Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ

ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ 

Ἀ­πρί­λιος 2023

Ἕνα κάθε μήνα.

Εἶ­παν: «Ἄν ἀρ­γοῦ­σε νά ἔλ­θει ὁ Χρι­στός στή γῆ, θά εὕ­ρι­σκε τό πτῶ­μα τῆς ἀν­θρω­πό­τη­τας…». Τέ­τοι­α ἦ­ταν ἡ κα­τά­στα­ση ἐ­κεί­νη τήν ἐ­πο­χή. Ἡ ἀ­πο­στα­σί­α τοῦ ἀν­θρώ­που ἀ­πό τόν Θε­ό τόν ἄν­θρω­πο τόν εἶ­χε κά­νει ἀ­πάν­θρω­πο. Καί ἔ­γι­νε ὁ Θε­ός ἄν­θρω­πος, γιά νά ἐ­πα­να­φέ­ρει τόν ἄν­θρω­πο ὄ­χι ἁ­πλῶς στήν προ­η­γού­με­νη θέ­ση του, ἀλ­λά νά τόν ἀ­νε­βά­σει πιό πά­νω, νά τόν κά­νει θε­ό κα­τά χά­ριν!

Ὁ Ἠ­λί­ας Μη­νιά­της, στίς δι­δα­χές του, ἀ­πο­ρεῖ καί λέ­ει: «Πῶς ἔ­κα­μεν ὁ Θε­ὸς τὸν ἄν­θρω­πον καὶ πῶς ἔ­κα­μεν ὁ ἄν­θρω­πος τὸν Θε­όν! Ὁ Θε­ὸς μέ­σα εἰς τὸν πα­ρά­δει­σον τῆς τρυ­φῆς ἔ­λα­βε χῶ­μα ἀ­πὸ τῆς γῆς, τὸ ἔ­πλα­σε μὲ τὰς χεῖ­ράς του, τὸ ἐμ­ψύ­χω­σε μὲ τὴν πνο­ήν του, τὸ ἐ­τί­μη­σε μὲ τὴν εἰ­κό­να του καὶ ἐ­ποί­η­σε τὸν ἄν­θρω­πον. Ὁ ἄν­θρω­πος ἐ­πά­νω εἰς τὸ ὄ­ρος τοῦ Γολ­γο­θᾶ ἐ­κα­τά­στη­σε τὸν Θε­ὸν χω­ρὶς μορ­φήν, χω­ρὶς πνο­ήν, ὅ­λον αἷ­μα, ὅ­λον πλη­γὰς προ­ση­λω­μέ­νον εἰς ἕ­να ξύ­λον. Βλέ­πω ἐ­δῶ ἕ­ναν Ἰ­η­σοῦ Χρι­στὸν κα­θὼς τὸν ἐ­κα­τά­στη­σεν ὁ ἄν­θρω­πος, χω­ρὶς κάλ­λος, χω­ρὶς εἶ­δος ἀν­θρώ­που, ἐ­στε­φα­νω­μέ­νον μὲ ἀ­κάν­θας, κα­τά­δι­κον, ἄ­τι­μον, ἐν μέ­σῳ δύ­ο λη­στῶν, εἰς τὴν ἀ­γω­νί­αν τοῦ πλέ­ον ἐ­πω­δύ­νου θα­νά­του…»

Ἄν, ἀ­γα­πη­τοί μου ἀ­δελ­φοί, οἱ ἄν­θρω­ποι, μέ­σα στό βά­θος τῆς κα­κί­ας τους, κα­τόρ­θω­σαν νά σταυ­ρώ­σουν τόν Θε­άν­θρω­πο, πο­λύ πε­ρισ­σό­τε­ρο κα­τορ­θώ­νουν νά σταυ­ρώ­νουν τούς συ­ναν­θρώ­πους τους!

Ὅ­σο βα­δί­ζου­με πρός τά ἔ­σχα­τα τῆς Ἱ­στο­ρί­ας τῆς ἀν­θρω­πό­τη­τας, τό­σο ἡ κα­κί­α πλε­ο­νά­ζει. Εἶ­ναι τό φυ­σι­κό ἀ­πο­τέ­λε­σμα τῆς ἀ­πο­στα­σί­ας τῶν ἀν­θρώ­πων ἀ­πό τόν ἀ­λη­θι­νό Θε­ό. Οἱ ἄν­θρω­ποι χω­ρίς Θε­ό, μό­νο κα­κό μπο­ροῦν νά προ­ξε­νή­σουν. Καί τό βλέ­που­με. Βλέ­που­με πο­λέ­μους, ξε­ρι­ζω­μούς, ἀ­δι­κί­ες, ἐγ­κλή­μα­τα, ἀ­νη­θι­κό­τη­τες, ρα­δι­ουρ­γί­ες, συ­κο­φαν­τί­ες…Βλέ­που­με κρά­τη ἰ­σχυ­ρά ἐ­ναν­τί­ον ἀ­δυ­νά­των. Συ­να­σπι­σμούς κρα­τῶν νά ἐ­πι­βάλ­λουν τό ἄ­δι­κο ″δί­και­ο″ στήν οἰ­κου­μέ­νη. Βλέ­που­με πλου­σί­ους κα­τά πτω­χῶν. Ἰ­σχυ­ρούς τῆς ἡ­μέ­ρας κα­τά τοῦ συ­νό­λου τοῦ λα­οῦ. Δι­ε­στραμ­μέ­νους κα­τά ἁ­πλῶν ἀν­θρώ­πων. Γο­νεῖς ἐ­ναν­τί­ον ἀ­νυ­πε­ρά­σπι­στων ἐμ­βρύ­ων. Τόν κά­θε δυ­να­τό τῆς στιγ­μῆς κα­τά τοῦ κά­θε ἀ­δυ­νά­του.

Καθ᾽ ὅ­λη τή διά­ρκεια τῆς Ἱ­στο­ρί­ας ἄν­θρω­ποι σταυ­ρώ­νουν ἀν­θρώ­πους!

Γι᾽ αὐ­τό ἦρ­θε ὁ Θε­ός καί ἔ­γι­νε ἄν­θρω­πος καί σταυ­ρώ­θη­κε∙ γιά νά στα­μα­τή­σουν οἱ ἄν­θρω­ποι νά σταυ­ρώ­νουν τούς συ­ναν­θρώ­πους τους.

Καί αὐ­τό ἔ­γι­νε πραγ­μα­τι­κό­τη­τα: Ἔ­χου­με τούς ἀν­θρώ­πους τοῦ Θε­οῦ∙ εἶ­ναι ὅ­λοι ἐ­κεῖ­νοι πού ἀ­κο­λου­θοῦν πι­στά τόν σταυ­ρω­μέ­νο Κύ­ριο Ἰ­η­σοῦ Χρι­στό καί δέ­χον­ται καί τόν Λό­γο του καί τή ζω­ή του.

Κά­θε και­νούρ­γιος ἄν­θρω­πος ὁ ὁ­ποῖ­ος ξε­κι­νᾶ νά ἀ­κο­λου­θεῖ τόν ἐ­σταυ­ρω­μέ­νο Θε­άν­θρω­πο Ἰ­η­σοῦ Χρι­στό, μει­ώ­νει τό στρα­τό­πε­δο τοῦ κα­κοῦ καί συν­τε­λεῖ στήν ἐ­λάτ­τω­ση τῶν ὑ­πο­ψη­φί­ων νά σταυ­ρω­θοῦν.

Ὁ Χρι­στός σέ ὅ­λη τή διά­ρκεια τῆς Ἱ­στο­ρί­ας βα­δί­ζει μπρο­στά μας σταυ­ρω­μέ­νος. Ἄν ἀ­κο­λου­θή­σου­με τά χνά­ρια του, θά τόν συ­ναν­τή­σου­με πά­λι μπρο­στά μας ἀ­να­στη­μέ­νο. Ἄν ἐ­πι­λέ­ξου­με τή δι­κή μας σταύ­ρω­ση, δέν θά ὑ­πάρ­ξει ἄλ­λος σταυ­ρω­μέ­νος. Καί ὄ­χι μό­νο αὐ­τό, ἀλ­λά καί θά φθά­σου­με ἀ­να­στη­μέ­νοι στήν οὐ­ρά­νια Βα­σι­λεί­α.

Ἤ­δη πε­τύ­χα­με τόν σκο­πό μας! Ἤ­δη μοι­ά­σα­με τό Χρι­στό! Τί ἄλ­λο θέ­λου­με;

Μέ πολ­λές σταυ­ρο­α­να­στά­σι­μες εὐ­χές!

(†) Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

Με την παρουσία πιστών και την δέουσα κατάνυξη τελέστηκε το απόγευμα της Παρασκευής 31 Μαρτίου 2023, ο Ακάθιστος Ύμνος προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, από τον πρωτοσύγκελο της Ιεράς Μητροπόλεως μας Αρχιμανδρίτη π. Νικόλαο και πλαισιωμένος από τους Ιερείς της ενορίας μας, ενώπιον της Ιεράς και θαυματουργής εικόνας της Παναγίας Ελεούσας από την Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μικροκάστρου και τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Παρθενίου, Αγίου Κοσμά Αιτωλού και Αγίου Τρύφωνα.

Στο τέλος της ακολουθίας ο π. Νικόλαος μίλησε σχετικά για τον ύμνο του Ακαθίστου και για κάθε οίκο ξεχωριστά.

Μια ώρα περίπου αργότερα από το τέλος της Ακολουθίας τελέστηκε και Ιερά Αγρυπνία του Ακαθίστου μέσα σε κλίμα κατάνυξης και ευγνωμοσύνης προς το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου.