Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

 Μεγάλη Παρασκευή 13 Απριλίου 2012

«Δόξα τη  μακροθυμία σου Κύριε! Δόξα σοι!»

Αυτόν τον λόγο Σού είπαμε. Αυτόν τον λόγο Σού λέμε.

Η μακροθυμία Σου είναι η μόνη ελπίδα μας.

Δεν θέλω, Κύριε, να μιλήσω αυτή την ώρα στο λαό Σου, για Σένα, για την αγάπη Σου, πού μέτρο της είναι ο Σταυρός Σου.

Θέλω να μιλήσω σε Σένα, για μας, τον λαό Σου. Θέλω να Σου μιλήσω ως ποιμένας του λαού Σου.

Μεγάλη Παρασκευή σήμερα, αλλά αυτή τη Μεγάλη Παρασκευή δεν την φοβάμαι!

Μεγάλη Παρασκευή σήμερα, αλλά αυτή τη Μεγάλη Παρασκευή τη χαίρομαι, γιατί μετά από αυτήν ακολουθεί η Ανάσταση!

Την κάθε Μεγάλη Παρασκευή, βλέπω τόσο καθαρά την αγάπη Σου, που μέτρο της έχει το Σταυρό! Πόσο αγαπημένος είναι ο Σταυρός Σου! Αφού κάθε  φορά μας δείχνει πόσο μας αγάπησες. Αλλά αυτή η αγάπη Σου, γεννά την ελπίδα μέσα στις ψυχές μας.

Αυτό που φοβάμαι, Κύριε, είναι η Μεγάλη Παρασκευή της Πατρίδας μου. Γιατί αυτή, χωρίς Εσένα, δεν έχει την προοπτική της Ανάστασης.

Τη Μεγάλη Παρασκευή της Πατρίδας μου φοβάμαι, γιατί φτάσαμε σ’ αυτήν επειδή «απέστημεν από Σου».

Την Μεγάλη Παρασκευή της Πατρίδας μου φοβάμαι, γιατί ο δρόμος της Ανάστασης θα είναι πολύ μακρύς, αν έλθει ποτέ!

Ακούγοντας, χθες βράδυ, τα  τροπάρια ένοιωσα ότι, αυτά δεν μιλούσαν πλέον για το γένος των Εβραίων, αλλά για μας, για το δικό μας γένος, που φάνηκε κάποτε ότι, θα γινόταν ένας νέος εκλεκτός λαός. Χάρηκες κάποτε, όταν άκουσες ότι σε ζητούσαν να σε δουν κάποιοι Έλληνες και είπες: «ήλθε η ώρα για να δοξασθεί ο Υιός του ανθρώπου», και  οι Πατέρες μας Σε δόξασαν.

Εμείς όμως σήμερα, οι άρχοντες και ο  λαός Σου, σε αρνηθήκαμε. Σε προδώσαμε, «κενά κατά Σου εμελετήσαμε».

«Άρχοντες λαού συνήχθησαν κατά του Κυρίου και κατά του Χριστού αυτού». Και οι δικοί μας άρχοντες έχουν εδώ και χρόνια συνασπισθεί εναντίον Σου και εναντίον της Εκκλησίας Σου.

Θέλουν  τα παιδιά  μας να μην μαθαίνουν για Σένα στα σχολεία τους. Θέλουν να μην βλέπουν ούτε το πρόσωπό Σου. Θέλουν η πίστη Σε σένα να μην φαίνεται πουθενά. Άθεοι άρχοντες ζητούν, η πίστη του λαού Σου, η πίστη των παιδιών Σου, να μη φαίνεται πουθενά.

Πέρυσι τέτοια ημέρα, Μεγάλη Παρασκευή, οι ορκισμένοι εχθροί Σου, έπαιξαν ένα ντοκιμαντέρ, αμφιβόλου επιστημονικής τεκμηρίωσης, για να Σε χλευάσουν και να Σε αμφισβητήσουν και να εμπαίξουν την πίστη του λαού Σου.

Αλλά και σε κάθε μεγάλο γεγονός της ζωής Σου, γεγονός όμως που αφορά άμεσα και τη δική  μας ζωή, προσπαθούν άλλοτε με κάποιο κώδικα ντα Βίντσι, άλλοτε με κάποιο κινηματογραφικό έργο, άλλοτε με κάποιο βιβλίο να σε αμφισβητήσουν, να  κλονίσουν την πίστη του λαού στο ευλογημένο πρόσωπό Σου.

Άθεοι άρχοντες πολέμησαν και πολεμούν με πάθος την Εκκλησία Σου. Την υπονομεύουν. Την διασύρουν. Λασπολογούν εναντίον Της.

Τους φοβίζει το πνευματικό μέγεθος και το μεγαλείο Της, τους τρομάζει, γιατί οι ίδιοι είναι μικροί, πολύ μικροί. Τους τρομάζει, γιατί στο  χτύπημα της καμπάνας, ο λαός συνάγεται αυθόρμητα.

Ακούσαμε το παράπονό Σου, για τους Ιουδαίους: «Λαός μου τι εποίησά σοι και τι μοι ανταπέδωκας! Αντί του μάννα χολήν, αντί του ύδατος όξος, αντί του αγαπάν με Σταυρώ με προσηλώσατε! Ουκέτι στέγω, λοιπόν, καλέσω μου τα έθνη, κακείνα με δοξάσουσι».

Αυτό το παράπονο νοιώθουμε να απευθύνεις και σε μας σήμερα: Λαέ μου τι σας έκανα και τι μου ανταποδίδετε; Σας τίμησα και με ατιμάζετε. Τίμησα το γένος σας, επιλέγοντας από αυτό τους μεγάλους πατέρες της Εκκλησίας Μου.

Τίμησα τη γλώσσα σας κάνοντάς την γλώσσα του Ευαγγελίου μου. Ανέδειξα και δόξασα το γένος σας μέσα από τη χιλιόχρονη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Σας στήριξα όταν δουλωθήκατε. Σας χάρισα την πίστη Μου, για να μην αλλοιωθείτε ως γένος και σβήσετε.

Σας χάρισα την Εκκλησία Μου, για να γίνει  κιβωτός του λαού σας. Ανέδειξα ανθρώπους πίστεως, που με τους αγώνες τους σας οδήγησαν στην ελευθερία. Σε κάθε δύσκολη ώρα της πατρίδας σας, η πίστη σε μένα ήταν το στήριγμά σας, η πηγή της εμπνεύσεώς σας.

Και εσείς τι μου ανταποδώσατε; Με προδώσατε και με προδίδετε. Πολεμήσατε και χλευάσατε την Εκκλησία Μου. Αρνηθήκατε το θέλημά μου. Διώξατε τους πιστούς μου. Βλασφημήσατε το όνομά μου. Συναγωνίζεσθε σε πράξεις και λόγους απαξίωσης της Πίστεως. Προσπαθείτε να αρνηθείτε κάθε σχέση μαζί Μου. Δεν διαλέξατε Εμένα, διαλέξατε τους Βαραββάδες.

Δεν πιστέψατε σε μένα, εμπιστευθήκατε τους ληστές. Δεν καταλάβατε ότι, εκείνοι που πολεμούσαν εμένα, είχαν στόχο εσάς. Τους ζητήσατε, τρέξατε πίσω τους, τους πιστέψατε και εκείνοι σας πούλησαν, σας κατέστρεψαν.

Γίνατε και εσείς  λαός δυσσεβής και παράνομος. Δεν διαλέξατε εμένα ως Κύριό σας, αλλά τον Καίσαρα. Ζητήσατε με τον τρόπο σας, το Αίμα μου να πέσει επάνω σας και επάνω στα παιδιά σας. Σήμερα ζείτε το αποτέλεσμα της αποστασίας σας.

Είχα προειδοποιήσει τους Ιουδαίους: «Ιδού αφίεται ο οίκος υμών έρημος». Λίγο αργότερα ο Ρωμαίος αυτοκράτορας δεν άφησε πέτρα πάνω στην πέτρα.

Βαδίζετε στα ίχνη τους. Οι εχθροί σας δεν είναι έξω και μακριά, αλλά μέσα στον τόπο σας. Μόνο η μετάνοιά σας θα σας σώσει. Το θαύμα δεν θα έλθει από τους άρχοντες αυτού του κόσμου, αλλά όπως και τις άλλες φορές, μόνο από μένα.

Αλλά δεν το πιστεύετε πια. Κινδυνεύει και ο δικός σας οίκος να γίνει έρημος.

Κύριε νοιώθω βαθειά το παράπονό Σου. Είναι απόλυτα αληθινό και δικαιολογημένο. Προσδοκώ Κύριε την Ανάστασή Σου.

Από εκεί αντλώ δύναμη. Φοβάμαι όμως, για τη Μεγάλη Παρασκευή της Πατρίδος μου.

Κολόβωσε, Σε παρακαλώ τη διάρκειά της. Kάνε, να μην είναι μακρινή η νύχτα.

Δόξα τη μακροθυμία σου, Κύριε! Kαι χάρισέ μας τη μετάνοια, για να την αξιοποιήσουμε.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Η μνήμη της θριαμβευτικής εισόδου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα γιορτάστηκε πανηγυρικά στην Ενορία του Αγίου Νικολάου στη Σιάτιστα, την Κυριακή 8 Απριλίου 2012.

Από το χάραμα ακόμη, γυναίκες ερχόταν στο Ναό, για να πάρουν Βάϊα, να πάνε να τα τοποθετήσουν στους τάφους των προσφιλών τους προσώπων στο κοιμητήριο του Αγίου Νικάνορος.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος, χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε στην Κυριακάτικη πανηγυρική αρχιερατική Θεία Λειτουργία των Βαΐων, εν μέσω των Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως, του πρωτοσυγκέλου π. Εφραίμ, των πρωτοπρεσβυτέρων της Ενορίας π. Βασιλείου και π. Νέστορος, του π. Αμβροσίου Χοροζίδη, του π. Ανθίμου, του π. Βασιλείου Καλλιακμάνη, του π. Χαρίτωνος και του διακόνου Γρηγορίου, των Ιεροψαλτών, μεγάλου αριθμού εκκλησιάσματος και τοπικών Αρχόντων.

Κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος  Μητροπολίτης τέλεσε το μυστήριο της χειροτονίας εις Πρεσβύτερον, του Διακόνου Γρηγορίου Κεσελόπουλου.

Ο νεοχειροτονηθείς, εμφανώς συγκινημένος, ανέφερε ότι όταν δέχτηκε την ιερατική κλίση, η έκπληξή του ήταν μεγάλη, αφού μέχρι τότε ούτε σαν ιδέα δεν περνούσε από το μυαλό του η ιερατική οδός, ως προσωπική πορεία.

Την απάντηση στο ερώτημα, «πώς ξαφνικά γέμισε από τον πόθο της ιεροσύνης», έλαβε από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σιατίστης κ. Παύλο, θυμίζοντάς του τον Απόστολο Παύλο και το παράδειγμα της δικής του κλίσεως.

Στο τέλος επικαλέστηκε τη βοήθεια και τη μεσιτεία της Υπεραγίας Θεοτόκου, του παναγίου Ιεράρχου Νικολάου, του προστάτου του, Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και πάντων των Αγίων, ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις τρικυμίες της Ιεροσύνης και του βίου εν γένει.

Ο Μητροπολίτης κ.κ. Παύλος, αφού αναφέρθηκε στην εορτή των Βαΐων, που γιορτάζει η εκκλησία μας, έκανε αναφορά και στα επίκαιρα μηνύματα της ημέρας αυτής, που είναι η ερμηνεία, η απάντηση και ο δρόμος για τη σημερινή δεινή κρίση που ζούμε όλοι μας. «Όλα αυτά που ζούμε τον τελευταίο καιρό,» είπε, «έχουν την αναφορά τους σε δύο γεγονότα: στην ανευθυνότητα των αρχόντων, (γιατί ποτέ δεν υπήρξαν αληθινοί άρχοντες), και στην ανευθυνότητα του λαού, που σήμερα ξέρει να επευφημεί και αύριο να σταυρώνει. Αυτή είναι η πραγματικότητά μας. Και όλα αυτά, γιατί αρνηθήκαμε Αυτόν, που είναι ο όντως άρχοντας.

Ο Χριστός, η πίστη του, η Εκκλησία του, για πολλούς ανθρώπους με δόλιους σκοπούς, είναι ενοχλητικός. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθήσαμε αυτή τη λυσσώδη επίθεση εναντίον της Εκκλησίας, εναντίον του προσώπου του Χριστού. Άραγε, γιατί τόσο μένος και πάθος; Επειδή η Εκκλησία έπρεπε να εξουδετερωθεί, έπρεπε να σιωπήσει. Γιατί; Επειδή έπρεπε ο λαός να μην έχει στήριγμα, ώστε εύκολα να συντριβεί. Και τελικά, το αποτέλεσμα ήρθε. Δεν συνετρίβη όμως η Εκκλησία,  συνετρίβη αυτός ο τόπος, από τις ανομίες όλων μας.

Και απευθυνόμενος στον διάκονο του είπε: «… σε μια τέτοια εποχή καλείσαι να εισέλθεις στην Εκκλησία του Χριστού και να την διακονήσεις…»

Τον νουθέτησε, πατρικά, «να είναι πράος και ταπεινός τη καρδία, να είναι σιωπηλός, να βρίσκεται σ’ ένα κλίμα περίσκεψης και προβληματισμού και να ζητάει το έλεος του Θεού, διότι αυτό που του δωρίζει ο Θεός με το μυστήριο της ιερωσύνης και αυτό που είναι ως άνθρωπος η απόσταση είναι τεράστια. Η ιερωσύνη είναι δωρεά του Θεού και θα κληθεί κάποτε να δώσει λόγο γι’ αυτή τη δωρεά. Να έχει καθαρή τη μαρτυρία της συνειδήσεώς του και να εργάζεται, ώστε το πνεύμα το Άγιο που θα κατέλθει την ώρα του μυστηρίου, να σκηνώσει μέσα στον έσω της καρδίας άνθρωπο, να φωτίζει το νου του και να οδηγεί τα διαβήματά του.»

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο νεοχειροτονηθείς Πρεσβύτερος Γρηγόριος μοίρασε το αντίδωρο στο πολυπληθές εκκλησίασμα, και δέχθηκε τις συγχαρητήριες ευχές του Ποιμενάρχου, των συλλειτουργησάντων κληρικών και των συμπροσευχηθέντων ευλαβών χριστιανών.

Ακολούθησε μικρό κέρασμα στο Ενοριακό πνευματικό κέντρο του Ναού, στους κληρικούς και στους καλεσμένους του π. Γρηγορίου, το οποίο πρόσφερε η οικογένεια του νεοχειροτονηθέντος.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας και της χειροτονίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιατίστης κ. Παύλος, ο Αρχιμανδρίτης π. Εφραίμ, οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και ο π. Νέστορας, οι π. Αμβρόσιος, π. Άνθιμος, π. Βασίλειος, π. Χαρίτων και π. Γρηγόριος μαζί με  όλο το Εκκλησίασμα, συνόδευσαν την Αγία Εικόνα της Παναγίας Ελεούσας από τον Ιερό Ναό μέχρι την είσοδο της πόλης. Καθ’ όλη τη διαδρομή, οι ιεροψάλτες έψαλλαν τον Παρακλητικό κανόνα στην Υπεραγία Θεοτόκο. Στην είσοδο της πόλης έγινε δέηση, έψαλλαν το απολυτίκιο της κοιμήσεως της Θεοτόκου και ανεχώρησαν πολλοί πιστοί για το μοναστήρι, κρατώντας στα χέρια την εικόνα της Παναγίας, την οποία συνόδευσε και ο Ιερέας π. Νέστορας.

Παρέστησαν ο Αντιδήμαρχος της πόλεως κ. Παναγιώτης Γαρούφος, ο Πρόεδρος και ο Σύμβουλος της Δημοτικής Κοινότητας Σιάτιστας κ. Αθανάσιος Καρακώστας και κ. Σωτήριος Λέγγος, και ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Βασίλειος Ώττας.

Η αδελφότητα της Ιεράς Μονής, με τον π. Ιωάννη, υποδέχθηκαν την Αγία Εικόνα στην είσοδο του Μοναστηριού, ψάλλοντας το απολυτίκιό της. Όταν μπήκαν στο Ναό έψαλλαν την παράκληση και ανεχώρησαν.

Η Αγία εικόνα της Παναγίας Ελεούσας έμεινε στην Ενορία του Αγίου Νικολάου 34 ημέρες και την υποδέχθηκαν οι χριστιανοί στα σπίτια τους με ευλάβεια και χαρά για την ευλογία που φέρνει.

Ευχόμαστε, ο νέος κληρικός π. Γρηγόριος, να είναι άξιος Ιερέας και να βιώνει καθημερινά «την ευώδη χάρη του Τελεταρχικού Παναγίου Πνεύματος, την άνωθεν κλήση και τα μεγαλεία του Θεού».

Την Κυριακή 1 Απριλίου 2012, Ε΄ Κυριακή των Νηστειών, το απόγευμα, στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, εψάλη ο τελευταίος κατανυκτικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλου.

Μετά το πέρας του εσπερινού πραγματοποιήθηκε εκδήλωση Βυζαντινής Μουσικής.

Η χορωδία του Συλλόγου Ιεροψαλτών Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής Κοζάνης, «Οι Τρεις Ιεράρχες», έψαλλαν ύμνους από την περίοδο του Τριωδίου.

Στην αρχή της εκδηλώσεως, ο Πρόεδρος του Συλλόγου, διάβασε την ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. του Συλλόγου Ιεροψαλτών Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής Κοζάνης «Οι Τρεις Ιεράρχες», με την οποία ανακήρυξαν τον Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλο επίτιμο Αντιπρόεδρο του Συλλόγου. Στη συνέχεια, του παρέδωσε επιστολή με την απόφαση αυτή, καθώς και μία εικόνα των Αγίων Τριών Ιεραρχών, σύμβολο του Συλλόγου.

Η όμορφη βραδιά ξεκίνησε με το Δοξαστικό  τοῦ ἑσπερινοῦ τῆς Κυριακῆς τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου, «Παντοκράτωρ Κύριε…», σε  ἦχο πλ. δ΄.

Στη συνέχεια η χορωδία της Βυζαντινής Μουσικής, με χοράρχη τον κ. Τάσο Καγκαρά, απέδωσε και άλλους ύμνους του Τριωδίου και της  Μεγάλης Τεσσαρακοστής, και τελείωσε με το Δοξαστικό τῶν Αἴνων Κυριακῆς Βαΐων, «Πρό ἕξ ἡμερῶν τοῦ Πάσχα…».

Ο κ. Αναστάσιος Ν. Δάρδας, Δρ. Θεολογίας Α.Π.Θ., καί τέως Περιφερειακός Διευθυντής  Πρωτοβάθμιας  καί  Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης Δυτικῆς Μακεδονίας, προλόγιζε τον κάθε ύμνο, για να συμβάλλει, όπως είπε, στη βιωματικότερη συμμετοχή όλων, καθώς θα τους ακούμε να ψάλλονται.

Οι ύμνοι, ποιήματα των μεγάλων υμνογράφων της Ορθοδοξίας, αποδόθηκαν με υποδειγματικό τρόπο από την χορωδία του Συλλόγου Ιεροψαλτών Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής Κοζάνης, «Οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες», δημιουργώντας μία κατανυκτικότατη εόρτια ατμόσφαιρα.

Μετά το πέρας του μουσικού μέρους, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παύλος, εξήρε την αξία και την υπεροχή της Βυζαντινής Μουσικής, η οποία, όπως είπε, έχει στόχο την ανάδειξη του λόγου, αφού ο λόγος είναι προσευχή.

Συνεχάρη και ευχαρίστησε την  χορωδία και το χοράρχη της, για την όμορφη και ευλογημένη ευκαιρία, που έδωσαν σε όλους πλησιάζοντας η Μεγάλη Εβδομάδα.

Τους ευχαρίστησε θερμά, για την τιμή που του έκαναν, να είναι μέτοχος σε μία τόσο όμορφη και ευλογημένη χορωδία.

Ευχαρίστησε, επίσης, και τον κ. Δάρδα Αναστάσιο, επειδή ερμηνεύοντας τα τροπάρια, βοήθησε να γίνουν περισσότερο κατανοητά. Γιατί, τα τροπάρια δεν είναι να τα ακούμε απλά για να τα ακούμε, αλλά για να περνάνε στην ψυχή μας. Και όταν έτσι όμορφα ψάλλονται, το αφτί ακούει τον λόγο, ο νους καταλαβαίνει, η καρδία κατανύσσεται και τελικά έχουμε όφελος μέσα στην καρδιά μας.

Ευχαρίστησε, ακόμη, και συνεχάρη όλο τον κόσμο, για την προθυμία του να παρακολουθήσει αυτή την ευλογημένη εκδήλωση.

Ευχαρίστησε την Ενορία του Αγίου Νικολάου και τους Ιερείς της, γιατί πρόσφεραν σ’ όλους αυτή τη χαρά της ακροάσεως αλλά και της μετοχής στην ουσία των ύμνων.

Τέλος, ευχήθηκε, ο Θεός να μας αξιώσει με τη βοήθεια όλων αυτών, ώστε να μπούμε στην ευλογημένη περίοδο της Μεγάλης Εβδομάδος, και να συναναιβούμε μαζί με το Χριστό και να ζήσουμε το ξεχείλισμα της αγάπης, που πηγάζει από το Σταυρό και την Ανάστασή του.

Στο τέλος της εκδηλώσεως ο πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Βασιλείου συνεχάρη τον Σεβασμιώτατο κ. Παύλο, για την επέτειο των έξι χρόνων, που ποιμαίνει την θεόσωστη Ιερά Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης. Παρεκάλεσε, επίσης, τους πιστούς να προσεύχονται για τη μακροημέρευσή του, για την πνευματική προκοπή του ποιμνίου.

Πρόσκληση – Πρόγραμμα