Σε κλίμα πανηγυρικό εορτάσθηκε η μνήμη του Αγίου ενδόξου μάρτυρος Νέστορος, την Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2020. Στην ενορία του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας εορταζόμενος ήταν ο πρωτοπρεσβύτερος π. Νέστωρ Γκουρομίσιος.
Την 26 Οκτωβρίου 2020 το απόγευμα, εψάλη ο εσπερινός του Αγίου Νέστορος και σήμερα το πρωί τελέσθηκε αρχιερατική Θεία Λειτουργία από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Αθανάσιο. Συλλειτουργοί ήταν ο εορταζόμενος Πρωτοπρεσβύτερος π. Νέστωρ, ο προϊστάμενος του Ιερού Ναού, Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Βασιλείου, ο Ιερέας π. Προκόπιος Διδίλης και ο Διάκονος Αριστείδης.
Πριν από την απόλυση της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. κ. Αθανάσιος μίλησε σχετικά με τη ζωή και το μαρτύριο του Αγίου Νέστορος, ο οποίος όντας μαθητής του Αγίου Δημητρίου, που ήταν φυλακισμένος, πήγε και του ζήτησε την ευχή, του για να αντιμετωπίσει τον βλάσφημο Λιαίο. Ο Άγιος Δημήτριος του έδωσε την ευχή του, πήγε στο αμφιθέατρο, πάλεψε με το Λιαίο και τον νίκησε. Και συμπέρανε ο Επίσκοπος ότι, είναι μεγάλη ευλογία να παίρνουμε την ευχή των Ιερέων, των κατηχητών μας, των γονέων, ακόμη και των παιδιών μας. Στο τέλος ευχήθηκε τον εορταζόμενο π. Νέστορα.
Εξερχόμενοι όλοι του Ιερού Ναού, έλαβαν κέρασμα, προσφορά του εορταζομένου π. Νέστορος, τον οποίο και ευχήθηκαν
Με τη χάρη και τη βοήθεια του Θεού την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2020 το απόγευμα πραγματοποιήθηκε ο Αγιασμός για την έναρξη των Κατηχητικών Σχολείων και των λοιπών δραστηριοτήτων της ενορίας μας.
Τον Αγιασμό τέλεσε ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Αθανάσιος μαζί με τους Ιερείς της Ενορίας τον π. Βασίλειο Βασιλείου και τον π. Νέστορα Γκουρομίσιο, παρουσία πολλών παιδιών, νέων, των γονέων αυτών, των κατηχητών και άλλων ενοριτών.
Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στη σπουδαιότητα της κατηχήσεως για τη νεότητα, αλλά και γενικότερα για τον κάθε Χριστιανό, διότι ο λόγος του Θεού μας θωρακίζει και μας ενισχύει στον καθημερινό μας αγώνα έναντι των πειρασμών, θερμαίνει την πίστη και οδηγεί στην πνευματική προκοπή.
Μεταξύ άλλων είπε και τα εξής: «Το κατηχητικό Σχολείο, ξέρετε, σας έχει πει και ο π. Βασίλειος, δεν είναι Σχολείο. Δεν έχουμε τα βιβλία μας, δεν υποχρεούμαστε να γράφουμε διαγωνίσματα, τεστ, συγκεκριμένες ώρες, υποχρεωτικές παρακολουθήσεις, δεν παίρνουμε χαρτί στο τέλος και πτυχίο, είναι όμως κάτι άλλο. Το κατηχητικό Σχολείο είναι μια ζεστή αγκαλιά, είναι η προέκταση της οικογενείας μας του σπιτιού, μέσα στην οποία αγκαλιά μαθαίνουμε και εφαρμόζουμε τι; Την διδασκαλία του Χριστού, μαθαίνουμε τη χαρά, την ευτυχία, την αγάπη, την αλήθεια, την πίστη εν Χριστώ και όπως πρέπει για έναν άνθρωπο του Θεού. Μέσα στο κατηχητικό μαθαίνουμε τι είναι η Ανάσταση και πώς στη ζωή μας θα έχουμε πάντοτε μπροστά μας την Ανάσταση του Χριστού και θα έχουμε μια ζωή Ανάστασης. Μέσα στο κατηχητικό μαθαίνουμε την αλήθεια κι έτσι μπορούμε να εφαρμόσουμε την αλήθεια στη ζωή μας και η ζωή μας να είναι αληθινή. Μέσα στο κατηχητικό μαθαίνουμε για τη χαρά, για το πώς ζούμε τη χαρά κι έτσι η ζωή μας να είναι χαρούμενη, άσχετα αν έχουμε δυσκολίες, βάσανα ή προβλήματα. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Μέσα στο κατηχητικό μαθαίνουμε για τον ίδιο τον Χριστό κι έτσι μπορούμε να ζούμε τη ζωή μας όπως ακριβώς θέλει ο Χριστός, όπως ακριβώς μας λέει το Ιερόν Ευαγγέλιον και με τον τρόπο αυτόν η ζωή μας θα είναι τέλεια.
Ο Χριστιανός έχει τέλεια ζωή, δεν ξέρω αν το καταλαβαίνετε αυτό, οι γονείς σας το ξέρουν καλύτερα. Ο Χριστιανός, αυτός που έχει τον Χριστό μέσα στην καρδιά του, αυτός που ακολουθεί αυτά που λέει το Ευαγγέλιο, αυτός ο οποίος ζει τη ζωή των Αγίων, που καθημερινά στο στόμα του και στην καρδιά του έχει το όνομα της Παναγίας μας, ζει μια τέλεια ζωή. Τέλεια ζωή δεν είναι, όπως είπαμε και πριν, η ζωή χωρίς προβλήματα, είναι η ζωή που ξεπερνάμε τα προβλήματα. Τέλεια ζωή είναι η ζωή του αγώνος, που ξέρουμε γιατί ζούμε, ποιος είναι ο προορισμός μας και πώς θα καταφέρω να κερδίσω τον προορισμό μου, να φτάσω εκεί ασφαλής και να κερδίσω την Ουράνια Βασιλεία.
Μέσα στο κατηχητικό μαθαίνουμε για την πραγματική φιλία, τι σημαίνει φίλος και φίλη, τι σημαίνει φιλία; Τι σημαίνει να είμαι κοντά στον φίλο μου στις δύσκολες στιγμές, όχι μόνο στις καλές στιγμές; Μες στο κατηχητικό θα μάθουμε, όταν κάποιος φίλος μας είναι άρρωστος, εμείς τι κάνουμε; Μες στο κατηχητικό θα μάθουμε, όταν κάποιος φίλος μας έχει πρόβλημα στα μαθήματα, εμείς τι κάνουμε; Μες στο κατηχητικό θα μάθουμε, όταν ένας φίλος μας έχει παρασυρθεί και κάνει κακά πράγματα, εμείς τι κάνουμε; Μες στο κατηχητικό θα μάθουμε, αν ένας φίλος μας μάς λέει να κάνουμε πράγματα κρυφά απ’ τους γονείς μας, εμείς τι κάνουμε; Μες στο κατηχητικό θα μάθουμε, πώς με τους φίλους μας θα είμαστε καλά και σωστά, όπως πρέπει.
Και πολλά άλλα πράγματα, μαθαίνουμε πάρα πολλά πράγματα. Για αυτό και συγχαίρω κατ’ αρχήν τον π. Βασίλειο και τον π. Νέστορα, που είναι οι επικεφαλής των κατηχητικών Σχολείων της ενορίας αυτής, εδώ και χρόνια. Δεν σας λέω κάτι άγνωστο, τα ξέρετε πολύ καλύτερα από μένα, τον π. Βασίλειο και τον π. Νέστορα, τους ξέρετε πολύ καλύτερα από μένα, και τους δίνω συγχαρητήρια από αυτή την θέση, γιατί κάνουν ό, τι μπορούν και όπως μπορούν να μορφώσουν Χριστό σε εμάς τους υπολοίπους, τους ενορίτες μας.
Επίσης πρέπει να δώσω τα εύσημα και τα συγχαρητήρια στους κατηχητές, τους εκλεκτούς κατηχητές αυτής της ενορίας, οι οποίοι θυσιάζουν χρόνο, προσωπική ζωή, χρήμα, κούραση και πολλά άλλα πράγματα που δεν μπορεί να φανταστεί ο νους σας για να είναι εδώ στις συγκεκριμένες ώρες και πολύ περισσότερο για να μεταδώσουν στα παιδιά μας τον Χριστό…
Καλή αρχή να έχουμε στο κατηχητικό Σχολείο! Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός, η Αγία Τριάδα, ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιον Πνεύμα, η Υπεραγία Θεοτόκος και όλοι οι Άγιοι με πρώτον τον Άγιο Νικόλαο τον Θαυματουργό, ο οποίος είναι προστάτης αυτής της πολύ καλής ενορίας να σας δίδει υγεία, δύναμη, ενίσχυση, φωτισμό και να είναι δίπλα σας ο Άγιος Νικόλαος σε όλα τα έργα σας της ζωής σας, στο σχολείο, στη δουλειά, στο σπίτι, παντού. Και να σας συντροφεύουν σε κάθε δυσκολία σας, να λύνουν όλα τα προβλήματα που τυχόν ανακύπτουν μέσα στη ζωή μας και να μας δίδουν πάντα τη χαρά, την ευλογία και τη Χάρη του Θεού, την ευτυχία και την εν Χριστώ ζωή. Αμήν.»
Στη συνέχεια πήρε τον λόγο ο πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος, ο οποίος είπε τα εξής: «Έχω πολλή χαρά, που σήμερα με τον αγιασμό ξεκινήσαμε τα κατηχητικά μαθήματα έχοντας αρχηγό και μπροστάρη τον επίσκοπό μας, τον κ. Αθανάσιο, ο οποίος είναι ο τελευταίος κρίκος όλων των επισκόπων, από τον Κύριό μας τον Ιησού Χριστό, απ’ τους Αποστόλους μέχρι σήμερα. Είναι αυτό που λέμε αποστολική διαδοχή.
Και σήμερα το πρωί, Σεβασμιώτατε, εορτάσαμε τους 365 Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Αυτό το οποίο έχουμε εμείς ως Ορθοδοξία, ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, είναι ότι κρατάμε την πίστη του Ιησού Χριστού, την πίστη των Αποστόλων, για αυτό και η Εκκλησία μας ονομάζεται Αποστολική Εκκλησία. Και ο Σεβασμιώτατος, το ευχόμαστε κάθε φορά στη Θεία Λειτουργία και το κάνει, «ορθοτομεί τον Λόγο της Αληθείας». Τον ευχαριστούμε πάρα πολύ, μάς ενισχύει αυτό το πράγμα. Εμείς τον θέλουμε να έρχεται πιο τακτικά στην Ενορία μας, ακόμη και σε κάποια μαθήματα. Και διορθώσεις να κάνει και οτιδήποτε άλλο.
Ο Απόστολος Παύλος είπε κάτι πολύ σπουδαίο: «παρέδωκα ὅ καί παρέλαβα», κι εμείς δεν πρέπει να παραδίδουμε άλλα πράγματα από αυτά τα οποία παραλάβαμε. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι, «Τό ὀρθοδοξεῖν ἐστί σχοινοβατεῖν». Πώς είναι ο σχοινοβάτης, που περπατάει απάνω σε ένα σχοινί; Είτε δεξιά πέσει είτε αριστερά πέσει, θα σκοτωθεί και τις δύο φορές. Οπότε δεν πρέπει ούτε να γινόμαστε υπερορθόδοξοι ούτε αρνητικά ορθόδοξοι. Και το θέλουμε και το επιθυμούμε, είναι δύσκολο πράγμα αυτό. Το είπε νωρίτερα και ο Σεβασμιώτατος, δεν είμαστε Θεολόγοι, αλλά κρατούμε την πίστη μας, όπως την παραλάβαμε. Τον ευχαριστούμε πάρα πολύ για τον Αγιασμό και για τις ευχές που μας έδωσε.
