Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

Με εκκλησιαστική ευλάβεια, η πόλη της Σιάτιστας πανηγύρισε τον Άγιο Αχίλλειο, Αρχιεπίσκοπο Λαρίσης τον θαυματουργό, το Σάββατο 14 και την Κυριακή 15 Μαΐου 2016, στον ομώνυμο Ιερό Ναό του Αγίου Αχιλλείου στη περιοχή «Μπάρα».

Την παραμονή εψάλη ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός και αρτοκλασία, από τους Ιερείς της Ενορίας του Αγίου Νικολάου π. Βασίλειο και π. Νέστορα.

Αμέσως μετά τον Εσπερινό έγινε η Ιερά Λιτανεία της Εικόνος του Αγίου Αχιλλείου γύρω από τον Ιερό Ναό.

Ο Ναός του Αγίου Αχιλλείου, στον οποίο τελούνται οι διάφορες ακολουθίες, χτίστηκε με δαπάνες του συμπατριώτη μας Νικολάου Τύρνα. Θεμελιώθηκε το 1974 και εγκαινιάστηκε στις 15 Μαΐου 1986 από τον μακαριστό Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κυρό Αντώνιο.

Ο παλαιότερος Ιερός Ναός του Αγίου Αχιλλείου βρίσκεται λίγα μέτρα πιο κάτω από τον νέο Ναό και χτίστηκε το 1950 από τον συμπατριώτη μας Νικόλαο Θ. Δαρδάλη.

Ἡ Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Νικολάου θά σταθεῖ καί φέτος στό πλευρό τῶν παι­διῶν της πού θά δώσουν προαγωγικές εξετάσεις στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο και πανελλαδικές ἐξετάσεις, γιά νά εἰσαχθοῦν στά Ἀνώτερα καί Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικά Ἱδρύματα τῆς χώρας.

Γιά τόν λόγο αὐτό, τήν Πέμπτη 12 Μαΐου 2016, στις 9.00 το βράδυ θά τελεσθεῖ Ἀγρυπνία στόν Ἱερό Ναό τῆς Παναγίας, ἀπό τούς ἐφημερίους τῆς Ἐνορίας π. Βασίλειο καί π. Νέστορα.

Καλοῦμε ὅλα τά παιδιά, πού θά δώσουν προαγωγικές καί πανελλαδικές ἐξετάσεις, νά συμμετάσχουν στήν Ἀγρυπνία, γιά νά εὐλογηθοῦν καί νά ἐνισχυθοῦν στόν ἀγώνα τους.

Ὅπως κάθε χρόνο τήν ἡμέρα αὐτή ἀναπέμπουμε δόξα καί εὐχαριστία στό Θεό, ὁ ὁποῖος μᾶς γλίτωσε  ἀπό τήν καταστροφική μανία τοῦ σεισμοῦ στις 13 Μαΐου 1995.

Καλούμαστε ὅλοι νά εὐχαριστήσουμε καί νά δοξάσουμε τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό, πού τόσο μᾶς ἀγαπᾶ καί δέν θρηνήσαμε καθόλου ἀνθρώπινα θύματα.

Την Δευτέρα 9 Μαΐου 2016, η πόλη της Σιάτιστας, πανηγύρισε τη μνήμη του Αγίου μεγαλομάρτυρος Χριστοφόρου, στο ομώνυμο εξωκλήσι που έχει ανεγερθεί προς τιμήν του το 1881, στην Ενορία του Αγίου Νικολάου στη Γεράνεια.

Το απόγευμα της παραμονής της εορτής, Κυριακής 8 Μαΐου 2016, τελέστηκε ο πανηγυρικός εσπερινός με αρτοκλασία από τους ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα. Στο τέλος του Εσπερινού έγινε και περιφορά της Αγίας εικόνας του Αγίου Χριστοφόρου γύρω από τον Ιερό Ναό.

