Η εορτή του Αγίου μεγαλομάρτυρος και ιαματικού Παντελεήμονος στη Σιάτιστα.

Πανηγυρικά εορτάστηκε η μνήμη του Αγίου μεγαλομάρτυρος και ιαματικού Παντελεήμονος, στην Ενορία του Αγίου Νικολάου.
Την Κυριακή 26 Ιουλίου 2015, το απόγευμα, στο εξωκκλήσι του Αγίου Παντελεήμονος, που βρίσκεται στο όρος Βούρινος σε υψόμετρο 1.380 μέτρα, τελέστηκε ο πανηγυρικός Εσπερινός και στη συνέχεια η αρτοκλασία από τους Ιερείς της Ενορίας π. Βασίλειο και π. Νέστορα. Ακολούθησε η περιφορά της Αγίας Εικόνος πέριξ του Ιερού Ναού και στο τέλος οι Ιερείς μοίρασαν τον ευλογημένο άρτο.
Στον πανηγυρικό Εσπερινό παρέστη πλήθος πιστών, μεταξύ των οποίων και τα μέλη του Δ.Σ. Συλλόγου Ορειβατών «Ο Μπούρινος».
Μετά τις ακολουθίες, τα μέλη του Συλλόγου, στον χώρο του καταφυγίου που βρίσκεται δίπλα στο Ναό, πρόσφεραν κέρασμα σ’ όλους τους πιστούς, που ανέβηκαν στο βουνό, για να τιμήσουν τον Άγιο.
Την αγιώνυμο ημέρα, Δευτέρα 27 Ιουλίου, τελέστηκε Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Σιάτιστας από τον Ιερέα π. Βασίλειο Βασιλείου και στο εξωκκλήσι του Αγίου Παντελεήμονος από τον Ιερέα π. Νέστορα Γκουρομίσιο.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου εψάλη αρτοκλασία από τον Ιερέα π. Βασίλειο, προσφορά των μελών του Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών Σιάτιστας «Ο Άγιος Παντελεήμων», για να τιμήσουν τον προστάτη τους Άγιο. Στη συνέχεια ακολούθησε κέρασμα σε όλους τους εκκλησιασθέντες από τα μέλη του Συλλόγου.
Ο Ιερός Ναός του Αγίου Παντελεήμονος στο όρος Βούρινος θεμελιώθηκε πριν 54 χρόνια, το 1961, επί αρχιερατείας κυρού Πολυκάρπου και τον περιποιούνται ανιδιοτελώς και με περισσή επιμέλεια οι εκάστοτε Εκκλησιαστικές Επιτροπές της ενορίας του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας και τα μέλη του Συλλόγου Ορειβατών «Ο Μπούρινος».

Ἀναρτήθηκε στὸ Επικαιρότητα

Πανηγύρισε ο ιστορικός Ιερός Ναός της Αγίας Παρασκευής στη Σιάτιστα

Με θρησκευτική λαμπρότητα, τελέσθηκε η ιερά μνήμη της οσιοπαρθενομάρτυρος Αγίας Παρασκευής, στον ομώνυμο ιστορικό Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής, ο οποίος βρίσκεται στην πλατεία της Γεράνειας.
Την παραμονή της εορτής, Σάββατο 25 Ιουλίου 2015, τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, στον οποίο προεξήρχε ο πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως αρχιμανδρίτης Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλος, συμπροσευχομένων των Ιερέων της Ενορίας του Αγίου Νικολάου π. Βασιλείου και π. Νέστορος.
Κατά τον Εσπερινό τελέσθηκε η αρτοκλασία, μετά το πέρας της οποίας ο πρωτοσύγκελος π. Εφραίμ κήρυξε τον Θείο Λόγο.
Την ώρα πού εψάλλετο το Απολυτίκιο της Αγίας ξεκίνησε η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος της Αγίας Παρασκευής σε δρόμους και στην πλατεία της Γεράνειας. Η ιερά πομπή κατέληξε στον ιστορικό Ιερό Ναό.
Στον κατάμεστο Ναό, παρέστησαν ο Δήμαρχος Βοΐου κ. Δημήτριος Λαμπρόπουλος, δημοτικοί σύμβουλοι και πολλοί πιστοί, οι οποίοι προσήλθαν με ευλάβεια, για να προσκυνήσουν το πανσεβάσμιο ιερό Εικόνισμα, να προσευχηθούν και να ανάψουν το κερί τους, και να λάβουν χάρη και δύναμη για τον καθημερινό αγώνα της ζωής.
Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής της Αγίας Παρασκευής, με τη συμμετοχή πλήθους ευσεβών χριστιανών, τελέσθηκε η Θεία Λειτουργία στον ιστορικό Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής από τον πρωτοπρεσβύτερο π. Βασίλειο, ο οποίος στο τέλος ομίλησε σχετικά με την αρετή της παρθενίας, ένα από τα κύρια γνωρίσματα της Αγίας Παρασκευής.
Ο Ναός της Αγίας Παρασκευής χτίστηκε επί αρχιερατείας του Μητροπολίτου Λεοντίου, το 1677, όπως αναγράφεται με κεραμικά πλακίδια εντοιχισμένα στον βόρειο τοίχο του Ναού.

Ἀναρτήθηκε στὸ Επικαιρότητα

Πανήγυρις Αγίου Παντελεήμονος

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ

Ἀναρτήθηκε στὸ Επικαιρότητα

Πανήγυρις Αγίας Παρασκευής

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Ἀναρτήθηκε στὸ Επικαιρότητα

Πανηγύρισε η Ενορία του Αγίου Νικολάου στη Σιάτιστα την μνήμη του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ.

Η Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας τίμησε κι εφέτος στις 19 Ιουλίου 2015 τη μνήμη του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ με ευλάβεια, λαμπρότητα και επισημότητα.
Επίκεντρο του εορτασμού ήταν το ομώνυμο παρεκκλήσιο, που βρίσκεται στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου, πολιούχου και προστάτη της ενορίας και το οποίο φέτος πανηγυρίζει τα 15 χρόνια από τη θεμελίωσή του.
Το απόγευμα του Σαββάτου 18 Ιουλίου 2015 εψάλη ο μέγας πανηγυρικός αρχιερατικός Εσπερινός, έγινε αρτοκλασία και στη συνέχεια ακολούθησε η καθιερωμένη μεγαλοπρεπής λιτανευτική περιφορά των Αγίων λειψάνων και της Ιερής Εικόνας του Αγίου Σεραφείμ.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλος χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Μεγάλο Εσπερινό, συμπροσευχομένων των Ιερέων π. Βασιλείου, π. Νέστορος και πλήθους λαού.
Την αγιώνυμο ημέρα της εορτής, κατά την τελεσθείσα πανηγυρική Θεία Λειτουργία, λειτούργησε ο πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Βασιλείου.
Όπως και κατά τις προηγούμενες χρονιές, στις διήμερες εορταστικές ακολουθίες εκτέθηκε για προσκύνημα, τμήμα του ιερού και σεπτού λειψάνου του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ από τη Ρωσία.
Όλοι οι πιστοί που παρευρέθηκαν στις εόρτιες λατρευτικές συνάξεις, δεξιώθηκαν στην αίθουσα του Ενοριακού Κέντρου του Αγίου Νικολάου. Ό, τι προσφέρθηκε ήταν προσφορά κυριών της Ενορίας.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλος στο κήρυγμά του αναφέρθηκε στους Αγίους Πατέρες, που συνεκρότησαν την Δ’ Οικουμενική Σύνοδο την οποία εόρταζε η Αγία μας Εκκλησία, εκείνους, δηλαδή, που διακρίθηκαν για την αγιότητα της ζωής τους, για το φωτισμό τους από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και επίσης για την παιδεία την οποία απέκτησαν.
Οι Άγιοι Πατέρες, είπε, μας φανερώνουν την αλήθεια και την πίστη της Εκκλησίας πάντοτε, αλλά ιδιαίτερα σήμερα, για να αποφανθεί και να φανερωθεί ότι αυτό που ψάλλαμε είναι αιώνιο και αληθινό: «Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν οι δε εκζητούντες τον Κύριον ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού…». Πλούσιοι πτώχευσαν και έφθασαν στο σημείο της πείνας, αλλά όσοι μέσα στη ζωή τους αναζήτησαν τον Κύριο, αυτοί δεν ελαττώθηκαν από κανένα αγαθό. Και είναι σημαντικό να το κατανοήσουμε, γιατί επειδή δεν το καταλάβαμε με το λόγο μας και με την καθαρότητα της καρδίας μας, θα το υποστούμε και το υφιστάμεθα πλέον μέσα στη ζωή μας…
…Οι Άγιοι, συνέχισε είναι άνθρωποι υψηλοτάτης νοήσεως και γι αυτό ακριβώς κατάλαβαν την ουσία των πραγμάτων. Ένας άνθρωπος μικρός τον νουν, δεν μπορεί να καταλάβει πολλά πράγματα…. Έρχεται, λοιπόν, ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, ζώντας μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, νέος άνθρωπος, υψηλοτάτης νοήσεως, όπως όλοι οι Άγιοι, και θέτει στον εαυτό του το ερώτημα: «Τι νόημα έχει μια ζωή που τελειώνει στο θάνατο;» Κανένα. Άρα άνθρωπος χωρίς το Θεό είναι ένα σκουπίδι. Είναι κάτι για πέταμα… Και συνεχίζει τη σκέψη ο Άγιος Σεραφείμ. «Τι νόημα έχει να αποκτήσεις όλα αυτά τα πράγματα;» Το ξαναλέω άνθρωπος με υψηλότατο νου, με υψηλότατο δείκτη νοήσεως όπως όλοι οι Άγιοι, ο οποίος συλλαμβάνει την ουσία των πραγμάτων, δεν ταλαιπωρείται ασκόπως, δεν χάνει τη ζωή του, αλλά την κερδίζει από τα νεανικά του χρόνια και γι’ αυτό ο Άγιος φιλοσοφεί τη ζωή και επιλέγει το Θεό. Επιλέγει τον Θεό και την ακρότατη σχέση μαζί του. Τη ζωή της μετοχής στη ζωή του Θεού, που προϋποθέτει τη δική του ταπείνωση…. και επιλέγει το δρόμο της ασκήσεως και το δρόμο της προσευχής.
Ποια είναι η άσκηση, η χρήση του αναγκαίου και τίποτα του περιττού. Εμείς αρρωσταίνουμε, υποφέρουμε, αποκτάμε αρρώστιες από την κατάχρηση του περιττού παντού. Λέει ο Λόγος του Θεού: «Έχοντες τροφές και σκεπάσματα ας αρκεσθούμε σ’ αυτά. Γιατί αυτά μόνον είναι απαραίτητα». Και πότε; Για όσο ζούμε.
Τι χρειάζεται, λοιπόν; Να αποκτήσω εκείνα που θα με διατηρήσουν στη ζωή, και μετά το θάνατό μου. Πρέπει, λοιπόν, κανείς να είναι όντως έξυπνος, για να κάνει αυτήν την σκέψη. Και εκεί συνειδητοποιεί ότι όλα όσα οι άνθρωποι λατρεύουμε, αυτά που ονομάζουμε αμαρτία, είναι αυτό που λέει ακριβώς η λέξη. Αποτυχία! Το ρήμα αμαρτάνω σημαίνει αποτυχαίνω. Πλήθος αποτυχημένων ανθρώπων, πρώτα – πρώτα μέσα στην ίδια τη ζωή, αποτυχημένοι επαγγελματικά, αποτυχημένοι οικογενειακά, αποτυχημένοι κοινωνικά, ανίκανοι να χαρίσουν ένα χαμόγελο στα παιδιά τους τα ίδια. Άρα για ποιο πράγμα είναι ικανοί; Ποια είναι η αξία που έχουν; Ποια είναι η σημασία που πρέπει κανείς να τους δώσει; Ζωντανοί, λερώνουν τον τόπο που στέκονται και αναπνέουν. Μερικούς τέτοιους ανθρώπους, γι’ αυτό ο Θεός τους αφαιρεί τη ζωή. Για να μην κάνουν κακό σε αθώες ψυχές. Και εμείς μετά κλαίμε. Τι κλαίμε; το πτώμα; Αυτόν που επέλεξε μόνος του το θάνατο; Αυτόν που ζει στη βρωμιά; Αυτός, μόνο που υπάρχει, που λερώνει τα σύμπαντα και τον αέρα που αναπνέει;…
……Ο Άγιος Σεραφείμ θέλει να ελέγχει τον εαυτό του και να μην ελέγχεται από αυτόν. Θέλει να ελέγχει την κοιλία του και όχι να ελέγχεται από αυτήν. Και διαλέγει τον νου να είναι ηγεμόνας του σώματος και γι αυτό αυτός ο νούς είναι γεμάτος με την προσευχή… Προσεύχομαι σημαίνει εμπιστεύομαι. Σημαίνει αυτό που έζησε ο Άγιος Σεραφείμ. «Πάσαν την ζωή ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα». Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε…
…Έτσι, λοιπόν, αυτή είναι η πίστη των ορθοδόξων. Η πίστη που διαμορφώνει ανθρώπους σαν τον Άγιο Σεραφείμ, σαν τους Αγίους Πατέρες, σαν όλους τους Αγίους.
Γι αυτό, λοιπόν, αν πιστεύετε να ελπίζετε και να μην φοβάστε τίποτα. Γιατί οι πλούσιοι επτώχευσαν όντως και επείνασαν, αλλά οι εκζητούντες τον Κύριον δεν έχασαν κανένα αγαθό. Και από τα υλικά, τα ανθρώπινα, αλλά και από τα πνευματικά υλικά, που είναι πολύ πιο προτιμότερα. Και επειδή μας λείπουν τα πνευματικά αγαθά, γι αυτό εμείς καταστρέφουμε και τα υλικά.
Μακάρι, λοιπόν, να μας φωτίσει ο Άγιος Σεραφείμ και οι Άγιοι Πατέρες, ώστε αυτές τις δύσκολες ώρες να σταθούμε όρθιοι. Και να το θυμάστε, αυτή είναι η νίκη που νίκησε τον κόσμο, και θα τον νικήσει. Αυτή είναι η πίστη στον Κύριο Ιησού Χριστό, που είναι χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας.

Ἀναρτήθηκε στὸ Επικαιρότητα

Πανήγυρις Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ

Ἀναρτήθηκε στὸ Επικαιρότητα

Ένα κάθε μήνα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ
ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ

Ἰούλιος 2015

Ἕνα κάθε μήνα

Ἀγαπητοί μου Ἐνορίτες,
Οἱ παραβάσεις συντελέσθηκαν. Οἱ παραβάτες συνελήφθηκαν. Στήθηκε κριτήριο. Ὁ κριτής εἶναι παρών. Ἡ κρίση ἔγινε. Καί ἐνῶ ὅλα αὐτά ἔγιναν, ἐμεῖς δέν τά ἀντιληφθήκαμε.
Ὅταν περνούσαμε καλά, ὅταν ἀδικούσαμε, ὅταν κλέβαμε, ὅταν σκοτώναμε, ὅταν ξεγυμνωνόμασταν μέ ἀναίδεια, ὅταν πορνεύαμε, ὅταν κάναμε πράξεις διαστροφικές, ὅταν γλεντοκοπούσαμε, ὅταν σπαταλούσαμε, ὅταν ἀσωτεύαμε, ὅταν προκαλούσαμε ποικιλοτρόπως, ὅταν λέγαμε: «δέν ὑπάρχει Θεός», ὁ Θεός ἦταν παρών, ἦταν μπροστά μας καί τά ἔβλεπε, καί ὅ,τι παράνομο κάναμε ἦταν ἔγκλημα αὐτόφωρο. Ὁ πανταχοῦ παρών Θεός, ὁ ὁποῖος τά βλέπει ὅλα, τήν στιγμή πού γίνονται, δέν χρειάζεται μάρτυρες κατηγορίας. Ἄρα, ὅλες οἱ πράξεις μας, γιά τόν Θεό εἶναι αὐτόφωρες.
Ὅταν, ἐμεῖς, ὡς λαός, ζούσαμε ἀποστατημένα ἀπό τόν ἀληθινό Θεό, τότε εἴχαμε κρίση. Σήμερα ἔχουμε τά ἀπότοκα τῆς κρίσεως, τά ὁποία εἶναι ἡ οἰκονομική δυσπραγία, οἱ μειώσεις μισθῶν, ἡμερομισθίων καί συντάξεων, ἡ ἀνεργία, ἡ ἔλλειψη τροφῶν, ἰατρικῆς καί φαρμακευτικῆς περιθάλψεως, ὁ πόνος, ἡ ἀγωνία, ἡ ἀπόγνωση, οἱ αὐτοκτονίες, τά ποικίλα προβλήματα, ἀκόμη καί οἱ διάφορες φυσικές καταστροφές καί κοινωνικές ἀναταραχές.
Τότε ζούσαμε μία μέθη, μία φιλαυτία καί ἕνα ναρκισσισμό. Δέν μπορούσαμε νά ἀντιληφθοῦμε ὅτι κρινόμασταν. Παλαιότερα, ὅταν συνέβαινε κάτι τό ἀπρόσμενο κακό, ἔλεγαν οἱ ἄνθρωποι: «Θεία δίκη»! Ἀπό καιρό, ὅμως, ἀντικαταστάθηκε ἡ λέξη «δίκη» μέ τήν ταυτόσιμη λέξη «κρίση», ἀλλά ἔτσι χάθηκε ἡ κατανόηση τῆς σχέσεως τοῦ τρόπου τῆς ζωῆς μας ἀπέναντι στόν Θεό καί τῆς ζωῆς μας μέσα στίς ποικίλες συμφορές. Οἱ ἄνθρωποι, δυστυχῶς, δέν μποροῦν νά συνδέσουν τήν ἁμαρτία μέ τό φυσικό κακό. Τά θεωροῦν ἀνεξάρτητα. Κι ὅμως, τό φυσικό κακό καί τό κοινωνικό κακό εἶναι ἀποτελέσματα τῆς ἀποστασίας μας ἀπό τόν ἀληθινό Θεό. Ὁ ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν, Παῦλος, τό λέει χαρακτηριστικά: «Τά ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος» (Ρωμ. Στ΄ 23) Ἡ πληρωμή πού κάνει ἡ ἁμαρτία εἶναι ὁ θάνατος.
Ἀσφαλῶς, δέν εἶναι ὁ Θεός πού ἐπιφέρει τέτοιες ταλαιπωρίες. Δέν τό κάνει γιά νά «τιμωρήσει» οὔτε πολύ περισσότερο νά «συντρίψει» τό δημιούργημά του. Ὁ Θεός ἐπιτρέπει ὅλα αὐτά τά «κακά», γιά νά ξυπνήσει τούς ἀνθρώπους, νά τούς κάνει εὐσυνείδητους, πνευματικούς, πραγματικούς ἀνθρώπους. Κυρίως νά τούς ὑπενθυμίσει τόν ἀληθινό σκοπό τῆς ζωῆς τους καί νά τούς βοηθήσει νά ἐπιστρέψουν πρός Ἐκεῖνον, τόν ὕψιστο Θεό!
Ὅταν ὁ Χριστός κάποιο Πάσχα πῆγε στά Ἱεροσόλυμα καί εἰσῆλθε στό Ναό τοῦ Σολομῶντος, εἶδε τήν ἀναίδεια τῶν ἀνθρώπων καί τό θράσος ἀπέναντι στόν Θεό καί τήν ἀκαταστασία πού ἐπικρατοῦσε ἐκεῖ. Τότε πῆρε σχοινιά καί ἔκανε ἕνα μαστίγιο. Μέ θάρρος ἔβγαλε ἔξω ἀπό τόν Ναό ὅλους αὐτούς πού πωλοῦσαν πρόβατα καί βόδια καί περιστέρια, καί ἀναποδογύρισε τά τραπέζια τῶν ἀργυραμοιβῶν, διασκορπίζοντας τά κέρματα, καί ἔλεγε σέ ὅλους: «Σηκῶστε τα ὅλα αὐτά ἀπό ἐδῶ καί μήν κάνετε τόν οἶκο τοῦ Πατρός μου οἶκον ἐμπορίου»!
Ὁ Χριστός «εἶναι παρών στή γῆ μέχρι τῆς συντελείας» καί κρίνει διαρκῶς τούς ἀνθρώπους καί τούς λαούς. Εἶναι αὐτό πού λέει ὁ λαός: «Βλέπει ὁ Θεός»! «Κρίνει ὁ Θεός»!
Σήμερα ὁ Χριστός χρησιμοποιεῖ σύγχρονους τρόπους ὥστε νά τό συνειδητοποιήσουν οἱ ἄνθρωποι: Χτύπησε τίς τράπεζες, τά χρηματιστήρια, τίς οἰκονομίες. Ἀνακάτευσε τά τραπέζια στίς συναλλαγές. Προξένησε πρωτόγνωρο πανικό μεταξύ τῶν ἐμπόρων ἀλλά καί ὅλου τοῦ λαοῦ, πού στηρίζονται στό χρῆμα. Προκάλεσε σύγχυση, ἀγωνία καί φόβο! Καί ὅλα αὐτά, γιά νά ξυπνήσουμε, νά «ἔλθουμε εἰς ἑαυτούς», νά γίνουμε πνευματικοί ἄνθρωποι. Νά ἀποδεσμευθοῦμε ἀπό τήν ἄνεση καί τή σιγουριά τῶν χρημάτων, καί νά θυμηθοῦμε τίς ψυχές μας, νά ἀναγνωρίσουμε τίς ἀνομίες μας, νά ἀλλάξουμε τρόπο ζωῆς, νά προσκυνήσουμε τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό!
Τό ἀγωνιῶδες ἐρώτημα πού τίθεται εἶναι: «Πότε θά τελειώσει αὐτή ἡ κρίση;»
Καί ἡ ἀπάντηση εἶναι διαχρονική:
«Ὅσο τό πνεῦμα τῶν ἀνθρώπων θά παραμένει δίχως ἀλλαγή, ἡ κρίση θά συνεχίζεται.
Ὅσο θά βρισκόμαστε στήν Θεοαποστασία,
ὅσο θά ἁμαρτάνουμε προκλητικά καί μέ ἀναίδεια ἀπέναντι στό Θεό,
ὅσο θά ἐπικρατεῖ ἡ ὕβρις, ἡ ἀλαζονία, ἡ αὐθάδεια καί ἡ προσβολή τοῦ θείου θελήματος,
ἡ κρίση δέν θά ἀπομακρυνθεῖ.
Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἡ μετάνοια!»
Πιθανότατα, νά μήν πῶ σιγουρότατα, αὐτά δέν τά ἀντιλαμβανόμαστε οἱ περισσότεροι, ἐπειδή ἐπικρατεῖ μέσα μας σκότος πολύ.
Ἄν, ἀντί νά λέμε καί ξαναλέμε «κρίση», ἄν λέγαμε «Θεία δίκη», ὅλα θά μᾶς γίνονταν ξεκάθαρα.

Μέ πολύ πατρικό πόνο, εἰλικρινή ἀγάπη καί ἐλπίδα,
γιά νά βγοῦμε ἀπό τήν «Θεία δίκη – κρίση»

Ὁ πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Λ. Βασιλείου

Ἀναρτήθηκε στὸ Επικαιρότητα