Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας | …περιήγηση & δρώμενα… | Σελίδα 127

Η Εορτή του Αγίου Πνεύματος στην Ενορία του Αγίου Νικολάου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 23 Ιουνίου 2016 από Ενορία

Με την πρέπουσα εκκλησιαστική ευλάβεια εόρτασε η Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, την Δευτέρα της Πεντηκοστής, 20 Ιουνίου 2016, την εορτή του τρίτου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, του Παναγίου, ζωοποιού και ομοουσίου Αγίου Πνεύματος.

Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής του Αγίου Πνεύματος, στον Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου, τελέσθηκε η ακολουθία του Όρθρου και η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία από τον προϊστάμενο της Ενορίας του Αγίου Νικολάου π. Βασίλειο, παρουσία πολλών πιστών.

Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο π. Βασίλειος, ο οποίος με την μεστή νοήματος και πνευματικού περιεχομένου ομιλία του, αναφέρθηκε στο Άγιο Πνεύμα, ερωτώντας, αν σήμερα εμείς, ο καθένας μας προσωπικώς ή ως σύνολο πιστών, ως Εκκλησία, έχουμε το Άγιο Πνεύμα. Και απαντώντας, με ποια σημεία θα μπορούσαμε να διακρίναμε ότι έχουμε το Άγιο Πνεύμα.

«…Η Εκκλησία, είπε, γιόρτασε χθες την Πεντηκοστή τη φανέρωσή της στον κόσμο. Είναι γνωστόν ότι η Εκκλησία είναι προαιώνια, είναι άναρχη, είναι άκτιστη, όπως και ο Θεός, διότι την Εκκλησία την αποτελούσαν τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Αποτελούσαν Κοινωνία.

Από την πολλή του αγάπη, ο Θεός θέλει να μετέχουν της κοινωνίας αυτής και τα κτιστά – λογικά όντα, οι Άγγελοι και οι άνθρωποι.

Με την αμαρτία, όμως, των Πρωτοπλάστων έσπασε αυτή η κοινωνία Θεού – ανθρώπων και ο άνθρωπος έγινε ακοινώνητος του θείου.

Αλλ’ η αγάπη του Θεού ξαναφέρνει αυτή την κοινωνία στη γη, με το παμμέγιστο γεγονός της ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου. Αυτό είναι η αποκατάσταση της κοινωνίας του Αγίου Τριαδικού Θεού μετά των Αγγέλλων και των ανθρώπων.

Μετά την Σταύρωση, την ταφή, την Ανάσταση και την Ανάληψη, έρχεται ο Ιησούς Χριστός στον ουρανό ως ανθρωπος, για να συμφιλιώσει τον Πατέρα με τους ανθρώπους, και συμφιλιούμενος, στέλνει τον άλλο Παράκλητο, το Πανάγιο Πνεύμα, στον κόσμο.

Αυτό, το Πανάγιο Πνεύμα, θα μένει πάντα στην Εκκλησία. Γι’ αυτό έλεγε: «σας συμφέρει να απέλθω, διότι αν δεν απέλθω, δεν θα έλθει ο άλλος Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιο», και το έργο της Σωτηρίας θα έμενε ημιτελές, μισό. Ασφαλώς, η σωτηρία κατατέθηκε δια του Ιησού Χριστού στον κόσμο, ενεργείται όμως δια του Αγίου Πνεύματος, και μάλιστα μόνο μέσα στην Εκκλησία, και εφ’ όσον υπάρχει η πίστη στον Ιησού Χριστό.

Και σημειώνει ο ευαγγελιστής Λουκάς ότι, όλοι όσοι ήταν στο υπερώο εκατόν είκοσι (120) άτομα «επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου». Βλέπουμε ότι, όλη η Εκκλησία είναι πνευματοφόρος, και αργότερα όσοι πιστεύουν στον Ιησού Χριστό, ενσωματώνονται στην Εκκλησία και γίνονται και αυτοί πνευματοφόροι.

Τίθεται το ερώτημα: Πέρασαν δύο χιλιάδες χρόνια. Εμείς, ως Εκκλησία, ο καθένας ως πρόσωπα, έχουμε το Πνεύμα το Άγιο; Και πως θα γνωρίζουμε ότι το έχουμε;

Πρέπει να ξέρουμε ότι, το παίρνουμε με το Βάπτισμα, μένει μέσα μας, αλλά άλλοτε εκδηλώνεται, άλλοτε όχι. Το έχω το Πνεύμα το Άγιο, αλλά μένει ανενέργητο. Δεν ενεργεί στη ζωή μου, και εγώ καταδικάζομαι. Έρχεται ως πυρ, ως φωτιά, για να ενεργήσει. Όμως εγώ το «φυσώ» και το σβήνω. Πως το σβήνω; Με το να του γυρίσω την πλάτη, με το να μείνω αδιάφορος απέναντί Του. Πως μπορώ, λοιπόν, να έχω την αίσθηση της παρουσίας του Πνεύματος του Θεού;

Πρώτον, όταν πιστεύω στον Ιησού Χριστό και ομολογώ ότι είναι πραγματικά Θεός, ότι είναι Κύριος. Σημειώνει ο μέγας απόστολος Παύλος: «Ουδείς δύναται ειπείν Κύριον Ιησούν ει μη εν Πνεύματι Αγίω». (Α Κορ. ΙΒ 3) Άρα, ο κάθε άπιστος και ο κάθε αρνητής δεν έχει Πνεύμα Άγιο.

Δεύτερον, όταν επικαλούμαι το Θεό και τον ονομάζω Πατέρα. Σημειώνει πάλι ο μέγας απόστολος Παύλος: «ότι εστέ υιοί εξαπέστειλεν ο Θεός το Πνεύμα του Υιού αυτού εις τας καρδίας ημών, κράζων Αββά, ο Πατήρ». (Γαλ. Δ 6) Αν δεν φωνάζω, αν δεν παραδέχομαι τον Θεό Πατέρα, που προνοεί, που ενδιαφέρεται για εμένα το παιδί του, τότε δεν έχω Πνεύμα Άγιο.

Τρίτον, όταν κατανοώ, όταν πιστεύω, όταν παραδέχομαι τον Λόγο του Θεού, όταν τον μελετώ η τον ακούω και τον έχω ως οδηγό στη ζωή μου, τότε έχω Πνεύμα Άγιο. Πείτε σ’ έναν αρνητή, σ’ έναν άπιστο για την Αγία Γραφή, θα σας πει: «Τι ανόητα είναι αυτά;» «Με αυτά θα ασχολούμαστε;» Δεν τα καταλαβαίνει. Γιατί; Επειδή δεν έχει το Πνεύμα του Θεού.

Και ένα τέταρτο, όταν μπορώ να διακρίνω τα σημεία των καιρών. π.χ. η ραδιενέργεια, η οικολογική καταστροφή, οι πόλεμοι, οι φοβεροί σεισμοί, οι διάφορες εκτεταμένες πείνες, ο εκφυλισμός, η ανηθικότητα, η διαστροφές, η ομοφυλοφιλία, το AIDS, η τηλεόραση και το διαδίκτυο, αν αυτά τα γράφει η Αγία Γραφή. Όταν τα διακρίνω μέσα στην Αγία Γραφή, τότε έχω το Πνεύμα του Θεού. Άλλοι μπορεί να τα λένε «κουταμάρες». Μπορούν να λένε ο, τι θέλουν, ο, τι νομίζουν. Εγώ τα διακρίνω;

Το Πνεύμα του Θεού, αγαπητοί μου, μέσα στην Εκκλησία, είναι αυτό που τελεί όλα τα Μυστήρια! Αυτό συγχωρεί τις αμαρτίες του καθενός. Αυτό μεταβάλει το ψωμί και κρασί σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Αυτό ενώνει τους δύο στον γάμο και τους κάνει έναν. Αυτο ἁγιάζει το νερό, το λάδι, τα διάφορα αντικείμενα.

