Με την ευκαιρία της μνήμης του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Αντωνίου, του Μεγάλου Ασκητού της Ερήμου, πανηγύρισε και φέτος ο Ιερός Ναός του Αγίου Αντωνίου, στην ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας. Στον Ιερό αυτό Ναό, έχει καθιερωθεί να εορτάζονται και τιμούνται όλοι οι Όσιοι, οι παλαιότεροι και οι νεότεροι.
Το απόγευμα της 16ης Ιανουαρίου 2020 εψάλη ο Μέγας Πανηγυρικός εσπερινός μετά αρτοκλασίας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Αθανασίου, πλαισιούμενος από τους Ιερείς της Ενορίας, τον π. Βασίλειο και τον π. Νέστορα, καθώς και τον Διάκονο Αριστείδη.
Τον θείο λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος, αναφερθείς στην μεγάλη αρετή της επιμονής των τριών εορταζομένων αγίων, του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου, Αγίου Αντωνίου του νέου του εν Βεροία και του Αγίου νεομάρτυρος Γεωργίου του εκ Τσούρχλης και που μαρτύρησε στα Ιωάννινα.
Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής, την Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2020, εψάλη ο όρθρος και τελέστηκε πανηγυρικά η Θεία Λειτουργία από τους Ιερείς της Ενορίας.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας εψάλη ιερό μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων, του μακαριστού Επισκόπου μας κυρού Αντωνίου και του Ιερομονάχου Εφραίμ της Ι.Μ. Αγίου Αντωνίου της Αριζόνας της Αμερικής.
Στη συνέχεια έγινε η περιφορά της εικόνας του Αγίου Αντωνίου του μεγάλου πέριξ του Ιερού Ναού.
Ο Ιερός Ναός του Αγίου Αντωνίου κτίσθηκε εκ βάθρων το 1959 με την συνδρομή πολλών ενταύθα και στην ξενιτειά Σιατιστέων, στο οικόπεδο που ήταν δωρεά του μακαριστού Ιωάννου Μιχ. Γκουτζιαμάνη.
Συμπληρώθηκε σήμερα 13 Ιανουαρίου 2020 ένα έτος από την εις Κύριο εκδημία του μακαριστού Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κυρού Παύλου.
Ο μακαριστός κυρός Παύλος αρχιεράτευσε στην Ιερά Μητρόπολη επί 13 συναπτά έτη, ιερουργώντας, κηρύττοντας, επισκεπτόμενος, ποιμαίνων το λογικό ποίμνιο, ελεών τους πτωχούς, ενδιαφερόμενος για τα παιδιά και τη νεολαία, τους συζύγους, τους γέροντες, τους ασθενείς, τους πεινασμένους, τους πάντες. «Γέγονε τοῖς πᾶσι τα πάντα». Και τον κάλεσε ο Κύριος ενώ ετοιμαζόταν να πάει να κηρύξει τον Λόγο Του. Έπεσε αγωνιζόμενος τον αγώνα τον καλό, στο έργο του Κυρίου.
Σήμερα στην Ενορία του Αγίου Νικολάου τελέσθηκε η θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και στη συνέχεια ιερό μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του.
Οι Ιερείς, π. Βασίλειος Βασιλείου και π. Νέστωρ Γκουρομίσιος, μαζί με ενορίτες προσήλθαν στο μνήμα του μακαριστού κυρού Παύλου, που ευρίσκεται στο προαύλιο της Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης, και τέλεσαν ιερό Τρισάγιο. Στο τρισάγιο συμμετείχε και ο Ιερομόναχος π. Δημήτριος Ευθυμίου.
Ας είναι αιωνία η μνήμη του. Να έχουμε την ευχή του και να πρεσβεύει πάντοτε για όλους μας. Η πίστη του στην Ανάσταση του Χριστού και στη δική μας, ας είναι πάντοτε στη μνήμη μας.
Χριστός Ανέστη, μακαριστέ Επίσκοπέ μας, Παύλε!
Προσδοκούμε ανάσταση νεκρών, μακαριστέ Επίσκοπέ μας, Παύλε!
Με ιδιαίτερη χαρά και ευχάριστη διάθεση, το Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2020 οι κατηχητικές συνάξεις της Ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας έκοψαν την Πρωτοχρονιάτικη Βασιλόπιτά τους στο Πνευματικό Ενοριακό Κέντρο.
Τις Βασιλόπιτες ευλόγησαν οι Ιερείς της Ενορίας, οι πρωτοπρεσβύτεροι Βασίλειος Βασιλείου και Νέστωρ Γκουρομίσιος. Όσοι βρήκαν τα φλουριά πήραν ως δώρο από ένα πολύ όμορφο βιβλίο. Στο Μέσο Κατηχητικό δόθηκε ως δώρο ένα ενδιαφέρον επιτραπέζιο παιχνίδι, καθώς και από μία Καινή Διαθήκη σε κάθε παιδί της Α΄ Γυμνασίου.
Με εκκλησιαστική λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια εορτάσθηκαν την 6η Ιανουαρίου 2020 τα Άγια Θεοφάνεια του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας. Παρά το δριμύ ψύχος, πολλοί ήταν οι πιστοί που προσήλθαν στην Εκκλησία για να εκκλησιασθούν και να πάρουν τον μεγάλο Αγιασμό, και σύμφωνα με την τοπική παράδοση, να πάρουν από ένα κομμάτι γλυκιάς πίτας, ως ευλογία, η οποία είναι προσφορά από τις γυναίκες της Ενορίας.
Το απόγευμα της 5ης Ιανουαρίου εψάλη ο μέγας και πανηγυρικός εσπερινός της εορτής, με τα υπέροχα τροπάρια, τις καταπληκτικές προφητείες και τα υπόλοιπα αναγνώσματα.
Το πρωί της εορτής εψάλη ο όρθρος των Θεοφανείων με τα υπέροχα δογματικά τροπάρια από τους ιεροψάλτες. Στη συνέχεια την Θεία Λειτουργία τέλεσαν οι Ιερείς του Ιερού Ναού π. Βασίλειος και π. Νέστορας.
Προ της Θείας κοινωνίας, ο πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος διάβασε την εγκύκλιο των Θεοφανείων, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ.κ. Αθανασίου, στην οποία αναφέρεται για ποιο λόγο η μεγάλη αυτή εορτή ονομάζεται Θεοφάνεια και Επιφάνεια. Μεταφέρει, επίσης, και λίγες σκέψεις από τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, ο οποίος μας εξηγεί γιατί ο Χριστός βαπτίσθηκε στον Ιορδάνη ποταμό. Στο τέλος της Εγκυκλίου απευθύνει σε όλους «τις πλέον εγκάρδιες και θερμότατες ευχές και μας εύχεται, το φως του Χριστού να φωτίζει κάθε πτυχή της ζωής μας.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε η ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού και όλοι οι πιστοί πέρασαν να φωτισθούν και να πάρουν Αγιασμό, να τον πιουν και να ραντίσουν τα σπίτια τους, τα χωράφια τους, τα ζωντανά τους και όλη την περιουσία τους.
Ο Επιφανείς Άγιος Τριαδικός Θεός είθε να ευλογεί, να φωτίζει και να αξιώσει όλους της επουρανίου Βασιλείας Του.
Οι γιορτές του αγίου Δωδεκαημέρου τελείωσαν. Η εκκλησιαστική ζωή, όμως, συνεχίζεται. Οι πιστοί ουδέποτε επαναπαύονται αλλά ευρίσκονται πάντοτε σε πνευματική εγρήγορση και αγώνα. Συνεχώς μελετούν τον λόγο του Θεού, με σκοπό να γνωρίσουν τον Άγιο Θεό και να έχουν κοινωνία μαζί Του.
Αυτές τις ημέρες σε πολλά μέρη της πατρίδας μας οργανώνονται εκδηλώσεις και αναβιώνουν έθιμα φανερά ειδωλολατρικά. Οι αληθινοί πιστοί δεν έχουν καμμία σχέση με όλα αυτά, τα όντως ειδωλολατρικά. Οι πραγματικοί πιστοί δεν ζουν κοσμικά αλλά εκκλησιαστικά.
Ο μέγας Απόστολος των εθνών Παύλος γράφει προς τους Κορινθίους, στη Β΄ επιστολή του, κάποια πολύ ενδιαφέροντα για τους πιστούς και τον «κόσμο». Μπορούμε να τα διαβάσουμε στο Στ΄ κεφάλαιο στους στίχους 11 – 21. Είναι για όλους τους πιστούς.
Το κείμενο:
«Τὸ στόμα ἡμῶν ἀνέῳγε πρὸς ὑμᾶς, Κορίνθιοι, ἡ καρδία ἡμῶν πεπλάτυνται· οὐ στενοχωρεῖσθε ἐν ἡμῖν, στενοχωρεῖσθε δὲ ἐν τοῖς σπλάγχνοις ὑμῶν· τὴν δὲ αὐτὴν ἀντιμισθίαν, ὡς τέκνοις λέγω, πλατύνθητε καὶ ὑμεῖς.
Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; Τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; Τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; Τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός. διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ».
