Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

Την Παρασκευή το απόγευμα 5 Ιουνίου 2015, στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, με τη χάρη του Αγίου Τριαδικού Θεού μας και τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Παύλου, πραγματοποιήθηκε μία χαρούμενη και ενθουσιώδης εκδήλωση, για τη λήξη των Κατηχητικών Σχολείων όλων των βαθμίδων της ενορίας μας, για την κατηχητική χρονιά 2014 – 2015.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε εντός του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου με την συμμετοχή πολλών παιδιών και την παρουσία των γονέων τους και άλλων ενοριτών.
Στο νότιο κλίτος του Ιερού Ναού τοποθετήθηκε ένας μεγάλος πίνακας ζωγραφικής, που περιείχε ένα μεγάλο βιβλίο (την Αγία Γραφή) ανοιγμένο, με ρητά από την Καινή Διαθήκη, μέσα στη φύση: «Εγώ ειμί το φως του κόσμου, ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία…» και «Υμείς εστέ το φως του κόσμου… ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων…». Στο άνω δεξιά μέρος του πίνακα είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός μέσα στη θεία δόξα, η οποία προβάλλει την Αγία Γραφή. Στο κάτω μέρος ευρίσκεται ένας Ιερέας με τέσσερα παιδιά γύρω του, και δείχνει σ’ αυτά, με το χέρι του, το ανοιχτό βιβλίο της Αγίας Γραφής.
Τον πίνακα εμπνεύσθηκε ο π. Βασίλειος, ο οποίος μαζί με τον καλλιτέχνη τον κ. Χρήστο Καρακουλάκη, την κ. Μαρία Τσιαούση, την κ. Μαρία Τσακμάκη, την κ. Τατιανή Τζάλια και άλλα παιδιά ζωγράφισαν και ολοκλήρωσαν το έργο.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με το απολυτίκιο της εορτής της Πεντηκοστής, «Ευλογητός ει Χριστέ ο Θεός ημών…»

Στη συνέχεια το τμήμα των νηπίων και τα παιδιά της Α’ Δημοτικού απήγγειλαν ποιήματα και τραγούδησαν.
Υπεύθυνες κατηχήτριες του τμήματος ήταν η κ. Περιστέρα Σβώλη και η κ. Αναστασία Γκούγκα με βοηθούς: την Αθηνά Μαγιάγκα, την Αικατερίνη Ώττα και την Αικατερίνη Τσιαούση.
Ακολούθησαν τα παιδιά της Β΄ και Γ΄ τάξης του Δημοτικού με κατηχήτρια την κ. Μαρία Τσακμάκη και βοηθούς: την Άννα Μπούρτσου και την Θεοδώρα Μπούρτσου, τα οποία τραγούδησαν για τους παρευρισκομένους και απήγγειλαν ποιήματα.
Μετά, τη σκυτάλη πήραν τα παιδιά του κατώτερου κατηχητικού της Δ΄, Ε΄ και Στ΄ Δημοτικού, με κατηχήτρια την κ. Περιστέρα Μάνιου και βοηθούς την Ελένη Βασιλείου, τη Μαρία Λεζγίδου, την Αλεξάνδρα Μαγιάγκα και την Πρεσβυτέρα Σταυρούλα Βασιλείου, η οποία κατά τη διάρκεια της χρονιάς είχε αναλάβει τη μουσική τους έκφραση. Τα παιδιά τραγούδησαν υπέροχα και ανέγνωσαν τέσσερις περικοπές από την Καινή Διαθήκη, στο κείμενο και τη μετάφραση.
Οι νέοι και οι νέες του μέσου Κατηχητικού με κατηχήτρια την κ. Ευφημία Ώττα και βοηθούς την κ. Τατιάνα Τζάλια και την κ. Βασιλική Δάρδα, ανέγνωσαν τρία κείμενα από την Καινή Διαθήκη και στη συνέχεια την μετάφρασή τους.

Ο πατήρ Βασίλειος Βασιλείου, προϊστάμενος στην ενορία του Αγίου Νικολάου και υπεύθυνος των κατηχητικών μαθημάτων στα διάφορα τμήματα, που λειτούργησαν στην ενορία, έκανε την κατήχηση στα παιδιά του Λυκείου με βοηθό την κ. Δήμητρα Λογδανίδου.

Κάποια από τα παιδιά του Λυκείου, διάβασαν ένα ενδιαφέρον κείμενο από το 16ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, όπου ο Ιησούς Χριστός ρωτάει τους μαθητές του, «τι έχουν καταλάβει οι άνθρωποι γι’ αυτόν, και για ποιόν τον νομίζουν». Και στη συνέχεια, ο Θεός Πατήρ φανερώνει στον μαθητή Σίμωνα, ποιος είναι ο Ιησούς. Το διάβασαν στο αρχαίο ελληνικό κείμενο και στη μετάφρασή του.

Όλοι οι κατηχητές, με λίγα λόγια αναφέρθηκαν στο περιεχόμενο των μαθημάτων, που διδάχτηκαν τα παιδιά καθ’ όλο το κατηχητικό έτος.

Τελειώνοντας η εκδήλωση, η κατηχήτρια των νέων του Γυμνασίου κ. Ευφημία Ώττα έδωσε δύο έπαθλα, που ήταν δύο πίνακες ζωγραφικής, δικής της καλλιτεχνικής εργασίας. Ο ένας πίνακας, που απεικόνιζε έναν χιονάνθρωπο, δόθηκε στο μαθητή με τις περισσότερες συμμετοχές στη λίστα, για την ανάγνωση του Αγίου Ευαγγελίου. Ο άλλος πίνακας, που απεικόνιζε μία κοπέλα σε ποδήλατο, δόθηκε στη μαθήτρια που μελετούσε συχνότερα την Καινή Διαθήκη.

Η Εκκλησία της Ελλάδος όρισε για τη φετινή κατηχητική χρονιά, να είναι χρονιά μελέτης των αγιογραφικών κειμένων. Γι’ αυτό το λόγο δόθηκε σε όλα τα παιδιά, ως δώρο της ενορίας, μία Καινή Διαθήκη στο αρχαίο κείμενο, από τα χέρια του Αρχιμανδρίτου π. Εφραίμ.
Όπως κάθε κατηχητική χρονιά, έτσι και φέτος, όλα τα παιδιά πήραν ένα ενθύμιο με μία φράση από τη Αγία Γραφή από τον πρωτοπρεσβύτερο π. Νέστορα Γκουρομίσιου.
Επίσης, οι πιο τακτικοί μαθητές πήραν από τα χέρια του πρωτοπρεσβυτέρου π. Βασιλείου Λ. Βασιλείου ακόμη ένα ωραίο βιβλίο – δώρο της ενορίας.

Τελειώνοντας, όλοι μαζί, παιδιά και όλο το κοινό, έψαλαν το απολυτίκιο του Αγίου Νικολάου, «Κανόνα πίστεως…».
Στη συνέχεια πήρε το λόγο ο εκπρόσωπος του Σεβασμιωτάτου κ. Παύλου, Αρχιμανδρίτης π. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλος, πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως, ο οποίος αναφέρθηκε στη μελέτη του λόγου του Θεού.
Ο π. Βασίλειος στο τέλος της γιορτής έλαβε το λόγο και ευχαρίστησε τον Αρχιμανδρίτη π. Εφραίμ, που παραβρέθηκε στην εκδήλωση. Μίλησε με λίγα λόγια για την τεράστια αξία της Αγίας Γραφής, επειδή δεν περιέχει κάποια λόγια ανθρώπινα αλλά τα Λόγια του πάνσοφου Θεού, τα οποία είναι τέλεια και διαχρονικά. Ευχαρίστησε, επίσης, όλες τις κατηχήτριες και τους βοηθούς, όλους τους συντελεστές για την ετοιμασία και οργάνωση της εκδηλώσεως, τους εκκλησιαστικούς επιτρόπους και όλους εκείνους, οι οποίοι ολόκληρη τη χρονιά εργάσθηκαν, κουράστηκαν και καταπονήθηκαν.
Ευχαρίστησε και όλα τα παιδιά, τα οποία, δόξα τω Θεώ, ήταν και πολλά και τακτικά στα μαθήματα της κατηχήσεως.
Ευχαρίστησε και τους γονείς, οι οποίοι έχουν καταλάβει ότι, πρέπει να στέλνουν τα παιδιά τους στην κατήχηση και στην Εκκλησία, για να γνωρίσουν όσο περισσότερο τον Άγιο Τριαδικό Θεό, τον Ιησού Χριστό και γενικώς όλη την χριστιανική πίστη.
Στο τέλος ευχήθηκε σ’ όλα τα παιδιά, καλή αντάμωση τον Σεπτέμβριο. Ή μάλλον, είπε, «η αίθουσα θα είναι όλο το καλοκαίρι ανοιχτή, οπότε δεν θα χαθούμε, δεν θα αποχωριστούμε. Ο Θεός να είναι μαζί μας! Καλό καλοκαίρι! Καλή μελέτη της Αγίας Γραφής!»
Αποχωρώντας από τον Ιερό Ναό, όλα τα παιδιά πήραν κι από ένα μικρό κέρασμα.

Ομιλία του π. Βασιλείου
κατά την εκδήλωση με τη λήξη των κατηχητικών μαθημάτων.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους σας, που ήρθατε. Τιμήσατε περισσότερο τα παιδιά σας και λιγότερο τους υπόλοιπους.
Θυμάμαι τον Άγιο Κύριλλο Ιεροσολύμων, ο οποίος απλώς συγκρίνοντας την θεία μετάληψη, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, με τον λόγο που εκφέρεται από τους διαφόρους ομιλητές, λέει ότι είναι στην ίδια βάση, στην ίδια θέση, στο ίδιο ύψος.
Τότε, εκείνα τα χρόνια, θυμάστε, οι Χριστιανοί κοινωνούσαν το Σώμα του Χριστού, παίρνοντας αυτό στα χέρια τους, στη χούφτα τους και αφού περνούσαν όλοι μπροστά από τον Επίσκοπο, μετά πήγαιναν να πάρουν και να πιουν το Αίμα του Χριστού, στη Θεία Λειτουργία. Και τους ρωτάει ο Άγιος:
-«Όταν κοινωνάτε, προσέχετε να μην πέσει κάτι κάτω; Έστω κι ένας μαργαρίτης;»
-«Ασφαλώς, προσέχουμε πάρα πολύ».
-«Ξέρετε, λέει, τι παίρνετε μέσα σας;», «Παίρνετε το Λόγο του Θεού. Παίρνετε τον ενανθρωπήσαντα Λόγο του Θεού.»
Λοιπόν, ο Λόγος του Θεού είναι και αυτός, το Σώμα του, το Αίμα του, η Θεότητά του, αλλά είναι και ο λόγος τον οποίο μίλησε, είπε, εξέφερε. Οπότε, όπως προσέχετε μην σας πέσει κάτι κάτω από την Θεία Κοινωνία, έτσι και όταν ακούγεται ο Λόγος του Θεού, ή όταν μελετάτε τον Λόγο του Θεού, να προσέχετε μη σας πέσει ούτε ένα γράμμα κάτω.
Και θυμάμαι εκείνο το λόγο του Χριστού που είπε ότι: «Ο κόσμος όλος θα περάσει, η γη όλη θα φύγει, το σύμπαν θα πάρει φωτιά, όπως λέει και ο Άγιος Πέτρος ο Απόστολος, αλλά οι λόγοι μου δεν θα παρέλθουν, θα παραμείνουν στους αιώνες των αιώνων», γιατί, ασφαλώς, δεν είναι λόγοι ανθρώπου αλλά είναι λόγοι του αιωνίου Θεού.
Όπως βλέπετε εδώ μπροστά σας, στην οθόνη, στη ζωγραφιά, είναι ένα βιβλίο ανοιγμένο μέσα στη φύση. Στο επάνω μέρος δεξιά είναι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, μέσα στο άκτιστο φως και στέλνει τις φωτεινές ακτίνες προς το βιβλίο, όπου γράφονται τα εξής: «Εγώ ειμί το φως του κόσμου, ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία». Αυτός είναι ένας λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς ήλιο. Κλείστε τα μάτια, βάλτε και τα χέρια μπροστά σας. Τι θα δείτε; Τι θα δούμε; Πώς θα ζήσουμε; Αν δεν θα υπήρχε ο ήλιος, δεν θα υπήρχε τίποτα, καθόλου, εδώ στον κόσμο.
Χωρίς τον Ιησού Χριστό, ο οποίος είπε αυτόν τον λόγο: «Εγώ ειμί το φως του κόσμου», δυστυχώς, ο κόσμος είναι μαύρος και άραχνος, είναι μία ταλαιπωρία, ένα βάσανο, μία κακία, μία εγκληματικότητα, μία διαστροφή.
Ο Ιησούς Χριστός είναι η Ζωή, η Χαρά, η Ευτυχία, τα πάντα. Διότι, όπως χωρίς τον ήλιο δεν μπορούμε να ζήσουμε, να βαδίσουμε, να περπατήσουμε, έτσι και χωρίς το Χριστό, βλέπουμε μία κοινωνία να αυτοκαταστρέφεται.
Και επειδή κι εμείς οι χριστιανοί ακούμε το λόγο του Θεού, και τον τηρούμε τον λόγο του Θεού, και πρέπει να γίνονται αυτά, όσα είπε ο Χριστός, είπε και κάτι άλλο ο Χριστός: «Υμείς εστέ το φως του κόσμου»!
Για φανταστείτε, ο Χριστός είναι το φως του κόσμου, κι εμείς οι Χριστιανοί είμαστε το φως του κόσμου. Αλλά, ποιο είναι το φως του Χριστού και ποιο είναι το φως το δικό μας. Το φως το δικό μας είναι η αντανάκλαση του φωτός του Χριστού. Δηλαδή, σαν να είμαστε κάποιοι καθρέφτες, όσο το δυνατόν πιο καθαροί, που αντανακλούμε το φως. Εδώ πρέπει να αντανακλούμε το Λόγο του Θεού στη ζωή μας, και γι’ αυτό λέει: «ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων». Έτσι, λέει, να λάμπει το φως σας μπροστά στους ανθρώπους. Πώς; Και με το λόγο και με το έργο, και με τη ζωή μας. Ας τα προσέξουμε πάρα πολύ αυτά, αγαπητοί μου αδελφοί.
Και ένα τελευταίο. Θυμήθηκα τον Άγιο Νεκτάριο, ο οποίος μικρό παιδί ον, δούλευε σ’ ένα παντοπωλείο στην Κωνσταντινούπολη, στην Πόλη, και είχε πόθο μεγάλο, αυτά τα οποία ήξερε αυτός, να τα πει και στους άλλους, σε όλους. Ξέρετε, χαρτιά, διαφημιστικά ή άλλα λευκά, δεν πολύ – υπήρχαν τότε, και αυτά που ήθελε να τυλίξει ο καθένας έμπορος ή το παιδί που δούλευε εκεί στο παντοπωλείο, τα τύλιγε σε εφημερίδες της εποχής εκείνης. Εκεί, στα περιθώρια της εφημερίδας, που δεν ήταν δηλ. γράμματα, εκεί στα περιθώρια, καθόταν και έγραφε κάποια ρητά, σαν κι αυτά που ακούσαμε πριν από λίγο, και αυτά που θα σας δώσουμε στη συνέχεια και θα τα πάρει το κάθε παιδί. Και θα ’θελα, ό, τι του «τύχει», να το βάλει μπροστά, εκεί που διαβάζει, για να το βλέπει πάντοτε.
Έγραφε, λοιπόν, αυτούς τους λόγους, αυτά τα ρητά στις εφημερίδες, και ο καθένας όταν πήγαινε στο σπίτι του και ξετύλιγε το αντικείμενο αυτό που είχε αγοράσει, διάβαζε και αυτό που ήταν εκεί γραμμένο. Οπότε, όλοι ωφελούνταν πολλαπλώς.
Στα παιδιά, που είναι από την Δ΄ τάξη του Δημοτικού και πάνω, θα δώσουμε από μία Καινή Διαθήκη. Είναι μόνο το Κείμενο, και θα ήθελα να πω ότι, άσχετα από το αν καταλαβαίνουμε ή εμβαθύνουμε ή μπορούμε να καταλάβουμε βαθιά –βαθιά, τι λέει το Κείμενο, και μόνο που κρατούμε την Αγία Γραφή στα χέρια μας, είναι μία πολύ μεγάλη ευλογία. Και μόνο που θα καθίσουν, έτσι, κάτι να διαβάσουν, είναι μια πάρα πολύ μεγάλη ευλογία.
Τα παλιά χρόνια οι πιο πολλοί δεν ήξεραν γράμματα. Δεν ήξεραν κάν την αρχαία Ελληνική γλώσσα και όμως προσπαθούσαν να βρουν μία Καινή Διαθήκη, μία Αγία Γραφή, που είναι η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη. Και την είχανε επάνω στο εικονοστάσι. Την είχανε σαν εικόνα, σαν κάτι παραπάνω από εικόνα. Οπότε, και μόνο που θα πιάσεις την Αγία Γραφή, την Καινή Διαθήκη, πιάνεις το λόγο του Θεού. Να το φιλάς, να το ασπάζεσαι, να κλαίς, να αισθάνεσαι, να νοιώθεις όλα αυτά τα οποία γράφει εδώ μέσα.
Και τελειώνω με τη σπουδαιότητα που έχει ο λόγος του Θεού, η Καινή Διαθήκη, η Αγία Γραφή, μ’ αυτό το οποίο κάνει η Εκκλησία μας. Τι κάνει η Εκκλησία μας; Τον Λόγο του Θεού τον έχει στο υψηλότερο και ενδοξότερο σημείο μέσα στον Ιερό Ναό. Είναι επάνω στον θρόνο, που ονομάζεται Αγία Τράπεζα. Εκεί είναι και ο Λόγος του Θεού, ως λόγια, και ο Λόγος του Θεού, ως Σώμα και Αίμα του. Εκεί είναι το άγιο Ευαγγέλιο, εκεί είναι και το άγιο Ποτήριο. Μαζί.
Να ευχαριστήσω πάρα πολύ τους πάντες. Να ευχαριστήσουμε το Σεβασμιώτατο, γιατί χωρίς αυτόν, ευλογία η Ενορία και η πόλη και η Μητρόπολη δεν παίρνει, δεν έχει. Όλα απορρέουν από τον Επίσκοπο, τον ευχαριστούμε πάρα πολύ. Έρχεται πάρα πολλές φορές εδώ στα κατηχητικά μας, έχει κάνει μαθήματα με τα παιδιά, τον ευχαριστούμε πάρα πολύ. Και ασφαλώς ευχαριστούμε τον Κύριό μας, το Ιησού Χριστό και τον Άγιο Τριαδικό Θεό μας, για όλες τις πλουσιοπάροχες ευλογίες που συνεχώς μας χαρίζει.
Καλό καλοκαίρι. Και μην ξεχνούμε τη μελέτη της Αγίας Γραφής. Καλή αντάμωση τον Οκτώβριο στα κατηχητικά μαθήματα.
Ως τότε η αίθουσα του πνευματικού μας κέντρου θα είναι ανοιχτή, για συναντήσεις με τα άλλα παιδιά, για παιχνίδι, για να δανεισθείτε κάποιο βιβλίο από τη δανειστική βιβλιοθήκη, για να αγοράσετε ωραίο βιβλίο, για να κάνετε κάποια εκπομπή στο ραδιόφωνο.

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τιμήθηκε η εορτή του Αγίου Πνεύματος την Δευτέρα 1 Ιουνίου 2015 στο εξωκκλήσι του Αγίου Αντωνίου, της Ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.
Την πανηγυρική Θεία Λειτουργία τέλεσαν οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος, απευθυνόμενος στο εκκλησίασμα, αναφέρθηκε στην παρουσία και την απουσία του Αγίου Πνεύματος στην Αγία Γραφή και στη ζωή μας. Επεσήμανε, τελειώνοντας, ότι, «το Άγιο Πνεύμα θα είναι αυτό, το οποίο θα καλέσει τον Ιησού Χριστό να ’ρθει, για τη Δευτέρα παρουσία του στη γη, να τελειώσει ο κόσμος, και έτσι όλοι οι άνθρωποι, οι Άγιοι του Θεού, μαζί με τους αγγέλους να εισαχθούν στο χώρο της Βασιλείας των ουρανών.»
Στο τέλος ευχήθηκε, «όλοι μας να γίνουμε τόποι, κατοικητήρια αγιασμένα, ούτως ώστε να παραμένει το Πνεύμα το Άγιο μέσα μας».
Κατόπιν τελέσθηκε από τους Ιερείς η ακολουθία του Μικρού Αγιασμού, με την ευκαιρία της πρωτομηνιάς, και ραντίσθηκε με το αγιασμένο νερό όλος ο Ναός και οι πιστοί που παραβρέθηκαν στην ακολουθία. Ο Αγιασμός τοποθετήθηκε σε ειδική κολυμβήθρα, από όπου και τον πήραν οι πιστοί της Ενορίας, για να ευλογήσουν τα σπίτια τους ή τον να τον πιουν μετά την Θεία Κοινωνία και το αντίδωρο, λαμβάνοντας έτσι όλοι την ευλογία της Εκκλησίας, για όλον τον μήνα που θα ακολουθήσει.

Με λαμπρότητα και μεγαλοπρεπώς εορτάσθηκε στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, την Κυριακή 31 Μαΐου 2015, η μεγάλη Δεσποτική Εορτή της Πεντηκοστής και της επιφοίτησης του Αγίου Πνεύματος στους μαθητές του Ιησού Χριστού. Η Πεντηκοστή θεωρείται η γενέθλιος ημέρα της Αγία μας Εκκλησίας.
Την πανηγυρική θεία Λειτουργία τέλεσαν οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας.
Την εγκύκλιο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλου, για τον εορτασμό της Πεντηκοστής, ανέγνωσε ο πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Βασιλείου.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε, σε κατανυκτική ατμόσφαιρα και σύμφωνα με το τυπικό της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ο Μέγας Εσπερινός του Αγίου Πνεύματος ή ο ονομαζόμενος «Εσπερινός της γονυκλισίας», κατά τον οποίο αναγνώστηκαν, από τους πρεσβυτέρους π. Βασίλειο και π. Νέστορα, οι προκαθορισμένες υπέροχες περιεκτικές ευχές της Γονυκλισίας.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ

Ἰούνιος 2015

Ἕνα κάθε μήνα.

Ἀγαπητοί μου ἐνορίτες,
Μέ τή χάρη καί τήν εὐλογία τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ μας, τελείωσε αὐτή ἡ μακρά εὐλογημένη Ἐκκλησιαστική περίοδος, ἡ ὁποία ἐξαρτᾶται ἀπό τήν μεγάλη ἑορτή τῆς Ἀναστάσεως του Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀπολαύσαμε τίς τρεῖς ἑβδομάδες τοῦ Τριωδίου. Κατανυγήκαμε κατά τίς ἕξι ἑβδομάδες τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Συμπορευθήκαμε μέ τόν Ἰησοῦ Χριστό τίς ἡμέρες τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος. Ἐμπλησθήκαμε χαρᾶς καί εὐφροσύνης ἀπό τήν ἡμέρα τοῦ Πάσχα μέχρι τήν ἑορτή τῆς Ἀναλήψεως. Φθάσαμε στόν σκοπό τῆς ζωῆς μας, κατά τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, ἀποκτώντας τό Ἅγιο Πνεῦμα.
Τέσσερις ὁλόκληροι μῆνες. Τό ἕνα τρίτο τοῦ χρόνου. Ἄν ζούσαμε κοντά στήν Ἐκκλησία, μέσα στήν Ἐκκλησία, ἄν βιώναμε αὐτούς τούς πνευματικούς κύκλους τῆς ὀρθόδοξης ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, ἡ ζωή μας θά ἦταν πολύ διαφορετική, ἡ κοινωνία μας θά ἦταν πιό ἀνθρώπινη. Θά ἦταν θεανθρώπινη! Τό ἐκκλησιαστικό φρόνημα θά μᾶς ὁδηγοῦσε ὀρθά σέ ὅλες τίς πτυχές τῆς ζωῆς μας.
Εἶναι φανερό σέ ὅλους, ὅσοι ἔχουν κάποια ἡλικία ὅτι, οἱ ἐποχές πού οἱ Ἕλληνες ἦταν περισσότερο συνειδητά κοντά στή Ἐκκλησία, ἔχουν περάσει. Οἱ λαίλαπες τῶν ὑλιστικῶν ἰδεολογιῶν μέ μπροστάρηδες τόν καταναλωτισμό, τό φαγοπότι, τήν ἀπόλαυση τῶν σαρκικῶν ἡδονῶν, τήν ἄνεση, τήν ἀθεΐα, τόν μηδενισμό, ἔχουν ἀλλοιώσει τήν Ἑλληνική κοινωνία. Οἱ Ἕλληνες, γιά πολλούς αἰῶνες, ἦταν διαποτισμένοι μέ ὑψηλά ἰδανικά, στήριζαν τή ζωή τους σέ διαχρονικές ἀξίες. Τά τελευταία 2.000 χρόνια εἶχαν ἐμπιστευτεῖ τόν ἑαυτό τους, τίς οἰκογένειές τους, τά χωριά τους, τά ἔθιμά τους, τήν πατρίδα τους, στόν Ἰησοῦ Χριστό.
Ἴσως οἱ νεότεροι δέν μποροῦν, οὔτε στό ἐλάχιστο, νά φανταστοῦν, πῶς ἦταν ἡ ζωή πρίν πενήντα – ἑξήντα χρόνια.
Μερίδιο εὐθύνης ἔχουν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μεταστοιχείωσαν τά ἰδανικά καί τίς ἀξίες καί τήν πίστη στό Χριστό σέ μία τυπικότητα καί ἕνα καθωσπρεπισμό, καί ἔτσι ἔχασαν τήν δύναμή τους. Δυστυχῶς χτυπήθηκε ἀνηλεῶς, ἀπό «μορφωμένους» ἀμοραλιστές καί ἄθεους, ἀπό σκοτεινές σατανικές δυνάμεις, ἡ ἠθικοπνευματική ἰδιοπροσωπία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀκόμη ἡ εἰσόρμηση τοῦ δυτικοῦ τρόπου ζωῆς καί κουλτούρας, μέ τή μουσική, τό τραγούδι, τό θέαμα, τή μόδα, τό ντύσιμο καί τή διασκέδαση, ἰσοπέδωσε τήν ἑλληνική ἰδιαιτερότητα.
Θά προσπαθήσω νά παρουσιάσω στήν ἀγάπη σας, ὅσο εἶναι δυνατόν, τί ἔχει χαθεῖ ἀπό τίς προηγούμενες γενεές, γιά νά δοῦμε ὅλοι, κι ἐμεῖς πού τά ζήσαμε καί ἐκεῖνοι πού δέν τά πρόλαβαν, πόσο μεγάλος καί πολύτιμος ἦταν ὁ θησαυρός πού κουβαλοῦσαν οἱ πρόγονοί μας ἀπό γενεά σέ γενά. Ὁ θησαυρός αὐτός μέ δύο λόγια, ἦταν οἱ ἀρετές αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων.
Πρῶτ’ ἀπό ὅλα ἦταν οἱ θρησκευτικές ἀρετές. Εἶχαν μία ἁπλή πίστη στόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό καί στόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, στήν Παναγία μας καί σ’ ὅλους τούς Ἁγίους. Δέν παρέλειπαν τόν ἐκκλησιασμό τῆς Κυριακῆς καί τῶν μεγάλων ἑορτῶν. Δέν ἀπουσίαζαν ἀπό κανένα θρησκευτικό πανηγύρι, μεταφορά ἁγίων εἰκόνων ἤ λειψάνων, λιτανίες. Στό σπίτι οἱ νοικοκυρές καί τά κορίτσια ἄναβαν τό καντήλι, θυμίαζαν τίς εἰκόνες, ζύμωναν τίς λειτουργιές, ἔπλαθαν τό κερί καί τό θυμίαμα, ἔρραβαν τά καλύμματα τῆς ἁγίας τράπεζας, πρόθυμα ἀσχολοῦνταν μέ τόν καθαρισμό καί τήν εὐπρέπεια τῶν Ἱερῶν Ναῶν, ἄναβαν τά καντήλια, ἀγρυπνοῦσαν στούς Ναούς καί ἄλλα πολλά. Ἡ νηστεία ἦταν ἀπαραίτητη μαζί καί ἡ προσευχή καί οἱ παρακλήσεις.
Αὐτή ἡ θρησκευτική ζωή εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τή διαμόρφωση τοῦ νοῦ καί τῆς καρδιᾶς, καί γενικά τοῦ ὅλου τρόπου τῆς ζωῆς. Ὑπῆρχε ὁ σεβασμός πρός τούς γονεῖς, τούς προγόνους, τούς συγγενεῖς, τούς ἀναδόχους, τούς ἱερεῖς, τούς ἄρχοντες, τούς δασκάλους καί κάθε ὑψηλότερο ἱεραρχικά. Ὑπῆρχε ἡ ντροπαλότητα τῶν κοριτσιῶν, ἡ ἁγνότητα, ἡ παρθενικότητα, ὁ σεβασμός καί ἡ ἀξιοπρεπής στάση τῶν ἀγοριῶν πρός τά κορίτσια. Ὑπῆρχε ὁ εὐλογημένος καί ἀδιάλυτος γάμος, ἡ πολυτεκνία, ἡ ἀπουσία τῶν ἐκτρώσεων, οἱ υἱοθεσίες, ὁ θηλασμός καί ἄλλων βρεφῶν ἐκτός ἀπό τά δικά τους. Ὑπῆρχε ἡ ἀρχοντιά, ἡ τιμιότητα, τό «καθαρό μέτωπο», ἡ ντροπή, ὁ σεβασμός στό «στεφάνι», ἡ ὑπομονή, ἡ ταπεινοφροσύνη, ἡ φιλοξενία καί ἡ ἐλεημοσύνη, ἡ ἐργατικότητα καί ἡ βοήθεια τοῦ κάθε ἀνήμπορου καθώς καί ἡ προσωπική ἐργασία στά κοινά τῆς τοπικῆς κοινωνίας.
Ἄλλες ἀρετές ἦταν ἡ ἀγάπη στήν πατρίδα, ἡ ἀνδρεία, ἡ αὐτοθυσία, τό θάρρος, ἡ ὑπεράσπιση τοῦ ἀδυνάτου. Στίς δοσοληψίες ὑπῆρχε γενικῶς ἐμπιστοσύνη, ἡ ὑπόσχεση χωρίς ἀθέτηση, ὁ λόγος ἦταν συμβόλαιο, ἡ βεβαιότητα καί ἡ σιγουριά.
Μαζί μέ ὅλα αὐτά ὑπῆρχαν καί οἱ ἀρετές τῆς λιτότητας, τῆς οἰκονομίας καί τῆς αὐτάρκειας. Ἡ σύνεση καί ἡ σοφία τοῦ μέτρου, ἔλεγαν: «Ἅπλωσε τά πόδια σου μέχρις ἐκεῖ πού φθάνει τό πάπλωμα». Δέν σπαταλοῦσαν, τιμοῦσαν αὐτό πού εἶχαν, ἐπειδή τό εἶχαν μέ τόν κόπο καί τόν ἱδρῶτα τους.
Ἦταν οἱ χαρούμενοι ἄνθρωποι. Παντοῦ ὅπου πήγαιναν, εἶχαν τό τραγούδι στό στόμα τους. Εἴτε στή δουλειά, εἴτε στήν πεζοπορία, εἴτε στήν συγκομιδή τῶν καρπῶν, στό θέρο, στόν τρύγο, στό βόσκημα τῶν προβάτων, στό ἄρμεγμα, στό κούρεμα, στά νυχτέρια, στά βαμβάκια, στά καπνά, στό πλέξιμο, στό κέντημα, στό γνέσιμο, στόν ἀργαλιό, παντοῦ.
Κουραστική ἡ ζωή τους. Εἶχαν καί τίς χαρές καί τά γλέντια τους, ὄχι ὅμως κάθε μέρα, κάθε βράδυ. Στούς γάμους, στά βαφτίσια, στίς μεγάλες γιορτές, στά πανηγύρια. Ὅλα μέ μέτρο καί σεβασμό.
Ζοῦσαν χωρίς ἄγχος, δέν ἀγωνιοῦσαν, εἶχαν πίστη στό Χριστό, ἦταν δεμένοι ὡς κοινωνία, ὑπῆρχε ἡ ἀλληλοβοήθεια. Στό στόμα τους ἦταν, «πρῶτα ὁ Θεός», «ἄν θέλει ὁ Θεός», «ὅπως θέλει ὁ Θεός», «δόξα τῷ Θεῶ».
Αὐτή ἡ ζωή, αὐτές οἱ κοινωνίες, ἀγαπητοί μου, μᾶς ἔχουν λείψει. Κάποιοι μᾶς ζήλεψαν, μᾶς φθόνησαν, μᾶς βάσκαναν, μᾶς πλάνεψαν. Ἀπομακρυνθήκαμε ἀπό τόν Θεό, ἀπό τόν λόγο Του καί τίς αἰώνιες ἀξίες.
Ἄν πλησιάσουμε τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό καί τήν Ἐκκλησία του, θά ζήσουμε καί πάλι ὄμορφες, ἀνθρώπινες, ἅγιες ἐποχές.

Μέ πόθο καί ἐλπίδα γιά τό καλύτερο.

ὁ πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

Ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος ἀναφερόμενος εἰς τό αἴτημα τοῦ κ. Φίλη περί χωρισμοῦ Ἐκκλησίας καί Πολιτείας, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, σημείωσε τό ἐνδεχόμενο κάποιοι νά μετανοιώσουν γιά τίς προτάσεις τους. Ὁ κ. Φίλης ἀναγνώρισε μέν ὅτι αὐτή εἶναι μιά μακρά πορεία, ἀλλά εἶπε ὅτι δέν μποροῦμε νά προσέλθουμε «ἐν μετανοίᾳ» στήν συζήτηση αὐτή.
Ἡ πρώτη σκέψη εἶναι μήπως κάποιος στόν ΣΥΡΙΖΑ μπορεῖ νά βοηθήσει τόν κ. Φίλη στά Ἑλληνικά του, γιατί ἄλλο εἶπε ὁ Μακαριώτατος καί ἄλλο ὁ κ. κοινοβουλευτικός ἐκπρόσωπος. Γιατί δέν κατάλαβε ἐκτός ἐάν συνειδητά διέστρεψε τόν λόγο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος δέν ζήτησε ἀπό κανένα νά προσέλθει «ἐν μετανοίᾳ» σέ ἕνα διάλογο, εἶπε ὅμως κάτι σημαντικό. Ὅτι κάνοντας κανείς βιαστικές ἐνέργειες μπορεῖ νά τό μετανοιώσει, κάτι τελείως διαφορετικό ἀπό αὐτό πού εἶπε ὁ κ. Φίλης. Δεῦτε λοιπόν καί διαλεχθῶμεν ἐκ νέου.
Εἶναι γνωστές οἱ θέσεις τοῦ ΣΥΡΙΖΑ γιά τό θέμα σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας. Αὐτό τό θέμα ὁ Πρωθυπουργός τό ἔχει ἀναθέσει στόν Ὑπουργό Παιδείας καί ὁ Ὑπουργός ἔχει δηλώσει ὅτι δέν εἶναι τοῦ παρόντος. Μέ τήν ἀναφορά του λοιπόν σέ αὐτό τό θέμα ἄραγε στρέφεται ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας ἤ κάνει ἀντιπολίτευση στόν ἴ δ ι ο τόν Πρωθυπουργό; Τά λέει γιά νά ἀκούσει ἡ Ἐκκλησία τήν δήλωσή του καί νά φοβηθεῖ, ἤ γιά νά τά ἀκούσει ὁ Πρωθυπουργός καί ἴσως καί ὁ Ὑπουργός τῆς Παιδείας;
Ὁ κ. Φίλης ἔκανε αὐτή τή δήλωση μέ ἀφορμή τήν ἔλευση τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου τῆς Ἁγίας Βαρβάρας. Ἀλήθεια! Τί σχέση ἔχει τό ἕνα μέ τό ἄλλο; Μήπως εἶναι μιά σαφής ἀπειλή ἀπέναντι στήν πίστη τῶν πιστῶν; Μέγα τό ἀτόπημα τοῦ κ. ἐκπροσώπου, ἀλλά καί φθηνό σάν ἐπιχείρημα. Μήπως μᾶς λέει: «προσέχτε καλά, γιατί θά ἔχετε συνέπειες;». Μήπως ἐνοχλήθηκε ἀπό τήν πίστη τοῦ λαοῦ, ἀπό τό πλῆθος πού προσῆλθε καί προσέρχεται γιά νά προσκυνήσει τό Ἱερό Λείψανο; Μήπως ἐπιχειρεῖ νά καταστείλει τήν εὐλάβεια τοῦ λαοῦ μέ ἀπειλές; Ξαναγυρίζει λοιπόν στόν τόπο μας ἡ Ἀριστερά στόν Σταλινικό της μεσαίωνα τῶν ἀπειλῶν καί τῶν διωγμῶν;
Τό θέμα τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας εἶναι ἕνα ὄντως πολύ σοβαρό θέμα καί δέν τιμᾶ τούς ἀνθρώπους τῆς ἐξουσίας νά τό χρησιμοποιοῦν σάν ἀπειλή. Οἱ σχέσεις Ἐκκλησίας καί Πολιτείας δομήθηκαν μέσα στήν ζωή καί τήν ἱστορία, δομήθηκαν σέ δύσκολες ὧρες, δομήθηκαν ὅταν ἡ Ὀρθὀδοξη πίστη συνιστοῦσε τό ἐθνικό σύνορο τοῦ Γένους καί ὄχι μέσα σέ κάποιο γραφεῖο πολιτικό. Τό νά χρησιμοποιεῖται ἕνα τέτοιο θέμα σάν ἀπειλή αὐτό εὐτελίζει τήν σοβαρότητα του, ἀλλά καί αὐτούς πού τό μεταχειρίζονται μέ τόσο εὐτελῆ τρόπο.
Πίστεψαν μήπως κάποιοι ὅτι ἐκτοξεύοντας μιά τέτοια ἀπειλή θά φοβίσουν τούς ἀνθρώπους καί θά καταστείλουν τήν εὐλάβειά τους; Ἤ μήπως ἐάν ἐπέλθει ὁ χωρισμός Ἐκκλησίας καί Πολιτείας δέν θά μπορεῖ νά μεταφερθεῖ ἕνα Ἱερό Λείψανο σέ ἕνα νοσοκομεῖο γιά ἐνίσχυση καί παρηγορία τῶν ἀσθενῶν; Εἴμαστε ἐμεῖς πού πρέπει νά ρωτήσουμε σέ ποιά χώρα τίθενται τέτοια ἐμπόδια; Μήπως κάποιοι ζοῦν σέ ἄλλες ἐποχές; Σέ πλεῖστα νοσοκομεῖα τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑπάρχουν παρεκκλήσια καί ἡ ἐκδήλωση τῆς πίστης καί ἡ προσφυγή στή Θεία βοήθεια εἶναι ἀνεμπόδιστα.
Ὁ κ. Φίλης ἀναφερόμενος στό θέμα σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας παραβιάζει ἀνοικτές θύρες καί ἀπό τήν πλευρά τοῦ κόμματος του καί ἀπό τήν πλευρά τῆς Ἐκκλησίας. Δέν κομίζει λοιπόν τίποτα καινούριο πέρα ἀπό μιά ἐπιπόλαια καί ἐπικίνδυνη στάση. Αὐτή τήν στιγμή ἡ χώρα βρίσκεται σέ μιά πολύ κρίσιμη ὥρα καί τό ζητούμενον εἶναι ἡ ἑνότητα τοῦ λαοῦ μας. Μόνον ἄφρονες καί ὑπονομευτές τῆς κυβερνητικῆς προσπάθειας μποροῦν νά διασποῦν τήν ἑνότητα τοῦ λαοῦ σέ μιά τέτοια κρίσιμη ὥρα καί νά ἐκτοξεύουν ἀπειλές κατά τοῦ μεγαλύτερου μέρους του. Μόνον ἄνθρωποι κατώτεροι τῶν περιστάσεων μποροῦν νά βάλουν τίς ἰδεοληψίες τους πάνω ἀπό τό μέλλον αὐτοῦ τοῦ τόπου. Ὁ λαός ψήφισε τήν παροῦσα Κυβέρνηση γιά νά ἀντιμετωπίσει τά προβλήματά του καί ὄχι γιά νά ἀλλάξει τήν πίστη του.
Εἶναι δικαίωμα, ἀλλά καί εὐθύνη τοῦ καθενός καί ἡ πίστη καί ἡ ἀπιστία. Κάποιος πού δέν ἔχει τήν ἐμπειρία τοῦ Θεοῦ εἶναι λογικό νά δηλώνει ἄθεος. Κάποιος πού δέν ἔχει διαπιστώσει τήν ἐμπειρία «τῶν γυμνῶν ὀστέων πού ἀναβλύζουν ἰάματα» εἶναι λογικό νά τά ἀπορρίπτει. Ἀπό πότε ὅμως ἡ ἄγνοια προσπαθεῖ νἀ ἀμφισβητήσει τήν γνώση; Βουλευτής τοῦ ἰδίου κόμματος δηλώνει πολύ καθαρά ὅτι γνωρίζει τήν θεραπευτική δύναμη τῶν Ἱερῶν Λειψάνων ὡς ἰατρός!!! Καί βέβαια δέν εἶναι ὁ μ ό ν ο ς. Θά τόν εἰρωνευθεῖτε, γιατί δέν γνωρίζετε αὐτά πού γνωρίζει ὁ ἴδιος; Θά ἀρχίσετε τίς παλαιές «ἐπιστημονικές» ἀποδείξεις; Ἐμεῖς δέν φοβόμαστε τήν ἀθεῒα σας, ἐσεῖς γιατί φοβάστε τήν πίστη μας;
Ξαφνικά λοιπόν ἡ Εὐρώπη πού μᾶς πνίγει, ἡ Εὐρώπη πού μᾶς πιέζει, ἡ Εὐρώπη πού ἀπειλεῖ νά μᾶς διώξει, ἡ Εὐρώπη πού ἐπιχειρεῖ νά μᾶς «σώσει» ἀφανίζοντας ἀπό τήν ἀνέχεια καί τήν πεῖνα τόν μισό πληθυσμό μας, ἔγινε λοιπόν τώρα τό πρότυπο μας; Ἡ Εὐρώπη πού βλέπει ἀδιάφορα τίς ἑκατόμβες τῶν ἀνθρώπων πού πνίγονται στίς θάλασσες ἤ πού σφαγιάζονται στήν ξηρά χωρίς καμμία θέληση ἐπέμβασης, ἔγινε τό πρότυπό μας ὥστε νά ἰσχυριζόμαστε ἐμετικά, ὅτι τάχα αὐτό δέν συμβαίνει σέ καμμία ἄλλη χώρα τῆς Εὐρώπης; Γιατί λοιπόν διαμαρτύρεσθε ἐναντίον τῆς ἀπανθρωπίας τῶν μνημονίων; Τότε ἄς σκύψουμε τό κεφάλι καἰ ἄς μιμηθοῦμε αὐτή τή στάση ζωῆς, ὅπου ἡ ἀπανθρωπία της πηγάζει ἀπό τήν ἀθεῒα της.
Τί ἐννοοῦσε ἄραγε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ὅταν προειδοποιοῦσε: «προσέξτε μήπως τό μετανοιώσετε». Ἀπειλοῦσε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος; Δέν τό συνηθίζει. Ἀντίθετα μᾶς ἔχει ὅλους συνηθίσει νά μήν ὁμιλεῖ, ἀλλά ὅταν ὁμιλεῖ, ὁ λόγος του εἶναι καίριος. Κάτι λοιπόν ξέρει καί ὁμιλεῖ. Νά τό ψάξουμε λίγο; Μήπως λοιπόν προειδοποιοῦσε ὅτι ἕνας τέτοιος χωρισμός σέ αὐτή τήν ὥρα θά φανέρωνε ὅλη τήν γυμνότητα τοῦ κράτους καί ὅλη τήν ἀνεπάρκεια τῆς Πολιτείας, πού τώρα ὄμορφα κρύβεται μέσα ἀπό τήν Ἐκκλησία; Γνωρίζετε πολύ καλά αὐτή τήν γυμνότητα, πού ἀπό ἀγάπη καλύπτει ἡ Ἐκκλησία. Δέν σᾶς ἀπειλεῖ λοιπόν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, οὔτε σᾶς καλεῖ σέ μετάνοια, ἀλλά σᾶς προειδοποιεῖ.
Ἀλήθεια! Τί πραγματικά ἐπαγγέλεσθε γιά τόν ἄνθρωπο καί στόν ἄνθρωπο; Τί ἔχετε νά τοῦ προτείνετε σάν πρόταση ζωῆς; Γιά ποιὀ μέλλον τόν ἑτοιμάζετε; Μήπως τήν σκουπιδοποίησή του; Δέν ἔχετε ἄλλωστε τίποτα διαφορετικό ἀπό τήν σκουπιδοποίηση τοῦ ἀνθρώπου, ὅσο ὑπάρχει ὁ θάνατος. Ὁ θάνατος γιά σᾶς, σάν καταστροφή καί σάν τέρμα ζωῆς. Ὁ θάνατος γιά μᾶς, σάν πέρασμα.
Ὅταν διακονοῦσα στό Μαντούδι καί ἔγινε ἡ μεγάλη ἀπεργία τῶν μεταλλορύχων, μιά ἀπεργία πού ἔγινε κυρίως γιά τό καπρίτσιο ἑνός πολιτικοῦ, συναντῶ μιά μέρα τόν ἐκπρόσωπο τῆς Ἀριστερᾶς στό Γραφεῖο τῆς Κοινότητας. Τόν ρωτῶ λοιπόν γιατί ἐνδιαφέρεται γιά τούς ἐργάτες. Τοῦ ἐξηγῶ ὅτι γιά μένα ὁ ἄνθρωπος ἔχει μοναδική ἀξία, γιατί γιά χάρη του, ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος καί γι’ αὐτό ἐγώ ἀγωνίζομαι. Ἐσύ λοιπόν γιατί εἶσαι ἐδῶ; Τί εἶναι γιά σένα ὁ ἄνθρωπος χωρίς τό Θεό; Ἕνα ὡραῖο ζῶο; Ἔκπληκτος τόν ἀκούω νά μοῦ ἀπαντᾶ: «Ναί!». Τότε τόν ξαναρωτῶ: «Δηλαδή ἐσύ ἐδῶ ἀγωνίζεσαι γιά περισσότερο σανό!» Καί μοῦ ἀπαντᾶ καί πάλι: «Ναί»! Καί τότε τοῦ ἀπάντησα: «Καλύτερος συνεργάτης τοῦ Κεφαλαίου ἀπό σένα, πού ὑποτίθεται ὅτι τό πολεμᾶς δέν ὑπάρχει. Ἐσύ τοῦ προσφέρεις τήν ἰδεολογική κάλυψη, χαρακτηρίζοντας τόν ἄνθρωπο σάν ζῶο καί τό Κεφάλαιο τόν ἀντιμετωπίζει στήν πράξη καί τόν ἐκμεταλλεύεται σάν ζῶο». Ἡ Ἐκκλησία πιστεύει ὄχι στήν σκουπιδοποίηση τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά στόν δοξασμό καί τήν θέωσή του, ὅπως μαρτυρεῖ τό Ἱερό Λείψανο τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, ἀλλά καί οἱ πρόσφατοι Ἅγιοί μας. Ἡ Ἀριστερά τοῦ κ. Φίλη δυστυχῶς ἔχει μείνει πολύ πίσω. Κάποιοι ἄλλοι Ἀριστεροί ὅμως κατάλαβαν ὅτι ἡ Ἀριστερά δέν κινδυνεύει ἀπό τήν πίστη τῶν πιστῶν, ἀλλά ἀπό τόν ἑαυτό της. Σέ μιά τέτοια κρίσιμη ὥρα γιά τήν Πατρίδα μας, ἀπό τούς Πολιτικούς μας ἀπαιτοῦμε τό ὀλιγότερο, σοβαρότητα.

Πανηγυρικά εορτάστηκε η Απόδοση της εορτής του Πάσχα, η τελευταία ημέρα της Πασχαλίου περιόδου αυτού του έτους, στον Κοιμητηριακό Ναό του Αγίου Νικάνορος.

Την Τρίτη 19 Μαΐου 2015, το βράδυ, παραμονή της εορτής, τελέστηκε αγρυπνία από τους Ιερείς π. Βασίλειο και π. Νέστορα, με τη συμμετοχή του πιστού λαού, οι οποίοι απόλαυσαν την χαρά, την ευφροσύνη, την αγαλλίαση και την δύναμη, η οποία πηγάζει από την Ανάσταση του Κυρίου.

Σύμφωνα με την παράδοση των τελευταίων χρόνων, στο τέλος της ακολουθίας του όρθρου, με το λάβαρο της Αναστάσεως να προπορεύεται, οι Ιερείς κρατώντας το Ιερό Ευαγγέλιο και την εικόνα της Αναστάσεως του Κυρίου, με τους ιεροψάλτες να ψάλλουν τα στιχηρά των αίνων, «Πάσχα ιερόν…» και τους πιστούς ψάλλοντας το «Χριστός Ανέστη», έκαναν περιφορά ανάμεσα στα μνήματα των κεκοιμημένων αδελφών μας.

Κατά την διάρκεια της Λιτανείας έγινε στάση στο οστεοφυλάκιο, όπου βρίσκονται εμφανώς τα οστά των κεκοιμημένων. Εκεί εψάλη το δοξαστικό των αίνων «Αναστάσεως ημέρα…» και το «Χριστός ανέστη» από όλους τους πιστούς.

Στη συνέχεια τελέσθηκε με λαμπρότητα η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία.

Η Ακολουθία της αποδόσεως του Πάσχα είναι όμοια με την Ακολουθία που έγινε το βράδυ της Αναστάσεως και τις επόμενες ημέρες της Διακαινησίμου. Την ημέρα αυτή κάθε χρόνο ψάλλεται για τελευταία φορά το «Χριστός Ανέστη».

Με εκκλησιαστική ευλάβεια, η πόλη της Σιάτιστας πανηγύρισε τον Άγιο Αχίλλειο, Αρχιεπίσκοπο Λαρίσης τον θαυματουργό, την Πέμπτη 14 και την Παρασκευή 15 Μαΐου 2015, στον ομώνυμο Ιερό Ναό του Αγίου Αχιλλείου.

Την παραμονή εψάλη ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός και αρτοκλασία, από τους Ιερείς της Ενορίας του Αγίου Νικολάου π. Βασίλειο και π. Νέστορα.

Τον θείο λόγο κήρυξε ο π. Βασίλειος, αναφερθείς στον βίο του Αγίου Αχιλλείου, επισήμανε, πότε φεύγει η χάρις του Θεού από τους ανθρώπους και αναφέρθηκε στην αγιότητα και χάρη των λειψάνων των αγίων της Εκκλησίας μας. Η χάρη του Θεού «απομακρύνεται» όταν απιστούμε σ’ Αυτόν και όταν αθετούμε τους λόγους του και το θέλημά του. Τα άγια λείψανα είναι φορείς του Αγίου Πνεύματος και ενεργούν ποικίλα θαύματα και προστασία και εκδίωξη δαιμόνων, και εκχέουν ευλογία και αγιότητα.

Αμέσως μετά τον Εσπερινό έγινε η Ιερά Λιτανεία της Εικόνος του Αγίου Αχιλλείου γύρω από τον Ιερό Ναό.

Ανήμερα της πανηγύρεως, τον Όρθρο και τη Θεία Λειτουργία τέλεσαν οι Ιερείς π. Βασίλειος και π. Νέστορας.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας οι Ιερείς ανέγνωσαν την ευχή, «Εἰς προστασίαν ἀμπελώνων καὶ χωραφίων».

Εὐχή εἰς προστασίαν ἀμπελώνων καὶ χωραφίων
(Κατὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ Ἁγίου Ἀχιλλείου)

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, σὺ εἶ ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, καὶ ὁ Πατήρ σου ὁ γεωργός ἐστί.
Σὺ καὶ τοὺς Ἀποστόλους σου ἐκάλεσας κλήματα.
Σὺ καὶ τὸν Ἰσραήλ, ὡς ἄμπελον, ἐξ Αἰγύπτου μετῆρας. Ἐξέβαλες ἔθνη καὶ κατεφύτευσας αὐτόν.
Οὕτω καὶ νῦν, Δέσποτα, ἐπιφοίτησον ἐπὶ τοὺς ἀμπελώνας τῶν δούλων σου, ρίζωσον, βάθυνον τὸ ἔλεός σου ἐπ’ αὐτούς. Δὸς αὐτοῖς φύλακα τὴν σὴν βοήθειαν. Περιχαράκωσον τάς εἰσόδους καὶ ἐξόδους αὐτῶν τῇ προνοίᾳ σου.
Λύτρωσαι αὐτοὺς καὶ πᾶσαν τὴν περιοχὴν αὐτῶν, ἀπὸ πάσης χαλάζης, ἀπὸ χιόνος καὶ κρυστάλλου φερομένου βιαίως, ἀπὸ φρικτῶν κρυμῶν καὶ πνευμάτων καύσωνος. Ἀπὸ καταιγίδος καὶ πάσης ἁπαξαπλῶς ἐφόδου ὁρατῶν καὶ ἀοράτων ἐχθρῶν.
Ἔπιδε καὶ ἐπίσκεψε τάς ἀμπέλους ταύτας, ἅς ἐφύτευσεν ἡ δεξιά σου. Ἵνα ἀποδώσωσι ἐν καιρῷ τοὺς καρποὺς αὐτῶν, καὶ καταξιωθῶμεν τρυγῆσαι καὶ προσκομίσαι σοι ἐξ αὐτῶν, εἰς τὸ μεταποιηθῆναι εἰς αἷμα σοῦ τοῦ Χριστοῦ.
Σοὶ γὰρ πρέπει πᾶσα δόξα, τιμὴ, καὶ προσκύνησις, σὺν τῷ ἀνάρχῳ σου Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ, καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, πάντοτε, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.  Ἀμήν.

Η Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, όπως κάθε χρόνο, συμμεριζόμενη την αγωνία των υποψηφίων μαθητών στις Πανελλαδικές Εξετάσεις και των οικογενειών τους, αλλά και όλων των παιδιών πού θα δώσουν προαγωγικές εξετάσεις στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, τέλεσε υπέρ αυτών Αγρυπνία την Τρίτη το βράδυ στις 13 Μαΐου 2015, στον ιστορικό Ναό της Παναγίας, προς ενίσχυση, φωτισμό και επιτυχία των διαγωνιζομένων παιδιών.

Στη Θεία Λειτουργία προσήλθαν αρκετοί νέοι, οι οποίοι προσευχήθηκαν και συμμετείχαν με ευλάβεια στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, το οποίο τέλεσαν οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο π. Βασίλειος ευχήθηκε στα παιδιά «να έχουν θείο φωτισμό και καλή επιτυχία και κάθε πρόοδο στη ζωή τους».

Η Θεία Λειτουργία τελέστηκε και για την ανάμνηση της 20ής επετείου από την ημέρα του σεισμού του 1995, προς δόξα και ευχαριστία στο Θεό, ο οποίος μας γλίτωσε από την καταστροφική μανία του σεισμού και δεν θρηνήσαμε ανθρώπινα θύματα.