Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

Ανάμεσα απ’ τα δένδρα, κάτω από τ’ αστέρια, στο αμφιθέατρο του Άλσους του Αγίου Χριστοφόρου ξεκινήσαμε γι’ αυτό το καλοκαίρι τις κινηματογραφικές προβολές.

Την Τρίτη 7  Ἰουλίου 2020 προβλήθηκε η ταινία – αφιέρωμα:  «π. Νεόφυτος Σκαρκαλάς, ὁ φιλοκαλικός Γέροντας τῆς Κοζάνης».  (Μέρος πρῶτο)

Ο π. Νεόφυτος (Ναούμ) Σκαρκαλάς ήταν στην Κοζάνη ένας Ιερέας, ο οποίος κοιμήθηκε στις μέρες μας, τον Μάϊο του 2005 και ο οποίος άφησε μνήμη εναρέτου και Αγίου ανδρός. Ήταν ένας Γέροντας, που αγάπησε τον Θεό και τον άνθρωπο, και προσέφερε τον εαυτό του στην διακονία τους.

Κατά την προβολή προσήλθαν αρκετοί ενορίτες, οι οποίοι έμειναν κατενθουσιασμένοι και περιμένουν την επόμενη ταινία (Β΄ μέρος), στην οποία ομιλούν πολλά πνευματικά παιδιά του μακαριστού π. Νεοφύτου.

Η Εκκλησία διαχρονικά, σε όλη την περίοδο της ιστορίας της, ανέδειξε αγίους, μάρτυρες, ομολογητές, οσίους, ασκητές, διδασκάλους και ιεραποστόλους. Όλοι αυτοί είναι για εμάς οι οδηγοί στην πνευματική ζωή και τα πρότυπα, ώστε να ομοιάσουμε στον Άγιο Τριαδικό Θεό μας.

Ευχόμαστε σε όλους καλό καλοκαίρι, και καλές και ωφέλιμες κινηματογραφικές ταινίες. Πρώτα ο Θεός, θα είμαστε μαζί στο αμφιθέατρο του Αγίου Χριστοφόρου την επόμενη Τρίτη, 14 Ιουλίου στις 9.00 μ.μ.

Την 29^η Ιουνίου η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη των Πανευφήμων καί Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Στην ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας το απόγευμα της Κυριακής εψάλη ο μέγας πανηγυρικός εσπερινός και την Δευτέρα το πρωί εψάλη ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου από του Ιερείς π. Βασίλειο και π. Νέστορα.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε Ιερό Μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κυρού Παύλου.

Οι αρκετοί πιστοί που παρευρέθηκαν, συμπροσευχήθηκαν για την ανάπαυση της ψυχής του, πήραν κόλλυβα και ζήτησαν την ευχή του.

Μετά την Θεία Λειτουργία, ο προϊστάμενος του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου με πιστούς της Ενορίας προσήλθαν στο μνήμα του μακαριστού Επισκόπου κυρού Παύλου και έψαλαν τρισάγιο. Τρισάγιο έψαλαν και στον μακαριστό Επίσκοπο κυρό Αντώνιο.

Η Ενορία του Αγίου Νικολάου, για τον μακαριστό Μητροπολίτη κυρό Παύλο, διατηρεί τις πιο αγαθές μνήμες, διαθέτει στο ενοριακό βιβλιοπωλείο όλα τα βιβλία που έχουν εκδοθεί, με θέματα, ομιλίες και συνεντεύξεις δικές του, και στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ», εκπέμπει ραδιοφωνικές εκπομπές και ομιλίες, που έκανε όταν βρισκόταν στην Ιερά Μητρόπολή μας, στην Κύπρο και σε άλλα μέρη.      

Πιστεύοντας ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός θα τον έχει κατατάξει μεταξύ των Αγίων, ζητούμε τις αρχιερατικές ευχές του, και μελετώντας τους πνευματικούς αγώνες του θα προσπαθούμε να τον μιμηθούμε στην άγια ζωή του.   

