ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ

 Ἀριθμ. Πρωτ. 120

Σιάτιστα, 15^η  Ἰουλίου 2016

Ἐ γ κ ύ κ λ ι ο ς

Πρός

τό Πλήρωμα

τῆς κατά Σισάνιον καί Σιάτισταν Ἐκκλησίας

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

        Πρίν ἀπό λίγες μέρες μιά ὁμάδα αἱρετικῶν Προτεσταντῶν πέρασε ἀπό ὅλες τίς πόλεις καί τά χωριά τῆς ἐπαρχίας μας καί ἄφησε ἔξω ἀπό τό κάθε σπίτι μία νάϋλον σακούλα πού ἔγραφα τήν πρόταση «ὁ Θεός σέ ἀγαπᾶ» καί μέσα εἶχε μία Καινή Διαθήκη καί δύο φυλλάδια. Τό ἕνα ἀπό αὐτά ἀναφερόταν στήν περίπτωση κάποιυ νέου ἀνθρώπου πού εἶχε μπλέξει μέ τά νατκωτικά καί πλησιάζοντας τήν ὁμάδα αὐτή θεραπεύθηκε καί τό ἄλλο οὐσιαστικά περιεῖχε πληροφορίες πού καί πῶς μπορεῖ κανείς νά ἐπικοινωνήσει μέ τήν συγκεκριμένη ὁμάδα ὁ ὁποία λέγεται « Ἱεραποστολική ἕνωση». Στήν οὐσία πρόκειται γιά μία αἱρετική προτεσταντική παραφυάδα ἀπό τίς πολλές πού ὑπάρχουν στήν Πατρίδα μας.

      Πολλοί χριστιανοί ἀπευθύνθηκαν στούς ἱερεῖς τους  καί ἄλλοι τηλεφώνησαν στήν Μητρόπολη ζητώντας πληροφορίες γιά τό τί νά κάνουν τίς σακοῦλες αὐτές. Αὐτό δείχνει μιά ὑγιά ἀντίδραση τῶν χριστιανῶν μας οἱ ὁποῖοι δέν ἐμπιστεύθηκαν τούς ξενόφερτους διακινητές καί αἰσθάνθηκαν ὅτι πρόκειται γιά κάτι πού εἶναι πλάνη. Χαίρομαι πού ὁ λαός μας ἔχει ὀρθόδοξα αἰσθητήρια καί διαισθάνεται ὅτι πίσω ἀπό αὐτή τήν κίνηση κρύβεται κάτι τό ὕποπτο.

        Ποιός εἶναι ὁ στόχος αὐτῆς τῆς κίνησης. Ἡ Καινή Διαθήθη εἶναι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καί μάλιστα τό συγκεκριμένο κείμενο ἔχει τήν ἔγκριση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας μας. Αὐτό δέν γίνεται ὅμως ἀπό σεβασμό στήν Ὀρθόδοξη Πίστη, ἀλλά ἀπό δόλο προκειμένου νά γίνει ἀπό σᾶς ἀποδεκτό. Παλαιότερα οἱ αἱρετικοί μοίραζαν κείμενο τῆς Καινῆς Διαθήκης πού δέν ἦταν ὀρθόδοξο καί οἱ χριστιανοί μας πού τό καταλάβαιναν ἤ ἔκαιγαν αὐτά τά βιβλία ἤ τά πήγαιναν στήν Ἐκκλησία. Σᾶς λέγω λοιπόν ὅτι τό κείμενο μπορεῖτε νά τό κρατήσετε.

        Τό ἐρώτημα πού τίθεται εἶναι ποιός εἶναι ὁ λόγος αὐτῆς τῆς ἐξόρμησης. Εἶναι νά μοιράσουν τήν Καινή Διαθήκη; Ἔτσι φαίνεται, ἀλλά δέν εἶναι ἔτσι. Χρησιμοποιοῦν τήν Καινή Διαθήκη σάν μέσο γιά νά σᾶς φέρουν σέ ἐπαφή μέ τήν αἱρετική ὀργάνωσή τους καί ἐδῶ φαίνεται ἡ δολιότητα τῆς προθέσεως. Κατ’ἀρχήν ἡ Μητρόπολή μας μοίρασε πέρισυ καί στίς ἀρχές τοῦ ἔτους σέ ὅλα τᾶ παιδιά τῆς μέσης ἐκπαίδευσης τήν Καινή Διαθήκη. Ρώτησαν λοιπόν πρῶτον ἄν τἠν ἔχετε; Ἀλλά δέν ἦταν ὅπως εἴπαμε αὐτός ὁ σκοπός. Σκοπός εἶναι ἡ παραπλάνηση τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν. Καί μόνη αὐτή ἡ κίνηση τους δείχνει τό πνεῦμα τῆς πλάνης. Μοίρασαν τήν Καινή Διαθήτη, ἀλλά δέν τηροῦν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ. Ἦρθαν καί πηγαίνουν καί ἀλλοῦ σάν νά ἔρχονται σέ ξέφραγο ἀμπέλι. Ὁ Χριστός ὅμως εἶπε ὅτι αὐτός πού εἰσέρχεται ἀπό τήν πόρτα στήν αὐλή τῶν προβάτων αὐτός εἶναι ὁ κανονικός ποιμένας. Ὅποιος δέν εἰσέρχεται διά τῆς θύρας αὐτός εἶναι κλέπτης καί ληστής. Ποιός εἶναι ἡ θύρα. Ἡ θύρα γιά νά μπεῖ κανείς στήν αὐλή τῶν προβάτων εἶναι ὁ Ἐπίσκοπος τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας καί ὁ ἐφημέριος σέ κάθε ἐνορία. Ὅποιος λοιπόν θέλει νά κάνει κάτι πού ἔχει σχέσει μέ τήν ὀρθόδοξη πίστη παίρνει ἄδεια καί εὐλογία ἀπό τόν Ἐπίσκοπο καί σέ κάθε ἐνορία ἀπό τόν ἱερέα.

        Θά σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα: Ὑπάρχουν διάφορα θρησκευτικά περιοδικά πού κυκλοφοροῦν, ἄλλοτε καλά καί ἄλλοτε λιγότετερο ἀξιόλογα. Ὅταν λοιπόν ἤμουν ἐφημέριος στήν Ἐνορία μου ἦλθαν δύο εὐλαβέστατες κυρίες καί ζήτησαν τήν γραπτή ἄδειά μου γιά νά περάσουν ἀπό τά σπίτια τῶν χριστιανῶν καί νά προσφέρουν κάποιο χριστιανικό περιοδικό. Στήν ἐρώτηση μου: «γιατί ἔρχεσθε σέ μένα καί ζητᾶτε τήν ἄδεια μου» μοῦ ἀπήντησαν: «Πρῶτα γιά νά πάρουμε τήν εὐλογία σας ἀφοῦ ἐσεῖς εἶσθε ὁ πνευματικός πατέρας τῆς ἐνορίας καί δεύτερον γιά νά καταλάβουν οἱ χριστιανοί ὅτι τό περιοδικό εἶναι ὀρθόδοξο ἀφοῦ ἔχει καί τήν ἔγκριση σας».

      Ἔτσι ἀδελφοί μου ἐνεργοῦν οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί. Ὅσοι ἔρχονται μόνοι τους χωρίς εὐλογία, σύμφωνα μέ τό λόγο τοῦ Χριστοῦ, εἶναι κλέπτες καί ληστές πού προσπαθοῦν μέ δόλιους τρόπους νά πλανήσουν τούς ὀρθοδόξους χριστιανούς, νά ληστέψουν τίς ψυχές σας Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας μας μᾶς ἔχει ἐνημερώσει διά τήν προσπάθεια τῆς αἱρετικῆς αὐτῆς ὁμάδας καί ἐγώ χαίρομαι καί σᾶς συγχαίρω γιά τήν ἀντίδρασή σας.

        Τήν προσηλυτιστική τους προσπάθεια στήν περιοχή μας τήν ἄρχισαν τήν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ νέου μεγάλου Ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας τοῦ Ὁσίου Παῒσίου μιά μέρα πού ἀπό μόνη της δείχνει τήν πλάνη τους. Σᾶς μοίρασαν δῆθεν τήν Καινή Διαθήκη δέν σᾶς εἶπαν ὅμως ὅτι ΔΕΝ πιστεύουν καί δέν τιμοῦν οὔτε τήν Παναγία μας, οὔτε τούς Ἁγίους μας. Ἀλλά ἡ Παναγία καί οἱ Ἅγιοι μας εἶναι καρποί τοῦ Ἁγίου Πνεὐματος. Ἄρα στήν οὐσία βλασφημοῦν τό Ἅγιον Πνεῦμα ἀφοῦ ἀρνοῦνται τούς καρπούς του. Τό ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ἔχει καί παράγει Ἁγίους δείχνει ὅτι εἶναι ἀληθινή καί ζωντανή Ἐκκλησία.

      Στό σημεῖο αὐτό ἐπεχείρησαν καί ἄλλη μία παραπλάνηση. Εἶναι τό φυλλάδιο ἐκεῖνο πού μιλοῦσε γιά τό νέο μέ τά ναρκωτικά καί τήν θεραπεία του. Εἶναι σάν νά προσπαθοῦν νά σᾶς ποῦν: «κοιτάχτε! κοντά μας οἱ ἐξαρτημένοι θεραπεύονται». Θυμίζουν ἐκεῖνες τίς παλιές διαφημίσεις μέ τίς κυρίες πού ἔλεγαν ὅτι δοκίμασα ὅλα τά ἀπορρυπαντικά ἀλλά μόνο τό τάδε κάνει τά ροῦχα πεντακάθαρα. Προτιμῆστε μας λοιπόν.

        Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί ἡ ὀρθόδοξη πίστη εἶναι τό κατ’ ἐξοχήν θεραπευτήριο πού θεραπεύονται οἱ ἀσθενεῖς. Καί ἡ Ἐκκλησία μας γνωρίζει πολλά νέα παιδιά πού ὅταν ἦλθαν κοντά στήν Ἐκκλησία καί ἀκολούθησαν τή ζωή της θεραπεύθηκαν. Στόν Ἅγιον Ὄρος εἶναι πολλά τά νέα παιδιά πού καταφεύγουν καί μέσα στήν ἠρεμία, στή χάρη τῆς προσευχῆς, μιλώντας μέ εὐλογημένους ἀνθρώπους θεραπεύθηκαν. Ἡ Ἐκκλησία ὅμως δέν κάνει διαφήμιση. Διαφήμιση κάνουν οἱ πλανεμένοι γιά νά πλανήσουν καί ἄλλους. Ἡ Ἐκκλησία ὄχι μόνο θεραπεύει τούς ἀνθρώπους ἀλλά τούς ἀναδεικνύει καί Ἁγίους ὅπως πρόσφατα τόν Ἅγιο Παῒσιο καί τόν Ἅγιο Πορφύριο.

Ἀδελφοί μου,

        Δέν γέννησε ἡ Ἁγία Γραφή τήν Ἐκκλησία, ἀλλά ἡ Ἐκκλησία τήν Ἁγία Γραφή. Οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ ἄνθρωποι, οἱ Εὐαγγελιστές, οἱ Ἀπόστολοι, ὅπως ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ζῶντας μέσα στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ κατέγραψαν τά Ἱερά Κείμενα πού ἀποτελοῦν τήν Ἁγία Γραφή, γιά τόν δικό μας φωτισμό καί τήν δική μας σωτηρία. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ Κιβωτός τῆς Σωτηρίας μας. Χωρίς τήν Ἐκκλησία δέν στέκεται οὔτε ἡ Ἁγία Γραφή, ὅπως δέν στέκεται ἕνας πίνακας στόν τοῖχο, ἄν ἀφαιρέσεις τό καρφί ἀπό τό ὁποῖο στηρίζεται. Αὐτό τό καρφί εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μας, ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία, Τήν Ὁποίαν ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεως μας. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ μόνη πού ἑρμηνεύει αὐθεντικά τήν Ἁγία Γραφή. Φεύγετε ἀπό τήν πλάνη καί τήν αἵρεση καί  μείνετε πιστοί στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μας.

Μέ ἀγάπη Χριστοῦ

Ὁ Ἐπίσκοπος Σας

Σισανίου και Σιατίστης Παύλος

ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ  ΣΙΣΑΝΙΟΥ  ΚΑΙ  ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ                                                                                        ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ

                                                                                                 Ἰούλιος 2016

Ἕνα κάθε μήνα

 Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

Ἕνας πραγματικά παρηγορητικός καί ἐνθαρρυντικός λόγος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι καί ὁ ἑξῆς: «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι καγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς». (Ματθ. ΙΑ’ 28) Ἐλᾶτε κοντά μου ὅλοι ἐσεῖς πού κοπιάζετε καί ὅλοι ἐσεῖς οἱ φορτωμένοι ἀπό τά ποικίλα προβλήματα καί πόνους τῆς ζωῆς, καί ἐγώ θά σᾶς ξεκουράσω, θά δώσω τέλος σέ ὅ, τι σᾶς κουράζει καί σᾶς πονᾶ.

Εἶναι ἕνας λόγος, πού ἀπευθύνεται ἀνεξαιρέτως πρός ὅλους τούς ἀνθρώπους καί χωρίς κανένα περιορισμό ἤ προϋπόθεση. Ὁ Χριστός δέν κάνει καμμία διάκριση, δέν ἀπευθύνεται μόνο σέ κάποιους, οὔτε ἀποκλείει ἄλλους. Καί ἐπειδή εἶναι γνωστό ὅτι ὅλοι εἴμαστε καί «κοπιῶντες» καί «πεφορτισμένοι», ἄρα ἀπευθύνεται πρός ὅλους μας.

Ὅταν, λοιπόν, κατανοήσουμε καί ἀποδεχθοῦμε τήν ἄσχημη καί ἔμπονη κατάστασή μας, τήν ἐπιβαρυντική καί δυσβάστακτη, πιθανότατα θά πᾶμε πρός τόν Ἰησοῦ καί θά τοῦ ζητήσουμε νά μᾶς ξεκουράσει. Δηλαδή, τίθενται τρία θέματα, ἤ μᾶλλον τρεῖς προϋποθέσεις ἀπό ἐμᾶς πρός τόν ἑαυτό μας. Ὁ καθένας θά πρέπει νά ἐρωτήσει τόν ἑαυτό του.

Ἐμπιστεύομαι τόν ἑαυτό μου στόν Ἰησοῦ Χριστό; Πιστεύω ὅτι μπορεῖ νά δώσει λύση στά προβλήματά μου;

Ἔχω ἀποδεχθεῖ ὅτι εἶμαι φορτωμένος καί κουρασμένος;

Θέλω νά ἀποθέσω τά βάρη μου, θέλω νά ξεκουραστῶ;

Τό θέμα δέν εἶναι, ἄν ὁ Ἰησοῦς μπορεῖ νά μέ ξεκουράσει, ἀλλά ἄν ἐγώ θέλω νά πάω στόν Ἰησοῦ, γιά νά μέ ξεκουράσει.

Ὁ λόγος τοῦ Ἰησοῦ, «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι καγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς»  ἔχει δύο σκέλη: Στό πρῶτο ὑπάρχει ἡ διαπίστωση ὅτι εἴμαστε ταλαίπωροι καί ὑπάρχει καί ἡ κλήση τοῦ Ἰησοῦ πρός τόν καθένα καί στό δεύτερο ὑπάρχει ὁ σκοπός, γιά τόν ὁποῖο θά πάω πρός τόν Ἰησοῦ.

Ἐμεῖς συνήθως ἀποδεχόμαστε τή διαπίστωση ὅτι εἴμαστε ταλαίπωροι, διστάζουμε νά ἀποδεχθοῦμε τήν κλήση τοῦ Ἰησοῦ, ἀλλά, δυστυχῶς, δέν ἔχουμε τή διάθεση νά δεχθοῦμε τή βοήθεια, τήν ἀνάπαυση πού μᾶς προσφέρει ὁ Ἰησοῦς. Θά μποροῦσα νά χαρακτηρίσω τή στάση αὐτή ὡς ἀνόητη καί παράλογη. Εἶμαι κουρασμένος, μέ καλεῖ κάποιος νά μέ ξεκουράσει κι ἐγώ δέν πηγαίνω; Ἤ δέν κατάλαβα καλά ἤ εἶμαι ἄμυαλος.

Θά ἤθελα νά μείνω γιά λίγο στόν δισταγμό πού διακατέχει πολλούς νά πλησιάσουν τον Χριστό. Διερωτῶνται, «Ποιός εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός;» «Ποῦ εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός;» «Γιατί μοῦ προτείνει τήν ἀνάπαυση;» «Πῶς θά μοῦ τή δώσει τήν ἀνάπαυση;»

Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἀγαπητοί μου, εἶναι ὁ Θεός πού ἔγινε ἄνθρωπος. Εἶναι Θεάνθρωπος. Ὡς Θεάνθρωπος, λοιπόν, εἶναι πανταχοῦ παρών. Ὅμως μπορῶ νά τόν συναντήσω μόνο στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό Σῶμα του. Εἶναι τό σύνολο τῶν ἀνθρώπων πού βαπτίστηκαν στό ὄνομα τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ. Εἶναι τό σύνολο τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων, πού ὑμνοῦν τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό καί τόν Ἰησοῦ Χριστό. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός μαζί μέ ὅλα τά λογικά ὄντα, ἀκόμη καί τήν κτίση ὁλόκληρη. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός παρατεινόμενος εἰς τούς αἰῶνας.

Στήν Ἐκκλησία εἰσέρχομαι καί παραμένω διά τῶν Ἁγίων μυστηρίων της. Εἰσέρχομαι μέ τό Ἅγιο Βάπτισμα, μπολιάζομαι, ἐνσωματώνομαι στήν Ἐκκλησία, στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, γίνομαι καί ἐγώ Ἐκκλησία, γίνομαι θεάνθρωπος, μεταμορφώνομαι, ἁγιάζομαι, χριστοποιοῦμαι, τριαδοποιοῦμαι, σώζομαι. Μέσα στήν Ἐκκλησία, ὄντας μέλος τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, μπορῶ νά τρώγω καί νά πίνω τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ, καί νά γίνομαι κι ἐγώ ἕνα μέ τόν Χριστό, σύμφωνα μέ τόν λόγο του, «ὁ τρώγων μου τό Σῶμα καί πίνων μου τό Αἷμα, ἐν ἐμοί μένει καγώ ἐν αὐτῶ» καί «ἔχει ζωήν αἰώνιον». (Ἰω. Στ΄ 54 – 56) Ὅλο αὐτό εἶναι τό μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, πού εἶναι καί μέσον καί σκοπός. Μέσον, γιά νά μπορέσω νά παραμείνω ζωντανό κύτταρο στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καί σκοπός, γιά νά γίνω Ἐκκλησία, νά χριστοποιηθῶ, νά θεωθῶ, νά φθάσω στό «καθ’ ὁμοίωσιν», γιά τό ὁποῖο εἶμαι πλασμένος ἀπό τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό. Ἡ πορεία μου πρός τό «καθ’ ὁμοίωσιν» εἶναι αὐτό, πού ὁ Ἰησοῦς Χριστός ὀνομάζει «ἀνάπαυση». Δηλαδή, καλώντας μας ὁ Ἰησοῦς νά μᾶς δώσει τήν ἀνάπαυση εἶναι σάν νά μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι εἴμαστε δημιουργημένοι «κατ’ εἰκόνα Θεοῦ» καί πρέπει νά πορευθοῦμε πρός τό «καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ». Γιά νά ἐπιτύχει, λοιπόν, κάποιος τό «καθ’ ὁμοίωσιν», μπορεῖ νά τό ἐπιτύχει μόνον διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, μόνο διά τῆς Ἐκκλησίας, μόνο διά τῶν Ἁγίων μυστηρίων της.

Γι’ αὐτό εἶπα στήν ἀρχή ὅτι, ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι καγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς» εἶναι παρηγορητικός καί ἐνθαρρυντικός, ἐπειδή διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπιτυγχάνω τόν σκοπό τῆς ὑπάρξεώς μου, θεοποιοῦμαι, σώζομαι. Ὁ Ἰησοῦς εἶναι «ἡ ὁδός, ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή». (Ἰωάν. ΙΔ΄ 6) Ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ δημιουργός μας, ὁ σκοπός τῆς ὑπάρξεώς μας καί ὁ δρόμος πού θά βαδίσουμε!

Γι’ αὐτό καί εἶπα ὅτι, δέν θέτει κανέναν περιορισμό ἤ προϋπόθεση. Ἁπλῶς πίστη στό πρόσωπό του, ὁμολογία τῆς ἀποτυχίας μας καί θέληση νά ἀναπαυθοῦμε, νά σωθοῦμε.

Ὅταν ὁ Χριστός μᾶς καλεῖ, γνωρίζει πολύ καλά ποιοί εἴμαστε καί γι’ αὐτό μᾶς λέγει: «Ἐλᾶτε ὅπως εἶστε». Αὐτό διαφαίνεται σέ ὁλόκληρη τήν Ἁγία Γραφή. Δέχθηκε τόν ἄσωτο υἱό, ὅπως ἦταν. Ἄφησε τήν αἱμορροοῦσα νά τόν πιάσει, ὅπως ἦταν. Πλησίασε τή μοιχαλίδα, ὅπως ἦταν, καί εἶπε: «ὁ ἀναμάρτητος πρῶτος τόν λίθον βαλέτω». Συνομίλησε μέ τήν Σαμαρείτιδα, ὅπως ἦταν, μέ προηγούμενους ἕξι ἄνδρες. Σταμάτησε κάτω ἀπό τήν συκομουριά, γιά νά μιλήσει μέ τόν Ζακχαῖο, ὅπως ἦταν. Θά μπορούσαμε νά ἀναφέρουμε ἑκατομμύρια περιπτώσεις σ’ ὅλη τή διάρκεια τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας.

Ὅταν, κάποτε, οἱ Φαρισαῖοι κατηγόρησαν τόν Χριστό, «γιατί πλησιάζει, συντρώγει, συνομιλεῖ μέ ἁμαρτωλούς», ἐκεῖνος τούς ἀπάντησε: «Οὐκ ἐλήλυθα καλέσαι δικαίους ἀλλά ἁμαρτωλούς εἰς μετάνοιαν». (Λουκ. Ε΄ 32) Ὁ Χριστός, γνωρίζοντας τήν οἰκτρή κατάσταση τῆς ἀνθρωπότητας, ἦλθε γιά νά πλησιάσει καί νά σώσει ἐμᾶς τούς ἁμαρτωλούς. Ὅλοι ἔχουμε ἀνάγκη τῆς σωτηρίας. Καί γι’ αὐτό μᾶς καλεῖ νά τόν πλησιάσουμε, ὅπως εἴμαστε! ἁμαρτωλοί!

Ὅμως οἱ φράσεις του δέν σταματοῦν στό «ἐλᾶτε ὅπως εἶστε». Συνεχίζουν μέ τόν λόγο, γιά τόν ὁποῖο μᾶς προσκαλεῖ. Ἐλᾶτε «γιά νά σᾶς ἀναπαύσω», «νά σᾶς σώσω». Ἦλθα «νά καλέσω ἁμαρτωλούς σέ μετάνοια». Σᾶς δέχομαι ὅπως εἶστε, θέλω, ὅμως, νά μετανοήσετε, νά ἀλλάξετε σκέψη καί ζωή, νά καθαρισθεῖτε, νά μένετε πάντοτε μαζί μου ἔτσι, καθαροί, ἅγιοι, θεοί, στήν ἀπέραντη αἰωνιότητα!

Ποιός ἄρρωστος, ἄραγε, πηγαίνει στό γιατρό ἤ στό νοσοκομεῖο καί θέλει νά συνεχίσει νά παραμένει ἄρρωστος; Ποιός φτωχός πηγαίνει στόν πλούσιο καί θέλει νά παραμένει φτωχός; Ποιός ἀγράμματος πηγαίνει στό σχολεῖο καί δέν θέλει νά μάθει γράμματα; Πηγαίνουμε ἄρρωστοι γιά νά γιατρευθοῦμε. Πηγαίνουμε πτωχοί γιά νά πλουτίσουμε. Πηγαίνουμε ἀμόρφωτοι γιά νά μορφωθοῦμε. Πηγαίνουμε ὅπως εἴμαστε, ἀλλά γιά νά ἀλλάξουμε.

Ὅταν πηγαίνουμε στό Χριστό, στήν Ἐκκλησία, θά πᾶμε ὅπως εἴμαστε, μέ σκοπό, ὅμως, νά ἀλλάξουμε, νά διορθωθοῦμε, νά σωθοῦμε. Ἄν θέλουμε νά πᾶμε ὅπως εἴμαστε καί νά παραμείνουμε ὅπως εἴμαστε, αὐτό μήπως δέν στέκει λογικά; Τότε, γιά ποιόν λόγο πηγαίνω; Μήπως αὐτό εἶναι μία πρόκληση; Μήπως ὑπάρχει κάποιο πρόβλημα; Μήπως θέλω νά διορθώσω τόν Θεό, ὥστε νά μήν κάνω αὐτά πού Ἐκεῖνος θέλει ἀλλά ὁ Θεός νά ἀποδεχθεῖ αὐτά πού ἐγώ ἐπιθυμῶ; Αὐτό ὅμως εἶναι παραλογισμός καί ἐγωισμός καί ὑπερηφάνεια.

Ὅμως, ἀγαπητοί μου, ὁ Θεός μᾶς καλεῖ γιά νά μᾶς σώσει. Καί ὅσοι πλησιάζουν τόν Θεό, τόν πλησιάζουν γιά νά σωθοῦν, ὑπακούοντας τό θέλημά του.

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἔκανε τό μεγάλο βῆμα! Νά ἔλθει στόν κόσμο, νά πλησιάσει τόν πεσμένο, τόν πληγωμένο, τόν κουρασμένο ἄνθρωπο καί νά τοῦ δώσει τήν ἀνάπαυση, τή λύτρωση, τή σωτηρία.

Ἐμεῖς, ἄς τόν πλησιάσουμε «ὅπως εἴμαστε» καί ἄς μείνουμε κοντά του «ὅπως θέλει νά εἴμαστε».

Μέ πολλή ἀγάπη καί ἐνδιαφέρον πρός ὅλους

ὁ πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

ΕΝΑ ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ ΙΟΥΛΙΟΣ 2016 (PDF)

ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 ΙΕΡΑ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ

 Ἀριθμ. Πρωτ. 189

Σιάτιστα, 18η Μαΐου 2016

 Ἐγκύκλιος

Περί τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος

          Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

        Ἕνα ἀπό τά μεγαλύτερα Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι τό Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος. Μέ τό Μυστήριο αὐτό μπολιαζόμαστε στό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ καί γινόμαστε μέλη Του. Εἶναι τό λεγόμενο εἰσαγωγικό Μυστήριο. Γι’ αὐτό καί χριστιανός ἀβάπτιστος δέν ὑπάρχει.

        Πρίν προχωρήσω ὅμως θέλω νά ἐξηγήσω τί σημαίνει Μυστήριο στή γλῶσσα τῆς Ἐκκλησίας μας. Πολύ ἁπλά θά σᾶς πῶ ὅτι Μυστήριο εἶναι τό γεγονός ἐκεῖνο ὅπου συμμετέχει καί ὁ Θεός, εἶναι παρών ὁ Θεός, γι’ αὐτό σέ ὅλα τά Μυστήρια παρακαλοῦμε τό Ἅγιο Πνεῦμα νά ἔλθει σέ μᾶς καί νά μᾶς ἑνώσει μέ τόν Χριστό. Στήν Βάπτισή μας καί σύμφωνα μέ τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ, πού μᾶς διαβεβαιώνει ὅτι ἐάν κάποιος δέν γεννηθεῖ «ἐξ ὕδατος καί Πνεύματος» δέν θά εἰσέλθει στήν Βασιλεία Του, δηλαδή στήν κοινωνία μαζί Του, παρακαλοῦμε νά ἔλθει τό Ἅγιο Πνεῦμα καί νά ἁγιάσει τό νερό τῆς κολυμβήθρας, ὅπως κάνουμε τήν μεγάλη ἡμέρα τῶν Θεοφανείων, ὥστε ὁ ἄνθρωπος πού θά βαπτισθεῖ νά ἐνδυθεῖ τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ, καί γι’ αὐτό ψάλλουμε ἀμέσως μετά τό, «Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε».

