Αρχιερατική Θεία Λειτουργία τελέστηκε σήμερα, Κυριακή 14 Ιουλίου 2013,Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.

Την Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος, συλλειτουργώντας από τον προϊστάμενο του Ναού πρωτοπρεσβύτερο π. Βασίλειο.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιατίστης κ. Παύλος, κήρυξε τον Θείο Λόγο και αναφέρθηκε στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος, η οποία συνήλθε στην Χαλκηδόνατῆς Βιθυνίας.

«Σήμερα, αγαπητοί αδελφοί, είπε, η Εκκλησία μας εορτάζει τους Αγίους Πατέρες, 630 τον αριθμό, οι οποίοι συνεκρότησαν την Δ’ Οικουμενική Σύνοδο στην Χαλκηδόνα της Βιθυνίας.

Η Σύνοδος αυτή, η Οικουμενική, έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία για τη ζωή της Εκκλησίας, αλλά ερμηνεύει και τη ζωή του ανθρώπου.

Ήρθε, λοιπόν, να ξεκαθαρίσει το τι πίστευε πάντα η Εκκλησία για το πρόσωπο του Χριστού. Και ήρθε να τονίσει ότι, στο πρόσωπο του Χριστού ενώθηκε η θεία και η ανθρώπινη φύση, με τρόπο ασύγχυτο και αδιαίρετο.

Το ένα πρόσωπο του Χριστού είναι την ίδια στιγμή Θεός και άνθρωπος μαζί, στην μία υπόσταση του Υιού και Λόγου του Θεού.

Τι σημασία έχει αυτό για εμάς. Ότι αυτό συνιστά τη σωτηρία μας. Αυτό συνιστά την υπέρβαση του θανάτου. Γιατί ο άνθρωπος είναι θνητός. Ο Θεός είναι αθάνατος. Ο άνθρωπος είναι κτιστός δημιουργημένος, που σημαίνει έχει και τέλος. Ο Θεός είναι άκτιστος και άρα αιώνιος.

Ποια είναι η λύση για το θνητό άνθρωπο. Να ενωθεί με τον αθάνατο Θεό. Ποια είναι η λύση για τον κτιστό άνθρωπο. Να ενωθεί με τον άκτιστο Θεό. Έτσι θα υπερβεί και την θνητότητα και την κτιστότητά του. Και έτσι θα αποκτήσει νόημα η ζωή του. Γιατί μια ζωή που τελειώνει στο θάνατο δεν έχει νόημα.

Έτσι, λοιπόν, η Εκκλησία μας ξεκαθάρισε ότι, ο Θεός όντως έγινε άνθρωπος, και ότι στο πρόσωπο του Θεού Λόγου συναντήθηκε ο Υιός και Λόγος του Θεού και ενώθηκε με την ανθρώπινη φύση.

Ο Χριστός είναι ο Υιός και Λόγος του Θεού, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, που ενώθηκε με την ανθρώπινη φύση. Απ’ τη στιγμή όμως που αυτό το δεύτερο πρόσωπο ενώνεται με την ανθρώπινη φύση, αυτός που γεννιέται είναι ο Χριστός, που είναι ο Σωτήρ. Γι αυτό και οι Άγγελοι είπαν «μεγάλη χαρά έχω να σας αναγγείλω ότι, γεννήθηκε για σας σήμερα Σωτήρας», όχι με κάτι που θα κάνει και θα σας σώσει, αλλά μ’ αυτό που είναι απ’ τη φύση του.

Όλα όσα έκανε ήταν για να θεραπεύσει την ανθρώπινη φύση μας και να την ενώσει και πάλι μαζί του και να την επιστρέψει στον Παράδεισο…

Όμως, αυτό που σήμερα μας τονίζει η Εκκλησία έχει μια απίστευτη επικαιρότητα. Αν υπάρχει σήμερα κάτι που έχει εξευτελιστεί είναι ο άνθρωπος. Η ανθρώπινη προσωπικότητα.

