Ένα κάθε μήνα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ

Σεπτέμβριος 2015

Ἕνα κάθε μήνα

Τήν πρώτη Σεπτεμβρίου, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία γιορτάζει τήν πρωτοχρονιά της, τήν ἀρχή τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Καί ὡς πρώτη μέρα τοῦ νέου ἔτους, οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἔγραψαν ὑπέροχους ὕμνους καί ἐπέλεξαν ἀναγνώσματα ἀπό τήν Παλαιά καί Καινή Διαθήκη, τέτοια, πού νά χρησιμεύσουν στούς χριστιανούς ὡς μηνύματα καί στόχοι καί ὁδοδεῖκτες πνευματικοί, γιά ὁλόκληρη τή χρονιά καί γιά ὅλη τους τή ζωή.
Ἐντύπωση προξενεῖ ἕνα ἀπό τά τρία ἀναγνώσματα τοῦ ἑσπερινοῦ, πού ἐνῶ γράφηκε πρίν 3.500 χρόνια (1.500 π. Χ.) διατηρεῖ μέχρι καί σήμερα τήν ἐπικαιρότητά του!
Εἶναι παρμένο ἀπό τό βιβλίο τοῦ Λευϊτικοῦ τῆς Π. Διαθήκης καί εἶναι ἀπόσπασμα ἀπό τήν Διαθήκη τοῦ Θεοῦ μέ τούς Ἰσραηλίτες, καί κατ’ ἐπέκταση μέ ὅλους τούς ἀνθρώπους. Ἐκεῖ διατυπώνονται οἱ σχέσεις μεταξύ Θεοῦ καί ἀνθρώπου. Σχέσεις προσωπικές, πνευματικές, οἱ ὁποῖες ἔχουν ἀντίκτυπο καί στήν κοινωνική ζωή τῶν ἀνθρώπων, τήν ὑλική, τή βιολογική, τήν ἐθνική.
Ἐκεῖ μέσα φαίνεται, ὅτι ἡ στάση τῶν ἀνθρώπων ἀπέναντι στό Θεό, θά ρυθμίζει τή στάση τοῦ Θεοῦ ἀπέναντι στούς ἀνθρώπους. (Λευϊτ. ΚΣΤ’ (3-10). Ἦταν ἀμέσως μετά τό δόσιμο τῶν δέκα ἐντολῶν ἀπό τόν Θεό στό Μωυσῆ ἐπάνω στό ὅρος Σινᾶ. Γράφει ὁ μέγας αὐτός προφήτης: «Ἐλάλησε Κύριος στούς υἱούς τοῦ Ἰσραήλ. Ἐάν θά πορεύεσθε σύμφωνα μέ τά προστάγματά μου καί θά φυλάσσετε τίς ἐντολές μου, θά δώσω τή βροχή στόν καιρό της καί ἡ γῆ δώσει τά γεννήματά της, καί τά δένδρα στίς πεδιάδες θά ἀποδώσουν τούς καρπούς τους. Καί λόγω τοῦ πλήθους τῶν σιταριῶν θά θερίζετε μέχρι τόν καιρό τοῦ τρύγου, καί θά τρυγᾶτε μέχρι τόν καιρό τῆς σπορᾶς. Θά ἔχετε πλῆθος ἀπό ἀγαθά καί θά κατοικεῖτε στόν τόπο σας μέ ἀσφάλεια… θά δώσω εἰρήνη στή χώρα σας, καί ἐάν ἔρθουν ἐχθροί, πέντε ἄνθρωποι ἀπό σᾶς θά κυνηγήσουν ἑκατό καί ἑκατό ἄνθρωποι ἀπό σᾶς θά καταδιώξουν μυριάδες (δεκάδες χιλιάδες). Τό βλέμμα μου θά εἶναι ἐπάνω σας καί θά σᾶς εὐλογῶ, καί θά σᾶς αὐξάνω, καί θά ἐκπληρώσω τήν ὑπόσχεσή μου μέ σᾶς.
Ἐάν, ὅμως, δέν μέ ἀκούσετε καί δέν κάνετε αὐτά πού σᾶς προστάζω ἀλλά θά ἀπειθεῖτε σ’ αὐτά… καί ἐγώ θά κάνω τό ἴδιο (λέει ὁ Θεός). Θά ἀναιρέσω τήν συμφωνία καί τίς ὑποσχέσεις μου. Καί σᾶς προειδοποιῶ, τί θά σᾶς συμβεῖ, ὅταν πάρω τό βλέμμα μου ἀπό ἐπάνω σας. Θά ἔρθει σέ σᾶς οἰκονομική φτώχεια, θά σπέρνετε μάταια, γιατί τούς καρπούς τῆς γῆς θά τούς φάνε οἱ ἐχθροί σας. Θά νικηθεῖτε ἀπό τούς ἐχθρούς σας καί θά φεύγετε χωρίς νά σᾶς κυνηγάει κανένας. Καί θά συντρίψω τήν ἀναίδεια τῆς ὑπερηφάνειας (πού εἴχατε ἕνεκα τοῦ προηγούμενου πλούτου) καί θά σᾶς κάνω τόν οὐρανό στεγνό ἀπό βροχή, σάν σίδερο, καί τή γῆ ξερή, σάν χαλκό. Καί οἱ κόποι σας θά πᾶνε χαμένοι, γιατί δέν θά δώσει ἡ γῆ τούς καρπούς της. Καί θά σᾶς στείλω τά θηρία τά ἄγρια τῆς γῆς, καθώς καί τά μικρόβια, καί θά σᾶς ἐξαφανίσουν, ὅπως ἐπίσης καί τά κατοικίδια ζῶα σας.
Καί ὅλα αὐτά θά σᾶς συμβοῦν, ἐπειδή πορευθήκατε πλάγια ἀπέναντί μου, δηλ. διεστραμμένα, ἀντίθετα ἀπ’ αὐτά πού θέλω, καί ἐγώ θά ἔρθω ἐναντίον σας μέ θυμό πλάγιο, ἀφανῆ, ξαφνικό, χωρίς νά τό περιμένετε. Αὐτά λέει ὁ Κύριος ὁ Θεός ὁ Ἅγιος Ἰσραήλ.»
Ἀγαπητοί μου, εἶναι γνωστό ὅτι δέν βρεθήκαμε τυχαῖα ἐδῶ πάνω στή γῆ. Οὔτε ἐμεῖς δημιουργήσαμε τόν ἑαυτό μας. Εἴμαστε πλάσματα τοῦ Θεοῦ, δημιουργήματα δικά του. Καί μόνο ὁ δημιουργός Θεός μπορεῖ νά ὁρίζει τόν τρόπο καί τόν λόγο τῆς ὑπάρξεώς μας, καθώς καί τίς σχέσεις πού πρέπει νά διέπουν Αὐτόν καί ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους.
Ὅταν ὁ ἄνθρωπος δέχεται καί ἀγαπᾶ τόν Θεό, τότε τόν ὑπακούει. Οἱ σχέσεις μεταξύ τους εἶναι καλές καί ὁ Θεός ἐκπληρώνει τίς ὑποσχέσεις του, προσφέροντας στόν ἄνθρωπο τόν ἑαυτό του, τή Βασιλεία του, τήν μακαριότητα, τά πάντα. Μέ τήν ἀνυπακοή, ὅμως, τοῦ ἀνθρώπου πρός τόν Θεό, οἱ σχέσεις αὐτές διαταράσσονται, μέ ἀποτέλεσμα τήν ἄρση τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ καί τόν ἐρχομό τῶν διαφόρων φυσικῶν καί κοινωνικῶν κακῶν.
Ἑπόμενο εἶναι, λοιπόν, ὅταν μᾶς συμβαίνει κάποιο κακό, πρέπει νά ψάχνουμε νά βροῦμε, ποιές εἶναι οἱ σχέσεις μας μέ τό Θεό. Διότι πίσω ἀπό κάθε φυσικό κακό ὑπάρχει πάντοτε ἕνα πνευματικό κακό. Ὑπάρχει ἡ ἁμαρτία, ὑπάρχει ἡ ἀποστασία ἀπό τόν Θεό. Αὐτό εἶναι ἕνας γενικός πνευματικός κανόνας. Βέβαια ὑπάρχουν καί ἐξαιρέσεις.
Ὅταν βλέπουμε ἔτσι τά πράγματα, μποροῦμε νά φτάνουμε πιό γρήγορα καί πιό εὔκολα στή μετάνοια. Κάθε φορά πού συμβαίνει κάποιο κακό, νά διερωτῶμαι: Γιατί, ἄραγε, τό ἔπαθα αὐτό; Γιατί συνέβη αὐτό στήν κοινωνία; Ἀπό τί προῆλθε αὐτή ἡ φυσική καταστροφή; Ἀπό ποῦ προῆλθε αὐτή ἡ ἐθνική συμφορά; Στή συνέχεια νά ἐρευνῶ τή ζωή μου. Νά βλέπω τή συμπεριφορά μου καί τή στάση τῆς κοινωνίας ἀπέναντι στό Θεό. Ἄν ἔχω πνευματικό μάτι καί νοῦν Χριστοῦ, θά διακρίνω τά λάθη καί τίς πτώσεις, τίς ἁμαρτίες καί τήν ἀποστασία. Τότε, ἡ ἑπόμενη κίνηση θά εἶναι ἡ μετάνοια!
Τό ὅτι ἐπιτρέπει ὁ Θεός τό φυσικό κακό νά ταλαιπωρεῖ τούς ἀνθρώπους, εἶναι ἡ μεγαλύτερη εὐλογία πού δίνει. Διότι ἐπιτρέποντάς το, δέν θέλει ἁπλῶς νά μᾶς ταλαιπωρήσει, οὔτε νά μᾶς τιμωρήσει ἀλλά νά προκαλέσει τήν μετάνοια καί τήν ἐπιστροφή μας κοντά του, κι αὐτό, ἐπειδή μᾶς ἀγαπᾶ καί θέλει τή σωτηρία τοῦ καθενός καί ὅλων μας.
Ἡ κοινωνία μας, ἀγαπητοί μου, μαστίζεται ἀπό ποικίλα προβλήματα, ἀσθένειες σωματικές καί ψυχικές, κοινωνικές ἀναταραχές, ἀνεργία, οἰκονομική δυσπραγία, μολύνσεις τοῦ περιβάλλοντος, φυσικές καταστροφές, τά ὁποῖα ταλαιπωροῦν ὅλους μας, εἴτε ἀτομικά εἴτε ὡς σύνολο. Μήπως θά πρέπει νά ἀφυπνιστοῦμε ἀπό τόν λήθαργο τῆς ἁμαρτίας καί τῆς ἀποστασίας ἀπό τόν Θεό; Μήπως εἶναι καιρός νά μετανοήσουμε; Νά ζήσουμε κατά Θεόν; Δυστυχῶς, ἔχουμε ξεφύγει πολύ ἀπό τόν Θεό! Βαδίζουμε ἀπό τό κακό στό χειρότερο. Τί ἄλλο θέλουμε νά μᾶς συμβεῖ γιά νά ἀλλάξουμε; Μήν προκαλοῦμε ἄλλο τόν Θεό!!!
Κάθε φορά πού ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τήν ἀρχή τῆς ἐκκλησιαστικῆς χρονιᾶς, ἄς βάζουμε ὡς στόχο μας τή βελτίωση τῶν σχέσεών μας μέ τό Θεό.
Ἄς ἀναπτύξουμε μέσα μας τήν ἀγάπη μας πρός τόν Θεό καί τήν ὑπακοή στό ἅγιο θέλημά του. Ἡ ζωή μας τότε θά ἀλλάξει, καί ἡ προσωπική καί ἡ κοινωνική. Ἡ εὐλογίες τοῦ Θεοῦ θά εἶναι κοντά μας.
Οἱ καιροί εἶναι κρισιμότατοι. Μήν ἀφήνουμε τόν χρόνο νά περνᾶ δουλεύοντας στήν ἁμαρτία ἀλλά ἐργαζόμενοι τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ!

Μέ πολύ πόνο καί πολλή ἀγάπη Χριστοῦ
Ὁ πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

This entry was posted in Ένα Κάθε Μήνα and tagged . Bookmark the permalink.