Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τιμήθηκε η εορτή του Αγίου Πνεύματος την Δευτέρα 1 Ιουνίου 2015 στο εξωκκλήσι του Αγίου Αντωνίου, της Ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.
Την πανηγυρική Θεία Λειτουργία τέλεσαν οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος, απευθυνόμενος στο εκκλησίασμα, αναφέρθηκε στην παρουσία και την απουσία του Αγίου Πνεύματος στην Αγία Γραφή και στη ζωή μας. Επεσήμανε, τελειώνοντας, ότι, «το Άγιο Πνεύμα θα είναι αυτό, το οποίο θα καλέσει τον Ιησού Χριστό να ’ρθει, για τη Δευτέρα παρουσία του στη γη, να τελειώσει ο κόσμος, και έτσι όλοι οι άνθρωποι, οι Άγιοι του Θεού, μαζί με τους αγγέλους να εισαχθούν στο χώρο της Βασιλείας των ουρανών.»
Στο τέλος ευχήθηκε, «όλοι μας να γίνουμε τόποι, κατοικητήρια αγιασμένα, ούτως ώστε να παραμένει το Πνεύμα το Άγιο μέσα μας».
Κατόπιν τελέσθηκε από τους Ιερείς η ακολουθία του Μικρού Αγιασμού, με την ευκαιρία της πρωτομηνιάς, και ραντίσθηκε με το αγιασμένο νερό όλος ο Ναός και οι πιστοί που παραβρέθηκαν στην ακολουθία. Ο Αγιασμός τοποθετήθηκε σε ειδική κολυμβήθρα, από όπου και τον πήραν οι πιστοί της Ενορίας, για να ευλογήσουν τα σπίτια τους ή τον να τον πιουν μετά την Θεία Κοινωνία και το αντίδωρο, λαμβάνοντας έτσι όλοι την ευλογία της Εκκλησίας, για όλον τον μήνα που θα ακολουθήσει.

Με λαμπρότητα και μεγαλοπρεπώς εορτάσθηκε στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, την Κυριακή 31 Μαΐου 2015, η μεγάλη Δεσποτική Εορτή της Πεντηκοστής και της επιφοίτησης του Αγίου Πνεύματος στους μαθητές του Ιησού Χριστού. Η Πεντηκοστή θεωρείται η γενέθλιος ημέρα της Αγία μας Εκκλησίας.
Την πανηγυρική θεία Λειτουργία τέλεσαν οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας.
Την εγκύκλιο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλου, για τον εορτασμό της Πεντηκοστής, ανέγνωσε ο πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Βασιλείου.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε, σε κατανυκτική ατμόσφαιρα και σύμφωνα με το τυπικό της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ο Μέγας Εσπερινός του Αγίου Πνεύματος ή ο ονομαζόμενος «Εσπερινός της γονυκλισίας», κατά τον οποίο αναγνώστηκαν, από τους πρεσβυτέρους π. Βασίλειο και π. Νέστορα, οι προκαθορισμένες υπέροχες περιεκτικές ευχές της Γονυκλισίας.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ

Ἰούνιος 2015

Ἕνα κάθε μήνα.

Ἀγαπητοί μου ἐνορίτες,
Μέ τή χάρη καί τήν εὐλογία τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ μας, τελείωσε αὐτή ἡ μακρά εὐλογημένη Ἐκκλησιαστική περίοδος, ἡ ὁποία ἐξαρτᾶται ἀπό τήν μεγάλη ἑορτή τῆς Ἀναστάσεως του Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀπολαύσαμε τίς τρεῖς ἑβδομάδες τοῦ Τριωδίου. Κατανυγήκαμε κατά τίς ἕξι ἑβδομάδες τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Συμπορευθήκαμε μέ τόν Ἰησοῦ Χριστό τίς ἡμέρες τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος. Ἐμπλησθήκαμε χαρᾶς καί εὐφροσύνης ἀπό τήν ἡμέρα τοῦ Πάσχα μέχρι τήν ἑορτή τῆς Ἀναλήψεως. Φθάσαμε στόν σκοπό τῆς ζωῆς μας, κατά τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, ἀποκτώντας τό Ἅγιο Πνεῦμα.
Τέσσερις ὁλόκληροι μῆνες. Τό ἕνα τρίτο τοῦ χρόνου. Ἄν ζούσαμε κοντά στήν Ἐκκλησία, μέσα στήν Ἐκκλησία, ἄν βιώναμε αὐτούς τούς πνευματικούς κύκλους τῆς ὀρθόδοξης ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, ἡ ζωή μας θά ἦταν πολύ διαφορετική, ἡ κοινωνία μας θά ἦταν πιό ἀνθρώπινη. Θά ἦταν θεανθρώπινη! Τό ἐκκλησιαστικό φρόνημα θά μᾶς ὁδηγοῦσε ὀρθά σέ ὅλες τίς πτυχές τῆς ζωῆς μας.
Εἶναι φανερό σέ ὅλους, ὅσοι ἔχουν κάποια ἡλικία ὅτι, οἱ ἐποχές πού οἱ Ἕλληνες ἦταν περισσότερο συνειδητά κοντά στή Ἐκκλησία, ἔχουν περάσει. Οἱ λαίλαπες τῶν ὑλιστικῶν ἰδεολογιῶν μέ μπροστάρηδες τόν καταναλωτισμό, τό φαγοπότι, τήν ἀπόλαυση τῶν σαρκικῶν ἡδονῶν, τήν ἄνεση, τήν ἀθεΐα, τόν μηδενισμό, ἔχουν ἀλλοιώσει τήν Ἑλληνική κοινωνία. Οἱ Ἕλληνες, γιά πολλούς αἰῶνες, ἦταν διαποτισμένοι μέ ὑψηλά ἰδανικά, στήριζαν τή ζωή τους σέ διαχρονικές ἀξίες. Τά τελευταία 2.000 χρόνια εἶχαν ἐμπιστευτεῖ τόν ἑαυτό τους, τίς οἰκογένειές τους, τά χωριά τους, τά ἔθιμά τους, τήν πατρίδα τους, στόν Ἰησοῦ Χριστό.
Ἴσως οἱ νεότεροι δέν μποροῦν, οὔτε στό ἐλάχιστο, νά φανταστοῦν, πῶς ἦταν ἡ ζωή πρίν πενήντα – ἑξήντα χρόνια.
Μερίδιο εὐθύνης ἔχουν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μεταστοιχείωσαν τά ἰδανικά καί τίς ἀξίες καί τήν πίστη στό Χριστό σέ μία τυπικότητα καί ἕνα καθωσπρεπισμό, καί ἔτσι ἔχασαν τήν δύναμή τους. Δυστυχῶς χτυπήθηκε ἀνηλεῶς, ἀπό «μορφωμένους» ἀμοραλιστές καί ἄθεους, ἀπό σκοτεινές σατανικές δυνάμεις, ἡ ἠθικοπνευματική ἰδιοπροσωπία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀκόμη ἡ εἰσόρμηση τοῦ δυτικοῦ τρόπου ζωῆς καί κουλτούρας, μέ τή μουσική, τό τραγούδι, τό θέαμα, τή μόδα, τό ντύσιμο καί τή διασκέδαση, ἰσοπέδωσε τήν ἑλληνική ἰδιαιτερότητα.
Θά προσπαθήσω νά παρουσιάσω στήν ἀγάπη σας, ὅσο εἶναι δυνατόν, τί ἔχει χαθεῖ ἀπό τίς προηγούμενες γενεές, γιά νά δοῦμε ὅλοι, κι ἐμεῖς πού τά ζήσαμε καί ἐκεῖνοι πού δέν τά πρόλαβαν, πόσο μεγάλος καί πολύτιμος ἦταν ὁ θησαυρός πού κουβαλοῦσαν οἱ πρόγονοί μας ἀπό γενεά σέ γενά. Ὁ θησαυρός αὐτός μέ δύο λόγια, ἦταν οἱ ἀρετές αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων.
Πρῶτ’ ἀπό ὅλα ἦταν οἱ θρησκευτικές ἀρετές. Εἶχαν μία ἁπλή πίστη στόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό καί στόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, στήν Παναγία μας καί σ’ ὅλους τούς Ἁγίους. Δέν παρέλειπαν τόν ἐκκλησιασμό τῆς Κυριακῆς καί τῶν μεγάλων ἑορτῶν. Δέν ἀπουσίαζαν ἀπό κανένα θρησκευτικό πανηγύρι, μεταφορά ἁγίων εἰκόνων ἤ λειψάνων, λιτανίες. Στό σπίτι οἱ νοικοκυρές καί τά κορίτσια ἄναβαν τό καντήλι, θυμίαζαν τίς εἰκόνες, ζύμωναν τίς λειτουργιές, ἔπλαθαν τό κερί καί τό θυμίαμα, ἔρραβαν τά καλύμματα τῆς ἁγίας τράπεζας, πρόθυμα ἀσχολοῦνταν μέ τόν καθαρισμό καί τήν εὐπρέπεια τῶν Ἱερῶν Ναῶν, ἄναβαν τά καντήλια, ἀγρυπνοῦσαν στούς Ναούς καί ἄλλα πολλά. Ἡ νηστεία ἦταν ἀπαραίτητη μαζί καί ἡ προσευχή καί οἱ παρακλήσεις.
Αὐτή ἡ θρησκευτική ζωή εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τή διαμόρφωση τοῦ νοῦ καί τῆς καρδιᾶς, καί γενικά τοῦ ὅλου τρόπου τῆς ζωῆς. Ὑπῆρχε ὁ σεβασμός πρός τούς γονεῖς, τούς προγόνους, τούς συγγενεῖς, τούς ἀναδόχους, τούς ἱερεῖς, τούς ἄρχοντες, τούς δασκάλους καί κάθε ὑψηλότερο ἱεραρχικά. Ὑπῆρχε ἡ ντροπαλότητα τῶν κοριτσιῶν, ἡ ἁγνότητα, ἡ παρθενικότητα, ὁ σεβασμός καί ἡ ἀξιοπρεπής στάση τῶν ἀγοριῶν πρός τά κορίτσια. Ὑπῆρχε ὁ εὐλογημένος καί ἀδιάλυτος γάμος, ἡ πολυτεκνία, ἡ ἀπουσία τῶν ἐκτρώσεων, οἱ υἱοθεσίες, ὁ θηλασμός καί ἄλλων βρεφῶν ἐκτός ἀπό τά δικά τους. Ὑπῆρχε ἡ ἀρχοντιά, ἡ τιμιότητα, τό «καθαρό μέτωπο», ἡ ντροπή, ὁ σεβασμός στό «στεφάνι», ἡ ὑπομονή, ἡ ταπεινοφροσύνη, ἡ φιλοξενία καί ἡ ἐλεημοσύνη, ἡ ἐργατικότητα καί ἡ βοήθεια τοῦ κάθε ἀνήμπορου καθώς καί ἡ προσωπική ἐργασία στά κοινά τῆς τοπικῆς κοινωνίας.
Ἄλλες ἀρετές ἦταν ἡ ἀγάπη στήν πατρίδα, ἡ ἀνδρεία, ἡ αὐτοθυσία, τό θάρρος, ἡ ὑπεράσπιση τοῦ ἀδυνάτου. Στίς δοσοληψίες ὑπῆρχε γενικῶς ἐμπιστοσύνη, ἡ ὑπόσχεση χωρίς ἀθέτηση, ὁ λόγος ἦταν συμβόλαιο, ἡ βεβαιότητα καί ἡ σιγουριά.
Μαζί μέ ὅλα αὐτά ὑπῆρχαν καί οἱ ἀρετές τῆς λιτότητας, τῆς οἰκονομίας καί τῆς αὐτάρκειας. Ἡ σύνεση καί ἡ σοφία τοῦ μέτρου, ἔλεγαν: «Ἅπλωσε τά πόδια σου μέχρις ἐκεῖ πού φθάνει τό πάπλωμα». Δέν σπαταλοῦσαν, τιμοῦσαν αὐτό πού εἶχαν, ἐπειδή τό εἶχαν μέ τόν κόπο καί τόν ἱδρῶτα τους.
Ἦταν οἱ χαρούμενοι ἄνθρωποι. Παντοῦ ὅπου πήγαιναν, εἶχαν τό τραγούδι στό στόμα τους. Εἴτε στή δουλειά, εἴτε στήν πεζοπορία, εἴτε στήν συγκομιδή τῶν καρπῶν, στό θέρο, στόν τρύγο, στό βόσκημα τῶν προβάτων, στό ἄρμεγμα, στό κούρεμα, στά νυχτέρια, στά βαμβάκια, στά καπνά, στό πλέξιμο, στό κέντημα, στό γνέσιμο, στόν ἀργαλιό, παντοῦ.
Κουραστική ἡ ζωή τους. Εἶχαν καί τίς χαρές καί τά γλέντια τους, ὄχι ὅμως κάθε μέρα, κάθε βράδυ. Στούς γάμους, στά βαφτίσια, στίς μεγάλες γιορτές, στά πανηγύρια. Ὅλα μέ μέτρο καί σεβασμό.
Ζοῦσαν χωρίς ἄγχος, δέν ἀγωνιοῦσαν, εἶχαν πίστη στό Χριστό, ἦταν δεμένοι ὡς κοινωνία, ὑπῆρχε ἡ ἀλληλοβοήθεια. Στό στόμα τους ἦταν, «πρῶτα ὁ Θεός», «ἄν θέλει ὁ Θεός», «ὅπως θέλει ὁ Θεός», «δόξα τῷ Θεῶ».
Αὐτή ἡ ζωή, αὐτές οἱ κοινωνίες, ἀγαπητοί μου, μᾶς ἔχουν λείψει. Κάποιοι μᾶς ζήλεψαν, μᾶς φθόνησαν, μᾶς βάσκαναν, μᾶς πλάνεψαν. Ἀπομακρυνθήκαμε ἀπό τόν Θεό, ἀπό τόν λόγο Του καί τίς αἰώνιες ἀξίες.
Ἄν πλησιάσουμε τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό καί τήν Ἐκκλησία του, θά ζήσουμε καί πάλι ὄμορφες, ἀνθρώπινες, ἅγιες ἐποχές.

Μέ πόθο καί ἐλπίδα γιά τό καλύτερο.

ὁ πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

Ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος ἀναφερόμενος εἰς τό αἴτημα τοῦ κ. Φίλη περί χωρισμοῦ Ἐκκλησίας καί Πολιτείας, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, σημείωσε τό ἐνδεχόμενο κάποιοι νά μετανοιώσουν γιά τίς προτάσεις τους. Ὁ κ. Φίλης ἀναγνώρισε μέν ὅτι αὐτή εἶναι μιά μακρά πορεία, ἀλλά εἶπε ὅτι δέν μποροῦμε νά προσέλθουμε «ἐν μετανοίᾳ» στήν συζήτηση αὐτή.
Ἡ πρώτη σκέψη εἶναι μήπως κάποιος στόν ΣΥΡΙΖΑ μπορεῖ νά βοηθήσει τόν κ. Φίλη στά Ἑλληνικά του, γιατί ἄλλο εἶπε ὁ Μακαριώτατος καί ἄλλο ὁ κ. κοινοβουλευτικός ἐκπρόσωπος. Γιατί δέν κατάλαβε ἐκτός ἐάν συνειδητά διέστρεψε τόν λόγο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος δέν ζήτησε ἀπό κανένα νά προσέλθει «ἐν μετανοίᾳ» σέ ἕνα διάλογο, εἶπε ὅμως κάτι σημαντικό. Ὅτι κάνοντας κανείς βιαστικές ἐνέργειες μπορεῖ νά τό μετανοιώσει, κάτι τελείως διαφορετικό ἀπό αὐτό πού εἶπε ὁ κ. Φίλης. Δεῦτε λοιπόν καί διαλεχθῶμεν ἐκ νέου.
Εἶναι γνωστές οἱ θέσεις τοῦ ΣΥΡΙΖΑ γιά τό θέμα σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας. Αὐτό τό θέμα ὁ Πρωθυπουργός τό ἔχει ἀναθέσει στόν Ὑπουργό Παιδείας καί ὁ Ὑπουργός ἔχει δηλώσει ὅτι δέν εἶναι τοῦ παρόντος. Μέ τήν ἀναφορά του λοιπόν σέ αὐτό τό θέμα ἄραγε στρέφεται ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας ἤ κάνει ἀντιπολίτευση στόν ἴ δ ι ο τόν Πρωθυπουργό; Τά λέει γιά νά ἀκούσει ἡ Ἐκκλησία τήν δήλωσή του καί νά φοβηθεῖ, ἤ γιά νά τά ἀκούσει ὁ Πρωθυπουργός καί ἴσως καί ὁ Ὑπουργός τῆς Παιδείας;
Ὁ κ. Φίλης ἔκανε αὐτή τή δήλωση μέ ἀφορμή τήν ἔλευση τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου τῆς Ἁγίας Βαρβάρας. Ἀλήθεια! Τί σχέση ἔχει τό ἕνα μέ τό ἄλλο; Μήπως εἶναι μιά σαφής ἀπειλή ἀπέναντι στήν πίστη τῶν πιστῶν; Μέγα τό ἀτόπημα τοῦ κ. ἐκπροσώπου, ἀλλά καί φθηνό σάν ἐπιχείρημα. Μήπως μᾶς λέει: «προσέχτε καλά, γιατί θά ἔχετε συνέπειες;». Μήπως ἐνοχλήθηκε ἀπό τήν πίστη τοῦ λαοῦ, ἀπό τό πλῆθος πού προσῆλθε καί προσέρχεται γιά νά προσκυνήσει τό Ἱερό Λείψανο; Μήπως ἐπιχειρεῖ νά καταστείλει τήν εὐλάβεια τοῦ λαοῦ μέ ἀπειλές; Ξαναγυρίζει λοιπόν στόν τόπο μας ἡ Ἀριστερά στόν Σταλινικό της μεσαίωνα τῶν ἀπειλῶν καί τῶν διωγμῶν;
Τό θέμα τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας εἶναι ἕνα ὄντως πολύ σοβαρό θέμα καί δέν τιμᾶ τούς ἀνθρώπους τῆς ἐξουσίας νά τό χρησιμοποιοῦν σάν ἀπειλή. Οἱ σχέσεις Ἐκκλησίας καί Πολιτείας δομήθηκαν μέσα στήν ζωή καί τήν ἱστορία, δομήθηκαν σέ δύσκολες ὧρες, δομήθηκαν ὅταν ἡ Ὀρθὀδοξη πίστη συνιστοῦσε τό ἐθνικό σύνορο τοῦ Γένους καί ὄχι μέσα σέ κάποιο γραφεῖο πολιτικό. Τό νά χρησιμοποιεῖται ἕνα τέτοιο θέμα σάν ἀπειλή αὐτό εὐτελίζει τήν σοβαρότητα του, ἀλλά καί αὐτούς πού τό μεταχειρίζονται μέ τόσο εὐτελῆ τρόπο.
Πίστεψαν μήπως κάποιοι ὅτι ἐκτοξεύοντας μιά τέτοια ἀπειλή θά φοβίσουν τούς ἀνθρώπους καί θά καταστείλουν τήν εὐλάβειά τους; Ἤ μήπως ἐάν ἐπέλθει ὁ χωρισμός Ἐκκλησίας καί Πολιτείας δέν θά μπορεῖ νά μεταφερθεῖ ἕνα Ἱερό Λείψανο σέ ἕνα νοσοκομεῖο γιά ἐνίσχυση καί παρηγορία τῶν ἀσθενῶν; Εἴμαστε ἐμεῖς πού πρέπει νά ρωτήσουμε σέ ποιά χώρα τίθενται τέτοια ἐμπόδια; Μήπως κάποιοι ζοῦν σέ ἄλλες ἐποχές; Σέ πλεῖστα νοσοκομεῖα τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑπάρχουν παρεκκλήσια καί ἡ ἐκδήλωση τῆς πίστης καί ἡ προσφυγή στή Θεία βοήθεια εἶναι ἀνεμπόδιστα.
Ὁ κ. Φίλης ἀναφερόμενος στό θέμα σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας παραβιάζει ἀνοικτές θύρες καί ἀπό τήν πλευρά τοῦ κόμματος του καί ἀπό τήν πλευρά τῆς Ἐκκλησίας. Δέν κομίζει λοιπόν τίποτα καινούριο πέρα ἀπό μιά ἐπιπόλαια καί ἐπικίνδυνη στάση. Αὐτή τήν στιγμή ἡ χώρα βρίσκεται σέ μιά πολύ κρίσιμη ὥρα καί τό ζητούμενον εἶναι ἡ ἑνότητα τοῦ λαοῦ μας. Μόνον ἄφρονες καί ὑπονομευτές τῆς κυβερνητικῆς προσπάθειας μποροῦν νά διασποῦν τήν ἑνότητα τοῦ λαοῦ σέ μιά τέτοια κρίσιμη ὥρα καί νά ἐκτοξεύουν ἀπειλές κατά τοῦ μεγαλύτερου μέρους του. Μόνον ἄνθρωποι κατώτεροι τῶν περιστάσεων μποροῦν νά βάλουν τίς ἰδεοληψίες τους πάνω ἀπό τό μέλλον αὐτοῦ τοῦ τόπου. Ὁ λαός ψήφισε τήν παροῦσα Κυβέρνηση γιά νά ἀντιμετωπίσει τά προβλήματά του καί ὄχι γιά νά ἀλλάξει τήν πίστη του.
Εἶναι δικαίωμα, ἀλλά καί εὐθύνη τοῦ καθενός καί ἡ πίστη καί ἡ ἀπιστία. Κάποιος πού δέν ἔχει τήν ἐμπειρία τοῦ Θεοῦ εἶναι λογικό νά δηλώνει ἄθεος. Κάποιος πού δέν ἔχει διαπιστώσει τήν ἐμπειρία «τῶν γυμνῶν ὀστέων πού ἀναβλύζουν ἰάματα» εἶναι λογικό νά τά ἀπορρίπτει. Ἀπό πότε ὅμως ἡ ἄγνοια προσπαθεῖ νἀ ἀμφισβητήσει τήν γνώση; Βουλευτής τοῦ ἰδίου κόμματος δηλώνει πολύ καθαρά ὅτι γνωρίζει τήν θεραπευτική δύναμη τῶν Ἱερῶν Λειψάνων ὡς ἰατρός!!! Καί βέβαια δέν εἶναι ὁ μ ό ν ο ς. Θά τόν εἰρωνευθεῖτε, γιατί δέν γνωρίζετε αὐτά πού γνωρίζει ὁ ἴδιος; Θά ἀρχίσετε τίς παλαιές «ἐπιστημονικές» ἀποδείξεις; Ἐμεῖς δέν φοβόμαστε τήν ἀθεῒα σας, ἐσεῖς γιατί φοβάστε τήν πίστη μας;
Ξαφνικά λοιπόν ἡ Εὐρώπη πού μᾶς πνίγει, ἡ Εὐρώπη πού μᾶς πιέζει, ἡ Εὐρώπη πού ἀπειλεῖ νά μᾶς διώξει, ἡ Εὐρώπη πού ἐπιχειρεῖ νά μᾶς «σώσει» ἀφανίζοντας ἀπό τήν ἀνέχεια καί τήν πεῖνα τόν μισό πληθυσμό μας, ἔγινε λοιπόν τώρα τό πρότυπο μας; Ἡ Εὐρώπη πού βλέπει ἀδιάφορα τίς ἑκατόμβες τῶν ἀνθρώπων πού πνίγονται στίς θάλασσες ἤ πού σφαγιάζονται στήν ξηρά χωρίς καμμία θέληση ἐπέμβασης, ἔγινε τό πρότυπό μας ὥστε νά ἰσχυριζόμαστε ἐμετικά, ὅτι τάχα αὐτό δέν συμβαίνει σέ καμμία ἄλλη χώρα τῆς Εὐρώπης; Γιατί λοιπόν διαμαρτύρεσθε ἐναντίον τῆς ἀπανθρωπίας τῶν μνημονίων; Τότε ἄς σκύψουμε τό κεφάλι καἰ ἄς μιμηθοῦμε αὐτή τή στάση ζωῆς, ὅπου ἡ ἀπανθρωπία της πηγάζει ἀπό τήν ἀθεῒα της.
Τί ἐννοοῦσε ἄραγε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ὅταν προειδοποιοῦσε: «προσέξτε μήπως τό μετανοιώσετε». Ἀπειλοῦσε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος; Δέν τό συνηθίζει. Ἀντίθετα μᾶς ἔχει ὅλους συνηθίσει νά μήν ὁμιλεῖ, ἀλλά ὅταν ὁμιλεῖ, ὁ λόγος του εἶναι καίριος. Κάτι λοιπόν ξέρει καί ὁμιλεῖ. Νά τό ψάξουμε λίγο; Μήπως λοιπόν προειδοποιοῦσε ὅτι ἕνας τέτοιος χωρισμός σέ αὐτή τήν ὥρα θά φανέρωνε ὅλη τήν γυμνότητα τοῦ κράτους καί ὅλη τήν ἀνεπάρκεια τῆς Πολιτείας, πού τώρα ὄμορφα κρύβεται μέσα ἀπό τήν Ἐκκλησία; Γνωρίζετε πολύ καλά αὐτή τήν γυμνότητα, πού ἀπό ἀγάπη καλύπτει ἡ Ἐκκλησία. Δέν σᾶς ἀπειλεῖ λοιπόν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, οὔτε σᾶς καλεῖ σέ μετάνοια, ἀλλά σᾶς προειδοποιεῖ.
Ἀλήθεια! Τί πραγματικά ἐπαγγέλεσθε γιά τόν ἄνθρωπο καί στόν ἄνθρωπο; Τί ἔχετε νά τοῦ προτείνετε σάν πρόταση ζωῆς; Γιά ποιὀ μέλλον τόν ἑτοιμάζετε; Μήπως τήν σκουπιδοποίησή του; Δέν ἔχετε ἄλλωστε τίποτα διαφορετικό ἀπό τήν σκουπιδοποίηση τοῦ ἀνθρώπου, ὅσο ὑπάρχει ὁ θάνατος. Ὁ θάνατος γιά σᾶς, σάν καταστροφή καί σάν τέρμα ζωῆς. Ὁ θάνατος γιά μᾶς, σάν πέρασμα.
Ὅταν διακονοῦσα στό Μαντούδι καί ἔγινε ἡ μεγάλη ἀπεργία τῶν μεταλλορύχων, μιά ἀπεργία πού ἔγινε κυρίως γιά τό καπρίτσιο ἑνός πολιτικοῦ, συναντῶ μιά μέρα τόν ἐκπρόσωπο τῆς Ἀριστερᾶς στό Γραφεῖο τῆς Κοινότητας. Τόν ρωτῶ λοιπόν γιατί ἐνδιαφέρεται γιά τούς ἐργάτες. Τοῦ ἐξηγῶ ὅτι γιά μένα ὁ ἄνθρωπος ἔχει μοναδική ἀξία, γιατί γιά χάρη του, ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος καί γι’ αὐτό ἐγώ ἀγωνίζομαι. Ἐσύ λοιπόν γιατί εἶσαι ἐδῶ; Τί εἶναι γιά σένα ὁ ἄνθρωπος χωρίς τό Θεό; Ἕνα ὡραῖο ζῶο; Ἔκπληκτος τόν ἀκούω νά μοῦ ἀπαντᾶ: «Ναί!». Τότε τόν ξαναρωτῶ: «Δηλαδή ἐσύ ἐδῶ ἀγωνίζεσαι γιά περισσότερο σανό!» Καί μοῦ ἀπαντᾶ καί πάλι: «Ναί»! Καί τότε τοῦ ἀπάντησα: «Καλύτερος συνεργάτης τοῦ Κεφαλαίου ἀπό σένα, πού ὑποτίθεται ὅτι τό πολεμᾶς δέν ὑπάρχει. Ἐσύ τοῦ προσφέρεις τήν ἰδεολογική κάλυψη, χαρακτηρίζοντας τόν ἄνθρωπο σάν ζῶο καί τό Κεφάλαιο τόν ἀντιμετωπίζει στήν πράξη καί τόν ἐκμεταλλεύεται σάν ζῶο». Ἡ Ἐκκλησία πιστεύει ὄχι στήν σκουπιδοποίηση τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά στόν δοξασμό καί τήν θέωσή του, ὅπως μαρτυρεῖ τό Ἱερό Λείψανο τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, ἀλλά καί οἱ πρόσφατοι Ἅγιοί μας. Ἡ Ἀριστερά τοῦ κ. Φίλη δυστυχῶς ἔχει μείνει πολύ πίσω. Κάποιοι ἄλλοι Ἀριστεροί ὅμως κατάλαβαν ὅτι ἡ Ἀριστερά δέν κινδυνεύει ἀπό τήν πίστη τῶν πιστῶν, ἀλλά ἀπό τόν ἑαυτό της. Σέ μιά τέτοια κρίσιμη ὥρα γιά τήν Πατρίδα μας, ἀπό τούς Πολιτικούς μας ἀπαιτοῦμε τό ὀλιγότερο, σοβαρότητα.

Πανηγυρικά εορτάστηκε η Απόδοση της εορτής του Πάσχα, η τελευταία ημέρα της Πασχαλίου περιόδου αυτού του έτους, στον Κοιμητηριακό Ναό του Αγίου Νικάνορος.

Την Τρίτη 19 Μαΐου 2015, το βράδυ, παραμονή της εορτής, τελέστηκε αγρυπνία από τους Ιερείς π. Βασίλειο και π. Νέστορα, με τη συμμετοχή του πιστού λαού, οι οποίοι απόλαυσαν την χαρά, την ευφροσύνη, την αγαλλίαση και την δύναμη, η οποία πηγάζει από την Ανάσταση του Κυρίου.

Σύμφωνα με την παράδοση των τελευταίων χρόνων, στο τέλος της ακολουθίας του όρθρου, με το λάβαρο της Αναστάσεως να προπορεύεται, οι Ιερείς κρατώντας το Ιερό Ευαγγέλιο και την εικόνα της Αναστάσεως του Κυρίου, με τους ιεροψάλτες να ψάλλουν τα στιχηρά των αίνων, «Πάσχα ιερόν…» και τους πιστούς ψάλλοντας το «Χριστός Ανέστη», έκαναν περιφορά ανάμεσα στα μνήματα των κεκοιμημένων αδελφών μας.

Κατά την διάρκεια της Λιτανείας έγινε στάση στο οστεοφυλάκιο, όπου βρίσκονται εμφανώς τα οστά των κεκοιμημένων. Εκεί εψάλη το δοξαστικό των αίνων «Αναστάσεως ημέρα…» και το «Χριστός ανέστη» από όλους τους πιστούς.

Στη συνέχεια τελέσθηκε με λαμπρότητα η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία.

Η Ακολουθία της αποδόσεως του Πάσχα είναι όμοια με την Ακολουθία που έγινε το βράδυ της Αναστάσεως και τις επόμενες ημέρες της Διακαινησίμου. Την ημέρα αυτή κάθε χρόνο ψάλλεται για τελευταία φορά το «Χριστός Ανέστη».

Με εκκλησιαστική ευλάβεια, η πόλη της Σιάτιστας πανηγύρισε τον Άγιο Αχίλλειο, Αρχιεπίσκοπο Λαρίσης τον θαυματουργό, την Πέμπτη 14 και την Παρασκευή 15 Μαΐου 2015, στον ομώνυμο Ιερό Ναό του Αγίου Αχιλλείου.

Την παραμονή εψάλη ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός και αρτοκλασία, από τους Ιερείς της Ενορίας του Αγίου Νικολάου π. Βασίλειο και π. Νέστορα.

Τον θείο λόγο κήρυξε ο π. Βασίλειος, αναφερθείς στον βίο του Αγίου Αχιλλείου, επισήμανε, πότε φεύγει η χάρις του Θεού από τους ανθρώπους και αναφέρθηκε στην αγιότητα και χάρη των λειψάνων των αγίων της Εκκλησίας μας. Η χάρη του Θεού «απομακρύνεται» όταν απιστούμε σ’ Αυτόν και όταν αθετούμε τους λόγους του και το θέλημά του. Τα άγια λείψανα είναι φορείς του Αγίου Πνεύματος και ενεργούν ποικίλα θαύματα και προστασία και εκδίωξη δαιμόνων, και εκχέουν ευλογία και αγιότητα.

Αμέσως μετά τον Εσπερινό έγινε η Ιερά Λιτανεία της Εικόνος του Αγίου Αχιλλείου γύρω από τον Ιερό Ναό.

Ανήμερα της πανηγύρεως, τον Όρθρο και τη Θεία Λειτουργία τέλεσαν οι Ιερείς π. Βασίλειος και π. Νέστορας.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας οι Ιερείς ανέγνωσαν την ευχή, «Εἰς προστασίαν ἀμπελώνων καὶ χωραφίων».

Εὐχή εἰς προστασίαν ἀμπελώνων καὶ χωραφίων
(Κατὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ Ἁγίου Ἀχιλλείου)

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, σὺ εἶ ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, καὶ ὁ Πατήρ σου ὁ γεωργός ἐστί.
Σὺ καὶ τοὺς Ἀποστόλους σου ἐκάλεσας κλήματα.
Σὺ καὶ τὸν Ἰσραήλ, ὡς ἄμπελον, ἐξ Αἰγύπτου μετῆρας. Ἐξέβαλες ἔθνη καὶ κατεφύτευσας αὐτόν.
Οὕτω καὶ νῦν, Δέσποτα, ἐπιφοίτησον ἐπὶ τοὺς ἀμπελώνας τῶν δούλων σου, ρίζωσον, βάθυνον τὸ ἔλεός σου ἐπ’ αὐτούς. Δὸς αὐτοῖς φύλακα τὴν σὴν βοήθειαν. Περιχαράκωσον τάς εἰσόδους καὶ ἐξόδους αὐτῶν τῇ προνοίᾳ σου.
Λύτρωσαι αὐτοὺς καὶ πᾶσαν τὴν περιοχὴν αὐτῶν, ἀπὸ πάσης χαλάζης, ἀπὸ χιόνος καὶ κρυστάλλου φερομένου βιαίως, ἀπὸ φρικτῶν κρυμῶν καὶ πνευμάτων καύσωνος. Ἀπὸ καταιγίδος καὶ πάσης ἁπαξαπλῶς ἐφόδου ὁρατῶν καὶ ἀοράτων ἐχθρῶν.
Ἔπιδε καὶ ἐπίσκεψε τάς ἀμπέλους ταύτας, ἅς ἐφύτευσεν ἡ δεξιά σου. Ἵνα ἀποδώσωσι ἐν καιρῷ τοὺς καρποὺς αὐτῶν, καὶ καταξιωθῶμεν τρυγῆσαι καὶ προσκομίσαι σοι ἐξ αὐτῶν, εἰς τὸ μεταποιηθῆναι εἰς αἷμα σοῦ τοῦ Χριστοῦ.
Σοὶ γὰρ πρέπει πᾶσα δόξα, τιμὴ, καὶ προσκύνησις, σὺν τῷ ἀνάρχῳ σου Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ, καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, πάντοτε, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.  Ἀμήν.

Η Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, όπως κάθε χρόνο, συμμεριζόμενη την αγωνία των υποψηφίων μαθητών στις Πανελλαδικές Εξετάσεις και των οικογενειών τους, αλλά και όλων των παιδιών πού θα δώσουν προαγωγικές εξετάσεις στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, τέλεσε υπέρ αυτών Αγρυπνία την Τρίτη το βράδυ στις 13 Μαΐου 2015, στον ιστορικό Ναό της Παναγίας, προς ενίσχυση, φωτισμό και επιτυχία των διαγωνιζομένων παιδιών.

Στη Θεία Λειτουργία προσήλθαν αρκετοί νέοι, οι οποίοι προσευχήθηκαν και συμμετείχαν με ευλάβεια στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, το οποίο τέλεσαν οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο π. Βασίλειος ευχήθηκε στα παιδιά «να έχουν θείο φωτισμό και καλή επιτυχία και κάθε πρόοδο στη ζωή τους».

Η Θεία Λειτουργία τελέστηκε και για την ανάμνηση της 20ής επετείου από την ημέρα του σεισμού του 1995, προς δόξα και ευχαριστία στο Θεό, ο οποίος μας γλίτωσε από την καταστροφική μανία του σεισμού και δεν θρηνήσαμε ανθρώπινα θύματα.

Η απάντηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλου στην κριτική που άσκησε ο γραμματέας της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νίκος Φίλης σχετικά με το Ιερό λείψανο της Αγίας Βαρβάρας.

Σέ μιά δημοκρατική χώρα δέν ὁμιλοῦν μόνο οἱ πολιτικοί, ἀλλά ὅλοι. Ἄκουσα στήν τηλεόραση τόν Κοινοβουλευτικό ἐκπρόσωπο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κ. Φίλη νά λέει τά σχετικά μέ τήν μεταφορά τοῦ Τιμίου Λειψάνου τῆς Ἁγίας Βαρβάρας στό Νοσοκομεῖο τοῦ Ἁγίου Σάββα, ὅτι τάχα ἕνα τέτοιο γεγονός γυρίζει τήν κοινωνία πίσω πολλούς αἰῶνες, μίλησε ἀκόμη γιά εἰδωλολατρία καί ὅτι ὅποιος θέλει μπορεῖ νά πάει στήν Ἐκκλησία νά προσκυνήσει. Σέβομαι καί τήν πίστη καί τήν ἀπιστία τοῦ καθενός. Τήν πονηρία, τό φτηνό πνεῦμα καί τήν διαστροφή τῆς ἀληθείας δέν ἀνέχομαι.
Κατ’ἀρχήν ὁ κ. Φίλης δέν κατάλαβε ὅτι ἐπιχειρεῖ νά γυρίσει ἀρκετούς αἰῶνες πίσω τήν Ἀριστερά. Στίς ἐποχές δηλαδή πού «ἀριστερά» σήμαινε λοιδωρία τῆς πίστης, καπήλευση τῆς ἐπιστήμης, περί δῆθεν τοῦ ἀσυμβιβάστου, δογματική ἀθεῒα καί μερικά ἄλλα χειρότερα. Ἐκεῖ ἔχει λοιπόν μείνει ἤ ἐκεῖ ἐπιχειρεῖ νά μᾶς ἐπαναφέρει κάνοντας μάλιστα χρήση ἐξουσίας; Ἄς θυμᾶται ὅμως ὅτι ἀπό αὐτούς πού ἀνέβασαν τήν Ἀριστερά στήν Ἐξουσία, ἡ συντριπτική πλειοψηφία εἶναι ἄνθρωποι πιστοί.

Ὁ κ. κοινοβουλευτικός ἐκπρόσωπος ὅμως ὑπέπεσε σέ κάτι ἀκόμη σοβαρότερο, στήν λοιδωρία καί εἰρωνία τῶν ἀσθενῶν καί τῶν συγγενῶν τους. Ἀλήθεια δέν κατάλαβε γιατί τό ἱερό Λείψανο θά μεταφερθεῖ στό Νοσοκομεῖο; Γιά τόν ἁπλό λόγο ὅτι δέν μποροῦν οἱ ἀσθενεῖς στην κατάσταση πού βρίσκονται νά πᾶνε ἐκεῖνοι. Περισσότερος σεβασμός λοιπόν στούς ἀσθενεῖς καί στήν κατάσταση πού βρίσκονται. Αὐτοί πού μποροῦσαν νά πᾶνε πῆγαν, σ’αὐτούς πού δέν μποροῦν πάει ἡ Ἁγία Βαρβάρα. Λίγος σεβασμός λοιπόν ἀπό ὅλους «τούς ἔξυπνους» ἀπέναντι στούς ἀσθενεῖς.

Ὁ κ. Φίλης ὅμως προχώρησε σέ κάτι ἀνεπίτρεπτο καί ἀνεπίτρεπτο εἶναι ἡ συκοφαντία πού γυρίζει τήν ἀριστερά πολλούς αἰῶνες πίσω. Ἀπέδωσε στήν Ἐκκλησία τή μομφή ὅτι ἀντί νά ὁδηγεῖ τούς ἀσθενεῖς στόν ἰατρό, τούς ὀδηγεῖ στούς ἁγίους, στά θαύματα, ἴσως καί στήν δεισιδαιμονία. Μπορεῖ νά φανεῖ λίγο σκληρή, ἀλλά ἐγώ θά πῶ τή λέξη: ντροπή! Ντροπή γιατί ἐπιχειρεῖ συνηδειτά μία διαστρέβλωση τῶν πραγμάτων. Ἄς θυμηθεῖ ὅτι δέν εἶναι ἡ Πολιτεία πρώτη πού λειτούργησε Νοσοκομεῖα, ἀλλά ἡ Ἐκκλησία, ἄς θυμηθεῖ ὅτι τά περισσότερα Νοσοκομεῖα στήν Ἀθήνα κτίσθηκαν σέ χώρους πού ἀνῆκαν στήν Ἐκκλησία καί μέ χαρά τούς παρεχώρησε, ἄς θυμηθεῖ ὅτι τά περισσότερα Νοσοκομεῖα ἔχουν Ναούς μικρότερους ἤ μεγαλύτερους πού συμπαραστέκονται στούς ἀσθενεῖς, ἀλλά καί στό ἔργο τῶν ἰατρῶν. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ παραγγέλει, νά τιμοῦμε τούς ἰατρούς γιατί καί αὐτοί δῶρο τοῦ Θεοῦ εἶναι. Ἡ πίστη καί ἡ προσευχή στηρίζουν τόν ἀγῶνα τοῦ ἀσθενοῦς καί τῶν συγγενῶν τους (διαβάστε καί κανένα πόρισμα Συνεδρίου). Ὅσον ἀφορᾶ γιά τό θαῦμα τό ὁποῖο ἐμμέσως λοιδωρεῖτε, γιατί προφανῶς δέν τό καταλαβαίνετε, ἴσως θά ἔπρεπε νά έρωτήσετε κάποιον πού τό ἔχει ζήσει, ἴσως θά ἔπρεπε νά ἐρωτήσετε κάποιους γιατρούς πού τό ἔχουν ζήσει ἀκόμη καί κάποιους πού μίλησαν γιά ἔκτακτο ἰατρικό περιστατικό, κάποιους γιατρούς πού ἔστειλαν τόν ἄρτι θεραπευθέντα ἀσθενῆ μέ τίς πυζάμες, στόν μεγάλο ἰατρό τόν Ὅσιο Ἰωάννη τό Ρῶσσο, πρίν ἀκόμη τοῦ δώσουν ἐξιτήριο, ἴσως καί κάποιους ξένους γιατρούς πού δέν δίστασαν νά ὁμολογήσουν γιά τήν θεραπεία καί σωτηρία ἀσθενοῦς “it’s a miracle”. Ἴσως αὐτά εἶναι ψιλά γράμματα γιά σᾶς. Μείνετε ὅμως ἐσεῖς μέ τήν πίστη σας (ἀθεῒα σας) καί ἀφῆστε τούς ἄλλους μέ τήν πίστη τους καί μέ τήν ἐμπειρία, γιά ὅσους τήν ἔχουν, τοῦ θαύματος. Μιλήσατε βέβαια καί γιά «εἰδωλολατρεία». Δέν σᾶς παρεξηγῶ γιατί εἶναι λογικό νά μήν καταλαβαίνετε τή σημασία καί τίς συνέπειες τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ στήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου, οὔτε τόν πατερικό λόγο «σέβομαι τήν ὕλη διά τῆς ὁποίας ὁ Θεός ἐργάσθηκε τήν σωτηρία μου». Πιθανῶς τά Ἱερά Λείψανα τῆς Ἁγίας Βαρβάρας νά ἀμφισβητοῦν τό δικό σας καί κάποιων ἄλλων τά εἴδωλα.

Σταθήκατε ὅμως ἀπρεπής ἀπέναντι καί στό συνάδελφο σας Ὑπουργό Ὑγείας πού τόν ἐπιτιμἠσατε δημόσια διότι θἀ παραστεῖ στήν ὑποδοχή τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου στό Νοσοκομεῖο. Βλέπετε πού σᾶς λέω ὅτι γυρίζετε τήν Ἀριστερά πίσω αἰῶνες! Βλέπετε ὅτι τήν Ἀριστερα πού σήμερα θέλει νά ἐκπροσωπήσει ὁ ΣΥΡΙΖΑ δέν τήν συγκροτεῖ μόνον ἡ ἀθεῒα ἡ δική σας, ἀλλά καί ἡ πίστη πολλῶν ἄλλων ὑπουργῶν καί μή; Θέλετε νά τόν ξαναγυρίσετε πίσω; Σεβαστεῖτε λοιπόν πρῶτος ἐσεῖς τήν ἑτερότητα καί ἀφῆστε στήν γωνία αὐτό τόν ἰδιότυπο θρησκευτικό ρατσισμό ἀπέναντι στήν Ὀρθόδοξη πίστη. Ἀλλοιῶς θά κληθεῖτε νά ἀπαντήσετε ἐάν τό κόμμα τοῦ ὁποίου εἶσθε κοινοβουλευτικός ἐκπρόσωπος, εἶναι ἕνα ἀθεϊστικό κόμμα, ὁπότε καί ἀπολυταρχικό ἤ ἕνα δημοκρατικό κόμμα πού μπορεῖ νά περιέχει καί πιστούς καί ἄθεους πού ὅμως σέβονται ἀλλήλους. Ὁ λαός σᾶς ζητᾶ καί σᾶς ἐμπιστεύθηκε νά ἀντιμετωπίσετε τά προβλήματα του καί ὄχι, μερικοί ἀπό σᾶς νά τοῦ ἐλέγξετε τήν συνείδηση του.

Ἔχω ἐπισκεφθεῖ πολλά Νοσοκομεῖα στό ἐξωτερικό σέ διαφορετικές χῶρες. Ἔχω συνοδεύσει ἀσθενεῖς καί μάλιστα παιδιά, ἀρκετές φορές, ἔχω ἐπισκεφθεῖ ἀσθενεῖς σέ Νοσοκομεῖα τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἔζησα τόν ἀπόλυτο σεβασμό Ἰατρῶν καί Νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ ἀπέναντι σέ αὐτό πού ἐκπροσωποῦσα, ὅπως καί ἀπέναντι στήν κάθε θρησκευτική πίστη. Εἶδα ἰατρό νά ἀναβάλλει γιά μερικά λεπτά τήν ἰατρική του ἐπίσκεψη σέ ἀσθενή, σεβόμενος τήν ἐπιθυμία του νά ὁλοκληρώσει τήν ἐπικοινωνία του μέ τόν ἱερέα του. Εἶδα ἰατρούς καί νοσηλευτικό προσωπικό μέ εὐγένεια, ἐξυπηρετικούς στήν δική μου διακονία, ἀντιμετωπίζοντας με σάν ἕνα συνεργάτη τους. Τό λέγω αὐτό καί γιά ἐσᾶς καί γιά κάποιους ἰατρούς καί νοσηλευτές. Τουλάχιστον λοιπόν ἄς ἐκπολιτιστοῦμε λίγο.

Τό θέμα ἀσθένεια, πόνος, πίστη εἶναι ἕνα μεγάλο θέμα πού τουλάχιστον ἀπαιτεῖ σεβασμό. Ὅταν ὁ Dr. Francis Kollins ἐπικεφαλής ἐπί σειράν ἐτῶν τῆς ἐρευνητικῆς ὁμάδος γιά τό ‘Aνθρώπινο Γονιδίωμα, πρώην ἀγνωστικιστής καί ἄθεος, σήμερα μιλάει γιά τό ἀνθρώπινο γονιδίωμα ὡς τό σχέδιο καί τήν γλῶσσα τοῦ Θεοῦ, κάποιοι μποροῦν νά κρατήσουν τήν ἀθεῒα τους καί ἄς σεβασθοῦν τήν πίστη τῶν ἄλλων, πολλῷ δέ μᾶλλον τήν πίστη καί τήν ἐλπίδα τῶν ἀσθενῶν.