Τι είναι το Σώμα Χριστού; Η Εκκλησία.

Αν δεν υπάρχει το Πνεύμα το Άγιο στην Εκκλησία, τότε δεν έχουμε Εκκλησία, άρα δεν έχουμε και σωτηρία. Βλέπουμε, λοιπόν, τις συνέπειες, αν δεν έχουμε το Πνεύμα το Άγιο στην Εκκλησία;

Γι’ αυτό ας θυμούμαστε το λόγο του Αποστόλου Παύλου: «το Πνεύμα μη σβέννυται». Και σβήνει, πως; Με την διάπραξη των αμαρτιών. Διότι το Άγιο Πνεύμα ήρθε να μας φωτίσει, ήρθε να μας λαμπρύνει, ήρθε να μας ανοίξει τα μάτια. Ο πιστός αγωνίζεται σκληρά για να μην αμαρτήσει. Επειδή αν αμαρτήσει θα φύγει το Πνεύμα το Άγιο.

Αγαπητοί μου, αν θέλουμε να λεγόμαστε και να είμαστε χριστιανοί, πρέπει να ζούμε και να φανερώνουμε την Πεντηκοστή μέσα στο χρόνο και τον κόσμο, έχοντας το Άγιο Πνεύμα».

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Εγκύκλιος «Δια την Κυριακήν της Πεντηκοστής» του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 23 Ιουνίου 2016 από Ενορία

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ

Ἀριθμ. Πρωτ.

Σιάτιστα, 15η Ἰουνίου 2016

Ἐγκύκλιος

Διά τήν Κυριακήν τῆς Πεντηκοστῆς

Ἀδελφοί μου

«Πεντηκοστήν ἑορτάζομεν καί Πνεύματος ἐπιδημίαν καί προθεσμίας ἐπαγγελίαν καί ἐλπίδος συμπλήρωσιν» ψάλλει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας καί μᾶς καλεῖ νά συμμετάσχουμε καί νά ἑορτάσουμε τήν μεγάλη ἑορτή, κατά τήν ὁποία τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἔρχεται ἐκπορευόμενον ἀπό τόν Πατέρα καί ἀποστελλόμενο ἀπό τόν Υἱό διά νά ἐπιφοιτήσει στόν καθένα ἀπό τούς μαθητές. Ὁ Χριστός εἶχε πεῖ στούς μαθητές του: «Σᾶς συμφέρει νά φύγω, διότι ἐάν δέν φύγω δέν θά ἔλθει ὁ Παράκλητος, τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, τό Ὁποῖο θά σᾶς ὁδηγήσει σέ ὅλη τήν ἀλήθεια».

Ἡ σημερινή ἑορτή μοιάζει μέ μιά ὑψηλή κορυφή εἰς τήν ὁποία ἀνεβασμένοι μποροῦμε νά θεωρήσουμε, ἀπό τήν μία πλευρά, ὅλο τό ἔργο τῆς Οἰκονομίας καί τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου καί ἀπό τήν ἄλλη νά ἀντικρύσουμε τούς καρπούς αὐτοῦ τοῦ ἔργου. Μέσα σέ ἕνα τροπάριο ἡ Ἐκκλησία μᾶς περιγράφει αὐτήν πορεία. «Ἐτέχθης ὡς αὐτός ἠθέλησας, ἐφάνης ὡς αὐτός ἠβουλήθης, ἔπαθες σαρκί Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ἀνέστης ἐκ νεκρῶν πατήσας τόν θάνατον, ἀνελήφθης ἐν δόξη ὁ τά σύμπαντα πληρῶν καί ἀπέστειλας ἡμῖν τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἀνυμνεῖν καί δοξάζειν σου τήν Θεότητα».

Οἱ σταθμοί αὐτῆς τῆς πορείας εἶναι ὁλοφάνεροι. Ἡ Γέννηση, ἡ φανέρωση τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, ἡ Σταύρωση, ἡ Ἀνάσταση, ἡ Ἀνάληψη εἶναι οἱ σταθμοί τῆς Πορείας τοῦ Χριστοῦ μέ τήν ὁποία ὁλοκληρώνεται τό ἔργο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιά τήν σωτηρία μας. Νά θυμᾶσθε ἐπίσης ὅτι ὅλα τά γεγονότα τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ εἶναι γεγονότα τῆς προσωπικῆς μας ζωῆς καί ἱστορίας. Μᾶς ἀφοροῦν ἄμεσα καί προσωπικά. Πιό ἀναλυτικά:

Ὁ Χριστός μέ τήν Σάρκωσή του προσέλαβε τήν ὑποταγμένη στήν φθορά καί στό θάνατο ἀνθρώπινη φύση μας καί τήν ἐθεράπευσε.

Μέ τήν Βάπτιση του στόν Ἰορδάνη Ποταμό ἀπεκάλυψε καί τά ἄλλα δύο Πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος, τόν Πατέρα καί τό Ἅγιο Πνεῦμα καί ἀποκαλύπτει ὅλη τήν ἀλήθεια γιά τόν Θεό, τόν ἄνθρωπο καί τόν κόσμο καθώς καί γιά τά ἔσχατα.

Μέ τήν Σταύρωσή Του κατακρίνει τήν δική μας ἁμαρτία, ἀλλά στήν δική του σάρκα. Παίρνει ἐπάνω Του ὅλη τήν ἀποτυχία τήν δική μας.

Μέ τόν θάνατό Του ἀπό τήν μιά μεριά ἐπιβεβαιώνει τήν πληρότητα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως τήν ὁποία προσέλαβε ἀπό τά ἄχραντα σπλάχνα τῆς Θεοτόκου, ὅτι δηλαδή εἶναι τέλειος ἄνθρωπος καί γι’ αὐτό σάν ἄνθρωπος πεθαίνει καί ἀπό τήν ἄλλη μᾶς συναντᾶ στόν Ἅδη τῆς ἀποτυχίας μας.

Μέ τήν ἀνάστασή Του καταργεῖ τόν θάνατο καί ἐλευθερώνει τόν ἄνθρωπο ἀπό τήν τυραννία του καί τέλος μέ τήν Ἀνάληψη Του ἐπαναφέρει τήν ἀνθρώπινη φύση μας, τό ἄνθρωπο γενικότερα, στήν κοινωνία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, ἀπό ἐκεῖ ἀπό ὅπου ξεκίνησε. Ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου ὁλοκληρώθηκε.

Σήμερα ὅμως ἑορτάζουμε τήν Πεντηκοστή, τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τό Ὁποῖο, ὅπως εἴπαμε, κατερχόμενο δέν ἔρχεται σάν ἕνας ἥλιος νά φωτίσει γενικά ὅλο τόν κόσμο, ἀλλά μερίζεται σέ πύρινες γλῶσσες καί ἡ καθεμία ἔρχεται καί κάθεται στόν κάθε μαθητή ξεχωριστά καί χαρίζει στόν καθένα προσωπικά τήν σωτηρία, δηλαδή τήν μετοχή στήν θεανθρώπινη ζωή τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ ἀφορᾶ στήν ἀνθρώπινη φύση μας καί τό ἔργο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀφορᾶ στό συγκεκριμένο πρόσωπο τοῦ καθενός ἀπό ἐμᾶς.

Ἕνα τροπάριο τῆς Ἐκκλησίας μας μᾶς λέγει ὅτι τό Ἅγιον Πνεῦμα «ὅλον συγκροτεῖ τόν θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας». Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ εἰς τό ὁποῖο μᾶς συνάπτει, μᾶς μπολιάζει τόν καθένα ξεχωριστά τό Ἅγιο Πνεῦμα διά τῶν Ἱερῶν Μυστηρίων καί μᾶς κάνει ὅλους Σῶμα Χριστοῦ. Ἡ ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς θεωρεῖται ὡς ἡ γενέθλια ἡμέρα τῆς Ἐκκλησίας διότι μετά τό κήρυγμα τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου ὁ ὁποῖος ἑρμήνευσε στό κατάπληκτο πλῆθος τό τί εἶχε συμβεῖ, τρεῖς χιλιάδες ἄνθρωποι βαπτίσθηκαν καί μπολιάστηκαν στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ τήν Ἐκκλησία. Ἐπίσης ὁ λόγος ὅτι τό Ἅγιον Πνεῦμα συγκροτεῖ ὅλον τόν Θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας σημαίνει ὅτι ὅλα τά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας τελεσιουργοῦνται ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα. Στό Βάπτισμα παρακαλοῦμε τό Ἅγιο Πνεῦμα νά ἔλθει καί νά ἁγιάσει τό νερό, ὥστε ὅποιος βαπτίζεται σέ αὐτό νά μπολιάζεται στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Στήν Θεία Λειτουργία παρακαλοῦμε νά ἔλθει τό Ἅγιο Πνεῦμα σέ μᾶς πού εἴμαστε συναγμένοι στό Ναό καί στά δῶρα πού προσφέραμε, τόν ἄρτο καί τόν οἶνο καί νά κάνει «τόν ἄρτον τοῦτον Τίμιον Σῶμα τοῦ Χριστοῦ καί τόν οἶνον πού εὑρίσκεται είς τό Ἅγιο Ποτήριον, Τίμιον Αἶμα τοῦ Χριστοῦ», ὥστε ἐμεῖς κοινωνώντας νά ἔχουμε τόν Χριστό «κατοικοῦντα ἐν τῇ καρδίᾳ ἡμῶν καί μένοντα». Αὐτή ἡ ἐπίκληση είς τό Ἅγιο Πνεῦμα ἀφορᾶ ὅλα τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας. Τήν ἑπόμενη Κυριακή θά δοῦμε ἀπό τήν ὑψηλή κορυφή πού βρισκόμεστε σήμερα τήν ἄλλη πλευρά. Μέ τήν ἑορτή τῶν Ἁγίων Πάντων θά ἐπιβεβαιωθοῦμε γιά τήν ἀλήθεια τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ὅπου εὑρίσκονται οἱ Ἅγιοί μας. Θά πεισθοῦμε δηλαδή ὅτι ὁ δρόμος τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ ἀνθρώπου στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι πλέον ἀνοικτός γιά ὅλους μας καί μόνο ὅποιος δέν θέλει δέν θά εἰσέλθει.

Ὁ Χριστός καί ὅταν μᾶς δημιούργησε, ἀλλά ὅταν ἦλθε νά μᾶς σώσει τό ἔκανε μέ ἀπόλυτο σεβασμό στήν ἐλευθερία μας. Αὐτό εἶναι τό νόημα τοῦ ὅτι τό Ἅγιο Πνεῦμα κάθεται στόν καθένα ξεχωριστά καί ὄχι σέ ὅλους μαζί. Δέν ἔρχεται ἀναγκαστικά, ἀλλά ἐάν τό θέλουμε. Ἐάν τό ἀπορρίπτουμε, τότε ἀποχωρεῖ. Τό μπόλι γιά νά πιάσει θέλει προσοχή καί φροντίδα, ἀλλοιῶς θά ξεραθεῖ καί θά μείνει ἀνενέργητο. Ἡ πρόσκληση τοῦ Θεοῦ εἶναι μέ ἐλευθερία πού σημαίνει μέ εὐθύνη. Προσφέρεται σέ ὅλους μας, ἀλλά πρέπει ὑπεύθυνα νά τό ἀποδεχθοῦμε προσωπικά στή ζωή μας τηροῦντες τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, προκειμένου Αὐτό νά καρπίσει στήν ζωή μας. Αὐτούς τούς καρπούς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πού στολίζουν τήν ζωή ὅλων τῶν Ἁγίων καί τῶν ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ μᾶς περιγράφει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέγοντάς μας: «Ὁ καρπός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης ἀγαθωσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια». Αὐτό ὅμως σημαίνει ὅτι χωρίς τήν Παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στή ζωή μας δέν ὑπάρχει καί δέν ἔχουμε, οὔτε ἀγάπη, οὔτε χαρά, οὔτε εἰρήνη, οὔτε καμμία ἄλλη ἀρετή. Αὐτό τό γνωρίζουμε πολύ καλά γιατί σήμερα ζοῦμε χωρίς ἀγάπη, χωρίς χαρά, χωρίς εἰρήνη, χωρίς καλωσύνη, χωρίς πίστη καί γι’ αὐτό εἴμαστε δυστυχισμένοι. Γιατί ὅλα αὐτά τά πολύτιμα εἶναι καρποί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί χωρίς τήν παρουσία Του στήν ζωή μας δέν θά ἔχουμε, ὅπως καί δέν ἔχουμε τίποτα ἀπό ὅλα αὐτά.

Σήμερα, λοιπόν, τήν μοναδική ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, γνωρίζουμε τά πάντα καί ἀπολαμβάνουμε τήν παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στήν ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἄρα στήν ζωή τοῦ καθενός μας. Ἡμέρα χαρᾶς καί εὐλογίας, λοιπόν, ἡ ἡμέρα ἡ σημερινή. Ἄς τήν χαροῦμε μά πάνω ἀπό ὅλα ἄς τήν ζήσουμε ἀληθινά στή ζωή μας. Σήμερα μαθαίνουμε πώς μποροῦμε νά εἴμαστε εὐτυχισμένοι καί ξέρουμε καί γιατί εἴμαστε δυστυχισμένοι. Ἡ ἀγάπη τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ μας ὁλοκλήρωσε τήν σωτηρία μας, ἔδωσε νόημα καί ἀξία στήν ζωή μας. Τώρα εἶναι ἡ ὥρα τῆς δικῆς μας εὐθύνης καί τῆς δικῆς μας ἐπιλογῆς. Θά ἐπιλέξουμε τόν Θεό ἤ τόν θάνατο.

Εὔχομαι πατρικά τό Ἅγιο Πνεῦμα νά ὁδηγήσει τόν καθένα μας εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθεια.

