Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2014

Πανηγυρικά εόρτασε, η Ενορία του Αγίου Νικολάου, τούς προστάτες των Γραμμάτων και της Παιδείας, τους Αγίους Τρεις Ιεράρχες, Βασίλειο τον Μέγα, Γρηγόριο τον Θεολόγο και Ιωάννη τον Χρυσόστομο.

Το απόγευμα της Τετάρτης 29 Ιανουαρίου 2014 τελέσθηκε στον Ιερό Ναό των Αγίων Ταξιαρχών πανηγυρικός Εσπερινός με αρτοκλασία από τους Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα.

Την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου, το πρωί, ανήμερα της εορτής, στον ίδιο Ναό, οι Ιερείς τέλεσαν τη Θεία Λειτουργία. Ο Ιερέας π. Βασίλειος διάβασε στους πιστούς την Εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου, για την εορτή των Αγίων τριών Ιεραρχών και κατόπιν έψαλαν μνημόσυνο υπέρ των κεκοιμημένων Αρχιερέων, Ιερέων, διδασκάλων, ευεργετών και δωρητών της ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.

Μετά το μνημόσυνο, ο π. Βασίλειος και ο π. Νέστορας ανέγνωσαν στους πιστούς, που τίμησαν την μνήμη των Αγίων, τα ονόματα των κεκοιμημένων Αρχιερέων, Ιερέων, των διδασκάλων, των δωρητών και ευεργετών της ενορίας, καθώς επίσης και όλων όσοι συνεχίζουν να προσφέρουν στην ενορία του Αγίου Νικολάου μέχρι και σήμερα.

Ακολουθεί η εγκύκλιος της Ιεράς Συνόδου

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Πρός τούς μαθητές καί τίς μαθήτριες ὅλων τῶν Ἑλληνικῶν Σχολείων

Ἀθήνα, Ίανουάριος 2014

Ἀγαπητά μας παιδιά,

Ἀπό τίς πρῶτες ἡμέρες τῆς Ἀνεξαρτησίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, οἱ πρόγονοί μας, ἐκεῖνοι δηλαδή πού ἀγωνίσθηκαν τό 1821 γιά νά ἐλευθερωθοῦμε, καθιέρωσαν νά τιμῶνται οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες ὡς οἱ προστάτες τῶν Ἑλληνικῶν Γραμμάτων. Ἡ ἑορτή τους, στίς 30 Ἰανουαρίου, δέν εἶναι μία ἁπλή ἀργία. Εἶναι μία ἡμέρα ἐκκλησιασμοῦ καί πνευματικοῦ ἑορτασμοῦ γιά νά μπορέσετε καί σεῖς, μαζί μέ τούς γονεῖς καί τούς δασκάλους σας νά ἐμπνευσθεῖτε ἀπό τή ζωή καί τά διδάγματα τῶν Τριῶν Μεγίστων Φωστήρων τῆς Τρισηλίου Θεότητος.

Ὁ Μέγας Βασίλειος, ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἔζησαν τόν  4^ο ἀιῶνα μ.Χ., σέ μία ἐποχή κατά τήν ὁποία ὑπῆρχαν ἔντονες συζητήσεις καί διαφωνίες μεταξύ τῶν Χριστιανῶν καί τῶν πιστῶν τῆς ἀρχαίας θρησκείας. Οἱ τρεῖς αὐτοί ἄνδρες, μέ τή βοήθεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί στηριγμένοι στήν ἄριστη γνώση τῆς ἀρχαιοελληνικῆς κλασικῆς παιδείας, ἔδωσαν τή λύση. Τόνισαν ὅτι ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί δέν ἀπορρίπτουμε τή μελέτη τῶν ἀρχαίων κειμένων, ἀλλά ἡ μελέτη αὐτή γίνεται ἐπιλεκτικά καί προσεκτικά. Ἀπορρίπτουμε κάθε δοξασία πού θά μποροῦσε νά μᾶς ἀπομακρύνει ἀπό τήν ἀναζήτηση τοῦ Ἑνός καί Ἀληθινοῦ Θεοῦ καί διατηροῦμε κάθε στοιχεῖο πού διαπλάθει τό ἦθος μας, σταθεροποιεῖ τίς ἀξίες μας, βελτιώνει τή σχέση μας μέ τό Θεό, μέ τούς συνανθρώπους μας, μέ τήν κοινωνία.

Ἡ Παιδεία, ὅπως τήν καλλιέργησαν οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες δέν ἀποβλέπει μόνον στή συσσώρευση γνώσεων καί πληροφοριῶν οὔτε στή δημιουργία ἀνθρώπων-ρομπότ. Ἑλληνορθόδοξη Παιδεία σημαίνει δια – μόρφωση χαρακτήρων (γι’ αυτό τή λέμε μόρφωση), διάπλαση σφαιρικῶν καί ὁλοκληρωμένων προσωπικοτήτων, ἐνίσχυση τῆς φιλανθρωπίας, καί τῆς κοινωνικότητας, καταπολέμηση τοῦ ἀτομισμοῦ καί τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ.

Σέ μία ἐποχή πολύπλευρης κρίσης, ὅπως ἡ σημερινή, συνάνθρωποί μας ὑποφέρουν καί ἀξίες χλευάζονται. Δέν μποροῦμε νά μένουμε ἀπαθεῖς μπροστά στό δράμα τοῦ διπλανοῦ μας, τοῦ πλησίον μας. Οὔτε μποροῦμε νά ἐπιτρέψουμε νά γκρεμίζονται τά ὅσια καί τά Ἱερά τοῦ λαοῦ μας καί τοῦ Γένους μας. Οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες καί ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ἀπό τή γέννηση τοῦ ὁποίου συμπληρώνονται τριακόσια χρόνια, ἀγωνίσθηκαν γιά μία Παιδεία, ἡ ὁποία στρέφει τόν ἄνθρωπο πρός τόν Θεό, πρός τόν ὑγιῆ καί ἀφανάτιστο πατριωτισμό, πρός τόν σεβασμό τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, πρός τήν αὐτοθυσία καί τήν προσφορά.

Ἄς ἀξιοποιήσουμε αὐτήν τήν πανηγυρική ἡμέρα τιμῆς καί μνήμης τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν γιά νά ἐμπλουτίσουμε τή ζωή μας ἀπό τόν πλοῦτο τῆς Ἑλληνορθόδοξης Παράδοσής μας, ἀπό τά κείμενα τῶν τριῶν αὐτῶν μεγάλων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀπό τή γλῶσσα τους πού καταδεικνύει τή συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἀπό τήν ἐντυπωσιακή παιδεία τους, ἀπό τήν κοινωνική εὐαισθησία τους. Ἄς δοκιμάσουμε εὐφροσύνη ἀπό τή σωφροσύνη τους, ἄς θαυμάσουμε τό οἰκουμενικό καί πανανθρώπινο μήνυμά τους, ἄς προσπαθήσουμε νά προσεγγίσουμε τό εὐρύ φάσμα τῆς Ἑλληνικῆς καί Ὀρθόδοξης Παιδείας τους. Ἄς μετατρέψουμε τήν ἡμέρα αὐτή σέ μία εὐκαιρία μελέτης, περισυλλογῆς καί γόνιμου προβληματισμοῦ καί ὄχι ἁπλῶς σέ μία ἡμέρα χωρίς μαθήματα στό σχολεῖο.

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος γνωρίζει τό ἄγχος σας καί τίς μέριμνές σας, ἀγαπητά μας παιδιά. Προσευχόμαστε γιᾶ σᾶς καί εὐχόμαστε καλή ἐπιτυχία καί παρά Θεοῦ εὐόδωση τῶν προσπαθειῶν σας. Οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες μακάρι νά γίνουν ὁδοδεῖκτες τῆς πνευματικῆς πορείας τοῦ καθενός καί τῆς καθεμιᾶς ἀπό σᾶς.

Μέ πατρική ἀγάπη καί θερμές εὐχές,

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Αγαπητοί μας,

   Μετά από δύο ετών συλλογική συνεργασία όλων των ευαισθητοποιημένων πιστών της ενορίας μας, βρίσκομαι στην πολύ ευχάριστη θέση να εκφράσω τις ευχαριστίες μου καθώς και των μελών των επιτροπών, της Εκκλησιαστικής και του Φιλοπτώχου Ταμείου, προς όλους εκείνους που βοήθησαν στη συγκέντρωση τροφίμων για τις δυσκολεμένες οικογένειες.  

Είναι σε όλους γνωστό ότι, από τα μέσα του Ιανουαρίου του 2012, δύο ολόκληρα έτη από τότε, οι Επιτροπές της ενορίας μας ξεκίνησαν μία προσπάθεια συγκεντρώσεως τροφίμων για τους συμπολίτες μας που έχουν ανάγκες. Οι περισσότεροι ενορίτες μας έδειξαν πολλή προθυμία.

          Τη χρονιά 2013 συγκεντρώθηκαν 2.356 κιλά τροφίμων, τα οποία μοιράσθηκαν σε 265 περιπτώσεις. Όλη τη χρονιά, συγκεντρώθηκαν αυτά τα τρόφιμα και άλλα είδη οικιακής χρήσεως, στα κιβώτια που έχουν τοποθετηθεί στα καταστήματα τροφίμων της ενορίας μας, τους ιδιοκτήτες των οποίων ευχαριστούμε πολύ. Από τη αρχή της προσπάθειας αυτής μέχρι σήμερα συγκεντρώθηκαν 4.263 κιλά τροφίμων που μοιράσθηκαν σε 472 περιπτώσεις.

Η προσπάθεια ενισχύσεως των δυσκολεμένων συμπολιτών μας δεν θα σταματήσει μέχρις ότου ξεπερασθούν τα προβλήματα. Ο φιλότιμος αγώνας μας, για την αξιοπρεπή επιβίωση όλων των οικογενειών της ενορίας μας, δεν θα πρέπει να αφήσει κανέναν αδιάφορο.

Η ανεργία συνεχίζεται, η έλλειψη άλλων πόρων συνεχίζεται, το κρύο του χειμώνα είναι αρκετό, οι ασθένειες και άλλα πολλά δυσκολεύουν υπερβολικά πολλούς συνανθρώπους μας. Η αγάπη, όμως, και η οργανωμένη φιλανθρωπία προς τον πλησίον μας, είναι ικανή να επουλώσει τις οποιεσδήποτε πληγές.

Επειδή αρκετοί από τους συμπολίτες μας, οι οποίοι δυσκολεύονται, διστάζουν να προσέλθουν για να βοηθηθούν, και επειδή οι Επιτροπές δεν είναι δυνατόν να γνωρίζει όλες αυτές τις περιπτώσεις, όποιος γνωρίζει μία τέτοια οικογένεια, ας ενημερώσει τους Ιερείς της ενορίας μας ή τα μέλη των Επιτροπών, για να προβούν στις κατάλληλες ενέργειες.

Το φιλότιμο των χριστιανών δεν πέθανε. Η αγάπη για τους διπλανούς μας συνεχίζει να υπάρχει. Η αρετή της ελεημοσύνης έχει πάντοτε την καλύτερη θέση στις καρδιές μας.

Το σύνθημά μας είναι: «Οι πολλοί μπορούν να βοηθήσουν τους λίγους»

Η Εκκλησιαστική Επιτροπή και η Επιτροπή του Φιλόπτωχου Ταμείου

της Ενορίας Αγίου Νικολάου Σιάτιστας

Την Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2014, τελέστηκε στη Σιάτιστα, ο πανηγυρικός εσπερινός του Αγίου Αντωνίου στην ομώνυμη εκκλησία του Αγίου Αντωνίου στην Ενορία του Αγίου Νικολάου.

Τον πανηγυρικό εσπερινό με αρτοκλασία τέλεσε ο πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Σισανίου και Σιατίστης π. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλος ο οποίος κήρυξε και το θείο λόγο, με τους Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειο Βασιλείου και π. Νέστορα Γκουρομήσιο.

Ανήμερα της εορτής, τη Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλος συλλειτουργούντων των Ιερέων π. Βασιλείου και π. Νέστορος, ο οποίος και κήρυξε τον θείο λόγο.  

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο Μητροπολίτης κ. Παύλος με τους Ιερείς τέλεσαν μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού πρώην Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κυρού Αντωνίου.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Παύλος στο κήρυγμά του αναφέρθηκε στον Μεγάλο Αντώνιο και μεταξύ των άλλων είπε και τα εξής:

«…Ο λαός μας λέει μια παροιμία, «με όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις». Και σήμερα στο τροπάριο του Αγίου Αντωνίου μάθαμε και ακούσαμε ποιοι ήταν οι δάσκαλοί του.

