ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Από την Ενορία του Αγίου Νικολάου ανακοινώνεται ότι, το Σάββατο 2 Μαΐου 2020, ημέρα της κοιμήσεως του Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου, Πατριάρχου Αλεξανδρείας, θα τελεσθεί η Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου, συμμετέχοντας εκκλησιαστικά στην ονομαστική εορτή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Αθανασίου.
Εκ της Ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης ανακοινώνεται ότι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Αθανάσιος δεν θα εορτάσει τα ονομαστήριά του το Σάββατο 2 Μαΐου, ημέρα της κοιμήσεως του εν Αγίοις πατρός ημών Αθανασίου του Μεγάλου Πατριάρχου Αλεξανδρείας. Θα αρκεσθεί στο να τελέσει μόνος του τις Ιερές Ακολουθίες του Εσπερινού και της Θείας Λειτουργίας σε Ναούς της επαρχίας μας κεκλεισμένων των θυρών.
Κατά την πολύ δύσκολη αυτή περίοδο που διέρχεται το χριστεπώνυμο πλήρωμα της πατρίδος μας είναι ανάγκη να ενώνουμε όλοι τις διάπυρες προσευχές μας και τις εκ βάθους καρδίας δεήσεις μας προς τον Φιλάνθρωπο Θεό, τήν Υπεραγία Θεοτόκο και τους Αγίους της πίστεώς μας, προκειμένου να τελειώσει γρήγορα, ανώδυνα και ειρηνικά η δοκιμασία αυτή και να επανέλθουμε στους ρυθμούς της ζωής μας ελεύθεροι, καλύτεροι και πιο συνειδητοποιημένοι Χριστιανοί.
Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως
Μετά από (50) ημέρες παραμονής της Αγίας Εικόνας της Παναγίας Ελεούσας από την Ιερά Μονή Μικροκάστρου, στην Ενορία μας, του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, την προπέμψαμε σήμερα Κυριακή απόγευμα στην Ενορία του Αγίου Δημητρίου.
Όλες αυτές τις ημέρες στην Ενορία του Αγίου Νικολάου ψάλλονταν όλες οι ακολουθίες της Εκκλησίας μας και μεταδίδονταν από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης και από την ιστοσελίδα της Ενορίας του Αγίου Νικολάου.
Η Αγία Εικόνα περιφέρθηκε την πρώτη εβδομάδα σε σπίτια της Ενορίας αλλά μετά τα μέτρα που λήφθηκαν από την Κυβέρνηση παρέμεινε μέσα στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου. Εκεί ψάλλονταν οι χαιρετισμοί της Θεοτόκου, οι παρακλήσεις, οι κατανυκτικοί εσπερινοί, οι Θείες Λειτουργίες των Κυριακών και των προηγιασμένων Δώρων, όλες οι ακολουθίες της Μεγάλης εβδομάδας, η Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και όλες οι πασχαλινές Θείες Λειτουργίες.
Σήμερα το απόγευμα εψάλη ο παρακλητικός κανόνας στην Υπεραγία Θεοτόκο και μετά την απόλυση, ψάλλοντας τα τελευταία τροπάρια οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστωρ μαζί με τον προϊστάμενο της Ενορίας του Αγίου Δημητρίου π. Δημήτριο πήραν στα χέρια τους την Αγία Εικόνα και εξήλθαν του Ιερού Ναού. Έξω περίμεναν αρκετοί ενορίτες, για να ξεπροβοδίσουν την αγαπημένη τους θαυματουργή και χαριτόβρυτη Εικόνα της Παναγίας Ελεούσας. Όταν έφθασαν στην εξωτερική είσοδο του προαυλίου του Ναού, όλοι μαζί έψαλλαν το απολυτίκιο της Θεοτόκου, «Ἐν τῇ γεννήσει τήν παρθενίαν ἐφύλαξας…» και τον αναστάσιμο παιάνα, «Χριστός Ἀνἐστη ἐκ νεκρῶν…».
Μετά τις ευχαριστίες του π. Βασιλείου προς την Υπεραγία Θεοτόκο, που φύλαξε τους ενορίτες αλώβητους από την λοιμική νόσο του κορωνοϊού, και τις ευχές του, να προστατεύει η Θεοτόκος τους πάντες από κάθε κακή επιβουλή, τοποθέτησαν την Αγία Εικόνα στο αυτοκίνητο της Μητροπόλεως και κατευθύνθηκαν προς τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Δημητρίου. Στην πορεία ακολούθησαν πολλά άλλα αυτοκίνητα με ευλαβείς ενορίτες, συνοδεύοντας την Αγία Εικόνα μέχρι το Ναό.
Εκεί την παρέλαβε ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Αθανάσιος, ο οποίος έψαλε δέηση εντός του Ιερού Ναού και στη συνέχεια τον παρακλητικό κανόνα στην Υπεραγία Θεοτόκο.
Ευχόμαστε, η Υπεραγία Θεοτόκος, η μητέρα του Θεανθρώπου και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, να μας σκεπάζει με την χάρη της, να μας προστατεύει και να πρεσβεύει για ολόκληρο τον κόσμο.
Ἀγαπητοί μου Ἐνορίτες.
Ἔχει περάσει περισσότερο ἀπό ἕνας μήνας, πού οἱ Ἐκκλησιές εἶναι χωρίς τούς πιστούς κατά τή διάρκεια τῶν ἀκολουθιῶν καί τῶν Θείων Λειτουργιῶν. Ὁ ψυχικός πόνος ὅλων μας, καί τῶν Ἱερέων καί τῶν πιστῶν, εἶναι πολύς καί βαρύς καί πικρός. Τό παράπονο γιά τήν ἄνιση καί ἄδικη μεταχείριση εἶναι δίκαιο καί βασανιστικό.
Ὁ κορωνοϊός ἀκάθεκτος, οἱ ἐξουσιάζοντες ἀνυποχώρητοι, οἱ στά μετόπισθεν ἀόρατοι καί σκληροί, καί ἡ ἐπιθυμία τους ἔχει γίνει φανερή, θέλουν νά καταδυναστεύσουν τόν κόσμο ὁλόκληρο. Φαινομενικά δείχνουν ἰσχυροί καί ἀήττητοι!
Ἐμεῖς, ὁ ἄδικα καταδυναστευόμενος πιστός λαός τοῦ Θεοῦ, ἀδύναμος καί φοβισμένος, καί ἄτολμος νά διεκδικήσει τά αὐτονόητα: τήν ἐλευθερία του, τήν ἔμπρακτη ἔκφραση τῆς πίστεώς του, τήν ἐκδήλωση τῶν παραδοσιακῶν ἐθίμων, ἐκκλησιαστικῶν καί κοινωνικῶν. Κλεισμένος μέσα στά σπίτια, κλεισμένοι καί οἱ τόποι τῆς καταφυγῆς καί τῆς ἀνακουφίσεώς του.
Ὁ λαός τοῦ παντοδύναμου Θεοῦ ἀδύναμος; Ἀντιφατικό! Πῶς καταντήσαμε ἔτσι; Πῶς φθάσαμε νά εἴμαστε ἀνίσχυροι καί δειλοί; Ἐμεῖς, οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί; Ἐμεῖς, οἱ ἀπόγονοι ἡρώων καί ἁγίων μαρτύρων καί ὁμολογητῶν; Ποῦ εἶναι τό «Ἤ τάν ἤ ἐπί τᾶς»; Ποῦ εἶναι τό «μολών λαβέ»; Ποῦ εἶναι τό «Ἐλευθερία ἤ Θάνατος»; Ποῦ εἶναι τό «Καλύτερα μιᾶς ὥρας ἐλεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά καί φυλακή;» Ποῦ εἶναι τό θάρρος καί ἡ τόλμη τῶν Ἁγίων κατά τῶν ποικίλων διωκτῶν; Παλαιῶν καί συγχρόνων;
Εἶναι πραγματικά ἀντιφατικό νά ὀνομάζεται κάποιος Χριστιανός, «υἱός Θεοῦ», καί νά τρομάζει μπροστά σέ μικροσκοπικά καί ἀδιόρατα θηρία, μπροστά σέ ἐφήμερους ἀνθρώπους, μπροστά στόν διάβολο.
Ἴσως νά ἀγνοοῦμε ὅτι οἱ υἱοί τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ εἶναι παντοδύναμοι, ὅπως καί ὁ Πατέρας τους. Ὅτι οἱ υἱοί τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ εἶναι χάριτι ἀθάνατοι ὅπως ὁ Πατέρας τους εἶναι φύσει Ἀθάνατος. Οἱ υἱοί τῆς Βασιλείας δέν φοβοῦνται τόν θάνατο, δέν φοβοῦνται τίποτα. Ὅπως ὁ Θεός Πατήρ ἀνέστησε τόν Ἰησοῦ Χριστό ἐκ τῶν νεκρῶν, ἔτσι θά ἀναστήσει καί ὅλους τούς ἀνθρώπους.
Οἱ υἱοί τῆς Βασιλείας, ἐκτός ἀπό τόν Πανάγαθο καί Φιλάνθρωπο λατρευτό Θεό, δέν προσκυνοῦν τίποτα καί κανένα εἴδωλο. Μαζί μέ τόν ἀγαπημένο τους Ἰησοῦ Χριστό φωνάζουν θαρραλέα: «ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ, γέγραπται γάρ, Κύριον τόν Θεόν σου προσκυνήσεις καί αὐτῶ μόνω λατρεύσεις»!
Οἱ υἱοί τῆς Βασιλείας ἀποθέτουν τά πάντα στόν Θεό Πατέρα. Ὁ Θεός Πατέρας εἶναι ἡ μοναδική ἐλπίδα τους, καί κατά τήν Θεία Λειτουργία λέγουν: «Σοί παρακατατιθέμεθα τήν ζωήν ἡμῶν ἅπασαν καί τήν ἐλπίδα, Δέσποτα φιλάνθρωπε, καί παρακαλοῦμεν σε καί δεόμεθα καί ἱκετεύομεν…» Θά πάρουμε ὅλες τίς ἀπαιτούμενες προφυλάξεις, θά χρησιμοποιήσουμε τήν τεχνολογία καί τήν ἐπιστήμη τῆς ἐποχῆς μου, ἀλλά δέν θά ἐλπίζουμε σ’ αὐτά. Ἡ μόνη ἐλπίδα μας θά εἶναι ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός μας.
Ἀλλά, ἄν δέν γνωρίζεις τόν Θεό,
ἄν δέν τόν ἐμπιστεύεσαι τόν Θεό,
ἄν δέν εἶσαι σίγουρος ὅτι ὁ Θεός σέ ἀγαπᾶ καί εἶναι δυνατός γιά ὅλα,
ἄν δέν ἀγαπᾶς τόν Θεό,
πῶς θά ἀποθέσεις σ’ Αὐτόν ὅλη σου τήν ζωή;
Πῶς θά ἐλπίζεις στόν Θεό ὅτι εἶναι ἱκανός γιά ὅλα;
Ὁ Θεός, ἀγαπητοί μου, εἶναι ὁ Δημιουργός καί Πατέρας μας, εἶναι ἄκρως Φιλάνθρωπος καί Πανάγαθος, εἶναι Παντοδύναμος καί Πάνσοφος. Γνωρίζει τίς ἀδυναμίες μας, τίς θλίψεις μας, τόν πόνο μας, τίς δυσκολίες, τά ἀδιέξοδα. Σέ ἐμᾶς μένει νά Τόν γνωρίσουμε, νά Τόν ἀγαπήσουμε, γιά νά μπορέσουμε νά Τόν ἐμπιστευθοῦμε.
Ὅ, τι θέλει ὁ Θεός εἶναι ἀγαθό. Ὅ, τι ἐπιτρέπει, εἶναι ἀγαθό. Ὅ, τι δέν θέλει, δέν γίνεται. Αὐτός εἶναι ὁ Κύριος τῶν πάντων! Τά πάντα περνοῦν ἀπό Αὐτόν!
Θά μπορούσαμε, λοιπόν, νά δοῦμε τά πράγματα ἀπό μία ἄλλη ἔποψη. Ἐφ’ ὅσον ὁ Θεός εἶναι αὐτός πού κυβερνᾶ τά πάντα, τότε ἡ κατάσταση αὐτή τήν ὁποία ζοῦμε στίς ἡμέρες μας, εἶναι μία εὐλογία τοῦ Θεοῦ.
Εἶναι μία περίοδος «παιδείας Κυρίου», τήν ὁποία πρέπει νά ἐκμεταλλευθοῦμε. Στή ζωή μας, ἴσως δέν ἔχουμε πολλές φορές τήν εὐκαιρία, νά ἔχουμε τέτοιας μορφῆς παιδαγωγία. Ὁ Θεός ἐπιτρέπει τέτοιες καταστάσεις, ἐπειδή ἀκόμη, μέσα στήν ἄμετρη φιλευσπλαχνία Του, μᾶς παραδέχεται ὡς παιδιά του, ὡς υἱούς Του, μᾶς ἀγαπᾶ καί θέλει νά σωθοῦμε. Ἀλλοίμονο ἄν ἀδιαφοροῦσε γιά τή σωτηρία μας. Ἐπειδή μᾶς ἀγαπᾶ, μᾶς βάζει μέσα στό καμίνι τῆς δοκιμασίας ὥστε νά φύγουν ὅλα τά ἄχρηστα, ὅλες οἱ σκουριές, καί νά παραμείνει ἀτόφιο καί λαμπερό τό χρυσάφι. Νά φύγει κάθε ἁμαρτία, κάθε ἀνομία, κάθε ἀπιστία, κάθε διαστροφή, κάθε κακία, κάθε εἰδωλολατρία. Ἐπειδή ὅλα αὐτά τά βίωνε, δυστυχῶς, ὁ λαός τοῦ Θεοῦ, τά τελευταῖα χρόνια. Ζοῦσε μία ζωή ἀποστασίας ἀπό τόν Θεό.
Πολύ ὄμορφα καί χαρακτηριστικά τά σημειώνει ὅλα αὐτά ὁ ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν, Παῦλος, στήν πρός Ἑβραίους Ἐπιστολή του (ΙΒ΄ 1-14) «Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, 2 ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν ᾿Ιησοῦν, ὃς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινε σταυρόν, αἰσχύνης καταφρονήσας, ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ κεκάθικεν. 3 ἀναλογίσασθε γὰρ τὸν τοιαύτην ὑπομεμενηκότα ὑπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν εἰς αὐτὸν ἀντιλογίαν, ἵνα μὴ κάμητε ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν ἐκλυόμενοι. 4 Οὔπω μέχρις αἵματος ἀντικατέστητε πρὸς τὴν ἁμαρτίαν ἀνταγωνιζόμενοι, 5 καὶ ἐκλέλησθε τῆς παρακλήσεως, ἥτις ὑμῖν ὡς υἱοῖς διαλέγεται· υἱέ μου, μὴ ὀλιγώρει παιδείας Κυρίου, μηδὲ ἐκλύου ὑπ’ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος. 6 ὃν γὰρ ἀγαπᾷ Κύριος παιδεύει, μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται. 7 εἰ παιδείαν ὑπομένετε, ὡς υἱοῖς ὑμῖν προσφέρεται ὁ Θεός· τίς γάρ ἐστιν υἱὸς ὃν οὐ παιδεύει πατήρ; 8 εἰ δὲ χωρίς ἐστε παιδείας, ἧς μέτοχοι γεγόνασι πάντες, ἄρα νόθοι ἐστὲ καὶ οὐχ υἱοί. 9 εἶτα τοὺς μὲν τῆς σαρκὸς ἡμῶν πατέρας εἴχομεν παιδευτὰς καὶ ἐνετρεπόμεθα· οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑποταγησόμεθα τῷ πατρὶ τῶν πνευμάτων καὶ ζήσομεν; 10 οἱ μὲν γὰρ πρὸς ὀλίγας ἡμέρας κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς ἐπαίδευον, ὁ δὲ ἐπὶ τὸ συμφέρον, εἰς τὸ μεταλαβεῖν τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ. 11 πᾶσα δὲ παιδεία πρὸς μὲν τὸ παρὸν οὐ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι, ἀλλὰ λύπης, ὕστερον δὲ καρπὸν εἰρηνικὸν τοῖς δι’ αὐτῆς γεγυμνασμένοις ἀποδίδωσι δικαιοσύνης. 12 Διὸ τὰς παρειμένας χεῖρας καὶ τὰ παραλελυμένα γόνατα ἀνορθώσατε, 13 καὶ τροχιὰς ὀρθὰς ποιήσατε τοῖς ποσὶν ὑμῶν, ἵνα μὴ τὸ χωλὸν ἐκτραπῇ, ἰαθῇ δὲ μᾶλλον. 14 Εἰρήνην διώκετε μετὰ πάντων, καὶ τὸν ἁγιασμόν, οὗ χωρὶς οὐδεὶς ὄψεται τὸν Κύριον…». (Μπορεῖτε νά διαβάσετε τή μετάφραση στό οἰκεῖο μέρος, στήν Καινή Διαθήκη).
Ὅμως, ὁ πόνος ἴσως εἶναι πολύς καί πικρός, ὄχι τόσο γιά τήν περιπέτεια πού βιώνουμε ἀλλά γιά τήν ἔλλειψη τῶν ἀκολουθιῶν καί τῆς Θείας Λειτουργίας, γιά τήν στέρηση τῆς τροφῆς μας τῆς πνευματικῆς, τοῦ Σώματος, δηλαδή, καί τοῦ αἵματος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ! Αὐτό εἶναι πού μέ συνέχει, προσωπικά, ὅλη αὐτή τήν περίοδο, πολύ δέ περισσότερο, κάθε φορά πού μεταλαμβάνω τῶν θείων μυστηρίων! Πονῶ καί κλαίω, ἐπειδή ἐσεῖς οἱ πιστοί ἐνορίτες μου στερεῖσθε τήν θεία κοινωνία. Τήν τροφή πού δίνει ζωή καί δύναμη καί θάρρος καί τόλμη καί ἀφοβία καί ἴαση καί φύλαξη καί ἀσφάλεια. Ὄχι σάν κάτι τό μαγικό ἀλλά ἐπειδή ἡ θεία κοινωνία εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ «Μεγάλος Θεός καί Σωτήρας μας». (Τίτ. Β΄ 13) Στό σπίτι μας μποροῦμε νά προσευχόμαστε, καί πολύ, μάλιστα. Μποροῦμε νά μελετοῦμε τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, μποροῦμε νά ἀκοῦμε τήν Θεία Λειτουργία. Ὅμως, δέν μποροῦμε νά τρῶμε τόν Θεό μας, τό Σῶμα του καί τό Αἷμα Του! Πράγμα τό ὁποῖο εἶναι ἀναγκαιότατο αὐτή τήν περίοδο. Εἰδικά κατ’ αὐτήν τήν δύστηνη περίοδο.
Δέν μπορῶ νά γνωρίζω, γιατί τό ἐπέτρεψε αὐτό ὁ Θεός… Ἄγνωστα τά κρίματα τοῦ Θεοῦ. Αὐτό, ὅμως, πού θά ἤθελα ἀπό ὅλους μας εἶναι, νά ἐκμεταλλευθοῦμε αὐτή τήν ὀδυνηρή καί ἔμπονη περίοδο, (Ἐφεσ. Ε΄ 15-17) καί ὁ καθένας μας ἄς ἀναλογισθεῖ καί ἄς ἐρευνήσει τόν ἑαυτό του καί τή ζωή του, τήν πίστη του καί τήν βιωτή του. Ἄς προσπαθήσουμε νά κάνουμε μία προσωπική ἐσωτερική πνευματική ἐνδοσκόπηση, μέ βάση τόν ἄχραντο λόγο τοῦ Θεοῦ. Νά μή στρέψουμε τά μάτια μας γύρω μας, παρά μόνο μέσα στόν ἑαυτό μας. Ἄν ὑπάρχει φταίξιμο, ἄν ὑπάρχει ἁμαρτία, δέν πρέπει νά ψάξω νά τά βρῶ στόν ἄλλο. Ἀρκετά ἀσχοληθήκαμε μέ ὅλους τούς ἄλλους. Καιρός νά δοῦμε καί τόν ἑαυτό μας. Νά δοῦμε τόν ἑαυτό μας ἀπέναντι στόν Θεό! Καί νά μετανοήσουμε!
Ἄν ἐπιθυμοῦμε νά ἀνοίξουν οἱ Ἐκκλησίες καί νά μποροῦμε νά τρῶμε καί νά πίνουμε τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ ἀγαπημένου μας ἐσταυρωμένου, ταφέντος καί ἀναστάντος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ μόνος δρόμος εἶναι:
ἡ ἐπίγνωση τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ καί τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, (Ἰωάνν. ΙΖ΄ 3)
ἡ εἰλικρινής καί ἔμπρακτη μετάνοια (Ματθ. Δ΄ 17) καί
ἡ σταθερή καί ἀκλόνητη ἀπόφασή μας νά ζήσουμε τό ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς μας σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Κυρίου μας. (Ματθ. Γ΄ 8)
Ἀγαπητοί μου ἐνορίτες, ἡ ἔντονη ἐπιθυμία μου καί ἡ προσευχή μου εἶναι νά πάρουμε αὐτές τίς ἀποφάσεις καί νά τίς κρατήσουμε μέ γενναιότητα, μέ πίστη καί μέ ἀποφασιστικότητα, γιά ὅλη μας τή ζωή.
Ἡ περίοδος αὐτή νά γίνει ἡ μεγάλη μας εὐκαιρία, τῆς ἀλλαγῆς μας. Τῆς ἀλλαγῆς τῆς πατρίδας μας. Τῆς ἀλλαγῆς ὅλου τοῦ κόσμου! Τῆς σωτηρίας μας. Τό γνωρίζω, τό ἴδιο ποθεῖτε κι ἐσεῖς ὅλοι!
«Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί Πατρός, καί ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος νά εἶναι πάντοτε μαζί μέ ὅλους μας».
Μέ πολύ πόνο καί ἀνυπόκριτη ἐπιθυμία
γιά νά ἀνοίξουν οἱ Ἐκκλησίες μας
ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου
Τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα στήν Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Νικολάου στή Σιάτιστα ἐψάλη ὁ ἑσπερινός τῆς Ἀγάπης, πού ὀνομάζεται καί δεύτερη Ἀνάσταση.
Μετά τήν χαρμόσυνη κρούση τῶν κωδώνων διαβάστηκε ἡ ἀκολουθία τῆς Θ΄ ὥρας τοῦ Πάσχα καί στή συνέχεια ἐψάλη πανηγυρικά ὁ ἑσπερινός τῆς Ἀγάπης. Μετά τήν εἴσοδο τοῦ Ἁγίου Εὐαγγελίου καί τό μέγα προκείμενο, «Τίς Θεός μέγας ὡς ὁ Θεός ἡμῶν…», διαβάστηκε τό Εὐαγγέλιο τοῦ ἑσπερινοῦ τοῦ Πάσχα «Οὔσης ὀψίας…» στό ἀρχαῖο κείμενο ἀπό τόν πρωτοπρεσβύτερο π. Νέστορα καί στήν ὁμηρική διάλεκτο, μελοποιημένο σὲ ἡρωϊκὸ ἑξάμετρο, ποίημα τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, «Ὄφρα κε νωιτέροισιν ἐν οὔασι πάγχυ βάλωμεν, Θέσφατον, ἱμερόεσσαν, ἁγνήν, Εὐάγγελον ὄππα, Μειλίξωμεν Ἄνακτα Θεόν, μέγαν, οὐρανίωνα. Ἰθυγενεῖς· Σοφίη. Εὐαγγελίοιο κλύωμεν…» ἀπό τόν πρωτοπρεσβύτερο π. Βασίλειο.
Μέ τήν ψαλμωδία τῶν ἀποστίχων τοῦ Ἑσπερινοῦ, «Πάσχα ἱερόν ἡμῖν σήμερον ἀναδέδεικται…» ἐξῆλθαν οἱ Ἱερεῖς ἀπό τόν Ναό μαζί μέ τους ἱεροψάλτες καί τόν νεωκόρο, καί ἔκαναν μικρή περιφορά τῆς εἰκόνας καί τοῦ λαβάρου τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ στόν περίβολο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ.
Οἱ καμπάνες χτυποῦσαν χαρμόσυνα καί ἡ συγκίνηση κάποιων περαστικῶν ἦταν φανερή στά πρόσωπά τους.
Ἄς εὐχηθοῦμε, νά μήν ἐπαναληφθεῖ ξανά αὐτή ἡ θλιβερή κατάσταση, νά μήν παρευρίσκονται καί συμπροσεύχονται οἱ πιστοί στήν κάθε Ἐνορία κατ’ αὐτή τήν Μεγάλη καί Ἁγία Ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.
«Τῇ Ἁγίᾳ καὶ Mεγάλῃ Κυριακῇ τοῦ Πάσχα,
αὐτὴν τὴν ζωηφόρον Ἀνάστασιν ἑορτάζομεν
τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ».
Με πανηγυρική μεγαλοπρέπεια, αλλά απουσιάζοντος του πληρώματος των πιστών της Ενορίας, εορτάστηκε η Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Σιάτιστας. Με την έναρξη της ακολουθίας της Αναστάσιμης Πανυχίδος, εψάλη ο κανών του όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου, «Κύματι θαλάσσης».
Στη συνέχεια ο πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Βασιλείου ομίλησε σχετικά για την Ανάσταση του Κυρίου Ιησού Χριστού, επισημαίνοντας ότι εκείνοι οι οποίοι δεν έχουν την διάθεση να πιστέψουν στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, όποια απόδειξη και να τους δοθεί, δεν θα πιστέψουν. Μεταξύ των άλλων είπε και τα εξής:
«…Ἄς θυμηθοῦμε γιά λίγο τά γεγονότα. Ὁ Χριστός εἶναι σταυρωμένος. Ἀβάσταχτος ὁ πόνος. Τόν κοροϊδεύουν. Τόν εἰρωνεύονται, ὁμιλοῦν ὑποκριτικά, δείχνουν τήν ἀσπλαχνία τους. «Ἄλλους ἔσωσε, ἑαυτόν οὐ δύναται σῶσαι. Εἰ βασιλεύς Ἰσραήλ ἐστί, καταβάτω νῦν ἀπό τοῦ σταυροῦ καί πιστεύσομεν ἐπ’ αὐτῶ.» (Ματθ. ΚΖ΄ 40-44)
Τί ζητοῦν; Νά δοῦν καί νά πιστέψουν. Μήπως εἶναι ὑπερβολική ἀπαίτησή τους; Τήν δεχόμαστε. Δυστυχῶς, ὅμως, δέν τή δέχονται αὐτοί οἱ ἴδιοι πού τήν ζητοῦν. Αὐτό εἶναι τό τρομερό γιά τίς ψυχές, πού τυφλώνονται ἀπ’ τόν φανατισμό καί τήν προκατάληψη.
Ζητοῦν ἀπόδειξη. Καί ἔχουν ἕνα πλῆθος ἀπό ἀποδείξεις. Εἶναι ὅλα τά συνταρακτικά γεγονότα. Τό σκοτάδι ἀπό τίς 12 τό μεσημέρι ὡς τίς 3 τό ἀπόγευμα, ὁ φοβερός σεισμός, τό σχίσιμο τοῦ ὑφάσματος τοῦ καταπετάσματος στό Ναό τοῦ Σολομῶντος, ἡ ἀνάσταση πολλῶν ἁγίων νεκρῶν, ὁ ἑκατόνταρχος μετά ἀπό ὅλα αὐτά ὁμολόγησε καί εἶπε: «Ἀληθῶς Θεοῦ υἱός ἦν οὗτος». (Ματθ. ΚΖ΄ 51-54)
Καί μονάχα αὐτά; Οἱ ἴδιοι οἱ φύλακες τήν Τρίτη ἡμέρα, μετά τήν φρικτή Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, μέ θαυμασμό καί ἔκπληξη πηγαίνουν καί τούς λένε γιά τό θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως. (Ματθ. ΚΗ΄ 11) Τί ἄλλο ἤθελαν;
Καί αὐτοί; Αὐτοί, πού ζητοῦσαν θαῦμα γιά νά δοῦν καί νά πιστέψουν, τί κάνουν τώρα; Συγκεντρώνονται, συνεδριάζουν, κουβεντιάζουν ἀνήσυχοι, καιί ἀποφασίζουν. Δίνουν χρήματα ἀρκετά στούς στρατιώτες πού φύλαγαν τό σῶμα τοῦ νεκροῦ Ἰησοῦ, καί τούς προστάζουν νά ποῦν ὅτι οἱ μαθητές του ἦλθαν τή νύχτα καί τόν ἔκλεψαν, ὅταν ἐμεῖς κοιμόμασταν. (Ματθ. ΚΗ΄ 12-15)
Τόσο φοβερός εἶναι ὁ φανατισμός τους καί ἡ ψυχική τους τύφλωση. Ἔρχονται, δηλαδή, οἱ δικοί τους ἄνθρωποι, οἱ φύλακες στρατιῶτες, πού αὐτοί εἶχαν βάλει καί τούς ἀναφέρουν ὅσα συνέβησαν, σχετιά μέ τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Κι ἐκεῖνοι ἀντί νά συγκινηθοῦν, ἀντί νά ἐρευνήσουν καί νά πιστέψουν, ὅπως τό ζήτησαν, τί σοφίζονται; Ἐπιστρατεύουν τή δωροδοκία καί τό ψέμα, ἀλλά ταυτόχρονα καί τήν ἀνοησία καί τόν παραλογισμό. Ἀφοῦ κοιμόνταν οἱ στρατιῶτες, τί εἶδαν; Ὅποιος κοιμᾶται δέ βλέπει, ὀνειρεύεται. Αὐτοί πού ἔλεγαν κατέβα ἀπό τό σταυρό γιά νά δοῦμε καί νά πιστέψουμε, τώρα βλέπουν καί δέ θέλουν νά πιστέψουν.
Δέν θέλουν νά δοῦν οὔτε ἀπό περιέργεια. Ἐκ τῶν προτέρων ἤδη ἔχουν ἀπορρίψει τήν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Δέν θέλουν νά ἀναστηθεῖ ὁ Ἰησοῦς. Δέν τούς συμφέρει. Τρομάζουν μέ τήν ἰδέα αὐτή. Ἐπειδή ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ δίνει μία ὑπερφυσική – πνευματική προέκταση τῆς ζωῆς. Προεκτείνει τήν πρόσκαιρη ζωή στήν αἰωνιότητα καί στή δικαιοσύνη, περνώντας ἀπό τήν πόρτα τῆς Κρίσεως, ἀπό τό ἀδέκαστο Δικαστήριο.
Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ἀγαπητοί μου χριστιανοί, ἔχει τίς συνέπειες καί γιά τούς τότε τυφλούς Γραμματεῖς καί Φαρισαίους, ἀλλά καί γιά ὅλους μας. Ποιές εἶναι;
Ἀφοῦ ὁ Χριστός ἀναστήθηκε, θά ἀναστηθοῦμε κι ἐμεῖς.
Ὄχι μόνο αὐτό, ἀλλά θά ἀναστηθοῦμε γιά νά κριθοῦμε.
Θά κριθοῦμε δίκαια, γιά νά ἀποδοθοῦν ἀμοιβές καί τιμωρίες
Καί αὐτός εἶναι ὁ κύριος λόγος, γιά τόν ὁποῖο οἱ ἄνθρωποι δέν θέλουν νά πιστεύσουν. Φοβοῦνται, δέν θέλουν τήν Κρίση καί τή Δικαιοσύνη, ἐπειδή ἡ ζωή τους εἶναι ζωή ἀδικίας καί παρανομίας, ἁμαρτίας καί ἀποστασίας ἀπό τόν ἀληθινό Θεό. Καί ἀντί νά μετανοήσουν καί νά χαροῦν τή χαρά τῆς Ἀναστάσεως, ζοῦν νεκροί μέσα στό ψέμα, τήν ἀνοησία καί παραλογισμό.
Ἀλλά, ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, μήν ἀκοῦτε τά ψέματα καί τίς φλύαρες ἀνοησίες. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι γεγονός. Γεγονός ἀποδεδειγμένο μέ πολλές ἀποδείξεις.
Ἄς ἀλλάξουμε ζωή καί ἄς διώξουμε τήν ἄγνοια καί τήν προκατάληψη, καί τότε θά ζήσουμε τή Χαρά τῆς Ἀναστάσεως!
Χριστός Ἀνέστη!
Αμέσως μετά οι Ιερείς έψαλλαν το «Δεῦτε λάβετε φῶς ἐκ τοῦ ἀνεσπέρου φωτός…» και πήραν το φως οι παρόντες ιεροψάλτες και ο νεωκόρος. Οι ενορίτες ήταν στα μπαλκόνια των σπιτιών τους, είχαν βγάλει τα ραδιόφωνα, ακόμη και ηχητικά συστήματα στη διαπασών, και άκουγαν την ακολουθία. Άναψαν τις λαμπάδες τους από το φως του καντηλιού τους και έψαλλαν από εκεί όλο μαζί με τους Ιερείς και τους ιεροψάλτες τον χαρμόσυνο παιάνα της Αναστάσεως του Χριστού! «Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτω θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος».
Το θέαμα και ακρόαμα σε ολόκληρη την Ενορία ήταν φανταστικό και καταπληκτικό. Ολόκληρη η Ενορία συμμετείχε, ήταν φωταγωγημένη και έψαλλαν όλοι μαζί, ενώνοντας τις πονεμένες προσευχές τους και στέλνοντάς τες προς τον Άγιο Τριαδικό Θεό.
Στη συνέχεια ο π. Βασίλειος και ο π. Νέστορας μαζί με την Εκκλησιαστική Επιτροπή έδωσαν τιμητικά το Λάβαρο της Αναστάσεως στον κ. Μάρκο Γκιάτα, ο οποίος έχασε τον αδελφό του και τη μητέρα του προσφάτως, όπως ισχυρίζονται, από τον ιό του κορωνοϊού, και έμεινε μόνος. Προσφέρθηκε το λάβαρο και σε όλους εκείνους που έχουν προσβληθεί από τον ιό και αναρρώνουν, και τους ευχήθηκαν γρήγορη ανάρρωση και διά βίου υγεία.
Μετά διαβάστηκε εντός του Ναού το ιερό ευαγγέλιο της Αναστάσεως του Χριστού, το Β΄ εωθινό, και εψάλη πανηγυρικά και με στεντόρεια φωνή το «Χριστός Ἀνέστη». Ακολούθησε ο όρθρος της Αναστάσεως και η πανηγυρική και λαμπρή πρώτη Θεία Λειτουργία του Πάσχα. Κοινώνησαν δύο πιστοί των αχράντων μυστηρίων, βροντοφώναξαν το «Χριστός ανέστη» και μετά το τέλος της Πανηγυρικής Αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας οι Ιερείς της Ενορίας μοίρασαν ως ευλογία μαζί με το αντίδωρο και από ένα κόκκινο αυγό.
Να ευχηθούμε, ώστε να δείξουμε έμπρακτη μετάνοια, αλλαγή σκέψεως και τρόπου ζωής, για να μας λυπηθεί ο Κύριος και Θεός μας, και να μην συμβεί ξανά τέτοια λυπηρή περίοδος, φοβισμένου εγκλεισμού των ανθρώπων και κλείσιμο των Εκκλησιών. Ας πάρουμε θάρρος από τη μεγάλη νίκη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού επί του θανάτου και ας βιώνουμε τη ζωή μας σύμφωνα με το θέλημα του Αγίου Τριαδικού Θεού.
Αγαπητοί μου φίλοι, «Χριστός Ἀνέστη»!!!
[κλικ στην εικόνα]
Το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής 17 Απριλίου 2020, κατά την διάρκεια της ιερής ακολουθίας, εψάλη ο όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου και στο τέλος του κανόνα ψάλθηκαν σε τρεις στάσεις τα εγκώμια στον νεκρό Ιησού Χριστό, από τους Ιερείς, π. Βασίλειο και π. Νέστορα και τους ιεροψάλτες κ. Κωνσταντίνο Χαλαμούτη και Νικόλαο Καρακουλάκη. Τα εγκώμια είναι μικρά όμορφα τροπάρια από πολλούς άγνωστους ποιητές, τα οποία είναι κατανυκτικά και ιδιαίτερα αγαπητά στους πιστούς χριστιανούς.
Η περιφορά του Επιταφίου έγινε εντός του Ιερού Ναού και για λίγο στο προαύλιο του Ναού, και αμέσως μετά στην είσοδο του Ναού, όπου διημείφθη ο διάλογος: Φωνάζει ο Ιερέας από έξω: «Ἄρατε πύλας οἱ ἄρχοντες ἡμῶν καί ἐπάρθητε πύλαι αἰώνιοι, καί εἰσελεύσεται ὁ Βασιλεύς τῆς δόξης». Και απαντά ο ιεροψάλτης από μέσα: «Καί τίς ἐστίν οὗτος ὁ Βασιλεύς τῆς δόξης;» Απαντά ο Ιερέας: «Κύριος κραταιός καί δυνατός, Κύριος τῶν δυνάμεων. Οὗτος ἐστίν ὁ Βασιλεύς τῆς δόξης.»
Εισελθόντος του Επιταφίου στο Ναό, διαβάστηκε η προφητεία του προφήτου Ιεζεκιήλ, όπου αναφέρεται το όραμα εκείνο με τα ξηρά οστά όλου του Ισραηλιτικού λαού, που έλαβαν σάρκα και νεύρα και ζωή. Ένα όραμα – θαύμα, προτύπωση της αναστάσεως όλων των νεκρών, την οποία θα επιτελέσει ο Χριστός κατά την μεγάλη Ημέρα της δευτέρας παρουσίας του στη γη. Στη συνέχεια διαβάσθηκαν το αποστολικό και το ευαγγελικό ανάγνωσμα, και στη συνέχεια η απόλυση του όρθρου από τον πρωτοπρεσβύτερο π. Βασίλειο.
Από 23 Ιανουαρίου 2012 μέχρι 12 Σεπτεμβρίου 2024 η Ενορία πρόσφερε σε 2.117 περιπτώσεις 23.009 κιλά ειδών διατροφής
Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας 