Ἕνα κάθε μήνα Μαΐου 2018

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ 

                                                                                                                                                               Μάϊος 2018

Ἕνα κάθε μήνα

Ἀγαπητοί μου ἐνορίτες, Χριστός Ἀνέστη!

Διανύουμε ἀκόμη τήν ἀναστάσιμη περίοδο τοῦ Πεντηκοσταρίου, ἡ ὁποία τελειώνει μέ τή μεγάλη καί πιφανή ορτή τς γίας Πεντηκοστς. Κατ’ αὐτήν τήν ἡμέρα κατῆλθε τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἐν εἴδει πυρίνων γλωσσῶν, στούς μαθητές τοῦ Χριστοῦ καί σέ ἄλλους πολλούς, συνολικά ἑκατόν εἴκοσι ἄτομα, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονταν σέ ἕνα σπίτι προσευχόμενοι.

Δέκα ἡμέρες νωρίτερα, δηλαδή σαράντα ἡμέρες μετά τήν Ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ Ἐκκλησία μας ἐνθυμεῖται καί ἑορτάζει ἕνα ἄλλο μεγάλο καί σημαντικό γεγονός, τήν νάληψή Του στόν ορανό.

 Ὁ Κύριος εὑρίσκεται στή Βηθανία μαζί μέ ἕνα μεγάλο πλῆθος μαθητῶν, περισσότερους ἀπό πεντακόσιους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι τόν ἐρωτοῦν καί ἐκεῖνος τούς ἁπαντᾶ. Ἐνῶ ἔλεγε τά τελευταῖα του λόγια, «σεσθέ μοι μάρτυρες ν τε ερουσαλήμ καί ν πάση τῆ ουδαία καί Σαμαρεία καί ως σχάτου τῆς γῆς», σημειώνει ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς, «βλεπόντων ατν, πήρθη, καί νεφέλη πέλαβεν ατόν πό τν φθαλμν ατν.» (Πράξ. Α΄ 9) Ἐνῶ τόν ἄκουγαν καί τόν ἔβλεπαν, κάποια στιγμή παρατηροῦν νά ἀνεβαίνει στόν οὐρανό. Ἕνα σύννεφο τόν πῆρε καί χάθηκε ἀπό τά μάτια τους! Μέ αὐτά τά λιτά λόγια καταγράφει ὁ εὐαγγελιστής τό ὑπερφυσικό γεγονός τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Ἰησοῦ στούς Οὐρανούς!

νάληψη, ἀγαπητοί μου, εἶναι ἕνα γεγονός, πού συνδέει ὅλα τά ἐπί τῆς γῆς γεγονότα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μέ ὅλα τά ἐπί τοῦ οὐρανοῦ. Εἶναι τό τελευταῖο γεγονός τῆς γῆς καί τό πρῶτο γεγονός τοῦ οὐρανοῦ. Εἶναι τό μεταίχμιο ὅλων τῶν γεγονότων, ὅσων συνέβησαν μέ ὅσα θά συμβοῦν. Εἶναι ἕνα γεγονός μέ ὕψιστη σημασία γιά τόν ἄνθρωπο. Καί ὡς τέτοιο, εἶναι μεγαλειῶδες δόγμα τῆς πίστεως τῆς Ἐκκλησίας μας.

Γιά τόν λόγο αὐτό, συμπεριλαμβάνεται στό Σύμβολο τῆς Πίστεως: «Καί νελθόντα ες τούς ορανούς καί καθεζόμενον κ δεξιν τοῦ Πατρός, καί πάλιν ρχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας καί νεκρούς».

Θά ἤθελα, λοιπόν, νά ἐμβαθύνουμε σ’ αὐτό τό ὑπερφυσικό γεγονός καί νά δοῦμε τί ἀπορρέει γιά ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους.

Γράφει ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς στό βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων: «καί τατα επών ( ησος), βλεπόντων ατν πήρθη». Καί ἀφοῦ τούς εἶπε αὐτά, ἐνῶ τόν ἔβλεπαν, σηκώθηκε πρός τά ἐπάνω, ἀναλήφθηκε στόν οὐρανό. Παρατηροῦμε ἕνα ἐκπληκτικό ρεαλισμό. Καταγράφει τό γεγονός ὅπως αὐτό συνέβη. Ἐνῶ στόν Χριστιανισμό καλούμαστε νά πιστέψουμε στά διάφορα γεγονότα, τά ὁποῖα ἔχουν βασική σημασία, αὐτά κατοχυρώνονται ἀπό τούς αὐτόπτες μάρτυρες, τρομερά ρεαλιστικά!

