Απόγευμα της Γ΄ Κυριακής των Νηστειών, της Σταυροπροσκυνήσεως, και ο Κατανυκτικός Εσπερινός εψάλη στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ.κ. Παύλου, των Ιερέων της πόλεως και πολλών πιστών.
Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Ελεούσας, τα Άγια Λείψανα του Αγίου Λουκά του Ιατρού και ο Σταυρός, με τον οποίο έγινε η λιτανεία το πρωί στον Ιερό Ναό, αποτελούσαν ιδιαίτερες ευλογίες για το πλήρωμα της Εκκλησίας, που έδωσε το παρόν στο κάλεσμά της.
Μετά την ακολουθία του κατανυκτικού εσπερινού, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μίλησε για τον Τίμιο Σταυρό και το νόημα του: «Ο Σταυρός ήταν όχι μόνο τιμωρητικό αλλά και εξευτελιστικό όργανο την εποχή του Χριστού. Ο σταυρωμένος Ιησούς Χριστός μάς απαλλάσσει από τον θάνατο και τον εξευτελισμό. Σε λίγες μέρες θα ζήσουμε τα πάθη του Χριστού. Το σημαντικό είναι να μην τα δούμε εξωτερικά, ούτε καν συγκινησιακά αλλά να παρακινήσουμε τον εαυτό μας. Και σήμερα σταυρώνουμε τον Χριστό με τον σκοτισμένο νου μας.
Ο Θεός άδειασε τον εαυτό Του από όλη την θεϊκή Του δόξα και έγινε άνθρωπος. Ο Θεός έχει ήθος. Ήθος είναι το άλλο όνομα της κένωσης, είναι η Αγάπη.
Ο άνθρωπος έχει ήθος εγωισμού και όχι αγάπης. Είμαστε ανίκανοι να αγαπήσουμε, επειδή μάθαμε να δίνουμε εντολές, διαταγές, περιμένοντας ο άλλος να τις τηρήσει. Ο εγωισμός μας είναι δολοφονικός. Προσπαθεί να δικαιωθεί στους άλλους, όπως ο Φαρισαίος και δεν γνωρίζει πως, ο Θεός μάς αγαπάει όλους και όχι μόνο εμένα.
Ο Τελώνης αγαπά και αγαπάται από το Θεό. Και εμείς να αγαπήσουμε το διπλανό μας, να προτιμήσω να στεναχωρηθώ εγώ, για να δώσω χαρά στον άλλο.
Το κήρυγμα της Εκκλησίας στους αιώνες είναι: Ιησούς Χριστός εσταυρωμένος, όχι από αδυναμία αλλά από δύναμη και αγάπη.
Είναι εύκολο να μισείς, και μάλιστα να μισείς τον εχθρό σου. Θέλει λεβεντιά και δύναμη να αγαπάς τον εχθρό σου. Το κήρυγμα του Σταυρού ήταν σκάνδαλο στους Ιουδαίους, εκείνης της εποχής, και στους ιουδαΐζοντες κάθε εποχής, που πιστεύουν στη δύναμη και στην εξουσία.
Στους Έλληνες, που πίστευαν στη γνώση, ο Σταυρός ήταν μωρία. Οι άνθρωποι που ξέρουν γράμματα είναι επηρμένοι.
Δεν θα αλλάξεις τους άλλους με τις παρατηρήσεις, τις δικές σου, αλλά αν σταυρωθείς, αν πέσεις στα γόνατα και προσευχηθείς.
Ο άλλος μπορεί να γίνει ο σταυρός μου, έχω υπομονή να τον σηκώσω; Μπορεί, όμως, εγώ να είμαι ο σταυρός του άλλου. Προσέχω να μην το κάνω;
Αν σταυρώσω τον εγωισμό μου, θα αναστηθεί το θέλημα του Θεού στη ζωή μας.
Υπάρχουν δύο είδη σταυρώσεως, ο μοναχισμός, που δεν είναι αυτάρκεια, αλλά αγώνας καθημερινός εκκοπής του θελήματος και άνοιγμα στους άλλους, και ό γάμος.