Λοιπόν, καλά μου παιδιά, τώρα θα περάσετε από εδώ με τη σειρά, να φωτιστείτε με τον Αγιασμό. Αυτό δεν είναι ένα απλό νερό, είναι νερό Αγιασμένο, έχει τη Χάρη του Θεού, δίνει όλες τις ευλογίες. Να φωτισθείτε όλοι για να έχουμε μία ευλογημένη κατηχητική χρονιά».
Στη συνέχεια, καλωσόρισε τους εκλεκτούς συνεργάτες του κατηχητικού έργου, τους ευχαρίστησε για την παρουσία τους και τους παρακάλεσε να έχουν ιδιαίτερη προθυμία και πύρινο ζήλο, ώστε να αγαπήσουν και να στηρίξουν τα μικρά παιδιά και τους νέους, ώστε να πάρουν εφόδια ζωής, σε μια εποχή που δοκιμάζονται τα πάντα. Καλωσόρισε, επίσης και τους μεγάλους, και τους ευχήθηκε να είναι τακτικοί στις εσπερινές ομιλίες των Κυριακών.
Μετά το πέρας του Αγιασμού, όλα τα παιδιά και οι μεγαλύτεροι κεράσθηκαν από ένα γλυκό και αναψυκτικό.
Η Ενορία εύχεται σε όλους να έχουμε καλή και ευλογημένη κατηχητική χρονιά!
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ
Σιάτιστα Ὀκτώβριος 2020
Ἀγαπητό μου παιδί,
Πολλές φορές, ἴσως, νά διερωτήθηκες ἤ νά ἐξέφρασες κάποιο παράπονο ἤ μία ἐπιθυμία: «Ἄν ζοῦσα ἐκεῖνα τά χρόνια, πού ζοῦσε ὁ Χριστός στήν Ἰουδαία, πόσο ὄμορφα θά ἦταν»!
Πραγματικά, εἶναι μία ἀπό τίς πιό ὡραῖες ἐπιθυμίες, πού μπορεῖ νά ἔχει κάποιος. Νά ἔβλεπε τόν Χριστό, νά τόν ἄκουγε ὅταν ὁμιλοῦσε μπροστά στά πλήθη τά καταπληκτικά καί θεϊκά λόγια του, νά ἦταν ἐκεῖ μπροστά ὅταν ἐπιτελοῦσε τά διάφορα θαύματα, τέτοια πού ἄλλος κανείς δέν ἔκανε, νά ἦταν παρών στήν ὑποδοχή πού τοῦ ἔγινε στά Ἱεροσόλυμα καί μετά νά ἔβλεπε τόν Χριστό σταυρωμένο στόν Γολγοθά.
Ἀκόμη, μετά ἀπό τρεῖς ἡμέρες νά τόν ἔβλεπε ἀναστημένο, ζωντανό, καί στίς σαράντα ἡμέρες ἀπό τήν Ἀνάστασή του, νά τόν ἔβλεπε νά ἀνεβαίνει στόν οὐρανό! Κι’ ἄν ἦταν κατά τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, πού ἦρθε τό Ἅγιο Πνεῦμα καί φώτισε 3.000 ἀνθρώπους, νά μετανοήσουν καί νά πιστέψουν στόν Χριστό, αὐτό θά ἦταν τό πιό καταπληκτικό…
Πολύ καλή, λοιπόν, καί ὄμορφη καί αὐτή ἡ ἐπιθυμία, καί φανταστική. Ἀσφαλῶς ὅμως δέν μπορεῖ νά πραγματοποιηθεῖ. Πῶς νά γυρίσουμε τόν χρόνο πίσω; Ποῦ νά βρεθοῦμε σέ ἐκείνη τήν περιοχή τῆς γῆς;
Ὅμως, ἡ Ἐκκλησία μας, ἀπό ἐκεῖνα τά χρόνια μέχρι σήμερα, μᾶς τά ζωντανεύει ὅλα αὐτά, ἀπό τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ, κατά τήν διάρκεια τοῦ μυστηρίου τῆς Θείας Λειτουργίας!
Κάθε Κυριακή, ὅταν διαβάζεται τό ἱερό Εὐαγγέλιο, μᾶς πηγαίνει ἐκεῖ πίσω, σ’ ἐκεῖνα τά χρόνια, σ’ ἐκείνους τούς τόπους πού ζοῦσε καί περπάτησε ὁ Χριστός. Ὅμως, δέν εἶναι δυνατόν μέσα σέ 52 Κυριακές τοῦ κάθε χρόνου νά μᾶς τά πεῖ ὅλα. Γι’ αὐτό καί κάνει γνωστή τήν ζωή τοῦ Χριστοῦ καί τῶν λόγων Του, κατά τή διάρκεια τῶν μαθημάτων κατηχήσεως τῶν βαπτισμένων χριστιανῶν. Αὐτό πού λέμε κατηχητικό!
Στό κατηχητικό δέν μαθαίνουμε μόνο γιά τόν Ἰησοῦ Χριστό. Μαθαίνουμε καί γιά τή Μητέρα του, τήν Θεοτόκο Μαρία, καί γιά τούς ἀποστόλους καί ὅλη τήν ἱστορία καί παράδοση τῆς Ἐκκλησίας. Μαθαίνουμε, ἀκόμη, καί γιά τούς πρωτοπλάστους, τόν Ἀδάμ καί τή Εὔα, καί γιά τούς δικαίους τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καί γιά τούς προφῆτες. Ἐπίσης, μαθαίνουμε καί γιά ὅλους αὐτούς τούς ἀνθρώπους, πού ὅλα αὐτά τά δύο χιλιάδες (2.000) χρόνια ἀπό τότε μέχρι σήμερα, ἀναδείχθηκαν ἅγιοι καί ἔδωσαν τήν μαρτυρία τους στόν κόσμο, ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός καί σωτήρας τῶν ἀνθρώπων!
Αὐτή, ἀγαπητό μου παιδί, εἶναι ἡ μέγιστη καί σωτήρια γνώση, ἡ ὁποία δίνει δύναμη καί θάρρος καί τόλμη στούς ἀνθρώπους.
Προσφέρει τήν ἀδιάψευστη ἀλήθεια, πού παρέχει ἐλπίδα, χαρά καί ἀγαλλίαση.
