Ἕνα κάθε μήνα Ἀπριλίου 2018

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ 

                                                                                                                 Ἀπρίλιος  2018

να κάθε μήνα

       Ἀγαπητοί μου Ἐνορίτες.

     Ἡ πίστη μας στόν ησο Χριστό εναι μία πίστη – μπιστοσύνη σέ πραγματικά γεγονότα, πού ἀφοροῦν στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Σωτήρα μας, τά ὁποῖα προφητεύθηκαν πρό χιλιάδων χρόνων. Εἶναι, ἐπίσης, πίστη καί σέ γεγονότα, πού προφητεύθηκαν καί πρόκειται νά συμβον. Εἶναι, λοιπόν, μία πίστη πού στηρίζεται σέ προφητεες καί στήν κπλήρωσή τους.

    Οἱ προφητεῖες, περί τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί περί τῆς Ἐκκλησίας, ὅλες ἐκπληρώθηκαν κατά γράμμα, μέχρι τελευταίας κεραίας. Ἀπομένει μία ἀκόμη προφητεία νά ἐκπληρωθεῖ, ἡ ὁποία ἀναφέρεται στήν δεύτερη παρουσία τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καί στήν παγκόσμια κρίση ἀπό Αὐτόν.

     Μία χαρακτηριστική φράση τῶν προφητῶν, τήν ὁποία χρησιμοποιοῦν ὅταν ἀναφέρονται στά γεγονότα τῆς πρώτης ἐμφανίσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ στήν Ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας, εἶναι ἡ ἑξῆς: «ν τας σχάταις μέραις…». Ὁ ἀπόστολος Πέτρος, κατά τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, στήν ὁμιλία του πρός τά πλήθη, λέγει τά ἑξῆς: «Τοτο στί τό ερημένον διά το προφήτου ωήλ. Καί σται ν τας σχάταις μέραις, λέγει Θεός, κχεῶ πό το πνεύματός μου πί πᾶσαν σάρκα καί προφητεύσουσιν ο υἱοί μν… καί δώσω τέρατα ν οραν νω καί σημεα πί τς γῆς κάτω, αμα καί πρ καί τμίδα καπνο. λιος μεταστραφήσεται ες σκότος καί σελήνη ες αμα, πρίν λθεν τήν μέραν Κυρίου τήν μεγάλην καί πιφαν. Καί σται πς ς ν πικαλέσηται τό νομα Κυρίου σωθήσεται». (Πράξ. Β΄ 16-21)

    Τίς ἡμέρες τῆς ἐπιγείου ζωῆς τοῦ Μεσσία Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ἰωήλ τίς ὀνομάζει σχατες μέρες τς στορίας τς νθρωπότητας. Ὅτι δηλαδή ἡ ἀνθρωπότητα, ἐκεῖνο τόν καιρό, θά εἰσέλθει στήν τελευταία περίοδο τῆς ζωῆς της. Ἡ ἀνθρωπότητα μέχρι τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ Λόγου βρισκόταν στήν ἀναμονή τοῦ Μεσσία, τοῦ Σωτήρα της. Ἐφόσον ἦλθε ὁ Μεσσίας, ἐπιτεύχθηκε ὁ σκοπός τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ σύμπαντος κόσμου. Ὡς ἐκείνη τή στιγμή φαινόταν ὅτι τά πάντα ἦταν ἀποτυχημένα, ἕνεκα τῆς ἁμαρτίας, ἕνεκα τῆς πτώσεως τῶν Πρωτοπλάστων.

    Μέ τήν λευση το Σωτήρα ησο Χριστο, μέ τόν Σταυρό, τήν Ταφή καί τήν νάστασή του, νικήθηκε μαρτία, καταργήθηκε διάβολος καί καταπατήθηκε θάνατος.

   Μέ τήν Ἀνάστασή Του ὁ Χριστός πορεύεται ὡς νικητής καί μαζί του ἀκολουθεῖ «χλος πολύς, ν ριθμσαι ατόν οδείς δύνατο, κ παντός θνους καί φυλν καί λαν καί γλωσσν» (Ἀποκ. Ζ΄ 9), δηλαδή τό ἄπειρο πλῆθος τῶν πιστῶν, πού θά εἰσέλθουν μαζί Του ἀναστημένοι, στήν Αἰώνια Βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

    Τό γεγονός αὐτό, ἡ εἴσοδος τῶν σεσωσμένων στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, θά συμβεῖ ἀμέσως μετά τήν παγκόσμια κρίση ὑπό τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ καιρός, πρίν ἀπό τήν δευτέρα παρουσία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐδῶ στή γῆ, πρίν τό τέλος τῆς ἱστορίας τοῦ σύμπαντος, ὀνομάζεται ἀπό τήν Ἁγία Γραφή «σχατα».

   Τά «σχατα» αὐτά προφητεύονται ἀπό πολλούς προφῆτες κατά τήν Παλαιά Διαθήκη, ἀπό τόν ἴδιο τόν Ἰησοῦ Χριστό καί ἀπό τούς ἀποστόλους του. Ἰδιαίτερα ἀσχολεῖται ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης στό βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως, τό ὁποῖο εἶναι ἐξόχως προφητικό. Ἐκεῖ μέσα, καί γενικῶς σ΄ ὁλόκληρη τήν Ἁγία Γραφή, προλέγονται ἐναργέστατα πάμπολλα σημάδια αὐτῶν τν σχάτων ἡμερῶν, πρό τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

    κάθε πιστός Χριστιανός φείλει νά γνωρίζει καί νά μελετ, καί τά πρτα καί τά δεύτερασχατα, γιά νά αξάνει τήν πίστη του στόν Σωτήρα – Μεσσία ησο Χριστό καί στόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό.

   Ὅμως μετά ἀπό τήν γνώση καί τή μελέτη αὐτῶν τῶν ἐσχάτων, θά πρέπει νά νδιαφέρεται καί νά μεριμνᾶ, πολύ περισσότερο, γιά τά δικά του σχατα. Τά πρῶτα ἔσχατα εἶναι προφητευμένα μέ πολλά σημεῖα, τό ἴδιο καί τά δεύτερα. Τοῦ καθενός, ὅμως, τά ἔσχατα εἶναι τελείως ἄγνωστα, χωρίς καμμία φανερή ἔνδειξη.

     Μπορεῖ νά φύγουμε ἀπ΄ αὐτή τή ζωή σέ ὁποιαδήποτε στιγμή τοῦ χρόνου. Ἀπό τή στιγμή τῆς συλλήψεώς μας στή μήτρα τῆς μητέρας μας, μέχρι καί τήν πιό ἀπομακρυσμένη στιγμή τῶν βαθειῶν γηρατειῶν. Καί μέ τόν πιό ξαφνικό καί ἀπρόσμενο τρόπο.

     Γιατί, ραγε, τά σχατα τά δικά μας νά εναι τόσο γνωστα; Εἶναι πολλοί οἱ λόγοι, τούς ὁποίους μόνο ὁ Θεός γνωρίζει. Θά μπορούσαμε, ὅμως νά δοῦμε κάποιους.

    Ἄν γνωρίζαμε τά ἔσχατά μας, θά μᾶς ἔπιανε μεγάλος φόβος, ἕνας πανικός, μία κατάθλιψη, θά διαλυόμασταν ψυχοσωματικά. Θά σταματούσαμε κάθε δραστηριότητά μας, πολύ πιό πρίν ἀπό τό τέλος μας. Ὅλα στή ζωή μας θά ἔπαιρναν ἕνα θλιμμένο καί μελαγχολικό χρῶμα. Ταυτόχρονα, θά αὐξάνονταν τά πάθη μας σέ ὑπερβολικό βαθμό, πλανώμενοι ἀπό τόν ἐχθρό διάβολο, μέ σκοπό νά ἀπολαύσουμε κάθε ἡδονή καί εὐχαρίστηση, ἐπειδή ὁ χρόνος τῆς ζωῆς μας, κάθε στιγμή θά μειωνόταν, καί ἐμεῖς θά θέλαμε νά τά «προλάβουμε» ὅλα.

      κυριότερος λόγος, πού εναι γνωστο τό τέλος μας, εναι τι γάπη το Θεο νδιαφέρεται γιά τήν αώνια σωτηρία μας. γνοια το τέλους μας, μς νεργοποιεῖ, στε νά εμαστε καθημερινά, κάθε στιγμή τς ζως μας σέ τοιμότητα.

      Ἡ πνευματική ἐγρήγορση, θά μέ βοηθήσει νά εἶμαι περισσότερο προσεκτικός ὥστε νά ἀποφεύγω τίς ἁμαρτίες, τά λάθη καί τίς πλάνες. Θά μέ βοηθήσει νά ἐκμεταλλεύομαι σωστά τήν κάθε στιγμή τῆς ζωῆς μου. Νά γνωρίζω περισσότερο τόν Ἰησοῦ Χριστό, νά τόν ἀγαπῶ καί νά τηρῶ τό θέλημά του. Νά βρίσκομαι σέ διαρκή μετάνοια γιά τά λάθη μου.

     Ἀγαπητοί μου, ζοῦμε ἀνάμεσα στά δύο ἔσχατα τῆς ἱστορίας τῆς ἀνθρωπότητας. Τῆς πρώτης παρουσίας τοῦ Χριστοῦ καί τῆς δεύτερης. Ἡ πρώτη Του ἔλευση ἦταν γιά νά μᾶς ἀποκαλυφθεῖ καί νά μᾶς προσφέρει τήν σωτηρία. Ἡ δεύτερη θά εἶναι γιά νά κρίνει κατά πόσο ἐγκολπωθήκαμε τήν σωτηρία μας. Ἡ φιλόστοργη μητέρα μας, ἡ Ἐκκλησία, πάντοτε εὔχεται, «Χριστιανά τά τέλη τῆς ζωῆς ἡμῶν…». Εἶναι ἡ πιό φιλάνθρωπη ὑπενθύμηση.

     Ἀγαπητοί μου, στή ζωή μας νά μή φανοῦμε ἀδιάφοροι καί ράθυμοι καί ἀνόητοι, ὡς πρός τήν σωτηρία πού μᾶς πρόσφερε ὁ φιλάνθρωπος Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός. Αὐτή θά εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀποτυχία τῆς ζωῆς μας!

       Εὔχομαι, στά ἔσχατά μας νά συναντηθοῦμε μέ τόν Ἀγαπημένο μας Ἰησοῦ Χριστό.

Μέ κάθε εὐχή καί εὐλογία

γιά ἐν Χριστῷ ἔσχατα

ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

This entry was posted in Επικαιρότητα. Bookmark the permalink.