        Τήν σημασία πού ἔχει τό μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος τήν κατανοοῦμε ἀπό τήν ὁδηγία πού δίνει ἡ Ἐκκλησία ὥστε ἄν ἕνα νεογέννητο παιδί κινδυνεύει νά πεθάνει, τότε ὁ ὁποιοσδήποτε χριστιανός μπορεῖ νά τό ἀεροβαπτίσει εἰς τό Ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, γιά νά μήν πεθάνει ἀβάπτιστο. Αὐτή τή σημασία τήν καταλαβαίνουμε καί ἀπό τό ὅτι, στά παλαιότερα χρόνια τό πολύ μέσα σέ τρεῖς μῆνες τό νεογέννητο παιδί βαπτιζόταν καί μάλιστα μερικές φορές πρίν κἄν σαραντίσει. Θεωρεῖτο δέ μεγάλη εὐλογία γιά τό σπίτι ἡ Βάπτιση τοῦ Παιδιοῦ. Πρέπει δέ στό σημεῖο αὐτό νά σᾶς πῶ ὅτι, τό παιδί δέν τό βαπτίζουμε γιά νά τοῦ δώσουμε τό ὄνομά του, ἀλλά γιά νά τό ἐνδύσουμε μέ τή ζωή τοῦ Χριστοῦ καί νά μπορεῖ νά κοινωνεῖ. Τό ὄνομα τοῦ Παιδιοῦ τό δίνουμε κανονικά τήν ὄγδοη ἡμέρα ἀπό τήν γέννησή του, καλώντας τόν Ἱερέα στό σπίτι. Τό Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος, θεωρούμενο ὡς δεύτερη καί οὐσιαστική γέννηση, οἱ χριστιανοί μας τό ἀντιμετώπιζαν μέ πολύ σεβασμό καί τό χαιρόντουσαν πνευματικά καί ὄχι κοσμικά.

        Δυστυχῶς στήν σύγχρονη ζωή πολλά ἄλλαξαν καί ἡ Βάπτιση ἔγινε ἕνα γεγονός κοσμικό, χωρίς πολλές φορές σεβασμό σέ αὐτό πού κάνουμε. Βέβαια κάτι ἔχει μείνει, γι’ αὐτό κι’ ὅταν ἕνα παιδί γεννηθεῖ ἐκτός Γάμου ἤ στά πλαίσια μιᾶς συμβίωσης, οἱ Γονεῖς αἰσθάνονται μιά ἀταξία καί ἐπιζητοῦν νά Τό βαπτίσουν. Ὅμως πολλές φορές οἱ ἴδιοι οἱ γονεῖς ἀκυρώνουν τήν ἀξία τοῦ Μυστηρίου μέ ποικίλους τρόπους.

        Ἕνας ἀπό αὐτούς εἶναι τό προσκλητήριο τοῦ Βαπτίσματος, πού πολλές φορές εἶναι ἀσεβέστατο καί δείχνει τό πνευματικό σκοτάδι στό ὁποῖο ζοῦν οἱ γονεῖς. Εἶναι δέ μερικά τόσο εὐτράπελα καί τόσο ἀσεβῆ ὥστε προβληματίστηκα κάποτε νά δώσω τήν ἄδεια νά γίνει ἡ Βάπτιση. Στό τέλος λυπήθηκα τό ἀθῶο παιδάκι καί ἔδωσα τήν ἄδεια δίνοντας ὅμως συγκεκριμένες ὁδηγίες στόν Ἱερέα. Τό Βάπτισμα δέν εἶναι «μπανάκι» πού θά κάνει τό παιδί, οὔτε βουτιά, οὔτε ἄλλα ἀνόητα καί ἀσεβῆ πράγματα πού γράφονται. Γιά τά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μιλᾶμε μέ σεβασμό καί ὄχι ἀπερίσκεπτα. Ἐάν σᾶς μετέφερα τώρα μερικά ἀπό τά προσκλητήρια βαπτίσεως θά καταλαβαίνατε πόσο ἀλήθεια εἶναι αὐτά πού Σᾶς λέγω.

        Ἕνα ἄλλο γεγονός θλιβερό εἶναι ὅτι ὅταν σκεπτόμαστε τή Βάπτιση τοῦ παιδιοῦ μας, πρῶτα μᾶς ἀπασχολεῖ τό κέντρο πού θά γλεντήσουμε καί ὄχι τό γεγονός τοῦ Μυστηρίου. Πολλές φορές καθυστεροῦμε τό Μυστήριο, γιατί δέν βρίσκουμε κέντρο. Σέ μιά τέτοια προοπτική ἐάν, ὁ Θεός νά φυλάξει, φύγει τό παιδί ἀπό τήν ζωή, ἡ ἁμαρτία τῶν γονέων θά εἶναι βαρύτατη, γιατί θά εἶναι ἀθεράπευτη. Εἶναι ἄλλο πρᾶγμα ἡ χαρά, γιατί ἕνα παιδί ἐνδύεται τή ζωή τοῦ Χριστοῦ καί ἄλλο τό κοσμικό γλέντι. Αὐτά εἶναι μόδες πού τίς ἐφεύραμε τά τελευταῖα χρόνια καί μάλιστα ἐκφράζουν περισσότερο τήν τάση ἐπίδειξης τῶν γονέων. Τά τελευταῖα δέ χρόνια πού πολλά παιδιά ὑποσιτίζονται ἤ καί πεθαίνουν ἀπό τήν πεῖνα, εἶναι θλιβερό νά ξοδεύονται τόσα χρήματα καί νά πετιῶνται τόσα φαγητά ἀπό τήν ματαιοδοξία τῆς ἐπίδειξης. Πρέπει νά γίνουμε καί πάλι σεμνοί καί εὐσεβεῖς, γιά νά ἔλθει ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ καί στό σπίτι μας καί στό παιδί μας. Τό μέτρο εἶναι ἀπαραίτητο στήν ζωή μας.

        Ἕνα, ἐπίσης, θλιβερό φαινόμενο τόσο στό Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος ὅσο καί στόν Γάμο περισσότερο, εἶναι ἡ ἐπίδειξη γυμνότητος καί προκλητικότητος ἀπό τίς γυναῖκες. Διερωτῶμαι μερικές φορές ἐάν ἔχουν συνείδηση ποῦ πηγαίνουν καί γιατί πηγαίνουν. Ἡ ἐμφάνισή τους εἶναι μιά πρόκληση στήν ἱερότητα τοῦ χώρου, ὁπότε ἡ πρόκληση ἀναφέρεται στό Θεό καί ὄχι στούς ἀνθρώπους. Μπορεῖ μιά τέτοια γυναίκα νά εἶναι νονά; Μιά τέτοια νονά μπορεῖ νά εἶναι εὐλογία γιά τό παιδί; Παρακαλῶ, λοιπόν, νά σέβεσθε ὄχι μόνο τόν χῶρο, ἀλλά καί τήν ἱερότητα τῶν Μυστηρίων. Παράλληλα πολλοί γονεῖς δέν προσέχουν ποιούς ἐπιλέγουν γιά ἀναδόχους. Ἔχουν κοσμικά τελείως κριτήρια καί δέν τούς νοιάζει ἄν ὁ νονός ἤ ἡ νονά πιστεύουν, ἄν εἶναι ἱκανοί ἀκόμη καί νά διαβάσουν τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, ἐάν ἔχουν κάνει πολιτικό Γάμο. Ἔτσι καί ἐκεῖνοι ἔρχονται καί ἐμᾶς μᾶς φέρνουν σέ δύσκολη θέση τήν τελευταία στιγμή. Τούς ἐνδιαφέρει πιό πολύ ἡ λεγόμενη «κουμπαριά» παρά ἡ πνευματική προστασία τοῦ παιδιοῦ τους. Βέβαια ἔτσι ἐκτίθεται καί ἡ σοβαρότητα τῶν δῆθεν ἀναδόχων, πού ἀπό τήν μιά μεριά λένε ὅτι δέν πιστεύουν καί ἀπό τήν ἄλλοι θέλουν νά ποῦν τό «πιστεύω», καί δέν κατανοοῦν ὅτι ἔτσι αὐτοεξευτελίζονται. Λίγη σοβαρότητα καί λίγος αὐτοσεβασμός εἶναι ἀπαραίτητα.

        Ὡς Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας ὀφείλω νά μεριμνῶ ὥστε τά πάντα στήν Ἐκκλησία νά γίνονται «εὐσχημόνως καί κατά τάξιν». Δυστυχῶς μᾶς περίσσεψε ἡ ἐπιπολαιότητα, ἀφαιρέσαμε ἀπό τά πρόσωπα καί τά πράγματα τήν ἱερότητά τους, γινόμαστε ἀνίεροι στίς συμπεριφορές μας καί ἔχουμε τήν ἀπαίτηση νά μᾶς ἀποδεχθεῖ ἡ Ἐκκλησία χωρίς κἄν νά μετανοοῦμε γιά τά λάθη μας. Ὁ Χριστός δέν μᾶς ἀναγκάζει νά Τόν ἀκολουθήσουμε. Ὅποιος, ὅμως, θέλει νά ἀκολουθήσει τόν Χριστό θά τόν ἀκολουθήσει μέ τόν τρόπο τοῦ Χριστοῦ καί ὄχι μέ τόν δικό του ἐγωϊστικό τρόπο. Μπαλόνια, πού μερικοί θέλουν νά τά βάλουν καί μέσα στήν Ἐκκλησία, στεφάνια γιά τήν κολυμβήθρα καί ἄλλα τέτοια, μόνο τήν ματαιοδοξία μας ἀναδεικνύουν καί δέν ἔχουν σχέση μέ τήν οὐσία τοῦ Μυστηρίου πού ἀπαιτεῖ σεμνότητα, ταπείνωση καί σεβασμό.

        Ἀδελφοί μου,

        Σᾶς τά λέγω ὅλα αὐτά μέ ἀγάπη καί πόνο μαζί. Ξεφύγαμε! Νά ἐπανέλθουμε λοιπόν ὅλοι γιά νά ξαναβροῦμε τήν ἀληθινή χαρά καί νά δοξάζουμε τόν Τριαδικό Θεό μας γιά τίς δωρεές Του.

Εὐχέτης Πάντων πρός Κύριον

Ὁ Ἐπίσκοπός Σας

ο Σισανίου και Σιατίστης Παύλος