Το πρωΐ της Δευτέρας 9 Μαΐου 2016, εψάλη από τους Ιερείς της Ενορίας ο Όρθρος της εορτής και στη συνέχεια η Θεία Λειτουργία.

Μετά τη Θεία Λειτουργία έγινε περιφορά της Αγίας εικόνας του Αγίου Χριστοφόρου, περνώντας μέσα από το άλσος του εξωκλησίου και γύρω από τον Ιερό Ναό. Στη συνέχεια έγινε αρτοκλασία στον αύλειο χώρο της Εκκλησίας.

Στο τέλος ο π. Βασίλειος ευχήθηκε σε όλους, να τους προστατεύει ο Άγιος Χριστοφόρος σε όλα τους τα ταξίδια, ευχαρίστησε όλους όσοι πρόσφεραν τις ανιδιοτελείς υπηρεσίες τους για τον καλλωπισμό του Ναού, για τον αύλειο χώρο του και για το πανέμορφο άλσος του Αγίου Χριστοφόρου. Στη συνέχεια ευχαρίστησε τον κ. Ιωάννη Λάγγα και τους υιούς του, για τα κόκκινα αυγά που πρόσφεραν και μοιράστηκαν στο εκκλησίασμα. Επίσης ευχαρίστησε και την εκκλησιαστική επιτροπή, για το ενδιαφέρον που δείχνουν για τον ευπρεπισμό των εξωκλησίων και τους κόπους που κατέβαλαν για την πανήγυρη του Αγίου Χριστοφόρου, καθώς και για τα λουκούμια και τα μπισκότα που πρόσφεραν σε όλο το εκκλησίασμα.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ

Μάϊος 2016

Ἕνα κάθε μήνα

Ἕνα πρόσωπο, τό ὁποῖο μέ τήν συμπεριφορά του ἀπέναντι στό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔχει προβληματίσει πολλούς, εἶναι ὁ ἀπόστολος Θωμᾶς, ὁ λεγόμενος δίδυμος. Τό ἀπόγευμα τῆς πρώτης ἡμέρας πού ἀναστήθηκε ὁ Ἰησοῦς, ὁ Θωμᾶς ἔλειπε. Ὅταν ἐπέστρεψε, ὅλοι τοῦ ἔλεγαν ὅτι εἶδαν τόν Ἰησοῦ ζωντανό. Ἐκεῖνος δέν μποροῦσε νά τό πιστέψει. Ἔφερε τίς ἀντιρρήσεις του καί εἶπε ὅτι ἄν κι ἐκεῖνος δέν τόν ἔβλεπε ζωντανό καί νά τόν ἀκουμπήσει μέ τά χέρια του, δέν θά μποροῦσε νά δεχθεῖ τά λόγια τους ὡς ἀληθινά.

Πραγματικά, ὁ Χριστός ἐμφανίζεται τήν ὄγδοη ἡμέρα, παρόντος καί τοῦ Θωμᾶ. Ὁ Χριστός τόν προσκαλεῖ καί τόν προκαλεῖ νά τόν ἀκουμπήσει, νά τόν πιάσει. Ἐκεῖνος τόν πιάνει καί στή συνέχεια ἀναφωνεῖ: «Ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου». Τελικά, ὁ Ἀπόστολος Θωμᾶς, μέ τήν ὅλη στάση του ἀπέναντι στόν ἀναστημένο Ἰησοῦ, ὑπῆρξε ἄπιστος;

Ἡ θέση τοῦ Θωμᾶ, πραγματικά, στάθηκε ἀκροβατική, σ΄ ἕνα σταυροδρόμι πίστεως καί ἀπιστίας. Ὁ Χριστός ἀποκαλύπτει τήν κατάσταση τοῦ Θωμᾶ μέ ἕνα ρῆμα, «Μή γίνου ἄπιστος, ἀλλά πιστός». Αὐτό τό «γίνου» ἐκφράζει τήν κατάσταση τοῦ Θωμᾶ. Δέν εἶπε «μήν εἶσαι», ἀλλά «μή γίνου». Ὡς νά εἶναι τό θέμα τῆς πίστεως ἤ τῆς ἀπιστίας μία πορεία, ἕνα γίγνεσθαι, ἕνα γίνωμα.