Ἱκανοποιεῖ ὅλες τίς μεγάλες ὑπαρξιακές ἀναζητήσεις καί πνευματικές ἐπιθυμίες ὅλων τῶν ἀνθρώπων.
Δίνει ἀπαντήσεις σέ ὅλα τά προβλήματά μας, τά προσωπικά, τά οἰκογενειακά, τά κοινωνικά, τῆς φύσεως, τῆς ἱστορίας, ἀπαντήσεις θεϊκές.
Κάνει γνωστό στούς ἀνθρώπους τόν ἀληθινό Θεό, τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό!
Παρέχει τήν ἀληθινή καί μακάρια αἰώνια Ζωή
Ἡ Ἐνορία μας, καλό μου παιδί, σέ περιμένει, σάν μία μάνα μέ πολλή στοργή καί ἀγάπη καί ἐνδιαφέρον, γιά τή δική σου πνευματική ἀνάπτυξη καί ἀληθινή πορεία ζωῆς. Θά σοῦ προσφέρει, μέ τά κατηχητικά μαθήματα, ὅλα ἐκεῖνα τά ἐφόδια, γιά νά ζήσεις τή ζωή σου ἀλάνθαστα. Μία ζωή μέ κατεύθυνση πρός τόν Θεό, ἐπειδή ἀπό τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό πλασθήκαμε κι ἐκεῖ πρέπει νά ὁδηγηθοῦμε. Μιά ζωή, γιά νά μπορέσουμε νά γίνουμε Ἅγιο
Θά ἤθελα, ἀγαπητό μου παιδί, νά εἶσαι τακτικό στά κατηχητικά μαθήματα τῆς Ἐνορίας σου καί μέ πολλή ὄρεξη καί ἐπιθυμία καί ἐνδιαφέρον γι’ αὐτά. Τά μαθήματα ἔχουν μία σειρά καί συνέχεια καί συνοχή. Ἔχουν καί ἱερότητα.
Γνωρίζω τήν ἀγάπη σου στόν Θεό καί τό φιλότιμό σου. Μ’ αὐτά τά ἐφόδια θά προκόψεις πνευματικά.
Μέ πολλές εὐχές
καί πλούσια τήν ἐν Χριστῷ ἀγάπη
Ὁ Πρκτοπρεσβύτερος Βασίλειος Βασιλείου
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Κατηχήσεως τῆς ἐνορίας τοῦ Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας.
2020 – 2021
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ
Ὀκτώβριος 2020
Ἀγαπητοί μου ἐνορίτες,
Ξεκινώντας ἡ νέα κατηχητική χρονιά, θά ἤθελα νά σᾶς κάνω συμμέτοχους σέ κάποιες σκέψεις καί προβληματισμούς, γύρω ἀπ’ τήν μοναδική προσωπικότητα τοῦ καθενός ἀνθρώπου, ἰδιαίτερα του νέου, τοῦ παιδιοῦ, τοῦ βρέφους, καί τήν διαμόρφωση αὐτῆς, ἐπειδή πολλά λάθη γίνονται ἀπό τήν πλευρά τῶν γονέων (πιστεύω ὄχι θεληματικά ἀλλά ἀπό ἄγνοια), καί στή συνέχεια κι ἀπό τά ἴδια τά παιδιά.
Ὁ κάθε ἄνθρωπος, ὅταν ἔρχεται στή ζωή, δέν εἶναι ἀπολύτως «ἄγραφος πίνακας», (tabula rasa) ὅπως κάποιοι ὑποστηρίζουν. Βεβαίως, εἶναι γραμμένα πολλά μέσ’ στήν ψυχή του. Μποροῦν, ὅμως, νά γραφοῦν κι ἄλλα πολύ περισσότερα.
Εἶναι γραμμένα, ὅσα ὡς κληρονομιά μᾶς ἔχουν δώσει οἱ γονεῖς μας, οἱ πρόγονοί μας, ἀκόμη καί οἱ πολύ παλιοί πρόγονοί μας. Εἶναι γραμμένα ἐλαττώματα, προτερήματα, δεξιοτεχνίες, προδιαθέσεις ποικίλες καί ἄλλα πολλά. Εἶναι, ἐπίσης, γραμμένα κι ὅσα ὡς δῶρα, ὡς προίκα, μᾶς προσφέρει ὁ Θεός. Σπέρματα ἀρετῶν, χαρίσματα, ταλέντα.
Μόλις γεννηθεῖ ὁ κάθε ἄνθρωπος, ἀμέσως ὅλοι οἱ γύρω του ἀρχίζουν νά γράφουν στή διάνοιά του, στήν καρδιά του, στήν ψυχή του, μία τεράστια ποικιλία ἐγγραφῶν. Γράφουν οἱ γονεῖς του, τά ἀδέρφια του, οἱ παπποῦδες, οἱ κοντινοί συγγενεῖς, οἱ γείτονες, ἡ φύση, τό περιβάλλον, ἡ κοινωνία πού ζεῖ… Ἀργότερα γράφουν οἱ δάσκαλοι, οἱ καθηγητές, οἱ συμμαθητές, οἱ φίλοι, οἱ παρέες. Γράφουν τά βιβλία, τά περιοδικά, τό ραδιόφωνο, ἡ τηλεόραση, τό VIDEO, τό INTERNET. Ὁ κόσμος ὅλος μπορεῖ νά γράψει!!!
Ὅλοι κάτι θέλουν νά γράψουν ἐπάνω του! Νά ἀποτυπώσουν τίς σκέψεις τους, τίς ἐπιθυμίες τους, τά θέλω τους, τά πιστεύω τους. Εἴτε εἶναι καλά εἴτε κακά. Καί ἔτσι, μέ ὅλα αὐτά, διαμορφώνεται ἡ συνείδηση καί ὁ χαρακτήρας τοῦ καθενός.