…Τον Προφήτη Ηλία μιμήθηκε στους τρόπους, δηλ. στην απόλυτη και απέραντη αγάπη του για το Θεό. Αυτό το ολοκληρωτικό δόσιμό του στο Θεό. Και από την άλλη μεριά ακολουθούσε τα ίχνη και τα βήματα του Τιμίου Προδρόμου. Εκείνου, ο οποίος ήλθε να ανοίξει το δρόμο, για να έρθει ο Θεός μέσα στον κόσμο και στις καρδιές των ανθρώπων. Εκείνου, που έζησε ασκητικά μέσα στην έρημο, κηρύσσοντας την μετάνοια. Και ο Άγιος Αντώνιος έχοντας τέτοιους δασκάλους συνειδητοποίησε την αλήθεια που εκείνοι ζούσαν και βίωναν. Και ενώ από τους γονείς του κληρονόμησε μία περιουσία μεγάλη, κάποια μέρα που πήγε στην εκκλησία, άκουσε να λέει το Ευαγγέλιο για κείνο τον πλούσιο νεανίσκο, που ρώτησε το Χριστό «τι να κάνω για να κερδίσω την αιώνια Βασιλεία» και ο Χριστός του είπε, «Ξέρεις τις εντολές. Τήρησέ τες και θα ζήσεις». Και ο νεανίσκος τον ξαναρωτάει, «Τι άλλο χρειάζομαι; Σε τι ακόμα υστερώ;». Και ο Χριστός του είπε, «πήγαινε πούλησε τα υπάρχοντά σου δώστα στους φτωχούς και έλα και ακολούθησέ με». Και ο νεανίσκος απήλθε, λέει, λυπούμενος, γιατί είχε πολλά χρήματα.

Και ο Άγιος Αντώνιος άκουσε αυτό και σκέφτηκε, «Λες να πάθω και εγώ το ίδιο; Λες η καρδιά μου να κολλήσει στα χρήματα και στην περιουσία που μου άφησαν οι γονείς μου; Λες τελικά να χάσω για όλα αυτά τη ζωή την αιώνια;» Και τότε, χωρίς κανένα δισταγμό αλλά με πάρα πολύ μεγάλη αγάπη στο Θεό και στους ανθρώπους, πούλησε όλη του την περιουσία. Την μοίρασε στους φτωχούς, δεν την είχε ανάγκη. Εκείνος είχε ένα πράγμα μόνον ανάγκη, το Θεό. Και γι’ αυτό ακριβώς το λόγο έφυγε από τον κόσμο και πήγε στην έρημο για να ζήσει «μόνος μόνω Θεώ»………..

Ο Άγιος Αντώνιος, από την εμπειρία της δικής του της ζωής, μας λέει και μας παραγγέλλει, «Αγαπήσατε τον Θεόν. Μηδέν προτιμήσατε της αγάπης του Θεού. Και μας ξαναλέει πάλι. Αγαπήσατε τον Θεόν και ευρήσετε χάριν αιώνιον». Και αυτό μας λέει, γιατί αυτό εκείνος έζησε. Αγάπησε τον Θεό με όλη του την ύπαρξη. Όπως ακριβώς ζήτησε ο Χριστός, όταν είπε: «Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της ψυχής, της ισχύος, της διανοίας σου και τον πλησίον σου ως σεαυτόν». Έτσι έζησε ο Άγιος Αντώνιος. Αυτές οι δύο εντολές του Χριστού έγιναν ο τόπος και ο τρόπος της δικής του ψυχής. Και ο Θεός τον ευλόγησε και τον αγίασε. Του έδωσε την χάρη των ιαμάτων. Του έδωσε την δύναμη να συντρίβει τους δαίμονας. Τον ανέδειξε μέγα μέσα στην έρημο. Και εκείνον τον ονόμασαν καθηγητή της ερήμου, γιατί εκείνος με τη ζωή του δίδασκε.

Είναι πολύ χαρακτηριστικό, αγαπητοί μου αδελφοί, ότι όταν όλοι οι Άγιοι μας μιλάνε, δεν μας μιλάνε από τα βιβλία που έχουν διαβάσει. Από αυτά μιλάμε εμείς, που δεν είμαστε Άγιοι. Εκείνοι μιλάνε με τον τρόπο της ζωής τους. Από αυτά που έζησαν. Απ’ την πείρα του Θεού, που απέκτησαν μέσα στη ζωή τους……..