Ας είναι αιωνία η μνήμη του!

Την Δευτέρα το πρωί ξεκινούν οι Πανελλήνιες εξετάσεις για τα Ανώτερα και Ανώτατα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα της χώρας μας. Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ΄ τάξεως των Λυκείων της Σιάτιστας, μετά από 12 χρόνια στα θρανία, μετά από κόπους και προσπάθειες, δυσκολίες και ταλαιπωρίες, μέχρι αυτές τις ημέρες, προσέρχονται να διαγωνισθούν ώστε να εισαχθούν σε κάποια πανεπιστημιακή σχολή.

Ο προσωπικός τους αγώνας ήταν ανάλογος με τη δύναμή τους και εργατικότητά τους. Επειδή όμως δεν αρκούν μόνο αυτά και επειδή μέχρι τέλους μπορεί να υπάρξουν κι άλλες δυσκολίες, έξω κι από τη θέληση και την ευθύνη του καθενός, γι’ αυτό η Εκκλησία, που αγαπά και ενδιαφέρεται για τα παιδιά της, τους προσφέρει και άλλα εφόδια. Πνευματικά εφόδια, την Χάρη και την Ευλογία του Θεού.

Στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας την Πέμπτη το απόγευμα, μετά την ακολουθία του εσπερινού, εψάλη ο μικρός παρακλητικός κανόνας στην Υπεραγία Θεοτόκο, για όλους τους μαθητές που θα δώσουν Πανελλήνιες εξετάσεις.

Πριν το τέλος της Παρακλήσεως, ο Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Βασιλείου μίλησε στους μαθητές και στις μαθήτριες σχετικά. Ο Πρωτοπρεσβύτερος Νέστορας Γκουρομίσιος κρατούσε την αγία εικόνα της Πεντηκοστής για να την ασπασθούν οι μαθητές και ο π. Βασίλειος πρόσφερε στον κάθε ένα μαθητή από ένα στυλό, ως ευλογία για να γράφουν κατά τις εξετάσεις.

        Ακολουθεί η ομιλία του π. Βασιλείου:

«Χαίρομαι πάρα πολύ, αγαπητά μου παιδιά, που ήρθατε στην πρόσκληση της Εκκλησίας μας, να προσευχηθείτε όλοι μαζί, να δώσει ο Θεός και η Παναγία ό, τι καλύτερο.   

Βλέπετε, αυτό το οποίο ζητήσαμε κατά την Παράκληση, ήταν να έχουμε τον φωτισμό του Κυρίου Ιησού Χριστού και την μητέρας του, της Θεοτόκου, της Παναγίας μας. Στο τέλος θα ήθελα να περάσετε όλοι σας από εδώ, να χαιρετήσετε την εικόνα της Πεντηκοστής και να σας δώσουμε από ένα στυλό, να το έχετε ως ευλογία, να γράψετε ό, τι σας φωτίσει ο Θεός.

Εορτάσαμε πριν λίγες ημέρες τη μεγάλη και σπουδαία εορτή της Πεντηκοστής. Εκείνη την ημέρα, πενήντα ημέρες μετά την Ανάσταση του Ιησού Χριστού, ήρθε το Πνεύμα το Άγιο, σε εκείνο το Υπερώο όπου ήταν 120 άτομα συγκεντρωμένα μαζί με την Θεοτόκο. Ήταν εκεί, λέει ο Άγιος και Ευαγγελιστής Λουκάς, και τους φώτισε όλους το Πνεύμα το Άγιο, και όχι μόνο τους φώτισε αλλά τους έδωσε και δύναμη, να βγουν στα πέρατα του κόσμου, να κηρύξουν τον Ιησού Χριστό, την ενανθρώπηση του Θεού Λόγου, την σταύρωση, την ταφή, την ανάσταση, την ανάληψη, τον ερχομό του Αγίου Πνεύματος και την σωτηρία όλων των ανθρώπων.

Αλλά, όλα αυτά τα οποία κάνουμε στην Εκκλησία μας, δηλαδή κάνουμε την παράκληση, διαβάζουμε κάποιες ευχές, δίνουμε τα ονόματα να τα μνημονεύσει ο Ιερέας, χρησιμοποιούμε το λάδι για να χριστούμε κατά το Άγιο Ευχέλαιο, το λάδι από τις καντήλες των Αγίων, έχουμε το νερό που γίνεται ο Αγιασμός όταν τον διαβάζουμε, ένα στυλό, μια εικόνα, οτιδήποτε.

Όλα αυτά τα υλικά στοιχεία, να το γνωρίζουμε, δεν ενεργούν κατά ένα μαγικό τρόπο, αλλά ενεργούν κατά έναν άλλο διαφορετικό τρόπο, κατά θείο τρόπο. Ποιος είναι ο μαγικός τρόπος; Ο μαγικός τρόπος είναι ότι δεν χρειάζεται να πιστεύω σε κάτι, ούτε να ζω κάπως. Όσοι π.χ. πηγαίνουν στους μάγους, στις μάγισσες, στους αστρολόγους, στους χειρομάντεις, στις καφετζούδες, στις χαρτορίχτρες κ.τ.λ., όταν πηγαίνουν εκεί, δεν τους ρωτάει κανένας τους, αν πιστεύουν στον διάβολο, (διότι όλα αυτά είναι δαιμονικά), δεν τους ερωτούν, πιστεύεις στον διάβολο; Ούτε τους ερωτούν, πώς ζεις στην ζωή σου; Η μαγεία δεν χρειάζεται ούτε πίστη ούτε τρόπο ζωής.

Στην πίστη μας, στην Εκκλησία δηλαδή, σ’ αυτά τα οποία κήρυξε και φανέρωσε ο Ιησούς Χριστός, χρειάζεται και πίστη και τρόπος ζωής. Αν κάποιος πιστεύει σε όλα αυτά, που πρέπει να πιστεύει, δηλαδή στον Άγιο Τριαδικό Θεό, στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, στον Ιησού Χριστό, στον Θεό Λόγο που έγινε άνθρωπος, σε όλα τα αγιαστικά μυστήρια, στους Αγίους, στην Εκκλησία που σώζει τους ανθρώπους, αν τα πιστεύει όλα αυτά είναι το πρώτο που χρειάζεται, και το δεύτερο είναι ότι πρέπει να ζει σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Αν ένας άνθρωπος δεν πιστεύει αυτά, και δεν ζει όπως θέλει ο Θεός, από εκεί και πέρα όσα αγιαστικά στοιχεία και να χρησιμοποιήσει, (θα τα ξαναπώ προσευχές, μνημονεύσεις, αγιασμούς, ευχέλαια, εικόνες, εικονίτσες, στυλό, οτιδήποτε χώματα από τους τάφους Αγίων, από τους Αγίους τόπους, το Άγιο Όρος) ό, τι και να έχει κάποιος, δεν ενεργεί, δεν μας βοηθά.

Να το ξέρουμε αυτό, για να έχουν αποτελεσματικότητα όλα αυτά, τα οποία δίνει η Εκκλησία μας, χρειάζεται ορθή πίστη στο Θεό και ορθό τρόπο ζωής κατά Θεόν.

Όταν ο Θεός θέλει να μας δώσει κάτι, δεν θέλει απλώς να μας δώσει κάτι, αλλά θέλει να γίνουμε εμείς κάτι και γι’ αυτό μας ζητάει κάτι. Τι ζητάει; Άμα πάμε στην Παλαιά Διαθήκη θα δούμε να λέει ο Θεός, «υιέ μου», παιδί μου, στον κάθε άνθρωπο, «δός μοι σήν καρδίαν», δώσ’ μου την καρδιά σου. Αυτό ζητά ο Θεός. Οπότε, όταν εμείς του δώσουμε την καρδιά μας, πιστεύουμε στον Θεό, ζούμε κατά Θεόν, όταν εμείς του δώσουμε την καρδιά μας, (ανάλογα, πόση καρδιά δίνουμε, το ένα χιλιοστό; δίνουμε το ένα δέκατο; δίνουμε τα δέκα δέκατα;) Ανάλογα πόση καρδιά δίνουμε, μάς δίνει αναλόγως τα δικά του χαρίσματα. Αν δεν του δώσουμε καθόλου την καρδιά μας, δικά του χαρίσματα δεν θα μας δώσει.

Αυτό το οποίο ζητάει ο Θεός, είναι η καρδιά μας, και Εκείνος μάς δίνει τη σωτήρια μας. Το αν θα έχω επιτυχίες, το αν θα αποκτήσω πολλά αγαθά εδώ στη γη, αυτό δεν έχει καμία σημασία. Λέει ο Χριστός, «αν κάποιος κερδίσει τον κόσμο όλο και ζημιωθεί την ψυχήν αυτού, αν ζημιωθεί την καρδιά του, ποιο θα είναι το κέρδος;» Άντε και να πετύχω, να γίνω, να γίνω, να γίνω, να γίνω μεγάλος και σπουδαίος, να αποκτήσω πολλά, αλλά να χάσω την καρδιά μου και δεν είμαι μαζί με τον Θεό, ποιο θα είναι το κέρδος; Άντε κέρδισα πενήντα, εκατό χρόνια, και έχασα την αιωνιότητα, ποιο το όφελος;

Άρα να μην περιμένουμε μόνο να μας δίνει κάτι ο Θεός αλλά να προσέχουμε πάρα πολύ, να γινόμαστε αυτό το οποίο θέλει ο Θεός, ούτως ώστε να είμαστε μαζί Του, άσχετα με τα δώρα Του, να είμαστε μαζί Του πάντοτε, «και τώρα και σε όλους τους αιώνες». Αυτό θα είναι η μεγαλύτερη επιτυχία μας!

Αγαπητά μου παιδιά, εύχομαι απ’ τα βάθη της καρδιάς μου να σας ευλογεί ο Θεός, να έχετε καλή επιτυχία. Όπως θέλει ο Θεός. Αυτός γνωρίζει τι είναι το καλύτερο για τον καθένα μας.»

Ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Την Πέμπτη στις 7.00 το απόγευμα στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου θα ψαλλεί Ιερά Παράκληση εις την Υπεραγία Θεοτόκο, για την ενίσχυση και τον φωτισμό των μαθητών, οι οποίοι σε λίγες μέρες θα διαγωνιστούν στις Πανελλήνιες εξετάσεις.

Είναι ακόμη μία ευκαιρία να προσευχηθούμε όλοι στην Υπεραγία Θεοτόκο, οι μαθητές και οι μαθήτριες μαζί με τους γονείς τους. Να προσθέσουμε τις πρεσβείες της με την δική μας προσπάθεια.

Εκ της Ενορίας του Αγίου Νικολάου

Ολόκληρο τον χρόνο η Αγία μας Εκκλησία ενθυμείται τους κεκοιμημένους και έχει αφιερώσει όλα τα Σάββατα σ’ αυτούς και κατά την Θεία Λειτουργία τους μνημονεύει. Όμως, θυμούμαστε και τιμούμε τους νεκρούς μας αποκλειστικά τα ψυχοσάββατα προ της Κυριακής των Απόκρεω και της Πεντηκοστής.  

Έτσι την Παρασκευή το απόγευμα της 5^ης Ιουνίου 2020 στον ιστορικό κοιμητηριακό Ιερό Ναό του Αγίου Νικάνορος Σιάτιστας τελέσθηκε ο εσπερινός και εψάλη ο κανών των μνημοσύνων. Μετά το πέρας, οι Ιερείς π. Βασίλειος και π. Νέστορας έψαλαν τρισάγιο, υπέρ αναπαύσεως όλων των κεκοιμημένων, λέγοντας σχετικά, «…Κύριε ἀνάπαυσον τάς ψυχάς τῶν κεκοιμημένων δούλων σου, πατέρων, προπατόρων, πάππων, προπάππων, γονέων, συζύγων, τέκνων, ἀδελφῶν καί συγγενῶν ἡμῶν, ἐν τόπῳ χλοερῷ, ἐν τόπῳ ἀναψύξεως, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καί στεναγμός… Ὅτι Σύ εἶ ἡ Ἀνάστασις, ἡ ζωή καί ἡ ἀνάπαυσις τῶν κεκοιμημένων δούλων σου…»  

Πριν την απόλυση, ο π. Βασίλειος μίλησε σχετικά για τους κεκοιμημένους,  παίρνοντας αφορμή από ένα τροπάριο της κηδείας, το εξής: «Οἴμοι, οἷον ἀγῶνα ἔχει ἡ ψυχή, χωριζομένη ἐκ τοῦ σώματος! Οἴμοι, πόσα δακρύει τότε, καὶ οὐχ ὑπάρχει ὁ ἐλεὼν αὐτήν! Πρὸς τούς, Ἀγγέλους τὰ ὄμματα ῥέπουσα, ἄπρακτα καθικετεύει, πρὸς τοὺς ἀνθρώπους τὰς χείρας ἐκτείνουσα, οὐκ ἔχει τὸν βοηθοῦντα. Διό, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἐννοήσαντες ἡμῶν τὸ βραχὺ τῆς ζωῆς, τῶ μεταστάντι (τῇ μεταστάση) τὴν ἀνάπαυσιν, παρὰ Χριστοῦ αἰτησώμεθα, καὶ ταὶς ψυχαὶς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.»

Το Ψυχοσάββατο το πρωί, 6 Ιουνίου 2020, εψάλη ο όρθρος και η Θεία Λειτουργία. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, οι Ιερείς της ενορίας τέλεσαν το μνημόσυνο, για όλους τους κεκοιμημένους της Ενορίας και όλους τους ορθοδόξους κεκοιμημένους πιστούς, εντός του Ιερού Ναού, λόγω κακοκαιρίας. Οι πιστοί επάνω στα τραπέζια είχαν τοποθετήσει τα ομορφοστολισμένα κόλλυβα με αναμμένες τις λαμπάδες, τα οποία μετά τη μνημόνευση μοίρασαν σε όλους τους παρευρισκομένους.

Ο Ιερέας π. Βασίλειος, παίρνοντας αφορμή από το ευαγγελικό ανάγνωσμα, το οποίο αναφερόταν στην εμφάνιση του αναστημένου Ιησού στους μαθητές του στη λίμνη της Τιβεριάδος, αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να ζουν οι πιστοί κατά τη ζωή τους σ’ αυτόν τον κόσμο, ώστε να συνεχίσουν τη ζωή τους μετά τον θάνατο να είναι μαζί με τον Χριστό. Η ζωή τους πρέπει να είναι ζωή αγάπης προς τον Χριστό, η οποία εκφράζεται με την αδιάλειπτη τήρηση των εντολών του.  

Η Εκκλησιαστική Επιτροπή ευχαριστεί όλους τους ενορίτες, που με πολλή προθυμία διατηρούν τους χώρους του κοιμητηρίου και των οστεοφυλακίων καθαρούς. Στον άνω όροφο του οστεοφυλακίου, όπου υπάρχουν τα συρτάρια με τα οστά των κεκοιμημένων, γίνεται αγιογράφηση από πολύ καιρό. Όσοι από τους ενορίτες θέλουν να αφιερώσουν κάποια αγιογραφία, μπορούν να απευθύνονται στον προϊστάμενο Ιερέα της Ενορίας, τον π. Βασίλειο.

Οι χώροι όπου αναπαύονται οι προσφιλείς μας κεκοιμημένοι πρέπει να είναι καθαροί και φιλοτεχνημένοι. Είναι ο ελάχιστος σεβασμός και τιμή που μπορούμε να τους προσφέρουμε μαζί με τις προσευχές μας.