Εἶναι μεγάλο κέρδος, ἄν στά πρῶτα χρόνια τῆς ζωῆς μας θά βρεθοῦν δίπλα μας ἄνθρωποι σπουδαῖοι, συγκροτημένοι, σωστοί, ἀγαθοί, μέ ὑγιεῖς πεποιθήσεις, ἀληθινές ἀξίες, πιστεύω, ἰδανικά. Οἱ παιδαγωγοί μᾶς βεβαιώνουν ὅτι, στά πρῶτα πέντε μέ ἕξι χρόνια τῆς ζωῆς τοῦ κάθε ἀνθρώπου, τοποθετοῦνται τά θεμέλια τῆς προσωπικότητάς του. Τά πρῶτα χρόνια τῆς ζωῆς μας, λοιπόν, εἶναι καθοριστικά, γιά τήν ὑπόλοιπη.
Ἄν εἴμαστε γονεῖς ἤ παπποῦδες, ἔχουμε τεράστια τήν εὐθύνη, γιά τήν διαμόρφωση τοῦ χαρακτήρα τῶν παιδιῶν ἤ τῶν ἐγγονῶν μας. Εἴμαστε ἐξαιρετικά ὑπεύθυνοι, γιά τήν περαιτέρω ἐξέλιξη αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά καί τῆς κοινωνίας ὁλόκληρης. Στήν κούνια καί στό παιδικό δωμάτιο καί στήν αὐλή τοῦ σπιτιοῦ διαμορφώνεται ὁ μελλοντικός πολίτης, δάσκαλος, ἱερέας, γιατρός, κυβερνήτης τοῦ τόπου καί τῆς ἀνθρωπότητας. Οἱ γονεῖς ἔχουν φοβερή τήν εὐθύνη ἀπέναντι στό κάθε παιδί, στήν κοινωνία ὁλόκληρη καί στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας.
Ὅμως, ἀπό ἐκεῖ καί μετά, σέ ὅλη μας τή ζωή, τόν σπουδαιότερο ρόλο, γιά τήν διαμόρφωση τῆς συνειδήσεως καί τοῦ χαρακτήρα μας, τόν παίζουμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι. Ὁ καθένας προσωπικά. Ἔχουμε νοῦ λογικό, ἔχουμε κρίση, ἔχουμε ἐλεύθερη βούληση. Ἔχουμε συνείδηση, τήν ὁποία ἐμεῖς διαμορφώνουμε. Πῶς, ὅμως, τήν διαμορφώνουμε;
Ἐδῶ, πολλές φορές δυστυχῶς, κάνουμε τά μεγαλύτερα λάθη. Εἶναι κάτι πού μᾶς διαφεύγει τήν προσοχή. Στή διαμόρφωση τῆς συνειδήσεώς μας καί τοῦ χαρακτήρα μας, ἐνῶ ὅλους τούς ἐπιτρέπουμε νά γράψουν ἤ ἀκόμη καί τούς καλοῦμε νά γράψουν ἐπάνω μας, ὁ μόνος πού ἀπουσιάζει, καί πολλές φορές εἶναι ἀνεπιθύμητος, εἶναι ὁ Δημιουργός μας. Αὐτός πού μᾶς ἔπλασε, ὁ Ἅγιος Τριαδικός Θεός! Αὐτόν, πολλάκις, τόν ἀποκλείουμε στήν διαμόρφωση τοῦ χαρακτήρα μας. Στεκόμαστε κριτικά ἀπέναντί Του, στεκόμαστε μέ ἀμφισβήτηση, μέ συνειδητή ἄρνηση. Δέν Τόν ἀφήνουμε νά γράψει κάτι στήν καρδιά μας, Αὐτόν, πού τήν δημιούργησε.
Ὅλα τά δεχόμαστε εὐχαρίστως καί ἐν πολλοῖς ἄκριτα. Ἐνῶ, ὅταν ὁμιλεῖ ὁ Θεός, ἐπιστρατεύουμε ὅλες τίς δυνάμεις τῆς λογικῆς, τῆς ἀντιλογίας, τῆς ἀμφισβητήσεως, τῆς ἀρνήσεως, τῆς περιφρονήσεως, ἀκόμη καί τῆς ἐχθρότητας.
Μερικοί θά ἤθελαν νά δικαιολογηθοῦν, λέγοντας ὅτι, κάποιοι γύρω μας, ὀρθώνουν ἐμπόδια καί φράγματα στόν δρόμο μας πρός τό Θεό, καί γι’ αὐτό δέν μποροῦμε νά Τόν πλησιάσουμε, νά Τόν ἀκούσουμε καί νά Τόν ἀποδεχθοῦμε. Βεβαίως, αὐτό εἶναι ἀλήθεια. Αὐτά τά ἐμπόδια ὑπάρχουν. Ὅταν, ὅμως, κάποιος ἐπιθυμεῖ κάτι, κανείς δέν μπορεῖ νά τοῦ ἀντισταθεῖ.
Ὅλοι αὐτοί, πού μᾶς ἐμποδίζουν νά βάλουμε τόν Θεό στή ζωή μας, ἔχουν τό μερίδιο τῆς εὐθύνης. Εἶναι, πραγματικά, μεγάλοι ἔνοχοι ἀπέναντι στόν Θεό καί στήν ἀνθρωπότητα. Ὅμως, ἡ ὅλη εὐθύνη ἀνήκει στόν ἑαυτό μας.
Γι’ αὐτό, ἀγαπητοί μου ἐνορίτες, πρέπει κάποτε νά σταθοῦμε ὑπεύθυνα ἀπέναντι στόν ἑαυτό μας, καί μέ θάρρος καί εἰλικρίνεια νά τοῦ θέσουμε κάποιες ἐρωτήσεις:
«Ποιούς ἀφήσαμε ἐλεύθερους νά διαμορφώσουν τήν προσωπικότητά μας; Σέ ποιούς δώσαμε τό δικαίωμα νά ἐπηρεάσει τήν συνείδησή μας; Τόν χαρακτήρα μας; Τή ζωή μας;»
Δυστυχῶς, ἀφήσαμε τούς πάντες, καί μάλιστα ἄνευ ὅρων.
Δυστυχῶς, ἔχουμε γίνει ἕνα ξέφραγο ἀμπέλι, ὅπου ὁ κάθε ἕνας μπορεῖ νά εἰσέρχεται, νά ξεριζώνει καί νά φυτεύει ὅ, τι θέλει. Νά γκρεμίζει, νά καταστρέφει, νά κατακαίει, νά ἀφανίζει… Ἀλλά, ἐμεῖς τούς τό ἐπιτρέπουμε.
