφορά του Ιερού Συμβόλου της Ορθοδοξίας μας, του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, εντός του Ιερού Ναού και μεταφέρθηκε με σεμνή πομπή στο κέντρο του Ναού.

Ο Σεβασμιώτατος  Μητροπολίτης μας, αφού προσκύνησε και ασπάσθηκε τον Τίμιο Σταυρό, διένειμε, κατά το έθος, ο ίδιος στους πιστούς ως ευλογία, λουλουδάκια, για να λάβουν τη χάρη και τη δύναμη ώστε να συνεχίσουν τον αγώνα μέχρι τα Πάθη και τη Ζωοποιό Ανάσταση του Κυρίου μας.

Πλήθος πιστών συμπροσευχόμενοι ευλαβικά απέδωσαν την ύψιστη τιμή και προσκύνηση στο υπέρτατο σύμβολο της Χριστιανικής Πίστης, τον Ζωοποιό Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, που είναι η χαρά του κόσμου, η δύναμη των πιστών, το στήριγμα των δικαίων και των δαιμόνων το τραύμα.

Στο Κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος μίλησε για τον Ζωοποιό Σταυρό και μεταξύ άλλων ανέφερε και τα εξής:

«…Ο Θεός, μέτρο της αγάπης του έχει το Σταυρό του. Δια του Σταυρού «ήρθε η χαρά εν όλω τω κόσμω». Δια του Σταυρού θα έλθει η χαρά και στη δική σου τη ζωή, και μόνον δια του Σταυρού. Δια της απολαύσεως των οποιονδήποτε πραγμάτων και των παθών σου, μόνο πόνο και θάνατο θα εισφέρεις στον εαυτό σου. Μόνον αποτυχία θα εισφέρεις στον εαυτό σου. «Μία ροπή και ταύτα πάντα θάνατος διαδέχεται». Εάν λίγο θυμηθείτε, θα θυμηθείτε τούτες τις μέρες τι είδαμε και τι ζήσαμε, για να δείτε πόσο ματαιοδοξία είναι ο πλούτος. Για να καταλάβετε πόσο καταστρέφει η αλαζονεία και εμάς και τους άλλους. Τα  βλέπουμε αλλά κάνουμε πως δεν τα καταλαβαίνουμε, όταν αφορούν εμάς. Για τους άλλους τα δείχνουμε, για τους άλλους τα λέμε, για τον εαυτό μας όμως, όχι.

Γι’ αυτό, λοιπόν, η Εκκλησία μάς καλεί, τον αγώνα να τον συνεχίσουμε μέχρι το τέλος. Μέχρι να φθάσουμε ακατακρίτως να προσκυνήσουμε την Ανάσταση του Κυρίου μας και να χαρούμε αυτή την Ανάσταση σαν Ανάσταση της δικής μας της ζωής, μέσα στις οποιεσδήποτε δυσκολίες και συνθήκες.

Σήμερα οι άνθρωποι δεν έχουν χαρά. Σήμερα οι άνθρωποι δεν έχουν ευτυχία. Όμως, τα πιο παλιά χρόνια έβλεπες τη χαρά και την ευτυχία στα καλυβάκια. Εμείς αντικαταστήσαμε με ωραία σπίτια και με παλάτια τα καλυβάκια, γιατί με το που φτιάξαμε κάτι, νομίζουμε ότι εμείς το φτιάξαμε, και πετάξαμε Αυτόν απ’ τον οποίον προέρχεται «πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον».

Όμως τώρα είναι η ώρα της δοκιμασίας. Τώρα πλέον όλα έχουν βγει στην αγορά. Τώρα ή θα μετανοήσουμε ή θα χαθούμε. Ακόμα και ως λαός. Ή θα μετανοήσουμε και θα αλλάξουμε ή θα χάσουμε τα παιδιά μας. Και το βλέπετε πόσο εύκολα και γρήγορα τα χάνουμε πια. Βλέπετε την αδυναμία τους να φτιάξουν κάτι στη ζωή τους. Έτσι, δεν έχουμε πολλές επιλογές. Ένα πράγμα πρέπει να αποφασίσουμε. Πιο δρόμο θα επιλέξουμε; Του Χριστού ή του διαβόλου. Δεν υπάρχει τρίτος, ούτε υπάρχει ουδέτερος. Ο Χριστός είπε «ο μη ων μετ’ εμού, κατ’ εμού εστίν». Είναι εναντίον μου αυτός που δεν είναι μαζί μου.

Έτσι, λοιπόν, ο Χριστός μας είπε τις προϋποθέσεις. Να μετανοήσεις, να αγαπήσεις, να δεις τις δοκιμασίες σαν επίσκεψη Θεού στη ζωή σου και να ακολουθείς πάντα το Χριστό, και Εκείνος θα σε οδηγήσει στη αληθινή ελευθερία, στην αληθινή χαρά, και τέλος, στη Βασιλεία Του.

Μακάρι να το καταλάβουμε. Δεν είναι δύσκολες οι αλήθειες του Θεού. Είναι πάρα πολύ απλές. Εμείς γίναμε δύσκολοι, εμείς γίναμε μπερδεμένοι. Εμείς δεν ξέρουμε τι θέλουμε. Και το απλό δεν το καταλαβαίνουμε, και γι’ αυτό το χάνουμε.

Μακάρι, λοιπόν, να εμπνευστούμε δύναμη απ’ το Σταυρό του Χριστού, να εμπνευστούμε θάρρος. Να εμπνευστούμε φώτιση και να συνεχίσουμε την πορεία της Μεγάλης Σαρακοστής, αλλά και όλη την πορεία της ζωής μας. Είναι στο χέρι μας να την κάνουμε Αναστάσιμη πορεία.»