Ὁ Ἐπίσκοπός Σας

ο Σισανίου και Σιατίστης Παύλος

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Ετικετοποιημένο Εγκύκλιοι κυρού Παύλου | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Η Δεσποτική Εορτή της Πεντηκοστής στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 23 Ιουνίου 2016 από Ενορία

Πανηγυρικά και με την αρμόζουσα Εκκλησιαστική τάξη εόρτασαν οι πιστοί της Ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας την Δεσποτική εορτή της Πεντηκοστής, την γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας, και της επιφοιτήσεως του Παναγίου Πνεύματος στους Αποστόλους και τους λοιπούς, συνολικά 120 ανθρώπους.

Ανήμερα της εορτής της Πεντηκοστής, Κυριακή 19 Ιουνίου 2016, τελέσθηκε λαμπρή πανηγυρική Θεία Λειτουργία από τους Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα, και συμπροσευχομένων πολλών πιστών.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο π. Βασίλειος ανέγνωσε την Εγκύκλιο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. κ. Παύλου «Εις την Πεντηκοστήν».

Στη συνέχεια εψάλη σε κατανυκτική ατμόσφαιρα και σύμφωνα με το τυπικό της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ο Μέγας Εσπερινός του Αγίου Πνεύματος ή της Γονυκλισίας, κατά τη διάρκεια του οποίου αναγνώστηκαν από τους Ιερείς οι προκαθορισμένες ευχές.

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Ψυχοσάββατο στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 22 Ιουνίου 2016 από Ενορία

Το Σάββατο 18 Ιουνίου 2016, πριν την Κυριακή της Πεντηκοστής, η Ορθόδοξη Εκκλησία μας εόρτασε το Σάββατο των κεκοιμημένων ή Ψυχοσάββατο.

Το απόγευμα της Παρασκευής και το πρωί του Σαββάτου, στην Ενορία του Αγίου Νικολάου, αρκετοί ήταν οι πιστοί που προσήλθαν στον κοιμητηριακό Ιερό Ναό του Αγίου Νικάνορος, για να τιμήσουν τους νεκρούς τους και να προσευχηθούν γι’ αυτούς, προσκομίζοντας κόλλυβα (σιτάρι βρασμένο). Το έθιμο των κολλύβων είναι πάρα πολύ παλιό και συμβολίζουν την ανάσταση των ανθρώπων.

Οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας πριν την ακολουθία του Εσπερινού έψαλλαν τρισάγια στους τάφους και στα οστεοφυλάκια του κοιμητηρίου, στους χώρους όπου φυλάσσονται τα οστά των κεκοιμημένων.

Μετά την ακολουθία του Εσπερινού του Ψυχοσάββατου, τέλεσαν μνημόσυνο υπέρ «πάντων των απ’ αιώνος κοιμηθέντων ευσεβώς επ’ ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου» και μνημόνευσαν όλα τα ονόματα των κεκοιμημένων που έδωσαν οι πιστοί για μνημόνευση, καθώς και για:

* Όλους εκείνους που υπέστησαν «άωρον θάνατον», σε ξένη γη και χώρα, σε στεριά και σε θάλασσα.

* Εκείνους που πέθαναν από λοιμική ασθένεια, σε πολέμους, σε παγετούς, σε σεισμούς και θεομηνίες.

* Όσους κάηκαν ή χάθηκαν.

* Εκείνους που ήταν φτωχοί και άποροι και δεν φρόντισε κανείς να προσευχηθεί γι’ αυτούς και να τούς τιμήσει με τις ανάλογες Ακολουθίες και τα Μνημόσυνα.

Ανήμερα το Ψυχοσάββατο, κατά τη Θεία Λειτουργία μνημόνευσαν και πάλι τα ονόματα όλων εκείνων των κεκοιμημένων, που έφεραν γραμμένα οι πιστοί αλλά και στο τέλος, μετά τη Θεία Λειτουργία, τέλεσαν μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών όλων «των επ’ ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου, των κεκοιμημένων ευσεβώς ορθοδόξων βασιλέων, πατριαρχών, αρχιερέων, ιερέων, ιερομόναχων, ιεροδιακόνων, μοναχών, μοναζουσών, πατέρων, προπατόρων, πάππων, προπάππων, γονέων, συζύγων, τέκνων, αδελφών και συγγενών ημών εκ των απ’ αρχής και μέχρι των εσχάτων».

Την ίδια στιγμή βέβαια οι πιστοί, που βρέθηκαν στο κοιμητήριο του Αγίου Νικάνορος, προσευχήθηκαν για τις ψυχές των συγγενικών τους προσώπων, φέρνοντας στη μνήμη τούς αγαπημένους τους και παρακαλώντας τον Θεό να αναπαύσει τις ψυχές τους. Μετά το πέρας των ακολουθιών αντάλλασσαν τα κόλλυβα και τις διάφορες προσφορές, που έφεραν στο Ναό, για τις ψυχές των προσφιλών τους κεκοιμημένων.

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Εκδήλωση για τη λήξη των κατηχητικών μαθημάτων της Ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας 16-6-2016

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 22 Ιουνίου 2016 από Ενορία

Με μια όμορφη συνάντηση – γιορτή όλων των τμημάτων των κατηχητικών της Ενορίας του Αγίου Νικολάου ολοκληρώθηκε και η φετινή χρονιά των δραστηριοτήτων της νεανικής κίνησης της Ενορίας.

Την Πέμπτη 16 Ιουνίου 2016, το απόγευμα, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος, ήλθε στην Ενορία του Αγίου Νικολάου, όπου στο προαύλιο του Ενοριακού Ναού έλαβε χώρα η Εορταστική Εκδήλωση, για τη λήξη των Κατηχητικών Συνάξεων για το έτος 2015-2016,

Τον Σεβασμιώτατο υποδέχθηκαν οι Ιερείς της Ενορίας, τα παιδιά και όλοι εκείνοι οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση των Κατηχητριών και των παιδιών.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με το απολυτίκιο της εορτής της Πεντηκοστής, «Ευλογητός ει Χριστέ ο Θεός ημών…»

Την έναρξη της Εκδήλωσης έκαναν τα κατηχητόπουλα της προσχολικής ηλικίας και της πρώτης τάξεως του Δημοτικού Σχολείου. Η Κατηχήτριές τους, Αναστασία Γκούγκα και Μαλαματή Ζιώγου, παιδαγωγοί, αφού καλωσόρισαν τους παραστάμενους, τους ενημέρωσαν ότι «η κατηχητική χρονιά που έφτασε στο τέλος της, ήταν μια χρονιά γεμάτη ιστορίες, διδάγματα, παιχνίδι, ζωγραφιές, δημιουργικές κατασκευές, γέλια, χαρές αλλά και κλάματα, καθώς ήταν οι πιο μικροί και δεν θα μπορούσαν να λείψουν κι αυτά!!..

Έχοντας πάντα κατά νου», όπως ανέφεραν, «την παροιμία που λέει: «Πες μου και θα ξεχάσω. Δείξε μου και θα θυμάμαι. Κάνε με να συμμετέχω και θα καταλάβω!» προσπάθησαν οι ιστορίες και οι δραστηριότητες, που πραγματοποιούνταν κάθε φορά, να έχουν βιωματικό χαρακτήρα, έτσι ώστε τα παιδιά να μάθουν παίζοντας και συγκεκριμένα αναπαριστώντας την κάθε ιστορία με μορφή θεατρικού, αποδίδοντάς την με το δικό τους τρόπο.

Φέτος, κυρίαρχο ρόλο στα θέματά μας», είπαν, «υπήρξαν συζητήσεις σχετικές με τη ζωή ενός μικρού παιδιού στην οικογένεια και κατ’ επέκταση στην μεγαλύτερη οικογένεια που ανήκουμε όλοι, την Εκκλησία. Μάθαμε να σεβόμαστε και να βοηθάμε μες στο σπίτι, να συμμετέχουμε στα Μυστήρια της εκκλησίας και να αγαπάμε ο ένας τον άλλον, βγάζοντας έτσι και το φετινό μας σύνθημα: «Ένας για όλους και όλοι για έναν!».

Τέλος, «ασχοληθήκαμε αρκετά με τους μύθους του Αισώπου, οι οποίοι αποτελούν και θέμα της σημερινής μας γιορτής, καθώς θεωρήσαμε ότι είναι απ’ τα καλύτερα “παραμύθια” που δίνουν με τον καλύτερο τρόπο στα παιδιά να κατανοήσουν το καλό, το ηθικό και το δίκαιο.

Και επειδή τα παιδιά αγάπησαν τον Αίσωπο και τον δραματοποίησαν, αποφάσισαν μ’ αυτό τον τρόπο να μας αποχαιρετίσουν, ανεβάζοντας δηλαδή στη σκηνή δύο από τους μύθους του.»

Στο τέλος ευχήθηκαν σε όλους «καλό και ευλογημένο καλοκαίρι μέχρι την επόμενη κατηχητική χρονιά!»

Στη συνέχεια πήρε το λόγο η κατηχήτρια των παιδιών της Β΄ και Γ΄ Δημοτικού, Μαρία Τσακμάκη, νηπιαγωγός. «Ήταν μια πολύ όμορφη κατηχητική χρονιά», είπε, «με υπέροχα παιδιά, που έρχονταν κάθε φορά με διάθεση και πολλή χαρά.»

Ευχήθηκε να μην σταματήσουν να αγαπάνε το κατηχητικό και κάθε χρόνο να έρχονται όλο και περισσότερα παιδιά στις συναντήσεις μας.

«Ελπίζω», είπε, «τα παιδιά να μη ξεχάσουν όλες αυτές τις στιγμές και να θυμούνται ότι, το κατηχητικό είναι ένα από τα μεγαλύτερα αγαθά που θα έχουν στη ζωή τους.»

Μετά τα παιδιά παρουσίασαν μία γιορτή με ποιήματα και τραγούδια για το κατηχητικό.

Η Περιστέρα Μάνιου, Δασκάλα, κατηχήτρια των παιδιών της Δ΄, Ε΄ και Στ΄ Δημοτικού, αφού καλωσόρισε και αυτή όλους που παρακολουθούσαν τη γιορτή, μίλησε στην αρχή για «τα παιδιά που ήταν συνεπέστατα, κεφάτα, ζωηρά, γεμάτα ενέργεια, συμμετείχαν στα μαθήματα, εξέφραζαν τις απορίες τους μιλούσαν για τα βιώματά τους, συζητώντας ως μια παρέα, την παρέα του κατηχητικού, την παρέα των παιδιών του Χριστού.» Στη συνέχεια ανέφερε τα θέματα που συζητήθηκαν με τα παιδιά.

Τα θέματα που παρουσίασε με τα παιδιά ήταν ένα μικρό αφιέρωμα «στη μητέρα αλλά και τον πατέρα», με ποιήματα και κείμενα, καθώς και με τραγούδια που τους δίδαξε η πρεσβυτέρα Σταυρούλα Βασιλείου, συνταξιούχος δασκάλα. Την χορωδία των παιδιών στη γιορτή συνόδευσαν με την κιθάρα ο καθηγητής Παναγιώτης Αμεξίζογλου και με το βιολί η Ελένη Βασιλείου.

Την παρουσίαση, για το κατηχητικό των νέων του Γυμνασίου, στο οποίο δίδαξε η Βρεφονηπιοκόμος Ευφημία Ώττα, με βοηθούς την Τατιάνα Τζάλια και την Βασιλική Δάρδα, έκανε η μαθήτρια Αθηνά Μαγιάγκα, και ανέφερε ότι στις δικές τους κατηχητικές συνάξεις τα θέματα που συζητούσαν, «αφορούσαν στην πίστη μας. Τι πιστεύουμε και γιατί. Ποια είναι η θέση της Εκκλησίας για θέματα που είναι πάντα σύγχρονα, όπως η τιμή και η ατιμία, το φυσικό και το αφύσικο, η φθορά και η διαφθορά, η κρίση και η κατάκριση, το αγαθό και το κακό, το παρόν και το μέλλον και ποια στάση πρέπει να κρατάμε ως Ορθόδοξοι χριστιανοί».

Στις κατηχητικές συνάξεις των νέων του Λυκείου υπεύθυνος ήταν ο πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Βασιλείου, προϊστάμενος της Ενορίας και ο υπεύθυνος των κατηχητικών μαθημάτων στα διάφορα τμήματα, που λειτούργησαν στην ενορία του Αγίου Νικολάου.

Η βοηθός του π. Βασιλείου, Δήμητρα Λογδανίδου, έλαβε το λόγο και είπε ότι «κατά τη χρονιά που μας πέρασε, έγιναν πολλές συνάξεις, παρά τον φόρτο των μαθημάτων των τάξεων του Λυκείου και πολλών άλλων δραστηριοτήτων των παιδιών. Οι μαθητές και οι μαθήτριες ήταν όχι μόνο τακτικοί αλλά και γεμάτοι με ενδιαφέροντα, απορίες και προβληματισμούς, γι’ αυτό και στις συνάξεις τους τα θέματα περιστρέφονταν γύρω από την κοινωνική ζωή, την οικογένεια, τις προσωπικές αναζητήσεις, τα σύγχρονα προβλήματα, την παγκόσμια κατάσταση, την εκκλησιαστική – μυστηριακή ζωή και άλλα πολλά.

Ο π. Βασίλειος απαντούσε στις ερωτήσεις και απορίες τους, με βάση την Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή Διαθήκη, και τους αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας.

Η κατηχητική χρονιά ήταν και φέτος πλούσια σε θέματα, ευλογημένη και πνευματικά ωφέλιμη.

Για κάποιους ήταν η τελευταία στην ενορία τους, καθώς τελείωσαν το Λύκειο και θα πετάξουν σε άλλες πόλεις και άλλους τόπους. Τους ευχόμαστε, να τους ευλογεί ο Θεός και να έχουν καλή σταδιοδρομία.

Να μην ξεχνούν κυρίως να μελετούν τον Λόγο του Θεού και να δίνουν παντού τη μαρτυρία του Χριστού, και με τον λόγο και με τη ζωή τους.»

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος κλείνοντας την εκδήλωση, με έκδηλη συγκίνηση ευχαρίστησε τους Ιερείς της ενορίας και τις κατηχήτριες για την προσφορά τους. Ευχαρίστησε και τα παιδιά, επειδή είχαν την προθυμία, επειδή ξεπέρασαν δυσκολίες, έδειξαν ότι έχουν προσωπικότητα και δεν κάνουν ότι κάνουν οι άλλοι, και ευχήθηκε, «και το καλοκαίρι που έρχεται, να περάσει μέσα στη χάρη του Θεού, ώστε να οχυρωνόμαστε όλοι στις δύσκολες συνθήκες της ζωής, τις σημερινές, να μπορούμε να σταθούμε και όρθιοι, και να αντέξουμε, και να ομορφύνουμε τη ζωή μας». Τελείωσε με τη φράση, «να είστε καλά όλοι».

Την αποχαιρετιστήρια συνάντηση έκλεισε ο προϊστάμενος του Ναού π. Βασίλειος ευχαριστώντας το Σεβασμιώτατο για όλα αυτά που είπε, και ζήτησε από όλους «να προσεύχονται και για τον Επίσκοπο και για τους Ιερείς αλλά και για όλους εκείνους που εργάζονται στο χώρο της Εκκλησίας, στον αμπελώνα της Εκκλησίας, στο χωράφι του Θεού».

Ευχαρίστησε, επίσης, όλες τις κατηχήτριες και τους βοηθούς, όλους τους συντελεστές για την ετοιμασία και οργάνωση της εκδηλώσεως, τους Εκκλησιαστικούς Επιτρόπους και όλους εκείνους, οι οποίοι ολόκληρη τη χρονιά εργάσθηκαν, κουράστηκαν και καταπονήθηκαν.

Ευχαρίστησε και όλα τα παιδιά, τα οποία, δόξα τω Θεώ, ήταν και πολλά και τακτικά στα μαθήματα της κατηχήσεως. Τα υπενθύμισε ότι καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, η αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου θα είναι ανοιχτή, για παιχνίδι, δανεισμό βιβλίων, συζητήσεις, εκκλησιαστικές ακολουθίες, εξορμήσεις και ό, τι άλλο επιθυμούν.

Ευχαρίστησε και τους γονείς, οι οποίοι έχουν καταλάβει ότι, πρέπει να στέλνουν τα παιδιά τους στην κατήχηση και στην Εκκλησία, για να γνωρίσουν όσο περισσότερο τον Άγιο Τριαδικό Θεό, τον Ιησού Χριστό και γενικώς όλη την χριστιανική πίστη.

Όλες οι κατηχήτριες, οι βοηθοί τους, ο Χρήστος Καρακουλάκης και οι πιο τακτικοί μαθητές πήραν από τα χέρια του Σεβασμιωτάτου, μαζί με την Εικόνα της Παναγίας, που έδωσε ως ευλογία σε όλους, και ένα ωραίο βιβλίο – δώρο της ενορίας.

Αποχωρώντας από τον Ιερό Ναό, όλα τα παιδιά και όλοι όσοι παρακολούθησαν τη γιορτή πήραν κι από ένα μικρό κέρασμα.

Η αφίσα της φετινής λήξης των κατηχητικών ήταν ιδέα του π. Βασιλείου, ο οποίος την σχεδίασε και με τη συνεργασία όλων των κατηχητριών, οι οποίες δούλεψαν αρκετές ώρες, την τελειοποίησαν.

Το κεντρικό πρόσωπο της αφίσας, που είναι «ο Χριστός ευλογών», σχεδίασε και χρωμάτισε ο Χρήστος Καρακουλάκης, βοηθός σε όλες τις εκδηλώσεις των Κατηχητικών της Ενορίας.

ΟΙ Ιερείς π. Βασίλειος και π. Νέστωρ και οι κατηχήτριες εύχονται σε όλα τα παιδιά των Κατηχητικών Σχολείων της Ενορίας του Αγίου Νικολάου, καλό και ευλογημένο καλοκαίρι κοντά στο Χριστό! και καλή αντάμωση τον Οκτώβριο!

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Κυριακή των Αγίων Θεοφόρων Πατέρων στην Ενορία του Αγίου Νικολάου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 14 Ιουνίου 2016 από Ενορία

Την Κυριακή 12 Ιουνίου 2016, των Αγίων Θεοφόρων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος χοροστάτησε στην Ακολουθία του Όρθρου και ετέλεσε τη Θεία Λειτουργία στον ενοριακό Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, πλαισιωμένος από τον Ιερέα της Ενορίας π. Νέστορα και τον Διάκονο της Μητροπόλεως Προκόπιο.

Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος ανέφερε, ότι «Η Εκκλησία μας γιορτάζει σήμερα τους Αγίους Πατέρες που συγκρότησαν την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο. Ακούσαμε και το Ευαγγέλιο, που πάρα πολύ χαρακτηριστικά είπε, ποια είναι η αιώνια ζωή: «Αύτη εστίν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσί σε τον μόνον αληθινόν Θεόν και ον απέστειλας Ιησούν Χριστόν». Ότι ο Τριαδικός Θεός είναι ο Θεός που Είναι, όχι που Υπάρχει. Ο Θεός είναι, ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Είναι η πηγή της Ζωής. Ζωή και ζωοποιούν, θα ακούσουμε για το Άγιο Πνεύμα μεθαύριο. Είναι και Ζωή ως τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, αλλά και Ζωοποιούν, αλλά και προσφέρει τη ζωή, σε όσους το δέχονται.

Ποιοι είναι οι Πατέρες που γιορτάζουμε σήμερα; Είναι οι Επίσκοποι της κάθε Εκκλησίας. Και ακούσατε σήμερα τον Απόστολο Παύλο στο Αποστολικό Ανάγνωσμα, καθώς νοιώθει ότι πλέον θα πάει στη Ρώμη και θα πεθάνει, θα μαρτυρήσει, καλεί τους πρεσβυτέρους της Εφέσου και τους λέει: «Προσέχετε τον εαυτό σας και όλο το ποίμνιό σας, στο οποίο το Πνεύμα το Άγιο σας έθεσε Επισκόπους, για να μεριμνάτε και να φροντίζετε γι’ αυτό. Και τους προειδοποίησε: Εγώ ξέρω ότι μετά την αναχώρησή μου, ανάμεσά σας θα βγουν λύκοι βαρείς μη φειδόμενοι του ποιμνίου, που θα προσπαθήσουν να αποσπάσουν τους μαθητές οπίσω αυτών». Θα βγουν λέει λύκοι βαρείς με ένδυμα προβάτου, που θα προσπαθήσουν να αποσπάσουν τους πιστούς από την Εκκλησία. Και εμείς δυστυχώς είμαστε εύκολοι να φεύγουμε, γιατί έχουμε εγωισμό.

Πώς μπορεί να είμαστε σίγουροι; Αυτό που αποτελεί την εγγύηση, είναι πρώτον ο Επίσκοπος και μετά οι Σύνοδοι των Επισκόπων. Και επειδή πρόκειται να γίνει τώρα μία Πανορθόδοξη Σύνοδος και πολλοί ρωτάνε γιατί; Πολλοί αθεόφοβοι έχουν ζαλίσει τους Χριστιανούς με πολλά και διάφορα. Ποιος θα μας πει την αλήθεια; Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Κανείς δεν είναι πάνω απ’ αυτήν. Και τι είπε η Ιερά Σύνοδος, το ακούσατε την περασμένη Κυριακή. Η Εκκλησία απεφάσισε, όλοι οι Επίσκοποι, όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, και μη σας κοροϊδέψει κανείς, γιατί μέσα στην Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας κανείς δεν διεφώνησε επί της ουσίας, και γι’ αυτό η Εκκλησία μας θα είναι στην Πανορθόδοξη Σύνοδο. Είπε τις απόψεις του ο καθένας, κατήρτισε τις προτάσεις της και οδηγείται στη Σύνοδο, που είναι η κατ’ εξοχήν έκφραση της εκκλησιαστικής ζωής. Γιατί; Διότι σε κάθε Σύνοδο αυτό που επισκοπεί είναι το Πνεύμα το Άγιο. Το να αρνηθώ να πάω είναι σα να θεωρώ ότι εγώ είμαι ανώτερος του Αγίου Πνεύματος. Αυτό σημαίνει επί της ουσίας. Άρα, λοιπόν, ποιον θα ακούσουμε; Την Εκκλησία και μόνον αυτήν. Κανέναν άλλο. Ακόμα και τον ευσεβέστερο και τον αγιότερο άνθρωπο. Εφ’ όσον η Εκκλησία εν Συνόδω, (έτσι ζει η Εκκλησία), απεφάσισε τη συμμετοχή της και τις προτάσεις της, όποιος αυτό το αρνείται εξέρχεται της Εκκλησίας. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Γιατί ουσιαστικά πολλοί θέλουμε να βάλουμε τον εαυτό μας πάνω από την Εκκλησία. Αλλά αυτό είναι δαιμονική πλάνη.