Ἐκεῖ πού συζητοῦσαν, ὁ Ἰησοῦς ἄρχισε νά ἀνεβαίνει πρός τόν οὐρανό! Καί τόν ἔβλεπαν συνεχῶς νά ἀνεβαίνει, καί γιά πολλή ὥρα. Δέν ἦταν, δηλαδή, ἕνα στιγμιαῖο γεγονός οὔτε ἦταν μόνο ἕνας ἤ δύο ἤ τρεῖς ἄνθρωποι πού τόν ἔβλεπαν, ἀλλά περισσότεροι ἀπό πεντακόσιους. Μεγάλο πλῆθος. Ἀσφαλῶς δέν μπορεῖ νά πεῖ κανείς ὅτι ὅλοι οἱ παρόντες, ἐκείνη τή στιγμή, εἶχαν παραισθήσεις. Ἦταν ἀληθινά ἕνα πραγματικό γεγονός!

Καί κάτι ἄλλο: «νεφέλη πέλαβεν ατόν πό τν φθαλμν ατν». Πῶς λέμε, τόν εἶδα μέ τά μάτια μου, ἔτσι κι ἐδῶ, ἡ νεφέλη τόν πῆρε ἀπό τά μάτια τους, καί δέν τόν ἔβλεπαν πλέον. Καί λίγο πιό μετά σημειώνει, «καί ς τενίζοντες σαν ες τόν ορανόν, πορευομένου ατο…», καί κοιτοῦσαν μέ προσοχή πρός τόν οὐρανό, ἐνῶ αὐτός ἀνυψωνόταν. Δηλαδή, ὅλοι αὐτοί ἔβλεπαν παρατεταμένα καί μέ πολλή προσοχή. Ποῦ εἶναι ἐκεῖνοι πού λένε ὅτι, τό Εὐαγγέλιο προτείνει μία νεφελώδη πίστη, κάτι τό ἀόριστο; δ βλέπουμε μία καταπληκτική κατοχύρωση το γεγονότος τς ναλήψεως το ησο, μέ τή συμμετοχή τν ασθήσεων.

παρουσία το Χριστο στόν κόσμο, γαπητοί μου, δέν εναι να νειρο, λλά τρανταχτά ρεαλιστικά, πραγματικά γεγονότα καί μέ πολλούς μάρτυρες!

Πῶς «πήρθη», πῶς ἀναλήφθηκε τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ; Πρέπει νά γνωρίζουμε ὅτι κατά τήν Ἀνάληψη τό σῶμα τοῦ Κυρίου ἦταν τό ἴδιο μ’ αὐτό πού εἶχε πρίν τήν Ἀνάσταση, ἦταν τό ἴδιο μ’ αὐτό πού σταυρώθηκε καί θάφτηκε. Τώρα, μως, τό ναστημένο σμα του δέν πόκειται στούς βιολογικούς καί φυσικούς νόμους λλά εναι σμα πνευματικό. Ὄχι ὅτι εἶναι ἄυλο, ἀλλά εναι πό τήν νέργεια το γίου Πνεύματος καί δέν φθείρεται, δέν χρειάζεται τροφή γιά νά ζήσει, εἶναι ἀθάνατο, δέν πεθαίνει. Τό ἀναστημένο σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἔχει ἄλλες ἰδιότητες, ἄλλοτε εἶναι ὁρατό ἄλλοτε ἀόρατο, δέν ἐμποδίζεται ἀπό τήν ὕλη, ἀπό τά ντουβάρια. Εἶναι κανονικό, μέ σάρκα καί ὀστά, καί μπορεῖ κάποιος νά τό ἀγγίξει καί νά τό πιάσει, ὅπως τό ἔπιασαν οἱ μυροφόρες γυναῖκες, οἱ μαθητές του καί ἰδιαίτερα ὁ Θωμᾶς .

Τόν Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατά τήν Ἀνάληψη, «Νεφέλη πέλαβεν ατόν». Σημειώνει ὁ ἀπόστολος Λουκᾶς ὅτι, ἕνα σύννεφο πῆρε τόν Ἰησοῦ πρός τά ἐπάνω. Ἡ νεφέλη αὐτή, τό σύννεφο αὐτό, δέν εἶναι ἕνα συνηθισμένο σύννεφο μέ ὑδρατμούς ἀλλά εἶναι θεία δόξα. Στήν Παλαιά Διαθήκη ὁ Κύριος ἐμφανίζεται ἐπί «νεφέλης κούφης», ἐπάνω σέ ἕνα ἐλαφρό σύννεφο, πού θέλει νά μᾶς δείξει ὅτι ἡ «νεφέλη» εἶναι σύμβολο τῆς θείας δόξας, εἶναι «θεο χημα». Καί εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι μόνο ὁ Θεός ἐμφανίζεται ἐπί νεφέλης. Ἄρα καί ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ὁποῖος τώρα μεταφέρεται ἐπί νεφέλης καί ἀνέρχεται στόν οὐρανό, εἶναι ὁ Θεός!

Ἡ κάθε πράξη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀγαπητοί μου, ἔχει γιά ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους σωτηριώδεις ἐπιπτώσεις. Μία ἀπ’ τίς πολλές ἐπιπτώσεις τοῦ γεγονότος τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου εἶναι και ἡ ἑξῆς: Κύριος ησος Χριστός γίνεται πρόδρομος τς δικς μας ναλήψεως. Ξέρουμε ὅτι θά ἀναστηθοῦμε. Ξέρουμε ὅτι θά πάρουμε ἄφθαρτα καί ἀθάνατα τά σώματά μας. Ὅμως δέν θά μείνουμε ἐδῶ. Ποῦ θά πᾶμε; Γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στήν Α΄ ἐπιστολή του πρός τούς Θεσσαλονικεῖς, γιά τήν Ἡμέρα τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Κυρίου: «ρπαγησόμεθα ν νεφέλαις ες πάντησιν το Κυρίου ες έρα». (Α΄ Θεσ. Δ΄ 17) Μά, εἴπαμε προηγουμένως, ἡ νεφέλη εἶναι γιά τόν Θεό. Ὅμως ὅπως ὅταν ἕνας ἄρχοντας περιμένει ἐπισήμους ἐπισκέπτες, πού τούς ἀγαπᾶ, ἔστω κι ἄν εἶναι κατώτεροι ἀπ’ αὐτόν, στέλνει τό προσωπικό του αὐτοκίνητο νά τούς παραλάβει, ἔτσι κι ὁ Θεός, στέλνει τή νεφέλη, τό ὄχημά του, νά παραλάβει τούς ἀναστημένους πιστούς, γιά νά συναντηθοῦν στόν οὐρανό.

Τότε τά σώματά μας θά εναι σάν τό ναστημένο Σμα το Χριστο, θά εναι πνευματικά, δέν θά πακούουν στούς βιολογικούς, στούς φυσικούς νόμους, λλά θά νεργονται πό τό γιο Πνεμα καί θά εναι φθαρτα καί θάνατα. Καί ὅπως τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἦταν τό ἴδιο μέ τό πρό τῆς Ἀναστάσεώς Του, ἔτσι καί τό δικό μας τό ὁποῖο θά ἀναληφθεῖ θά εἶναι τό ἴδιο μέ αὐτό πού εἴχαμε ὅταν ζούσαμε στή γῆ.

Ὅπως βλέπουμε, ἀγαπητοί μου, ἡ σωτηρία μας ἐπισφραγίζεται μέ τήν Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία γίνεται ὁ πρόδρομος τῆς δικῆς μας ἀναλήψεως. Ὁ Χριστός κάθισε στά δεξιά τοῦ Θεοῦ Πατρός, κάτι τό ὁποῖο εἶναι δεῖγμα τῆς εὔνοιας τοῦ Θεοῦ πρός Αὐτόν. Ὁ Χριστός ὡς ἄνθρωπος, νά τό γνωρίζουμε, δέν ἔχει ἀποβάλλει ποτέ τήν ἀνθρώπινη φύση, τήν ὁποία προσέλαβε ὑποστατικά. Ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός εἶναι πάντοτε στήν εὔνοια τοῦ Θεοῦ!

Καί ἐμᾶς τούς πιστούς μᾶς παίρνει μαζί Του, στά δεξιά Του, πού σημαίνει ὅτι θά εἴμαστε ὁ λαός τοῦ Θεοῦ, στήν εὔνοια τοῦ Θεοῦ, στήν ἀτελεύτητη αἰωνιότητα, στούς αἰῶνες τῶν αἰώνων!

Ὅπως, λοιπόν, ἀντιλαμβανόμαστε, ἡ Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ εἶναι τρισμέγιστο γεγονός ὅπως καί ἡ Ἀνάσταση καί ὁ Σταυρός καί ἡ Σάρκωση. λα ατά εναι τά γεγονότα τς ζως το Χριστο εναι τά ποιητικά της σωτηρίας μας. λα ατά εναι τά μυστήρια τς σωτηρίας μας. λα ατά δίνουν τή σφραγίδα τς δικς μας σωτηρίας.

Ἄς δοξάζουμε, λοιπόν, τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό, γιά ὅλα ὅσα μᾶς ἔδωσε, τά ὁποῖα ὁδηγοῦν στή δική μας τή σωτηρία.

Μέ τήν εὐχή νά ἀναληφθοῦμε

ὅλοι μαζί κατ’ ἐκείνη τήν Ἡμέρα πρός τόν κατερχόμενο Ἰησοῦ Χριστό 

ὁ πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

This entry was posted in Επικαιρότητα. Bookmark the permalink.