Καί πραγματικά ἡ πίστη ἤ ἡ ἀπιστία εἶναι μία πορεία. Ὁ ἄνθρωπος γίνεται ἤ πιστός ἤ ἄπιστος. Μπορεῖ νά ἀνεβαίνει ἤ νά κατεβαίνει ἡ στάθμη τῆς πίστεώς του. Κάποτε εἶπαν οἱ μαθητές στόν Ἰησοῦ: «Κύριε πρόσθες ἡμῖν πίστιν». Ἡ πίστη, λοιπόν, εἶναι κάτι τό εὐπαθές, καί ἄν ὁ Θεός δέν μᾶς στηρίξει, τή χάνουμε.

Ὁ Θωμᾶς, μετά πού εἶδε τόν Ἰησοῦ καί τόν ψηλάφησε, ἔκπληκτος ἀναφώνησε καί εἶπε. «Ἐσύ εἶσαι ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου». Καί τοῦ ἁπαντᾶ ὁ Χριστός: «Πίστεψες ἐπειδή μέ εἶδες. Ὅμως, πιό εὐτυχεῖς εἶναι ἐκεῖνοι, πού δέ θά μέ ἰδοῦν ἀλλά θά μέ πιστέψουν».

 Σέ ἕνα τροπάριο τοῦ Ἑσπερινοῦ βρίσκουμε ἕνα περίεργο σχῆμα. Εἶναι ἡ στάση τῆς Ἐκκλησίας ἀπέναντι στή στάση τοῦ Θωμᾶ, πῶς στάθηκε, δηλαδή, ἐκεῖνος ἀπέναντι στό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Τί γράφει; «Ὤ, καλή ἀπιστία τοῦ Θωμᾶ! Τῶν πιστῶν τάς καρδίας εἰς ἐπίγνωσιν ἦξε». Ὤ, καλή ἀπιστία τοῦ Θωμᾶ! Αὐτή ὁδήγησε τίς καρδιές τῶν πιστῶν στήν ἐπίγνωση τοῦ Θεοῦ, τοῦ Ἀναστημένου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Αὐτή ἔγινε ἡ ἀφορμή νά γνωρίσουν καλύτερα, ποιός εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Γνωρίζουμε, ὅμως, ὅτι ἡ ἀπιστία εἶναι κακό. Πῶς ὁ ὑμνογράφος τήν ὀνομάζει καλή; Ἐδῶ ὑπάρχει μία συγκεκριμένη περίπτωση. Εἶναι ἡ περίπτωση τοῦ Θωμᾶ, ὁ ὁποῖος μέ τήν ἀμφιβολία του νά πιστέψει στό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ διδασκάλου του, (δέν τό χωροῦσε τό μυαλό του) μᾶς ὁδήγησε, ἐμᾶς τούς μετέπειτα πιστούς, νά πιστέψουμε στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ μέ σιγουριά.

Ὥστε, θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι ὑπάρχει καί καλή ἀπιστία καί κακή ἀπιστία; Βεβαίως. Τί εἶναι, ὅμως, ἡ καλή ἀπιστία; Εἶναι ἐκείνη πού ἀποκλείει τήν εὐπιστία. Ἡ εὐπιστία δέν εἶναι ἀρετή, δέν εἶναι πίστη. Δέν εἶναι κάτι τό γνήσιο. Τό νά πιστέψει κάποιος, νά ἀποδεχθεῖ μέ πολλή ἀφέλεια, μέ ἁπλοϊκότητα, ὄχι μέ ἁπλότητα, ἀλλά μέ κουταμάρα, χωρίς νά ἐξετάσει τίποτα, αὐτό εἶναι ἀνοησία, αὐτό δέν εἶναι πίστη. Ἡ καλή ἀπιστία ἔχει αὐτό τό θετικό στοιχεῖο, ἀποκλείει τήν εὐπιστία.