Και η πρώτη Οικουμενική Σύνοδος έτσι συνήλθε. Να αντιμετωπίσει προβλήματα. Τον Άρειο τότε και άλλα προβλήματα. Και να τοποθετήσει τα πράγματα. Αυτό κάνει και η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος και η Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας μας και της κάθε Εκκλησίας, που είναι το ανώτατο όργανο της Εκκλησίας. Και πριν ξεκινήσουμε, πάντα ζητάμε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, να έλθει και να μας φωτίσει.

Άρα, λοιπόν, είναι σημαντικό να προσέξετε, για να μην πλανηθείτε. Γιατί «ο αντίδικος ημών διάβολος περιπατών ωρύεται, προσπαθών ποιον να καταπιεί». Ποιον να αποσπάσει από την Εκκλησία. Ο αληθινά Ορθόδοξος πιστός λέει: Το είπε η Εκκλησία. Τελείωσε. Δεν έχω εγώ άλλη γνώμη. Και μάλιστα υπάρχει μια θαυμάσια αρχή που λέει: «Η γνώμη των πλειόνων κρατείτω». Δηλαδή η γνώμη των πολλών, αυτή θα επικρατήσει.

Έτσι, λοιπόν, δεν αποφασίζει ο καθένας μας. Δεν σηκώνει μπαϊράκι ο καθένας μας, αλλά συναποφασίζουμε και πειθόμεθα, ακόμα και σε κάτι που να μην συμφωνούμε. Θα μου πείτε, γιατί να μη συμφωνείτε; Γιατί, μπορεί να είμαστε πλανεμένοι εμείς.

Έτσι, λοιπόν, χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή. Γι’ αυτό τιμάμε τους Πατέρες σήμερα, γιατί είναι οι πνευματικοί οδηγοί. Εκείνοι, στη συγκεκριμένη εποχή που βρέθηκαν. Σήμερα τους βλέπουμε στην εικόνα, αλλά κάποτε ήταν ζωντανοί. Περπατούσαν, συνερχόντουσαν, διαφωνούσαν, γι’ αυτό και συζητούσαν.

Η πρώτη Αποστολική Σύνοδος των Δώδεκα Αποστόλων συνήλθε, επειδή διεφώνησε ο Απόστολος Πέτρος με τον Απόστολο Παύλο και η Σύνοδος απεφάνθη και το δέχτηκε όλη η Εκκλησία.

Αυτό σημαίνει ελευθερία, αγάπη και ζωή. Αυτό είναι η Εκκλησία. Και γι’ αυτό, λοιπόν, χρειάζεται να προσέχουμε. Αυτό που η Εκκλησία πάντοτε μας λέγει.

Οι αποφάσεις της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου ποιες ήτανε; Το Σύμβολο της Πίστεώς μας. Το λέμε και το ομολογούμε και το αναγνωρίζουμε. Έγιναν μάχες τότε. Γιατί; Γιατί μερικές λέξεις δεν είναι εύκολα κατανοητές. Εμείς τι λέμε; Για το «ομοούσιον τω Πατρί». Ξέρετε πόσο θα αλλάξει η λέξη άμα δίπλα στο όμικρον βάλτε κι ένα γιώτα. «Ομοιούσιον». Άλλο το «ομοούσιον» και άλλο το «ομοιούσιον». Για να καταλήξει, λοιπόν, η Εκκλησία στο ομοούσιον, που σημαίνει της αυτής ουσίας και όχι ομοίας, που σημαίνει το άλλο, συζήτησε και συναποφάσισε και κατέληξε: «έδοξε τω Αγίω Πνεύματι και ημίν».

Γι’ αυτό, λοιπόν, τιμάμε τους Αγίους Πατέρες ανάμεσα στις δύο αυτές περιόδους, την Ανάληψη και την Πεντηκοστή, διότι ακριβώς είναι εκείνοι που διεφύλαξαν την Εκκλησία του Χριστού απ’ τους ανθρώπινους εγωισμούς και τις πλάνες των ανθρώπων.

Ακούσατε τι είπε ο Απόστολος Παύλος: «Από ανάμεσά σας θα βγουν άνθρωποι που θα λαλούν διεστραμμένα και πλανεμένα». Και όλοι οι αιρετικοί απ’ την Εκκλησία βγήκαν. Γιατί; Γιατί είχαν εγωισμό. Γιατί δεν καταλάβαιναν, και ήθελαν να επιβάλουν τη δική τους άποψη. Και όχι αυτό που «πανταχού, πάντοτε και υπό πάντων επιστεύθη» στη Εκκλησία.

Γι’ αυτό, λοιπόν, αγαπητοί αδελφοί και η γιορτή που γιορτάζουμε και αυτή που περιμένουμε, είναι γεγονότα της δικής μας ζωής και σωτηρίας. Αυτό που μένει σε μας, είναι να ζητούμε εναγώνια το Πνεύμα το Άγιο: «ελθέ και σκήνωσον εν ημίν». Όταν το Πνεύμα το Άγιο ζει μέσα μας, και ζει όταν μετέχουμε στη ζωή της Εκκλησίας και όταν κοινωνούμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, έτσι τότε πλέον μας οδηγεί «εις πάσαν την αλήθειαν». Αυτήν, εύχομαι εγώ σε σας κι εσείς να ευχηθείτε για μένα, ώστε να πορευόμαστε μέσα στη χάρη και στην αλήθεια του Χριστού, για να αξιωθούμε της Βασιλείας του. Σήμερα συνήλθαμε στη Βασιλεία Του κι αύριο να γίνουμε μέτοχοι.»

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Γιορτή λήξης Κατηχητικών Σχολείων Ενορίας Αγίου Νικολάου

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 13 Ιουνίου 2016 από Ενορία

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Ιερά αγρυπνία τελέστηκε το απόγευμα της Τρίτης 7 Ιουνίου στην Ενορία του Αγίου Νικολάου για την εορτής της Απόδοσης του Πάσχα.

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 9 Ιουνίου 2016 από Ενορία

Πανηγυρικά εορτάστηκε η Απόδοση της εορτής του Πάσχα, η τελευταία ημέρα της Πασχαλίου περιόδου αυτού του έτους, στην Ενορία του Αγίου Νικολάου στην Σιάτιστα.

Το απόγευμα της Τρίτης 7 Ιουνίου 2016, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος τέλεσε την Αναστάσιμη ιερά αγρυπνία, για την απόδοση της εορτής του Πάσχα στον Κοιμητηριακό Ιερό Ναό του Αγίου Νικάνορος, πλαισιούμενος από τους Ιερείς π. Βασίλειο και π. Νέστορα και με τη συμμετοχή του πιστού λαού, οι οποίοι απόλαυσαν τη χαρά, την ευφροσύνη, την αγαλλίαση και τη δύναμη, η οποία πηγάζει από την Ανάσταση του Κυρίου.

Η Ακολουθία της ημέρας είναι όμοια με την Ακολουθία που ψάλλεται το βράδυ της Αναστάσεως και τις επόμενες ήμερες της Διακαινησίμου. Την ημέρα αυτή κάθε χρόνο ψάλλεται για τελευταία φορά το «Χριστός Ανέστη».

Σύμφωνα με την παράδοση των τελευταίων χρόνων, στο τέλος της ακολουθίας του όρθρου, με το λάβαρο της Αναστάσεως να προπορεύεται, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. κ. Παύλος και οι Ιερείς κρατώντας το Ιερό Ευαγγέλιο και την εικόνα της Αναστάσεως του Κυρίου, με τους ιεροψάλτες και τους πιστούς ψάλλοντας τα αναστάσιμα τροπάρια των αίνων, «Πάσχα ιερόν…», το δοξαστικό «Αναστάσεως ημέρα…» και το «Χριστός Ανέστη», έκαναν περιφορά ανάμεσα στα μνήματα και τον Ιερό Ναό. Στο πετρόκτιστο οστεοφυλάκιο, με εμφανή τα οστά των κεκοιμημένων από το 1709, έγινε στάση όπου εψάλη το δοξαστικό του όρθρου «Αναστάσεως ημέρα…» και το «Χριστός ανέστη» από όλους τους πιστούς.

Στη συνέχεια, αφού εισήλθαν όλοι στον Ιερό Ναό, τελέσθηκε η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία.

Στην σύντομη ομιλία του, προ της Απολύσεως, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιατίστης κ. κ. Παύλος υπογράμμισε ότι, «ο Χριστός με την Ανάληψή του ολοκληρώνει το έργο του. Αυτό ήταν το έργο του: να θεραπεύσει και να ανακαινίσει την ανθρώπινη φύση μας. Γι’ αυτό τη ντύθηκε, για να την θεραπεύσει. Μένει σε μας η τελευταία πράξη, να δεχθούμε αυτή την θεανθρώπινη φύση στον εαυτό μας. Αυτό είναι έργο του Αγίου Πνεύματος. Γι’ αυτό το Άγιο Πνεύμα, που θα ’ρθει την Πεντηκοστή, δεν έρχεται σαν ένας ήλιος, που φωτίζει τα σύμπαντα, αλλά καθώς κατεβαίνει, χωρίζεται σε πύρινες γλώσσες, που η κάθε μια κάθεται στον καθένα Απόστολο ξεχωριστά. Αυτό σημαίνει, ότι μπορεί όποιος θέλει να την αρνηθεί. Αυτή είναι η ευθύνη και η ελευθερία μας. Ο Χριστός μας έπλασε ελεύθερους αλλά όχι ανεύθυνους. Ελεύθερους και υπεύθυνους. Τώρα, λοιπόν, αφού τα κάναμε μούσκεμα έρχεται και μας λέει: Εγώ θεράπευσα την ανθρώπινη φύση, εσείς θέλετε να σωθείτε; Κάντε την δική σας. Πώς την κάνουμε; Την μπολιάζουμε με το βάπτισμα και την τρέφουμε με τη Θεία Ευχαριστία, και αγωνιζόμαστε «ο Χριστός να είναι τα πάντα και εν πάσι» μέσα στη ζωή μας. Τότε έχουμε τα πάντα. Τότε έχουμε τη ζωή που νίκησε το θάνατο. Τότε η ζωή μας έχει νόημα. Δεν υπάρχει άλλο νόημα έξω απ’ αυτό. Σήμερα το ξέρουμε καλά, το μόνο που μπορεί να μας διαφοροποιήσει και να μην καταντήσουμε σκουπίδια, είναι ακριβώς η κοινωνία μας με τον ζώντα Θεό, που θα μας μετατρέψει και μας σε θεούς κατά χάρη. Μακάρι να το συνειδητοποιήσουμε και να αγωνιζόμαστε γι’ αυτό, γιατί όσο δεν αγωνιζόμαστε, όσο μένουμε στα πάθη μας, στον εγωισμό μας, στις κακίες μας, τότε είμαστε στερημένοι από τη χάρη του Θεού, πεντακόσιες μετάνοιες κι αν κάνουμε και να μη λείπουμε καθόλου απ΄ την Εκκλησία. Δεν είναι ο τόπος που μας σώζει αλλά ο τρόπος, η αποδοχή του τρόπου του Χριστού. Ο Χριστός μας το είπε: «Είμαι Αγάπη». Έξω από αυτήν δεν υπάρχουμε. Μακάρι, λοιπόν, να τα συνειδητοποιήσουμε όλα αυτά, γιατί αλλιώς μένουμε στη μιζέρια μας, στη φθορά μας, στην κακομοιριά μας και στο θάνατό μας. Κάποιοι ζουν μέσα σ’ αυτά, όπως ζούνε τα γουρούνια μέσα στη λάσπη. Κάποιοι το συνειδητοποιούν και βγαίνουν από εκεί και φθάνουν στη ελευθερία των τέκνων του Θεού. Αυτή την ελευθερία εύχομαι σε όλους σας.»

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Η Ενορία του Αγίου Νικολάου εόρτασε τον Άγιο Παναγή Μπασιά 6 και 7 Ιουνίου 2016

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 9 Ιουνίου 2016 από Ενορία

Την Ιερά μνήμη του Αγίου Ιερέως Παναγή (Παϊσίου) του Μπασιά, του εν Κεφαλληνία, εόρτασε η Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας την 6^η και 7^η Ιουνίου 2016.

Το απόγευμα της Δευτέρας 6 Ιουνίου 2016, τελέστηκε ο Πανηγυρικός Εσπερινός με αρτοκλασία στο Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ.

Την Τρίτη, ανήμερα της εορτής, 7 Ιουνίου 2016, τελέστηκε ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία.

Τις Ιερές ακολουθίες τέλεσαν οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας.

Στο κήρυγμά του, στο τέλος του Εσπερινού, ο π. Βασίλειος αναφέρθηκε στη ζωή και τους πνευματικούς αγώνες του Αγίου Ιερέα Παναγή, και στα θαύματα που επιτελούσε.

Τα ιερά λείψανα του Αγίου Παναγή Μπασιά, πού φυλάσσονται στο Ιερό παρεκκλήσιο του Αγίου Σεραφείμ, τέθηκαν σε προσκύνηση κατά τη διάρκεια όλων των ιερών ακολουθιών.

Προσευχόμαστε, η χάρη και η ευλογία του Θεού, με τις πρεσβείες του Αγίου Παναγή Ιερέως του Μπασιά, να στηρίζει και να διασφαλίζει την πατρίδα μας και όλο τον κόσμο.

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός

Εορτή του Αγίου Παναγή Μπασιά

Άρθρο δημοσιεύτηκε στις 6 Ιουνίου 2016 από Ενορία

Άρθρο δημοσιεύτηκε σε Επικαιρότητα | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός