Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

Πανηγυρικά και με την πρέπουσα λαμπρότητα εορτάστηκε η μεγάλη Δεσποτική και Θεομητορική εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και η επέτειος της Εθνικής Παλιγγενεσίας του 1821 στην πόλη της Σιάτιστας.
Ανήμερα της μεγάλης εορτής της Πίστεως και της Πατρίδος μας, τελέστηκε πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλου. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ακολούθησε πανηγυρική Δοξολογία, για την επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Στη δοξολογία παρέστησαν μεταξύ άλλων οι δημοτικοί άρχοντες της πόλεως, εκπρόσωποι της Αστυνομίας και εκπρόσωποι των εκπαιδευτηρίων της πόλης, με τις Ελληνικές σημαίες. Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε ο Διευθυντής του 1ου Δημοτικού Σχολείου Σιάτιστας κ. Γεώργιος Φυτάκης.
Ακολούθησε, στον χώρο του Ηρώου των πεσόντων, η επιμνημόσυνη δέηση και η κατάθεση στεφάνων, χωρίς την παρουσία σχολείων και της φιλαρμονικής. Στεφάνια κατέθεσαν, ο Δήμαρχος Σιάτιστας κ. Δημήτριος Λαμπρόπουλος, ο Περιφερειακός σύμβουλος και εντεταλμένος για το ΕΣΠΑ κ. Κυριάκος Ιωαννίδης, ο Διοικητής της Τροχαίας κ. Σπύρος Διόγκαρης, ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας κ. Στέλιος Δίκος, ο Διοικητής του Αστυνομικού Τμήματος Σιάτιστας και εκπρόσωπος της Εθνικής Αντίστασης.
Στο τέλος της δέησης, τον Εθνικό Ύμνο έψαλλαν οι επίσημοι μαζί με τον Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλο, τον πρωτοσύγκελο π. Εφραίμ τους Ιερείς π. Βασίλειο και π. Νέστορα και τον λιγοστό κόσμο που παραβρέθηκε στη δέηση λόγω απουσίας της Φιλαρμονικής Σιάτιστας.
Η μαθητική παρέλαση δεν πραγματοποιήθηκε λόγω βροχής.
Στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου τελέστηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία από τους Ιερείς π. Βασίλειο και π. Νέστορα.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. κ. Παύλος με αφορμή την αυτοκτονία – έγκλημα του νεαρού παιδιού από την Κρήτη, με πόνο πατρικό και αγωνία προφητική γράφει ένα κείμενο για όλους μας. Είναι σαν ένα νυστέρι που ξεσκεπάζει την υποκρισία μας, αλλά και μία πρόκληση για να εργασθούμε δυναμικά μέσα στην κοινωνία.

Ακολουθεί το κείμενο:

«Πρίν ἀπό σαράντα περίπου χρόνια παρουσιάστηκε τό πρῶτο κροῦσμα ναρκωτικῶν μέσα σέ σχολεῖο. Καί τότε ἄρχισαν οἱ γεμᾶτες ὑποκρισία συσκέψεις καί οἱ τηλεοπτικές καί ραδιοφωνικές συζητήσεις, οἱ στρογγυλές καί οἱ τετράγωνες τράπεζες, γιά νά συζητήσουν καί νά μελετήσουν τό γεγονός. Δημοσιογράφοι, εἰδικοί καί ἀνειδίκευτοι νά συζητοῦν καί νά προσπαθοῦν τάχα νά διερευνήσουν τό «φρικτό» γεγονός. Ἔνιωσα τότε μιά ἀηδία καί μιά ἀγανάκτηση μαζί γιά ὅλους πού, ἐνῶ ἦταν οἱ κύριοι ὑπαίτιοι τοῦ γεγονότος παρίσταναν τούς ἀθώους καί ἐνῶ ἦταν οἱ περισσότεροι «προαγωγοί», τώρα ἐπιχειροῦσαν νά κάνουν τούς θεραπευτές.
Ἔγραψα λοιπόν καί ἐγώ τότε σέ τοπική ἐφημερίδα ἕνα κείμενο μέ μιά σκληρή εἰρωνία. «Ὥστε ἀνησυχήσατε! Μιλᾶτε σοβαρά! Μά τί ἄλλο κάνετε ὅλοι ἐσεῖς, ὁ καθένας ἀπό τήν πλευρά του, ἐδῶ καί μιά δεκαετία ἀπό τό νά γκρεμίζετε ὅλα τά ἀναχώματα πού θά μποροῦσαν νά ἐμποδίσουν τήν εἰσβολή τῶν ναρκωτικῶν στά σχολεῖα; Εἰρωνευθήκατε ὅλες τίς ἀξίες! Χλευάσατε τήν πίστη καί τήν ἀρετή! Τώρα μπορεῖτε νά εἶσθε ὑπερήφανοι. Πετύχατε τόν στόχο σας. Τά ναρκωτικά μπῆκαν ἐπί τέλους στά σχολεῖα καί ἀπό ἐδῶ καί πέρα θά γίνουν κυρίαρχο στοιχεῖο στήν ζωή τους»! Αὐτά ἔγραφα τότε καί λυπᾶμαι πού ὁ χρόνος μέ δικαίωσε.
Τήν ἴδια ὀργή ἀναμεμιγμένη μέ ἀηδία δοκίμασα αὐτές τίς ἡμέρες μέ ἀφορμή τήν αὐτοκτονία-ἔγκλημα τοῦ νεαροῦ παιδιοῦ ἀπό τήν Κρήτη, ἐκεῖ στά Γιάννενα. Δημοσιογράφοι μέ ψεύτικο ὕφος λύπης, λοιποί σχολιαστές πού τάχα ἀποροῦσαν καί προσπαθοῦσαν νά καταλάβουν τό γεγονός. Σέ μερικές μάλιστα ραδιοφωνικές ἐκπομπές πού ἔτυχε νά ἀκούσω ταξιδεύοντας, ἐκπομπές ἐλαφροῦ χαρακτήρα, ἕνα τάχα σοβαρό σχόλιο γιά τό θλιβερό γεγονός, γιά νά κάνουμε τάχα τό καθῆκον μας καί ἀμέσως μετά ἐπιστροφή στά χαζά καί εὐτράπελα καί στά ἐλαφρά, ἀλλάζοντας θέμα. Μάλιστα κάποιος πρωϊνός δημοσιογράφος σκέπτεται καί διερωτάται «μήπως πρέπει νά ξαναγυρίσουμε σέ παλαιότερες ἐποχές» πού οἱ ἄνθρωποι ἦταν πιο κοντά ὁ ἕνας στόν ἄλλο; Δέν μιλάει ὅμως γιά τό ποιές ἦταν αὐτές οἱ ἐποχές καί τί τίς διαφοροποιοῦσε ἀπό τίς σημερινές. Δέν ἐξηγεῖ ὅτι τότε λειτουργοῦσαν ὅλα αὐτά πού πολλοί ἀπό τούς συναδέλφους τους τά ἐνέπαιξαν καί τά εἰρωνεύτηκαν. Ξέχασε μήπως ὅτι ὅταν κάποιες ἔρευνες ἔδειχναν ὑψηλά ποσοστά ἐμπιστοσύνης πρός τήν οἰκογένεια, τήν Ἐκκλησία ἤ τόν Στρατό τά δημοσιογραφικά σχόλια σημείωναν: «συντηρητική στροφή τῆς Νεολαίας», χωρίς βέβαια νά μᾶς ἐξηγοῦν ποιά θά ἦταν ἡ προδευτική στροφή τῆς Νεολαίας. Ἀλλά αὐτή τήν ζοῦμε σήμερα. Ὅλοι αὐτοί πού τάχα προβληματίζονται εἶναι ἐκεῖνοι πού μέ τό παράδειγμα τους, τό λόγο τους καί τήν γραφίδα τους μετέτρεψαν τίς παλιές ὄμορφες παρέες καί φιλίες τῶν παιδιῶν καί τῶν νέων μας σέ «συμμορίες» πού σκοτώνουν. Εὐχήθηκε μάλιστα τό συγκεκριμένο περιστατικό νά γίνει σταθμός πού θά μᾶς κάνει νά ἀλλάξουμε στάση καί νά μήν τό ξεχάσουμε μέχρι τήν ἑπόμενη φορά πού θά ξαναγίνει κάτι παρόμοιο.
Πόσες φορές δέν ἔχουμε ἀκούσει τέτοιες εὐχές; Πόσες φορές δέν ἀκούσαμε τά ἁρμόδια ὑπουργεῖα νά λαμβάνουν μέτρα γιά νά ξεχασθοῦν ὅλα αὐτά ἔπειτα ἀπό λίγο; Πόσες φορές δέν ἀκούσαμε βαρύγδουπες δηλώσεις εἰδικῶν χωρίς συνέχεια καί χωρίς ἀποτέλεσμα; Πόσες φορές ἀκούσαμε ὅτι «τό μαχαίρι θά φθάσει μέχρι τό κόκκαλο», ἀλλά σχεδόν πάντα δέν ἀγγίξαμε κἄν τό μαχαίρι; Φτάνουν πιά τά λόγια τό παχειά καί τά μεγάλα!
Τά παιδιά μας χρειάζονται ἀλήθεια καί ἀγάπη! Ἀλλά ποιός νά τούς τήν δώσει. Ἡ Παιδεία πού δέν ἀσχολεῖται πλέον μέ τό πρόσωπο τοῦ μαθητή ἤ τῆς μαθήτριας, ἀλλά μόνο μέ τό μυαλό τους ἔχοντάς τους μεταβάλλει ἀπό πρόσωπα σέ ἠλεκτρονικούς ὑπολογιστές πού τούς φορτώνουν μόνο «δεδομένα»; Τί εἶναι σήμερα τό Λύκειο παρά ἐκεῖνο πού φορτώνει τό μυαλό τοῦ μαθητή μόνο μέ ὕλη; Βλέπετε καί ὁ νέος ἀναπληρωτής Ὑπουργός Παιδείας θεώρησε ὅτι τό μοναδικό πρόβλημα τῆς Παιδείας εἶναι ὁ τρόπος εἰσαγωγῆς στήν τριτοβάθμια ἐκπαίδευση καί γιά νά μήν ὑστερήσει σὲ σχέση μὲ τούς προκατόχους του ἔσπευσε νά κάνει καί τήν δική του ψιλοαλλαγή. Τό ὅτι προῒσταται μιᾶς Παιδείας πού ἀγνοεῖ τήν προσωπικότητα τοῦ Παιδιοῦ, μιᾶς Παιδείας πού ἔχει μετατραπεῖ ἀπό ὅπλον δικαιοσύνης σέ ὅπλον θανάτου, μιᾶς παιδείας πού ἔχει πάρει ὁριστικό διαζύγιο ἀπό τήν ἀγωγή, αὐτό δέν τό πῆρε εἴδηση;
Νά δώσει ἀλήθεια καί ἀγάπη ἡ Οἰκογένεια! Ποιά οἰκογένεια; αὐτή πού βαθμοθηρεῖ; Αὐτή πού καλλιεργεῖ τόν ἀνταγωνισμό τῶν παιδιῶν; Αὐτή ἡ μάνα πού ἀπαγορεύει στήν 18χρονη κόρη νά πεῖ στή συμμαθήτρια της, πού ἀρρώστησε γιά δυό μέρες, τήν ὕλη πού ἔχασε, μήπως καί ἐξαιτίας αὐτοῦ ἡ ἄλλη ἀποτύχει στίς ἐξετάσεις καί ἐπιτύχει ἡ δική της; Ἡ οἰκογένεια πού διαμαρτύρεται στόν καθηγητή γιατί τό παιδί ἔχει 18 καί ὄχι 19 στό μάθημα, ἀλλά δέν ἐνδιαφέρεται γιά τόν χαρακτήρα καί τήν χαλασμένη προσωπικότητα τοῦ παιδιοῦ της; Ἡ οἰκογένεια πού βλέπει τό παιδί της σάν ἕνα ὡραῖο ζωάκι καί δέν διερωτήθηκε ἄν αὐτό τό παιδί ἔχει καί ψυχή τήν ὁποία πρέπει νά φροντίσει; Ἡ οἰκογένεια πού πολλές φορές ἔχει στερήσει τό χαμόγελο ἀπό τό παιδί μέσα στό ἴδιο της τό σπίτι; Μήπως πολλές φορές καί οἱ θῦτες δέν εἶναι θύματα πού γεννοῦν καινούρια θύματα μέ τή σειρά τους;
Νά δώσει ἀλήθεια καί ἀγάπη ἡ κοινωνία! Ποιά κοινωνία; Αὐτή πού ἐξαρτώμενη ἀπό μιά διεφθαρμένη ἐξουσία σαρκάζει τήν ἀρετή, πού ἐμπαίζει τή δικαιοσύνη, πού εἰρωνεύεται τό ἦθος, πού πολεμᾶ τήν ἀξιοκρατία, πού διδάσκει τήν κομπίνα, πού διδάσκει καί προβάλλει τήν βία; Τά παιδιά μας εἰκόνες μας εἶναι, σέ μᾶς τούς μεγάλους μαθήτευσαν, ἐμεῖς τὰ σαρκάζουμε ἄν δέν ἔχουν γίνει τόσο «προδευτικὰ» ὥστε ἀκόμη καί νά ἐκδίδονται. Ἐμεῖς τούς ἀφαιρέσαμε τό μέτρο τῆς ἀξίας τους γιά νά τά ἐμπορευόμαστε πιο φτηνά στίς περίεργες «ἀγορές μας».
Φτάνει λοιπόν ὅλη αὐτή ἡ ὑποκρισία! Ἄν σέ κάτι ταρακουνηθήκαμε ἄς φροντίσουμε τά ἄλλα ὑποψήφια θύματα. Ἄς ξαναβάλουμε στό κέντρο τῆς Οἰκογένειας, τῆς Παιδείας, τῆς Κοινωνίας, ὅλα αὐτά πού πετάξαμε σάν ἄχρηστα, ὅλα αὐτά πού στερήσαμε ἀπό τά παιδιά μας καί ἄς σταματήσουμε νά ψευτοκλαῖμε πάνω ἀπό τούς νωπούς τάφους τους. Μιά ἄλλη Παιδεία, μιά ἄλλη Οἰκογένεια, μιά ἄλλη Κοινωνία χρειάζονται τά παιδιά μας ἄν δέν θέλουμε νά ἔχουμε καί ἄλλα θύματα καί ἄς μήν ξεχνᾶμε ὅτι χρειάζεται νά καταλάβουμε πρωτίστως τήν ὀντολογία καί ὄχι μόνο τήν ψυχολογία τῶν παιδιῶν μας.»

Την Ιερή και σεβάσμια Εικόνα της Παναγίας Ελεούσας, υποδέχτηκε το απόγευμα της Κυριακής της Ορθοδοξίας 1 Μαρτίου 2015, η πόλη της Σιάτιστας.
Πρόκειται για ένα πιστό αντίγραφο της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας Ελεούσας, που φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Μικροκάστρου.
Η θαυματουργός αυτή Εικόνα, η οποία έρχεται προς ευλογία και στήριξη όλων των πιστών της Ενορίας του Αγίου Νικολάου και όχι μόνο, εκτίθεται για προσκύνηση στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου όλες της Κυριακές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και κατά τις ημέρες όταν τελούνται Ιερές ακολουθίες.
Το πρωτότυπο της θαυματουργού εικόνας της Θεοτόκου, προστάτιδας της Ιεράς Μονής, που αγιογραφείται ως Βρεφοκρατούσα, χρονολογείται από το 1603 και βρίσκεται στο τέμπλο του Καθολικού.
Ο λαός της Σιάτιστας και όλης της περιοχής είναι πνευματικά δεμένος με το μοναστήρι και την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας.
Σύμφωνα με την παράδοση του τόπου, το σέμνωμα αυτό της Ιεράς Μονής, κάθε χρόνο την Κυριακή της Ορθοδοξίας, αφήνει το μόνιμο τόπο διαμονής του, μέχρι και την Κυριακή των Βαΐων, για να σκορπίσει την ευλογία του και στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.
Από την επομένη της υποδοχής, οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας, εναλλάξ μεταφέρουν την Ιερή εικόνα της Παναγίας Ελεούσας από σπίτι σε σπίτι καθημερινά για να ευλογήσει τους πιστούς. Μέχρι το Σάββατο του Λαζάρου θα έχουν ευλογηθεί όλα τα σπίτια των Ενοριτών.
Το θρησκευτικό αυτό έθιμο, της επισκέψεως της Αγίας Εικόνας στα σπίτια των πιστών, είναι παμπάλαιο και κανείς δεν θυμάται από πότε έχει ξεκινήσει. Οι χριστιανοί περιμένουν με αγωνία πότε θα τους επισκεφθεί, και την υποδέχονται με λαχτάρα και πόθο, για να τους αγιάσει, να ευλογηθεί το σπίτι τους, να την ευχαριστήσουν και να της εναποθέσουν τα προβλήματά τους.
Η μεγάλη ευλάβεια στην Αγία αυτή Εικόνα οφείλεται στην ανεξάντλητη χάρη που φανερά ή μυστικά, ο πιστός λαός αποκομίζει. Για το λόγο αυτό συνεχίζει να τηρεί τα θρησκευτικά του έθιμα, με μεγάλη αφοσίωση.

Με εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε την Κυριακή 15 Μαρτίου 2015 η Γ’ Κυριακή των Νηστειών, της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.
Στην ακολουθία του όρθρου, μετά το ασματικόν «Άγιος ο Θεός…» της δοξολογίας, έγινε η περιφορά του Τιμίου Σταυρού, εντός του Ιερού Ναού.
Η πομπή ξεκίνησε από τη Βόρεια Πύλη του Αγίου Βήματος και κατέληξε στο κέντρο του Ναού. Προπορεύονταν λαμπάδες και εξαπτέρυγα, στη συνέχεια ακολουθούσαν οι ιεροψάλτες και στο τέλος ο Ιερεύς, κρατώντας ευπρεπισμένο δίσκο με τον Τίμιο Σταυρό επάνω σε λουλούδια.
Ακολούθως, ο Ιερεύς βλέποντας προς ανατολάς, εκφώνησε το «Σοφία, ορθοί», υψώνοντας τον δίσκο με τον Σταυρό. Θυμιάζοντας σταυροειδώς έψαλε το τροπάριο «Σώσον Κύριε τον λαόν σου…». Στη συνέχεια, ψάλλοντας το: «Τον Σταυρόν σου προσκυνούμεν Δέσποτα και την αγίαν σου Ανάστασιν δοξάζομεν» προσκύνησε τον τίμιο Σταυρό.
Ψάλλοντας οι ψάλτες το τροπάριο «Δεύτε πιστοί…», όλοι οι πιστοί προσκύνησαν τον Σταυρό με ευλάβεια, αντλώντας δύναμη και κουράγιο, για τη συνέχιση του αγώνα της περιόδου της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Σύμφωνα με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως είναι αφιερωμένη στις Ιερατικές Κλίσεις.
Κατά τη διάρκεια του «Κοινωνικού» αναγνώσθηκε η σχετική Εγκύκλιος της Ιεράς Συνόδου, περί των Ιερατικών Κλίσεων, από τον πρωτοπρεσβύτερο π. Βασίλειο Λ. Βασιλείου.
Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, κατά τη διάρκεια του κατανυκτικού εσπερινού, τον θείο λόγο κήρυξε ο ιερομόναχος π. Πολύκαρπος Αβραμίδης.

  Το στοιχείο της θλίψεως στη σωτηρία  (PDF)