Τό ἀμπέλι, ὅμως, εἴμαστε ἐμεῖς. Καί θά μᾶς ζητηθεῖ λόγος, γιά τό πῶς τό καλλιεργήσαμε, τί φυτέψαμε μέσα σ’ αὐτό, ποιά εἶναι ἡ καρποφορία. Ἄν τό φυλάξαμε ἤ ἄν τό ἐρημώσαμε.
Εἶναι καιρός, ἀγαπητοί μου, νά ξυπνήσουμε ἀπό τόν πνευματικό λήθαργο καί νά δοῦμε σέ ποιό σημεῖο βρισκόμαστε.
Νά κλείσουμε τά ἀφτιά μας στίς ποικίλες γοητευτικές σειρῆνες τίς καταστροφῆς, πρίν εἶναι ἀργά, καί γιά τά παιδιά μας καί γιά ἐμᾶς.
Νά ἀποκλείσουμε, ὅσο μποροῦμε, τήν κοσμική ματαιότητα νά εἰσβάλει μέ ἀναίδεια στίς ἁπαλές ψυχές τῶν παιδιῶν μας.
Νά προβάλλουμε ὅση περισσότερη καί ἰσχυρότερη ἀντίσταση στά ποικίλα ρεύματα τῆς ἀνηθικότητας, τῆς διαστροφῆς, τῆς κακίας, τῆς ἀπιστίας καί ἀντιλογίας στόν ἀληθινό Θεό.
Νά ἀνοίξουμε ὅλες μας τίς αἰσθήσεις στόν ἐνανθρωπήσαντα Λόγο τοῦ Θεοῦ, στόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, καί νά Τόν ἀφήσουμε ἀνεπιφύλακτα, νά διαμορφώσει Ἐκεῖνος τόν ἑαυτό μας, τόν χαρακτήρα μας, τή ζωή μας! Καί κατ’ ἐπέκταση τήν κοινωνία μας καί τήν ἀνθρωπότητα ὁλόκληρη.
Ἡ πνευματική μας Μητέρα, ἡ Ἐκκλησία, μέ πολλή ἀγάπη καί πόνο ἐνδιαφέρεται γιά ὅλους μας καί γιά τόν καθένα. Θέλει νά μᾶς βοηθήσει, γιά νά ἀντιμετωπίσουμε ὅλη αὐτή τήν ἀντιανθρώπινη κοσμική καταιγίδα, ἡ ὁποία ἐπιπίπτει ὕπουλα καί συστηματικά στόν κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἄνθρωπο, καί προσβάλει καί καταστρέφει τήν ἀνθρώπινη προσωπικότητα, καί τήν ὁδηγεῖ τελικά στήν αἰώνια ἀπώλεια.
Τά μαθήματα τῆς κατηχήσεως στήν Ἐνορία μας ἀρχίζουν ξανά, γιά τή φετινή χρονιά. Εἶναι γιά ὅλους, τούς μικρούς καί τούς μεγάλους. Δέν μᾶς συμφέρει νά ἀδιαφοροῦμε. Ἡ Ἐνορία μας δείχνει πολλή ἀγάπη καί ἐνδιαφέρον. Ἄς ἀνταποκριθοῦμε μέ τό φιλότιμο, πού μᾶς διακρίνει. Νά βάλουμε τόν Θεό στή ζωή μας!
Ὅπου ὁ ἄνθρωπος βάζει τόν Θεό, ἐκεῖ γίνεται παράδεισος! Ὅπου ἀπουσιάζει ὁ Θεός, ἐκεῖ εἶναι κόλαση!
Εὔχομαι, ἀγαπητοί μου ἐνορίτες, γονεῖς καί ἀγαπητά μου παιδιά, οἱ καρδιές ὅλων νά γίνουν μία γωνιά τοῦ Παραδείσου. Ὅλος ὁ κόσμος νά γίνει Βασιλεία Θεοῦ! Νά γίνει αὐτό, γιά τό ὁποῖο ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Θεός Λόγος, ἔγινε ἄνθρωπος!
Σᾶς εὔχομαι, καλή νέα καί εὐλογημένη κατηχητική χρονιά!
Μέ πολλή τήν πατρική ἀγάπη
ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ
Ἀγαπητοί μου ἐνορίτες,
Εἶναι μεγάλη ἡ εὐλογία τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ στήν Ἐνορία μας, ὅταν ἐπί τριάντα ἕνα (31) ὁλόκληρα χρόνια ἐσεῖς οἱ ἀγαπητοί ἐνορίτες αὐξάνετε τήν ἀγάπη σας πρός τόν συνάνθρωπο, πού εὑρίσκεται σέ ἀνάγκη, καί ἐνισχύετε τό φιλανθρωπικό ἔργο τῆς Ἐνορίας.
Καθημερινά στήν Ἐνορία μας λειτουργεῖ τό Ἐνοριακό Φιλόπτωχο Ταμεῖο, τό Ταμεῖο Δανεισμοῦ καί τό Ἐνοριακό Κοινωνικό Παντοπωλεῖο.
Ἤδη μέχρι τίς ἀρχές τοῦ μηνός Σεπτεμβρίου 2020 ἔχουν βοηθηθεί οἰκονομικά πέντε χιλιάδες (5.000) περιπτώσεις συνενοριτῶν μας, πού βρέθηκαν σέ ποικίλες δυσκολίες αὐτά τά χρόνια. Οἱ 3.657 περιπτώσεις μέ τό ποσό των 415.103 € ἦταν ἀπό τό Φιλόπτωχο Ταμείο, ἐνῶ οἱ 1.343 περιπτώσεις μέ τό ποσό τῶν 400.018 € ἦταν ἀπό τό Ταμεῖο Δανεισμοῦ. Ἀπό τό Ἐνοριακό Κοινωνικό Παντοπωλεῖο βοηθήθηκαν 1.798 περιπτώσεις μέ τρόφιμα 18.549 κιλῶν.
Μέ τήν εὐκαιρία αὐτή, παίρνω γιά ἀκόμη μία φορά τήν ἀφορμή νά εὐχαριστήσω πολύ καί δημοσίως, ὁλο αὐτό τό μεγάλο πλῆθος τῶν συνανθρώπων μας, τῶν εὐαισθητοποιημένων φιλανθρωπικά, οἱ ὁποῖοι πρόσφεραν, ὅλα αὐτά τά χρόνια, τό σεβαστό ποσό τῶν 815.121 εὐρώ, καί τά 18.549 κιλά τροφίμων, τά ὁποῖα προσφέρθηκαν ἀπό τήν Ἐπιτροπή τοῦ Φιλοπτώχου Ταμείου μέ σύνεση καί ἐξέταση καί πολλή προσοχή.
Οἱ ἀνάγκες ἦταν πολύ μεγαλύτερες καί ἡ βοήθεια πού προσφέρθηκε ἦταν ἐλάχιστη. Θά μπορούσαμε, ἄν εἴχαμε πλεόνασμα ἀγάπης, νά εἴχαμε συγκεντρώσει πολλαπλάσια χρήματα καί νά βοηθήσουμε οὐσιαστικώτερα τούς δυσκολεμένους. Ἐάν καί ὅλοι ζητοῦν ἀπό τήν Ἐκκλησία μεγαλύτερο καί οὐσιωδέστερο φιλανθρωπικό ἔργο, δυστυχῶς δέν ἔρχονται ὅλοι γιά νά βοηθήσουν σ’ αὐτό τό ἔργο. Ὑπάρχουν ἐπίσης καί κάποιοι, οἱ ὁποῖοι μέ ποικίλους τρόπους ὑπονομεύουν, ἀπαξιώνουν καί συκοφαντοῦν τήν φιλάνθρωπη αὐτή κίνηση τῆς Ἐκκλησίας.
Τελικά, μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ, ὅλο καί περισσότεροι ἄνθρωποι εὐαισθητοποιοῦνται καί συμπαρίστανται στό ἔργο τῆς φιλανθρωπίας τῆς Ἐνορίας μας. Ἄλλωστε καί ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός τούς ἐπαινεῖ καί τούς μακαρίζει, λέγοντας: «Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες ὅτι αὐτοί ἐλεηθήσονται». (Ματθ. Ε’ 7) Νά εἶναι δέ σίγουροι ὅτι ὁ Κύριος θά ἀνταποδώσει πολλαπλασίως τήν ἔμπρακτη φιλανθρωπία πού δείχνουν.
Μέ πολλή ἀγάπη θά ἤθελα νά ἀπευθυνθῶ καί σέ ὅλους ἐκείνους, πού ἔστω καί ἐλάχιστα βοηθήθηκαν κατά τή δύσκολη ὥρα τῆς ζωῆς τους. Δέν θά πρέπει νά ξεχάσουν ποτέ αὐτή τή συμπαράσταση τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτό τό ἐνδιαφέρον ὅλων ἐκείνων, πού μέ τίς μικρές ἤ μεγάλες προσφορές τους ἔδωσαν τήν δυνατότητα στήν ἐνορία νά μπορέσει νά ἐπιτελέσει τό θεάρεστο ἔργο τῆς ἐλεημοσύνης. Νά προσέξουμε πολύ, ἡ ἀχαριστία εἶναι μία διάθεση ψυχῆς ἀποτρόπαιη καί ἀπεχθής. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, μετά τήν θεραπεία τῶν δέκα λεπρῶν καί τήν ἔνδειξη εὐγνωμοσύνης μόνον ἀπό ἕναν ἀπ΄ αὐτούς, λυπήθηκε σφοδρά γιά τήν ἀχαριστία τῶν ὑπολοίπων ἐννέα.
Ὁ εὐγνώμων ἄνθρωπος, ὄχι μόνο δέν λησμονεῖ τήν εὐεργεσία ἀλλά παρακαλεῖ πῶς καί πῶς νά ἔρθει ἡ στιγμή νά τήν ἀνταποδώσει, καί ὄχι μόνο τόσο ὅσο εὐεργετήθηκε ἀλλά καί πολλαπλάσια. Διότι, μή μᾶς διαφεύγει, κάθε μέρα γίνονται γνωστές καινούργιες περιπτώσεις ἀνάγκης. Μή ξεχνᾶμε, ἐπίσης, καί τήν παροιμία τοῦ λαοῦ: «Ὅσα φέρνει ἡ ὥρα, δέν τά φέρνει ὁ χρόνος ὅλος».
Ἡ Ἁγία Γραφή μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι, ἡ ἔμπρακτη εὐγωμοσύνη μπορεῖ νά μᾶς γλυτώσει ἀπό νέες περιπέτειες στή ζωή μας. Ἡ εὐγνωμοσύνη εἶναι ἡ ἀρετή πού ἀγαπᾶ περισσότερο ὁ Θεός. Τόν εὐγνώμονα ἄνθρωπο τόν ἀγαποῦν ὅλοι.
Ἀκόμη, ἀγαπητοί μου, θά μπορούσαμε νά καυχηθοῦμε ἐν Χριστῷ, γιά τό γεγονός ὅτι στή ἐνορία μας ὑπάρχει ἐκτός ἀπό τό Φιλόπτωχο Ταμεῖο καί Ταμεῖο Δανεισμοῦ. Ἀρκετοί συνάνθρωποί μας, πού βρέθηκαν ἐκτάκτως σέ δύσκολη οἰκονομική κατάσταση, βοηθήθηκαν κατά τό δυνατόν. Ἐκείνη τήν δύσκολη ὥρα δέν βρέθηκαν οὔτε φίλοι οὔτε συγγενεῖς οὔτε γονεῖς οὔτε ἀδέλφια οὔτε σύλλογοι οὔτε ὀργανισμοί οὔτε τό κράτος νά βοηθήσει τούς ἀπελπισμένους. Οἱ τράπεζες; Σέ ὅλους εἶναι γνωστό πῶς δανείζουν καί πῶς τά ζητοῦν πίσω. Ἡ ἐνορία μας ὅ, τι δάνεισε, τό δάνεισε χωρίς τόκο καί χωρίς χρονικό περιορισμό. Οὔτε φανέρωσε ποιούς δάνεισε, ἐκτός ἄν οἱ ἴδιοι τό ὁμολόγησαν.
