Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Αθανάσιος
Μακαριστός π. Βασίλειος Βασιλείου
Ακούστε ζωντανά!
Παρακολουθήστε τις Ακολουθίες του Ι. Ν. Αγ. Νικολάου μέσα από το κανάλι μας στο YouTube (κλικ στο παρακάτω εικονίδιο)
Ενοριακό Παντοπωλείο
Από 23 Ιανουαρίου 2012 μέχρι 12 Σεπτεμβρίου 2024 η Ενορία πρόσφερε σε 2.117 περιπτώσεις 23.009 κιλά ειδών διατροφής
Παρουσίαση : Η Θεία Ευχαριστία
Παρουσίαση : Θεία Λειτουργία Προηγιασμένων Δώρων
Η εορτή του Αγίου Παϊσίου στην Ενορία του Αγίου Νικολάου
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η εορτή του Αγίου Παϊσίου στην Ενορία του Αγίου Νικολάου
Τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη γιόρτασε η Ιερά Μητρόπολις Σισανίου και Σιατίστης
Μεγαλοπρεπώς εορτάστηκε η μνήμη του νέου μεγάλου Αγίου της Εκκλησίας μας, Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, με πάνδημη Ιερά Αγρυπνία η οποία τελέσθηκε την Δευτέρα 11 Ιουλίου 2016, στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Σιάτιστας.
Της Ιεράς Ακολουθίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος, με τη συμμετοχή των Ιερέων των διαμενόντων εις την πόλιν της Σιάτιστας.
Πλήθος πιστών προσέτρεξε στην Αγρυπνία, να προσκυνήσει την ιερά εικόνα του Αγίου Παϊσίου και να ακουμπήσει τα αιτήματα και τις ικεσίες του στον σύγχρονο Αγιορείτη Άγιο της Εκκλησίας μας.
Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του αναφερόμενος στη μορφή του Αγίου Παϊσίου είπε, ότι «όταν ο Άγιος Παΐσιος ξεκίνησε να γίνει μοναχός είχε ένα φρόνημα αγωνιστικό, ήθελε να κόψει τα πάθη του. Ήθελε να νηστέψει, να εγκρατευθεί, ήθελε να προσεύχεται επί ώρες και ένοιωθε χαρά σ’ αυτά που έκανε. Και όσο πιο πολύ προσευχόταν τόσο πιο πολύ ζούσε την εμπειρία του Θεού και ελκυόταν απ’ αυτήν. Και ο Θεός τον ευλόγησε και αξιώθηκε να δει τον ίδιο τον Χριστό να λάμπει μέσα στο φως. Τον επισκέφτηκε ο Χριστός ο ίδιος και έλιωσε ο Άγιος. Μετά από εκεί το μυαλό του το έχασε, ήθελε να βρίσκεται πάντα σ’ αυτήν την κατάσταση.
Τον επισκέφτηκε η Παναγία, τον χαιρέτησε με το κούνημα του καντηλιού της, εκεί ξαφνικά, παρουσία και άλλου προσώπου. Πέρασε η Παναγία, είπε, είδε δυο τρελούς να προσεύχονται και μας χαιρέτησε κουνώντας το καντήλι της. Αλλά και άλλοτε την είδε ζωντανή.
Είναι εκπληκτική η συνάντηση του Αγίου με την Αγία Ευφημία… Τον επισκέφτηκε η Αγία Αικατερίνη και συνομίλησε μαζί της…
Αλλά εκτός από του Αγίους, με πολλή – πολλή αγάπη δεχόταν και τους ανθρώπους… Ο Άγιος είχε τόση χάρη και τόση αγάπη ώστε προσευχόταν ασταμάτητα για τον καθένα… Κάθε βράδυ έκανε αγρυπνίες, ξημέρωνε πολλές φορές στην προσευχή και εκεί αξιωνόταν θείων εμπειριών. Ζούσε στη γη τη Βασιλεία του Θεού. Τι άλλο ήθελε;
Ο Άγιος ήταν πολύ αυστηρός με τον εαυτό του, πολύ ασκητικός. Ένα παξιμάδι έτρωγε και έπινε λίγο νερό, και σ’ ένα κονσερβοκούτι έβραζε λίγο ρύζι. Αυτό ήταν το φαγητό του, αλλά αυτό ήτανε το πιο εκλεκτό, γιατί το εκλεκτό του φαγητό ήταν ο Χριστός, το Σώμα και το Αίμα του, ήταν η προσευχή του, ήταν ο Λόγος του.
Πολλούς ανθρώπους τους καθοδήγησε με πολλή αγάπη και τους έβγαλε απ’ την πλάνη και τους φώτισε και τους έσωσε…
Τελειώνοντας, ο Σεβασμιώτατος, προέτρεψε τους πιστούς να θελήσουν να γνωρίσουν κάτι περισσότερο από τον εαυτό τους, να γνωρίσουν το Θεό. Ο δρόμος, όπως τον δίδαξε ο Άγιος Παΐσιος, είπε, είναι απλός, ταπείνωση και αγάπη.
Είναι οι όψεις ενός και του αυτού νομίσματος. Δεν μπορούμε να αγαπήσουμε κανέναν εάν δεν είμαστε ταπεινοί, ούτε τα παιδιά μας τα ίδια. Απ’ την άλλη μεριά, ένας ταπεινός άνθρωπος είναι αδύνατο να μην αγαπάει.
Η αγάπη και η ταπείνωση είναι ο δρόμος της ζωής και της σωτηρίας, για μικρούς και για μεγάλους. Αυτήν πρέπει να αγκαλιάσουμε, αυτήν πρέπει να διδαχθούμε, αυτήν πρέπει να διδάξουμε. Και τότε ο άνθρωπος είτε είναι απλός άνθρωπος, είτε σπουδαίος και σημαντικός για τον κόσμο, αν είναι άνθρωπος του Θεού είναι ευλογημένος άνθρωπος. Αν δεν είναι άνθρωπος του Θεού τότε είναι άνθρωπος κατάρας, όπως το βλέπουμε και το ζούμε σήμερα στη ζωή μας.
