Κυριακή των Βαΐων στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας

«Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου»

Λαμπρά και μεγαλόπρεπα και σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη, εορτάσθηκε η Κυριακή των Βαΐων, 9 Απριλίου 2017, στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.

Την παραμονή των Βαΐων, Σάββατο του Λαζάρου, στο τέλος του πανηγυρικού εσπερινού οι Ιερείς π. Βασίλειος και π. Νέστορας διάβασαν την ευχή για τον αγιασμό των βαΐων και σκόρπισαν τα ευλογημένα βάϊα.

Το πρωί της εορτής της Βαϊοφόρου, πλήθος κόσμου κατέκλυσε τον λαμπροστόλιστο με «Βάϊα Φοινίκων» Ιερό Ναό, για να τιμήσει την ανάμνηση της θριαμβευτικής Εισόδου του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα και να συμμετάσχει στην Θεία Λειτουργία, που τέλεσαν οι Ιερείς π. Βασίλειος και π. Νέστορας.

Στην ομιλία του ο π. Βασίλειος αναφέρθηκε στην ανάσταση του Λαζάρου και τη δική μας.

Μεταξύ άλλων ανέφερε και τα εξής: «Κρατώντας βάγια στα χέρια μας θέλουμε να εικονίσουμε όλους εκείνους που υποδέχθηκαν τον Χριστό, όταν εισερχόταν στην πόλη Ιερουσαλήμ. Ο Χριστός είχε αναστήσει το Λάζαρο και το πλήθος των Ιουδαίων τον υποδέχονταν ως νικητή του θανάτου. Τα βάγια τα οποία κρατούσαν γι’  αυτό το λόγο, ήταν σύμβολα νίκης.

Κι εμείς κρατώντας τα βάγια στα χέρια μας, ομολογούμε ότι πιστεύουμε το γεγονός της αναστάσεως του Λαζάρου από το Χριστό και ακόμα πιστεύουμε  ότι όπως ο Χριστός ανέστησε το Λάζαρο, θα αναστήσει κι εμάς και θα μας καταστήσει άφθαρτους και αθάνατους.

Τοποθετούμε επίσης και στα μνήματα των νεκρών μας βάγια. Μ’ αυτό δείχνουμε την αγάπη μας στους κεκοιμημένους ότι, τους νοιώθουμε κοντά μας ότι, πιστεύουμε ότι ζουν ότι, δεν χάθηκαν και θέλουμε να γιορτάσουν κι αυτοί με εμάς.

Κυρίως, όμως, θέλουμε να κάνουμε ζωντανή μια πολύ όμορφη πανηγυρική εικόνα του βιβλίου της Αποκαλύψεως, όπου ο Ιωάννης είδε λαό πολύ, τον οποίο δεν μπορούσε κανείς να τον μετρήσει, να στέκονται όλοι όρθιοι και να τιμούν και να λατρεύουν και να δοξολογούν και να ευγνωμονούν τον Άγιο Τριαδικό Θεό και τον Μεσσία, τον Ιησού Χριστό. Ήταν όλοι ντυμένοι με άσπρα ρούχα – σύμβολο της καθαρής ζωής, της ανακαινισμένης ζωής. Όλοι τους είχαν αγωνισθεί κατά της αμαρτίας και εξήλθαν νικητές. Και κρατούσαν όλοι στα χέρια τους κλαδιά από φοίνικες. Τα κρατούσαν και τα κινούσαν θριαμβευτικά για το Χριστό, τον νικητή του θανάτου αλλά και της αμαρτίας και της φθοράς. Και φώναζαν με ισχυρή φωνή, και έκραζαν και έλεγαν ότι η σωτηρία τους οφείλεται στον άγιο Τριαδικό Θεό και στον Ιησού Χριστό, τον Μεσσία, τον ενανθρωπήσαντα Θεό Λόγο, που έγινε άνθρωπος, και σταυρώθηκε και αναστήθηκε και νίκησε τον θάνατο και έδωσε τη ζωή σε όλους τους ανθρώπους. Τους ανέστησε. Αυτό είναι η σωτηρία!…

Όπως βλέπουμε, σ’ αυτή την εικόνα της Αποκαλύψεως, φαίνεται ότι η κοινή Ανάσταση έγινε πραγματικότητα.

Η ανάσταση πάντων των ανθρώπων, που ξεκίνησε σαν ένα μοναδικό γεγονός με την ανάσταση του Λαζάρου.

Αυτό το οποίο γιόρταζε, πανηγύριζε, ο λαός στα Ιεροσόλυμα, την ανάσταση δηλαδή ενός μόνον ανθρώπου, του Λαζάρου, στην Αποκάλυψη φαίνεται ολόκληρη η Εκκλησία να πανηγυρίζει την ανάσταση όλων των ανθρώπων.

Στην πρώτη περίπτωση ο Χριστός έδειξε τι μπορούσε να κάνει.

Στην δεύτερη, φαίνεται τι ο Χριστός πραγματοποίησε.

Εμείς σήμερα βρισκόμαστε ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο γεγονότα, και κρατάμε τα βάγια, και τα τοποθετούμε στα μνήματα.

Εμείς συνδέουμε αυτά τα δύο γεγονότα. Πιστεύουμε στην ανάσταση του Λαζάρου και διακηρύττουμε και τη δική μας ανάσταση.

Είθε, κατά την ένδοξη ημέρα της δευτέρας παρουσίας του Χριστού να βρισκόμαστε κι εμείς ανάμεσα σε κείνο το ευλογημένο πλήθος».

This entry was posted in Επικαιρότητα. Bookmark the permalink.