Ὁ χριστιανισμός δέν θέλει ὀπαδούς εὔπιστους, θέλει πιστούς πραγματικούς. Ἡ εὐπιστία εἶναι κακία, δέν εἶναι ἀπ’ τό Θεό. Καί ἄν ὑπάρχει, πρέπει νά τήν ἀποβάλλουμε. Μπορεῖ κάποιος νά θέλει κάποια στοιχεῖα, γιά νά στηριχθεῖ στήν Ἁγία Γραφή, στήν πίστη. Πρέπει νά τοῦ δοθοῦν, καί αὐτά ὑπάρχουν.

Ἔτσι, ἡ καλή ἀπιστία, ἐνῶ ἀποκλείει τήν εὐπιστία, δέν ὀρθολογίζει. Ὀρθολογισμός εἶναι νά θέλω νά καταλάβω μέ τό νοῦ μου, μέ τήν λογική μου, νά δοκιμάσω μέ τίς αἰσθήσεις μου, αὐτό πού καλοῦμαι νά πιστέψω. Αὐτό, ὅμως, δέν εἶναι πίστη. Εἶναι ὀρθολογισμός.

Ἀκόμη, ἡ καλή ἀπιστία, προϋποθέτει μία καλοπιστία, ἡ ὁποία εἶναι τό ἀντίθετο τῆς κακοπιστίας. Εἶναι γνωστό τό ρητό: «Οὐ μέ πείσεις κἄν μέ πείσης». Ὁ καλόπιστος ἄνθρωπος δέν εἶναι ὁ βολικός ἀλλά αὐτός, πού ἀφοῦ θά καταλάβει, ἀφοῦ θά ἀποδεχθεῖ, τότε θά πιστέψει. Δέν ἔχει λόγους νά μή πιστέψει. Αὐτό, ὅμως, προϋποθέτει ἀγαθή προαίρεση. Ὁ ἄνθρωπος πού διαθέτει πραγματικά ἀγαθή προαίρεση εἶναι καί καλόπιστος ἄνθρωπος.

Γι’  αὐτό τό λόγο μία τέτοια καλή ἀπιστία μπορεῖ νά προέλθει ἀπ’ τίς ἑξῆς αἰτίες: Πρῶτα – πρῶτα ἀπό μία παρανόηση. Ὑπάρχει περίπτωση νά μήν καταλάβει κάποιος καλά καί νά ρωτᾶ καί νά ξαναρωτᾶ. Ἀκόμη ἀπό ἄγνοια. Δέν τό γνωρίζει. Τοῦ τό δείχνεις καί τό μαθαίνει, καί λέει: «Ἄν εἶναι ἔτσι, ἄν τό λέει ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ, τότε τό πιστεύω». Μπορεῖ, ἐπίσης, ἀπό ζῆλο «οὐ κατ’ ἐπίγνωση». Παραδείγματος χάριν, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος δίωκε τήν Ἐκκλησία ὑπερασπιζόμενος τόν Ἀληθινό Θεό τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ὅταν, ὅμως, τοῦ ἀποκαλύφθηκε ἡ ἀλήθεια περί τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τότε σταμάτησε τόν διωγμό καί ἔγινε Ἀπόστολος. Αὐτό ἔγινε ἐπειδή εἶχε ἀγαθή προαίρεση.

Ἐδῶ ἔχουμε αὐτή τήν καλή ἀπιστία, πού ἀποκλείει τήν εὐπιστία, ἀποκλείει τήν ἀφέλεια καί ὁδηγεῖ στήν ἔρευνα, τήν καλῶς νοούμενη ἔρευνα. Ὄχι ἐκεῖνο τό ἀνόητο, καί φυσικά ἔξω ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, «Πίστευε καί μή ἐρεύνα», πού λένε οἱ ἄνθρωποι, ἐπειδή δέν ἔχουν οὔτε τόν καιρό, οὔτε τή διάθεση νά ἐρευνήσουν ἐκεῖνο τό ὁποῖο θά πιστέψουν.

Ὅταν πρόκειται νά ἀγοράσουμε ἕνα σπίτι, ἕνα χωράφι, ἕνα αὐτοκίνητο, ὁ, τιδήποτε, ἐρευνοῦμε, ψάχνουμε τίς λεπτομέρειες, μή δώσουμε τζάμπα τά λεφτά μας. Ἐκεῖνο πού θά στερεώσει ὁλόκληρη τή ζωή μας, αὐτό πού λέγεται «πίστη», αὐτό δέν πρέπει νά τό ἐρευνήσουμε; Βεβαίως. Ὄχι, ὅμως, ὀρθολογιστικά, νά ἀρχίσουμε νά λέμε: «Καί ποῦ τό ξέρω αὐτό;», «Καί ποιός εἶναι αὐτός πού τό λέει;» καί «Ποῦ εἶναι τό ἕνα;» καί «Ποῦ εἶναι   τό ἄλλο;» Ἀλλά, πῶς; Νά καθίσω νά διαβάσω, νά ἀποκτήσω τή γνώση τοῦ περιεχομένου τῆς πίστεώς μας, νά μελετήσω τήν Ἁγία Γραφή, νά ἐμβαθύνω, νά ἐρευνήσω. Νά καθίσω νά ἀκούσω τό Λόγο τοῦ Θεοῦ, νά βρῶ τούς «εἰδήμονες», κατά τόν Σωκράτη, νά μάθω τήν πίστη μου, νά τήν κάνω κτῆμα μου. Νά περάσει ἀπό τό τυπωμένο χαρτί μέσα στήν καρδιά μου. Ἀπό τά λόγια τοῦ ὁμιλητῆ νά ’ρθεῖ νά γίνει ζωή μέσα στήν ὕπαρξή μου. Αὐτό τό καλό ἔχει ἡ καλή ἀπιστία.

Ὁ ἀπόστολος Θωμᾶς δέν ἦταν ἄπιστος. Δέν ἦταν εὔπιστος. Δέν ἦταν ὀρθολογιστής. Δέν ἦταν ἀφελής καί ἀνόητος. Δέν ἦταν κακόπιστος. Ἦταν καλόπιστος. Εἶχε ἀγαθή πραίρεση. Εἶχε τήν καλή ἀπιστία. Ἤθελε κάποια τεκμήρια, κάποιες ἀποδείξεις, γι’ αὐτό τό ἀπρόσμενο καί ἀνήκουστο γεγονός τῆς ἀναστάσεως τοῦ διδασκάλου του, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καί ὅταν τίς ἀπέκτησε, τότε πίστεψε. Δέν παρέμεινε σέ κάποια ἐγωιστική ἀρνητικότητα.

Ἄς ἔχουμε κι ἐμεῖς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, αὐτήν τήν καλή ἀπιστία, ὅπως ὁ ἀπόστολος Θωμᾶς, μαζί μέ ἀγαθή προαίρεση καί μέ καλοπιστία, καί ἔτσι ἡ πίστη μας συνεχῶς θά αὐξάνεται, γνωρίζοντας ὅλο καί πιό πολύ τό Θεό.

Μέ τήν εὐχή νά εἴμαστε καλοπροαίρετοι καί καλόπιστοι

ὁ πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

Τη μνήμη του Αγίου Μάρκου του Ευαγγελιστού εόρτασε σήμερα, Τετάρτη της Διακαινησίμου, 4 Μαΐου 2016, η Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, στο εξωκκλήσι του Αγίου Χριστοφόρου.

Έτσι, το πρωί τελέσθηκε Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, από τους Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα με τη συμμετοχή πολλών πιστών.

Στο κήρυγμά του ο π. Βασίλειος αναφέρθηκε στο Ευαγγέλιο που έγραψε ο Ευαγγελιστής Μάρκος, το συντομότερο από τα τέσσερα, που είναι γνωστό ως το Ευαγγέλιο των θαυμάτων του Ιησού.

Μέσα σ’ αυτό ο ιερός Ευαγγελιστής, παρόλο που δεν ήταν από τον κύκλο των δώδεκα αποστόλων, έχει περιλάβει αρκετά από τα γεγονότα της ζωής του Κυρίου μας. Λίγα από τη διδασκαλία Του, τα θαύματα Του, τα Πάθη και την Ανάσταση Του.

Περισσότερο είπε, ο Ευαγγελιστής Μάρκος διηγείται αυτά που έκανε ο Ιησούς Χριστός και όχι αυτά που δίδασκε. Αναφέρει ότι ο Χριστός είναι απόγονος του Δαβίδ, ότι κυριαρχεί επί των Δαιμόνων, ότι κυριαρχεί επί του θανάτου, ότι τροφοδοτεί το λαό του.

Και τούτο, γιατί κύριος σκοπός της συγγραφής του ήταν με την έκθεση αυτή των θαυμάτων να προβάλλει τη θεϊκή καταγωγή του Ιησού και τη δύναμη Του, ιδιαίτερα δια των θαυμάτων, και την βασιλική Του εξουσία, που εξέλαμψε με την κάθοδό Του στον Άδη. Γι αυτό και οι αγιογράφοι τοποθετούν δίπλα στον Ευαγγελιστή Μάρκο ένα λιοντάρι, που είναι σύμβολο της δύναμης και της εξουσίας.

H Εορτή των Εορτών και η Πανήγυρις των Πανηγύρεων, η Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, γιορτάστηκε πανηγυρικά το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, με αναστάσιμη λαμπρότητα και πασχαλινή μεγαλοπρέπεια.

Πλήθος πιστών κάθε ηλικίας με τις λαμπάδες στα χέρια προσήλθαν για να παρακολουθήσουν την Ακολουθία της Αναστάσεως και να συνεορτάσουν με τους Ιερείς του Ναού την Εορτή των Εορτών της Ορθοδοξίας μας.

Μετά τον κανόνα του όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου ο π. Βασίλειος διάβασε την αναστάσιμη εγκύκλιο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. κ. Παύλου, που απευθύνονταν προς τους Ιερείς και όλα τα πιστά τέκνα της Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης. Στη συνέχεια οι ιεροψάλτες εισήλθαν  εντός του Αγίου Βήματος και έψαλαν μαζί με τον π. Βασίλειο το εωθινό: «Ιδού σκοτία και πρωί…».

Αμέσως μετά οι Ιερείς εξήλθαν του Αγίου Βήματος κρατώντας ψηλά τη λαμπάδα τους με το Άγιο Φως ψάλλοντας το τροπάριο: «Δεύτε λάβετε φως, εκ του ανεσπέρου φωτός και δοξάσατε Χριστόν τον αναστάντα εκ νεκρών».

Αφού οι πιστοί έλαβαν από τα χέρια των Ιερέων το ανέσπερο Άγιο Φως, το οποίο βγαίνει στο Ζωοδόχο Πανάγιο Τάφο του Κυρίου μας, το οποίο μετέφερε στην Σιάτιστα ο ενορίτης μας κ. Αθανάσιος Καρανάσιος του Χρήστου, κατευθύνθηκαν όλοι μαζί με το λάβαρο της Αναστάσεως να προπορεύεται, προς την ειδικά διαμορφωμένη εξέδρα, για να ακούσουν τον νικητήριο παιάνα, της ζωής επί του θανάτου, το «Χριστός Ανέστη».

Συνηθίζεται κάθε χρόνο, η ανάγνωση του Ιερού Ευαγγελίου και το χαρμόσυνο γεγονός της Αναστάσεως να λαμβάνει χώρα στην στολισμένη εξέδρα, που είναι τοποθετημένη στον προαύλιο χώρο του Ναού.

