Η απόδοση της Εορτής του Πάσχα στο Κοιμητήριο του Αγίου Νικάνορος στην ενορία του Αγίου Νικολάου

ΛΑΒΑΡΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣΠανηγυρικά εορτάστηκε η Απόδοση της εορτής του Πάσχα, η τελευταία ημέρα της Πασχαλίου περιόδου αυτού του έτους, στον Κοιμητηριακό Ναό του Αγίου Νικάνορος.

Την Τρίτη 19 Μαΐου 2015, το βράδυ, παραμονή της εορτής, τελέστηκε αγρυπνία από τους Ιερείς π. Βασίλειο και π. Νέστορα, με τη συμμετοχή του πιστού λαού, οι οποίοι απόλαυσαν την χαρά, την ευφροσύνη, την αγαλλίαση και την δύναμη, η οποία πηγάζει από την Ανάσταση του Κυρίου.

Σύμφωνα με την παράδοση των τελευταίων χρόνων, στο τέλος της ακολουθίας του όρθρου, με το λάβαρο της Αναστάσεως να προπορεύεται, οι Ιερείς κρατώντας το Ιερό Ευαγγέλιο και την εικόνα της Αναστάσεως του Κυρίου, με τους ιεροψάλτες να ψάλλουν τα στιχηρά των αίνων, «Πάσχα ιερόν…» και τους πιστούς ψάλλοντας το «Χριστός Ανέστη», έκαναν περιφορά ανάμεσα στα μνήματα των κεκοιμημένων αδελφών μας.

Κατά την διάρκεια της Λιτανείας έγινε στάση στο οστεοφυλάκιο, όπου βρίσκονται εμφανώς τα οστά των κεκοιμημένων. Εκεί εψάλη το δοξαστικό των αίνων «Αναστάσεως ημέρα…» και το «Χριστός ανέστη» από όλους τους πιστούς.

Στη συνέχεια τελέσθηκε με λαμπρότητα η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία.

Η Ακολουθία της αποδόσεως του Πάσχα είναι όμοια με την Ακολουθία που έγινε το βράδυ της Αναστάσεως και τις επόμενες ημέρες της Διακαινησίμου. Την ημέρα αυτή κάθε χρόνο ψάλλεται για τελευταία φορά το «Χριστός Ανέστη».

Ἀναρτήθηκε στὸ Επικαιρότητα

Αγρυπνία με την ευκαιρία της αποδόσεως της εορτής του Πάσχα

Ἀναρτήθηκε στὸ Επικαιρότητα

Πανήγυρις στο εξωκκλήσι του Αγίου Αχιλλείου στη Σιάτιστα.

Με εκκλησιαστική ευλάβεια, η πόλη της Σιάτιστας πανηγύρισε τον Άγιο Αχίλλειο, Αρχιεπίσκοπο Λαρίσης τον θαυματουργό, την Πέμπτη 14 και την Παρασκευή 15 Μαΐου 2015, στον ομώνυμο Ιερό Ναό του Αγίου Αχιλλείου.

Την παραμονή εψάλη ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός και αρτοκλασία, από τους Ιερείς της Ενορίας του Αγίου Νικολάου π. Βασίλειο και π. Νέστορα.

Τον θείο λόγο κήρυξε ο π. Βασίλειος, αναφερθείς στον βίο του Αγίου Αχιλλείου, επισήμανε, πότε φεύγει η χάρις του Θεού από τους ανθρώπους και αναφέρθηκε στην αγιότητα και χάρη των λειψάνων των αγίων της Εκκλησίας μας. Η χάρη του Θεού «απομακρύνεται» όταν απιστούμε σ’ Αυτόν και όταν αθετούμε τους λόγους του και το θέλημά του. Τα άγια λείψανα είναι φορείς του Αγίου Πνεύματος και ενεργούν ποικίλα θαύματα και προστασία και εκδίωξη δαιμόνων, και εκχέουν ευλογία και αγιότητα.

Αμέσως μετά τον Εσπερινό έγινε η Ιερά Λιτανεία της Εικόνος του Αγίου Αχιλλείου γύρω από τον Ιερό Ναό.

Ανήμερα της πανηγύρεως, τον Όρθρο και τη Θεία Λειτουργία τέλεσαν οι Ιερείς π. Βασίλειος και π. Νέστορας.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας οι Ιερείς ανέγνωσαν την ευχή, «Εἰς προστασίαν ἀμπελώνων καὶ χωραφίων».

Εὐχή εἰς προστασίαν ἀμπελώνων καὶ χωραφίων
(Κατὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ Ἁγίου Ἀχιλλείου)

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, σὺ εἶ ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, καὶ ὁ Πατήρ σου ὁ γεωργός ἐστί.
Σὺ καὶ τοὺς Ἀποστόλους σου ἐκάλεσας κλήματα.
Σὺ καὶ τὸν Ἰσραήλ, ὡς ἄμπελον, ἐξ Αἰγύπτου μετῆρας. Ἐξέβαλες ἔθνη καὶ κατεφύτευσας αὐτόν.
Οὕτω καὶ νῦν, Δέσποτα, ἐπιφοίτησον ἐπὶ τοὺς ἀμπελώνας τῶν δούλων σου, ρίζωσον, βάθυνον τὸ ἔλεός σου ἐπ’ αὐτούς. Δὸς αὐτοῖς φύλακα τὴν σὴν βοήθειαν. Περιχαράκωσον τάς εἰσόδους καὶ ἐξόδους αὐτῶν τῇ προνοίᾳ σου.
Λύτρωσαι αὐτοὺς καὶ πᾶσαν τὴν περιοχὴν αὐτῶν, ἀπὸ πάσης χαλάζης, ἀπὸ χιόνος καὶ κρυστάλλου φερομένου βιαίως, ἀπὸ φρικτῶν κρυμῶν καὶ πνευμάτων καύσωνος. Ἀπὸ καταιγίδος καὶ πάσης ἁπαξαπλῶς ἐφόδου ὁρατῶν καὶ ἀοράτων ἐχθρῶν.
Ἔπιδε καὶ ἐπίσκεψε τάς ἀμπέλους ταύτας, ἅς ἐφύτευσεν ἡ δεξιά σου. Ἵνα ἀποδώσωσι ἐν καιρῷ τοὺς καρποὺς αὐτῶν, καὶ καταξιωθῶμεν τρυγῆσαι καὶ προσκομίσαι σοι ἐξ αὐτῶν, εἰς τὸ μεταποιηθῆναι εἰς αἷμα σοῦ τοῦ Χριστοῦ.
Σοὶ γὰρ πρέπει πᾶσα δόξα, τιμὴ, καὶ προσκύνησις, σὺν τῷ ἀνάρχῳ σου Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ, καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, πάντοτε, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.  Ἀμήν.

Ἀναρτήθηκε στὸ Επικαιρότητα

Αγρυπνία τελέσθηκε για ενίσχυση και φωτισμό των μαθητών στις εξετάσεις και για την επέτειο του σεισμού στον Ιερό Ναό της Παναγίας στη Σιάτιστα.

Η Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας, όπως κάθε χρόνο, συμμεριζόμενη την αγωνία των υποψηφίων μαθητών στις Πανελλαδικές Εξετάσεις και των οικογενειών τους, αλλά και όλων των παιδιών πού θα δώσουν προαγωγικές εξετάσεις στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, τέλεσε υπέρ αυτών Αγρυπνία την Τρίτη το βράδυ στις 13 Μαΐου 2015, στον ιστορικό Ναό της Παναγίας, προς ενίσχυση, φωτισμό και επιτυχία των διαγωνιζομένων παιδιών.

Στη Θεία Λειτουργία προσήλθαν αρκετοί νέοι, οι οποίοι προσευχήθηκαν και συμμετείχαν με ευλάβεια στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, το οποίο τέλεσαν οι Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειος και π. Νέστορας.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο π. Βασίλειος ευχήθηκε στα παιδιά «να έχουν θείο φωτισμό και καλή επιτυχία και κάθε πρόοδο στη ζωή τους».

Η Θεία Λειτουργία τελέστηκε και για την ανάμνηση της 20ής επετείου από την ημέρα του σεισμού του 1995, προς δόξα και ευχαριστία στο Θεό, ο οποίος μας γλίτωσε από την καταστροφική μανία του σεισμού και δεν θρηνήσαμε ανθρώπινα θύματα.

Ἀναρτήθηκε στὸ Επικαιρότητα

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου καί Σιατίστης κ.κ. Παύλου “ΔΕΥΤΕ ΚΑΙ ΔΙΑΛΕΧΘΩΜΕΝ”

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣΗ απάντηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλου στην κριτική που άσκησε ο γραμματέας της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νίκος Φίλης σχετικά με το Ιερό λείψανο της Αγίας Βαρβάρας.

Σέ μιά δημοκρατική χώρα δέν ὁμιλοῦν μόνο οἱ πολιτικοί, ἀλλά ὅλοι. Ἄκουσα στήν τηλεόραση τόν Κοινοβουλευτικό ἐκπρόσωπο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κ. Φίλη νά λέει τά σχετικά μέ τήν μεταφορά τοῦ Τιμίου Λειψάνου τῆς Ἁγίας Βαρβάρας στό Νοσοκομεῖο τοῦ Ἁγίου Σάββα, ὅτι τάχα ἕνα τέτοιο γεγονός γυρίζει τήν κοινωνία πίσω πολλούς αἰῶνες, μίλησε ἀκόμη γιά εἰδωλολατρία καί ὅτι ὅποιος θέλει μπορεῖ νά πάει στήν Ἐκκλησία νά προσκυνήσει. Σέβομαι καί τήν πίστη καί τήν ἀπιστία τοῦ καθενός. Τήν πονηρία, τό φτηνό πνεῦμα καί τήν διαστροφή τῆς ἀληθείας δέν ἀνέχομαι.
Κατ’ἀρχήν ὁ κ. Φίλης δέν κατάλαβε ὅτι ἐπιχειρεῖ νά γυρίσει ἀρκετούς αἰῶνες πίσω τήν Ἀριστερά. Στίς ἐποχές δηλαδή πού «ἀριστερά» σήμαινε λοιδωρία τῆς πίστης, καπήλευση τῆς ἐπιστήμης, περί δῆθεν τοῦ ἀσυμβιβάστου, δογματική ἀθεῒα καί μερικά ἄλλα χειρότερα. Ἐκεῖ ἔχει λοιπόν μείνει ἤ ἐκεῖ ἐπιχειρεῖ νά μᾶς ἐπαναφέρει κάνοντας μάλιστα χρήση ἐξουσίας; Ἄς θυμᾶται ὅμως ὅτι ἀπό αὐτούς πού ἀνέβασαν τήν Ἀριστερά στήν Ἐξουσία, ἡ συντριπτική πλειοψηφία εἶναι ἄνθρωποι πιστοί.

Ὁ κ. κοινοβουλευτικός ἐκπρόσωπος ὅμως ὑπέπεσε σέ κάτι ἀκόμη σοβαρότερο, στήν λοιδωρία καί εἰρωνία τῶν ἀσθενῶν καί τῶν συγγενῶν τους. Ἀλήθεια δέν κατάλαβε γιατί τό ἱερό Λείψανο θά μεταφερθεῖ στό Νοσοκομεῖο; Γιά τόν ἁπλό λόγο ὅτι δέν μποροῦν οἱ ἀσθενεῖς στην κατάσταση πού βρίσκονται νά πᾶνε ἐκεῖνοι. Περισσότερος σεβασμός λοιπόν στούς ἀσθενεῖς καί στήν κατάσταση πού βρίσκονται. Αὐτοί πού μποροῦσαν νά πᾶνε πῆγαν, σ’αὐτούς πού δέν μποροῦν πάει ἡ Ἁγία Βαρβάρα. Λίγος σεβασμός λοιπόν ἀπό ὅλους «τούς ἔξυπνους» ἀπέναντι στούς ἀσθενεῖς.

Ὁ κ. Φίλης ὅμως προχώρησε σέ κάτι ἀνεπίτρεπτο καί ἀνεπίτρεπτο εἶναι ἡ συκοφαντία πού γυρίζει τήν ἀριστερά πολλούς αἰῶνες πίσω. Ἀπέδωσε στήν Ἐκκλησία τή μομφή ὅτι ἀντί νά ὁδηγεῖ τούς ἀσθενεῖς στόν ἰατρό, τούς ὀδηγεῖ στούς ἁγίους, στά θαύματα, ἴσως καί στήν δεισιδαιμονία. Μπορεῖ νά φανεῖ λίγο σκληρή, ἀλλά ἐγώ θά πῶ τή λέξη: ντροπή! Ντροπή γιατί ἐπιχειρεῖ συνηδειτά μία διαστρέβλωση τῶν πραγμάτων. Ἄς θυμηθεῖ ὅτι δέν εἶναι ἡ Πολιτεία πρώτη πού λειτούργησε Νοσοκομεῖα, ἀλλά ἡ Ἐκκλησία, ἄς θυμηθεῖ ὅτι τά περισσότερα Νοσοκομεῖα στήν Ἀθήνα κτίσθηκαν σέ χώρους πού ἀνῆκαν στήν Ἐκκλησία καί μέ χαρά τούς παρεχώρησε, ἄς θυμηθεῖ ὅτι τά περισσότερα Νοσοκομεῖα ἔχουν Ναούς μικρότερους ἤ μεγαλύτερους πού συμπαραστέκονται στούς ἀσθενεῖς, ἀλλά καί στό ἔργο τῶν ἰατρῶν. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ παραγγέλει, νά τιμοῦμε τούς ἰατρούς γιατί καί αὐτοί δῶρο τοῦ Θεοῦ εἶναι. Ἡ πίστη καί ἡ προσευχή στηρίζουν τόν ἀγῶνα τοῦ ἀσθενοῦς καί τῶν συγγενῶν τους (διαβάστε καί κανένα πόρισμα Συνεδρίου). Ὅσον ἀφορᾶ γιά τό θαῦμα τό ὁποῖο ἐμμέσως λοιδωρεῖτε, γιατί προφανῶς δέν τό καταλαβαίνετε, ἴσως θά ἔπρεπε νά έρωτήσετε κάποιον πού τό ἔχει ζήσει, ἴσως θά ἔπρεπε νά ἐρωτήσετε κάποιους γιατρούς πού τό ἔχουν ζήσει ἀκόμη καί κάποιους πού μίλησαν γιά ἔκτακτο ἰατρικό περιστατικό, κάποιους γιατρούς πού ἔστειλαν τόν ἄρτι θεραπευθέντα ἀσθενῆ μέ τίς πυζάμες, στόν μεγάλο ἰατρό τόν Ὅσιο Ἰωάννη τό Ρῶσσο, πρίν ἀκόμη τοῦ δώσουν ἐξιτήριο, ἴσως καί κάποιους ξένους γιατρούς πού δέν δίστασαν νά ὁμολογήσουν γιά τήν θεραπεία καί σωτηρία ἀσθενοῦς “it’s a miracle”. Ἴσως αὐτά εἶναι ψιλά γράμματα γιά σᾶς. Μείνετε ὅμως ἐσεῖς μέ τήν πίστη σας (ἀθεῒα σας) καί ἀφῆστε τούς ἄλλους μέ τήν πίστη τους καί μέ τήν ἐμπειρία, γιά ὅσους τήν ἔχουν, τοῦ θαύματος. Μιλήσατε βέβαια καί γιά «εἰδωλολατρεία». Δέν σᾶς παρεξηγῶ γιατί εἶναι λογικό νά μήν καταλαβαίνετε τή σημασία καί τίς συνέπειες τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ στήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου, οὔτε τόν πατερικό λόγο «σέβομαι τήν ὕλη διά τῆς ὁποίας ὁ Θεός ἐργάσθηκε τήν σωτηρία μου». Πιθανῶς τά Ἱερά Λείψανα τῆς Ἁγίας Βαρβάρας νά ἀμφισβητοῦν τό δικό σας καί κάποιων ἄλλων τά εἴδωλα.

Σταθήκατε ὅμως ἀπρεπής ἀπέναντι καί στό συνάδελφο σας Ὑπουργό Ὑγείας πού τόν ἐπιτιμἠσατε δημόσια διότι θἀ παραστεῖ στήν ὑποδοχή τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου στό Νοσοκομεῖο. Βλέπετε πού σᾶς λέω ὅτι γυρίζετε τήν Ἀριστερά πίσω αἰῶνες! Βλέπετε ὅτι τήν Ἀριστερα πού σήμερα θέλει νά ἐκπροσωπήσει ὁ ΣΥΡΙΖΑ δέν τήν συγκροτεῖ μόνον ἡ ἀθεῒα ἡ δική σας, ἀλλά καί ἡ πίστη πολλῶν ἄλλων ὑπουργῶν καί μή; Θέλετε νά τόν ξαναγυρίσετε πίσω; Σεβαστεῖτε λοιπόν πρῶτος ἐσεῖς τήν ἑτερότητα καί ἀφῆστε στήν γωνία αὐτό τόν ἰδιότυπο θρησκευτικό ρατσισμό ἀπέναντι στήν Ὀρθόδοξη πίστη. Ἀλλοιῶς θά κληθεῖτε νά ἀπαντήσετε ἐάν τό κόμμα τοῦ ὁποίου εἶσθε κοινοβουλευτικός ἐκπρόσωπος, εἶναι ἕνα ἀθεϊστικό κόμμα, ὁπότε καί ἀπολυταρχικό ἤ ἕνα δημοκρατικό κόμμα πού μπορεῖ νά περιέχει καί πιστούς καί ἄθεους πού ὅμως σέβονται ἀλλήλους. Ὁ λαός σᾶς ζητᾶ καί σᾶς ἐμπιστεύθηκε νά ἀντιμετωπίσετε τά προβλήματα του καί ὄχι, μερικοί ἀπό σᾶς νά τοῦ ἐλέγξετε τήν συνείδηση του.

Ἔχω ἐπισκεφθεῖ πολλά Νοσοκομεῖα στό ἐξωτερικό σέ διαφορετικές χῶρες. Ἔχω συνοδεύσει ἀσθενεῖς καί μάλιστα παιδιά, ἀρκετές φορές, ἔχω ἐπισκεφθεῖ ἀσθενεῖς σέ Νοσοκομεῖα τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἔζησα τόν ἀπόλυτο σεβασμό Ἰατρῶν καί Νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ ἀπέναντι σέ αὐτό πού ἐκπροσωποῦσα, ὅπως καί ἀπέναντι στήν κάθε θρησκευτική πίστη. Εἶδα ἰατρό νά ἀναβάλλει γιά μερικά λεπτά τήν ἰατρική του ἐπίσκεψη σέ ἀσθενή, σεβόμενος τήν ἐπιθυμία του νά ὁλοκληρώσει τήν ἐπικοινωνία του μέ τόν ἱερέα του. Εἶδα ἰατρούς καί νοσηλευτικό προσωπικό μέ εὐγένεια, ἐξυπηρετικούς στήν δική μου διακονία, ἀντιμετωπίζοντας με σάν ἕνα συνεργάτη τους. Τό λέγω αὐτό καί γιά ἐσᾶς καί γιά κάποιους ἰατρούς καί νοσηλευτές. Τουλάχιστον λοιπόν ἄς ἐκπολιτιστοῦμε λίγο.

Τό θέμα ἀσθένεια, πόνος, πίστη εἶναι ἕνα μεγάλο θέμα πού τουλάχιστον ἀπαιτεῖ σεβασμό. Ὅταν ὁ Dr. Francis Kollins ἐπικεφαλής ἐπί σειράν ἐτῶν τῆς ἐρευνητικῆς ὁμάδος γιά τό ‘Aνθρώπινο Γονιδίωμα, πρώην ἀγνωστικιστής καί ἄθεος, σήμερα μιλάει γιά τό ἀνθρώπινο γονιδίωμα ὡς τό σχέδιο καί τήν γλῶσσα τοῦ Θεοῦ, κάποιοι μποροῦν νά κρατήσουν τήν ἀθεῒα τους καί ἄς σεβασθοῦν τήν πίστη τῶν ἄλλων, πολλῷ δέ μᾶλλον τήν πίστη καί τήν ἐλπίδα τῶν ἀσθενῶν.

Ἀναρτήθηκε στὸ Επικαιρότητα

Πανήγυρις Ιερού Ναού Αγίου Αχιλλείου

Ἀναρτήθηκε στὸ Επικαιρότητα

Εγκύκλιος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης επί τη Κυριακή της Σαμαρείτιδος

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ.ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ

Ἐγκύκλιος

ἐπὶ τῇ Κυριακῇ τῆς Σαμαρείτιδος

Πρός
τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν εὐσεβῆ Λαό
τῆς Μητροπόλεως μας

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Χριστὸς Ἀνέστη!

Ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή μᾶς μιλάει γιὰ τὴ συνάντηση τοῦ Χριστοῦ μὲ τὴ Σαμαρείτιδα. Μέσα ἀπὸ τὸ διάλογο αὐτὸ φαίνεται ἡ πνευματικὴ ἀναζήτηση τῆς Σαμαρείτιδας καὶ βλέποντας ὁ Κύριος τὴ διάθεσή της, τὴ βοηθάει νὰ πάει παραπέρα, νὰ προχωρήσει πνευματικά.
Τὸ σημαντικότερο ἴσως γιὰ τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας. Αὐτὸς ὁ πόθος νὰ ἀναζητοῦμε τὴν ἀλήθεια, ἀγγίζει ὁλόκληρο τὸν ἄνθρωπο, σὲ σημεῖο ποὺ νὰ εἶναι ἕτοιμος νὰ θυσιάσει τὸν ἑαυτό του, δηλαδὴ τὸ θέλημά του, τὰ πάντα, γιὰ τὴν εὕρεση αὐτῆς τῆς ἀλήθειας.
Ἡ Σαμαρείτιδα ἀπὸ τὴ μιὰ ἀναζητοῦσε τὴν ἀλήθεια καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ζοῦσε μέσα στὴν ἁμαρτία. Ἡ ἁμαρτία φαίνεται σὰν κάτι τὸ φυσιολογικὸ ὅταν ὁ ἄνθρωπος δὲ γνωρίζει, δὲ γεύεται τὴν ἀλήθεια. Ὅταν δὲν τοῦ ἔχει ἀποκαλυφθεῖ ἡ ἀλήθεια, ὅλο αὐτὸ τὸν πόθο, ὅλη αὐτὴ τὴν ἔφεση τῆς ψυχῆς του γιὰ ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας τὴ στρέφει στὴν ἁμαρτία. Ὁπότε, ἢ ἀδιαφορεῖ γιὰ τὴν ἀλήθεια καὶ ζεῖ ἁμαρτωλά, ἢ τὴν ψάχνει καὶ ἐπειδὴ δὲν τοῦ ἱκανοποιεῖται αὐτὸς ὁ πόθος καὶ δὲν ἀναπαύεται ἐσωτερικά, ὁδηγεῖται στὴν ἁμαρτία. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν ἀλήθεια, τὴν ποθεῖ καὶ τὴν ψάχνει μὲ ὅλες του τὶς δυνάμεις, ψυχικές, πνευματικὲς ἀλλὰ καὶ σωματικές, τότε αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἕτοιμος γιὰ νὰ δουλέψει ὁ Θεὸς πάνω του.
Ἄρα, μένουμε νεκροὶ ἐσωτερικά, ἐπειδὴ εἴμαστε τελείως ἀδιάφοροι, μὲ ἐνδιαφέροντα χαμηλά, προσωρινά, ἐφήμερα, ὑλικά. Γιὰ νὰ μπορέσει ὁ Θεὸς νὰ δουλέψει μαζί μας, πρέπει νὰ Τοῦ δώσουμε τὶς προϋποθέσεις. Καὶ οἱ προϋπόθεση εἶναι νὰ Τὸν ἀναζητοῦμε μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις. Ὅλη μας ἡ θέληση καὶ ἡ ἐλευθερία νὰ εἶναι προσανατολισμένες ἐκεῖ. Αὐτὸ εἶναι καὶ κριτήριο τοῦ ἀληθινοῦ ἀνθρώπου, τοῦ ζωντανοῦ ἀνθρώπου. Τὸν Κύριο οὔτε Τὸν προβλημάτιζε, οὔτε τὸν ἐμπόδιζε ἡ ἀνηθικότητα, οὔτε «σκανδαλιζόταν» ἀπὸ τὸν ἔκλυτο βίο τῆς Σαμαρείτιδας. Κανενὸς ὁ ἀνήθικος βίος δὲν ἐμποδίζει τὸν Κύριο νὰ δουλέψει στὴν ψυχή του, ἀρκεῖ ὅμως ἡ ψυχή του νὰ ἀναζητάει μὲ ὅλη της τὴ δύναμη τὴν ἀλήθεια. Ἀκριβῶς ἡ ἁμαρτωλὴ ζωή, εἶναι ἀπόδειξη ὅτι δὲν βρῆκε κάποιος τὴν ἀλήθεια.
Ἔτσι λοιπόν, ὁ Κύριος καὶ ἡ Σαμαρεῖτις ἀρχίζουν νὰ μιλοῦν γιὰ θεολογικὰ θέματα. Ὁ Χριστὸς γνωρίζει ὅτι μπορεῖ νὰ φωτίσει τὴν καλοπροαίρετη ψυχή της καὶ ἀρχίζει νὰ τῆς κάνει ἁπλὲς ἐρωτήσεις μέσα ἀπὸ τὴν καθημερινότητα. Τῆς ζήτησε νερό, καὶ τῆς εἶπε ὅτι μπορεῖ νὰ τῆς δώσει τὸ ζωντανὸ νερό. Τὸ νερὸ ἐκεῖνο ποὺ δὲ φθείρεται, ποὺ δὲν τελειώνει, ποὺ δὲ δημιουργεῖ κορεσμὸ στὸν ἄνθρωπο καὶ ποὺ τὸν ξεδιψάει. Μέσα ἀπὸ αὐτὸ τὸ λόγο ὁ Χριστὸς μπαίνει σὲ μιὰ διεργασία πνευματική, προκειμένου νὰ τῆς δώσει τὶς προϋποθέσεις ἐκεῖνες, ὥστε ἡ ἴδια νὰ πεῖ «θέλω τὴν ἀλήθεια», καὶ μετὰ νὰ ρωτήσει: «Ποιά εἶναι ἡ ἀλήθεια; Ποιός εἶναι ἡ Ἀλήθεια»;
Ὁ Κύριος λοιπόν, ἀφήνει κατὰ μέρος τὴν ἁμαρτία καὶ τὴν ἀνηθικότητά της γιατὶ βλέπει βαθύτερα. Διότι ἡ ἁμαρτία της δὲν ἦταν ἕνα κυρίαρχο γεγονὸς στὴν ψυχή της. Ἡ ἁμαρτία κυριαρχεῖ ὅπου ὁ ἄνθρωπος ἀμφιταλαντεύεται ἀγνοώντας ποῦ βρίσκεται ἡ ζωή. Ἔτσι ἀναγκαστικά, ψάχνει κάπου νὰ σταθεῖ. Ἄλλο ὅμως εἶναι νὰ ἁμαρτάνει ὁ ἄνθρωπος συνειδητὰ καὶ νὰ λέει ὅτι «ἡ ἁμαρτία εἶναι ἡ ζωή μου», κι ἄλλο εἶναι νὰ προσπαθεῖ ἀπὸ δῶ κι ἀπὸ κεῖ νὰ πιαστεῖ καὶ κάποιες φορὲς νὰ κλίνει πρὸς τὴν ἁμαρτία ἐπειδὴ δὲν βρῆκε τὴ «ζωὴ».
Γνωρίζει ὁ Χριστὸς τὴν καλὴ διάθεση τῆς Σαμαρείτιδας καὶ προχωράει πάρα πέρα. Τῆς ἐξάπτει αὐτὸν της τὸν πόθο γιὰ τὴν ἀλήθεια. Ὑπάρχει ὅμως κι ἕνα πρόβλημα. «Καλά, ἐγὼ τὸν ρωτῶ τέτοια πράγματα, ἀλλὰ ποῦ νὰ ξέρει ἐκεῖνος τὴ ζωή μου»; Ὁ Κύριος πῶς προσπαθεῖ νὰ τῆς δώσει θάρρος; Τῆς ζητάει κάτι, ὥστε κι αὐτὴ μετὰ νὰ Τοῦ ζητήσει κάτι.Τῆς δίνει μάλιστα καὶ τὴν αἴσθηση ὅτι δὲν εἶναι ὑποχρεωμένη ἐκείνη σ’Αὐτόν, ἀλλὰ Ἐκεῖνος σ’αὐτήν, μὲ τὸ νὰ τῆς ζητήσει νὰ τοῦ δώσει νὰ πιεῖ νερό. Ἔτσι, αἰσθάνεται ἡ Σαμαρεῖτις ὅτι κάτι καλὸ μπορεῖ νὰ κάνει καὶ ἐπίσης ὅτι μπορεῖ μὲ ἐλευθερία καὶ ἄνεση νὰ ἐπικοινωνήσει μαζί Του.
Γιὰ νὰ μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ προσεγγίσει τὴν ἀλήθεια ποὺ ἀναζητᾶ, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ κερδίσει τὴ σωτηρία ποὺ ποθεῖ, πρέπει νὰ μὴ χάσει τὶς ἐλπίδες του. Νὰ νοιώθει ὅτι ἀξίζει γιὰ τὴν Ἀλήθεια, ἀξίζει γιὰ τὸν παράδεισο. Νὰ ἔχει δηλαδὴ μαζὶ μὲ τὴν ἀναζήτηση γιὰ τὴν Ἀλήθεια καὶ τὴν ἐλπίδα μαζί. Αὐτὴ τὴν ἐλπίδα ὁ Χριστὸς τὴ δημιουργεῖ μὲ τὸ νὰ τῆς ζητήσει κάτι. Ἐγὼ μπορῶ νὰ δώσω κάτι; Ἀφοῦ μπορῶ κι ἐγὼ νὰ δώσω κάτι, νὰ προσφέρω κάτι σημαντικό, νὰ δώσω λίγη ἀγάπη, ἄρα ἔχω ἀξία. Ἀφοῦ ἔχω ἀξία, ἄρα μπορῶ νὰ ἀναφέρομαι καὶ στὰ ὑψηλότερα ζητήματα. Τὴν ἐνθαρρύνει λοιπὸν ὁ Χριστός, δίνοντάς της αὐτὴ τὴν προσωπικὴ ἀξία.
Θέλεις λοιπὸν νὰ σώσεις τὸν ἄλλον ἄνθρωπο ποὺ ζεῖ στὴν ἁμαρτία; Δῶσε του ἕναν τρόπο νὰ ἐλπίσει. Τί σημαίνει ἐλπίδα; Σημαίνει νὰ πιστέψει ὅτι κάτι καλὸ μπορεῖ νὰ κάνει καὶ κάτι καλὸ ἔχει μέσα του, κάποια ἀξία ἔχει μέσα του καὶ νὰ τὸ πιστεύεις κι ἐσὺ αὐτό. Κάτι ὄμορφο ἔχει ὁ ἄνθρωπος μέσα του. Δὲν σώζεις τὸν ἄνθρωπο ἂν φανερώνεις διαρκῶς τὶ κακὸ ἔχει μέσα του. Πέρα ἀπὸ τὸ κακό, πρέπει νὰ φανερώνουμε καὶ τὶ καλὸ ἔχει μέσα του, ὥστε αὐτὸ τὸ καλὸ νὰ ξεκινήσει καὶ νὰ προχωρήσει πρὸς τὸ καλύτερο.
Ὑπάρχει ὅμως καὶ τὸ ἐσωτερικὸ ἐρώτημα τῆς Σαμαρείτιδος: «Καλά, μοῦ ζητάει ὁ Χριστὸς ἐμένα κάτι σημαντικὸ νὰ τοῦ δώσω, λίγο νεράκι, λίγη ἀγάπη, γιατὶ πιστεύει ὅτι μπορῶ νὰ τοῦ δώσω ἀγάπη, γιατὶ πιστεύει ὅτι ἔχω εὐγένεια μέσα μου καὶ μιὰ ὀμορφιὰ ποὺ δὲ χάθηκε ἀκόμα, ἀλλὰ ποῦ νὰ ξέρει γιὰ τὴν ἁμαρτωλὴ ζωή μου»; Τὴν ἤξερε τὴ ζωή της ὁ Χριστός, γι’αὐτὸ τῆς λέει ὕστερα: «Φώναξέ μου τὸν ἄνδρα σου». «Δὲν ἔχω ἄνδρα». «Ξέρω, πέντε ἔχεις, κι αὐτὸς ποὺ ἔχεις τώρα, πάλι ἄνδρας σου δὲν εἶναι». «Ἄρα», σκέφτεται ἡ Σαμαρεῖτις, «ξέρει τὴ ζωή μου, ξέρει τὰ πάντα κι ὅμως πιστεύει ὅτι κάτι καλὸ μπορῶ νὰ κάνω»! Μὲ τὸ διάλογο βγαίνει στὴν ἐπιφάνεια αὐτὸς ὁ πόθος τῆς καρδιᾶς της, ποὺ ποτὲ δὲν τὸν εἶχε συνειδητοποιήσει, ποὺ ποτὲ δὲν τὴν εἶχε συγκλονίσει καὶ ποὺ αὐτὸ ἦταν ἡ αἰτία νὰ πέφτει στὴν ἁμαρτία.
Αὐτὸ εἶναι ποὺ μᾶς τρώει ὅλους μας. Ποιός εἶναι ἡ Ἀλήθεια; Σὲ μᾶς δὲν ἀποκαλύφθηκε ποτὲ προσωπικά, βιωματικά. Ἂς ἀφήσουμε τὰ λόγια καὶ κηρύγματα. Προσωπικὰ δὲ μᾶς δόθηκε ἀπάντηση στὸ ἐρώτημα: «Ποιός εἶναι ἡ Ἀλήθεια»; Κι ἐπειδὴ ποτὲ δὲ μᾶς εἶπε ὁ Χριστός: «Ἐγὼ εἰμὶ ἡ ἀλήθεια» καὶ δὲν μᾶς ἀποκαλύφθηκε, γι’ αὐτὸ ἁμαρτάνουμε. Ἂν εἴχαμε αὐτὴ τὴν ἀποκάλυψη μέσα μας καὶ εἴχαμε προσωπικὴ σχέση μαζί Του, θὰ κατατροπωνόταν μέσα μας τὸ κράτος τῆς ἁμαρτίας. Θὰ ἤμασταν ἀνίκανοι νὰ ἁμαρτήσουμε, γιατὶ θὰ εἴχαμε βρεῖ πληρότητα στὴ ζωή μας.
Τῆς ἀποκαλύπτεται λοιπόν. Αὐτὸς εἶναι ὁ Μεσσίας ποὺ ζητοῦσε. Τότε τί κάνει; Παρατάει τὰ πάντα, τὶς ἁμαρτίες της, τοὺς ἄνδρες της καὶ γίνεται αὐτὴ ἡ Ἁγία ποὺ γιορτάζουμε, «Ἁγία Φωτεινὴ ἡ Σαμαρεῖτις!
Μακάρι νά ἀκολουθήσουμε τά βήματα Της.

Μέ Ἀναστάσιμες εὐχές
Ὁ Ἐπίσκοπος Σας

ο Σισανίου και Σιατίστης Παύλος

Ἀναρτήθηκε στὸ Επικαιρότητα