Η εορτή του Αγίου Παϊσίου στην Ενορία του Αγίου Νικολάου

Πανηγυρικά γιόρτασε για πρώτη φορά τη μνήμη του νεοφανούς Οσίου Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου η Ενορία του Αγίου Νικολάου στη Σιάτιστα.

Ο εορτασμός έγινε στον Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου, όπου καθιερώθηκε κάθε χρόνο να τιμώνται οι νεοφανείς Άγιοι, Παΐσιος και Πορφύριος.

Το απόγευμα της Δευτέρας τελέσθηκε ο Πανηγυρικός Εσπερινός με αρτοκλασία, από τους Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα. Στο τέλος της ακολουθίας οι πιστοί έλαβαν ως ευλογία από μία εικόνα του Αγίου Παϊσίου και ασπάσθηκαν μία ξύλινη εικονίτσα της Παναγίας, που είχε δώσει ως ευλογία ο Άγιος Παΐσιος στον π. Βασίλειο το έτος 1971.

Το πρωί της Τρίτης 12 Ιουλίου 2016, τελέσθηκε η Θεία Λειτουργία από τον π. Βασίλειο.

Αρκετοί από τους ανθρώπους που ζουν στην Σιάτιστα γνώρισαν τον Άγιο Παΐσιο, τον έζησαν, διδάχθηκαν από αυτόν, ωφελήθηκαν, δέχθηκαν την ευλογία του και τη χάρη του και την θαυμαστή του επέμβαση στη ζωή τους.

Μετά τη Θεία Λειτουργία ο π. Βασίλειος, απευθυνόμενος στους φιλάγιους και φιλέορτους πιστούς, που θέλησαν να τιμήσουν τη μνήμη του Οσίου Γέροντος  Παϊσίου, ανέφερε ότι «την πρώτη του γνωριμία με τον Άγιο Παΐσιο την είχε το 1971, όταν τον επισκέφθηκε στο Άγιον Όρος, επειδή είχε ακούσει ότι εκεί υπήρχε κάποιος σπουδαίος μοναχός, ο οποίος αγωνίζεται ασκητικά και προσπαθεί να τηρεί το λόγο του Θεού. Δηλαδή, δεν έκανε τίποτε άλλο ο Άγιος Παΐσιος, παρά να τηρεί επακριβώς το λόγο του Θεού.

Ακούσαμε, είπε, σήμερα στο Ιερό Ευαγγέλιο, μία περικοπή από την επί του όρους ομιλία, που είναι οι προγραμματικές δηλώσεις του Ιησού Χριστού, για την εν Θεώ ζωή, «Μακάριοι οι πτωχοί, ότι υμετέρα εστίν η Βασιλεία του Θεού. Μακάριοι οι πεινώντες νυν… Μακάριοι οι κλαίοντες νυν…». Και ο Άγιος Παΐσιος, πραγματικά, ζούσε με πτωχεία, με νηστεία, με άσκηση.

Ακούσαμε, «Μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης». Όσο αύξανε η φήμη του, ότι είναι ένας Άγιος άνθρωπος, άλλο τόσο κάποιοι μας απέτρεπαν, τότε, να μην πάμε να δούμε τον πατέρα Παΐσιο.

Πολλοί περιμένουν σήμερα στη γιορτή του να πούμε για τον Άγιο Παΐσιο πόσα και τι θαύματα έκανε. Το θαύμα, όμως, δεν είναι πάρα πολύ σπουδαίο πράγμα, δεν είναι τίποτα. Ο Θεός απλώς επανορθώνει στην πρότερη κατάσταση ό, τι χάθηκε, ό, τι καταστράφηκε. Δηλαδή, χάνω την υγεία μου, μού ξαναδίνει την υγεία μου ο Θεός, έγινε κάτι κακό, ζημιά, το επανορθώνει ο Θεός. Δεν είναι τίποτα το θαύμα. Και όμως, εμείς μένουμε στα θαύματα, αντί να μείνουμε σε ένα άλλο σημείο. Στο πώς αυτός ο άνθρωπος, ο μοναχός Παΐσιος, πώς κατόρθωσε να γίνει φορέας του Αγίου Πνεύματος; Πώς κατόρθωσε να γίνει κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος; Αυτό το απλό, πώς έγινε άγιος;

Όταν τηρεί κάποιος, όπως είπα στην αρχή, όσο είναι δυνατόν ακριβώς το λόγο του Θεού, είναι σαν να καθαρίζει τον εαυτό του, οπότε σε ένα καθαρό δοχείο, καθαρόν άνθρωπο, έρχεται ο καθαρός Θεός.

Όταν αμαρτάνουμε, δεν μπορούμε να γίνουμε φορείς του Αγίου Πνεύματος. Όσες φορές και να κοινωνούμε, όσες προσευχές και μετάνοιες και να κάνουμε, αν δεν αλλάξει η ζωή μας, αν δεν αφήσουμε το ίδιο θέλημα και να βαδίσουμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, δεν θα γίνουμε ποτέ φορείς του Αγίου Πνεύματος.

Αυτά να κοιτάξουμε και όχι πόσα και ποια θαύματα έκανε κάποιος άγιος. Και σήμερα και κάθε φορά που τιμάμε Αγίους, να μην ψάχνουμε να βρούμε τι μεγάλα και εξαίσια θαύματα έκαναν, αλλά πως ζήσανε, πώς έκαναν πράξη το Ευαγγέλιο και ήρθε ο Θεός κι έγινε μόνιμος κάτοικος σ’ αυτόν, τον κάθε ένα άνθρωπο, τον κάθε Άγιο άνθρωπο.

Οπότε, όταν θέλουμε να τιμήσουμε τον κάθε Άγιο που εορτάζει, να διαβάζουμε το βίο του και να βλέπουμε πώς αυτοί εξαγιάστηκαν. Το εύχομαι με όλη μου την καρδιά.»

This entry was posted in Επικαιρότητα. Bookmark the permalink.