Η μετάφραση:
Ανοίχθηκε το στόμα μας προς σας, Κορίνθιοι, δια να καταστήσει γνωστά με εμπιστοσύνη, τα όσα μας συμβαίνουν. Η καρδία μας έχει γίνει πλατειά, δια να σας περιλάβει με στοργή όλους. Δεν στενοχωριέστε μέσα εις την αγαπώσα καρδιά μας. Στενοχωριέστε στα ιδικά σας σπλάγχνα, διότι είσθε στενόκαρδοι από έλλειψη αγάπης. Πλατύνατε και σεις τις καρδιές σας και ως αμοιβή της αγάπης μας δείξτε την ιδίαν αγάπη. Σας ομιλώ σαν πατέρας προς παιδιά. Μη συνδέεστε στενά και μη συνοδοιπορείτε με τους απίστους (με τους οποίους, ως εκ της απιστίας των, είναι αδύνατος η καλή συνεννόηση και συνεργασία σας). Διότι ποία συνάφεια και ανάμιξη ημπορεί να υπάρχει μεταξύ της δικαιοσύνης και της παρανομίας; Ποία επικοινωνία μεταξύ φωτός και σκότους;
Ποία συνεννόηση και συμφωνία μεταξύ Χριστού και διαβόλου; Τι κοινό ημπορεί να έχει ένας πιστός με έναν άπιστο; Ποίος δε συμβιβασμός και ποία συνύπαρξη ημπορεί να νοηθεί μεταξύ του ναού του Θεού και του ναού των ειδώλων; Διότι σεις -μη το λησμονείτε- είσθε ναός του Θεού του ζώντος, όπως άλλωστε έχει προφητεύσει ο Θεός και εις την Π. Διαθήκη· ότι “θα κατοικήσω μεταξύ αυτών και εντός αυτών και θα περιπατήσω ανάμεσά των και θα είμαι εγώ ο ιδικός των Θεός και θα είναι αυτοί λαός μου. Γι’ αυτό εξέλθετε ανάμεσα από τους απίστους και ξεχωρισθείτε από αυτούς με τον τρόπον της ζωής σας, λέγει ο Κύριος, και μη πιάνετε τίποτε το ακάθαρτο. Και εγώ θα σας δεχθώ με στοργή εις την βασιλεία μου. Και θα είμαι για σας πατέρας και σεις θα είσθε υιοί μου και θυγατέρες μου, λέγει ο Κύριος ο παντοκράτωρ».
Με κάθε λαμπρότητα και ιεροπρέπεια εορτάστηκε η μνήμη του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ στην ενορία του Αγίου Νικολάου στο ομώνυμο Ιερό παρεκκλήσιο. Ο Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ είναι ένας από τους μεγαλύτερους Ρώσους Αγίους στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Είναι ο Άγιος της Αναστάσεως του Χριστού, των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος και της χαράς.
Το απόγευμα της Τετάρτης της 1ης Ιανουαρίου 2020, εψάλη ο μέγας πανηγυρικός εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας από τους Ιερείς π. Βασίλειο, π. Νέστορα και π. Χαράλαμπο.
Την Πέμπτη 2 Ιανουαρίου το πρωί, την κυριώνυμο ημέρα της εορτής, τελέστηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία, από τους Ιερείς της Ενορίας.
Κατά την θεία Λειτουργία ομίλησε ο π. Βασίλειος και αναφέρθηκε στη μεγάλη αρετή του οσίου Σεραφείμ και όλων των ασκητών της Εκκλησίας μας, η οποία είναι η εγκράτεια. Όλοι αυτοί οι άγιοι οι οποίοι αναφέρονται ως «εγκρατευτές» είχαν την αρετή αυτή, όχι μόνο προς τις τροφές αλλά σε όλο το φάσμα του τρόπου της ζωής τους. Για να είναι κάποιος εγκρατευτής θα πρέπει να περιορίσει τις επιθυμίες του στο αναγκαίο, να χαλιναγωγήσει τον εγωισμό, να χτυπήσει την πλεονεξία, την φιλαργυρία, την επίδειξη, την φλυαρία, τις ποικίλες ηδονές. Ο εγκρατευτής δίνει, προσφέρει, βοηθά, δεν επιβουλεύεται τον διπλανό του, ζει με λιτότητα, δεν πλεονεκτεί, δεν ζηλεύει, δεν ασωτεύει, παραμένει αγνός και παρθένος. Η εγκράτεια είναι μέγιστη αρετή και καθολική της ζωής του κάθε πιστού.
Από 23 Ιανουαρίου 2012 μέχρι 12 Σεπτεμβρίου 2024 η Ενορία πρόσφερε σε 2.117 περιπτώσεις 23.009 κιλά ειδών διατροφής
Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας 