Μεγάλη Πέμπτη στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας

Σε κλίμα κατάνυξης πραγματοποιήθηκε σήμερα, Μεγάλη Πέμπτη, η ακολουθία των Παθών στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας.
Την Ακολουθία τέλεσαν οι Ιερείς του Ναού π. Βασίλειος και π. Νέστορας. Μετά το πέμπτο ευαγγέλιο, ο π. Βασίλειος έβγαλε τον εσταυρωμένο από το Άγιο Βήμα, τον περιέφερε εντός του Ναού και τον απέθεσε προ της Ωραίας πύλης, για προσκύνηση.
Πλήθος κόσμου παρακολούθησε τη συγκινητική Ακολουθία των Αχράντων Παθών και προσκύνησε τον Σταυρό του Χριστού μας.
Ο π. Βασίλειος στο κήρυγμά του ανέφερε:
«Μετὰ τὴν ἔξοδο τοῦ ἐσταυρωμένου ἀκούσθηκε ἕνα τροπάριο ποὺ λέει τὰ ἑξῆς:
«Μή ὡς Ἰουδαῖοι ἑορτάσωμεν. καὶ γὰρ τὸ Πάσχα ἡμῶν, ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη (θυσιάσθηκε) Χριστὸς ὁ Θεός. Ἀλλ’ ἐκκαθάρωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ καὶ εἰλικρινῶς δεηθῶμεν αὐτῶ. Ἀνάστα Κύριε, σῶσον ἡμᾶς ὡς φιλάνθρωπος».
Πῶς γιόρτασαν οἱ Ἰουδαῖοι;
Ὡς ἀγνοοῦντες τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ, μὲ ἀπιστία στοὺς Προφῆτες, οἱ ὁποῖοι προεῖπαν τά πάντα ὅσα ἀναφέρονταν στόν Μεσσία.
Ὡς ἀπειθεῖς στὸν Θεὸ.
Ὡς ἀντιλέγοντες στὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἔγινε ἄνθρωπος.
Γιόρταζαν ἔχοντας κακία πρὸς αὐτὸν, ποὺ ὁ Ἅγιος Τριαδικὸς Θεὸς ἔχρισε Μεσσία – Χριστό – Λυτρωτή.
Αὐτοί, οἱ Ἰουδαῖοι, οἱ ἀπόγονοι ἐκείνων τῶν σταυρωτῶν τοῦ Χριστοῦ, μέσα στοὺς αἰῶνες ἔχουν ἀγαπήσει κάθε ἀντίχριστο, κάθε ἀντίχριστη κατάσταση, καὶ στὸ τέλος τῆς Ἱστορίας θὰ προσαιτεριστοῦν καὶ θὰ ἀγαπήσουν τὸν Ἀντίχριστο, ποὺ θὰ ’ρθεῖ νὰ πλανήσει τὴν οἰκουμένη, λέγοντας τὸν ἑαυτὸ του Θεό.
Γιόρτασαν ἐπίσης ἔχοντας μίσος καὶ φθόνο ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ, ποὺ τοὺς ἔφθασαν μέχρι τὸν φόνο, τὴν Σταύρωσή του.
Γιατί γιόρτασαν ἐκεῖνο τὸ Πάσχα ἔτσι;
Ἐπειδὴ δὲν ἦταν «καθαροὶ τῇ καρδία», γι’ αὐτὸ καὶ δὲν εἶδαν τὴν θεία φύση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Τὸν θεώρησαν «ψιλὸν ἄνθρωπον», μόνον ἕνα ἁπλό ἄνθρωπο, γι’ αὐτὸ καὶ ἡ θυσία τοῦ Ἰησοῦ δὲν τοὺς ὠφέλησε.
Ἐμεῖς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, νὰ μὴν ἐορτάσωμεν ὡς οἱ Ἰουδαῖοι, ἀλλὰ ὡς πιστοὶ καὶ φίλοι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ πῶς θὰ γίνει αὐτό; Πῶς μποροῦμε νὰ τὸ κατορθώσουμε;
Ὅταν «ἐκκαθάρωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ»,
ὅταν γίνουμε «καθαροὶ τῇ καρδία».
Τότε θὰ ἰδοῦμε τὸν Θεὸ Λόγο, τὸν Ἰησοῦ Χριστό, τήν θεία φύση του.
Ἡ κάθαρση αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι ὑπαρξιακὴ καὶ ὀντολογικὴ (γιὰ ὅλη μας τὴν ὕπαρξη, Σῶμα καὶ Ψυχή) καὶ μὲ πραγματικὸ ἀποτέλεσμα καθαρότητας.
Αὐτὴ τὴν κάθαρση δὲν μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπό μόνος του νὰ τὴν ἐπιφέρει στὸν ἑαυτό του. Ὁ ἄνθρωπος βλέπει τή βρωμιά του, τό σκοτάδι του, καί ἐπιχειρεῖ νά καθαρισθεῖ, νά φωτισθεῖ μέ ποικίλους τρόπους. Mέ τήν ἀνάπτυξη τῶν ἐπιστημῶν, μέ τή φιλοσοφία, μέ τή δημιουργία θρησκειῶν. Οἱ προσπάθειες μέν εἶναι φιλότιμες ἀλλά τό ἀποτέλεσμα μηδαμινό. Ὅλα αὐτά δέν μποροῦν νά φέρουν τήν κάθαρση.
Γι’ αὐτὸ ὁ Θεὸς Λόγος ἔγινε ἄνθρωπος καὶ θυσιάστηκε. Γιὰ νὰ δώσει τὴν ὀντολογικὴ κάθαρση στὸν ἄνθρωπο, γιὰ νὰ μπορέσει ὁ ἄνθρωπος νὰ ἀποτελέσει κοινωνία μετὰ τοῦ Θεοῦ. Κοινωνία θεανθρώπινη!
Αὐτὴ ἡ κάθαρση προέρχεται ἀπὸ τὴν ἑκούσια θυσία τοῦ Χριστοῦ καὶ εἰδικὰ ἀπὸ τὸ Αἷμα τὸ τίμιο ποὺ ἔρρευσε στὸ Σταυρό.
Αὐτὸ προσφέρει τὴν ἀληθινὴ ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν.
Αὐτὸ «πλύνει κάθε μολυσμὸ ἁμαρτίας» Ἀποκ. Ζ΄ (9-14)
«Καὶ μετὰ καὶ ἰδοὺ ὄχλος πολύς… καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγων μοι… οὗτοι εἰσὶν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης καὶ ἔπλυναν τᾶς στολάς αὐτῶν καὶ ἐλεύκαναν αὐτάς ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου».
Ἡ καθαρτικὴ δύναμη τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐνεργοποιεῖται προσωπικὰ στὸν καθένα,
ὅταν πιστεύει ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ.
Ὅταν δὲ ἀντιλέγει στὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ.
Ὅταν ἀγαπᾶ τὸν Θεό καί τούς ἀνθρώπους καί τήν φύση.
Ὅταν συμμετέχει στὰ σωστικὰ μυστήρια τῆς βαπτίσεως καί τῆς μετανοίας, ἐξομολογήσεως καὶ τῆς Θείας Κοινωνίας.
Ὅταν προσέχει στὴ ζωή του καὶ ἐφαρμόζει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.
Μόνο τότε καθαρίζεται ὁ ἑαυτός μας.
Μόνο τότε μποροῦμε νὰ δοῦμε τὸν Θεό.
Τό εἶπε ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς Χριστός, στήν ἐπί τοῦ ὅρους ὁμιλία του, πρός τά πλήθη: «Μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδία ὅτι αὐτοί τόν Θεό ὄψονται». Θά δοῦν στό πρόσωπό μου τόν Θεό, καί αὐτό εἶναι ἡ πραγματική μακαριότητα.
Μόνο τότε γιορτάζουμε Πάσχα ἀληθινὸ! Πράγμα ποὺ τὸ εὔχομαι σὲ ὅλους μας. Ἀμήν»

Μετά την ακολουθία των παθών με τα 12 Ευαγγέλια, τα κορίτσια, οι κοπέλες και οι γυναίκες της Ενορίας στόλισαν το κουβούκλιο του επιταφίου, ενώ άλλες έψαλλαν διαφόρους ύμνους στο νεκρό Χριστό.

This entry was posted in Επικαιρότητα and tagged . Bookmark the permalink.