Τό νά δανεισθεῖ κάποιος δέν εἶναι ντροπή οὔτε ἔσχατη κατάπτωση. Ὁ καθένας μπορεῖ νά φθάσει σ΄ αὐτό τό σημεῖο ἀπό ποικίλες αἰτίες. Ὅμως ἡ ἀδιαφορία καί ἡ ἀμέλεια καί ὁ μή προγραμματισμός νά ἐπιστρέψει τό ποσό πού δανείστηκε, αὐτό δέν εἶναι ἔντιμο. Τό Ταμεῖο Δανεισμοῦ τῆς ἐνορίας μας δέν εἶναι ἀνεξάντλητο. Κάποιοι συνεισφέρουν σέ τακτά διαστήματα. Κυρίως ὅμως τό Ταμεῖο ἐνισχύεται ἀπό τίς ἐπιστροφές τῶν χρημάτων τῶν δανεισθέντων. Αὐτό πού θά βοηθήσει, ὥστε νά συνεχίσει νά ὑπάρχει αὐτό τό Ταμεῖο καί νά εἶναι εὔρρωστο, σέ θέση πού νά μπορεῖ νά δανείζει καί σέ ἄλλους συνανθρώπους μας, εἶναι ἡ φιλοτιμία τοῦ καθενός.
Καί ἐδῶ θά ἤθελα νά ἐπαναλάβω ὅτι δέν πρέπει νά ξεχνοῦμε τή στιγμή πού βοηθηθήκαμε. Τότε βοηθήθηκα ἐγώ. Σήμερα μπορεῖ κάποιος ἄλλος νά ἔχει ἀνάγκη βοήθειας, καί τό Ταμεῖο νά μή μπορεῖ νά ἀνταποκριθεῖ. Νά σκεφθοῦμε, λοιπόν, μέ ἀγάπη πρός τόν κάθε δυσκολεμένο πλησίον μας καί νά δείξουμε φιλοτιμία, ἐπιστρέφοντας πίσω, ἔστω καί ἐλάχιστα χρήματα κάθε φορά, μέχρι τήν ἐξόφληση τοῦ δανείου. Εἶναι μεγάλη ξεδιαντροπιά καί ἀναισθησία, ὅταν ἐγώ κάποτε βοηθήθηκα καί τώρα ἀδιαφορῶ νά ἐπιστρέψω αὐτά πού δανείσθηκα. Εἶναι ἁμαρτία!
Κάποιοι θέλοντας νά τούς δικαιολογήσουν θά ποῦν, «οἱ ἄνθρωποι εἶναι δυσκολεμένοι καί γι’ αὐτό δέν μποροῦν νά τά ἐπιστρέψουν». Αὐτό εἶναι ἀλήθεια. Ὅμως ὅσο δυσκολεμένος κι ἄν εἶναι κάποιος, μπορεῖ νά ἐπιστρέφει ἕνα ἐλάχιστο ποσό κάθε φορά πού διευκολύνεται, ἔτσι σάν δεῖγμα φιλοτιμίας. Ὅταν δείχνουμε φιλοτιμία, ἔρχεται ὁ Θεός καί κατά μυστικό τρόπο μᾶς ἐνισχύει καί μᾶς βοηθᾶ. Ὅταν κάνουμε προσπάθεια, ἔρχεται ὁ Θεός καί μᾶς εὐλογεῖ.
Μέσα ἀπό τίς δυσκολίες καί τίς ἀντιξοότητες τῆς ζωῆς μποροῦμε νά σμιλέψουμε τόν ἑαυτό μας. Μποροῦμε νά ἐργασθοῦμε καί νά ἀναπτύξουμε πάμπολλες ἀρετές. Τήν ὑπομονή, τήν ταπείνωση, τήν εὐχαριστία, τήν εὐγνωμοσύνη, τήν καρτερικότητα, νά μή γογγύσουμε, νά μή φθονήσουμε. Νά ἀποκτήσουμε τήν ἀδελφοσύνη, τήν ἀγάπη, τήν ἐλεημοσύνη, τήν φιλανθρωπία, τήν φιλαλληλία, τήν κοινωνικότητα. Νά νιώσουμε ὡς σῶμα Χριστοῦ καί ἀλλήλων μέλη, νά φανερώσουμε τήν Ἐκκλησία μέσα στόν κόσμο. Ἄν κανένας δέν εἶχε καμμία ἀνάγκη, ποιά ἀπό ὅλες τίς ἀρετές θά ἀναπτυσσόταν;
Αὐτός πού ἀντιλαμβάνεται τή δυστυχία καί τόν πόνο τῶν ἀδελφῶν, τῶν πλησίων καί συντρέχει καί ἐλεεῖ, εἶναι εὐλογημένος ἀπ’ τόν Θεό.
Αὐτός πού μέ ταπείνωση δέχεται τήν ἐλεημοσύνη καί δέν λησμονεῖ νά εὐχαριστεῖ, εἶναι εὐλογημένος ἀπ’ τόν Θεό.
Αὐτός πού δέν ξεχνᾶ τόν δανειοδότη καί προσπαθεῖ μέ εὐγνωμοσύνη νά ἐπιστρέψει ὅ, τι δανείσθηκε, εἶναι εὐλογημένος ἀπ’ τόν Θεό.
Ὁ Θεός μᾶς χαίρεται ὅταν μᾶς βλέπει νά ζοῦμε καί νά συμπεριφερόμαστε ὡς ἀδέλφια τοῦ Χριστοῦ, ὡς σῶμα καί μέλη Χριστοῦ, ὡς Ἐκκλησία!
Ἄς δώσουμε, ἀγαπητοί μου, κάθε δόξα καί εὐχαριστία στόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό, γιά ὅλες τίς εὐλογίες Του στήν ἐνορία μας!
Μέ πολλή ἀγάπη Χριστοῦ
ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου
Από 23 Ιανουαρίου 2012 μέχρι 12 Σεπτεμβρίου 2024 η Ενορία πρόσφερε σε 2.117 περιπτώσεις 23.009 κιλά ειδών διατροφής
Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας 