Ἐνορία Ἁγίου Νικολάου Σιάτιστας

Πρόγραμμα Λειτουργιών Μαΐου

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΠΕΡΙ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗΣ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Την Τετάρτη 9 Μαΐου 2012, από τις 8:30 το πρωί μέχρι στις 1:30 το  μεσημέρι, κλιμάκιο γιατρών και νοσηλευτριών του Νοσοκομείου Γρεβενών θα πραγματοποιήσει αιμοληψία στο Κ.Α.Π.Η. Σιάτιστας.

Την 1η Εθελοντική Αιμοδοσία για το 2012 διοργανώνει ο Σύλλογος Εθελοντών Αιμοδοτών Σιάτιστας «Ο Άγιος Παντελεήμων» σε συνεργασία με τον Σύλλογο Μοτοσυκλετιστών  Σιάτιστας, με στόχο την ενίσχυση της Τράπεζας Αίματος, ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες των συμπολιτών μας σε αίμα.

Γιατί το αίμα μπορεί να σώσει ζωές

Το Διοικητικό Συμβούλιο

του Αιμοδοτικού Συλλόγου Σιάτιστας

Παραμονή Βαΐων, Σάββατο του Λαζάρου, 7 Απριλίου 2012 και στην Ενορία του Αγίου Νικολάου τα παιδιά ετοιμάζουν τα βάγια και στολίζουν τον αύλειο χώρο του Ναού. Στο τέλος του πανηγυρικού εσπερινού οι Ιερείς π. Βασίλειος και π. Νέστορας διαβάζουν την ευχή για τον αγιασμό των βαΐων.

Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής, οι πιστοί της Ενορίας, από τα χαράματα έρχονται στο Ναό, για να πάρουν τα βάγια, να τα πάνε στο κοιμητήριο στους προσφιλείς τους κεκοιμημένους.

Την πανηγυρική αυτή ημέρα της Κυριακής των Βαΐων, οι ενορίτες την συνδέουν και με την επιστροφή της Αγίας Εικόνος της Παναγίας Ελεούσας στη Μονή Μικροκάστρου, η οποία παρέμεινε στην ενορία επί τριάντα και πλέον ημέρες.

Κατά τη Θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ.κ. Παύλος τέλεσε και τη χειροτονία σε Ιερέα του Διακόνου Γρηγορίου Κεσελόπουλου.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, όλοι μαζί, κλήρος και λαός, με την Αγία εικόνα να προπορεύεται και τον Μητροπολίτη μαζί με τους Ιερείς, τη Δημοτική αρχή και όλο τον λαό να ακολουθεί, κατευθύνονται προς την είσοδο της πόλης. Εκεί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος διάβασε το Ευαγγέλιο του παρακλητικού κανόνος στην Υπεραγία Θεοτόκο και ένας Ιερέας έψαλε δέηση υπέρ όλων των ενοριτών. Στη συνέχεια όλοι οι πιστοί έψαλαν το απολυτίκιο της Παναγίας Ελεούσας και αποχαιρέτησαν την Αγία Εικόνα. Αρκετοί πιστοί μετέφεραν, περπατώντας και κρατώντας στα χέρια, την Εικόνα μέχρι το Μοναστήρι του Μικροκάστρου, το οποίο απέχει 15 χιλιόμετρα.

Την Κυριακή των Βαΐων, στον Εσπερινό, ο Ενοριακός Ναός του Αγίου Νικολάου έγινε περισσότερο κατανυκτικός, με τις μαύρες κουρτίνες στην Ωραία πύλη του Ιερού και τις μαύρες κορδέλες στους πολυελαίους. «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός…», έψαλλαν οι ψάλτες και όλο το εκκλησίασμα.

Την Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ ο π. Βασίλειος έβγαλε τον εσταυρωμένο από το Άγιο Βήμα, τον περιέφερε εντός του Ναού και τον απέθεσε προ της Ωραίας πύλης, για προσκύνηση. Μετά την ακολουθία των παθών με τα 12 Ευαγγέλια, τα κορίτσια, οι κοπέλες και οι γυναίκες της Ενορίας στόλισαν το κουβούκλιο του επιταφίου, ενώ άλλες έψαλλαν διαφόρους ύμνους στο νεκρό Χριστό.

Τη Μεγάλη Παρασκευή το πρωί, έγινε η αποκαθήλωση και ως το απόγευμα τα παιδιά χτυπούσαν πένθιμα τις καμπάνες. Το βράδυ, μετά την ακολουθία, έγινε η περιφορά του επιταφίου στους δρόμους της ενορίας, τον οποίο ακολουθούσαν πλήθη κόσμου. Στην πλατεία του Δημαρχείου έγινε η συνάντηση των δύο επιταφίων, των ενοριών Αγίου Δημητρίου και Αγίου Νικολάου, όπου μίλησε επίκαιρα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλος. Έπειτα ανεχώρησαν οι πιστοί των δύο ενοριών με τους επιταφίους τους, για τους Ναούς τους, ενώ στη συνοδεία προς τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου ακολούθησε και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.κ. Παύλος.

Φθάνοντας στον Ιερό Ναό, η κεντρική πόρτα του Ναού ήταν κλεισμένη. Ακολούθησε στιχομυθία μεταξύ του Επισκόπου (έξω απ’ το Ναό) και κάποιου άλλου (μέσα στο Ναό), λέγοντας τα του ψαλμού του Δαβίδ:

-«Άρατε πύλας οι άρχοντες υμών και επάρθητε πύλαι αιώνιοι και εισελεύσεται ο Βασιλεύς της δόξης!»

-«Και τις εστίν ούτος ο βασιλεύς της δόξης;»

-«Κύριος των δυνάμεων, Κύριος κραταιός και δυνατός, ούτος εστίν ο Βασιλεύς της δόξης!».

Μετά την είσοδο του επιταφίου και του λαού στον Ιερό Ναό, ο Επίσκοπος με τους Ιερείς εναπέθεσε το τίμιο Σώμα του Χριστού επί της Αγίας Τραπέζης (η Αγία Τράπεζα συμβολίζει τον τάφο του Χριστού). Στο τέλος της ακολουθίας οι Ιερείς του Ναού π. Βασίλειος και π. Νέστορας μοίρασαν τα λουλούδια του επιταφίου στους πιστούς, για ευλογία.

Το Μέγα Σάββατο το πρωί μαζί με την ακολουθία του εσπερινού τελέσθηκε και η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου. Έγινε η πρώτη Ανάσταση και οι Ιερείς ψάλλοντας το: «Ανάστα ο Θεός κρίνων την γην…», πετούσαν βάγια σε όλο το Ναό, ενώ ταυτόχρονα οι πιστοί έκαναν κρότους και θορύβους, κινώντας τις κανδήλες και τους πολυελαίους.

Το Μέγα Σάββατο το βράδυ, στις 11 πριν τα μεσάνυχτα, χτύπησαν οι καμπάνες χαρμόσυνα, άρχισε η ακολουθία του Αγίου Φωτός. Ο π. Βασίλειος, σε κάποιο σημείο, διάβασε την αναστάσιμη εγκύκλιο του Σεβ. Μητροπολίτου κ.κ. Παύλου. Στη συνέχεια, εντός του Αγίου Βήματος, εψάλη το εωθινό: «Ιδού σκοτία και πρωί…» από τους ιεροψάλτες. Αμέσως μετά, ο π. Βασίλειος εξερχόμενος από του Άγιο Βήμα και σηκώνοντας ψηλά τη λαμπάδα του με το Άγιο Φως, και ψάλλοντας το τροπάριο: «Δεύτε λάβετε φως, εκ του ανεσπέρου φωτός και δοξάσατε Χριστόν τον αναστάντα εκ νεκρών», έδωσε το Άγιο Φως σε όλους τους πιστούς, και έλαμψε ολόκληρη η Εκκλησία.

Το Άγιο Φως και εφέτος, ήταν αυτό που βγήκε στον Πανάγιο Τάφο στα Ιεροσόλυμα και παρέλαβε από το αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης ο ενορίτης μας κ. Αθανάσιος Καρανάσιος.

Στη συνέχεια, ο Ιερέας π. Βασίλειος εξήλθε στην αυλή του Ναού, μαζί με όλους τους πιστούς. Το λάβαρο της Αναστάσεως το κρατούσε ο κ. Αργύριος Τσακνάκης, το οποίο του προσφέρθηκε τιμητικά, για την ανιδιοτελή προσφορά του στους Ναούς της Ενορίας, και ιδιαίτερα στο Ναό του Αγίου Χριστοφόρου.

Στην αυλή του Ναού, έγινε η τελετή της Αναστάσεως του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Όλοι έψαλλαν το: «Χριστός ανέστη εκ νεκρών…», οι καμπάνες χτυπούσαν πανηγυρικά, άλλοι τσούγκριζαν τα αβγά, άλλοι έβαζαν φωτιά στον «Ιούδα» και όλοι ασπάζονταν ο ένας τον άλλο με χαρά και ενθουσιασμό. Ακολούθησε ο όρθρος της Αναστάσεως και η πανηγυρική Θεία Λειτουργία, κατά την οποία παρέμειναν πάρα πολλοί πιστοί, οι οποίοι στο τέλος όλοι κοινώνησαν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας οι Ιερείς π. Βασίλειος και π. Νέστορας μοίρασαν μαζί με το αντίδωρο και από ένα κόκκινο αβγό.

Την Κυριακή του Πάσχα το απόγευμα εψάλη ο εσπερινός της Αγάπης στο Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου. Εκεί, ο Επίσκοπος και οι Ιερείς, διάβασαν σε πολλές γλώσσες το Ευαγγέλιο, το οποίο αναφέρεται στην πρώτη εμφάνιση του αναστημένου Χριστού στους μαθητές του. Μετά το πέρας του εσπερινού, ο Επίσκοπος με τους Ιερείς και όλο τον πιστό λαό πήγαν εν πομπή στο Μητροπολιτικό μέγαρο, όπου και μοίρασε κόκκινα αβγά μαζί με μία μικρή εικόνα της Αναστάσεως του Χριστού.

Έτσι πανηγυρικά και χαρμόσυνα τελείωσαν για φέτος, όλες αυτές οι υπέροχες εορτές της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα.

Ευχόμαστε σε όλους, ο Σταυρωθείς και Ταφείς και τριήμερος Αναστάς Ιησούς Χριστός, ο αληθινός Θεός μας, να μας ευλογεί και να μας χαρίζει ό, τι χρειαζόμαστε και ό, τι είναι προς το συμφέρον μας.

 Μεγάλη Παρασκευή 13 Απριλίου 2012

«Δόξα τη  μακροθυμία σου Κύριε! Δόξα σοι!»

Αυτόν τον λόγο Σού είπαμε. Αυτόν τον λόγο Σού λέμε.

Η μακροθυμία Σου είναι η μόνη ελπίδα μας.

Δεν θέλω, Κύριε, να μιλήσω αυτή την ώρα στο λαό Σου, για Σένα, για την αγάπη Σου, πού μέτρο της είναι ο Σταυρός Σου.

Θέλω να μιλήσω σε Σένα, για μας, τον λαό Σου. Θέλω να Σου μιλήσω ως ποιμένας του λαού Σου.

Μεγάλη Παρασκευή σήμερα, αλλά αυτή τη Μεγάλη Παρασκευή δεν την φοβάμαι!

Μεγάλη Παρασκευή σήμερα, αλλά αυτή τη Μεγάλη Παρασκευή τη χαίρομαι, γιατί μετά από αυτήν ακολουθεί η Ανάσταση!

Την κάθε Μεγάλη Παρασκευή, βλέπω τόσο καθαρά την αγάπη Σου, που μέτρο της έχει το Σταυρό! Πόσο αγαπημένος είναι ο Σταυρός Σου! Αφού κάθε  φορά μας δείχνει πόσο μας αγάπησες. Αλλά αυτή η αγάπη Σου, γεννά την ελπίδα μέσα στις ψυχές μας.

Αυτό που φοβάμαι, Κύριε, είναι η Μεγάλη Παρασκευή της Πατρίδας μου. Γιατί αυτή, χωρίς Εσένα, δεν έχει την προοπτική της Ανάστασης.

Τη Μεγάλη Παρασκευή της Πατρίδας μου φοβάμαι, γιατί φτάσαμε σ’ αυτήν επειδή «απέστημεν από Σου».

Την Μεγάλη Παρασκευή της Πατρίδας μου φοβάμαι, γιατί ο δρόμος της Ανάστασης θα είναι πολύ μακρύς, αν έλθει ποτέ!

Ακούγοντας, χθες βράδυ, τα  τροπάρια ένοιωσα ότι, αυτά δεν μιλούσαν πλέον για το γένος των Εβραίων, αλλά για μας, για το δικό μας γένος, που φάνηκε κάποτε ότι, θα γινόταν ένας νέος εκλεκτός λαός. Χάρηκες κάποτε, όταν άκουσες ότι σε ζητούσαν να σε δουν κάποιοι Έλληνες και είπες: «ήλθε η ώρα για να δοξασθεί ο Υιός του ανθρώπου», και  οι Πατέρες μας Σε δόξασαν.

Εμείς όμως σήμερα, οι άρχοντες και ο  λαός Σου, σε αρνηθήκαμε. Σε προδώσαμε, «κενά κατά Σου εμελετήσαμε».

«Άρχοντες λαού συνήχθησαν κατά του Κυρίου και κατά του Χριστού αυτού». Και οι δικοί μας άρχοντες έχουν εδώ και χρόνια συνασπισθεί εναντίον Σου και εναντίον της Εκκλησίας Σου.

Θέλουν  τα παιδιά  μας να μην μαθαίνουν για Σένα στα σχολεία τους. Θέλουν να μην βλέπουν ούτε το πρόσωπό Σου. Θέλουν η πίστη Σε σένα να μην φαίνεται πουθενά. Άθεοι άρχοντες ζητούν, η πίστη του λαού Σου, η πίστη των παιδιών Σου, να μη φαίνεται πουθενά.

Πέρυσι τέτοια ημέρα, Μεγάλη Παρασκευή, οι ορκισμένοι εχθροί Σου, έπαιξαν ένα ντοκιμαντέρ, αμφιβόλου επιστημονικής τεκμηρίωσης, για να Σε χλευάσουν και να Σε αμφισβητήσουν και να εμπαίξουν την πίστη του λαού Σου.

Αλλά και σε κάθε μεγάλο γεγονός της ζωής Σου, γεγονός όμως που αφορά άμεσα και τη δική  μας ζωή, προσπαθούν άλλοτε με κάποιο κώδικα ντα Βίντσι, άλλοτε με κάποιο κινηματογραφικό έργο, άλλοτε με κάποιο βιβλίο να σε αμφισβητήσουν, να  κλονίσουν την πίστη του λαού στο ευλογημένο πρόσωπό Σου.

Άθεοι άρχοντες πολέμησαν και πολεμούν με πάθος την Εκκλησία Σου. Την υπονομεύουν. Την διασύρουν. Λασπολογούν εναντίον Της.

Τους φοβίζει το πνευματικό μέγεθος και το μεγαλείο Της, τους τρομάζει, γιατί οι ίδιοι είναι μικροί, πολύ μικροί. Τους τρομάζει, γιατί στο  χτύπημα της καμπάνας, ο λαός συνάγεται αυθόρμητα.

Ακούσαμε το παράπονό Σου, για τους Ιουδαίους: «Λαός μου τι εποίησά σοι και τι μοι ανταπέδωκας! Αντί του μάννα χολήν, αντί του ύδατος όξος, αντί του αγαπάν με Σταυρώ με προσηλώσατε! Ουκέτι στέγω, λοιπόν, καλέσω μου τα έθνη, κακείνα με δοξάσουσι».

Αυτό το παράπονο νοιώθουμε να απευθύνεις και σε μας σήμερα: Λαέ μου τι σας έκανα και τι μου ανταποδίδετε; Σας τίμησα και με ατιμάζετε. Τίμησα το γένος σας, επιλέγοντας από αυτό τους μεγάλους πατέρες της Εκκλησίας Μου.

Τίμησα τη γλώσσα σας κάνοντάς την γλώσσα του Ευαγγελίου μου. Ανέδειξα και δόξασα το γένος σας μέσα από τη χιλιόχρονη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Σας στήριξα όταν δουλωθήκατε. Σας χάρισα την πίστη Μου, για να μην αλλοιωθείτε ως γένος και σβήσετε.

Σας χάρισα την Εκκλησία Μου, για να γίνει  κιβωτός του λαού σας. Ανέδειξα ανθρώπους πίστεως, που με τους αγώνες τους σας οδήγησαν στην ελευθερία. Σε κάθε δύσκολη ώρα της πατρίδας σας, η πίστη σε μένα ήταν το στήριγμά σας, η πηγή της εμπνεύσεώς σας.

Και εσείς τι μου ανταποδώσατε; Με προδώσατε και με προδίδετε. Πολεμήσατε και χλευάσατε την Εκκλησία Μου. Αρνηθήκατε το θέλημά μου. Διώξατε τους πιστούς μου. Βλασφημήσατε το όνομά μου. Συναγωνίζεσθε σε πράξεις και λόγους απαξίωσης της Πίστεως. Προσπαθείτε να αρνηθείτε κάθε σχέση μαζί Μου. Δεν διαλέξατε Εμένα, διαλέξατε τους Βαραββάδες.

Δεν πιστέψατε σε μένα, εμπιστευθήκατε τους ληστές. Δεν καταλάβατε ότι, εκείνοι που πολεμούσαν εμένα, είχαν στόχο εσάς. Τους ζητήσατε, τρέξατε πίσω τους, τους πιστέψατε και εκείνοι σας πούλησαν, σας κατέστρεψαν.

Γίνατε και εσείς  λαός δυσσεβής και παράνομος. Δεν διαλέξατε εμένα ως Κύριό σας, αλλά τον Καίσαρα. Ζητήσατε με τον τρόπο σας, το Αίμα μου να πέσει επάνω σας και επάνω στα παιδιά σας. Σήμερα ζείτε το αποτέλεσμα της αποστασίας σας.

Είχα προειδοποιήσει τους Ιουδαίους: «Ιδού αφίεται ο οίκος υμών έρημος». Λίγο αργότερα ο Ρωμαίος αυτοκράτορας δεν άφησε πέτρα πάνω στην πέτρα.

Βαδίζετε στα ίχνη τους. Οι εχθροί σας δεν είναι έξω και μακριά, αλλά μέσα στον τόπο σας. Μόνο η μετάνοιά σας θα σας σώσει. Το θαύμα δεν θα έλθει από τους άρχοντες αυτού του κόσμου, αλλά όπως και τις άλλες φορές, μόνο από μένα.

Αλλά δεν το πιστεύετε πια. Κινδυνεύει και ο δικός σας οίκος να γίνει έρημος.

Κύριε νοιώθω βαθειά το παράπονό Σου. Είναι απόλυτα αληθινό και δικαιολογημένο. Προσδοκώ Κύριε την Ανάστασή Σου.

Από εκεί αντλώ δύναμη. Φοβάμαι όμως, για τη Μεγάλη Παρασκευή της Πατρίδος μου.

Κολόβωσε, Σε παρακαλώ τη διάρκειά της. Kάνε, να μην είναι μακρινή η νύχτα.

Δόξα τη μακροθυμία σου, Κύριε! Kαι χάρισέ μας τη μετάνοια, για να την αξιοποιήσουμε.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