Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

Με εκκλησιαστική ευλάβεια και μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε η Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας που φέτος κλείνει τα 20 χρόνια από τα Θυρανοίξια που έγιναν το 2002.

Την Δευτέρα 18 Ιουλίου 2022, το απόγευμα τελέστηκε ο Μέγας Πανηγυρικός εσπερινός από τους Ιερείς της ενορίας π. Νέστορα και π. Προκόπιο, κατά τον οποίο εψάλη και η αρτοκλασία.

Πριν το τέλος του εσπερινού έγινε η περιφορά ης Αγίας Εικόνας και των Ιερών Λειψάνων του Αγίου πέριξ των Ιερών ναών του Αγίου Σεραφείμ και του Αγίου Νικολάου.

Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής την Τρίτη 19 Ιουλίου 2022, εψαλή η ακολουθία του Όρθρου και στη συνέχεια η πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Μετά το πέρας των ακολουθιών οι Ιερείς ευχαρίστησαν όλους εκείνους που βοήθησαν στον καθαρισμό του Ιερού Ναού και το προαύλιο χώρο καθώς και τα κεράσματα που προσφέρθηκαν τα οποία παρασκεύασαν οι κυρίες της Ενορίας μας.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ 

                                                                                                     Ἰούλιος 2022 

Ἕνα κάθε μήνα.

Ἀγαπητοί μου Ἐνορίτες.

Ἀ­φορ­μή γιά νά γρά­ψω λί­γες σκέ­ψεις αὐ­τόν τόν μή­να πῆ­ρα ἀ­πό δύ­ο φρά­σεις τοῦ Ἀ­πο­στό­λου Παύ­λου. Ἡ πρώ­τη φρά­ση εἶ­ναι ἀ­πό τήν Β΄ Πρός Κο­ριν­θί­ους ἐ­πι­στο­λή, (κεφ. 5ο στί­χο 9): «διό καί φι­λο­τι­μού­με­θα… εὐ­ά­ρε­στοι εἶ­ναι τῷ Κυ­ρί­ῳ»∙ γι᾿ αὐ­τό καί φι­λο­τι­μού­μα­στε νά εἴ­μα­στε εὐ­ά­ρε­στοι στόν Κύ­ριο. Ἡ δεύ­τε­ρη φρά­ση εἶ­ναι ἀ­πό τήν Α΄ Πρός Θεσ­σα­λο­νι­κεῖς ἐπι­στο­λή, (κεφ. 4ο στί­χους 11-12): «φι­λο­τι­μεῖ­σθαι ἠ­συ­χά­ζειν καί πράσ­σειν τά ἴ­δια καί ἐρ­γά­ζε­σθαι ταῖς ἰ­δί­αις χερ­σίν ὑ­μῶν, κα­θώς ὑ­μῖν πα­ρηγ­γεί­λα­μεν, ἵ­να πε­ρι­πα­τεῖ­τε εὐ­σχη­μό­νως πρός τούς ἔ­ξω καί μη­δε­νός χρεί­αν ἔ­χη­τε». Νά προ­σπα­θεῖ­τε μέ φι­λο­τι­μί­α νά ἡ­συ­χά­ζε­τε καί νά ἀ­σχο­λεῖ­στε μέ τίς δι­κές σας ὑ­πο­θέ­σεις καί νά ἐρ­γά­ζε­σθε μέ τά χέ­ρια σας, ὅ­πως σᾶς πα­ραγ­γεί­λα­με, γιά νά συμ­πε­ρι­φέ­ρε­σθε μέ εὐ­πρέ­πεια πρός τούς ἀ­πί­στους, πού εἶ­ναι ἐ­κτός τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, καί νά μήν ἔ­χε­τε ἀ­νάγ­κη ἀ­πό τί­πο­τα. 

Χρη­σι­μο­ποι­εῖ ὁ Ἀ­πό­στο­λος Παῦ­λος ἕ­να ἰ­σχυ­ρό ρῆ­μα: τό φι­λο­τι­μοῦ­μαι, μί­α ἰ­σχυ­ρή ἔν­νοι­α: τήν φι­λο­τι­μί­α, γιά νά μᾶς πεῖ ὅ­τι, ὅ­ποι­ος ἔ­χει φι­λό­τι­μο, προ­σπα­θεῖ νά εἶ­ναι εὐ­ά­ρε­στος στόν Θε­ό καί νά συμ­πε­ρι­φέ­ρε­ται μέ εὐ­πρέ­πεια πρός ὅ­λους τούς ἀν­θρώ­πους.

Ἡ φι­λο­τι­μί­α εἶ­ναι ἐ­κεῖ­νο τό ἔν­το­νο συ­ναί­σθη­μα τι­μῆς καί προ­σω­πι­κῆς ἀ­ξι­ο­πρέ­πειας. Ἡ φι­λο­τι­μί­α εἶ­ναι ἡ εὐ­συ­νει­δη­σί­α, ἡ με­γα­λο­ψυ­χί­α, ἡ ἀ­φι­λο­χρη­μα­τί­α, ἡ εὐ­αι­σθη­σί­α, ἡ συ­ναν­τί­λη­ψη, ἡ προ­θυ­μί­α γιά ἐ­κτέ­λε­ση ἐν­το­λῆς ἤ πα­ρο­χῆς ὑ­πη­ρε­σί­ας. Ὁ φι­λό­τι­μος ἄν­θρω­πος ὅ,τι κά­νει, δέν τόν κου­ρά­ζει οὔ­τε τόν κα­τα­πι­έ­ζει. Τό κά­νει ἀ­πό ἀ­γά­πη, τό κά­νει ἐ­πει­δή ἀ­ξί­ζει, ἐπει­δή εἶ­ναι με­γά­λο, ἐ­πει­δή εἶ­ναι ὑ­ψη­λό. Τό κά­νει ἐ­πει­δή εἶ­ναι γιά τόν ἄν­θρω­πο, γιά τήν οἰ­κο­γέ­νεια, γιά τήν πα­τρί­δα, γιά τά δη­μι­ουρ­γή­μα­τα τοῦ Θε­οῦ, γιά τόν ἴ­διο τόν Θε­ό.

Τό παι­δί, ἀ­πό φι­λο­τι­μί­α, βο­η­θά­ει τούς γο­νεῖς στίς δου­λει­ές, τούς ὑ­πα­κού­ει, τούς σέ­βε­ται. Ζεῖ χω­ρίς σπα­τά­λες, δέν ντρο­πιά­ζει τήν οἰ­κο­γέ­νεια μέ τήν ἀ­πρε­πή συμ­πε­ρι­φο­ρά, με­λε­τᾶ τά μα­θή­μα­τά του, δέν τεμ­πε­λιά­ζει, ἔ­χει σε­βα­σμό πρός ὅ­λους.

Οἱ γο­νεῖς, ἀ­πό φι­λο­τι­μί­α, εἶ­ναι ἐρ­γα­τι­κοί, ἀ­γα­ποῦν τά παι­διά τους, τά παι­δα­γω­γοῦν κα­τά Θε­όν, τά μορ­φώ­νουν κοι­νω­νι­κά. Εἶ­ναι ἠ­θι­κοί καί τί­μιοι. Ἐν­δι­α­φέ­ρον­ται νά ἀ­πο­κτή­σουν κα­λό ὄ­νο­μα στήν κοι­νω­νί­α, γιά νά μή ντρο­πιά­σουν τά παι­διά καί τούς ἀ­πο­γό­νους τους.

Ὁ ὑ­πάλ­λη­λος, ὁ ἐρ­γά­της, ἀ­πό φι­λο­τι­μί­α, ἐρ­γά­ζε­ται ἀ­πο­δο­τι­κά, χω­ρίς ζη­μι­ές, κλο­πές καί ἀ­τι­μί­ες. Ἀ­γα­πᾶ καί σέ­βε­ται τό ἀ­φεν­τι­κό.

Ὁ ἐρ­γο­δό­της, μέ φι­λό­τι­μο, ἐν­δι­α­φέ­ρε­ται γιά τόν ἐρ­γά­τη, τοῦ πα­ρέ­χει τά ἀ­ναγ­καί­α, τόν πλη­ρώ­νει ἱ­κα­νο­ποι­η­τι­κά, τόν συμ­πε­ρι­φέ­ρε­ται μέ σε­βα­σμό.

Ὁ δά­σκα­λος, ὁ κα­θη­γη­τής, πού ἔ­χει φι­λό­τι­μο, ἀ­γα­πᾶ τούς μα­θη­τές, ἐν­δι­α­φέ­ρε­ται γιά αὐ­τούς, προ­σπα­θεῖ νά τούς μορ­φώ­σει μέ τά ὑ­γι­ῆ ἤ­θη καί ἔ­θι­μα, ἀ­γω­νί­ζε­ται νά τούς δι­α­παι­δα­γω­γή­σει σύμ­φω­να μέ τίς δι­α­χρο­νι­κές ἀ­ξί­ες καί τά ὑ­ψη­λά ἰ­δα­νι­κά.

Ὁ Ἱ­ε­ρέ­ας, ὁ Ἐ­πί­σκο­πος, ἀ­πό φι­λό­τι­μο, προ­σπα­θεῖ νά εἶ­ναι εὐ­ά­ρε­στος στόν Θε­ό καί στούς ἀν­θρώ­πους. Δι­δά­σκει στούς πι­στούς τό θέ­λη­μα τοῦ Θε­οῦ, τούς ἐ­νι­σχύ­ει, τούς πα­ρη­γο­ρεῖ, ἐν­δι­α­φέ­ρε­ται παν­τοι­ο­τρό­πως, προ­σεύ­χε­ται, τε­λεῖ τά Μυ­στή­ρια, ἐρ­γά­ζε­ται τίς ἀ­ρε­τές, ἐξ­α­γι­ά­ζε­ται. Ζεῖ ἀ­σκη­τι­κά καί ἐκ­κλη­σι­α­στι­κά. Ἀ­σκεῖ τήν ἀ­φι­λο­χρη­μα­τί­α καί τήν ἐ­λε­η­μο­σύ­νη.

Ὁ κά­θε πι­στός, ἔ­χον­τας φι­λό­τι­μο, ἐ­πι­θυ­μεῖ νά γνω­ρί­σει τόν λό­γο τοῦ Θε­οῦ, ἀ­γω­νί­ζε­ται πνευ­μα­τι­κά, ἀ­πο­κό­πτει τά πά­θη, ἀ­σκεῖ­ται στήν ἀ­ρε­τή, ἀ­πο­φεύ­γει τά σκάν­δα­λα, ἀν­τι­λαμ­βά­νε­ται τόν πλη­σί­ον. Ἡ ἀλ­λη­λο­βο­ή­θεια εἶ­ναι δια­ρκές μέ­λη­μά του. Δέν πα­ρα­λεί­πει τήν εὐ­γνω­μο­σύ­νη. Ὁ ἁ­για­σμός εἶ­ναι ὁ τρό­πος ζω­ῆς του.

Ὁ ἄν­θρω­πος τοῦ Θε­οῦ εἶ­ναι φι­λό­τι­μος πρός ὅλους καί ὅ­λα. Φρον­τί­ζει γιά τό σπί­τι του, τή γει­το­νιά του, τήν πό­λη του, τήν πα­τρί­δα του, τή φύ­ση ὅ­λη. Ἀ­πό φι­λό­τι­μο. Ἀ­πό ἀ­γά­πη. Δέν ξο­δεύ­ει, δέν κα­τα­στρέ­φει, δέν σπα­τα­λᾶ, δέν ἀ­σω­τεύ­ει, δέν βρω­μί­ζει. Προ­σφέ­ρει ἐ­θε­λον­τι­κά, προ­σφέ­ρει ἀ­πό τό ὑ­στέ­ρη­μά του, ἐν­δι­α­φέ­ρε­ται γιά τό κοι­νω­νι­κό σύ­νο­λο. Πρίν ἀ­πό ὅ­λα αὐ­τά, ἔ­χον­τας φι­λο­τι­μί­α, προ­σπα­θεῖ νά δι­ορ­θώ­νε­ται κα­θη­με­ρι­νά.

 Ὁ ἄν­θρω­πος τοῦ Θε­οῦ, ὁ φι­λό­τι­μος, δέν προ­κα­λεῖ μέ τήν ἐ­πί­δει­ξη τοῦ πλού­του, οὔ­τε μέ τήν ἐ­φή­με­ρη ἰ­σχύ, οὔ­τε μέ τό ἄ­σε­μνο ντύ­σι­μο, οὔ­τε μέ τήν ἀ­θυ­ρο­στο­μί­α του. Σέ­βε­ται τόν ἑ­αυ­τό του καί τούς ἄλ­λους, σέ­βε­ται τούς μι­κρούς καί τούς ἀ­νήμ­πο­ρους. Δέν ζεῖ κο­σμι­κά. Ἔ­χει φό­βο Θε­οῦ, ἀ­γα­πᾶ τόν Θε­ό καί ὑ­πα­κού­ει στόν Θε­ό.

Ὁ ἄν­θρω­πος τοῦ Θε­οῦ ζεῖ σύμ­φω­να μέ τό θέ­λη­μα τοῦ Θε­οῦ ἀ­πό φι­λο­τι­μί­α. Εἶ­ναι εὐ­αί­σθη­τος, εἶ­ναι εὐ­γε­νι­κός, εἶ­ναι εὐ­γνώ­μων, εἶ­ναι συ­νε­τός καί σώ­φρων.

Συλ­λο­γί­ζε­ται: Ἄν ὁ Θε­ός τα­πεί­νω­σε τόν ἑ­αυ­τό του καί ἔ­γι­νε ἄν­θρω­πος καί σταυ­ρώ­θη­κε καί πέ­θα­νε γιά μέ­να, ἐ­γώ τί πρέ­πει νά κά­νω γι᾿ Αὐ­τόν; Πῶς πρέ­πει νά στα­θῶ ἀ­πέ­ναν­τί Του; Καί ἡ ἀ­πάν­τη­ση ἔρ­χε­ται αὐ­θόρ­μη­τα: Νά ζή­σω ὅ­πως θέ­λει Αὐ­τός, ὁ Κύ­ριός μου καί ὁ Σω­τή­ρας μου Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός.

Εἶ­ναι αὐ­τό πού το­νί­ζει ὁ Ἀ­πό­στο­λος Παῦ­λος: ­«Ἡμεῖς φι­λο­τι­μού­με­θα εὐ­ά­ρε­στοι τῷ Κυ­ρί­ω εἶ­ναι». (Β΄ Κορ. Ε΄ 9). Ἐ­μεῖς, ἀ­πό φι­λό­τι­μο, θέ­λου­με νά εἴ­μα­στε εὐ­ά­ρε­στοι στόν Χρι­στό.

Μέ κά­θε εὐ­χή καί εὐ­λο­γί­α

νά ἀ­πο­κτή­σου­με φι­λο­τι­μί­α

(†) Πρω­το­πρε­σβύ­τε­ρος Βα­σί­λει­ος Λ. Βα­σι­λεί­ου

Την Κυριακή 3 Ιουλίου 2022, στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου τελέσθηκε ο Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Αθανασίου, πλαισιωμένος από του Ιερείς του ναού. Ο Σεβασμιώτατος μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας όρισε το νέο εφημέριο του Ναού τον Αρχιμανδρίτη π. Νικόλαο Γιαννουσά Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως μας.

Την Τετάρτη 15 Ιουνίου 2021, πραγματοποιήθηκε η λήξη των κατηχητικών σχολείων της Ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας για την κατηχητική χρονιά 2021 – 2022 στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού, παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Αθανασίου.

Τα τμήματα που λειτούργησαν για την κατηχητική χρονιά 2021-2022 ήταν :

Για παιδιά Α΄ Δημοτικού, Νηπιαγωγείου και Παιδικού Σταθμού με κατηχήτριες : την διακόνισσα Ειρήνη Αγγελίνα και την Τατιάνα Τζάλια.

Για παιδιά Β΄ και Γ΄ Δημοτικού, με κατηχήτριες : την Δήμητρα Λογδανίδου και Ματίνα Ζιώγου με βοηθό την μαθήτρια Βασιλική Πάντου.

Για παιδιά Δ΄, Ε΄ και Στ΄ με κατηχήτριες: την Περιστέρα Μάνιου και την Περιστέρα Σβώλη με βοηθό τη μαθήτρια Ελένη Λεζγίδη.

Για παιδιά Γυμνασίου με κατηχήτρια την Ευφημία Ώττα και βοηθό την Τατιάνα Τζάλια.

Για παιδιά Λυκείου ,με κατηχητή τον πατέρα Προκόπιο Διδήλη.

Τμήμα ενηλίκων με κατηχητή τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ. κ. Αθανάσιο.

Τη γιορτή μετά την παρουσίαση των τμημάτων άνοιξε το πρώτο τμήμα.

Με ιδιαίτερη χάρη παρουσίασε τραγουδάκια και παιχνίδια ρυθμικής αγωγής. Ακολούθησε το δεύτερο τμήμα με θεατρικό και χριστιανικά τραγούδια. Με την ευκαιρία συμπληρώσεως των 200 χρόνων από την κύρηξη της Επανάστασης του 1821 και με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου, θέμα της φετινής χρονιάς ήταν οι Νεομάρτυρες. Νεομάρτυρες ονομάζονται όλοι εκείνοι που δεν δέχτηκαν να αρνηθούν τον Χριστό ή που Τον αρνήθηκαν, μετάνοιωσαν, και οδηγήθηκαν στο μαρτύριο, από την άλωση της Kωνσταντινούπολης το 1453 μέχρι το 1821 και έπειτα μέχρι την Μικρασιατική Καταστροφή.

Το τμήμα του Γυμνασίου παρουσίασε το ιστορικό πλαίσιο της εποχής ενώ τα παιδιά του Δημοτικού μερικούς από τους νεομάρτυρες που διδάχτηκαν.

Το σύνθημα της γιορτής ήταν: «Απόγονοι Νεομαρτύρων και Ηρώων».

Μεγάλο το καύχημα, μεγάλη η ευθύνη. Τη γιορτή έκλεισε ο Σεβασμιώτατος κ. κ. Αθανάσιος, ο οποίος επισήμανε την προσφορά των Νεομαρτύρων στο Έθνος μας.  Στο τέλος μοιράσθηκαν βιβλία από το βιβλιοπωλείο της ενορίας μας στους κατηχητές και στους τακτικούς μαθητές και ενθύμια που επιμελήθηκαν οι κατηχήτριες σε όλα τα παιδιά.

Στην μνήμη του πατρός Βασιλείου προσφέρθηκε παγωτό σε όλα τα παιδιά και τους παρευρισκομένους χορηγία του κ. Ζήση Χασιώτη.