Ο Σταυρός είναι η πηγή ευλογία μας. Στο λαιμό του Χριστιανού υπάρχει μόνο ο Σταυρός, υπάρχει μόνο ο Σταυρός του Χριστού και τίποτε άλλο.
Η Εκκλησία ύψωσε τον Σταυρό, για να μας δώσει δύναμη έμπνευση και φωτισμό».
Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, στο μέσον της Μ. Τεσσαρακοστής, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλος τέλεσε την Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στη Σιάτιστα, συλλειτουργούντων των πρωτοπρεσβυτέρων της Ενορίας Βασιλείου και Νέστορος, και.
Μετά την Δοξολογία, στο ασματικό «Άγιος ο Θεός…» έγινε η λιτάνευση του Τιμίου Σταυρού εντός του ναού από τον πρωτοπρεσβύτερο Βασίλειο, προηγουμένων των εξαπτερύγων, του πρωτοπρεσβυτέρου Νέστορος και του Διακόνου Προκοπίου. Μετά την προσκύνηση του Τιμίου Σταυρού από τον Επίσκοπο, τους Ιερείς και τον Διάκονο, προσκύνησαν τον Σταυρό όλος ο λαός.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος κ.κ. Παύλος κήρυξε το Θείο Λόγο, ορμώμενος από την φράση της ευαγγελικής περικοπής: «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι», και είπε:
«Βρισκόμαστε στο μέσον της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και η Εκκλησία όρισε να γίνεται η Λιτανεία του Σταυρού, για να αντλήσουμε δύναμη.
Ο Σταυρός αποτελεί το μέτρο της αγάπης του Χριστού για τον άνθρωπο και το μέτρο της ανθρώπινης κακίας, αφού σταυρώσαμε το Χριστό.
Ο Χριστός απευθύνει σε μας την φράση: «όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας σηκώσει το σταυρό του». Γιατί να σηκώσουμε το σταυρό μας; Γιατί πρίν από μένα ταπεινώθηκε ο Θεός, και για να ταπεινώσω το δικό μου θέλημα.
Η πρώτη πράξη ταπείνωσης του Χριστού ήταν ότι έγινε άνθρωπος. Το αποκορύφωμα της ταπείνωσης Του ήταν η σταύρωσή Του.
Ακολουθεί η Ανάστασή Του. Ο θάνατος, ο αιώνιος εχθρός, νικήθηκε.
Ο δρόμος για τη Βασιλεία είναι η αγάπη. Αν αγαπάς δεν σταυρώνεις, σταυρώνεσαι εσύ. Αυτός που αγαπά δεν φοβάται το σταυρό, που είναι δρόμος ελευθερίας. Άνθρωπος αγάπης είναι και ο Άγιος Λουκάς, που αγάπησε το σταυρό, το μαρτύριο, το Χριστό. Δεν ήταν ένας τυχαίος άνθρωπος ήταν μέγιστος ανάμεσα στους γιατρούς. Έκανε ανακαλύψεις επιστημονικές, που είναι ακόμη και σήμερα επίκαιρες και θαυμαστές.
Ο Άγιος αποφάσισε να σηκώσει το σταυρό του, όταν αποφάσισε να γίνει Ιερέας. Ιερέας, σε μια εποχή που ο Χριστός ξανασταυρώνονταν, εκατομμύρια άνθρωποι οδηγούνταν στο μαρτύριο, εκκλησίες κατεδαφίζονταν».
Ο Σεβασμιότατος έκανε αναφορά σε σημαντικά γεγονότα της ζωής του Αγίου και συνέχισε: «Η Γ΄ Κυριακή των Νηστειών είναι αφιερωμένη στις ιερατικές κλήσεις. Όταν ο Θεός καλεί ένα άνθρωπο, μιλώντας στην ψυχή του, και όταν το άτομο αυτό έχει κλίση, δηλαδή διάθεση να τον Υπηρετήσει. Όταν η κλήση και η κλίση συμπίπτουν τότε έχουμε θαυμαστό αποτέλεσμα. Παράδειγμα, ο Άγιος Λουκάς, που οι εγκάθετοι του κόμματος από διαστροφή, τον έστειλαν στα κάτεργα. Έναν άνθρωπο αθώο, πολύτιμο, τίμιο, τον πατάξανε στην εξορία και τον συκοφάντησαν, γιατί δεν ήταν σαν και αυτούς.
Η Εκκλησία μάς καλεί να στηρίξουμε όλα τα παιδιά που έχουν αυτή την κλίση.
Το να λειτουργείς στο Άγιο Θυσιαστήριο είναι το υψηλότερο. Χωρίς Ιερέα δεν υπάρχει Εκκλησία. Ο Ιερέας είναι ο άνθρωπος τον οποίο ενδύει ο Χριστός τον εαυτό Του.
Διδαγμένοι από τα λάθη μας, τις χρεωκοπίες μας, να συντριβούμε. Να αγαπήσουμε το Σταυρό, τον Χριστό, την Αγάπη!»
Ο ποιμενάρχης, τέλος, μάς ανακοίνωσε πως, την Κυριακή των Βαΐων θα ενδυθεί την Ιερωσύνη του Θεού ο διάκονος Προκόπιος.
Με την παρουσία πολλών πιστών και κληρικών πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου 10 Μαρτίου 2018 στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Σιάτιστας η υποδοχή του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Λουκά του Ιατρού, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως της Κριμαίας.
Το Ιερό λείψανο έφερε ο Ιερέας π. Γρηγόριος από την Ενορία του Αγίου Δημητρίου Σιάτιστας. Η υποδοχή του έγινε στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου από τον Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλο, συνοδευόμενο από κληρικούς και πιστούς.
Στην συνέχεια το Ιερό Λείψανο τοποθετήθηκε σε ευπρεπισμένο τραπέζι εντός του Ναού προς προσκύνηση και ευλογία των πιστών.
Αμέσως μετά ακολούθησε ο Μέγας εσπερινός του Σαββάτου και στη συνέχεια ο παρακλητικός κανόνας στον Άγιο Λουκά, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλου, ο οποίος και μίλησε σχετικά για τον Άγιο Λουκά.
Στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου, την Παρασκευή το βράδυ, πραγματοποιήθηκαν οι Γ΄ Χαιρετισμοί στην Υπεραγία Θεοτόκο, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλου.
Ο Σεβασμιώτατος έψαλε τους χαιρετισμούς μπροστά στην ιστορική και θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Ελεούσας του Μικροκάστρου, που φιλοξενείται στην ενορία καθ’ όλη τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
Στο τέλος της ακολουθίας κήρυξε το θείο λόγο. Μεταξύ άλλων, ο Σεβασμιώτατος είπε: «Μπήκαμε στην τρίτη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, έχοντας πολύτιμη βοηθό την Παναγία. Την Κυριακή θα λιτανεύσουμε τον Σταυρό του Κυρίου, ευρισκόμενοι στο μέσον της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Οι Χαιρετισμοί στη Θεοτόκο αποτελούν δοξολογικό τροπάριο, έχοντας ως βάση τον Ευαγγελισμό από τη μια και την Σάρκωση του Χριστού από την άλλη.
Η Μεγάλη Σαρακοστή αποτελεί πορεία διά του Σταυρού στην Ανάσταση, με βασική προϋπόθεση την έλευση του Θεού στη γη. Αυτή την προϋπόθεση μας θυμίζουν οι χαιρετισμοί.
Ο Θεός ενώ ήρθε στη γη, δεν έλειψε ποτέ από τον ουρανό, δεν εγκατέλειψε την κοινωνία των προσώπων της Αγίας Τριάδος.
Πρέπει να γίνουμε ξένοι στην νοοτροπία του κόσμου, στη νοοτροπία του διαβόλου.
Ο Λόγος που είμαστε χριστιανοί είναι γιατί ο Θεός μάς καλεί σε κοινωνία και ένωση μαζί του. Η Εκκλησία δεν είναι θρησκεία. Οι θρησκείες είναι ανθρώπινα κατασκευάσματα.
Ο άνθρωπος έγινε ανάπηρος και δεν μπορεί να επανέλθει μόνος του. Σώζεται μόνο από το Χριστό, που προσφέρει τον εαυτό του, το Σώμα Του και το Αίμα Του. Και τον Χριστό μας τον προσφέρει η Παναγία.
Σ’ εμάς απομένει να αποδεχτούμε τα δώρα Του, τις ευεργεσίες Του. Μόνο Αυτός θα θεραπεύσει τις πληγές που ανοίξαμε στο σώμα μας. Έξω από το Θεό είμαστε σκουπίδι, κι έρχεται ο Θεός και κάνει το σκουπίδι Θεό».
Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην ευλογία που έχει αυτές τις μέρες η Μητρόπολή μας, να φιλοξενεί το λείψανο του Αγίου Λουκά του Ιατρού. «Του Αγίου Λουκά, του στοίχισε η πίστη του: Διώχθηκε, βασανίστηκε, εξορίστηκε. Η πίστη στο Χριστό ενοχλεί τον διάβολο και τα όργανά του, γιατί το έργο του Χριστού είναι πραγματικό και αληθινό».
Αναφέρθηκε και στην έκθεση ζωγραφικής του αρχιτέκτονα, γλύπτη και ζωγράφου, Ευθυμίου Βαρλάμη, που φιλοξενείται στο Εκκλησιαστικό Μουσείο της Μητροπόλεώς μας.
«Είναι έργο ενός ανθρώπου, που διάβασε το βίο του Αγίου, τον μελέτησε, συγκλονίστηκε, και με την τέχνη του τον απέδωσε με ορθοδοξότατο τρόπο.
Ιδιαίτερα το τρίπτυχο έργο, το οποίο παρουσιάζει τον Άγιο ως άνθρωπο, όπως όλοι μας, μέσα στο φώς και μέσα στη δόξα του Θεού, δείχνει τα σκαλοπάτια προς την κάθαρση της καρδιάς, προς τον φωτισμό του νοός και προς την θέωση του ανθρώπου.
Έτσι, η τέχνη διδάσκει αλήθειες θεολογικές και σωστικές».
Μέ ἔκπληξη διαπίστωσα τήν καταστροφή πού δημιουργήθηκε στό κτίριο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως ἀπό κάποιους πού ἔβαλαν γκαζάκια καί προκάλεσαν ἔκρηξη καλυπτόμενοι ἀπό τό σκοτάδι τῆς νύκτας. Διάβασα ἐπίσης ὅτι κάποιοι ἀνέλαβαν τήν εὐθύνη καί ἔβαλαν τήν ὑπογραφή τους στήν ἀνακοίνωση τους μέ τήν ἔνδειξη «ἀναρχικοί/ές» καί μέ τήν δικαιολογία ὅτι «εἶναι μιά πράξη ἀντίστασης στήν φασιστική στάση πού δείχνει ἡ Ἐκκλησία καί συμπάθεια πού ἔχει σέ φασιστικά μορφώματα ὅπως ἡ Χρυσή Αὐγή κλπ». Τί νά σχολιάσεις; Τήν πράξη ἤ τήν δικαιολογία; Ἡ μία χειρότερη ἀπό τήν ἄλλη καί μάλιστα ἄν ἐξειδικεύσουμε τά πράγματα.
Τό κτίριο τό ὁποῖο οἱ ἀναρχικοί, καί γιά τήν ἀκρίβεια κακοποιοί, ἐπεχείρησαν νά καταστρέψουν στεγάζει τήν καρδιά μιᾶς πηγῆς ἀγάπης πού ἐκτοξεύεται πρός κάθε κατεύθυνση. Ἡ συγκεκριμένη Μητρόπολη δημιουργήθηκε στίς πτωχές συνοικίες τῆς Δυτικῆς Θεσσαλονίκης, ἕνα χῶρο ξεχασμένο ἀπό τήν ὑπόλοιπη πόλη καί συμπορεύτηκε μέ τήν φτώχεια καί τίς δοκιμασίες αὐτοῦ τοῦ λαοῦ. Ὁ πρῶτος Ἐπίσκοπός της, ὁ Μακαριστός Διονύσιος καί ὁ σημερινός διάδοχος του, ὁ Μητροπολίτης Βαρνάβας, ἦταν καί εἶναι πηγές ἀστείρευτης ἀγάπης καί προσφορᾶς γι’αὐτό τό λαό. Ἀγάπησαν καί ἀγαπήθηκαν ἀπό τό λαό καί συμπορεύθηκαν. Ἕνα πλῆθος Ἐκκλησιῶν δημιουργήθηκαν πού καί σήμερα προσφέρουν διακονία ἀγάπης σέ αὐτό τό λαό. Αὐτός ὁ λαός εἶναι πού ἀνήγειρε αὐτούς τούς ναούς μέ τίς οἰκονομίες του. Καθημερινά ἄπειρες μερίδες φαγητοῦ ἑτοιμάζονται καί προσφέρονται ἀπό ἀνθρώπους τοῦ λαοῦ πού καθημερινά καί ἀνιδιοτελῶς ἐργάζονται γιά τήν ἀνακούφιση τῶν ἀδελφῶν τους.
Αὐτή τήν ἑστία ἀγάπης βρῆκαν νά κτυπήσουν; Ναί! Πρῶτον γιατί δέν εἶναι ἀναρχικοί, ἀλλά κακοποιοί καί τό δηλώνουν τά ἔργα τους καί δεύτερον γιατί εἶναι ἀνίκανοι νά ἀγαπήσουν οἱ ἴδιοι καί μισοῦν αὐτούς πού ἀγαποῦν. Ἄν εἶχαν ἀγάπη θά ἦταν πρό πολλοῦ στρατευμένοι καί οἱ ἴδιοι σέ αὐτό τό ἔργο τῆς ἀγάπης, θά τό στήριζαν, θά ἦταν πρόθυμοι νά μαγειρεύουν τίς χιλιάδες μερίδες φαγητοῦ ἡμερησίως καί θά ἔνιωθαν ἀνακούφιση καί χαρά γιά τήν προσφορά τους. Ἀλλά αὐτοί εἶναι ἐχθροί τοῦ λαοῦ, μισοῦν τόν λαό, δέν ἐνδιαφέρονται γι’αὐτόν. Κρύβονται γιατί ἴσως εἶναι κάποια καλοβολεμένα ἀνθρωπάκια πού δέν ἔχουν ὄρεξη γιά δημιουργία, ἀλλά γιά καταστροφή.
Νά σταθῶ λίγο καί στήν δικαιολογία. Ἔγινε, λέει, ἡ ἐμπρηστική ἐπίθεση σέ ἔνδειξη ἀντίστασης στήν φασιστική στάση, πού δείχνει ἡ Ἐκκλησία καί συμπάθεια πού ἔχει σέ φασιστικά μορφώματα ὅπως ἡ Χρυσή Αὐγή. Τό δικό μου σχόλιο: Ἀπό πότε οἱ φασίστες μιλᾶνε γιά φασισμό; Εἶχα ὀνομάσει κάποτε τήν Χρυσή Αὐγή, ΜΑΥΡΗ ΝΥΚΤΑ. Σᾶς λέω, λοιπόν, ξεκάθαρα ὅτι εἶστε μιά ἄλλη ΜΑΥΡΗ ΝΥΚΤΑ πανομοιότυπη μέ τήν πρώτη. Μέσα στό σκοτάδι τῆς νύκτας κινεῖσθε καί οἱ δυό σας. Τάγματα ἐφόδου ἡ Χρυσή Αὐγή, τάγματα ἐφόδου καί ἐσεῖς καί ἕνα τέτοιο τάγμα ἔκανε τήν καταστροφή.
Ἕνα ὄμορφο κτίριο, τό λευκό τῆς ἀγάπης, τό μαυρίσατε γιατί μέσα στό μαῦρο καί στό σκοτάδι κινεῖσθε, σκοτάδι ὑπάρχει στήν ψυχή σας, εἶστε ἐκφραστές τοῦ μηδέν καί τοῦ τίποτα πού μόνη σας ἱκανότητα εἶναι νά καταστρέφετε καί ἡ μόνιμη ἀνικανότητα σας νά δημιουργεῖτε καί νά ἀγαπᾶτε. Δυστυχισμένοι καί θλιβεροί ἄνθρωποι ἀξιολύπητοι, ἀλλά ὄχι ἀξιομίσητοι. Ἁπλά ταλαίπωροι. Δυστυχεῖς, βουλιαγμένοι μέσα στό κενό σας, ἀπό τό ὁποῖο βγαίνετε γιά νά διασκεδάσετε τήν ἀνία σας καί νά πιστέψετε ὅτι ὑπάρχετε.
Δέν σᾶς φοβᾶμαι, ὄχι γιατί δέν εἶστε ἱκανοί νά κάνετε καί σέ ἐμένα κακό, ἀλλά γιατί μόνο τό κακό μπορεῖτε νά κάνετε. Ἄν μοῦ κάνετε τό ἴδιο κακό, ἐγώ θά ἀφήσω τό κτίριο μαῦρο μέ μιά ταμπέλα: «Αὐτό τό ἔκαναν οἱ κακοποιοἰ πού παριστάνουν τούς ἀναρχικούς. Αὐτό τό ἔκαναν οἱ δειλοί πού παριστάνουν τούς ἥρωες». Καί ἐάν μέ σκοτώσετε, γιατί καί γι’ αὐτό εἶσθε ἱκανοί, θά εἶμαι ἐλεύθερος γιατί σέ πεῖσμα σας θά ζήσω!
Εἶπα, «παριστάνετε τούς ἀναρχικούς», γιατί δέν εἶστε ἱκανοί νά εἶστε ἀναρχικοί. Ἀναρχικοί εἶναι μόνον οἱ Ἅγιοι. «Δικαίῳ νόμος οὐ κεῖται». Γιά τόν δίκαιο δέν ὑπάρχει νόμος. Ὁ δίκαιος ὑπερβαίνει τό νόμο καί δέν σκοντάφτει ἐπάνω του. Εἶσθε ἀνίκανοι νά εἶσθε ἀναρχικοί. Οἱ Ἅγιοι κινήθηκαν στό φῶς καί ὄχι στό σκοτάδι, αὐτό φῶς πού φώτιζε τήν ψυχή τους, ἐνῶ στή δική σας φωλιάζει τό σκοτάδι. Τοῦτες τίς ἡμέρες ἔχουμε στήν πόλη μας τό Ἅγιο Λουκᾶ τόν ἰατρό. Ἕνα μεγάλο ἐπιστήμονα, πρωτοπόρο στήν ἐποχή του, ἄνθρωπο πού ἀγάπησε τό λαό. Αὐτόν τόν ἄνθρωπο ἄνθρωποι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης πού ζοῦσαν στό ἴδιο σκοτάδι μέ σᾶς, τόν πολέμησαν, τόν προπηλάκησαν, τόν βασάνισαν, τόν ἔριξαν στά κάτεργα, τόν ἔστειλαν στή Σιβηρία, ἀλλά στό τέλος τόν ἀναγνώρισαν. Τό φῶς εἶναι πάντα πιό δυνατό ἀπό τό σκοτάδι.
Κάποτε κάποιοι σάν καί ἐσᾶς πού παρίσταναν τούς ἀναρχικούς, ἀποφάσισαν καί ἔγιναν ἀληθινά ἀναρχικοί καί στρατεύτηκαν στήν διακονία τῆς ἀγάπης καί τῆς ἀληθινῆς συμπόρευσης μέ τό λαό. Ἄς κλείσω μέ τήν ἐλπίδα νά γίνει αὐτό καί μέ σᾶς.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ
Μάρτιος 2018
Ἀγαπητοί μου ἐνορίτες,
Ἔχουν περάσει τέσσαρες χιλιάδες χρόνια ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Ἀβραὰμ συνομίλησε μὲ τὸ Θεό, γιὰ τὴν ἀπόφαση ποὺ εἶχε πάρει νὰ καταστρέψει τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορα. Τὸν ρώτησε γιὰ τελευταία φορά: «Ἄν, Κύριε, εὑρεθοῦν δέκα ἄνθρωποι δίκαιοι στὶς πόλεις αὐτές, ἀνάμεσα στοὺς ἀσεβεῖς, θὰ τὶς καταστρέψεις;» καὶ ὁ Κύριος ἀπάντησε: «Ἕνεκα ἐκείνων τῶν δέκα δικαίων οἱ πόλεις αὐτές δὲν θὰ καταστραφοῦν».
Ἡ παραδειγματική, ὅμως, καταστροφὴ τῶν πόλεων ἐκείνων ἔδειξε ὅτι ἀνάμεσα στοὺς χιλιάδες διεστραμμένους κατοίκους δὲν ὑπῆρχαν οὔτε δέκα δίκαιοι. Ἦταν μόνο τρεῖς, ὁ Λὼτ καὶ οἱ δυὸ θυγατέρες του, οἱ ὁποῖοι καὶ γλίτωσαν.
Ἂν ὑπῆρχαν δέκα ἢ καὶ περισσότεροι εὐσεβεῖς ἄνθρωποι σ’ ἐκεῖνες τίς πόλεις, δέν θά καταστρέφονταν. Θὰ ὑπῆρχαν μέχρι σήμερα. Στὴ θέση αὐτῶν τῶν πόλεων τώρα ὑπάρχει ἡ Νεκρὰ θάλασσα, γιὰ νὰ θυμίζει ἐκείνη τή φοβερή καταστροφή.
Ἡ ἀπουσία εὐσεβῶν ἀνθρώπων, συνεπάγεται καὶ ἀπουσία τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ. Εἶναι γνωστό, ὅτι ἡ εὐσέβειά μας, καί ἡ ἀγάπη μας πρὸς τὸ Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους μαζί μέ τήν πίστη μας, φέρουν τὸν Θεὸ κοντά μας. Ἡ Ἁγία Γραφὴ λέει, ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι «ὁ ἐν ἁγίοις ἀναπαυόμενος». Δηλαδή, ὁ κάθε πιστὸς εἶναι τόπος ἀναπαύσεως τοῦ Θεοῦ, τόπος ὅπου ὁ Θεός ἐκχέει τὴ χάρη του. Ἐπίσης ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός λέει: «Ὅπου εἰσί δυὸ ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν». Δηλαδή, ὅπου εἶναι ὁ Χριστός, ἐκεῖ καὶ κάθε εὐλογία!
Ἡ ζωή μας, ὅσο περνοῦν τὰ χρόνια, γίνεται ὅλο καὶ πιὸ ἀφόρητη. Στὴν οἰκογένεια ὑπάρχουν διαφωνίες, γκρίνιες, ἀνυπακοές, ἀναστάτωση. Στὴν κοινωνία ὑπάρχουν ἀδικίες, ψευτιές, κλεψιές, ληστεῖες, προκλήσεις, σαρκικὲς ἁμαρτίες καὶ διαστροφές ἔξω ἀπό τή φύση καί τή λογική, ναρκωτικά, ἀλκοολισμός, ἀναστάτωση. Στὴν παγκόσμια κοινότητα ὑπάρχουν ἀναταραχές, πεῖνες, οἰκολογικὲς καταστροφές, καταπατήσεις, ἀπειλὲς πολέμων, πόλεμοι, ἀπουσία τῆς εἰρήνης. Ἡ κατάσταση προφανῶς εἶναι ἀνησυχητικά ἄσχημη.
Θὰ μποροῦσε, ὅμως, ὁ κόσμος νὰ εἶναι καλύτερος. Ἡ κοινωνία πιὸ ἀνθρώπινη. Ἡ οἰκογένεια εἰρηνική. Πότε; Ὅταν ὁ καθένας μας θὰ προσπαθοῦσε νὰ γίνει πιὸ εὐσεβής, πιὸ ἅγιος. Ὅταν ὁ καθένας θὰ γινόταν χῶρος, ὅπου θὰ «ἔνιωθε ἄνετα», ὅπου θά ἀναπαυόταν ὁ Θεός.
Ὁ Θεὸς εἶναι ἀγαθός, εἶναι φιλάνθρωπος. Ἀγαπάει τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴ φύση καὶ τὸ σύμπαν ὁλόκληρο. Εἶναι δικά του δημιουργήματα. Καὶ ὅπου βρίσκει τόπο ἀναπαύσεως, ἀπὸ ἐκεῖ προσφέρει ὅλες τὶς εὐλογίες Του. Προσφέρει τὰ δῶρα του. Προσφέρει χαρά, ἀγάπη, καλοσύνη, πραότητα, ἐγκράτεια, ἐλευθερία, ταπείνωση, εἰρήνη. Διώχνει τὸ μίσος, τὸν φθόνο, τὴν πλεονεξία, τὴν ἀνηθικότητα, τὶς ἐξαρτήσεις, τὴν κακία. Ὅπου εἶναι ὁ Θεός, ἐκεῖ εἶναι κάθε εὐλογία!
Λέμε ὅτι ἀγαπᾶμε τοὺς συνανθρώπους μας, τὴ φύση, τὰ ζῶα, τὰ φυτά, τὴ γῆ μας, τὸ σύμπαν ὁλόκληρο. Ἂν πραγματικὰ ὑπάρχει ἀγάπη, αὐτὸ ποὺ μένει νὰ κάνουμε, εἶναι νὰ καταστήσουμε τὸν ἑαυτό μας τόπο τῆς χάριτος καὶ τῆς εὐλογίας τοῦ Θεοῦ. Νὰ γίνουμε θρόνος τοῦ Θεοῦ! Ἀπ’ ὅπου θά διαχέεται ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ στούς πάντες καί τά πάντα!!!
Μ’ αὐτό τόν τρόπο θὰ εὐεργετήσουμε τὸν ἑαυτό μας. Ἔτσι θά βοηθήσουμε τὴν οἰκογένειά μας. Θὰ γίνουμε ἀκόμη καὶ οἱ σωτῆρες τῆς πόλης μας. Μποροῦμε νά σώσουμε καὶ τήν Ἑλλάδα μας, καὶ τήν οἰκουμένη ὁλόκληρη!
Δὲν ὑπάρχει καιρὸς νὰ τὸν χάσουμε! Τὰ γεγονότα τρέχουν ἁλματωδῶς! Εἴμαστε ὅλοι ὑπεύθυνοι γιὰ τὴ συνέχεια τῆς ἱστορίας. Κριτὲς ἔχουμε ὅλους αὐτοὺς ποὺ ἔζησαν, αὐτοὺς ποὺ ζοῦν καὶ αὐτοὺς ποὺ θὰ ἔρθουν!!!
Μέ πολλή ἀγάπη, ἀγωνία καί ἐλπίδα
Ὁ πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου
Από 23 Ιανουαρίου 2012 μέχρι 12 Σεπτεμβρίου 2024 η Ενορία πρόσφερε σε 2.117 περιπτώσεις 23.009 κιλά ειδών διατροφής
Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας 