Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΗ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ

Η Ενορία του Αγίου Νικολάου όπως και κατά τα προηγούμενα χρόνια, στάθηκε και φέτος στο πλευρό των παιδιών της πού θα δώσουν προαγωγικές εξετάσεις στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο και πανελλαδικές εξετάσεις, για να εισαχθούν στα Ανώτερα και Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας.

Για τον λόγο αυτό, την Τετάρτη 15 Μαΐου 2013, στις 9.00 το βράδυ τελέστηκε Αγρυπνία στον Ιερό Ναό της Παναγίας, από τούς εφημερίους της Ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα, υπέρ ενισχύσεως, φωτισμού και ευλογίας των διαγωνιζομένων μαθητών στις Σχολικές και Πανελλήνιες Εξετάσεις.

Στο τέλος της αγρυπνίας, μιλώντας στα παιδιά και στους γονείς ο π. Βασίλειος, ανέφερε:

«Ο Άγιος Κοσμάς σε μια προφητεία του αναφέρει ότι «τα άθεα γράμματα θα καταστρέψουν τον κόσμο». Όλα αυτά τα χρόνια εκτυλίσσεται αυτή η προφητεία. Εμείς, όμως, τι κάνουμε;  Εμείς, που λέμε ότι, είμαστε οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, έχουμε το Θεό μέσα μας; Τα παιδιά μας, που ήρθαν σήμερα να προσευχηθούν, για να περάσουν από την μία τάξη στην άλλη ή για να περάσουν στις διάφορες ανώτερες και ανώτατες σχολές, αυτά τα παιδιά, έχουνε Θεό μέσα τους; Ούτως ώστε, όταν μάθουν τα γράμματα, και πάρουν τα πτυχία, και θα τα δουλέψουν, θα ασκήσουν την επιστήμη τους, όλα όσα μάθουν, θα τα εργασθούν με βάση την πίστη τους; Έχουνε πίστη τα παιδιά μας; Έχουνε ήθος τα παιδιά μας; Γνωρίζουν το Θεό τα παιδιά μας;

Βάλτε αυτά τα ερωτηματικά, στον εαυτό του ο καθένας, και τα παιδιά στον εαυτό τους. Ο καθένας, για να δει, πού θα στηρίξει τις γνώσεις και την επιστήμη και την εργασία του αργότερα. Αν στηριχτεί μόνο στις γνώσεις που έχει, αλλοίμονο! Αλλοίμονο στους ανθρώπους και στην ανθρωπότητα. Αν στηρίξουν τις γνώσεις επάνω στο Θεό, τότε τα πράγματα θα αλλάξουνε. Βλέπουμε, όμως, δυστυχώς, ότι όλοι αυτοί που μας κυβερνούν ή είναι σε κάποια προϊσταμένη αρχή, όλοι αυτοί που δεν έχουν Θεό μέσα τους, αυτοί μόνο ζημιά κάνουν, αυτοί μόνο καταστροφή κάνουν.

Βλέπουμε ότι κάθε μέρα από το κακό στο χειρότερο πηγαίνουμε. Δεν κινδυνολογώ. Γιατί όποιος δεν βλέπει τον κατήφορο της καταστροφής, μάλλον είναι τυφλός. Δεν καταλαβαίνει τι του γίνεται.

Ας ξυπνήσουμε, και τα παιδιά ιδιαίτερα να ξυπνήσουν. Πρώτα να κοιτάξουνε να μάθουνε τα περί της πίστεως και μετά να κοιτάξουνε να μάθουνε τα περί της γνώσεως και της επιστήμης. Όταν γνωρίσουν πραγματικά τον Θεό, τότε θα γίνουν πραγματικοί άνθρωποι, αληθινοί επιστήμονες, γνήσιοι κοινωνικοί εργάτες. Τότε θα γνωρίζουν να ιεραρχούν σωστά τα πράγματα. Θα τοποθετούν ψηλά, πρώτα τον άνθρωπο και πιο κάτω όλα τα υπόλοιπα, περιουσία, χρήματα, τέχνες, μηχανήματα, επιτεύγματα.

Ο κόσμος γέμισε με ανθρώπους γραμματισμένους, με πολλά πτυχία, με πολλές και εξειδικευμένες γνώσεις, αλλά δυστυχώς πηγαίνει προς την καταστροφή. Γιατί; Επειδή λείπει η αρετή, επειδή απουσιάζει ο αληθινός Θεός, επειδή λείπει η ανθρωπιά. Επειδή λείπουν οι άνθρωποι του Θεού!»

Τελειώνοντας ο π. Βασίλειος ευχήθηκε στα παιδιά κάθε ευλογία από τον Άγιο Τριαδικό Θεό, φωτισμό, ενίσχυση και κάθε επιτυχία, όπως θέλει ο Θεός.

Την Τετάρτη 15 Μαΐου 2013 πανηγύρισε ο Ιερός Ναός του Αγίου Αχιλλείου στη Γεράνεια, στη θέση Μπάρα.

Την Τρίτη στις 8.00 το απόγευμα εψάλη η ακολουθία του Μεγάλου πανηγυρικού Εσπερινού, από τον πρωτοσύγκελο της Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης π. Εφραίμ και τους Ιερείς της ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα. Ακολούθησε η αρτοκλασία και κατόπιν έγινε περιφορά της εικόνας του Αγίου Αχιλλείου γύρω από τον Ιερό Ναό.

Στο τέλος του εσπερινού ο π. Εφραίμ κήρυξε τον θείο λόγο.

Την Τετάρτη το πρωί, την πανηγυρική Θεία Λειτουργία στο εξωκλήσι του Αγίου Αχιλλείου τέλεσαν ο π. Βασίλειος και ο π. Νέστορας.

Ο π. Βασίλειος ομιλώντας κατά τη Θεία Λειτουργία, αναφέρθηκε στο θαύμα του Αγίου Αχιλλείου, που από την πέτρα βγήκε λάδι και κατησχύνθηκαν οι αιρετικοί. Όλοι οι άγιοι, καθώς και ο Άγιος Αχίλλειος, υπερασπίσθηκαν με ένθεο πάθος την αλήθεια ότι, ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός Λόγος που σαρκώθηκε. Αυτή η σάρκωση είναι για μας τους ανθρώπους η σωτηρία. Μόνο έτσι μπορεί να αποκτήσει ο άνθρωπος αφθαρσία, αθανασία και μακαριότητα, όταν ενώνεται με τον σαρκωμένο Θεό Λόγο, κοινωνώντας το Άγιο Σώμα και Αίμα του κατά τη Θεία Λειτουργία.   

Ο Ναός του Αγίου Αχιλλείου, στον οποίο τελούνται οι διάφορες ακολουθίες, χτίστηκε με δαπάνες του συμπατριώτη μας Νικολάου Τύρνα. Θεμελιώθηκε το 1974 και εγκαινιάστηκε στις 15 Μαΐου 1986 από τον μακαριστό Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κυρό Αντώνιο. 

Ο παλαιότερος Ιερός Ναός του Αγίου Αχιλλείου βρίσκεται λίγα μέτρα πιο κάτω από τον νέο Ναό και χτίστηκε το 1950 από τον συμπατριώτη μας Νικόλαο Θ. Δαρδάλη.

Η εγκύκλιος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου για την Ανάσταση του Κυρίου και το Άγιον Πάσχα:

Αριθμ. Πρωτ. 388

+Βαρθολομαίος, ελέω Θεού Αρχιεπίσκοπος

Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης

παντί τω πληρώματι της εκκλησίας χάριν, ειρήνην και έλεος παρά του ενδόξως αναστάντος Χριστού.

Αδελφοί συλλειτουργοί και τέκνα ευσεβή και φιλόθεα της Εκκλησίας,

Χριστός Ανέστη!

Η αναγγελία της Αναστάσεως υπό των Μυροφόρων προς τους Μαθητάς του Χριστού εθεωρήθη υπό αυτών παραλήρημα. Και όμως η είδησις, η εκληφθείσα ως παραλήρημα, εβεβαιώθη ως Αλήθεια. Ο αναστημένος Ιησούς ενεφανίσθη εις τους Μαθητάς Του επανειλημμένως.

Εις την εποχήν μας το κήρυγμα της Αναστάσεως ακούεται και πάλιν ως παραλήρημα διά τους ορθολογιστάς. Εν τούτοις, οι πιστοί όχι μόνον πιστεύομεν, αλλά και βιούμεν την Ανάστασιν ως γεγονός αληθέστατον. Την μαρτυρίαν μας επισφραγίζομεν, εάν χρειασθή, διά της θυσίας της ζωής μας, διότι εν Χριστώ Αναστάντι υπερβαίνομεν τον θάνατον και απαλλασσόμεθα από τον φόβον αυτού. Το στόμα μας είναι πλήρες χαράς εν τώ λέγειν Ανέστη ο Κύριος. Οι Άγιοί μας, κατά κόσμον νεκροί, ζούν μεταξύ μας, απαντούν εις τα αιτήματά μας. Ο μεταθανάτιος κόσμος είναι αληθέστερος του προθανατίου. Ο Χριστός ανέστη και ζή μεταξύ ημών.

Υπεσχέθη ότι θα είναι μαζί μας έως της συντελείας του αιώνος. Και πράγματι είναι.

Φίλος και αδελφός και θεραπευτής και χορηγός παντός αγαθού.

Ευλογητός ο Θεός, ο Αναστάς εκ των νεκρών και χαριζόμενος εις πάντας ζωήν την αιώνιον. Πού σου θάνατε το νίκος; Ανέστη ο Χριστός, “και τον πάλαι άμετρα καυχώμενον, ως γελοίον παιζόμενον έδειξε” (πρβλ. Κανών Σταυροαναστάσιμος Δ΄ ήχου, Θ΄ Ωδή, ποίημα Ιωάννου Δαμασκηνού). Τα πάντα πεπλήρωται Φωτός και αι καρδίαι μας χαράς ανυπερβλήτου.

Και όχι μόνον χαράς, αλλά και δυνάμεως. Ο πιστεύων εις την Ανάστασιν δεν φοβείται τον θάνατον· και ο μή φοβούμενος τον θάνατον είναι ψυχικώς άκαμπτος και αλύγιστος, διότι ο,τι διά τους πολλούς και απίστους είναι η φοβερωτέρα απειλή, διά τον πιστόν χριστιανόν είναι μικράς σημασίας γεγονός, διότι είναι η είσοδος εις την ζωήν. Ο πιστός χριστιανός ζή την ανάστασιν και προ του φυσικού θανάτου του.

Η συνέπεια του βιώματος της Αναστάσεως είναι η μεταβολή του κόσμου.

Ενθουσιάζει την ψυχήν. Και η ενθουσιώδης ψυχή ελκύει εις τον δρόμον της τάς άλλας ψυχάς, αι οποίαι συγκινούνται από τα αληθινά βιώματα της χαράς της αθανασίας.

Η Ανάστασις του Χριστού και η ιδική μας ανάστασις δεν είναι μία θεωρητική αλήθεια. Είναι δόγμα της πίστεώς μας. Είναι μία χειροπιαστή πραγματικότης.

Είναι η δύναμις η νικήσασα τον κόσμον, παρά τους εναντίον της σκληροτάτους διωγμούς. “Αύτη εστίν η νίκη η νικήσασα τον κόσμον, η πίστις ημών” (Α΄ Ιωάν. ε΄, 4) εις την Ανάστασιν. Διά της Αναστάσεως ο άνθρωπος γίνεται κατά χάριν Θεός. Διά της νίκης του αναστασίμου φωτός επί των ακαθάρτων παθών, ενιδρύεται εις την ψυχήν μας έρως θείος και αγάπη τις ξένη, τον ανθρώπινον όρον υπερβαίνουσα.

Χριστός Ανέστη, λοιπόν! Αι καρδίαι μας είναι πλημμυρισμέναι από το Αναστάσιμον φως και την αναστάσιμον χαράν. Προσερχόμεθα με γνησιότητα και απλότητα εις τον Αναστάντα Χριστόν. Διότι, ως λέγει ο Προφητάναξ Δαυΐδ, ο επόπτης των καρδιών μας άνωθεν Θεός “καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ουκ εξουδενώσει” (Ψαλμ. Ν΄,19).

Η Ανάστασις είναι η δύναμίς μας, η ελπίς μας, η χαρά μας, το αγαλλίαμά μας.

Διά της Αναστάσεως υπερβαίνομεν τον πόνον και την θλίψιν δι’ όλα τα κακά της φυσικής επιγείου ζωής. Η Ανάστασις είναι η απάντησις του Θεού εις την απορίαν του πληγωμένου από τα δεινά του κόσμου ανθρώπου.

Εις τάς δυσκολίας και τα παθήματα, τα οποία διέρχεται σήμερον ο κόσμος, ημείς δεν αποκάμνομεν. Η επί το αυτό σύναξις των φοβισμένων Μαθητών του Κυρίου εις το Υπερώον της Σιών μας ενδυναμώνει. Δεν φοβούμεθα, διότι αγαπώμεν τους πάντας, όπως ηγάπησεν ημάς Εκείνος και την ψυχήν Αυτού έθηκεν υπέρ ημών.

Θεανδρικώς ο Αναστάς Κύριος αοράτως μας συνοδεύει. Αρκεί να έχωμεν, -και έχομεν- αγάπην. Και με την αγάπην επιγινώσκομεν του Μυστηρίου την δύναμιν.

Του Μυστηρίου!

Και αν άλλοι διστάζουν ανθρωπίνως και “δράγματα στοιβάζουν πράξεων τάς θημωνίας” (πρβλ. Στιχηρά Εσπερινού Κυριακής Ασώτου), ημείς καυχώμεθα. Και εάν ημείς δεν “απολικμίζωμεν φιλευσπλαγχνία το άχυρον των έργων της αδικίας και τα πάθη μας και δεν καταστρώνωμεν άλωνα μετανοίας”, ο Αναστάς Χριστός είναι Αγάπη και διαλύει το κάθε είδους σκότος και τον φόβον γύρω μας και εισέρχεται εντός ημών και εις τον κόσμον, των θυρών των καρδιών μας πολλάκις κεκλεισμένων. Και “μένει μεθ΄ ημών” μονίμως διά του σταυρού της αγάπης. Το κάλεσμά Του είναι η ειρήνη. Την Εαυτού ειρήνην χαρίζει εις ημάς.

Οι ισχυροί του κόσμου τούτου επαγγέλλονται και υπόσχονται ειρήνην, μηδέποτε εμπειρικώς πραγματοποιουμένην. Η δύναμις της Θείας Αγάπης και Ειρήνης και Σοφίας μένει έξω από κάθε ανθρώπινον πανικόν. Δεν ευρίσκεται εις το περιθώριον της πραγματικότητος ούτε εις την περιφέρειαν κάποιων ατομικών δοξασιών. Είναι η καρδία και το κέντρον των γεγονότων. Είναι η καρδία της ανθρωπότητος. Είναι το κέντρον της ζωής. Είναι η κυριεύουσα ζώντων και νεκρών. Είναι η Αλήθεια.

Η αδιαφιλονίκητος υπεροχή της Δυνάμεως κρατεί αοράτως τα ηνία και κατευθύνει τα πάντα, καθ’ ην ώραν πολλοί επώνυμοι κατ΄ άνθρωπον “σκότος εις τάς φρένας έχουν”.

Την περίοδον της σημερινής γενικής αποσυνθέσεως παγκοσμίως, η ελπίς πάντων των περάτων της γής, η Σοφία του Θεού, είναι η παρουσία της ουρανίας συνθέσεως και αρμονίας. Τον καιρόν της καταρρεύσεως και του προσδοκωμένου θανάτου υπάρχει το γεγονός της Αναστάσεως και η ενίσχυσις της πεποιθήσεως επί τον Κύριον.

Η ειρήνη του θανάτω τον θάνατον διά της κενώσεως Αυτού πατήσαντος και η χαρά της αγάπης διαχέονται και θεραπεύουν τον στενάζοντα και οδυνώμενον πάντοτε σύγχρονον “άνθρωπον” και την συνωδίνουσαν και συστενάζουσαν μετ’ αυτού κτίσιν, την “απολύτρωσιν και την υιοθεσίαν απεκδεχομένους” (πρβλ. Ρωμ. η΄, 20-23) της “ελευθερίας της δόξης των τέκνων του Θεού”.

Αληθώς Ανέστη ο Κύριος, πατέρες και αδελφοί και τέκνα!

Άγιον Πάσχα 2013

† Ο Κωνσταντινουπόλεως

διάπυρος προς Χριστόν Αναστάντα

ευχέτης πάντων υμών