Το λάβαρο της Αναστάσεως το κρατούσε ο κ. Χρήστος Καρανάσιος, γιος του Αθανασίου, το οποίο προσφέρθηκε τιμητικά στον πατέρα του, για την ανιδιοτελή μεταφορά του Αγίου Φωτός επί πολλά χρόνια στο Ναό του Αγίου Νικολάου, από το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης «Μακεδονία»

Την ακολουθία της Αναστάσεως και την πανηγυρική Θεία Λειτουργία του Ιερού Χρυσοστόμου τέλεσαν τη νύχτα της 1^ης Μαΐου 2016, οι Ιερείς του Ιερού Ναού πρωτοπρεσβύτεροι π. Βασίλειος και π. Νέστορας.

Ήταν δε πάρα πολλοί αυτοί, που κατόπιν σχετικής παραινέσεως του Σεβασμιωτάτου του Μητροπολίτου κ. κ. Παύλου παρέμειναν στον Ιερό Ναό κατά την διάρκεια της Αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας και κοινώνησαν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού τις πρώτες πρωινές ώρες.

Τηρουμένης της παραδόσεως στο τέλος της αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας ο π. Βασίλειος ανέγνωσε τον Κατηχητικό Λόγο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου εις το Πάσχα, επιφωνώντας οι πιστοί το «επικράνθη» και το «Ανέστη».

Μετά οι Ιερείς π. Βασίλειος και π. Νέστορας μοίρασαν μαζί με το αντίδωρο και από ένα κόκκινο αβγό σε όλους τους πιστούς.

Την Κυριακή του Πάσχα, 1 Μαΐου 2016, τελέσθηκε ο εσπερινός της Αγάπης στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Δημητρίου Σιάτιστας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλου.

Ο Σεβασμιώτατος κ. κ. Παύλος ενεδύθη την Αρχιερατικήν του αμφίεση στο Επισκοπείο, και στη συνέχεια σχηματίσθηκε λιτανευτική πομπή, της οποίας προηγήθηκε το λάβαρο της Αναστάσεως, η οποία κατέληξε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Δημητρίου και ακολούθως ξεκίνησε η ακολουθία του εσπερινού της Αγάπης.

Κατά την διάρκεια του Εσπερινού ανεγνώσθη το Ιερό Ευαγγέλιο, το οποίο αναφέρεται στην πρώτη εμφάνιση του αναστημένου Χριστού στους μαθητές του, στην αρχαία ελληνική γλώσσα και στη γαλλική από τον Σεβασμιώτατο κ. κ. Παύλο, στην ισπανική από τον Αρχιμανδρίτη π. Εφραίμ πρωτοσύγκελο της Μητροπόλεως, στην αγγλική από τον Αρχιμανδρίτη π. Στέφανο, στην ιταλική από τον πρωτοπρεσβύτερο π. Αλέξανδρο, στην ομηρική διάλεκτο από τον πρωτοπρεσβύτερο π. Βασίλειο και πάλι στην αρχαία ελληνική από τον διάκονο Προκόπιο.

Στη συνέχεια ο Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Αρχιμανδρίτης π. Εφραίμ ανέγνωσε την Ποιμαντορική Εγκύκλιο επί τη εορτή του Πάσχα, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. κ. Παύλου.

Μετά την τελετή, η πομπή επέστρεψε στο Επισκοπείο, όπου έγινε η απόλυση του Εσπερινού και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης απηύθυνε προς όλους τον Αναστάσιμο χαιρετισμό και πρόσφερε στο πολυπληθές εκκλησίασμα, ως ευλογία, το πασχαλινό κόκκινο αυγό και μία εικονίτσα της Αναστάσεως.

Οι φωτογραφίες είναι ευγενική προσφορά του Θεοδώρου Πεσνικά http://www.radiosiatista.gr/