Σήμερα το μόνο που δεν υπολογίζουμε είναι ο άνθρωπος. Οι μηχανές έχουν πιο μεγάλη αξία από τον άνθρωπο. Απρόσωπες δυνάμεις, όπως η οικονομία, η παραγωγή, η κατανάλωση, έχουν πιο μεγάλη αξία απ’ τον άνθρωπο.

Σήμερα για να σώσουμε τους δείκτες της οικονομίας, αφήνουμε ανέργους τους ανθρώπους. Αυτή είναι η σχιζοφρένεια ενός κόσμου, που θέλησε να οικοδομηθεί χωρίς το Θεό. Και δεν καταλάβαμε κάτι άλλο, και μάλιστα πολλοί που υποτίθεται ότι αγωνίζονται για τους ανθρώπους. Βγάλε από τον άνθρωπο το Θεό, αφαίρεσε τη θεοειδεία του προσώπου του, τι μένει; Ένα ωραίο ζώο. Και τότε γιατί αγωνιζόμαστε; Για περισσότερο σανό; Αυτοί είναι οι αγώνες μας; Για να θρέψουμε καλύτερα ένα ωραίο ζώο;

Και τι δεν κατάλαβαν; Ότι αυτοί που κατηγορούν οι μεν τους δε, είναι οι καλύτεροι συνεργάτες μεταξύ τους. Γιατί αυτοί που δεν πιστεύουν στο Θεό, λένε στους άλλους, ο άνθρωπος είναι ένα ζώο. Και λένε οι άλλοι και μείς σαν ζώο τον αντιμετωπίζουμε. Αυτή είναι η πραγματικότητα, την οποία δεν θέλουμε να δούμε και ουσιαστικά ματαιοπονούμε.

Τι δίνει αξία στον άνθρωπο; Ότι, γι’ αυτόν ο Θεός έγινε άνθρωπος. Ότι, ο Θεός ενώθηκε με τον άνθρωπο. Αυτό δίνει αξία στον άνθρωπο. Και ότι, ακόμα, η ζωή του ανθρώπου δεν σταματά στον θάνατο αλλά έχει την δυνατότητα να τον υπερβεί.

Μέχρι την εποχή του Χριστού ο θάνατος έμοιαζε μ’ ένα ντουβάρι. Μια ζωή τρέχαμε πέφταμε στο ντουβάρι και σπάζαμε τα μούτρα μας και τελείωνε η ζωή μας. Ο Χριστός, όμως, ήλθε και το ντουβάρι το έκανε πόρτα. Και τώρα φτάνεις εκεί και δεν σπάζεις τα μούτρα σου αλλά δια του Χριστού και εν Χριστώ περνάς την πόρτα και εισέρχεσαι στη Βασιλεία του Θεού. Αυτές τις καίριες αλήθειες, που έχουν απίστευτη αξία για τη σημερινή μας καθημερινότητα, που γι’ αυτό ακριβώς είμαστε μπερδεμένοι, γιατί δεν ξέρουμε τι είναι άνθρωπος. Γιατί να υπολογίσουμε τον άνθρωπο; Γιατί να σεβαστούμε τον άνθρωπο; Πώς δεν καταφέραμε εμείς οι άνθρωποι αλλά και πώς δεν κατάφεραν οι σοφοί μας να φτιάξουν μια κοινωνία δίκαιη. Να φτιάξουν μια κοινωνία, που ο ένας θα είναι η χαρά του άλλου, και δεν θα ζει κανένας εις βάρος του άλλου. Γιατί ακριβώς από τον άνθρωπο του αφαιρέσαμε ό, τι πιο πολύτιμο έχει. Την θεοειδεία του προσώπου του. Γι αυτό, λοιπόν, η Εκκλησία μέσα στην ιστορία θα φανερώνει και θα ερμηνεύει τον κόσμο, αλλά θα αποκαλύπτει και την αλήθεια και θα λέει, από δω θα ξεκινήσεις.

Απ’ αυτήν την Σύνοδο, για να καταλάβεις την αξία του ανθρώπου. Άρα, λοιπόν, σεβάσου τον άνθρωπο. Άρα, λοιπόν, όσα κι αν έχεις, όσα κι αν καταναλώνεις, αν το τέλος είναι ο θάνατος,  συγχωρέστε μου τη λέξη είσαι ένα ηλίθιο ανθρωπάκι, που απλά απέκτησες πολλά, για να σου φτιάξουν έναν ωραίο τάφο και τίποτα άλλο. Και είναι δυνατόν μάλιστα ο τάφος σου να μείνει πιο πολλά χρόνια απ’ τη δική σου τη ζωή πάνω στη γη. Αυτή λοιπόν είναι η αξία σου; Γι’ αυτό, λοιπόν, ας συνειδητοποιήσουμε ότι, μόνον αν ξαναβρούμε την άκρη του κουβαριού, γιατί κάναμε τη ζωή μας ένα κουβάρι όλοι μας, μικροί και μεγάλοι. Ποια είναι η άκρη του κουβαριού; Η αξία του ανθρώπινου προσώπου. Και η αξία του ανθρώπινου προσώπου αρχίζει από την ενανθρώπιση του Θεού. Και τότε θα το ξετυλίξουμε, θα ξαναβρούμε ο ένας τον άλλον, θα καταλάβω ότι η ευτυχία δεν είναι υπόθεση της κοιλιάς μου, αλλά υπόθεση της καρδιάς μου. Και τότε θα γίνουμε πιο μετρημένοι, πιο αγαπημένοι, πιο στοργικοί εμείς οι άνθρωποι».

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Από την Ιερά Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης ανακοινώνεται ότι το Κοινωνικό Φαρμακείο που λειτουργεί σε χώρο της Ιεράς Μητροπόλεως κάτωθεν του Εκκλησιαστικού Μουσείου θα λειτουργεί καθημερινά από Δευτέρα μέχρι και την Παρασκευή εκτός Τετάρτης και κατά τις ώρες 17:30 μ.μ. μέχρι 19:00 μ.μ.

Όθεν οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να προσέρχονται κατά τις πιο πάνω ώρες και μέρες για εξυπηρέτησή τους και την κατάθεση των σχετικών αιτήσεων.

Απο την ιερά Μητρόπολη

Με θρησκευτική λαμπρότητα  εορτάστηκε στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας η ιερή μνήμη του μεγάλου Αποστόλου των Εθνών Παύλου, ιδρυτού της Εκκλησίας της Ελλάδος και του πρωτοκορυφαίου Αποστόλου Πέτρου.

Την Παρασκευή 28 Ιουνίου 2013, το απόγευμα, τελέσθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου ο Μέγας  Εσπερινός και αρτοκλασία από τους Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα.

Το Σάββατο 29 Ιουνίου, εορτή της ιεράς μνήμης των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου και ημέρα της Θρονικής Εορτής της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος, τελέσθηκε στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου η Θεία Λειτουργία από τους εφημερίους του Ναού.

Στο Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Παύλο, ο οποίος φέρει το όνομα του μεγάλου Αποστόλου των Εθνών Παύλου, ευχόμαστε και προσευχόμαστε, ο παντοδύναμος Θεός να του χαρίζει υγεία, δύναμη και μακροημέρευση.

Ευχόμαστε, να συνεχίσει να ποιμαίνει με τον ίδιο ζήλο και την ίδια αγάπη την Ιερά Μητρόπολη Σισανίου και Σιατίστης, προς όφελος όλων των πιστών της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Εις πολλά και ευλογημένα έτη, Δέσποτα.

Με την πρέπουσα ευλάβεια εόρτασε η Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, την Δευτέρα 24 Ιουνίου 2013, την εορτή του Αγίου Πνεύματος.
Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής του Αγίου Πνεύματος, στον Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου, τελέσθηκε η ακολουθία του Όρθρου και η Θεία Λειτουργία.
Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος, ο οποίος με την μεστή νοήματος και πνευματικού περιεχομένου ομιλία του, αναφέρθηκε στην τιμώμενη εορτή του Αγίου Πνεύματος.
«…Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, είπε, είχε πει όταν ζούσε κάτι πολύ μεγάλο, κάτι πολύ σπουδαίο και δυνατό ότι, εγώ είμαι Θεός. Αυτό θα μπορούσε να το πει ο καθένας. Αλλά τους είπε και κάτι άλλο ότι, εγώ θα φύγω. Ξέρω, θα με σταυρώσουν, θα πεθάνω, θα αναστηθώ και θα πάω επάνω στον Πατέρα μου και θα σας στείλω το Πνεύμα το Άγιον. Οπότε αν θα γινόταν αυτό, το να στείλει δηλαδή το Πνεύμα το Άγιο στη γη, στους ανθρώπους, όλα τα προηγούμενα θα ήταν αληθινά, άρα και ότι είναι αληθινός Θεός.
Και πραγματικά αυτά συνέβησαν όλα, όπως ακριβώς τα είπαν οι Προφήτες, όπως ακριβώς τα είπε και ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός. Και ήρθε το Πνεύμα το Άγιο, 50 ημέρες μετά την Ανάστασή του. Δέκα ημέρες μετά την Ανάληψή του. Οπότε ο ερχομός του Αγίου Πνεύματος είναι η απόδειξη, είναι η σφραγίδα το ότι ο Χριστός ο Ιησούς, αυτός από την Βηθλεέμ, από την Ναζαρέτ ή από την Ιουδαία, αυτός ο Ιησούς είναι ο αληθινός Θεός. Είναι το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Θεός Λόγος…»
«Και αυτό, το ότι πήγε ο Χριστός στον ουρανό και μας έστειλε το Πνεύμα το Άγιο, αυτό γίνεται και κατά τη Θεία Λειτουργία.
Μετά το «Άξιον εστίν…», το οποίο λέμε μετά τον καθαγιασμό των τιμίων δώρων, όταν προσφέραμε ήδη τα τίμια δώρα, λέει ο Ιερέας: «Όπως ο φιλάνθρωπος Θεός ημών ο προσδεξάμενος αυτά εις το άγιον και υπερουράνιον και νοερόν αυτού θυσιαστήριον εις οσμήν ευωδίας πνευματικής» δηλ. όπως τώρα ο φιλάνθρωπος Θεός, ο οποίος δέχθηκε αυτά τα δώρα, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, αυτά τα οποία προσφέραμε εμείς δια του Μυστηρίου της Αγίας αναφοράς, αφού δέχθηκε τώρα τον Χριστό, τι να κάνει; «Αντικαταπέμψει υμίν την Θεία Χάριν και την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος, δεηθώμεν». Να παρακαλέσουμε: Αφού Θεέ Πατέρα πήρες αυτά που σου στείλαμε, το Σώμα και το Αίμα, δηλ. την ανθρώπινη φύση του Ιησού Χριστού, σου τη στείλαμε επάνω στον Ουρανό, στείλε μας και Σύ τώρα το Πανάγιο Πνεύμα, κάνε αυτό το οποίο είχες κάνει τότε, όταν αναστήθηκε ο Χριστός, όταν αναλήφθηκε ο Χριστός και μετά μας έστειλες το Πνεύμα το Άγιο.
Το αν έρχεται το Πνεύμα το Άγιο, αυτό είναι σίγουρο. Πραγματικά έρχεται το Πνεύμα το Άγιο. Έρχεται αυτό το Δώρο. Δος μας, λέει, «την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος». Δος μας αυτό το δώρο. Αλλά όταν έρχεται το Πνεύμα το Άγιο, έρχεται για κάποιο λόγο, για κάποιο σκοπό. Και αυτός ο λόγος και ο σκοπός είναι αυτός που γίνεται τώρα, να τελούμε τα Μυστήρια της Εκκλησίας, για να σώζονται οι άνθρωποι. Τι είπαμε νωρίτερα; «Μεταβαλών το Πνεύματί σου τω Αγίω». Ευλογήσαμε τον άρτο να μεταβληθεί σε Σώμα Χριστού. Ευλογήσαμε το κρασί να μεταβληθεί σε Αίμα Χριστού. Πώς; Μεταβαλών ο Πατήρ δια του Αγίου Πνεύματος το ψωμί και το κρασί σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Δηλ. καλούμε, θέλουμε να έλθει το Πνεύμα το Άγιο, για να ολοκληρώσει, για να τελειώσει τα Άγια Μυστήρια και να σωθούμε. Να τελειώσει το Βάπτισμα, πώς θα γίνω υιός Θεού κατά χάριν; Το χρίσμα, πώς θα πάρω τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος; Την εξομολόγηση, πώς θα σβηστούν όλες οι αμαρτίες; Το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, τη Θεία Κοινωνία, τη Θεία Ευχαριστία. Πώς θα ζήσω αν δεν φάω το Σώμα και το Αίμα του Χριστού; Το Μυστήριο του Γάμου, πώς θα γίνω ένα εγώ με τη γυναίκα, η γυναίκα με τον άνδρα. Το Μυστήριο της Ιερωσύνης, πώς αυτός ο άνθρωπος ο οποίος είναι ένας άνθρωπος, όπως όλοι, πώς αυτός ο άνθρωπος θα κατεβάζει το Θεό εδώ πέρα στη γη; Δια του Μυστηρίου της Ιερωσύνης. Πόσο τεράστιο είναι αυτό! Το Άγιο Ευχέλαιο που έρχεται το Άγιο Πνεύμα και δίνει όλη τη χάρη του στο λάδι και όλες τις δωρεές, για να γιατρευτούν, να ζωντανέψουν οι άνθρωποι. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό, δηλ. να ‘ρθει το Πνεύμα το Άγιο και να ολοκληρώσει τα Μυστήρια. Είναι και να μας κάνει κοινωνία Θεού! Το λέμε λίγο παρακάτω ότι, ζητάμε «την ενότητα της πίστεως και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος». Και όταν έλθει το Άγιο Πνεύμα και αποτελέσει κοινωνία με μάς, γίνουμε φίλοι, έρχεται και ο Πατήρ, έρχεται και ο Υιός, έρχονται και όλοι οι άνθρωποι, και έχουμε μία κοινωνία θεο-ανθρώπινη…»

Την Κυριακή 23 Ιουνίου 2013 η Ενορία του Αγίου Νικολάου εόρτασε με ιδιαίτερη ευλάβεια την εορτή της Πεντηκοστής,τη γενέθλιο ημέρα της Εκκλησίας μας.

Τη Θεία Λειτουργία τέλεσαν οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας.

Στο κήρυγμά του ο π. Βασίλειος αναφέρθηκε στο Άγιο Πνεύμα ως πηγή δυνάμεως και θάρρους.

Μεταξύ άλλων ανέφερε για ποιο λόγο το αόρατο Άγιο Πνεύμα κατήλθε «εν είδει πυρίνων γλωσσών» στους Μαθητές και Αποστόλους: «…Η γλώσσα, είναι το γνώρισμα του λογικού ανθρώπου. Μονάχα ο άνθρωπος τη χρησιμοποιεί για να εκφραστεί, για να εξωτερικεύσει τους πόθους του, τις επιθυμίες του, τους θησαυρούς της καρδιάς του.

Έρχεται το Άγιο Πνεύμα τώρα και υπενθυμίζει στους πιστούς, πώς να χρησιμοποιούν τη γλώσσα τους, για να συνεννοούνται, να συζητούν ήρεμα, να λύνουν ειρηνικά τις διαφορές τους. Να ευλογούν το Θεό, να παρηγορούν τους ανθρώπους.

Το άλλο που μας διδάσκει το Πνεύμα το Άγιο είναι ότι, η γλώσσα μας πρέπει να είναι πύρινη. Φλογερή. Ώστε να σκορπίζει γύρω της φως και θερμότητα.

Οι πύρινες γλώσσες σημαίνουν, πως οι Χριστιανοί δεν είναι δειλοί, δεν είναι ηττοπαθείς, δεν είναι φοβισμένοι. «Ου γαρ έδωκεν ημίν ο Θεός Πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως και αγάπης και σωφρονισμού», λέει ο απόστολος Παύλος.

Όσοι είναι χλιαροί ή ψυχροί ή άτολμοι, όσοι θέλουν να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα, όλοι αυτοί δεν μπορούν να βρίσκονται στην αγωνιστική παράταξη του Χριστού.

Οι αληθινοί Χριστιανοί πυρπολούνται από θείο ζήλο. Καίει μέσα τους η φλόγα της αγάπης για όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως. Έχουν μέσα τους ενθουσιασμό ανεξάντλητο, για να προσφέρουν και στους άλλους το φως του Χριστού.

Το Άγιο Πνεύμα που κατέβηκε τότε στους μαθητές του Χριστού, το ίδιο κατεβαίνει και σήμερα στον κάθε πιστό. Τότε οι αγράμματοι έγιναν σοφοί. Οι απλοϊκοί ψαράδες έγιναν μοναδικοί θεολόγοι. Οι δειλοί μαθητές, ήρωες αλύγιστοι. Οι φοβισμένοι, που κλειδαμπαρώθηκαν στο υπερώο δια τον φόβο των Ιουδαίων, έγιναν ατρόμητοι ομολογητές της πίστεως.

Και μέσα στο διάβα των αιώνων, όσοι έγιναν δοχεία καθαρά του Αγίου Πνεύματος, αναδείχθηκαν ηρωικοί μάρτυρες, θαρραλέοι ομολογητές, υψιπετείς θεολόγοι, κοινωνικοί εργάτες, δίκαιοι άρχοντες, άφοβοι βιοπαλαιστές.

Το Άγιο Πνεύμα δεν ήταν μόνο για την πρώτη Εκκλησία. Συνεχίζει να βρίσκεται παρόν στον κάθε πιστό, την κάθε στιγμή. Και όποιος έχει μέσα του το Άγιο Πνεύμα, γίνεται πηγή θερμότητας και φωτισμού.

Το Άγιο Πνεύμα είναι Παντοδύναμο, είναι Θεός. Συγκροτεί την Εκκλησία, φωτίζει τους ανθρώπους, υπερασπίζεται τους πιστούς, στηρίζει τους αδύνατους, ενδυναμώνει τον καθένα που παλεύει κυριολεκτικά με τα κύματα της ζωής που υψώνονται καθημερινά γύρω του.

Ο Χριστιανός που γνωρίζει το Άγιο Πνεύμα και το φέρει μέσα του, δεν φοβάται ποτέ στην κάθε κοσμοχαλασιά.»

Και συνέχισε με ένα ενδιαφέρον περιστατικό: «Ήταν κάποτε επάνω σε ένα καράβι ένας Ρωμαίος Καίσαρας με τη συνοδεία του. Έπιασε φοβερή τρικυμία.
Ο πηδαλιούχος τα έχασε και άρχισε να φοβάται και να τρέμει. Πηγαίνει κοντά του ο αυτοκράτορας και του λέει: «Τι φοβού; Καίσαρα φέρεις». Τι φοβάσαι; Δίπλα σου έχεις τον Καίσαρα, τον αυτοκράτορα. Και του έδωσε θάρρος.
Εμείς οι πιστοί δεν έχουμε δίπλα μας έναν θνητό άρχοντα. Έχουμε το Πανσθενουργό Άγιο Πνεύμα. Αυτό δεν μας εγκαταλείπει ποτέ. Τι έχουμε να φοβηθούμε;».
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε σε κατανυκτική ατμόσφαιρα, σύμφωνα με το τυπικό της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ο Μέγας Εσπερινός της Γονυκλισίας, κατά τη διάρκεια του οποίου αναγνώστηκαν από τους Ιερείς οι προκαθορισμένες γλαφυρότατες ευχές της Γονυκλισίας.