Ιερός Ναός προς τιμήν του Αγίου Αντωνίου στην Σιάτιστα

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Αντωνίου απέχει από την πλατεία της 4ης Νοεμβρίου, της Γεράνειας, μόλις 250 μέτρα, επί της οδού Κωνσταντίνου Δούκα.

Ο θεμέλιος λίθος στον Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου ετέθη στις 28 Ιουλίου 1959, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κυρού Πολυκάρπου, παρουσία των αρχών της Σιάτιστας  και πλήθους κόσμου.

Ο Ναός αποπερατώθηκε σε δύο χρόνια, χάρη στον ζήλο και την ευσέβεια των απανταχού Σιατιστέων και περισσότερο των αποδήμων της Αυστραλίας.

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Αντωνίου διαστάσεων 12 επί 6 μέτρων είναι ρυθμού βυζαντινού μετά τρούλου. Το τέμπλο είναι ξύλινο με εικόνες βυζαντινής τέχνης.

Πανηγυρίζει στις 17 Ιανουαρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου και Μεγάλου Αντωνίου.

Θείες Λειτουργίες τελούνται τακτικά, ιδιαιτέρως όμως στις 12 Ιουλίου, ημέρα μνήμης του νεοφανούς Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, στις 2 Δεκεμβρίου, στη μνήμη του νεοφανούς Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου, στις 13 Δεκεμβρίου στη μνήμη του αγίου Ευστρατίου και την εορτή του Αγίου Πνεύματος, Δευτέρα μετά την Πεντηκοστή.

Στον Ιερόν αυτό Ναό έχει καθιερωθεί να εορτάζονται και να τιμώνται όλοι οι όσιοι της Εκκλησίας μας.

Ο χώρος πέριξ του Ιερού Ναού είναι κατάφυτος, με πολλά παλιά μεγάλα δένδρα και κήπους, τους οποίους επιμελούνται οι ευσεβείς χριστιανοί της γειτονιάς.

Η αφορμή για την ανέγερση του Ιερού Ναού του Αγίου Αντωνίου υπήρξεν η εξής:

Ο οικονόμος π. Νικόλαος Δάρδας στο τευχίδιο «Ιεροί Ναοί και παρεκκλήσια της Σιατίστης», που εξέδωσε το 1964 αναφέρει τα εξής: «Όπως μου διηγήθηκαν με φόβο Θεού οι ευσεβείς χριστιανοί Μηνάς Κουταλιάγκας, Ιωάννης Δ. Γιαννακός, Μηνάς Μ. Τσαούσης, Κρυστάλλω Ν. Μάνιου, Θεολογία Μ. Γράβα κ. α. στην συνοικία «Μανιάδικα» της Γεράνειας και στη θέση «Παπαγιάννη Δένδρα», όπου μέχρι και σήμερα υπάρχουν τέσσερα πανάρχαια δένδρα σφενδανίου, έβλεπαν πολλές φορές τη νύχτα πάνω σ’ αυτά τα δένδρα, όχι στον ύπνο τους αλλά με τα ίδια τους τα μάτια, ένα φως!

Στην τοποθεσία αυτή υπήρχε παλιά ένα εξωκκλήσι, όπως έλεγαν οι παππούδες στους νεώτερους.

Η ευσέβεια των προπατόρων μας, για να διαφυλάξει την ιερότητα του τόπου, έχτισε ένα μικρό εικονοστάσι, ή αλλιώς «Ντουλάπι» και μέσα σ’ αυτό τοποθέτησε την εικόνα του Αγίου Αντωνίου.

Το γεγονός αυτό ήταν η αφορμή για την ανέγερση του Ιερού Ναού του Αγίου Αντωνίου.

Ο Ιερέας Νικόλαος Δάρδας από τα πρώτα χρόνια της ιεροσύνης του προσευχόταν να έλθει η ευλογημένη ώρα για να πραγματοποιηθεί το σχέδιό του.

Τη σκέψη του έκανε γνωστή πρώτα στα ευσεβή και ευυπόληπτα μέλη του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου Λεωνίδα Κούγια, Ιωάννη Γκοντζαμάνη, Παναγιώτη Τσαούση (Κλιάγια), Παναγιώτη Νούσιο και Μιχαήλ Π. Σιάσιο, οι οποίοι ομόφωνα ενέκριναν την γνώμη του.

Κατόπιν όλοι μαζί έκαναν γνωστή την απόφασή τους στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ. κ. Πολύκαρπο, ο οποίος πολύ πρόθυμα έδωσε την άδειά του.

Και αφού εξασφαλίσθηκε η δωρεάν παραχώρηση του οικοπέδου εκ μέρους του Ιωάννου Μ. Γκοντζαμάνη (εκκλησιαστικού επιτρόπου) και η παροχή υλικών πρώτης ανάγκης (πέτρες, ασβέστης και άμμος) εκ μέρους των εργολάβων Ιωάννου Κοσμίδη και Γεωργίου Κεραμάρη και των αυτοκινητιστών Χρήστου Καραπλάκη και αδελφών Χατζηζήση (Λιάτσκα), την 28η Ιουλίου 1959 ετέθη ο θεμέλιος λίθος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ. κ. Πολύκαρπο.

Έτσι η Σιάτιστα απέκτησε έναν ακόμη Ναό, ανάμεσα στα άλλα που η φιλοτιμία των προγόνων μας ανήγειρε, ως έμπρακτη εκδήλωση της προς τον Θεόν αγάπης και ευλάβειας.

This entry was posted in Επικαιρότητα and tagged . Bookmark the permalink.