Να ευχαριστήσουμε, λοιπόν, τον Άγιο γι’ αυτό που είναι για μας. Να ευχαριστήσουμε το Θεό, που τον δόξασε, για να μας δείξει, ότι αυτό είναι και το δικό μας το τέλος, κι αν το χάσουμε θα είμαστε ανόητοι. Και από την άλλη μεριά, για να μας στηρίξει σ’ αυτόν το δρόμο της ζωής, που τελικά πολλοί φαίνεται να τα ’χουμε χαμένα και ψαχνόμαστε, και ο άγιος μας δείχνει το δρόμο, και ο δρόμος είναι ένας, ο Ιησούς Χριστός!»
Ανήμερα της εορτής, το απόγευμα, στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου εψάλη ο Παρακλητικός κανόνας στον Άγιο Παΐσιο, συμπροσευχομένου του Σεβασμιωτάτου κ.κ. Παύλου, ο οποίος και κήρυξε τον θείο λόγο.
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη γιόρτασε η Ιερά Μητρόπολις Σισανίου και Σιατίστης
Η Ιερά Σύνοδος προειδοποιεί πάλι για την προσηλυτιστική δραστηριότητα της νεο-προτεσταντικής οργανώσεως «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση».
Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος έλαβε γνώση από την καθ’ ύλην αρμοδία Συνοδική Επιτροπή επί των Αιρέσεων, για την προσηλυτιστική δραστηριότητα της νεο-προτεσταντικής οργανώσεως «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση», και απεφάσισε να ενημερώσει το Ορθόδοξο Πλήρωμα σχετικά με αυτήν.
Μέλη της εν λόγω κινήσεως ήδη ευρίσκονται στην πόλη μας και ασκούν προσηλυτιστική δραστηριότητα, με την ονομασία «Operation Joshua 9». Επίσης, με πρόσχημα τη διανομή της Καινής Διαθήκης, διανέμει και ποικίλο υλικό προτεσταντικού χαρακτήρα ασυμβίβαστο προς την Ορθόδοξη Πίστη μας.
Η «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση», αν και ιδρύθηκε το τελευταίο τέταρτο του 20ού αιώνα, θεωρεί την Ορθόδοξη Πίστη ως «πνευματικά δεσμά αιώνων», όπως η ίδια έχει δηλώσει στο παρελθόν, και ταυτοχρόνως υποστηρίζει, ότι στην πατρίδα μας «επικρατεί πνευματικό σκοτάδι και απιστία».
Υπενθυμίζουμε για μία ακόμη φορά ότι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ως μέλη του ενός και μοναδικού Σώματος του Χριστού, της Εκκλησίας, δεν έχουν ανάγκη τις διάφορες νεοφανείς αιρετικές κινήσεις, ούτε τους διάφορους αυτοχειροτονημένους «κήρυκές» τους από το εσωτερικό ή το εξωτερικό και παραμένουν πιστοί στο Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού.
Στην ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας μπορείτε να προμηθευτείτε δωρεάν την Καινή Διαθήκη, σε κείμενο και μετάφραση ή και σε ερμηνευτική απόδοση, εγκεκριμένη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Μπορείτε να βρείτε ακόμη και άλλα πολλά χριστιανικά ορθόδοξα βιβλία από τη δανειστική βιβλιοθήκη του Ενοριακού Πνευματικού Κέντρου. Το τηλέφωνο έχει τον αριθμό κλήσεως 24650 21472.
Επίσης μπορείτε να ’ρθείτε στο Ενοριακό Πνευματικό Κέντρο για να ενημερωθείτε σχετικά.
Στη συνέχεια μπορείτε να διαβάσετε την Εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου Της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Ιερά Σύνοδος προειδοποιεί πάλι για την προσηλυτιστική δραστηριότητα της νεο-προτεσταντικής οργανώσεως «Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση».
Η Ενορία του Αγίου Νικολάου εορτάζει και τιμά τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Ενορία του Αγίου Νικολάου εορτάζει και τιμά τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη
Ιερά Αγρυπνία επί τη μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ιερά Αγρυπνία επί τη μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου
Ένα κάθε μήνα
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ
Ἰούλιος 2016
Ἕνα κάθε μήνα
Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,
Ἕνας πραγματικά παρηγορητικός καί ἐνθαρρυντικός λόγος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι καί ὁ ἑξῆς: «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι καγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς». (Ματθ. ΙΑ’ 28) Ἐλᾶτε κοντά μου ὅλοι ἐσεῖς πού κοπιάζετε καί ὅλοι ἐσεῖς οἱ φορτωμένοι ἀπό τά ποικίλα προβλήματα καί πόνους τῆς ζωῆς, καί ἐγώ θά σᾶς ξεκουράσω, θά δώσω τέλος σέ ὅ, τι σᾶς κουράζει καί σᾶς πονᾶ.
Εἶναι ἕνας λόγος, πού ἀπευθύνεται ἀνεξαιρέτως πρός ὅλους τούς ἀνθρώπους καί χωρίς κανένα περιορισμό ἤ προϋπόθεση. Ὁ Χριστός δέν κάνει καμμία διάκριση, δέν ἀπευθύνεται μόνο σέ κάποιους, οὔτε ἀποκλείει ἄλλους. Καί ἐπειδή εἶναι γνωστό ὅτι ὅλοι εἴμαστε καί «κοπιῶντες» καί «πεφορτισμένοι», ἄρα ἀπευθύνεται πρός ὅλους μας.
Ὅταν, λοιπόν, κατανοήσουμε καί ἀποδεχθοῦμε τήν ἄσχημη καί ἔμπονη κατάστασή μας, τήν ἐπιβαρυντική καί δυσβάστακτη, πιθανότατα θά πᾶμε πρός τόν Ἰησοῦ καί θά τοῦ ζητήσουμε νά μᾶς ξεκουράσει. Δηλαδή, τίθενται τρία θέματα, ἤ μᾶλλον τρεῖς προϋποθέσεις ἀπό ἐμᾶς πρός τόν ἑαυτό μας. Ὁ καθένας θά πρέπει νά ἐρωτήσει τόν ἑαυτό του.
Ἐμπιστεύομαι τόν ἑαυτό μου στόν Ἰησοῦ Χριστό; Πιστεύω ὅτι μπορεῖ νά δώσει λύση στά προβλήματά μου;
Ἔχω ἀποδεχθεῖ ὅτι εἶμαι φορτωμένος καί κουρασμένος;
Θέλω νά ἀποθέσω τά βάρη μου, θέλω νά ξεκουραστῶ;
Τό θέμα δέν εἶναι, ἄν ὁ Ἰησοῦς μπορεῖ νά μέ ξεκουράσει, ἀλλά ἄν ἐγώ θέλω νά πάω στόν Ἰησοῦ, γιά νά μέ ξεκουράσει.
Ὁ λόγος τοῦ Ἰησοῦ, «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι καγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς» ἔχει δύο σκέλη: Στό πρῶτο ὑπάρχει ἡ διαπίστωση ὅτι εἴμαστε ταλαίπωροι καί ὑπάρχει καί ἡ κλήση τοῦ Ἰησοῦ πρός τόν καθένα καί στό δεύτερο ὑπάρχει ὁ σκοπός, γιά τόν ὁποῖο θά πάω πρός τόν Ἰησοῦ.
Ἐμεῖς συνήθως ἀποδεχόμαστε τή διαπίστωση ὅτι εἴμαστε ταλαίπωροι, διστάζουμε νά ἀποδεχθοῦμε τήν κλήση τοῦ Ἰησοῦ, ἀλλά, δυστυχῶς, δέν ἔχουμε τή διάθεση νά δεχθοῦμε τή βοήθεια, τήν ἀνάπαυση πού μᾶς προσφέρει ὁ Ἰησοῦς. Θά μποροῦσα νά χαρακτηρίσω τή στάση αὐτή ὡς ἀνόητη καί παράλογη. Εἶμαι κουρασμένος, μέ καλεῖ κάποιος νά μέ ξεκουράσει κι ἐγώ δέν πηγαίνω; Ἤ δέν κατάλαβα καλά ἤ εἶμαι ἄμυαλος.
Θά ἤθελα νά μείνω γιά λίγο στόν δισταγμό πού διακατέχει πολλούς νά πλησιάσουν τον Χριστό. Διερωτῶνται, «Ποιός εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός;» «Ποῦ εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός;» «Γιατί μοῦ προτείνει τήν ἀνάπαυση;» «Πῶς θά μοῦ τή δώσει τήν ἀνάπαυση;»
Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἀγαπητοί μου, εἶναι ὁ Θεός πού ἔγινε ἄνθρωπος. Εἶναι Θεάνθρωπος. Ὡς Θεάνθρωπος, λοιπόν, εἶναι πανταχοῦ παρών. Ὅμως μπορῶ νά τόν συναντήσω μόνο στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό Σῶμα του. Εἶναι τό σύνολο τῶν ἀνθρώπων πού βαπτίστηκαν στό ὄνομα τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ. Εἶναι τό σύνολο τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων, πού ὑμνοῦν τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό καί τόν Ἰησοῦ Χριστό. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός μαζί μέ ὅλα τά λογικά ὄντα, ἀκόμη καί τήν κτίση ὁλόκληρη. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός παρατεινόμενος εἰς τούς αἰῶνας.
Στήν Ἐκκλησία εἰσέρχομαι καί παραμένω διά τῶν Ἁγίων μυστηρίων της. Εἰσέρχομαι μέ τό Ἅγιο Βάπτισμα, μπολιάζομαι, ἐνσωματώνομαι στήν Ἐκκλησία, στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, γίνομαι καί ἐγώ Ἐκκλησία, γίνομαι θεάνθρωπος, μεταμορφώνομαι, ἁγιάζομαι, χριστοποιοῦμαι, τριαδοποιοῦμαι, σώζομαι. Μέσα στήν Ἐκκλησία, ὄντας μέλος τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, μπορῶ νά τρώγω καί νά πίνω τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, καί νά γίνομαι κι ἐγώ ἕνα μέ τόν Χριστό, σύμφωνα μέ τόν λόγο του, «ὁ τρώγων μου τό Σῶμα καί πίνων μου τό Αἷμα, ἐν ἐμοί μένει καγώ ἐν αὐτῶ» καί «ἔχει ζωήν αἰώνιον». (Ἰω. Στ΄ 54 – 56) Ὅλο αὐτό εἶναι τό μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, πού εἶναι καί μέσον καί σκοπός. Μέσον, γιά νά μπορέσω νά παραμείνω ζωντανό κύτταρο στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καί σκοπός, γιά νά γίνω Ἐκκλησία, νά χριστοποιηθῶ, νά θεωθῶ, νά φθάσω στό «καθ’ ὁμοίωσιν», γιά τό ὁποῖο εἶμαι πλασμένος ἀπό τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό. Ἡ πορεία μου πρός τό «καθ’ ὁμοίωσιν» εἶναι αὐτό, πού ὁ Ἰησοῦς Χριστός ὀνομάζει «ἀνάπαυση». Δηλαδή, καλώντας μας ὁ Ἰησοῦς νά μᾶς δώσει τήν ἀνάπαυση εἶναι σάν νά μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι εἴμαστε δημιουργημένοι «κατ’ εἰκόνα Θεοῦ» καί πρέπει νά πορευθοῦμε πρός τό «καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ». Γιά νά ἐπιτύχει, λοιπόν, κάποιος τό «καθ’ ὁμοίωσιν», μπορεῖ νά τό ἐπιτύχει μόνον διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, μόνο διά τῆς Ἐκκλησίας, μόνο διά τῶν Ἁγίων μυστηρίων της.