….Αυτό ακριβώς είναι ένας Άγιος, είναι ένας διδάσκαλος της Αγιότητας και της αρετής. Ένας άνθρωπος που αγάπησε την αρετή, γιατί αγάπησε το Θεό και θέλησε την αρετή του Χριστού να φανερώνει στη ζωή του. Και έτσι ο ίδιος έγινε δάσκαλος της αρετής, χωρίς να διδάσκει. Γιατί την έβλεπαν την αρετή εφαρμοσμένη στο δικό του πρόσωπο. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Άγιος Αντώνιος, ο άνθρωπος αυτός του Θεού, όταν χρειάστηκε κατέβηκε και βγήκε από την έρημο και πήγε στην πόλη για να υπερασπίσει την ορθόδοξη πίστη, γιατί ακριβώς οι άγιοι γνωρίζουν καλά ότι, μόνον η αληθινή σχέση με τον Θεό σώζει τον άνθρωπο. Και όταν αυτή η σχέση κινδυνεύει και αυτό απειλούν οι αιρέσεις, τότε εκείνοι κατεβαίνουν και δίνουν την μαρτυρία της δικής τους ζωής.

Εκείνοι δεν ξέρουν από τα βιβλία ότι, ο Χριστός είναι ο αληθινός Θεός, ότι είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αλλά το ξέρουν από τη δική τους εμπειρία, από τη δική τους ζωή και αυτό είναι εκείνο ακριβώς το οποίο καταθέτουν…….

….Ένας άνθρωπος του Θεού είναι και άνθρωπος των ανθρώπων. Κανένας δεν είναι πιο φιλάνθρωπος από αυτόν που είναι φιλόθεος. Από αυτόν που αγαπάει τον Θεό. Και τότε πραγματικά νοιώθει ότι ο άνθρωπος είναι εικόνα του Θεού. Και τον υπηρετεί, και τον διακονεί, σαν να υπηρετεί τον ίδιο το Θεό. Και είναι πάρα πολύ χαρακτηριστικό ότι, δεν βγήκε από τους ανθρώπους του κόσμου, τους χριστιανούς του κόσμου, αλλά από τους ασκητές στην έρημο, η φράση, «Είδες τον αδελφό σου, είδες Κύριον τον Θεόν σου». Έτσι είπαν οι άνθρωποι αυτοί, γιατί ήξεραν ότι ο άνθρωπος είναι εικόνα του Θεού. Και αν πραγματικά τον άνθρωπο τον αγαπάς, τότε στο πρόσωπό του βλέπεις την εικόνα του Θεού….

…Η άσκηση, όμως, δεν είναι μόνο για τους ασκητές, είναι για τον καθένα μας. Ο χριστιανός είναι ασκητής. Σε τι ασκείται; Να νικήσει το κακό και να αγαπήσει το αγαθό. Ασκείται στο να καλλιεργήσει τις αρετές…

…Μακάρι, λοιπόν, να ακούσουμε σήμερα τον Άγιο Αντώνιο και να αγαπήσουμε το Θεό, με την αγάπη που τον αγάπησε εκείνος, και να βρούμε την πραγματική ειρήνη μέσα στη ζωή μας.» 

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάστηκε και φέτος η μεγάλη Δεσποτική εορτή των Αγίων Θεοφανείων στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στη Σιάτιστα.

Την παραμονή των Αγίων Θεοφανείων, Κυριακή 5 Ιανουαρίου 2014, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλος  χοροστάτησε του Όρθρου και τέλεσε τη Θεία Λειτουργία και τον Μεγάλο Αγιασμό στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου.

Στο κήρυγμά του ανέφερε:

«…Ονομάζουμε την εορτή Θεοφάνεια, γιατί εδώ έρχεται ο ίδιος ο Θεός και συνιστά την ταυτότητά του. Έχουμε πάρα πολύ καθαρά την ξεχωριστή ύπαρξη των τριών προσώπων, που είναι ο ένας Θεός. Το πρώτο πρόσωπο είναι ο Υιός που έγινε άνθρωπος και τώρα έρχεται στον Ιορδάνη να βαπτιστεί. Το δεύτερο πρόσωπο είναι Εκείνος που ομιλεί και λέει: «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός εν ω ηυδόκησα Αυτού ακούετε». Είναι το πρόσωπο του Θεού Πατέρα, που αποκαλύπτει στους ανθρώπους ότι, αυτό το πρόσωπο που βλέπετε και είναι άνθρωπος, δεν είναι μόνον άνθρωπος, είναι ο μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού, ο αγαπητός Υιός του Θεού. Και το Πνεύμα το Άγιο πάλι, ξεχωριστά έρχεται εν είδει περιστεράς.

Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, που βαπτίζει τον Χριστό, εξομολογείται και λέει: «εγώ δεν ήξερα ποιος είναι αυτός, ότι είναι ο Υιός του Θεού, αλλά Εκείνος που με έστειλε, και εννοεί το Θεό, μου είπε: «Αυτόν στον οποίον θα δεις να έρχεται το Πνεύμα το Άγιο εν είδει περιστεράς, Αυτός είναι ο Αμνός του Θεού, ο Υιός μου ο αγαπητός, που έρχεται να σηκώσει στην πλάτη του τις αμαρτίες όλου του κόσμου».

Έτσι, λοιπόν, τα Θεοφάνεια είναι όντως Θεοφάνεια. Δεν είναι μία θεωρία. Είναι τρία πρόσωπα ξεχωριστά, το καθένα με το δικό του ρόλο αλλά και τα τρία είναι ένας Θεός. Έτσι, λοιπόν, φανερώνεται ο τρόπος με τον οποίον υπάρχει ο Θεός.

Τώρα μπορούμε να καταλάβουμε και κάτι άλλο, που λέει το Ευαγγέλιο. Ο Θεός είναι αγάπη. Δεν μας είπε ότι ο Θεός έχει αγάπη, μας είπε είναι αγάπη. Η αγάπη προϋποθέτει σχέση προσώπων. Έτσι, λοιπόν, ο Θεός είναι αγάπη, γιατί είναι τρία πρόσωπα. Αυτά τα τρία πρόσωπα αλληλοπεριχωρούνται, δηλ. χωράνε μαζί, χωρίς η παρουσία του ενός να είναι απειλή για το άλλο. Ποια είναι η σχέση των τριών προσώπων; Η αγάπη. Γι’ αυτό μας λέει, είναι αγάπη και όχι έχει αγάπη. Και αυτό βέβαια σημαίνει και κάτι άλλο. Όποιος είναι αγάπη, αυτός δεν αλλάζει με τίποτα. Μένει πάντα αγάπη. Όποιος έχει αγάπη, αυτή μπορεί να του τελειώσει.

Και ένα ακόμα ερώτημα. Γιατί έχει τόση μεγάλη σημασία να γνωρίσουμε το Θεό; Διότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε κατ’ εικόνα Θεού δημιουργημένοι. Γνωρίζοντας το Θεό, καταλαβαίνουμε ποιοι είμαστε εμείς. Ελάτε, λοιπόν, να δούμε ποιοι είμαστε εμείς. Τι είπαμε ότι έχει ο Θεός; Μία φύση. Τι έχουν όλοι οι άνθρωποι; Μία κοινή φύση, την ανθρώπινη. Είμαστε όλοι το ίδιο, άνθρωποι. Της αυτής ποιότητας είναι η ανθρώπινη φύση μας και γι’ αυτό όλοι οι άνθρωποι είναι ισότιμοι. Προσέξτε, δεν είπα τη λέξη ίσοι. Γιατί δεν είμαστε ίσοι. Είμαστε όμως ισότιμοι. Δηλαδή, κανείς δεν δικαιούται μεγαλύτερη τιμή από τον άλλον ως άνθρωπος. Απ’ την άλλη πλευρά, αυτή η μία ανθρώπινη φύση υπάρχει σ’ ένα πλήθος ανθρώπινων προσώπων. Έτσι, λοιπόν, ποιος είναι ο Θεός; Ένας κατά την ουσία, Τριαδικός κατά τα πρόσωπα. Ποιος είναι ο άνθρωπος; Ένας κατά την ουσία, πολλαπλούς κατά τα πρόσωπα. Τι είναι ο Θεός; Αγάπη. Τι είναι απ’ τη φύση του και τι πρέπει να είναι ο άνθρωπος; Αγάπη. Οι σχέσεις των ανθρωπίνων προσώπων πρέπει να χαρακτηρίζονται από την αγάπη. Αλλιώς ο άνθρωπος έχει ξεπέσει από την ανθρώπινη υπόστασή του. Να, λοιπόν, γιατί έχει μεγάλη σημασία να γνωρίσουμε το Θεό. Για να γνωρίσουμε τον άνθρωπο…

Και τελειώνοντας είπε: … Να δοξάζουμε το Θεό γιατί μας φανερώθηκε, γιατί μας δίδαξε ποιοι πρέπει να είμαστε. Δεν έχουμε πια δικαιολογία αν δεν είμαστε, και όταν δεν είμαστε κοινωνία αγάπης των πολλών προσώπων, που έχουνε την ίδια φύση, τότε μετατρέπουμε τις κοινωνίες μας σε κόλαση, όπως τις έχουν μετατρέψει τώρα. Γι’ αυτό, λοιπόν, να πάρουμε την αφορμή, για να ξαναδούμε τη ζωή μας και να διερωτηθούμε, είμαι μέλος μιας οικογένειας; Σ’ αυτήν την οικογένεια ζούμε τριαδικά; Χωράμε ο ένας δίπλα στον άλλον; Και χαιρόμαστε ο ένας την παρουσία του άλλου; Ή βλέπουμε τους ανθρώπους του σπιτιού μας σαν απειλή μας; Αν, ναι, να ψάξουμε να βρούμε το λάθος. Να δούμε την κοινωνία μας και να καταλάβουμε. Όσοι νόμοι και αν ψηφιστούνε, όσες κυβερνήσεις και αν έρθουνε, εάν δεν οργανώσουμε τριαδικά την κοινωνία μας δηλ. αν δεν χωράμε όλοι και να κοιτάζω εσένα και να ανθίζει η αγάπη μέσα μου, τότε ό, τι και να κάνουμε θα είναι μάταιο. Ο Θεός μας έδειξε το δρόμο αλλά μας είπε, έβαλα μπροστά σου τη ζωή και τον θάνατο, διάλεξε. Είναι, λοιπόν, στη δική μας ευθύνη αν θα διαλέξουμε τη ζωή ή αν θα διαλέξουμε τον θάνατο».

 Ανήμερα της εορτής των Αγίων Θεοφανείων, Δευτέρα 6 Ιανουαρίου 2014, οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας τέλεσαν την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, στο τέλος της οποίας ο Ιερέας π. Βασίλειος ανέγνωσε την Εγκύκλιο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Παύλου.

Μετά τη Θεία Λειτουργία τελέσθηκε η ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού από τους Ιερείς, όπου έγινε η κατάδυση του Τιμίου Σταυρού στη μικρή κολυμβήθρα και ο αγιασμός των υδάτων. Μετά την απόλυση, ο π. Βασίλειος και ο π. Νέστορας ευλόγησαν όλο το εκκλησίασμα με τον Τίμιο Σταυρό, ραντίζοντας όλους με τον αγιασμό. Οι πιστοί έπαιρναν και έπιναν τον αγιασμό των Θεοφανείων έξω από τον Ιερό Ναό. 

Πλήθη πιστών κατέκλυσαν τον Ιερό Ναό, προκειμένου να συμμετάσχουν στη Θεία Λειτουργία των Θεοφανείων και την ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού.

Στην Σιάτιστα, σύμφωνα με την παράδοση, όλο το εκκλησίασμα παίρνει ως ευλογία και ένα κομμάτι γλυκιάς πίτας, που είναι προσφορά από τις κυρίες της Ενορίας, οι οποίες τον προηγούμενο χρόνο βρήκαν το φλουρί στο δικό τους κομμάτι.

      Ακολουθεί η Εγκύκλιος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλου

         Με ευλάβεια, επισημότητα και λαμπρότητα τίμησε κι εφέτος την Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2014τη μνήμη του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ, η Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.

       Επίκεντρο του εορτασμού το ομώνυμο παρεκκλήσιο, που βρίσκεται στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου, πολιούχου και προστάτη της ενορίας. 

       Το απόγευμα της Πρωτοχρονιάς εψάλη ο μέγας πανηγυρικός Εσπερινός και στη συνέχεια έγινε η αρτοκλασία.

       Κατά τον Μεγάλο Εσπερινό χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιατίστης κ. Παύλος, συμπροσευχομένων των Ιερέων π. Βασιλείου, π. Νέστορος και πολλών πιστών που ευλαβούνται τον Άγιο Σεραφείμ.

       Την αγιώνυμο ημέρα της εορτής, κατά την τελεσθείσα πανηγυρική Θεία Λειτουργία, λειτούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιατίστης κ. Παύλος, συλλειτουργούντων των Ιερέων π. Βασιλείου και π. Νέστορος.

       Όπως και κατά τις προηγούμενες χρονιές, στις διήμερες εορταστικές ακολουθίες εκτέθηκε για προσκύνημα τμήμα του ιερού και σεπτού λειψάνου του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ.

       Όλοι οι πιστοί που παρευρέθηκαν στις εόρτιες συνάξεις, δεξιώθηκαν στην αίθουσα του Ενοριακού Κέντρου του Αγίου Νικολάου

Να υπενθυμίσουμε πως το Παρεκκλήσιο του Αγίου Σεραφείμ, πανηγυρίζει και στις 19 Ιουλίου, την εορτή της ανακομιδής των λειψάνων του Οσίου.

Στο κήρυγμά του ανέφερε ότι, «ο Άγιος Σεραφείμ παραμένει μια μεγάλη και μια συγκλονιστική μορφή μέσα στη ζωή της Εκκλησίας μας καθώς είναι ο άνθρωπος εκείνος, ο οποίος με τον πιο ασφαλή και απλανή τρόπο μας δίδαξε ότι, ο σκοπός της ζωής του ανθρώπου είναι να αποκτήσει το Άγιο Πνεύμα.

Το σημερινό Αποστολικό ανάγνωσμα μάς είπε, ποιοί είναι οι καρποί του Αγίου Πνεύματος. Μάς είπε, «ο δε καρπός του Πνεύματος εστίν αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθοσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια». Και θα άξιζε πραγματικά τον κόπο να δούμε αν αυτός ο άνθρωπος που δίδαξε αυτήν τη διδαχή, ότι ο σκοπός μας είναι να αποκτήσουμε το Άγιο Πνεύμα, αν πραγματικά εκείνος βρήκε το Άγιο Πνεύμα στη ζωή του και αν έζησε τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος.

Από το γεγονός ότι ο Άγιος έζησε τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος μπορούμε να καταλάβουμε ότι είχε το Πνεύμα το Άγιο μέσα στην καρδία του και γι’ αυτό μπορούσε να απολαμβάνει τους καρπούς του.

Ένας άνθρωπος, που η ζωή του ολόκληρη ήταν μια θυσία. Θυσία ενώπιον του Θεού και θυσία ενώπιον των ανθρώπων. Δεν αγάπησε απλά τον Θεό και τους ανθρώπους, αλλά τους αγάπησε με μία θυσιαστική αγάπη. Με μία αγάπη, που ήταν θυσία της καρδίας του στο πρόσωπο του Θεού και της διακονίας του Θεού στο πρόσωπο των αδελφών του.

Μετά τους μεγάλους ασκητικούς του αγώνες, που ο σκοπός τους ήταν ένας και μοναδικός, να αδειάσει η ψυχή του απ’ ό, τι δεν ήταν του Θεού και να γεμίσει με την παρουσία του Θεού. Από εκείνη τη στιγμή, ο Θεός τον χάρισε στην Εκκλησία, τον χάρισε στους ανθρώπους, για να είναι το στήριγμα και ο φωτισμός των αδελφών του, όλων ανεξαιρέτως. Έτσι έζησε.

Μία θυσία αινέσεως ενώπιον του Θεού, ήταν η ζωή του Αγίου Σεραφείμ και τότε που βρισκόταν εκεί στην έρημο, τότε που βρισκόταν στην καλύβα τη γεμάτη γύρω – γύρω σκεπασμένη με το χιόνι, εκεί που ερχόταν η αρκούδα και την έτρεφε και τον φρόντιζε και την φρόντιζε, εκεί που είχε αποκατασταθεί η ενότητα της φύσεως και της κτίσεως, εκεί λοιπόν ο Άγιος πρόσφερε τον εαυτό του θυσία ολόκληρη…»