Ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ στη Σιάτιστα.

Την ημέρα μνήμης του Οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών Σεραφείμ του Σαρώφ, στις 2 Ιανουαρίου 2012, ο  Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σσανίου και Σιατίστης κ. Παύλος τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ στην  Ενορία του Αγίου Νικολάου.

Επίσης συλλειτούργησαν οι εφημέριοι π. Βασίλειος π. Νέστορας. και ο ιερομόναχος π. Ευσέβιος.

Στη Λειτουργία παρέστησαν προσευχόμενοι πολλοί πιστοί, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να ασπαστούν  ένα τεμάχιο ιερού λειψάνου του Οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ, που φυλάσσεται εντός του παρεκκλησίου.

Την Κυριακή το απόγευμα έγινε ο πανηγυρικός αρχιερατικός εσπερινός με αρτοκλασία και λιτανεία του ιερού Λειψάνου του Αγίου.

Μετά το πέρας του Εσπερινού ο Μητροπολίτης κ. Παύλος κήρυξε τον θείο λόγο όπου αναφέρθηκε ειδικά στον βίο του Οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ, ο οποίος μπορεί να έζησε σε νεότερους χρόνους, διότι ούτε διακόσια χρόνια από την κοίμησή του δεν έχουν συμπληρωθεί, αλλά ξεπέρασε πολλούς από τους παλαιότερους αγίους στην άσκηση και στους κόπους.

«……Ο άγιος Σεραφείμ αγάπησε το Θεό, του εμπιστεύτηκε τη ζωή του και αγωνίστηκε για να φανερώσει τη ζωή του Χριστού, στη ζωή του, μέσα από την άσκηση, που είχε ένα στόχο: ό, τι δεν ήταν Θεός μέσα του, να φύγει. Και τα πάντα και εν πάσι να είναι μέσα του Θεός. Έκανε σκληρούς αγώνες, με τα πάθη του κυρίως, και όχι με τους ανθρώπους. Με αποτέλεσμα, όχι μόνο να ειρηνεύσει μέσα στη ζωή του, αλλά δι’ αυτού να ειρηνεύσει η κτίση.

Έζησε ο Άγιος στην έρημο, στα χιόνια, στον πάγο. Έζησε κάποτε, χίλια μερόνυχτα γονατισμένος σ’ έναν βράχο και προσευχόμενος, κι έγινε όλος μια φωτιά, φωτιά πνευματική. Φαίνεται απίστευτο, αλλά φανερώνει ότι όπου ο Θεός θέλει, νικάται η τάξη της φύσεως.

Κι ο Άγιος Σεραφείμ, είναι εκείνος που συμφιλιώθηκε ακόμα και με τα ζώα, αφού μία αρκούδα τον επισκεπτόταν και της έδινε τροφή.

Είναι αυτός, που στον μαθητή του τον Μοτοβίλωφ, του απέδειξε ότι ο άνθρωπος ένα σκοπό έχει στη ζωή του: να αποκτήσει το Άγιο Πνεύμα. Κι ο Μοτοβίλοφ, είδε Αυτό να φανερώνεται πρώτα στο πρόσωπο του Αγίου Σεραφείμ, που έλαμψε πιο δυνατά κι από τον ήλιο, και μετά στο δικό του πρόσωπο, καθώς ο Άγιος παρεκάλεσε το Θεό να αποκαλύψει και στο μαθητή του ακόμα ότι, είναι δυνατό κι αληθινό, να αποκτήσει το Άγιο Πνεύμα.

Σήμερα εορτάσαμε την μνήμη του Μεγάλου Βασιλείου, αύριο εορτάζουμε τη μνήμη του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ. Είναι ευλογία Θεού ότι, στο κατώφλι του νέου χρόνου, μας υποδέχονται οι δύο αυτοί μεγάλοι Άγιοι. Είναι ευλογία, γιατί είναι οι άνθρωποι εκείνοι, που μας αποκαλύπτουν το αληθινό νόημα της ζωής.

Στο πρόσωπο του Μεγάλου Βασιλείου, θα συναντήσουμε δύο πράγματα: την πίστη και την αγάπη. Αμετακίνητος στην πίστη, στην εμπιστοσύνη του στο Θεό, αλλά και υπερασπιστής αυτής της πίστεως. Όταν χρειάστηκε να συγκρουσθεί με τους αιρετικούς, δεν φοβήθηκε. Κι όταν απειλήθηκε με εξορία, με θάνατο ακόμα, ο Άγιος τα αψήφησε όλα αυτά, λέγοντας στον εκπρόσωπο του αυτοκράτορα ότι, ούτε η εξορία, ούτε το χάσιμο της περιουσίας του, ούτε ακόμα και ο θάνατος, θα μπορούσαν να τον λυγίσουν.

……Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος, έρχεται να μας πει ότι, η πίστη στο Θεό και η αγάπη, είναι εκείνα που νοηματίζουν τη ζωή.

Κι ο Άγιος Σεραφείμ σήμερα έρχεται να μας πει ότι, η πίστη και η αγάπη αποκτάται μέσα από την άσκηση, την άσκηση που είναι η εκκοπή του δικού μας θελήματος. Την άσκηση, που δια της υπακοής φθάνει στον άνθρωπο να απορρίψει ό, τι είναι ξένο του Θεού μέσα του και να γεμίσει από το Θεό, κι από την άλλη μεριά, το ίδιο γνώρισμα με τον Άγιο Βασίλειο, την αγάπη, την διακονία των ανθρώπων.

Αφού μέσα από την άσκηση ο Άγιος Σεραφείμ, θεώθηκε και μπορούσε να φανερώνει το Πνεύμα το Άγιο στη ζωή του, γύρισε στο μοναστήρι του και εκεί άνοιξε το κελί του και δεν έκλεισε μέχρι το θάνατό του. Πρωί, μεσημέρι, βράδυ και νύχτα ακόμη δεχόταν ανθρώπους. Τους ανέπαυε, τους φώτιζε, τους εξηγούσε τι πραγματικά τους συμβαίνει, τους ευλογούσε και τους άφηνε θεραπευμένους.

…..Ποιοι είναι οι άνθρωποι που ευεργετούν; Οι άνθρωποι του Θεού και μόνον. Αυτήν την αλήθεια που μας διδάσκει η πίστη μας, μας τι διδάσκει ο κόσμος σήμερα και η κοινωνία μας. Γιατί εκείνοι που είναι γεμάτοι αδικία, γεμάτοι καταστροφή είναι αυτοί που έχουν βγάλει το Θεό απ’ τη ζωή τους και γι αυτό δεν υπολογίζουν τους ανθρώπους αλλά υπολογίζουν μόνον τον εαυτό τους και τα συμφέροντά τους.

…..Να ευχηθούμε αγαπητοί αδελφοί να κατανοήσουμε ότι αν βρούμε το στόχο και το σκοπό της ζωής μας, δηλ. να αποκτήσουμε το Άγιο Πνεύμα στη ζωή μας, τότε όλα τα υπόλοιπα πράγματα όσο δύσκολα και αν είναι θα βρουν το δρόμο και την πορεία τους. Και μερικές φορές ο Θεός παραχωρεί να ζούμε τις συνέπειες των αμαρτιών μας. Δηλαδή να καταλαβαίνουμε ότι αποτύχαμε για να μετανοήσουμε μετά. Για να ξαναεπιστρέψουμε στου Θεού το δρόμο. Να μη φοβηθούμε αυτούς που πολεμούν το Χριστό και την πίστη σ’ Αυτόν, και έτσι πλέον να πορευθούμε ειρηνικοί και ευλογημένοι. Να παρακαλέσουμε τον Άγιο Σεραφείμ, που διηκόνησε με τόση αγάπη τον άνθρωπο, να συνεχίζει να μας διακονεί και εμάς και να κατανοήσουμε αυτή τη μεγάλη αλήθεια. Δεν έχουμε τίποτα άλλο πιο βέβαιο και πιο σίγουρο από την αγάπη του Θεού για μας. Αυτήν να εμπιστευθούμε. Και αυτήν είναι η νίκη που νίκησε και θα νικήσει τον κόσμο.  »

This entry was posted in Επικαιρότητα. Bookmark the permalink.