Γι’ αὐτό εἶπα στήν ἀρχή ὅτι, ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι καγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς» εἶναι παρηγορητικός καί ἐνθαρρυντικός, ἐπειδή διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπιτυγχάνω τόν σκοπό τῆς ὑπάρξεώς μου, θεοποιοῦμαι, σώζομαι. Ὁ Ἰησοῦς εἶναι «ἡ ὁδός, ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή». (Ἰωάν. ΙΔ΄ 6) Ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ δημιουργός μας, ὁ σκοπός τῆς ὑπάρξεώς μας καί ὁ δρόμος πού θά βαδίσουμε!
Γι’ αὐτό καί εἶπα ὅτι, δέν θέτει κανέναν περιορισμό ἤ προϋπόθεση. Ἁπλῶς πίστη στό πρόσωπό του, ὁμολογία τῆς ἀποτυχίας μας καί θέληση νά ἀναπαυθοῦμε, νά σωθοῦμε.
Ὅταν ὁ Χριστός μᾶς καλεῖ, γνωρίζει πολύ καλά ποιοί εἴμαστε καί γι’ αὐτό μᾶς λέγει: «Ἐλᾶτε ὅπως εἶστε». Αὐτό διαφαίνεται σέ ὁλόκληρη τήν Ἁγία Γραφή. Δέχθηκε τόν ἄσωτο υἱό, ὅπως ἦταν. Ἄφησε τήν αἱμορροοῦσα νά τόν πιάσει, ὅπως ἦταν. Πλησίασε τή μοιχαλίδα, ὅπως ἦταν, καί εἶπε: «ὁ ἀναμάρτητος πρῶτος τόν λίθον βαλέτω». Συνομίλησε μέ τήν Σαμαρείτιδα, ὅπως ἦταν, μέ προηγούμενους ἕξι ἄνδρες. Σταμάτησε κάτω ἀπό τήν συκομουριά, γιά νά μιλήσει μέ τόν Ζακχαῖο, ὅπως ἦταν. Θά μπορούσαμε νά ἀναφέρουμε ἑκατομμύρια περιπτώσεις σ’ ὅλη τή διάρκεια τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας.
Ὅταν, κάποτε, οἱ Φαρισαῖοι κατηγόρησαν τόν Χριστό, «γιατί πλησιάζει, συντρώγει, συνομιλεῖ μέ ἁμαρτωλούς», ἐκεῖνος τούς ἀπάντησε: «Οὐκ ἐλήλυθα καλέσαι δικαίους ἀλλά ἁμαρτωλούς εἰς μετάνοιαν». (Λουκ. Ε΄ 32) Ὁ Χριστός, γνωρίζοντας τήν οἰκτρή κατάσταση τῆς ἀνθρωπότητας, ἦλθε γιά νά πλησιάσει καί νά σώσει ἐμᾶς τούς ἁμαρτωλούς. Ὅλοι ἔχουμε ἀνάγκη τῆς σωτηρίας. Καί γι’ αὐτό μᾶς καλεῖ νά τόν πλησιάσουμε, ὅπως εἴμαστε! ἁμαρτωλοί!
Ὅμως οἱ φράσεις του δέν σταματοῦν στό «ἐλᾶτε ὅπως εἶστε». Συνεχίζουν μέ τόν λόγο, γιά τόν ὁποῖο μᾶς προσκαλεῖ. Ἐλᾶτε «γιά νά σᾶς ἀναπαύσω», «νά σᾶς σώσω». Ἦλθα «νά καλέσω ἁμαρτωλούς σέ μετάνοια». Σᾶς δέχομαι ὅπως εἶστε, θέλω, ὅμως, νά μετανοήσετε, νά ἀλλάξετε σκέψη καί ζωή, νά καθαρισθεῖτε, νά μένετε πάντοτε μαζί μου ἔτσι, καθαροί, ἅγιοι, θεοί, στήν ἀπέραντη αἰωνιότητα!
Ποιός ἄρρωστος, ἄραγε, πηγαίνει στό γιατρό ἤ στό νοσοκομεῖο καί θέλει νά συνεχίσει νά παραμένει ἄρρωστος; Ποιός φτωχός πηγαίνει στόν πλούσιο καί θέλει νά παραμένει φτωχός; Ποιός ἀγράμματος πηγαίνει στό σχολεῖο καί δέν θέλει νά μάθει γράμματα; Πηγαίνουμε ἄρρωστοι γιά νά γιατρευθοῦμε. Πηγαίνουμε πτωχοί γιά νά πλουτίσουμε. Πηγαίνουμε ἀμόρφωτοι γιά νά μορφωθοῦμε. Πηγαίνουμε ὅπως εἴμαστε, ἀλλά γιά νά ἀλλάξουμε.
Ὅταν πηγαίνουμε στό Χριστό, στήν Ἐκκλησία, θά πᾶμε ὅπως εἴμαστε, μέ σκοπό, ὅμως, νά ἀλλάξουμε, νά διορθωθοῦμε, νά σωθοῦμε. Ἄν θέλουμε νά πᾶμε ὅπως εἴμαστε καί νά παραμείνουμε ὅπως εἴμαστε, αὐτό μήπως δέν στέκει λογικά; Τότε, γιά ποιόν λόγο πηγαίνω; Μήπως αὐτό εἶναι μία πρόκληση; Μήπως ὑπάρχει κάποιο πρόβλημα; Μήπως θέλω νά διορθώσω τόν Θεό, ὥστε νά μήν κάνω αὐτά πού Ἐκεῖνος θέλει ἀλλά ὁ Θεός νά ἀποδεχθεῖ αὐτά πού ἐγώ ἐπιθυμῶ; Αὐτό ὅμως εἶναι παραλογισμός καί ἐγωισμός καί ὑπερηφάνεια.
Ὅμως, ἀγαπητοί μου, ὁ Θεός μᾶς καλεῖ γιά νά μᾶς σώσει. Καί ὅσοι πλησιάζουν τόν Θεό, τόν πλησιάζουν γιά νά σωθοῦν, ὑπακούοντας τό θέλημά του.
Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἔκανε τό μεγάλο βῆμα! Νά ἔλθει στόν κόσμο, νά πλησιάσει τόν πεσμένο, τόν πληγωμένο, τόν κουρασμένο ἄνθρωπο καί νά τοῦ δώσει τήν ἀνάπαυση, τή λύτρωση, τή σωτηρία.
Ἐμεῖς, ἄς τόν πλησιάσουμε «ὅπως εἴμαστε» καί ἄς μείνουμε κοντά του «ὅπως θέλει νά εἴμαστε».
Μέ πολλή ἀγάπη καί ἐνδιαφέρον πρός ὅλους
ὁ πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Ένα Κάθε Μήνα
Ετικετοποιημένο Ένα Κάθε Μήνα
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ένα κάθε μήνα
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Την Τετάρτη 29 Ιουνίου, είναι η εορτή των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.
Την Τρίτη, στις 7.00 μ. μ. θα ψαλλεί ο πανηγυρικός εσπερινός των Αγίων Αποστόλων στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου.
Την Τετάρτη το πρωί στις 7.30, η ακολουθία του Όρθρου και η Θεία Λειτουργία, θα γίνουν και πάλι στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου.
Καλούνται όλοι οι πιστοί να συμμετάσχουν για πνευματική τους ωφέλεια.
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ Ι. Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλος δεν θα εορτάσει την ονομαστικήν του εορτήν εις την Σιάτισταν.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
Αριθμ. Πρωτ.
Σιάτιστα 27η Ιουνίου 2016
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Από την Ιερά Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης ανακοινώνεται ότι:
Το διήμερο 28-29 Ιουνίου εορτή των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος θα προΐσταται όλων των εορταστικών εκδηλώσεων που θα γίνουν εις την Βέροια με αφορμή τον εορτασμό των 22ων ΠΑΥΛΕΙΩΝ.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Παύλος προσκληθείς μεθ’ όλων των Αρχιερέων της Δυτικής Μακεδονίας θα συμμετάσχει εις τας ανωτέρω εκδηλώσεις.
Κατόπιν τούτου ΔΕΝ θα εορτάσει την ονομαστικήν του εορτήν εις την Σιάτισταν.
Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλος δεν θα εορτάσει την ονομαστικήν του εορτήν εις την Σιάτισταν.
Εγκύκλιος «Περί του Μυστηρίου του Βαπτίσματος» του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλου
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
Ἀριθμ. Πρωτ. 189
Σιάτιστα, 18η Μαΐου 2016
Ἐγκύκλιος
Περί τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Ἕνα ἀπό τά μεγαλύτερα Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι τό Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος. Μέ τό Μυστήριο αὐτό μπολιαζόμαστε στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ καί γινόμαστε μέλη Του. Εἶναι τό λεγόμενο εἰσαγωγικό Μυστήριο. Γι’ αὐτό καί χριστιανός ἀβάπτιστος δέν ὑπάρχει.
Πρίν προχωρήσω ὅμως θέλω νά ἐξηγήσω τί σημαίνει Μυστήριο στή γλῶσσα τῆς Ἐκκλησίας μας. Πολύ ἁπλά θά σᾶς πῶ ὅτι Μυστήριο εἶναι τό γεγονός ἐκεῖνο ὅπου συμμετέχει καί ὁ Θεός, εἶναι παρών ὁ Θεός, γι’ αὐτό σέ ὅλα τά Μυστήρια παρακαλοῦμε τό Ἅγιο Πνεῦμα νά ἔλθει σέ μᾶς καί νά μᾶς ἑνώσει μέ τόν Χριστό. Στήν Βάπτισή μας καί σύμφωνα μέ τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ, πού μᾶς διαβεβαιώνει ὅτι ἐάν κάποιος δέν γεννηθεῖ «ἐξ ὕδατος καί Πνεύματος» δέν θά εἰσέλθει στήν Βασιλεία Του, δηλαδή στήν κοινωνία μαζί Του, παρακαλοῦμε νά ἔλθει τό Ἅγιο Πνεῦμα καί νά ἁγιάσει τό νερό τῆς κολυμβήθρας, ὅπως κάνουμε τήν μεγάλη ἡμέρα τῶν Θεοφανείων, ὥστε ὁ ἄνθρωπος πού θά βαπτισθεῖ νά ἐνδυθεῖ τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ, καί γι’ αὐτό ψάλλουμε ἀμέσως μετά τό, «Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε».
Τήν σημασία πού ἔχει τό μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος τήν κατανοοῦμε ἀπό τήν ὁδηγία πού δίνει ἡ Ἐκκλησία ὥστε ἄν ἕνα νεογέννητο παιδί κινδυνεύει νά πεθάνει, τότε ὁ ὁποιοσδήποτε χριστιανός μπορεῖ νά τό ἀεροβαπτίσει εἰς τό Ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, γιά νά μήν πεθάνει ἀβάπτιστο. Αὐτή τή σημασία τήν καταλαβαίνουμε καί ἀπό τό ὅτι, στά παλαιότερα χρόνια τό πολύ μέσα σέ τρεῖς μῆνες τό νεογέννητο παιδί βαπτιζόταν καί μάλιστα μερικές φορές πρίν κἄν σαραντίσει. Θεωρεῖτο δέ μεγάλη εὐλογία γιά τό σπίτι ἡ Βάπτιση τοῦ Παιδιοῦ. Πρέπει δέ στό σημεῖο αὐτό νά σᾶς πῶ ὅτι, τό παιδί δέν τό βαπτίζουμε γιά νά τοῦ δώσουμε τό ὄνομά του, ἀλλά γιά νά τό ἐνδύσουμε μέ τή ζωή τοῦ Χριστοῦ καί νά μπορεῖ νά κοινωνεῖ. Τό ὄνομα τοῦ Παιδιοῦ τό δίνουμε κανονικά τήν ὄγδοη ἡμέρα ἀπό τήν γέννησή του, καλώντας τόν Ἱερέα στό σπίτι. Τό Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος, θεωρούμενο ὡς δεύτερη καί οὐσιαστική γέννηση, οἱ χριστιανοί μας τό ἀντιμετώπιζαν μέ πολύ σεβασμό καί τό χαιρόντουσαν πνευματικά καί ὄχι κοσμικά.
Δυστυχῶς στήν σύγχρονη ζωή πολλά ἄλλαξαν καί ἡ Βάπτιση ἔγινε ἕνα γεγονός κοσμικό, χωρίς πολλές φορές σεβασμό σέ αὐτό πού κάνουμε. Βέβαια κάτι ἔχει μείνει, γι’ αὐτό κι’ ὅταν ἕνα παιδί γεννηθεῖ ἐκτός Γάμου ἤ στά πλαίσια μιᾶς συμβίωσης, οἱ Γονεῖς αἰσθάνονται μιά ἀταξία καί ἐπιζητοῦν νά Τό βαπτίσουν. Ὅμως πολλές φορές οἱ ἴδιοι οἱ γονεῖς ἀκυρώνουν τήν ἀξία τοῦ Μυστηρίου μέ ποικίλους τρόπους.
Ἕνας ἀπό αὐτούς εἶναι τό προσκλητήριο τοῦ Βαπτίσματος, πού πολλές φορές εἶναι ἀσεβέστατο καί δείχνει τό πνευματικό σκοτάδι στό ὁποῖο ζοῦν οἱ γονεῖς. Εἶναι δέ μερικά τόσο εὐτράπελα καί τόσο ἀσεβῆ ὥστε προβληματίστηκα κάποτε νά δώσω τήν ἄδεια νά γίνει ἡ Βάπτιση. Στό τέλος λυπήθηκα τό ἀθῶο παιδάκι καί ἔδωσα τήν ἄδεια δίνοντας ὅμως συγκεκριμένες ὁδηγίες στόν Ἱερέα. Τό Βάπτισμα δέν εἶναι «μπανάκι» πού θά κάνει τό παιδί, οὔτε βουτιά, οὔτε ἄλλα ἀνόητα καί ἀσεβῆ πράγματα πού γράφονται. Γιά τά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μιλᾶμε μέ σεβασμό καί ὄχι ἀπερίσκεπτα. Ἐάν σᾶς μετέφερα τώρα μερικά ἀπό τά προσκλητήρια βαπτίσεως θά καταλαβαίνατε πόσο ἀλήθεια εἶναι αὐτά πού Σᾶς λέγω.
Ἕνα ἄλλο γεγονός θλιβερό εἶναι ὅτι ὅταν σκεπτόμαστε τή Βάπτιση τοῦ παιδιοῦ μας, πρῶτα μᾶς ἀπασχολεῖ τό κέντρο πού θά γλεντήσουμε καί ὄχι τό γεγονός τοῦ Μυστηρίου. Πολλές φορές καθυστεροῦμε τό Μυστήριο, γιατί δέν βρίσκουμε κέντρο. Σέ μιά τέτοια προοπτική ἐάν, ὁ Θεός νά φυλάξει, φύγει τό παιδί ἀπό τήν ζωή, ἡ ἁμαρτία τῶν γονέων θά εἶναι βαρύτατη, γιατί θά εἶναι ἀθεράπευτη. Εἶναι ἄλλο πρᾶγμα ἡ χαρά, γιατί ἕνα παιδί ἐνδύεται τή ζωή τοῦ Χριστοῦ καί ἄλλο τό κοσμικό γλέντι. Αὐτά εἶναι μόδες πού τίς ἐφεύραμε τά τελευταῖα χρόνια καί μάλιστα ἐκφράζουν περισσότερο τήν τάση ἐπίδειξης τῶν γονέων. Τά τελευταῖα δέ χρόνια πού πολλά παιδιά ὑποσιτίζονται ἤ καί πεθαίνουν ἀπό τήν πεῖνα, εἶναι θλιβερό νά ξοδεύονται τόσα χρήματα καί νά πετιῶνται τόσα φαγητά ἀπό τήν ματαιοδοξία τῆς ἐπίδειξης. Πρέπει νά γίνουμε καί πάλι σεμνοί καί εὐσεβεῖς, γιά νά ἔλθει ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ καί στό σπίτι μας καί στό παιδί μας. Τό μέτρο εἶναι ἀπαραίτητο στήν ζωή μας.
Ἕνα, ἐπίσης, θλιβερό φαινόμενο τόσο στό Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος ὅσο καί στόν Γάμο περισσότερο, εἶναι ἡ ἐπίδειξη γυμνότητος καί προκλητικότητος ἀπό τίς γυναῖκες. Διερωτῶμαι μερικές φορές ἐάν ἔχουν συνείδηση ποῦ πηγαίνουν καί γιατί πηγαίνουν. Ἡ ἐμφάνισή τους εἶναι μιά πρόκληση στήν ἱερότητα τοῦ χώρου, ὁπότε ἡ πρόκληση ἀναφέρεται στό Θεό καί ὄχι στούς ἀνθρώπους. Μπορεῖ μιά τέτοια γυναίκα νά εἶναι νονά; Μιά τέτοια νονά μπορεῖ νά εἶναι εὐλογία γιά τό παιδί; Παρακαλῶ, λοιπόν, νά σέβεσθε ὄχι μόνο τόν χῶρο, ἀλλά καί τήν ἱερότητα τῶν Μυστηρίων. Παράλληλα πολλοί γονεῖς δέν προσέχουν ποιούς ἐπιλέγουν γιά ἀναδόχους. Ἔχουν κοσμικά τελείως κριτήρια καί δέν τούς νοιάζει ἄν ὁ νονός ἤ ἡ νονά πιστεύουν, ἄν εἶναι ἱκανοί ἀκόμη καί νά διαβάσουν τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, ἐάν ἔχουν κάνει πολιτικό Γάμο. Ἔτσι καί ἐκεῖνοι ἔρχονται καί ἐμᾶς μᾶς φέρνουν σέ δύσκολη θέση τήν τελευταία στιγμή. Τούς ἐνδιαφέρει πιό πολύ ἡ λεγόμενη «κουμπαριά» παρά ἡ πνευματική προστασία τοῦ παιδιοῦ τους. Βέβαια ἔτσι ἐκτίθεται καί ἡ σοβαρότητα τῶν δῆθεν ἀναδόχων, πού ἀπό τήν μιά μεριά λένε ὅτι δέν πιστεύουν καί ἀπό τήν ἄλλοι θέλουν νά ποῦν τό «πιστεύω», καί δέν κατανοοῦν ὅτι ἔτσι αὐτοεξευτελίζονται. Λίγη σοβαρότητα καί λίγος αὐτοσεβασμός εἶναι ἀπαραίτητα.
Ὡς Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας ὀφείλω νά μεριμνῶ ὥστε τά πάντα στήν Ἐκκλησία νά γίνονται «εὐσχημόνως καί κατά τάξιν». Δυστυχῶς μᾶς περίσσεψε ἡ ἐπιπολαιότητα, ἀφαιρέσαμε ἀπό τά πρόσωπα καί τά πράγματα τήν ἱερότητά τους, γινόμαστε ἀνίεροι στίς συμπεριφορές μας καί ἔχουμε τήν ἀπαίτηση νά μᾶς ἀποδεχθεῖ ἡ Ἐκκλησία χωρίς κἄν νά μετανοοῦμε γιά τά λάθη μας. Ὁ Χριστός δέν μᾶς ἀναγκάζει νά Τόν ἀκολουθήσουμε. Ὅποιος, ὅμως, θέλει νά ἀκολουθήσει τόν Χριστό θά τόν ἀκολουθήσει μέ τόν τρόπο τοῦ Χριστοῦ καί ὄχι μέ τόν δικό του ἐγωϊστικό τρόπο. Μπαλόνια, πού μερικοί θέλουν νά τά βάλουν καί μέσα στήν Ἐκκλησία, στεφάνια γιά τήν κολυμβήθρα καί ἄλλα τέτοια, μόνο τήν ματαιοδοξία μας ἀναδεικνύουν καί δέν ἔχουν σχέση μέ τήν οὐσία τοῦ Μυστηρίου πού ἀπαιτεῖ σεμνότητα, ταπείνωση καί σεβασμό.
Ἀδελφοί μου,
Σᾶς τά λέγω ὅλα αὐτά μέ ἀγάπη καί πόνο μαζί. Ξεφύγαμε! Νά ἐπανέλθουμε λοιπόν ὅλοι γιά νά ξαναβροῦμε τήν ἀληθινή χαρά καί νά δοξάζουμε τόν Τριαδικό Θεό μας γιά τίς δωρεές Του.
Εὐχέτης Πάντων πρός Κύριον
Ὁ Ἐπίσκοπός Σας
ο Σισανίου και Σιατίστης Παύλος
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα
Ετικετοποιημένο Εγκύκλιοι κυρού Παύλου
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Εγκύκλιος «Περί του Μυστηρίου του Βαπτίσματος» του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλου
Η Εορτή του Αγίου Πνεύματος στην Ενορία του Αγίου Νικολάου
Με την πρέπουσα εκκλησιαστική ευλάβεια εόρτασε η Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, την Δευτέρα της Πεντηκοστής, 20 Ιουνίου 2016, την εορτή του τρίτου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, του Παναγίου, ζωοποιού και ομοουσίου Αγίου Πνεύματος.
Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής του Αγίου Πνεύματος, στον Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου, τελέσθηκε η ακολουθία του Όρθρου και η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία από τον προϊστάμενο της Ενορίας του Αγίου Νικολάου π. Βασίλειο, παρουσία πολλών πιστών.
Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο π. Βασίλειος, ο οποίος με την μεστή νοήματος και πνευματικού περιεχομένου ομιλία του, αναφέρθηκε στο Άγιο Πνεύμα, ερωτώντας, αν σήμερα εμείς, ο καθένας μας προσωπικώς ή ως σύνολο πιστών, ως Εκκλησία, έχουμε το Άγιο Πνεύμα. Και απαντώντας, με ποια σημεία θα μπορούσαμε να διακρίναμε ότι έχουμε το Άγιο Πνεύμα.
«…Η Εκκλησία, είπε, γιόρτασε χθες την Πεντηκοστή τη φανέρωσή της στον κόσμο. Είναι γνωστόν ότι η Εκκλησία είναι προαιώνια, είναι άναρχη, είναι άκτιστη, όπως και ο Θεός, διότι την Εκκλησία την αποτελούσαν τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Αποτελούσαν Κοινωνία.
Από την πολλή του αγάπη, ο Θεός θέλει να μετέχουν της κοινωνίας αυτής και τα κτιστά – λογικά όντα, οι Άγγελοι και οι άνθρωποι.
Με την αμαρτία, όμως, των Πρωτοπλάστων έσπασε αυτή η κοινωνία Θεού – ανθρώπων και ο άνθρωπος έγινε ακοινώνητος του θείου.
Αλλ’ η αγάπη του Θεού ξαναφέρνει αυτή την κοινωνία στη γη, με το παμμέγιστο γεγονός της ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου. Αυτό είναι η αποκατάσταση της κοινωνίας του Αγίου Τριαδικού Θεού μετά των Αγγέλλων και των ανθρώπων.
Μετά την Σταύρωση, την ταφή, την Ανάσταση και την Ανάληψη, έρχεται ο Ιησούς Χριστός στον ουρανό ως ανθρωπος, για να συμφιλιώσει τον Πατέρα με τους ανθρώπους, και συμφιλιούμενος, στέλνει τον άλλο Παράκλητο, το Πανάγιο Πνεύμα, στον κόσμο.
Αυτό, το Πανάγιο Πνεύμα, θα μένει πάντα στην Εκκλησία. Γι’ αυτό έλεγε: «σας συμφέρει να απέλθω, διότι αν δεν απέλθω, δεν θα έλθει ο άλλος Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιο», και το έργο της Σωτηρίας θα έμενε ημιτελές, μισό. Ασφαλώς, η σωτηρία κατατέθηκε δια του Ιησού Χριστού στον κόσμο, ενεργείται όμως δια του Αγίου Πνεύματος, και μάλιστα μόνο μέσα στην Εκκλησία, και εφ’ όσον υπάρχει η πίστη στον Ιησού Χριστό.
Και σημειώνει ο ευαγγελιστής Λουκάς ότι, όλοι όσοι ήταν στο υπερώο εκατόν είκοσι (120) άτομα «επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου». Βλέπουμε ότι, όλη η Εκκλησία είναι πνευματοφόρος, και αργότερα όσοι πιστεύουν στον Ιησού Χριστό, ενσωματώνονται στην Εκκλησία και γίνονται και αυτοί πνευματοφόροι.
Τίθεται το ερώτημα: Πέρασαν δύο χιλιάδες χρόνια. Εμείς, ως Εκκλησία, ο καθένας ως πρόσωπα, έχουμε το Πνεύμα το Άγιο; Και πως θα γνωρίζουμε ότι το έχουμε;
Πρέπει να ξέρουμε ότι, το παίρνουμε με το Βάπτισμα, μένει μέσα μας, αλλά άλλοτε εκδηλώνεται, άλλοτε όχι. Το έχω το Πνεύμα το Άγιο, αλλά μένει ανενέργητο. Δεν ενεργεί στη ζωή μου, και εγώ καταδικάζομαι. Έρχεται ως πυρ, ως φωτιά, για να ενεργήσει. Όμως εγώ το «φυσώ» και το σβήνω. Πως το σβήνω; Με το να του γυρίσω την πλάτη, με το να μείνω αδιάφορος απέναντί Του. Πως μπορώ, λοιπόν, να έχω την αίσθηση της παρουσίας του Πνεύματος του Θεού;
Πρώτον, όταν πιστεύω στον Ιησού Χριστό και ομολογώ ότι είναι πραγματικά Θεός, ότι είναι Κύριος. Σημειώνει ο μέγας απόστολος Παύλος: «Ουδείς δύναται ειπείν Κύριον Ιησούν ει μη εν Πνεύματι Αγίω». (Α Κορ. ΙΒ 3) Άρα, ο κάθε άπιστος και ο κάθε αρνητής δεν έχει Πνεύμα Άγιο.
Δεύτερον, όταν επικαλούμαι το Θεό και τον ονομάζω Πατέρα. Σημειώνει πάλι ο μέγας απόστολος Παύλος: «ότι εστέ υιοί εξαπέστειλεν ο Θεός το Πνεύμα του Υιού αυτού εις τας καρδίας ημών, κράζων Αββά, ο Πατήρ». (Γαλ. Δ 6) Αν δεν φωνάζω, αν δεν παραδέχομαι τον Θεό Πατέρα, που προνοεί, που ενδιαφέρεται για εμένα το παιδί του, τότε δεν έχω Πνεύμα Άγιο.
Τρίτον, όταν κατανοώ, όταν πιστεύω, όταν παραδέχομαι τον Λόγο του Θεού, όταν τον μελετώ η τον ακούω και τον έχω ως οδηγό στη ζωή μου, τότε έχω Πνεύμα Άγιο. Πείτε σ’ έναν αρνητή, σ’ έναν άπιστο για την Αγία Γραφή, θα σας πει: «Τι ανόητα είναι αυτά;» «Με αυτά θα ασχολούμαστε;» Δεν τα καταλαβαίνει. Γιατί; Επειδή δεν έχει το Πνεύμα του Θεού.
Και ένα τέταρτο, όταν μπορώ να διακρίνω τα σημεία των καιρών. π.χ. η ραδιενέργεια, η οικολογική καταστροφή, οι πόλεμοι, οι φοβεροί σεισμοί, οι διάφορες εκτεταμένες πείνες, ο εκφυλισμός, η ανηθικότητα, η διαστροφές, η ομοφυλοφιλία, το AIDS, η τηλεόραση και το διαδίκτυο, αν αυτά τα γράφει η Αγία Γραφή. Όταν τα διακρίνω μέσα στην Αγία Γραφή, τότε έχω το Πνεύμα του Θεού. Άλλοι μπορεί να τα λένε «κουταμάρες». Μπορούν να λένε ο, τι θέλουν, ο, τι νομίζουν. Εγώ τα διακρίνω;
Το Πνεύμα του Θεού, αγαπητοί μου, μέσα στην Εκκλησία, είναι αυτό που τελεί όλα τα Μυστήρια! Αυτό συγχωρεί τις αμαρτίες του καθενός. Αυτό μεταβάλει το ψωμί και κρασί σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Αυτό ενώνει τους δύο στον γάμο και τους κάνει έναν. Αυτο ἁγιάζει το νερό, το λάδι, τα διάφορα αντικείμενα.
Τι είναι το Σώμα Χριστού; Η Εκκλησία.
Αν δεν υπάρχει το Πνεύμα το Άγιο στην Εκκλησία, τότε δεν έχουμε Εκκλησία, άρα δεν έχουμε και σωτηρία. Βλέπουμε, λοιπόν, τις συνέπειες, αν δεν έχουμε το Πνεύμα το Άγιο στην Εκκλησία;
Γι’ αυτό ας θυμούμαστε το λόγο του Αποστόλου Παύλου: «το Πνεύμα μη σβέννυται». Και σβήνει, πως; Με την διάπραξη των αμαρτιών. Διότι το Άγιο Πνεύμα ήρθε να μας φωτίσει, ήρθε να μας λαμπρύνει, ήρθε να μας ανοίξει τα μάτια. Ο πιστός αγωνίζεται σκληρά για να μην αμαρτήσει. Επειδή αν αμαρτήσει θα φύγει το Πνεύμα το Άγιο.
Αγαπητοί μου, αν θέλουμε να λεγόμαστε και να είμαστε χριστιανοί, πρέπει να ζούμε και να φανερώνουμε την Πεντηκοστή μέσα στο χρόνο και τον κόσμο, έχοντας το Άγιο Πνεύμα».
Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Εορτή του Αγίου Πνεύματος στην Ενορία του Αγίου Νικολάου
